974.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1021
ὕστερος Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. Personae nota abest in Vit.
ὕστερος
M. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. H. L. N. Colb. 1. Ald. Rob. et ad
ς
minio supra adscripto G.
ὕστερον
Lips. Turn.
974
975.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1022
NA Personae notam omittit Vit. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob.
975
976.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1023
τῷδ' Personae notam omittunt G. Vit. Antigonae tribuunt Lips. Rob. omnes libri habere videntur.
τοί γ'
ex Canteri editione receperat Stanleius.
ἀντηρέτας ad ultimam vocalem η supra adscripto M. Huic versui vulgo subiicitur hic,
A. ὀλοὰ λέγειν. Ι. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.
In eo personas invertunt Vit. Lips. Rob. Lineolas, ut solet, habet M. Nihil est in iis, quae praecedunt, quod magis de tristi mortuorum adspectu, quam de malis, quibus quum civitatem, tum gentem illi suam affecerunt, cogitari iubeat. Quare si deesset iste versus, tantum abest, ut eum quisquam desideraturus sit, ut melius etiam impii belli commemorationem statim exceptura essent illa
ἰὼ πόνος· ἰὼ τὰ κακὰ δώμασι καὶ χθονί
. Quod vero longe gravissimum est argumentum, quum eadem illa verba bis in hoc carmine inveniantur, fieri non potuit, ut aliter quam locis lege antistrophica sibi respondentibus collocarentur. Itaque aut neutro eorum locorum, in quibus nunc sunt, iustam sedem habent, aut alterutro certe loco cedant necesse est. Et quum hic non sint apta, aptissime autem post v. 967. posita sint, quumque versus 968. 969. nihil habeant quod eis in antistropha respondeat, et quum denique ei loco, qui illis versibus respondet, eadem verba pulcherrime conveniant, quis dubitabit quin e suo loco in alienum migrarint? Itaque haec Antigonae et Ismenae verba hinc sustuli et post v. 951. collocavi. Accedit quod haec eorundem verborum repetitio viam parat ad repetitionem ephymnii quod utroque loco sequitur.
976
977.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1024
ὢ πόνος. ὢ κακά.
Ismenae
ἰὼ πόνος
tribuit Vit. reliqua usque ad
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί
Antigonae
.
Ἰω πόνος
Antigonae
, reliqua usque ad
πρὸ πάντων δ' ἐμοί
Ismenae
G. Lips. Ald. Turn. Omnia haec,
ἰὼ ἰὼ πόνος — δ' ἐμοί
,
Ismenae
tribuit Rob.
ἰὼ ἰὼ πόνος
M. Rob. Ceteri
ἰὼ πόνος
. Post
πόνος
additum
ὁ ἐφ' ἡμῖν
in Par. N. Colb. 1.
ὁ ἐφ' ἡμῖν ὁ ἐφ' ὑμῖν
Lips.
ἐφ' ἡμῖν
Vind. 2. 4.
ὁ ὑφ᾽ ἡμῖν
Ven. B.)
ἐξημμένος
in G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. E. F. K. Ven. B. Vind. 2. 4. Rob. Omittunt hanc interpretationem M. Vit. Ox. Par. A. B. C. Ven. A. Ald. Turn.
ἰὼ ἰὼ κακὰ
M. G. Vit.
ἰὼ κακὰ
Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. C. E. Ald. Turn. Omittit haec verba Rob. Scribendum
A. ὢ πόνος. Ι. ὢ κακά.
977
978.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1025
δώμασι M. Vit. Par. L. Omittit hanc vocem Rob. Tribuenda erat Antigonae.
καὶ χθονί
καὶ τῇ χθονὶ
Rob. Omittit
καὶ χθονί
Ask. A. Tribuendum hoc erat Ismenae.
978
979.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1026
980.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1027
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί Huic versui
ἰὼ ἰὼ
praeponunt G. (sic G.) Ald. Rob. Turn.
ἰώ. γρ. μόνος
ex Par. B. Faehsius affert. Alterum
ἰὼ
omittunt Cantabr. 1. Par. C. utrumque M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. K. L. Ask. A. Colb. 1. 2. Deinde
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί
M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Ox. Par. B. E. F. K. L. N. Colb. 1. 2. Ald. Turn.
Tò πρόσω γ' ἐμοί
, omisso
καὶ
, Rob. Inde a Victorio edebatur
ἰὼ ἰὼ καὶ πρόσω γ' ἐμοί
.
980
981-982.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1028
ἰὼ δυςπότμων. ἄναξ Ἐτεόκλεις. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας, Inde a Turn. haec ita leguntur,
Ι. ἰω ἰὼ δυστόνων κακῶν ἄναξ Ετεόκλεις ἀρχηγέτα.
Semel habent
ἰὼ
Lips. Arund. Ox. Par. B. Ald. Erasum alterum
ἰὼ
in G. Deinde
δυστόνων
Lips. Turn.
δυστάνων
M. Ox. Par. B. E. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
δυστήνων
Vit. Cantabr. 2.
δυςπότμων
G. Arund. Cantabr. 1. Par. A. F. K. Ask. A. Ven. B. Rob. Tum
πημάτων
pro
κακῶν
Lips. Cantabr. 2. Par. C. Vind. 2. 3. 4. adscriptumque in Par. B. Deinde
ἐτεόκλεες
Lips.
ἐτέοκλες
Par. F.
ἀρχαγέτα
Vind. 1. Verba haec,
Ετεόκλεις ἀρχαγέτα
, omissa sunt in M. Par. B. C. L. Ask. A. Sed in M. sec. manus tamquam interpretationem addidit. Scripsi
Α. ἰὼ δυςπότμων Ι. ἄναξ Ἐτεόκλεις. 4. σὺ δ᾽ ἀρχαγέτας Ι. . . .
Excidit Polynicis commemoratio. Recepti a Brunckio
δυςπότμων
interpretationes sunt
δυστήνων
et inde facta
δυστάνων
et
δυστόνων
, tum etiam
κακῶν
et
πημάτων
.