Aeschylus Agamemnon 1242

Herbert Weir Smyth (Translator)

View: By Scene

Agamemnon. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1926.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Agamemnon (English) (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.))

Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1178-1406 focus
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1242 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1242 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1242 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1242 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1242 focus
τὴν μὲν θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μ᾿ ἔχει
κλύοντ᾽ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένα·
τὰ δ᾽ ἀλλ᾽ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1242 focus
τὴν μὲν θυέστου δαῖτα παιδείων κρεῶν
ξυνῆκα καὶ πέφρικα, καὶ φόβος μ᾽ ἔχει
κλυόντ᾽ ἀληθῶς οὐδὲν ἐξεικασμένα·
τὰ δ᾽ ἄλλ᾽ ἀκούσας ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω.
1245
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1242 focus
Translations (10)
Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1242 focus
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1242 focus
The banquet of Thyestes on his children's flesh I understand, and I shudder at it; and terror possesses me while I hear it truly told, in nothing feigned: but when I hear the rest I lose the track.
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1242 focus
du festin préparé à Thyeste avec les chairs de ses enfants : j'ai compris et j'ai frissonné, et la terreur me prend, à ouïr la vérité crue et
sans images. Mais, au reste de tes propos, mon esprit, égaré, court hors de la carrière.
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1242 focus
Thyeſtes’ bloody feaſt oft have I heard of,
Always with horror; and I tremble now
1390
Hearing th’ unaggravated truth. What elſe
She utters, leads my wand’ring thoughts aſtray
In wild uncertainty.
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1242 focus
Tieste intesi, che vorò le carni
1445
dei figli; e raccapriccio, e orror m'invade:
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1242 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1242 focus
Sie mußte sinken, also wie sie heute liegt.
Noch wallt mein Blut: bald lieg' ich kalt am Boden.
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.) — 1242 focus
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1242 focus
Ah—'tis Thyestes' feast on kindred flesh—
1430
I guess her meaning and with horror thrill,
Hearing no shadow'd hint of th' o'er-true tale,
But its full hate fulness: yet, for the rest,
Far from the track I roam, and know no more.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1242 focus
Was du verkündet von Thyestes' grausem Mahl,
Versteh' ich und mich schaudert und mich faßt ein Schreck,
Zu schau'n der Wahrheit treffend nachgeschaffnes Bild.
Das Andre hörend stürz' ich fort auf irre Bahn.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-737

NA Huc revocandum esse hunc versum, qui in libris post v. 1249. intrusus sensum turbabat, hic autem ad sententiam plane necessarius est, ostendi in dissertatione de versibus spuriis apud Aeschylum p. VII. sive in Opusc. vol. II. p. 80. seq. Obsecuti sunt novissimi editores, ut in re apertissima.
1243

1244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-738

ἄξει νιν
ἄξειν νιν
Vict.
ἄξειν νυν
Flor.
ἄξει νιν
Farn.
1244

1245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-739

μέτοικος Libri
κάτοικος
. Scaliger
κάτοικτος
. Sagacius Auratus
πρόσοικος
, ut Blomfieldius refert. Scribendum
μέτοικος
. Respicit quae v. 1234. dixerat: confirmaturque verbis quae sequuntur,
οἵ τ' εἶχον πόλιν
, qui opponuntur
τῷ μετοίκῳ
. Eandem emendationem fecit H. L. Ahrens.
1245

1248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-740

ἐκ θεοῦ
ἐκ θεῶν
Flor.
1248

1249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-741

ἰοῦσα πράξω Libri
ἰοῦσα πράξω
. Auratus
ἰοῦσα πράξω
. Heathius
ἰοῦσα κἀγώ
, quod recepit Schützius. Iacobsius ad Anthol. vol. III. t. 1. p. 111.
ἰοῦσ᾽ ἅπαξ ὀτλήσομαι τὸ κατθανεῖν
, numero pravo nec verbo accommodato. Prorsus admitti non potest quod P. Camperus ad Eur. El. p. 431. manifestum esse ait tragicum dedisse,
ἰδοῦσ' ἃ πράξω
. Id ne Graecum quidem est. Nihil mutandum est.
Πράξω
refertur ad sequens
ὀτλήσομαι τὸ κατθανεῖν
. Ita locutus est Aeschylus etiam v. 1640.
πρᾶσσε, πιαίνου, μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα.
1249

1250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-742

τὰς πύλας Libri
τὰς πύλας
. Emendarunt Auratus et Canterus.
1250

1254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-743

πολλὰ δὲ σοφή
πολλὰ δ᾽ αὖ σοφή
Farn. Vict.
πολλὰ δὲ σοφὴ
Ven. Flor.
1254

1255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-744

ἔκρυψας
ἔκτεινας
Ven.
1255

1258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-745

χρόνον
οὐ ξένοι χρόνῳ πλέων
Flor. Vict.
οὐ ξένοι χρόνῳ πλέω
Ven.
οὔ. ξένοι. χρόνῳ πλέῳ
Farn.
ὦ ξένοι
Casaubonus, Pearsonus, Schützius, Blomfieldius. Auratus
οὐ ξέναι
, in quod etiam Pearsonus incidit. Aliorum inutiles coniecturas memoravit Wellauerus, qui illud
χρόνῳ πλέων
recepit. At languidum est
πλέων
, quod si ponere volebat Aeschylus, dicere debebat
ἄλυξίς ἐστιν οὐ πλέων χρόνῳ, ξένοι
, nec satis apta est responsio ad ea quae dixerat chorus, praesertim graviter repetita negatione. Si cunctando nihil se proficere diceret Cassandra, omisisset, opinor, illud
πλέων
, satisque habuisset dicere
οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξέναι, χρόνῳ
. Non
πλέω
corrigendum erat, sed
χρόνῳ
mutandum in
χρόνον
.
1258

1259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-746

τοῦ χρόνου Schützius coniecerat
τῷ χρόνῳ
. Elberlingius
ὁ ὕστατος τοῦ χρόνου
fere idem quod
ὁ ὕστατος χρόνος
significare vult, sicuti
τὸν πολλὸν τοῦ χρόνου
dixerit Herodotus, comparatque illud in Choeph. v. 621.
κακῶν δὲ πρεσβεύεται τὸ Λήμνιον λόγῳ
. Videtur id iam Stanleio in mentem venisse, hanc interpretationem afferenti una cum altera, qua
ὁ ὕστατος
homo intelligitur: quam quum vituperavit Elberlingius, non ipsam debebat interpretationem reprehendere, sed quod eam interpretes fere obscuris parumque aptis verbis enuntiarunt. Mihi illa ut simplicior, ita verior videtur. Sensum aeque et constructionem optime declares Graece:
ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου μακαρίζεται
, ultimus antefertur propter dilationem.
1259

1262-1263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-747

NA Hi versus in libris inverso ordine leguntur, servatis vicibus personarum, hoc modo,
ΚΑΣ. οὐδεὶς ἀκούει — ΧΟΡ. ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι
. Verum ordinem restituit Heathius.

1264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-748

σῶν Libri
τῶν τε γενναίων τέκνων
. Recte Auratus
σῶν
, quod suum fecit Stanleius. Haec ubi dixit Cassandra, pergens versus aedes regias subito retinet gressum atque avertit se.
1264

1268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-749

φόνον
φόβον
Ven. Flor. Vict. Sic etiam Farn. sed ad
β
supra adscripto
ν
. Ac
φόνον
scribendum esse viderunt Auratus et Canterus.
1268

1269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-750

καὶ πῶς; τόδ' ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. Libri
καὶ πῶς τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων;
Primus Pauwius
καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων
. Dobraeus ad Aristoph. Plut. v. 1021. p. 129.
τάδ' ὄζει
coniiciebat,
καὶ πῶς
sic nude positum afferens ex Choeph. v. 763. et Euripidis Or. v. 1110. Formula haec mirantis est.
1269

1275-1276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-751

ἄλλως· θανούσῃ Libri
οὗτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις, φόβῳ, ἀλλ' ὡς θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε
. Monui in adnotatione ad interpretationem Humboldti haec sic scribenda esse,
οὗτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτε μοι τόδε.
Non ego, inquit, ut avis virgultum, prae timore frustra metuo: testamini hoc mortuae, quum mulier pro me muliere et vir pro infausti connubii viro ceciderit. Scholiastes
οὐ δυσχεραίνω, φησίν, ὡς ὄρνις θέλουσα εἰς καλιὰν εἰςελθεῖν καὶ θῆρά τινα φοβουμένη
. Hesychius
δυσοίζει, δυσχερεῖ
(scr.
δυσχεραίνει
),
ὑπονοεῖ. Λάκωνες
. Et
δυσοίζειν, φοβεῖσθαι, ὑποπτεύειν
. Et
δυσοίζου, οἰωνιζομένου καὶ ἄγαν ὑποπτεύοντος
. Idem
ἐδύσυξα
(sic),
ὑπενόησα
. Metuendi significatu dicitur hoc verbum in Rheso v. 724. 805. Avis circumspectans intelligitur, cauteque intrans in virgulta.

1278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-752

δυςδάμαρτος Ambigitur sitne nominativus
δυςδάμαρτος
, ut Aegisthum, an genitivus, ut Agamemnonem dicat. Ut nominativum Scottus in appendicem Thesauri Stephaniani rettulit. Genitivum esse iudicarunt Stanleius, Schützius, Blomfieldius, alii. Recte, mea sententia. Nam non solum illis,
γυναικὸς ἀντ᾿ ἐμοῦ
, aptius opponitur
δυςδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρός
, sed etiam Aegisthus, quia moechus, non maritus Clytaemnestrae est, neque per mulieris istius malitiam, sed propter proprium flagitium perit, perperam ita appellaretur: quod contra in Agamemnonem optime quadrat hoc nomen, ut et maritum et fraude morientem uxoris.
1278

1279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-753

ἐπεξενοῦμαι Hesychius
ἐπεξενοῦσθαι, μαρτύρεσθαι, πορεύεσθαι. Σοφοκλῆς Ἀχαιῶν συλλόγῳ καὶ Αἰσχύλος Κρήσσαις
. Apollonius in Lexico Homerico
ξεινοδόκος, ξενοδόχος, ὁ τοὺς ξένους ὑποδεχόμενος. ὁ δὲ Πίνδαρος (fr. 278. Boeckh.) “ξεινοδόκησέν τε δαίμων,” ἀντὶ τοῦ ἐμαρτύρησε. καὶ ἐν τῇ Ὀδυσσείᾳ (XVIII. 64.) “ξεινοδόκος μὲν ἐγώ” ἔδοξέ τισι λέγειν. φησὶ γοῦν Σιμωνίδης (p. 82. Schneidew.) ξεινοδόκων δ᾽ ἄριστος ὁ χρυσὸς ἐν αἰθέρι λαμπρός, ἀντὶ τοῦ μαρτύρων
. Conf. Etym. M. p. 610, 44.
1279

1281-1282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-754

ἅπαξ ἔτ' εἰπεῖν ῥῆσιν, οὐ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς. Vulgo legebatur
ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν ἢ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς
. In Ven.
ἐς
pro
τ'
scriptum est. Quod Elmsleii monitu pro
αὑτῆς
, quod Vict. habet, restituit Blomfieldius,
αὑτῆς
, praebent codices, consentientes cum Vict. in
ῥῆσιν ἢ θρῆνον
. Quod in adnotatione ad versionem Humboldti scribendum esse censebam,
ῥύσιον θρῆνον
, quem locum hic habeat videre se negat Blomfieldius, non cogitans id me vindicem questum voluisse intelligi. Ipse igitur vulgatae, opinor, scripturae tuendae adfert illud in Suppl. v. 260.
μακράν γε μὲν δὴ ῥῆσιν οὐ στέργει πόλις
.
Ῥῆσιν
quin dicere Aeschylo licuerit, quis dubitabit? Illud quaerendum erat, ecquem, qui poeta esset, tam languidam ac plane stultam verborum consociationem, quam illud
ῥῆσιν ἢ θρῆνον
est, non puduisset. Tueri si
ῥῆσιν
volebat, scribere debebat
ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν, οὐ θρῆνον θέλω ἐμὸν τὸν αὐτῆς.
Idque ut facillimum et aptissimum posui.

1282-1286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-755

ἡλίῳ δ' ἐπεύχομαι πρὸς ὕστατον φῶς, βασιλέως τιμαόρους ἴσας δίκας φανέντας ἀσκεύοις ὁμοῦ ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ἐμοῦ δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος. Libri
ἡλίῳ δ᾽ ἐπεύχομαι πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ, δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος
. Auratus, Scaliger, Vossius male
διὰ
pro
ὁμοῦ
. Ego in adnotatione ad Humboldti interpretationem coniiciebam
ἐμοῦ
. Blomfieldius plana constructione edidit
τοὺς ἐμοὺς τιμαόρους ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ, δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος
. Planior etiam et elegantior esset constructio, si interpunctiones omisisset. Scholefieldius Pearsoni coniecturam recepit,
τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις ἐχθροὺς φονεῦσι τοὺς ἐμοὺς τίνειν ὁμοῦ, δούλης θανούσης, εὐμάρους χειρώματος
. Ita interpretatur ut simul inimici mei solvant poenas ultoribus meis occidentibus eos. Sed id nemo non videt quam durum sit et inscite dictum. Mihi aliter iudicandum videtur. Intelligi quidem possunt quae hic scripta habemus, si ex
φονεῦσι
repetatur
αὐτούς
, quamquam apertior esset constructio
σφ'
ante
ὁμοῦ
inserto, hoc sensu, precor, ut ultoribus meis, qui inimici sunt meis occisoribus, hi simul luant pro servae facili caede. Sed sententia illa habet quo displiceat. Nam sic
ὁμοῦ
vix potest aliter accipi, quam ut simul cum caede Agamemnonis etiam Cassandrae illi interfectionem luant. At id, si propter Agamemnonem punientur, sponte consequetur: ut ineptum sit Cassandram, quum iam introitura erat, rursum se convertere ad chorum et, quasi magnum quid et memorabile dictura esset, proferre quod dici non erat operae pretium. Immo aliud, opinor, in mente habebat summus poeta: fatidicam virginem, quod paullo ante obscurius significaverat, id nunc eam gravius, atque ita uti eventurum atque in proxima fabula appariturum erat, praedicere volebat: id erat autem, precari Cassandram ut ambo, Clytaemnestra atque Aegisthus, una eodem capti dolo ab Oreste et Electra occiderentur. Quare non dubito quin versus exciderit, in cuius fine erat
ὁμοῦ
, quod librarii, omisso per errorem eo versu, transtulerunt in finem proximi versus, ubi scriptum erat simile vocabulum
ἐμοῦ
. Neque vero suos ultores recte diceret Cassandra: non enim ipsam, sed Agamemnonem vindicaturi venient. Quare illud
τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις
ortum esse videtur ex eo quod mox in eodem versus loco sequitur
τοῖς ἐμοῖς
, ab Aeschylo autem haec tali fere modo scripta esse puto,
ἡλίῳ δ' ἐπεύχομαι πρὸς ὕστατον φῶς, βασιλέως τιμαόρους ἴσας δίκας φανέντας ἀσκεύοις ὁμοῦ ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ἐμοῦ δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος.
Etenim Hesychius hanc vocem
ἀσκεύοις
ex Agamemnone attulit, cuius glossa apertum est quam accommodata sit huic loco,
ἀσκεύοις, γυμνοῖς, ἀπαρασκεύοις. Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι.

1288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-756

ἂν πρέψειεν Libri
σκιά τις ἂν τρέψειεν
. Porsonus,
ἂν
deesse videns,
ἂν τρέψειεν
, quod ab aliis receptum est, et mox
δυστυχεῖ
edidit, quod Blomfieldius
δυστυχοῖ
scripsit. Vict.
δυστυχῶν
. Recte vero codices
δυστυχῆ
, quod post Wellauerum, hanc vulgatam scripturam esse ratum, edidit Scholefieldius. Sed in prioribus verbis qui sensus requireretur Boissonadus vidit, qui recte scripsit
ἂν πρέψειεν
. Rarior est hic aoristus. Sed Photius
πρέψαι
, inquit,
τὸ ὁμοιῶσαι. Αἰσχύλος
. Hesychius
πρέψας, εἰκασμένος, εἰκασθείς
.
1288

1289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-757

βλάβαις
βουλαῖς
Ven. ὤλεσεν Deinde libri
ὤλεσεν
.
1289

1290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-758

ταῦτα ... ἐκείνων Multum a vero aberrarunt interpretes ii qui
ταῦτα
ad postrema illa,
τὰ δυστυχῆ
, rettulerunt: quorum Schützius magis dolere deleta malorum memoria Cassandram putavit, quia, si altius animis hominum inhaereret, melius ad sapientiam ea uterentur; Gallicus autem interpres, De la Porte du Theil, ita interpretatur, toutefois, leur bonheur fait plus de pitié que leur malheur, Scholefieldius denique, dubius haerens, hoc magis deplorari coniicit, si quis ex adversis ad secundas res transierit. Nihil horum in mentem venerat Aeschylo. Verum hic quidem Butlerus vidit,
ταῦτα
ad utrumque illud, quod et felicitas hominum vanum simulacrum est et infortunii subito exstinguitur memoria,
ἐκείνων
autem ad ipsius Cassandrae sortem pertinere.
1290

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-678

1
τάφος, stupor. Vgl. Herod. ΙΙ 156 τέθηπα ἀκούων.

1243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-679

κλύοντ᾿ ἀληθῶς wie Cho. 433 τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας. – οὐδὲν ἐξηκασμένα, nicht bildlich (in Gleichnissen und blofsen Andeutungen) gesprochen. Vgl. Sept. 432 κεραυνὸν οὐδὲν ἐξηκασμένον (,,nicht blofs auf dem Bilde des Schildes dargestellt, sondern wirklich", wenn 433 mit Recht getilgt worden ist).

1244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-680

ἐκ δρόμου πεσών (aus dem Geleise geraten) τρέχω wie Prom. 909 ἔξω δὲ δρόμου φέρομαι λύσσης πνεύματι μάργῳ, Cho. 1020 , auch 512.

1246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-681

εὔφημον (proleptisch) κτέ. wie Soph. Ai. 362 εὔφημα φώνει nach ἀλλά με συνδάϊξον.

1247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-682

„Aber für das, was ich meine, giebt es keinen Arzt; da also keine Hilfe denkbar und keine Rettung möglich ist, braucht man das schlimme Omen, das im Aussprechen der Sache liegt, nicht zu fürchten."

1248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-683

ἔσται, was du sagst.

1250-1251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-684

τίνος πρὸς ἀνδρός sagt der Chorführer im allgemeinen Sinne von wem?", Kasandra aber fafst ἀνδρός in dem speziellen Sinne „von welchem Manne?" und sagt: „Fürwahr gar sehr traun, wie ich enttäuscht einsehe ( ἄρα), hast du meinen Spruch mifsverstanden, wenn du an einen Mann als Mörder denkst." Zu παρακόπτομαι vgl. Suppl. 461 ή κάρτα νείκους τοῦδ᾽ ἐγὼ πα παροίχομαι (ich verkenne die Natur dieses Streites).

1252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-685

2
„Diejenigen, welche den Anschlag vollbringen sollen ( τελοῦντας fut.), habe ich nicht erfafst."

1253-1254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-686

Mit Bitterkeit erinnert sie an die Worte der Klyt. 1035. In dem vorliegenden Zusammenhang hat Ἕλληνα (zu 437) ἐπίσταμαι φάτιν den Sinn „ich spreche griechisch"; daher καὶ γὰρ τὰ πυθόκραντα die Bedeutung erhält: „auch das Orakel des Apollon spricht ja griechisch und ist doch schwer verständlich". τὰ πυθόκραντα wie Cho. 900 μαντεύματα τὰ πυθόχρηστα.

1255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-687

,,Weh mir, wie stark das Feuer ist; es naht sich mir!" Die innere Aufregung, die ihr heifs macht, erweckt ihr die Vorstellung eines mächtig sie erfassenden Feuers. Über die Quantität von olov vgl. Krüger II 3, 3, 1. Häufiger ist οι verkürzt in τοιόσδε und besonders in τοιοῦτος, in ποιεῖν nur Prom. 967 (aber das Wort ποιεῖν ist überhaupt bei Äschylos selten).

1257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-688

δίπους λέαινα wie Suppl. 906 δίπους ὄφις (von dem Herolde). Vgl. zu 82.

1259-1260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-689

,,Wie einer, der ein Heilmittel bereitet, verschiedene Ingredienzen zu dem Tranke mischt, so wird sie den Lohn für mich (dafür, dafs er mich ins Haus bringt) als einen Teil ihres Rachewerks ausgeben." Vgl. 1441 ff.

1262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-690

D. i. τίσασθαι φόνον (als Akk. des inneren Objekts wie Soph. Αi. 304 ὅσην κατ᾿ αὐτῶν ὕβριν ἐκτίσοιτ᾿ ἰών) ἀντὶ ἐμῆς ἀγωγῆς.

1264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-691

Vgl. Hom. A 14 στέμματ᾿ ἔχων ἐν χερσὶν ἑκηβόλου Απόλλωνος χρυσέῳ ἀνὰ σκήπτρῳ, Hesych. ἴθυντήριον· ὁ φέρουσιν οἱ μάντεις σκῆπτρον ἀπὸ δάφνης: Nachgeahmt hat die Stelle des Aschylos Eurip. Tro. 451 ὦ στέφη τοῦ φιλτάτου μοι θεῶν, ἀγάλματ᾿ εὔια, χαίρετ᾽ ἴτ᾿ ἀπ᾿ ἐμοῦ χρωτὸς σπαραγμοῖς κτέ. und 256 ff.

1265-1266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-692

Sie reifst sich den Kranz ab, wirft ihn zerrissen zu Boden und schleudert bei ἴτε πεσόντα (oder πεσόντε) den Lorbeerstab nach, nachdem sie ihn zerbrochen hat. Weil sie bei ἴτε beide zusammennimmt, folgt nicht das bei σὲ μὲν beabsichtigte σὺ δέ.
3

1267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-693

Der V. scheint unecht zu sein; denn der vernichtete Kranz kann niemanden mehr dienen. Für das abstruse ἄτην setzt Stanley ἄτης.

1268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-694

αὐτός ( ἐστιν) ἐκδύων ἐσθῆτα, insofern Apollon Schuld trägt, daſs sie sich ihres Schmuckes entledigt hat.

1270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-695

4
καταγ. μάτην d. i. als Wahnsinnige verhöhnt, ähnlich wie o νοσῶν μάταν und φρενομόρως νοσοῦντα Soph. Ai. 635, 625.

1271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-696

5
„Von Freunden, von Feinden nicht in uneiniger Weise anzuhören (von Freunden, Feinden in schönster Einigkeit). ὑπὸ ist zu φίλων zu ergänzen. Krüger II 68, 9 Anm. διχ. μαθεῖν wie διχορρόπως ἰδεῖν 361.

1272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-697

„Und wie eine Geld sammelnde Verzückte ( ψευδόμαντις θυροκόπος 1194) muiste ich Unglückliche mich Hunger leidendes Bettelweib nennen lassen."
6

1274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-698

7
ὁ μάντις μάντιν, gleichsam ohne amtsbrüderlichen Sinn. Vgl. Prom. 29 θεὸς θεῶν γὰρ οὐχ ὑποπτήσσων χόλον. ἐκπράξων, confecturus, wie Soph. Oed. K. 1658 οὐ γάρ τις αὐτὸν οὔτε πυρφόρος θεοῦ κεραυνὸς ἐξέπραξεν 8. v. a. ὤλεσεν.
8

1276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-699

βωμοῦ πατρώου: am Hausaltare (1022) hätte sie als priesterliche Seherin ihre Stelle. Nachgestellt, ohne am Ende des Verses zu stehen, werden im Trimeter nur Präpositionen, die nicht anastrophisch sind, so ὑπαὶ Eum. 420 . 8* Vgl.

1277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-700

9
κοπείσης scil. ἐμοῦ. πρόσφαγμα wie πρόθυμα eigentlich „Sühnopfer", aber wie σφάγμα, θύμα gebraucht (mactatio). Vgl. Eur. Iph. T. 458, Hek. 41, Tro. 628.
10

1278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-701

ἄτιμοι, ἀτιμώρητοι. Eur. Hipp. 1417. Hoc saepe morituris fuit solatium: „neque enim moriemur inulti" (Valckenaer zur a. St.). Verg. Aen. II 673 numquam omnes hodie moriemur inulti. Daher der Scherz Hor. sat. II 8, 34 nos nisi damnose bibimus, moriemur inulti.

1280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-702

φίτυμα (abstr. pro concr.), proles, hebt den Muttermord durch Sohneshand hervor.
11

1282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-703

ἄτας φίλοις, um diesen Mordwerken die Spitze aufzusetzen und sie abzuschliefsen. Vgl. Cho. 931 ἐπεὶ δὲ πολλῶν αἱμάτων ἐπίκρισεν τλήμων Ὀρέστης.

1283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-704

12
ἐκ θεῶν: vgl. Hom. a 37 ff.

1284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-705

,,Daſs er rächen soll die That, durch welche der Vater rücklings zu Boden fiel ( ὕπτιος οὔδει ἐρείσθη), den Sturz des Vaters". Ζυ πράσσειν (exigere, ulcisci) vgl. Eum. 626 τὸν πατρὸς φόνον πράξαντα.

1285-1286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-706

13
κάτοικτος (vgl. ἔποικτος), d. i. vielen Klagen mich hingebend. - ἐπεὶ τὸ πρῶτον, nachdem doch einmal. Vgl. Hom. A 235 οὔποτε φύλλα καὶ ὄζους φύσει, ἐπεὶ δὴ πρῶτα τομὴν ἐν ὄρεσσι λέλοιπεν.
14

1287-1288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-707

15
πράξασαν ὡς ἔπραξεν: zu 1170. – οἳ δ᾽ εἶλον πόλιν allgemein von Agamemnon. – ἀπαλλάσσουσιν, wegkommen, davonkommen, wie Herod. 1 16 ἀπὸ τούτων οὐκ, ὡς ἤθελε, ἀπήλλαξε.

1289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-708

16
ἄραρεν, es steht fest, es ist beschlossen. τὸ κατθανεῖν: Häufig steht so der Infin. mit Artikel bei den dramatischen Dichtern, z. B. Soph. Oed. K. 442 τὸ δρᾶν οὐκ ἠθέλησαν, Eur. Iph. A. 655 τὸ σιγᾶν οὐ σθένω.