Aeschylus Seven Against Thebes 957

Ioannes Sanravius (Translator)

Percuſſus ferijſti.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 957-965 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 957-965 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 957 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 957 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 957 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 957 focus
παισθεὶς ἔπαισας.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 957 focus
Translations (7)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 957-965 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 957 focus
When wounded thou didst wound again .
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 957 focus
trophée d'Até se dresse à la porte où ils se frappaient tout à l'heure, et, sur sa double victoire,
le Ciel s'est arrêté.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 957 focus
Wounded thou gaveſt the fatal wound.
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 957 focus
Colpito colpisti.
1055
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 957 focus
(Processional Chant)
Thou wert smitten, in smiting,
Thou didst slay, and wert slain—
975
By the spear of each other
Ye lie on the plain,
And ruthless the deed that ye wrought was, and ruthless the death of the twain!
Take voice, O my sorrow!
Flow tear upon tear—
980
Lay the slain by the slayer,
Made one on the bier!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 957 focus
Getroffen trafft du!

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-937

κτέανά In
κτέανα
quattuor ultimas syllabas a recentiore manu habet Μ. τ᾽ ἐπιγόνοις
τ'
(sic, non δ')
ἐπὶ γόνοις
G. Vit.
878

879. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-938

NA Hemichorii notam suppeditat G.
879

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-939

δι' ὧν νεῖκος ἔβα θανάτου τέλος Libri
δι᾽ ὧν νεῖκος ἔβα καὶ θανάτου τέλος
. Ad ultimam vocem
ων
γρ.
μένος
adscriptum in Mosc. 1. Non congruit hic versus cum strophico. Suspicari possis v. 869. ante
θανάτων
syllabam, veluti
σφιν
, excidisse. Sed melius hic
καὶ
omittitur, ut
τέλος
accusativus sit ab
ἔβα
pendens.
880

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-940

ἐμοιράσαντο δ᾽ Hemichorii notam praebent Lips. Rob.
ἐμοίρασαν ποδ᾽
Αld.
881

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-941

ὥςτ᾽
ὥσθ'
, a recentiore manu
τ'
supra adscripto, Μ.
ὡς
Lips. Vind. 2. 4. ἴσον G. Lips. Vind. 2. 4. Rob. Turn.
ἶσον
M. Vit.
ἶσα
Par. N. Colb. 1.
ἴσαν
Ald. Scholion in M.
ὀξύθυμοι ὄντες ἐμοιρήσαντο (sic) καὶ διενείμαντο τὰ κτήματα ὥστε ἶσον (sic, non ἶσα) λαχεῖν. φησὶν δὲ τὰς ταφάς
.
882

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-942

NA Hemichorii nota praefixa in G. Arund. Rob. chori in Lips.
883

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-943

ἀμεμφεία
ἀμεμφία
Ald. Rob. Ceteri
ἀμεμφίᾳ
. Scribendum erat
ἀμεμφείᾳ
.
884

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-944

ἐπίχαρις
ἐπιχαρής
Ask. A. Vind. 2. 4.
885

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-945

σιδαρόπλακτοι Hemichorii notam omittit Arund.
Ἀντιγόνη
praefixum in Vit.
σιδαρόπλακτοι
Rob.
σιδηρόπληκτοι
Μ. G. Vit. Cantabr. 2. Par. C. et
α
ad alterum
η
supra adscripto Lips.
σιδηρόπλακτοι
Cantabr. 1. Par. L. Ask. A. Turn.
σιδηρόπλακτα
Ald. ἔχουσιν
ἔχουσιν
. et regius Spanhemii. Ceteri
ἔχουσι
.
886

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-946

σιδαρόπλακτοι δὲ τοὺς μένουσιν Hemichorii notam addunt G. Ald. Turn. Erasa in M. Hic versus in Par. Ε. hoc loco omissus infra post
ἐκ φρενὸς ἃ
v. 895. collocatur.
σιδαρόπλακτοι
Rob.
σιδαρόπληκτοι
Μ.
σιδηρόπληκτοι
G. Vit. Lips. Par. G.
σιδηρόπλακτοι
Ald. Turn. Libri
μένουσι
. Post hunc versum in M. Par. L.
τετυμμένοι δῆθ᾽ ὁμοῦ
ex v. 864. repetitum est.
887

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-947

τάχ᾽ ἄν τις εἴποι Hemichorii nota praefixa in G.
τάχα δ᾽ ἂν
Par. N. Colb. 1. Ald. In
τις
ultimam litteram a sec. manu in litura habet M.
εἴπῃ
Vit. Lips.
888

889. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-948

NA Hemichorii nota praefixa in G. Ald. Turn. Erasa in M. Hoc dicit, ferri ictu ita prostrati iacent, ferri ictu facta manet eos, mox dici poterit qualis, paterni sepulcri sortitio. Exilem interpretationem addit scholiastes in G.
σιδηρόπληκτοι δέ εἰσιν οἱ τάφοι, διότι ἐλαξεύθησαν οἱ λίθοι δι' ὧν οἱ τάφοι
.
889

890-891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-949

δόμων μάλ᾽ ἀχὰν ἐπ' αὐτοῖς προπέμπει Hemichorii notam omittunt Vit. Lips. Ox. Ald. Rob. Turn.
δόμων μαλαχάεσσα τοὺς προπέμπει
Μ. a prima manu: secunda fecit
μάλ' ἀχάεσσα
et in margine adscripsit
λείπει τὸ προπομπώ
: recentior manus
μάλ' ἠχῶ ἐπ᾿ αὐτοὺς
adiecit.
μάλ' ἀχὼ ἐπ᾿ αὐτοὺς
Vit. aliique, ut videtur, codices et Ald. Turn. γρ.
ἀχήεις
adscriptum in Par. B.
μάλ' ἀχὴ εἰς αὐτοὺς
Par. C.
μάλ' ἀχὼ ἐς αὐτοὺς
Colb. 2. Ask. A. Ven. Β.
μάλ' ἠχὴ ἐπ' αὐτοὺς
Lips.
μάλ' ἀχὴν ἐς αὐτοὺς
Arund. Rob. et agnoscunt
ἠχὴν
scholiastae.
μάλ' αὐτοὺς ἀχὼ
G. (sic G.) Vind. 1.
μάλ᾽ ἀχὼ αὐτοὺς
Vind. 3.
δὲ αὐτοὺς
ex Par. E. enotatum est.
πέμπει
Colb. 2. Elmsleius ad Eur. Med. v. 147. scribendum putavit
δόμων μάλ᾽ ἀγὼν ἐς οὖς προπέμπει δαϊκτὴρ γόος
. Equidem scribendum potius censeo
δόμων μάλ' ἀχὰν ἐπ' αὐτοῖς προπέμπει δαϊκτὴρ γόος
, aedium propter eos lamenta meus prosequitur regum luctus.

892. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-950

γόος
γόος τ'
Rob.
892

893. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-951

δαϊόφρων
δαίφρων δ'
M. G. Vit. Lips. Arund. Οx. Par. G. E. L. Colb. 1. 2. Ven. A. B.
δαίφρων τ'
Rob. Particula recte omissa in Ald. Turn. Scribendum autem erat
δαϊόφρων
. Vidit hoc etiam Blomfieldius. φιλογαθής
φιλογαθής
Arund. Cantabr. 2. regius Spanhemii, et sic M. in quo tamen
ο
radendo ex
α
factum esse videtur.
φιλεγαθής
ex Par. E. affertur.
φιλομαθής
Vind. 3. Ceteri
φιλαγαθής
.
893

894. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-952

ἐτύμως omittit Rob. δακρυχέων
δακρυχέων δ'
Μ. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. E. Colb. 1. Vind. 1. 2. 3. 4.
δάκρυ χέων δ'
Rob.
δάκρυχέω δ'
Par. C.
δάκρυα χέων
, omisso
δ'
, G.
δάκρυ χέων
Ald.
δακρυχέων
Turn. et adscripto γρ. καὶ οὕτως,
δάκρυ χέων δ' ἐκ φρ.
Par. B.
894

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-953

μου omittit Lips.
895

896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-954

δυοῖν
τοῖδε
Lips.
τοῖν δὲ
Vit. Rob.
τοῖν
Par. E.
δυεῖν
Par. B.
δοιοῖν
Μ.
896

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-955

πάρεστι δ᾽ Hemichorii notam praebent M. G. Lips. Rob.
πάρεστιν δ'
Μ.
δ'
omittunt Arund. Par. Ε.
πάρα δ'
Cantabr. 2. Par. C. K. Ask. A. Ven. B. et supra adscripto
πάρεστι
Lips.
πάρεστι δ'
praebent G. Vit. Cantabr. 1. Οx. Ald. Rob. Turn. et adscripto γρ.
πάρα δ'
Par. B.
897

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-956

πολίτας Brunckius ex coniectura, et sic Cantabr. 2.
πολίτες
Par. Ε.
πολιήταις
Victorius. Ceteri
πολίταις
.
898

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-957

ξένων τε Μ. Ald. Turn.
ξένων τ' ἐς
G. Vit. Lips. Ox. Par. C. Ask. A. Ven. A. Rob.
ξένων δὲ
Par. B. Non debet offendere
τέ
post
μέν
positum, transeunte oratione, ut saepe fit, a disiunctione ad coniunctionem.
899

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-958

ἐν δαΐ M. Par. B. H. L.
ἐν δαΐῳ
G. Vind. 1. 3.
ἐν δαΐσι
Par. E. K. Vind. 2. 4. Ceteri
ἐν δαΐδι
, idque adscriptum in Par. B.
900

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-959

δυςδαίμονάς σφ᾽ ἡ τεκοῦσα Hemichorii nota carent G. Vit. Ald. Turn. Ante
ἐν δαΐδι
habet eam Rob. Libri
δυσδαίμων σφὶν ἡ τεκοῦσα
, nisi quod
ἣ
habent M. Cantabr. 2. Par. G. H. L. Colb. 2.
ἡ τεκοῦσα
omittit Lips. Elmsleius ad Eur. Med. v. 393.
δυςδαίμων
ex interpretatione ortum esse suspicabatur. In G. haec glossa adscripta,
δυςτυχεῖς λίαν αὐτούς
, in Vit.
δυςδαιμονωτέρους αυτούς
. Scripsi
δυςδαίμονάς σφ᾽ ἡ τεκοῦσα
, i. e.
ἃ σφὲ τεκοῦσα
.
901

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-960

πρὸ
προπασῶν
Arund.
προ
omittit Ask. A.
πρόπαρθεν
ex Par. E. affertur. In M. a pr. manu
πρὸ πασᾶν
fuisse videtur.
902

903. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-961

ὁπόσαι
ὁπόσοι
Lips. τεκνογόνοι
παιδογόνοι
Colb. 2. κέκληνται
κέκληται
Par. C.
κέκλυνται
Αld.
903

904. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-962

αὑτᾶς
αὑτῶς
Turn.
αὑτᾶς
G. Ald. Rob. et e correctione Lips. In G. asper spiritus minio adscriptus.
αὐτᾶς
etiam M. sed spiritus lenis a sec. manu in litura scriptus est.
αὐτῆς
Vit. et ante correctionem Lips. αὑτᾷ
αὑτῷ
Μ.
αὐτῆ
G. Vit.
αὐτῇ
Cantabr. 2. Rob.
αὐτὰ
Turn.
αὐτὴ
Ald.
904

905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-963

θεμένα
θεμένῃ
Cantabr. 2.
θεμένη
G. Ald. Rob. τούςδ᾽
τοιούσδ᾽
Par. F.
τοιουσδ᾽
Ven. B. ἔτεχ᾽
ἔσχ'
pro
ἔτεχ'
G. οἳ δ᾽ sic M. Turn.
905

906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-964

ὧδ᾽
ὧδε τ'
Par. N. ἐτελεύτασαν Μ. Vit. Par. A. B. L.
ἐτελεύτησαν
Lips. Ald. Turn.
ὧδε τελεύτησαν
G.
ἐτετελεύτησαν
ex Colb. 1. affertur.
ἐτελεύτησε
Par. E.
ἐτέλεσαν
Rob.
τέλεσαν
Arund. aut, ut Blomfieldius dicit,
ἐτέλεσεν
. ἀλληλοφόνοις
ἀλλαλοφόνοις
M. Cantabr. 1. Par. A. Β.
ἀλληλοφόνοις
Vit. Ald. Turn.
ἀλλαλοφόνοισι
G.
ἀλληλοφόνοισι
Arund. Cantabr. 2. Rob.
ἀλλήλων φόνοισι
Lips.
906

908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-965

δῆτα καὶ Hemichorio haec recte tribuunt G. Rob.
Ismenae
M. Vit. Lips. Ald. Turn.
δὴ καὶ
Par. A.
δὴ καὶ δῆτα
ex Par. B. Faehsius affert. πανώλεθροι
πανόλεθροι
Ald.
πανωλέθριοι
Par. E. Vind. 2. 4. et adscriptum in Par. B.
908

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-966

διατομαῖς Libri omnes
διατομαῖς
, nisi quod in M. a recentiore manu inde factum est
διὰ τομαῖς
. Scribendum est
διαρταμαῖς
. Si quis obvertat
διαρταμή
non inveniri in lexicis, cogitet lexica e scriptoribus, non scriptores e lexicis colligi.
Διαρταμήσει
habet Aeschylus Prom. v. 1027.
909

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-967

μαινομένᾳ
μαινόμενα
, ad
α
supra adscripto
η
, Lips.
910

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-968

γαίᾳ Hemichorii nota carent libri.
γαῖα
G. Vit.
912

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-969

ζωὴ φονορύτῳ Scribendum esse
ζωὴ φονορύτῳ
etiam Blomfieldius vidit.
ζωὴ
Vit. Cantabr. 2.
ζωὴν
Par. E. Ceteri
ζωὰ
, cui in Lips.
η
supra adscriptum est. Omnes
φονορύτῳ
.
913

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-970

εἴσ᾽
εἰσ'
M. G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. B.
εἰσ'
Vit. Lips. Arund. Par. E. N. Rob.
εἰσὶν
Ald. Turn.
914

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-971

NA Chori nota praefixa in M. Lips. Ald. Turn. semichorii in G. Rob. neutra in Vit.
915

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-972

συθείς
σεισθεὶς
Mosc. 1.
916

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-973

σίδαρος
σίδηρος
G. Lips. Cantabr. 2.
917

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-974

δατητὰς
δατητὰς
M. Vit.
δαητὴς
Lips. Cantabr. 2. Par. C. Turn.
διατητὴς
Αld.
δαητὰς
Arund. Rob.
δ᾽ ἀητὰς
, sed cum glossa
μεριστής
, G. Idem cum glossa
ἀφανισμὸν ποιήσας
Mosc. 2.
διητής
Cantabr. 1.
918

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-975

πατρῴαν Libri
πατρός
. Scribendum
πατρῴαν
. Viderunt hoc etiam Bothius et Burneius. ἀληθῆ
ἀληθῆ
Vind. 1.3. et
η
supra scripto Vit.
ἀληθὴς
ut ceteri M. sed
α
supra scripto a sec. manu.
919

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-976

ὢ Haec
Antigonae
tribuunt M. Vit. Ald. Turn.
Ismenae
G.
hemichorio
recte Rob. Nulla personae nota in Lips.
ὢ
Vit. et parte circumflexi erasa G. Ceteri
ὦ
. Omittit interiectionem regius Spanhemii, non videtur omittere M. πολλοῖς
πολλοῖσι
G.
920

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-977

ἀχθέων Libri
ἀχέων
. Scribendum erat
ἀχθέων
.
921

922. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-978

σώματι
σώμασι
Par. Κ.
σώματος
Ald. Turn. Ceteri
σώματι
. Defendi potest
σώμασι
, sub corporibus defunctorum. Sed melius scribitur
σώματι
, ut Blomfieldio quoque visum est. γᾶς
γᾶς
supra adscripto Lips.
γῆς
Cantabr. 2.
922

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-979

ἐπανθίσαντες
Ismenae
haec tribuunt M. Vit. Lips. Ald. Turn.
Antigonae
G.
hemichorio
Rob. Ex Par. E.
ἀνθίσαντες
affertur. Ceteri
ἐπανθήσαντες
. Scribendum esse
ἐπανθίσαντες
Bothius aliique viderunt.
924

925. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-980

πόνοισι γενεάν
πόνοισι γενεὰν πόνοισί γε δόμους
, ad
ου
in
δόμους
a rec. manu
οι
supra adscripto, Μ.
πόνοισι γενεὰν πόνοισι τε δόμοι
Par. L. Ceteri
πόνοισι γενεάν
omittunt, legiturque vulgo
πόνοισί γε δόμοι
. In Vit.
ους
ad
δόμοι
supra scriptum est.
γε δόμους
habent Par. E. Vind. 2. 4.
γε δόμοις
Ox. Ald.
τε δόμοι
Vind. 1. 2. Omisso glossemate recipiendum erat
πόνοισι γενεάν
. In Vit. adnotatum est
λαμπρυνθέντες, στέψαντες τὴν γενεάν
.
925

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-981

τελευτᾷ δ᾽ αἵδ᾽ ἐπηλάλαξαν
τελευταῖα δ'
, sed correctum in
τελευτᾶ δ'
, Vit. in quo
τελευτᾶ δ' απ' ἐπηλάλαξαν
scholio praemissum est. γρ.
τελευταία
Par. B.
τελευτᾷ δ'
G.
τελευτῶ δ'
Lips. Cantabr. 2.
αἵδ'
Vit. Ald. Rob. Turn. Omittunt hanc vocem Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. F. In G. a sec. manu supra adscripta est.
δ'
et in sequente versu
γὰρ
Par. E.
αἰαῖ
M. sed
αἵδ'
est in lemmate scholii.
ἀπηλάλαξαν
Vind. 2. 4.
926

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-982

νόμον
Rob.
927

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-983

παντρόπῳ
τετραμμένου
, ad
ου
supra adscripto
οι
, Lips.
τετραμμένον παντρόφῳ
Par. C. γένους
τοῦ γένους
Rob.
928

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-984

ἕστακε δ'
τ' δὲ
Lips.
ἔστακεν
, supra adscripto
δ'
post
ν
, M. Ἄτας
ἄτης
Lips.
ἅπαντας
Par. E. τροπαῖον sic M.
τρόπαιον
ceteri. πύλαις
ἐν πύλαις
omittit Par. Κ.
929

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-985

ἐθείνοντο
ἐθείναντο
Vit.
930

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-986

κρατήσας
κρατήσασα
Colb. 1. ἔληξε δαίμων Μ. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
ἔληξ' ὁ δαίμων
G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. B. H.
931

932. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-987

παισθεὶς ἔπαισας. σὺ δ᾽ ἔθανες κατακτανών Quae hinc usque ad v. 968. leguntur, in libro III. de metris insigni temeritate in alium ordinem redegeram, ut restituerem antistrophica. Fuerunt aliqui, quibus persuaderem. Perpauca tantum eorum, quae tum protuli, vera sunt. Versibus sane antistrophicis hae sororum lamentationes decurrunt, et initio quidem, quod praeclare ab Aeschylo institutum est, sic ut pressa dolore pectora nihil nisi respondentes sibi singultus proferant: paullo post, primo doloris impetu superato, largius funduntur longioribus strophis querelae: denique succedente maestitia paucis brevibus strophis lamentatio paullatim consistit. Personae in libris non ubique recte distinctae sunt. Certa tamen in hoc genere suppetit ratio. Primum enim stropharum summa requiritur aequabilitas. Deinde Polynicis maxime casum Antigona, Eteoclis Ismena dolet. Postremo natu maior Antigona, eademque excelsiore praedita indole, ubique praeit, secundae partes ubique sunt Ismenae, sorori respondentis. In primo versu, qui proodus est, verba
παισθεὶς ἔπαισας
in M. G. Vit.
Ismenae
tribuuntur, reliqua versus pars
Antigonae
, et sic in G. Vit. usque ad v. 938. personae mutatae sunt: in M. lineolae adscriptae. In Ald. Rob. Turn. personae recte distributae.
ἔκτανες
Par. C. Ask. A.
κατακτανών
G.
κτανών
Par. K. Ven. 2. Vind. 1.
θανών
Ask. A.
932

933-934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-988

δορὶ δ᾽ ἔκανες. δορὶ δ᾽ ἔθανες
δορί τ᾽ ἔκτανες, δορί τ' ἔθανες
G.
δορὶ δ᾽ ἔθανες. δορὶ δ᾽ ἔκτανες
Lips. Ceteri
δορὶ δ᾽ ἔκτανες. δορὶ δ᾽ ἔθανες
. Pro
ἔκτανες
scripsi
ἔκανες
, quod metrum requirit.

935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-989

μελεόπονος
μελαιόπονος
Lips.
935

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-990

μελεοπαθής
μελεοπαθές
Par. E. Omittit hanc vocem Lips.
936

937-938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-991

ἴτω γόος. ἴτω δάκρυ
ἴτω γόος. ἴτω δάκρυα
M. G. Vit. Arund. Mosc. 1.2. Par. A. B. E. K. N. Colb. 1. regius Spanhemii.
ἴτω δάκρυα. ἴτω γόος
Ald. Rob. Turn.
ἴτω δάκρυα
Ismenae tribuit Lips. in quo
ἴτω γόος
omissum est. Scribendum esse
δάκρυ
etiam Lachmannus vidit.

939. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-992

πρόκεισαι Personae nota abest in Vit. Libri
προκείσεται
, nisi quod
προσκείσεται
habet Par. Ε.
προκείσεσθαι
G. Scribendum erat
πρόκεισαι
.
939

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-993

NA Post hunc versum Ismenae versus excidit, cuius ea fere sententia fuit, quam his verbis,
πρόκεισαι φονευθείς
, indicavi.
940

941-942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-994

ἠέ. ἠέ. μαίνεται
Ἰσμ. ἠὲ ἠέ. Αντ. μαίνεται
Arund. Par. K. Rob.
Ismenae
haec continuat Lips.
Antigonae
reliqui. Mihi colloquii ratio postulare videbatur, ut prius
ἠέ
Antigonae, alterum Ismenae tribueretur.

943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-995

δὲ omittit Par. K. καρδία
καρδίᾳ
Ald.
κραδία
Turn. στένει
σθένει
Vit.
943

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-996

ἰὼ ἰὼ δάκρυτε σύ
ἰὼ
semel Lips. Cantabr. 2. Par. E. L. Deinde
πανδάκρυτε
Μ. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. B. H. L.N. Colb. 1. 2. Ceteri
πολυδάκρυτε
, idque adscriptum in Par. B. Ritschelio in Schedis criticis Aeschylus scripsisse videbatur
πάνδυρτε
. Probabilius scribitur
δακρυτέ
. Euripides quidem El. v. 1181.
δακρύτ᾽ ἄγαν
dixit, sed Aeschylus Choeph. v. 233. nudam posuit hanc vocem,
δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου
.
944

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-997

αὖτε
αὖ
G. Par. E.
945

946. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-998

πρὸς φίλου ἔφθισο Personae notam omittunt G. Vit.
πρὸς φίλου τ᾽ ἔφθιτο
Lips. Par. C. Turn.
πρὸς φίλου τ᾽ ἐφθίσω
Vind. 2. 4.
τεφθίσου
ex Par. E. affertur. Ceteri
πρὸς φίλου γ' ἔφθισο
. Delendam esse particulam etiam Blomfieldius vidit.
946

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-999

φίλον
Antigonae
nota praefixa et sic porro personae permutatae in G. Vit.
φίλος
Par. L.
947

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1000

λέγειν
πάρεστιν
post
λέγειν
addunt Vit. Mosc. 1. Par. N. Colb. 1.
948

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1001

ἄχεα δοιὰ τάδ᾽ ἔγγυθεν
ἀχέων τοίων τάδ᾽ ἐγγύθεν
M. Vit. Lips. Par. B. Ald. Turn.
ἀχέων τοίων τάδ' ἐγγύθι
Par. N. Colb. 1. γρ.
ἐγγύθι
Par. B.
γόων τοίων τάδ᾽ ἐγγύθεν
Arund. Cantabr. 1. Par. F. K. Ask. A. Colb. 2. Rob. Supra scriptum
ἀχέων
in Par. F. Colb. 2.
γόων ποίων τάδ᾽ ἐγγύθεν
G. Mosc. 2. In margine M. recentior manus adscripsit
ἀχέω ἤγουν θρηνῶ
, atque secundus scholiastes, qui
γόων
legit, postquam
τοίων
per
διπλῶν
ex antecedentibus sumptum explicavit, haec addit,
εὕρηται δὲ καὶ ἐν παλαίῳ βιβλίῳ ἀχέω τάδ᾽ ἐγγύθεν, ἤγουν ἐκ τοῦ πλησίον θρηνῶ, ὅπερ ἐστὶ κρεῖττον. μαρτυρεῖ δὲ καὶ τὸ ἐπαγόμενον τὸ πέλας δ' αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφῶν
. Ineptum est
τοίων
vel
ποίων
. Scripsi
ἄχεα δοιὰ τάδ᾽ ἐγγύθεν
. Cohaerent haec et sequentia cum praegressis.
950

951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1002

πέλας ἀδελφὰ δ᾽ ἀδελφεῶν Personae notam omittunt Lips. Arund. Ald. Rob. Turn. Antigonae versum tribuunt G. Vit.
πέλας δ' αΐδ᾽ ἀδελφοὶ ἀδελφῶν
M. G. (
ἀδελφῶν
G.) Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. A. B. F.
πέλαδ' αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφεῶν
Rob.
πέλας αἱ δ᾽ ἀδελφαὶ ἀδελφῶν
Ald. Turn. Scripsi
πέλας ἀδελφὰ δ᾽ ἀδελφεῶν
, paria fratrum mala. Sophocles Antig. v. 192.
καὶ νῦν ἀδελφὰ τῶνδε κηρύξας ἔχω ἀστοῖσι
.
951

952-953. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1003

ὀλοὰ λέγειν. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν. Hi duo versus in libris post v. 976. collocati sunt, ad quem locum quare eos hic posuerim explicabitur.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1004

βαρυδότειρα Hunc versum Ismenae tribuit Vit. hunc et duos sequentes Ismenae G. Lips. Rob. Antigonae Ald. Turn.
βαρυσδότειρα
Par. C.
954

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1005

NA Antigonae hic versus est in Vit. Οἰδίπου σκιὰ simulacrum Oedipi est quod Eteocli in somniis apparuit: vide v. 691. Umbra, mortui simulacrum, σκιά est apud Euripidem Herc. fur. v. 494. et apud Sophoclem Ai. v. 1257. et simpliciter simulacrum in eadem Sophoclis fabula v. 301. Quod haec rariora sunt, ad alienissima confugerunt scholiastae.
955

956. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1006

μέλαιν' Hunc versum cum Vit. Ismenae tribuendum censui. Nam quum omnino parum credibile sit hoc ephymnium ab sola Antigona pronunciari, tum vero flagitant etiam sequentia, ut utrobique hunc versum Ismena pronuntiet. Vtroque enim loco, quae statim sequuntur, Antigonae verba sunt: a qua non et finiri prior stropha et incipi sequens poterat. Porsonus.
μέλαινά τ'
libri. Ἐρινύς
ἐρινὺς
Μ.
Ἐριννύς
vulgo. τις omittunt Ox. Ald.
956

957-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1007

NA Librarius qui codicem Vit. scripsit, oculis ad alterum ephymnium aberrans, versus 957-972. omiserat, quos versus, errore animadverso, in ima pagina adiecit, omissis tamen versibus 971. 972.

957-959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1008

ἠέ. ἠέ. δυςθέατα πήματα. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί. Versus 957-959. Antigonae tribuunt G. Vit. Lips. Ismenae Turn. In Ald. ante
ἠέ
Ismenae, ante
δυςθέατα
Antigonae nota apposita est. Rob.
ἠέ
praecedentibus Ismenae verbis addit, Antigonae nomen ante
δυςθέατα
collocat. In M. primo tantum horum versuum lineola appicta est, ut haec omnia Ismenae tributa sint.
ἠέ
semel Ox. Ald. Rob. Tribuendum erat unum Antigonae, alterum Ismenae.
δυσθέατα πήματα | ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί
Μ. (sic M.) Vit.
δυσθέατα πήματα | ἐδείξετε (supra scripto ad penultimam syllabam α) φυγάς (ad ς supra scripto σ) ἐμοί
G.
δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς (ἐκ φυγάς Lips.) ἐμοί
Lips. Turn.
δυσθέατα πήματ᾽ ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς | ἐμοὶ
etc. Ald.
δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς
, omisso
ἐμοί
, Rob.
ἐκφυγὰς
Par. C.
ἐκ φυγών
Ven. B. Antistrophicorum ratio monstrat alterum versum tribuendum esse Ismenae atque ita emendandum,
A. δυςθέατα πήματα. Ι. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1009

κατέκτανεν Ismenae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob.
κατέκτανεν
M. Lips.
κατέκτανε
G. Ald. Rob. Turn.
960

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1010

ἀπώλεσεν Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. personae notam omittit Vit.
ἀπώλεσεν
Μ. G. Vit. Turn.
ἀπώλεσε
Lips. Ald. Rob.
961

962-963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ὤλεσε δῆτα, ναί. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν. Libri
ἀπώλεσε δῆτα
, nisi quod
ἀπώλεσεν δήτα
est in M. Haec Ismenae, proxima Antigonae tribuunt G. Lips. Rob. In Vit. omnia Ismenae sunt. Sequuntur autem haec in M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1.2. Ox. Par. C. F. N. Colb. 1.2. Ven. A. Ald. Turn.
καὶ τόνδε ἐνόσφισεν
(
ἐνόσφισε
G. Vit. Par. N. aliique et Turn.). Rob. haec habet
καὶ τὸ τοῦδ᾽ ἐνόσφισεν
. Scribendum
A. ὤλεσε δῆτα, ναί. I. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν.
Ὤλεσε omissa praepositione repetit praecedens verbum
ἀπώλεσεν
, ut saepius fit in eiusmodi repetitione. Euripides Hec. v. 168.
Τρωάδες, ὦ κάκ' ἐνεγκοῦσαι πήματ', ἀπωλέσατ', ωλέσατ'· οὐκέτι μοι βίος ἀγαστὸς ἐν φάει.

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1012

τάλαν Ismenae haec tribuunt G. Lips. Nulla persona indicata in Vit.
ὦ τάλαν
Ask. A.
964

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1013

τάλαν πάθος Antigonae haec tribuunt G. Lips. Rob. Nulla persona indicata in Vit. Veram lectionem,
τάλαν πάθος
, in secunda editione assecutus erat Schutzius.
τάλαν καὶ πάθος
sic G.
τάλανα καὶ παθόν
vel
πάθον
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. Turn.
τάλαινα καὶ πάθον
Par. E. et regius Spanhemii.
τάλαινα καὶ παθόν. γρ. τάλανα πάθη. γρ. καὶ οὕτως, τάλανα καὶ πάθον
Par. Β.
τάλαιναν καὶ πάθον
Ald.
τάλαινα καὶ πάθεν
Rob.
τάλαινα καὶ ἔπαθον
Par. F.
τάλανα καὶ ἔπαθον
Par. K. Ven. Β.
τάλανα παθόν
Par. A.
τάλανα καὶ πάθη
Vit. Par. N. Colb. 1.
965

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1014

δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα Lineola appicta in M. Ismenae nomen adscriptum in G. Lips. Rob. Nulla personae nota in Vit. Vulgo haec praecedentibus Ismenae verbis continuantur. Libri
δύστονα κήδε' ὁμώνυμα
, nisi quod
δύστονο καὶ
ex Par. C. affertur,
δύστονα καὶ κήδε' ὁμώνυμα
Turn. habet. γρ.
δύστηνα
adnotavit Stephanus. Scribendum
δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα
.
966

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

872-940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-580

1
2
ein ἰάλεμος nach der Angabe in 900, wonach dieser Ge- sang mit Zerreißen der Wangen (und mit Schlägen an Kopf und Brust nach 840f.) begleitet ist. Vgl. Cho. 422f., Soph. Αi. 627 f. mit Eur. Or. 1395. Diese Totenklage (854 f.) wird von Halbchören gesungen, welche in gleicher Weise abwechseln wie in Eum. 143-168, im ersten Strophenpaar zweimal, in den bei- den folgenden nur einmal. Auch die Unterbrechung des ersten Satzes durch den anderen Halbchor findet sich in den Eum. ebenso. 872 Η. δι' εὐωνύμων ὁμοσπλάγχνων τε (vgl. Pers. 569 Θρήκης ἂμ πε- διήρεις δυσχίμους τε κελεύθους) πλευρωμάτων τετυμμένοι, „,ins Herz, ins Bruderherz getroffen", Das schmerzliche Wort τετυμμένοι be- stätigt ( δῆτα: zu 864) der andere Halbchor. In der Lücke ist das verb. fin. verloren gegangen (etwa ἐπέσετε μέλεοι).

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-582

3
4
διανταίαν ( πληγήν ergänzt sich aus dem Verbum; das nach λέγεις in den Handschriften stehende πλαγάν, welches die Responsion stört, hat Elmsley getilgt) wie Cho. 638 διανταίαν οὐτῷ, Soph. Ant. 1308 τί μ' οὐκ ἀνταίαν ἔπαισέν τις ἀμ- φιθήκτῳ ξίφει; „,du sprichst von einem gerade hindurchgehenden Stoße (einem Stoße ins Herz), den sie am Hause (875 ff.) und am Leibe (872 ff.) erlitten haben durch unerhörte Wut und infolge des durch den Fluch des Vaters ver- hängten nicht zwieträchtigen (son- dern bei beiden gleichen) Geschicks". Der Dativ δόμοισι καὶ σώμασι dient zur Angabe, woran eine Tätigkeit sich äußert. - Nach πεπλαγμένους geben die Handschriften ἐννέπω, welches weder der Sinn noch die Responsion verträgt und Elmsley getilgt hat. - ἀναυδάτῳ (vgl. Eur. Ion 783 ἄφατον ἀναύδητον λόγον ἐμοὶ προεῖς) μένει d. h. zum Fluche des Vaters kam die eigene Leiden- schaft hinzu. τ' nach μένει hat Lachmann eingesetzt. où vor διχόφρονι, welches in den Hand- schriften fehlt, erfordert der Sinn wie die Responsion.

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-583

5
6
στόνος, στένουσι . . στένει: vgl. Prom. 413 στένω πρόπασα δ᾽ ἤδη στονόεν λέλακε χώρα . . ὑπό- σοι τ' . . μεγαλοστόνοισι σοῖς πήμασι συγκάμνουσι θνατοί. πέδον φί- λανδρον wie εὐμενεῖ πέδῳ 17. Die Muttererde liebt ihre Zöglinge. μενεῖ: Schol. ἄλλοις ἔσται τὰ χρή- ματα δι' ἃ ἀπώλοντο. Wegen der Stellung von δέ zu 41 ( δ' ist ge- setzt für z' sowohl wegen dieser Stellung wie um des Sinnes willen).

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-584

7
8
δι' ὧν νεῖκος καὶ θανάτου τέλος ανομόροις ἔβη. Ζυ αινομό- ροις vgl. Hom. χ 480 ὅ μ' ἔτρεφε τυτθὸν ἐοῦσαν, δύσμορος αἰνόμορον. Wegen der Wiederholung von δι' ὧν zu 124. θανάτου τέλος nach dem Homerischen τέλος θανά- τοιο.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-585

9
10
Schol. ὀξύθυμοι ὄντες ἐμοι- ρήσαντο καὶ διενείμαντο τὰ κτήματα ὥστ᾽ ἴσον λαχεῖν. 8921. διαλλακτῆρι δ' οὖν (gesetzt für δ' οὐκ) κτέ., jedenfalls können die Freunde beider (als ἀμφὶς ἀρω- γοί vor Gericht) sich nicht über Ares beklagen, als ob er als Schieds- richter parteiisch gewesen sei und den einen der Streitenden begünstigt habe. Vgl. 927. Für φίλοις kann man nach dem vorhergehenden Da- tiv διαλλακτῆρι den Gen. φίλων er- warten.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-586

11
12
ὧδε (entsprechend) bezieht sich auf das vorhergehende σιδη- ρόπληκτοι (1,50 wie es der Fall ist, wenn einer vom Eisen getroffen ist“). 8961. σιδηρόπληκτοι sind auch τάφων πατρώων (in heimischer Erde) λαχαί, die Gräber die ihrer harren, weil die Erde mit dem Eisen ausge- hobenwird. τοὺς wie 899: zu 179. λαχαί: Schol. αἱ σκαφαί· ὡς τὸ „ φυτὸν ἀμφελάχαινεν (Hom. 242). 8991. μάλ' ἀχάεσσ' τὰ (für δόμων μάλ' ἀχάεσσα: δόμων hat Prien als erklärende Beischrift getilgt; ἀχάεσσ' ι hat Weil hergestellt) κτ.: ein gar klagender Weheruf geleitet sie zum Grabe, ein (die Wangen mit den Nägeln) zerreißender Seufzer, bei dem das Stöhnen, der Schmerz aus dem Innern kommt, in Trauer- stimmung, freudelos, aufrichtig wei- nend von Herzen, das sich im Kum- mer um diese beiden Herrn ver- zehrt". Zu δαϊκτήρ vgl. Cho. 24 πρέπει παρῇσι φοινίαις ἀμυγμὸς ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ, Hom. Τ 285 χερσὶ δ' ἄμυσσεν στήθεά τ' ἠδ᾽ ἁπα- λὴν δειρὴν ἰδὲ καλὰ πρόσωπα. Da- her δαΐκτωρ Hik. 806 s. v. a. funestus. - ετύμως: τα 859. — κλαιομένας zu ἀνάκτων wie Hom. ω 425 τοῦ δακ- ρυχέων, χ 424 τῶν πάντων οὐ τόσο σον ὀδύρομαι, Eur. Hek. 1256 παι- δὸς ἀλγεῖν. Das Medium κλαίομαι auch Ag. 1081 (neben κεκλαυμένη Cho. 455, 727). — μινύθει: vgl. Hom. δ 374 μινύθει δέ τοι ἦτορ ἑταίρων.

907-908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-587

13
14
Für ὡς ἐρξάτην vermutet W. Headlam ἐρεξάτην. πολλὰ μὲν πολίτας ξένων τε στίχας für πολλὰ μὲν πολίτας, πολλὰ δὲ ξένων στίχας wie Cho. 583 πολλὰ μὲν γᾶ τρέφει ἄχη πόντιαί τ᾿ ἀγκάλαι κνωδάλων βρύουσι, Soph. Τrach. 1012 πολλὰ μὲν ἐν πόντῳ κατά τε δρία πάντα καθαίρων, Eur. Med. 430 πολλὰ μὲν ἀμετέραν ἀνδρῶν τε μοῖραν εἰπεῖν. Häufig so πρῶτα μὲν . . τέ wie Hik. 415 f. — τ' ἐπακ- τῶν für τε πάντων Meineke. Vgl. στράτευμ' ἐπακτόν 570, 1019 (wahr- scheinlich auch Soph. Ο. Κ. 1418 πῶς γὰρ αὖθις ἂν πάλιν στράτευμ' ἄγοιμ' ἐπακτόν).

909. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-588

15
16
Unrichtig der Sehol. μετὰ φθορᾶς ἐλθούσας, denn πολυφθό ρους gibt den Erfolg von ἐρξάτην πολλὰ ξένων στίχας und ist mit στίχας statt mit ξένων verbunden: ,von den Fremden sind viele im Kampfe umgekommen". - Hesych. δαΐ· μάχῃ, ein Homerisches Wort ( ἐν δαὶ λυγρῇ Ν 286).

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-589

17
18
Für δυσδαίμων hat, wie der strophische Vers zeigt, Dindorf wohl mit Recht δυσαίων geschrieben. Vgl. Soph. Ο. Κ. 150 δυσαίων μα κραίων τε. σφ' & (so H. Vob für σφιν ἡ) τεκοῦσα, ἡ τεκοῦσά σφε, wie Soph. Phil. 1242 μ' οὐπικωλύων, Θ. Τ. 139 τοῦτον ὁ κτανών, 263 ταῦτα τοῖς μὴ δρῶσιν, Demosth. 8, 28 ταῦτα τοὺς ἀδικοῦντας.

913. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-590

19
20
Das Asyndeton bei der Er- läuterung von δυσδαίμων.

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-591

21
22
ἐτελεύτησαν ὑπὸ χερσίν wie Epic. Fragm. ed. Kink. 3 χερσὶν ὑπ' ἀλλήλων καταβήμεναι " Αιδος εἴσω, vgl. Hom. Γ 352 ἐμῆς ὑπὸ χερσὶ δάμασσον, Soph. Ant. 975 ἀραχθὲν ὑφ' αἱματηραῖς χείρεσσι, Ο. Τ. 202 ὑπὸ σῷ φθίσον κεραυνῷ.

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-592

23
24
ὁμοσπόροις καὶ πανωλέθροις (so nach Meineke für ὁμόσποροι καὶ πανώλεθροι) scil. χερσὶν ἐτελεύτησαν.

918. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-593

25
26
διατομή, Verwundung. Vgl. Eur. Hek. 782 διατεμών χρόα. οὐ φίλαις d. i. ἐχθίσταις. Die Bru- derhände haben recht unbrüderliche Wunden beigebracht.

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-594

27
28
Vgl. Eur. Fragm. 453 τὴν δ᾽ ἐχθρὰν στάσιν εἶργ᾽ ἀπ' οἴκων τὰν μαινομέναν τ' ἔριν θηκτῷ τερπομέ ναν σιδάρῳ.

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-595

29
30
νείκεος ἐν τελευτῇ (d. i. „,und damit fand ihr Hader sein Ende") spielt an auf den Namen Πολυνεί κης. Vgl. 565.

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-596

31
32
In der blutgetränkten antistr Erde hat sich ihr Lebensblut ge- mischt, sodaß recht eigentlich bei ihnen Blutsgemeinschaft besteht". κάρτα steht wie bei Platon ἀτεχνῶς, wenn auf die eigentliche Bedeutung des gewöhnlich in metaphorischem Sinne gebrauchten Ausdrucks hin- gewiesen werden soll.

924-925. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-597

33
34
ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθείς von dem Skythischen im Feuer gearbeiteten Stahl ( χάλυψ) erklärt sich aus 714, vgl. auch zu 64. Schol. πόντιος, ὅτι οἱ Χάλυβες παράλιοι εἰσιν· ἔθνος γὰρ ἐν τῷ Πόντω οἱ Χάλυβες, ὅθεν ὁ σίδηρος.

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-598

35
36
πικρός: zu 867.

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-599

37
38
ἴσος (so Weil für κακὸς) δατητής (Schol. μεριστής): das Schwert hat gerecht verteilt, jeder hat den gleichen Anteil erhalten. Vgl. 890f. Die Parechese von " Αρης ἀράν scheint beabsichtigt. πα- τρώαν für πατρὸς Bothe. W. Head- lam vermutet ἀρὰς πατρῴους τιθεὶς ἀλαθεῖς.

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-600

39
40
μέλεοι zweisilbig wie 863.

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-601

41
42
' διαδότων (für διοσδότων Meineke) παμάτων (für αχέων Hous- man dem Sinne und strophischen V. entsprechend), des verteilten Be- sitztums. πᾶμα, κτῆμα wie πάσα- σθαι, κτήσασθαι (Schol. zu Hom.

931-932. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-602

43
44
Sie haben nach dem Be- sitztum von Grund und Boden ge- strebt: sie haben jetzt davon einen unergründlichen Reichtum unter ihrem Körper (im Grabe). Vgl. Ag. 862 πολλὴν ἄνωθεν, τὴν κάτω γὰρ οὐ λέγω, χθονὸς τρίμοιρον χλαίναν ἐξηύχει λαβών. Unnötig scheint Blomfields Änderung ὑπὸ δὲ χώ- ματι.

933. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-603

45
46
ἐπανθίζειν: στέφειν ὡς ἄν- θεσι Schol. zu Cho. 150.

935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-604

47
48
Und zum Schlusse haben die Fluchgeister ihren schrillen Triumphgesang angestimmt, nach- dem das Geschlecht in völlige Flucht geschlagen ist. Die Sieges- trophäe des Unheils steht an dem Tore, an welchem sie getroffen wurden, und mit dem Sieg über beide ist das Schicksal zur Ruhe gekommen". Der Ausdruck ist bildlich, die Bilder aber haben be- sondere Beziehung zur Wirklich- keit. Zu Αραί vgl. 70, Eum. 420 Αραὶ δ' ἐν οἴκοις γῆς ὑπαὶ κεκλή- μεθα (spricht eine Erinys). Zum Gedanken vgl. Cho. 1073 που δῆτα κρανεί, που καταλήξει μετακομισθέν μένος ἄτης, den Chorgesang Soph. Ant. 582 ff.

941-995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-605

49
50
θρῆνος der Antigone und Ismene. Antigone steht an der Leiche des Polynikes, Ismene an der des Eteokles. Der Gesang besteht aus vier Teilen; im ersten und dritten entspricht immer die Partie der Ismene der Partie der Antigone, im zweiten Teile besteht außer dieser Responsion noch die Responsion eines größeren Strophen- paares, das mit einem Ephymnion der beiden Schwestern schließt; im letzten Teile entsprechen sich zwei Verse, die wieder von Antigone und Ismene gemeinsam gesungen werden, und zwei Verse, von denen der eine der Antigone, der andere der Ismene gehört. Eine ähnliche Gestalt der Responsion findet sich nur noch Eur. Androm. 1197 ff.

942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-606

51
52
Das Versmaß verlangt ὤλου κατακτάς oder κείσαι κατακτάς: Deshalb hat Enger V. 949 in der Form κεῖσαι κατακτάς an die Stelle von 942 gesetzt. Will man hier σὺ δ' ἔθανες κατακτανών als Er- satz von ὤλου κατακτάς annehmen, so muß V. 949 mit G. C. W. Schnei- der beiden Schwestern gegeben werden, wie solcher gemeinsame Gesang in den folgenden Partien wiederkehrt (Hermann gibt πρό- κεισαι κατακτάς der Antigone und läßt einen Vers der Ismene πρό- κεισαι φονευθείς ausgefallen sein).

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-607

53
54
μελεόπονος, der Trauriges ge- tan hat. Vgl. πολύπονος Pers. 323.

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-608

55
56
κατακτάς auch Eur. Alk. 3 und 696, Iph. T. 715, Hom. X 323.

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-609

57
58
μαίνεται, vgl. Θυιάς 821.

953. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-610

59
60
ἐν (für ἐντὸς Burney) ad- verbiell vor δέ wie Soph. Ο. Τ. 182, Trach. 207, hier wohl im Sinne von ἐντός.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-611

61
62
πάνδυρτε für πανδάκρυτε Ritschl um des Versmaßes willen; Pers. 943 und 946 ist πάνδυρτον für πανόδυρτον hergestellt worden. Die Tragiker bedienen sich der Form δύρομαι um des Versmaßes willen. Hermann schreibt δακρυτέ, welches vielleicht um der genaueren Responsion willen vorzuziehen ist.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-612

63
64
ἄχεα δοιὰ (für ἀχέων τοίων Hermann) κτέ. „, doppelter Jammer hier bei uns".

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-613

65
66
πέλας ἀδελφέ ἀδελφῶν (für πέλας δ' αΐδ' ἀδελφαὶ ἀδελφῶν Hermann und Heimsöth): Ver- schwisterter Jammer bei Geschwi- stern" d. h. Jammer der Schwestern bei den Brüdern. Die jonische Form ἀδελφεός, ἀδελφεή auch Soph. Ο. Κ. 535, Ο. Τ. 160 in melischen Partien.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-614

67
68
Mit βαρυδότειρα vgl. ὀλβό- δειρα Eur. Bakch. 419, υπνοδότειρα Or. 175.

963-964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-615

69
70
Nach Οἰδίπου geben die Handschriften hier wie 978 σκιά, getilgt von Weil. Nicht der Schat- ten, sondern der Fluch des Ödipus ist der machtvolle Rachegeist. So erhält Ερινύς das ihm zugehörige Epitheton πότνια (vgl. 871, Eum. μέλαινα: zu 682. σθενής wie 70. μεγα