Seven Against Thebes. N. Wecklein. . .
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (German) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 417-630 focus
Χορος
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται: τρέμω δ᾽ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
422
Αγγελος
τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί:
1
Καπανεὺς δ᾽ ἐπ᾽ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,
γίγας ὅδ᾽ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου
μείζων, ὁ κόμπος δ᾽ οὐ κατ᾽ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425
πύργοις δ᾽ ἀπειλεῖ δείν᾽, ἃ μὴ κραίνοι τύχη:
θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν
καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς
Ἔριν πέδοι
2
σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.
τὰς δ᾽ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν:
ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,
φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη:
χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν “Πρήσω πόλιν.”
τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435
τίς ἄνδρα κομπάσαντα
3
μὴ τρέσας μενεῖ;
Ετεοκλης
καὶ τῷδε κόμπῳ
4
κέρδος ἄλλο τίκτεται.
τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων
ἡ γλῶσσ᾽ ἀληθὴς γίγνεται
5
κατήγορος.
Καπανεὺς δ᾽ ἀπειλεῖ δρᾶν παρεσκευασμένος,
440
θεοὺς
6
ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα
χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν
πέμπει γεγωνὰ
7
Ζηνὶ κυμαίνοντ᾽ ἔπη:
πέποιθα δ᾽ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον
8
ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.
ἀνὴρ δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστ᾽ ἄγαν,
αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,
φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας
Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τ᾽ ἄλλοις θεοῖς.
450
λέγ᾽ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.
452
Χορος
ὄλοιθ᾽ ὃς πόλει μεγάλ᾽ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ νιν
9
βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν θ᾽
δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι.
457
Αγγελος
[καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις]
12
λέξω: τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
ἐξ ὑπτίου ᾽πήδησεν εὐχάλκου κράνους,
πύλαισι Νηίσταισι προσβαλεῖν λόχον.
460
ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας
δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.
φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον βρόμον,
13
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.
στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.
βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,
ὡς οὐδ᾽ ἂν Ἄρης σφ᾽ ἐκβάλοι πυργωμάτων.
καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470
πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον
18
ζυγόν.
Ετεοκλης
πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ:
καὶ δὴ πέπεμπται
19
κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν
20
γένους,
ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475
βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,
ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,
ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ᾽ ἐπ᾽ ἀσπίδος
ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.
κόμπαζ᾽ ἐπ᾽ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λόγων.
21
480
481
Χορος
ἐπεύχομαι τῷδε
22
μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ
πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.
ὡς δ᾽ ὑπέραυχα βάζουσιν
23
ἐπὶ πτόλει
μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν
Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485
486
Αγγελος
τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων
Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,
Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος:
ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,
ἔφριξα δινήσαντος: οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490
ὁ σηματουργὸς δ᾽ οὔ τις εὐτελὴς ἄρ᾽ ἦν
ὅστις τόδ᾽ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,
Τυφῶν᾽ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα
λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν:
ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495
προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.
αὐτὸς δ᾽ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δ᾽ Ἄρει
τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον:
φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500
Ετεοκλης
πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτ᾽
26
ἀγχίπτολις,
πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσ᾽ ὕβριν,
εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον:
Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,
ἀνὴρ κατ᾽ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505
ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,
οὔτ᾽ εἶδος οὔτε θυμὸν οὔθ᾽
27
ὅπλων σχέσιν
μωμητός, Ἑρμῆς δ᾽ εὐλόγως ξυνήγαγεν.
ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ
28
ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,
ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπ᾽ ἀσπίδων
510
θεούς: ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶν᾽ ἔχει,
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπ᾽ ἀσπίδος
σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων:
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.
τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων.
515
πρὸς τῶν κρατούντων δ᾽ ἐσμέν, οἱ δ᾽ ἡσσωμένων,
εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ:
Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος
32
σωτὴρ γένοιτ᾽ ἂν Ζεὺς ἐπ᾽ ἀσπίδος τυχών.
520
521
Χορος
πέποιθα <δὴ
33
> τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντ᾽
ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας
δαίμονος,
34
ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ
δαροβίοισι θεοῖσιν,
35
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525
526
Αγγελος
οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις
36
πύλαις,
τύμβον κατ᾽ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος:
ὄμνυσι δ᾽ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θ᾽ ὑπέρτερον,
530
ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
Διός: τόδ᾽ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ.
στείχει δ᾽ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,
ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535
ὁ δ᾽ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
φρόνημα, γοργὸν δ᾽ ὄμμ᾽ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ᾽ ἐφίσταται πύλαις:
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540
Σφίγγ᾽ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δ᾽ ὑφ᾽ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
ὡς πλεῖστ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δ᾽ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545
μακρᾶς κελεύθου δ᾽ οὐ καταισχυνεῖν
37
πόρον,
Παρθενοπαῖος Ἀρκάς: ὁ δὲ τοιόσδ᾽ ἀνὴρ
μέτοικος, Ἄργει δ᾽ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
Ετεοκλης
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν:
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τ᾽ ὀλοίατο.
ἔστιν δὲ καὶ τῷδ᾽, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,
ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου:
555
ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ
εἴσω
38
πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,
οὐδ᾽ εἰσαμεῖψαι τεῖχος
39
ἐχθίστου δάκους
εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπ᾽ ἀσπίδος:
ἣ ʼξωθεν
40
εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560
πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσ᾽ ὑπὸ πτόλιν.
θεῶν θελόντων κἂν
41
ἀληθεύσαιμ᾽ ἐγώ.
563
Χορος
ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,
τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,
μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
42
565
ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ
43
θεοὶ τούσδ᾽ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.
568
Αγγελος
ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,
ἀλκήν τ᾽ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν:
Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570
κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν:
τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,
μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,
Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,
κακῶν τ᾽ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575
καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν
44
ἀδελφεόν,
ἐξυπτιάζων ὄμμα,
45
Πολυνείκους βίαν,
δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος,
καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα:
“ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580
καλόν τ᾽ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,
πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς
πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;
πατρὶς δὲ γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585
ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;
ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,
μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ
46
χθονός.
μαχώμεθ᾽, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.”
τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὔκυκλον νέμων
47
590
πάγχαλκον ηὔδα: σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.
48
οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.
τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595
πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.
Ετεοκλης
φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς
49
δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.
50
ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς
κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος:
600
ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.
ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ
ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ
ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,
ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605
ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,
ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκοις
51
ἀγρεύματος,
πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.
52
οὕτως δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610
μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς
θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,
τείνουσι πομπὴν
53
τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,
Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
615
οὐχ ὡς ἄθυμον
54
οὐδὲ λήματος κάκῃ,
ἀλλ᾽ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,
εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου:
φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.
ὅμως δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620
ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,
γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει,
55
ποδῶκες οἶμα,
56
χεῖρα δ᾽ οὐ βραδύνεται
παρ᾽ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.
θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625
626
οὕτως δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 417-630 focus
Χορός
τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν
θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως
πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-
φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420
ὀλομένων ἰδέσθαι.
422
Ἄγγελος
τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί·
Καπανεὺς δʼ ἐπʼ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,
γίγας ὅδʼ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου
μείζων, ὁ κόμπος δʼ οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425
πύργοις δʼ ἀπειλεῖ δείνʼ, ἃ μὴ κραίνοι τύχη·
θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν
καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς
ἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.
τὰς δʼ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν·
ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,
φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη·
χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν
πρήσω πόλιν.
τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435
τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ;
Ἐτεοκλής
καὶ τῷδε κέρδει κέρδος ἄλλο τίκτεται.
τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων
ἡ γλῶσσʼ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος·
Καπανεὺς δʼ ἀπειλεῖ, δρᾶν παρεσκευασμένος,
440
θεοὺς ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα
χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν
πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντʼ ἔπη·
πέποιθα δʼ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον
ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.
ἀνὴρ δʼ ἐπʼ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστʼ ἄγαν,
αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,
φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας
Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τʼ ἄλλοις θεοῖς.
450
λέγʼ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.
Χορός
ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν
θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ
455
δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.
457
Ἄγγελος
καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις
λέξω· τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
ἐξ ὑπτίου ʼπήδησεν εὐχάλκου κράνους,
πύλαισι Νηίστῃσι προσβαλεῖν λόχον.
460
ἵππους δʼ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας
δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.
φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.
ἐσχημάτισται δʼ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·
465
ἀνὴρ
δʼ· ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις
στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.
βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,
ὡς οὐδʼ ἂν Ἄρης σφʼ ἐκβάλοι πυργωμάτων.
καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470
πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.
Ἐτεοκλής
πέμποιμʼ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ·
καὶ δὴ πέπεμπται κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν
γένους,
ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475
βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,
ἀλλʼ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,
ἢ καὶ δύʼ ἄνδρε καὶ πόλισμʼ ἐπʼ ἀσπίδος
ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.
κόμπαζʼ ἐπʼ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.
480
Χορός
ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ
πρόμαχʼ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.
ὡς δʼ ὑπέραυχα βάζουσιν ἐπὶ πτόλει
μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν
Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485
486
Ἄγγελος
τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων
Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,
Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος·
ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,
ἔφριξα δινήσαντος· οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490
ὁ σηματουργὸς δʼ οὔ τις εὐτελὴς ἄρʼ ἦν
ὅστις τόδʼ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,
Τυφῶνʼ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα
λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν·
ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495
προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.
αὐτὸς δʼ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δʼ Ἄρει
βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς ὣς φόβον βλέπων.
τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον·
Φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500
Ἐτεοκλής
πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτʼ ἀγχίπτολις,
πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσʼ ὕβριν,
εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον·
Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,
ἀνὴρ κατʼ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505
ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,
οὔτʼ εἶδος οὔτε θυμὸν οὐδʼ ὅπλων σχέσιν
μωμητός, Ἑρμῆς δʼ εὐλόγως ξυνήγαγεν.
ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,
ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπʼ ἀσπίδων
510
θεούς· ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶνʼ ἔχει,
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπʼ ἀσπίδος
σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων·
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.
τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων·
515
πρὸς τῶν κρατούντων δʼ ἐσμέν, οἱ δʼ ἡσσωμένων,
εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ·
εἰκὸς δὲ πράξειν ἄνδρας ὧδʼ ἀντιστάτας,
Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος
σωτὴρ γένοιτʼ ἂν Ζεὺς ἐπʼ ἀσπίδος τυχών.
520
Χορός
πέποιθα
δὴ τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντʼ
ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας
δαίμονος, ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ
δαροβίοισι θεοῖσιν,
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525
526
Ἄγγελος
οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,
πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις,
τύμβον κατʼ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος·
ὄμνυσι δʼ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ
σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θʼ ὑπέρτερον,
530
ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
Διός· τόδʼ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου
βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ·
στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,
ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535
ὁ δʼ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,
φρόνημα, γοργὸν δʼ ὄμμʼ ἔχων, προσίσταται.
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γʼ ἐφίσταται πύλαις·
τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ
σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540
Σφίγγʼ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην
γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,
φέρει δʼ ὑφʼ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,
ὡς πλεῖστʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἰάπτεσθαι βέλη.
ἐλθὼν δʼ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545
μακρᾶς κελεύθου δʼ οὐ καταισχυνεῖν πόρον,
Παρθενοπαῖος Ἀρκάς· ὁ δὲ τοιόσδʼ ἀνὴρ
μέτοικος, Ἄργει δʼ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδʼ ἃ μὴ κραίνοι θεός.
Ἐτεοκλής
εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550
αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν·
ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τʼ ὀλοίατο.
ἔστιν δὲ καὶ τῷδʼ, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,
ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δʼ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,
Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου·
555
ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ
ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,
οὐδʼ εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκους
εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπʼ ἀσπίδος·
ἣ ʼξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560
πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσʼ ὑπὸ πτόλιν.
θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμʼ ἐγώ.
Χορός
ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,
τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,
μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
565
ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ
θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.
568
Ἄγγελος
ἕκτον λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,
ἀλκήν τʼ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν·
Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570
κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν·
τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,
μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,
Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,
κακῶν τʼ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575
καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν ὁμόσπορον,
ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,
δίς τʼ ἐν τελευτῇ τοὔνομʼ ἐνδατούμενος,
καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτʼ ἔπος διὰ στόμα·
ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580
καλόν τʼ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,
πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς
πορθεῖν, στράτευμʼ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;
πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585
ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;
ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,
μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.
μαχώμεθʼ, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.
τοιαῦθʼ ὁ μάντις ἀσπίδʼ εὐκήλως ἔχων
590
πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δʼ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.
οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλʼ εἶναι θέλει,
βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,
ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.
τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595
πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.
Ἐτεοκλής
φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς
δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις.
ἐν παντὶ πράγει δʼ ἔσθʼ ὁμιλίας κακῆς
κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος·
600
ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.
ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ
ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ
ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,
ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605
ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,
ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,
πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.
οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610
μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς
θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,
τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,
Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις
615
οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῇ,
ἀλλʼ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,
εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου·
φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.
ὅμως δʼ ἐπʼ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620
ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,
γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δʼ ἡβῶσαν φύει,
ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δʼ οὐ βραδύνεται
παρʼ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.
θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625
οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,
δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις
Χορός
κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς
ἁμετέρας τελεῖθʼ, ὡς πόλις εὐτυχῇ,
δορίπονα κάκʼ ἐκτρέποντες
ἐς γᾶς
ἐπιμόλους· πύργων δʼ ἔκτοθεν
βαλὼν Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ.
630
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 452 focus
ΧΟ.
ὄλοιθ᾽ ὃς πόλει μεγάλ᾽ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δὲ νιν βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν θ᾽
ἑδωλίων ὑπερκόπῳ δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι.
455
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 452 focus
Χορὸς Παρθένων
ἀντ. α'.
ὄλοιθ᾽ ὃς πόλει μεγάλ᾽ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ μιν βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐςθορεῖν δόμον, πωλικών θ'
435
ἑδωλίων μ' ὑπερκόπῳ
δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι.
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 452 focus
ΧΟΡΟΣ
Ὄλοιθ' ὃς πόλει μεγάλ' ἐπεύχεται,
Ant. 1.
κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν θ'
ἑδωλίων
ὑπερκόπῳ
ὑπερκόμπῳ
455
δορί ποτ' ἐκλαπάξαι.
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 452 focus
ΑΓ.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 452 focus
ΧΟΡΟΣ
ὅλοιθ᾽ ὃς πόλει μεγάλ᾽ ἐπεύχεται,
κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,
455
πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν
θ᾽ ἑδωλίων ὑπερκόπωι
δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι. –
Testim.:
Apparatus Criticus
κομπάζοντα κομπάσαντα 1 γλῶσσ᾽ γλώττ᾽ γεγωνὰ γεγωνα(ι) πυρφόρον πυρφόρων ἐξηικασμένον incipit A ἐξηικασμένον ἐξεικ. τοῖς ἡλίου τοῦ Ἡλίου αὐτῶι αὐτόν et αὐτῶι αἴθων αἶθον εὐνοίαισι εὐνοίαις νιn μιν θ᾽ ἑδωλίων τ᾿ ἐδ. ὑπερκόπωι ὑπερκόμπωι corr. Brunck δορί φρενὶ δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι ποτε λαπάξαιTranslations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 417-630 focus
Chorus
May the gods grant success to our champion, since he rises up in a just cause, to battle for his city! But I shudder
to watch the bloody deaths of men cut down for the sake of their own people.
420
422
Scout
Yes, may the gods so grant success to this man. Capaneus is stationed at the Electran gates, another giant of a man, greater than the one described before.
But his boast is too proud for a mere human, and he makes terrifying threats against our battlements—which, I hope, chance will not fulfil! For he says he will utterly destroy the city with god’s will or without it, and that not even conflict with Zeus, though it should fall before him in the plain, will stand in his way.
425
The god’s lightning and thunderbolts he compares to midday heat. For his shield’s symbol he has a man without armor bearing fire, and the torch, his weapon, blazes in his hands; and in golden letters he says
I will burn the city.
430
Against such a man make your dispatch—who will meet him in combat, who will stand firm without trembling before his boasts?
435
Eteocles
Here too gain follows with interest from gain.
1
The tongue proves in the end to be an unerring accuser of men’s wicked thoughts.
Capaneus makes his threats, ready to act, irreverent toward the gods, and giving his tongue full exercise in wicked glee, he, though a mere mortal, sends a loud and swollen boast to Zeus in heaven. But I trust that the fire-bearing thunderbolt will justly come to him,
440
and when it comes it will not be anything like the sun’s mid-day heat. And against him, even though he is a big talker, a man of fiery spirit, mighty Polyphontes, is stationed, a dependable sentinel
445
with the good will of guardian Artemis and the other gods. Now tell me about another one allotted to other gates!
Exit Polyphontes.
450
Chorus
Death to him who exults so arrogantly over the city! May the thunderbolt stop him before he leaps into my home
and plunders me from my maiden chambers with his outrageous spear!
455
457
Scout
Now I will tell you about the man who next drew station at the gates. The third lot leaped out of the upturned bronze helmet for Eteoclus,
to hurl his band against the Neistan gates. He whirls his horses as they snort through their bridles, eager to fall against the gate. Their muzzles whistle in a barbarian way, filled with the breath of their haughty nostrils.
460
His shield is decorated in great style: an armored man climbs a ladder’s rungs to mount an enemy tower that he wants to destroy. This one, too, shouts in syllables of written letters that even Ares could not hurl him from the battlements.
465
Send a dependable opponent against this man, too, to keep the yoke of slavery from our city.
470
Eteocles
I would send this man here, and with good fortune.
Exit Megareus. Indeed, he has already been sent, his only boast in his hands, Megareus, Creon’s seed, of the race of the sown- men.
He will not withdraw from the gate in fear of the thunder of the horses’ furious snorting; but either he will die and pay the earth the full price of his nurture, or will capture two men and the city on the shield, and then adorn his father’s house with the spoils.
475
Tell me about another’s boasts and do not begrudge me the full tale!
480
Chorus
O champion of my home, I pray that this man will have good fortune, and that there will be bad fortune for his enemies. As they boast too much against the city in their frenzied mind,
so, too, may Zeus the Requiter look on them in anger!
485
486
Scout
Another, the fourth, has the gate near Onca Athena and takes his stand with a shout, Hippomedon, tremendous in form and figure. I shuddered in fear as he spun a huge disk—the circle of his shield, I mean—
I cannot deny it. The symbol-maker who put the design on his shield was no lowly craftsman: the symbol is Typhon, spitting out of his fire-breathing mouth a dark, thick smoke, the darting sister of fire.
490
And the rim of the hollow-bellied shield is fastened all around with snaky braids. The warrior himself has raised the war-cry and, inspired by Ares he raves for battle like a maenad, with a look to inspire fear. We must put up a good defense against the assault of such a man,
495
for already Rout is boasting of victory at the gate.
500
Eteocles
First Onca Pallas, who dwells near the city, close by the gate, and who loathes outrageousness in a man, will fend him off like a dangerous snake away from nestlings. Moreover, Hyperbius, Oenops’ trusty son,
is chosen to match him, man to man, as he is eager to search out his fate in the crisis that chance has wrought—neither in form, nor spirit nor in the wielding of his arms does he bear reproach. Hermes
2
has appropriately pitted them against each other. For the man is hostile to the man he faces in battle,
505
and the gods on their shields also meet as enemies. The one has fire-breathing Typhon, while father Zeus stands upright on Hyperbius’ shield, his lightening bolt aflame in his hand. And no one yet has seen Zeus conquered.
510
Such then is the favor of the divine powers: we are with the victors, they with the vanquished, if Zeus in fact proves stronger in battle than Typhon. And it is likely that the mortal adversaries will fare as do their gods; and so, in accordance with the symbol,
515
Zeus will be a savior for Hyperbius since he resides on his shield.
Exit Hyperbius.
520
Chorus
I am sure that Zeus’ antagonist, since he has on his shield the unloved form of an earth-born deity, an image hated by both mortals and the long-lived gods,
will drop his head in death before the gate.
525
526
Scout
Let it be so! Next I describe the fifth man who is stationed at the fifth, the Northern gate opposite the tomb of Amphion, Zeus’s son. He swears by his spear which, in his confidence, he holds more to be revered than a god
and more precious than his eyes, that he will sack the city of the Cadmeans in spite of Zeus. He says this, the beautiful child of a mountain-bred mother—a warrior, half man, half boy, and his beard’s first growth is just now advancing on his cheeks,
530
his youth in first bloom, thick, upspringing hair. But now he makes his advance with a savage heart and a terrifying look, not at all like the maidens he’s named for.
3
Nor does he take his stand at the gate unboasting, but wields our city’s shame on his bronze-forged
535
shield, his body’s circular defence, on which the Sphinx who eats men raw is cleverly fastened with bolts, her body embossed and gleaming. She carries under her a single Cadmean, so that against this man chiefly our missiles will be hurled.
540
He does not seem to have come to do any petty trading in the battle, nor to shame the making of his long journey—he is Parthenopaeus of
Arcadia
. Such is the man, and aiming to make full payment for the fine support given him in
Argos
, his adopted land, he now threatens our fortifications—may God not fulfil his threats!
545
Eteocles
If only they would get from the gods what they wish for, because of those unholy boasts of theirs, then surely they would perish in utter ruin and misery. There is a man for this one, too, whom you name an Arcadian, a man who does not boast, but who knows the thing to do—
550
Actor, brother of him I named before. He will not allow words that lack deeds to overrun his gate and increase fear, nor will he let in a man who carries on his hostile shield the image of the ravenous, detested beast.
555
That beast outside his shield will blame the man who carries her into the gate, when she has taken a heavy beating beneath the city’s walls. If the gods are willing, what I speak may prove true!
Exit Actor.
560
Chorus
His words penetrate to my heart, my hair stands on end
as I hear the loud threats of these loud-boasting, impious men. May the gods destroy them here in our land!
565
568
Scout
The sixth man I will name is of the highest moderation and a seer brave in combat, mighty Amphiaraus.
Stationed at the Homoloid gate, he repeatedly rebukes mighty Tydeus with evil names
Murderer, maker of unrest in the city, principal teacher of evils to the Argives, summoner of vengeance’s Curse, servant of Slaughter, counselor to Adrastus in these evil plans. And next, with eyes looking upward, he addressed your own brother, mighty Polynices who shares your blood, and called him by name, dwelling twice upon its latter part.
4
These were his words:
570
Will such a deed as this be pleasing to the gods, fine to hear of and to relate to those in the future—that you sacked the city of your ancestors and your native gods and launched a foreign army against them? What justice is it to drain dry the font of your existence?
5
580
And how shall your fatherland, captured by the spear for the sake of your ambition, be won over to your cause? As for me, I will enrich this earth, a seer interred beneath enemy soil. Let us fight! I anticipate no dishonorable death.
585
So the seer spoke as untroubled he held his all-bronze shield. No symbol was fixed to his shield’s circle. For he does not wish to appear the bravest, but to be the bravest, as he harvests the fruit of his mind’s deep furrow, where his careful resolutions grow.
590
I advise you to send wise and brave opponents against him. He who reveres the gods is to be feared.
595
Eteocles
Ah, the pity of fate’s omen when it makes a just man associate with the irreverent! In all things, nothing is more evil
than evil partnership. Its fruit should not be gathered in: the field of recklessness yields a harvest of death. For it may be that a pious man, embarked shipboard with sailors hot for some crime, perishes along with the sort of men hated by the gods;
600
or, a man, though upright himself, when among fellow-citizens who hate all strangers and neglect the gods, may fall undeserving into the same trap as they, and be subdued, struck by the scourge of God that strikes all alike.
Just so the seer, Oecles’ son,
605
although a moderate, just, noble, reverent man and a great prophet, mixes with impious, rash-talking men against his own judgment, men stretching out in a procession that is long to retrace,
6
and, if it is Zeus’s will, he will be be dragged down in ruin along with them.
610
So then, I expect that he will not even charge the gates: not because he lacks courage or is weak-willed, but because he knows that he must meet his end in battle, if the prophecies of Loxias are to come to fruition—the god usually either holds silent or speaks to the point.
615
Just the same, I will station a man against him, mighty Lasthenes, a gate-keeper who hates foreigners. He has the wisdom of an old man, but his body is at its prime: his eyes are quick, and he does not let his hand delay for his spear to seize what is left exposed by the shield.
620
Still it is God’s gift when mortals succeed.
Exit Lasthenes.
625
Just so the seer, Oecles’ son,
Chorus
Gods, hear our just prayers and fulfil them, that the city may have good fortune! Turn aside the evils suffered in war onto those who invade our land! May Zeus strike them
with his thunderbolt outside the walls and slay them!
630
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 452 focus
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 452 focus
ma demeure et, de sa lance arrogante, me jeter
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 452 focus
SOLDIER.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 452 focus
ESPLORATORE
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 452 focus
Priusquam in meam domum irruat,
Et uirgine as sedes
Superba hasta tandem cuacuet.
425
Nun.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 452 focus
Perish the wretch whose vaunt affronts our home!
On him the red bolt come,
Ere to the maiden bowers his way he cleave,
420
To ravage and bereave!
The Spy
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 452 focus
Ha, Tod ihm, der uns so zu bedrohen wagt!
Des Glutstrahls Geschoß hemme des Frevlers Fuß,
Eh er in's Haus mir stürmt, in's Jungfrau'ngemach,
Und aus der stillen Kammer mich
Treibt mit verruchter Lanze!
435
Der Bote.
Notes on the current edition
Seven Against Thebes
Commentary
Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus
430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-535
Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus
356-706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238
430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-295