Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Attamen audiui equestres fremitus.

230

Etc.

Ne nunc audiens, perspicue audias nimis.

Cho.

Gemit urbs è terra tanquam circundata.

Etc.

Mihi igitur sufficit de his consulere.

Cho.

Timco, tumultus in portis augetur.

Etc.

Non taces? nihil horum dic contra urbem.
235

Cho.

O cognatio, ne prode turres.

Etc.

Non admortem tacens feres hec?

Cho.

Dij indigena, ne affequar feruitutem.

Etc.

Tu in seruitutem rediges me & urbem.

Cho.

O præpotens Iupiter, cõuerte in hostes iacula.
240

Etc.

O Iupiter, quale mulierum præbuisti genus?

Cho.

Flagitioſum, ut uiri funt, quorü urbs capta eſt.

Etc.

Obmutefcis rursus tangens ſtatuas?

Cho.

Ignauia linguam rapit metus.

Etc.

Mihi roganti, si leuem dederis finem.
245

Cho.

Si quàm citò dixeris, fortè ſciam.

Etc.

Tace miserâ, ne terrefacias amicos.

Cho.

Tacco, cum alijs patiar fatum.

Etc.

Hoc enim uerbum pro illis eligo à te;

Et cum bis, fine ſtatuis,
250

Optameliora, deos effe auxiliatores:

Meaq; uota audiens, deinde

Eiulatum sacrum propitium canta,

Juxta Grecanicum morem clamoris facrificij,

Etc.

Amicis audaciam præbebis ſoluens hoſtilem timore.
255

Ego uerò regionis patronis dijs,

Paganisq;, fori ſpeculatoribus,

Dircæq; fontibus, neq; ab Ismeno dico

Rebus bene accidentibus, feruataq; urbe,

Ouibus stillantes fanguinem aras deorum,
260

Taurosq; occiſos dijs, hic uoueo

Ponere trophea, ad ſepulchra hostium,

Exuuias uerò caſtis domibus hostium ferro partas.

Talia uoue non querule dijs,

Neq; in uanis feuis fufpirijs.
265

Nam nequaquam magis effugies fatum.

Ego ad ſex uiros me cum ſeptimo

Aduerfarios hoſtibus magnopere,

Ad ſeptem portas ordinabo proficifcens,

Priusquam nuncij impetuofi& celeres
270

Sermones ad nos ueniant, & urant pre neceßitate.

Cho.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 245-287 focus

Χορος

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ετεοκλης

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορος

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ετεοκλης

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορος

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ετεοκλης

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορος

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ετεοκλης

οὐκ ἐς φθόρον¹ σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;

Χορος

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ετεοκλης

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ² πᾶσαν πόλιν.

Χορος

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ετεοκλης

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορος

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ετεοκλης

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορος

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορος

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ετεοκλης

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος

σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ετεοκλης

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
265

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς:

κἀμῶν ἀκούσασ᾽³ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιώνισον,⁴

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τ᾽⁵ Ἰσμηνοῦ λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

†[μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,⁶⁷
275

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα,⁸]

λάφυρα δᾴων δουρίπηχθ᾽⁹ ἁγνοῖς δόμοις,

στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων [δ᾽¹⁰] ἐσθήματα.†

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν:¹¹

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δέ γ᾽¹² ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

288

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 245-287 focus

Χορός

καὶ μὴν ἀκούω γʼ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ἐτεοκλής

μή νυν ἀκούουσʼ ἐμφανῶς ἄκουʼ ἄγαν.

Χορός

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ἐτεοκλής

οὐκοῦν ἔμʼ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορός

δέδοικʼ, ἀραγμὸς δʼ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλής

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδʼ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορός

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλής

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσʼ ἀνασχήσῃ τάδε;

Χορός

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλής

αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορός

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ἐτεοκλής

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορός

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ἐτεοκλής

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσʼ ἀγαλμάτων;

Χορός

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλής

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορός

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι.

Ἐτεοκλής

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορός

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ἐτεοκλής

τοῦτʼ ἀντʼ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσʼ ἀγαλμάτων,
265

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς·

κἀμῶν ἀκούσασʼ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τʼ Ἰσμηνοῦ λέγω

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
275

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδʼ ἐπεύχομαι

θύσειν τροπαῖα, δαΐων δʼ ἐσθήματα,

στέψω λάφυρα δουρίπληχθʼ ἁγνοῖς δόμοις.

στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων δʼ ἐσθήματα.

τοιαῦτʼ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280

μηδʼ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δέ γʼ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 245 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ.

οὐ σίγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν?
250

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῶς πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε?

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρὸν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων?

ΧΟ.

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ.

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΕΤ.

τοῦτ᾽ ἀντ' ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
265

εὔχου τὰ κρείσσω ξυμμάχους εἶναι θεούς·

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιάνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολεμίων φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατά τ' Ἰσμηνοῦ λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
275

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα,

λάφυρα δάων δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.

στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων ἐσθήματα.

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
280

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δέ γ'᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῦσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
285

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 245 focus

Χορὸς Παρθένων

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

Ἐτεοκλῆς

μὴ νῦν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορὸς Παρθένων

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
230

Ἐτεοκλῆς

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορὸς Παρθένων

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλῆς

οὐ σῖγα; μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν.

Χορὸς Παρθένων

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλῆς

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;
235

Χορὸς Παρθένων

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλῆς

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορὸς Παρθένων

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

Ἐτεοκλῆς

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορὸς Παρθένων

μοχθηρόν, ὥςπερ ἄνδρες ὧν ἁλῷ πόλις.
240

Ἐτεοκλῆς

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορὸς Παρθένων

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλῆς

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

Χορὸς Παρθένων

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ἐτεοκλῆς

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
245

Χορὸς Παρθένων

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ἐτεοκλῆς

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,

εὔχου τὰ κρείσσω ξυμμάχους εἶναι θεούς.

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
250

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιάνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
255

Δίρκης τε πηγαῖς ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα
260

στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.

Ἐτεοκλῆς

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δ᾽ ἐπ' ἄνδρας ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ,
265

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι, καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 245 focus

ΧΟΡΟΣ

Καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Μή νυν ἀκούουσ' ἐμφανῶς ἄκου' ἄγαν.

ΧΟΡΟΣ

Στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐκοῦν ἔμ' ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
250

ΧΟΡΟΣ

Δέδοικ', ἀραγμὸς δ' ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ' ἐρεῖς κατὰ πτόλιν ;

ΧΟΡΟΣ

Ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ' ἀνασχήσῃ τάδε ;

ΧΟΡΟΣ

Θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
255

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν καὶ σὲ καὶ πόλιν.

ΧΟΡΟΣ

Ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟΡΟΣ

Μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ἄνδρες, ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ' ἀγαλμάτων ;
260

ΧΟΡΟΣ

Ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

ΧΟΡΟΣ

Λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ' εἴσομαι.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟΡΟΣ

Σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
265

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Τοῦτ' ἀντ' ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

Καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ' ἀγαλμάτων,

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς·

κἀμῶν ἀκούσασ' εὐγμάτων ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον παιάνισον,
270

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.

Ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς ὕδατί τ' οὐδ' ἀπ' Ἰσμηνοῦ λέγω,
275

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

¹

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν

θύσειν θήσειν τροπαῖα, δαΐων πολεμίων δ' ἐσθήματα

στέψω λάφυρα δουρίπληχθ' ἁγνοῖς δόμοις.

²

Τοιαῦτ' ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280

μηδ' ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

Ἐγὼ δέ γ' δ' ἐπ' ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

ἐς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 245 focus

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
235

ΕΤ.

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσῃ τάδε;

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
240

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰

ποταίνιον ποτίφατον κλύουσ᾽ ἀνάμιγα (ἀνάμιγα rec.) πάταγον ἀκρόπτολιν ἀκρόπτολιν ἀκρόπολιν μή νυν, ἐὰν θνῄσκοντας μὴ νῦν et θνήσκοντας μή νυν μὴ νῦν paragraphi praefixae, nisi quod 239 et 243 etiam chori notam adscripsit m. ἔμ᾽ ἀρκεῖ πέποιθ' φθόρον φόνον φθόρον καὶ πᾶσαν καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν πόλιν πτόλιν

20 AESCHYLI

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

ΧΟ.

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
245

ΕΤ.

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΕΤ.

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
250

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς.

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιάνισον,

¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷

καὶ τότ' πείσομαι σπείσομαι σπ in π mutavit delet ἀκούσασ' ἀκούσας ἱερὸν ἱρὸν παιάνισον παιώνισον ω in α ut videtur mutavit

SEPTEM ADVERSUS THEBAS. 21

ΕΤ.

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
255

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνὸν λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,
260

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήμασι

λάφυρα δαΐων δουρίπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις

στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα.
265

¹⁸¹⁹²⁰²¹²²

Ἰσμηνὸν Ἰσμηνὸν ἰσμηνοῦ ἰσμηνοῦ σεσωμένης σεσωμένης σεσωισμένης αἱμάσσων τόθ' haec genuina videntur: λάφυρα δᾴων δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων ἐσθήματα. τροπαῖα τροπαῖα ἐσθήμασι ἐσθήμασι (τα scripsit m) δουρίπληχθ᾽ δουρίπηχθ' super δ' scripsit τ' Verba πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα omittunt totum versum

22 AESCHYLI

ΕΤ.

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
270

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

ΧΟ.

1

Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 245 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽· ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ.

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια μὴ προδῶις πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσηι τάδε;

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτή σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρες ὧν ἁλῶι πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὐ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

ΧΟ.

ἀψυχίαι γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ.

αἰτουμένωι μοι κούφον εἰ δοίης τέλος.
260

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΕΤ.

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων
265

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς.

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων ἔπειτα σύ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις

Δίρκης τε πηγαῖς ὕδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ λέγω

Testim.:

273 Phot. Hesych. ναρᾶς τε Δίρκης· ῥευστικῆς Αἰσχύλος (fr. 347) huc referebat Weil...

Apparatus Criticus

τετρωμένους τετραμμένους πύθησθε πύθοισθε φρυαγμάτων φρυμαγμάτων γῆθεν δῆθεν utrumque σῖγα σιγά ἐς φθόρον ἐς φόνον corr. m σιγῶσ᾽ οὐ σιγῶν δουλοῖς δ. ἐμέ καὶ σὲ καὶ πόλιν καὶ πᾶσαν πόλιν πτόλιν ἄνδρες ἄνδρας τέλος λόγου παιώνισον παιώνισον παιάν. ὕδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ οὐδ᾽ ἀπ᾿ Ἰσμηνοῦ corr. Geel

ΕΤ.

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν
275

[ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι]

θύσειν τροπαῖα, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα

στέψω λάφυρα δουρίπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
280

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγηις τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δὲ γ᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμωι

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλου σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
285

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Translations (7)

Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 245-285 focus

Chorus

Oh, but I hear horses snorting!
245

Eteocles

Hear them, then, but not too clearly.

Chorus

The city groans from deep in the earth, as though we are surrounded.

Eteocles

Surely it is enough that I am making plans for this?

Chorus

I am terrified—the crashing at the gates is increasing.

Eteocles

Won’t you be silent, and speak none of this throughout the city?
250

Chorus

Divine company, do not betray our fortifications!

Eteocles

Damn you! Will you not endure these events in silence?

Chorus

Gods of our city! Do not let my fate be slavery!

Eteocles

You would enslave both me and all the city.

Chorus

Almighty Zeus, turn your missile against the enemy!
255

Eteocles

O Zeus, what a breed you have made for us in women!

Chorus

A breed steeped in misery, just like men whose city is captured.

Eteocles

Why are your words ill-omened, when you still grasp the gods’ statues?

Chorus

In my weakness fear controls my tongue.

Eteocles

If only you would grant my plea for a small service.
260

Chorus

Please state it as quickly as possible, and I will quickly know what to do.

Eteocles

Be silent, wretched woman; do not terrify your own men.

Chorus

I am silent. I will suffer what is destined together with the others.

Eteocles

I welcome this sentiment of yours over what you said before.

And in addition, keep your distance from the gods’ images and make a stronger prayer, that the gods fight on our side. And once you have heard my prayers, then sing the victory song, the sacred cry of joy and goodwill, our Greek ritual of shouting in tribute,
265

that brings courage to our friends and dissolves fear of the enemy.
And now Here Eteocles makes his vow. to the gods who guard our city’s land, both those who dwell in the plain and those who watch over its meeting-place, to Dirce’s springs and the waters of Ismenus, I vow that, if things go well and the city is saved,
270

the citizens shall redden the gods’ altars with the blood of sheep and sacrifice bulls to the gods—this is my vow—and offer trophies, while I will crown their holy temples with the spoil of the enemy’s spear-pierced garments.
275

Make this kind of prayer to the gods, without your previous lamentation, nor with wild and useless panting; for you will not escape your destiny any the more. As for me, I will go station six men, with me as the seventh, as champions to oppose the enemy in proud fashion
280

at the seven exits in the wall, even before speedy messengers or swift-rushing reports arrive and inflame us with urgent need. Exit.
285

The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 245 focus

And I do in truth hear the snortings of the horses.

Eteocles

Do not now, when thou hearest them, hear too distinctly.

Chorus

Our city groans from the ground, as though the foes were hemming her in.

Eteocles

Is it not then enough that I take measures for this?

Chorus

I fear! for the battering at the gates increases.

Eteocles

Wilt thou not be silent? Say nought of this kind in the city.

Chorus

O associate band [of gods], abandon not our towers.

Eteocles

Cannot ye endure it in silence, and confusion to ye?

Chorus

Gods of my city! let me not meet with slavery.

Eteocles

Thou thyself art making a slave both of me, of thyself, and of the city.

Chorus

O all-potent Jove! turn the shaft against our foes.

Eteocles

O Jove! what a race hast thou made women!

Chorus

Just as wretched as men when their city is taken.

Eteocles

Again thou art yelping as thou claspest the statues!

Chorus

Yes, for in my panic terror hurries away my tongue.

Eteocles

Would to heaven that you would grant me a trifling favour on my requesting it.

Chorus

Tell me as quickly as you can, and I shall know at once.

Eteocles

Hold thy peace, wretched woman, alarm not thy friends.

Chorus

I hold my peace—with others I will suffer what is destined.

Eteocles

I prefer this expression of thine rather than thy former words; and moreover, coming forth from the statues, pray thou for the best,—that the gods may be our allies. And after thou hast listened to my prayers, then do thou raise the sacred auspicious shout of the Paean, the Grecian rite of sacrificial acclamation, an encouragement to thy friends that removes the fear of the foe. And I, to the tutelary gods of our land, both those who haunt the plains, and those who watch over the forum, and to the fountains of Dirce, and I speak not without those of the Ismenus

, if things turn out well and our city is preserved, do thus make my vows that we, dyeing the altars of the gods with the blood of sheep, offering bulls to the gods, will deposit trophies, and vestments of our enemies, spear-won spoils of the foe, in their hallowed abodes. Offer thou prayers like these to the gods, not with a number of sighs, nor with foolish and wild sobbings; for not one whit the more wilt thou escape Destiny. But I too, forsooth

, will go and marshal at the seven outlets of our walls, six men, with myself for a seventh, antagonists to our foes in gallant plight, before both urgent messengers and quickly-bruited tidings arrive, and inflame us by the crisis.

Exit Eteocles.

Chorus

LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 245 focus

gémit du fond de son sol : ils nous enveloppent !

ÉTÉOCLE

Je suis là pour savoir les mesures à prendre.

LE CORYPHÉE

J'ai peur ; le bruit des portes heurtées croît encore.

ÉTÉOCLE

Ne cesseras-tu pas de crier ainsi par la ville. Silence !

LE CORYPHÉE

O dieu ici assemblés, n'abandonnez pas nos remparts !

ÉTÉOCLE

Malheur ! ne te peux-tu résigner à te taire ?

LE CORYPHÉE

Dieux de ma cité, épargnez-moi l'esclavage !

ÉTÉOCLE

C'est toi qui nous livres à l'esclavage, et moi et toute ta ville.

LE CORYPHÉE

Zeus tout-puissant, tourne tes traits contre nos ennemis !

ÉTÉOCLE

O Zeus, qu'as-tu créé en nous créant la femme ?

LE CORYPHÉE

Un être misérable, aussi bien que l'homme, quand leur ville est prise.

ÉTÉOCLE

Encore parler de malheurs, et quand tu étreins des dieux !

LES SEPT CONTRE THÈBES

LE CORYPHÉE

Je n'ai plus de courage : l'épouvante m'arrache mes mots !

ÉTÉOCLE

Je t'en prie, voudrais-tu m'accorder une légère grâce ?

LE CORYPHÉE

Dis vite, et vite je verrai si je puis.

ÉTÉOCLE

Tais-toi, malheureuse ; cesse d'effrayer les tiens.

LE CORYPHÉE

Je me tais : mon sort sera le sort de tous.

ÉTÉOCLE

Voilà un mot que je retiens : je te laisse les autres ! Mais fais plus ; quitte ces statues et adresse aux
dieux la seule prière qui vaille : qu'ils combattent avec nous. Puis écoute mes vœux à moi et accompagne-les, comme d'un péan favorable, de la clameur sacrée, du cri rituel qui, en Grèce, salue la chute des victimes : il donnera confiance aux nôtres et dissipera en eux tout effroi de l'ennemi. Devant les dieux maîtres de ce pays, dieux des
campagnes, dieux gardiens de nos places, source de Dirké ¹, eaux de l'Isménos, je le déclare, si tout s'achève heureusement, si notre ville est sauvée, je ferai couler le sang des brebis sur les autels divins, pour célébrer notre victoire ; et des vêtements de nos ennemis, dépouilles déchirées par
la javeline, je ferai des offrandes pendues aux murs de leurs saintes demeures. Voilà les vœux que je t'engage à faire, au lieu de te complaire à ces gémissements, à ces cris haletants, aussi vains que sauvages, qui ne te feront pas échapper au destin. Moi, aux sept issues de nos rem-
parts, pour tenir tête à l'ennemi, j'irai placer six guerriers de grande allure — et moi septième — avant que des messagers affolés et des rumeurs trop promptes ne viennent nous surprendre et mettre tout en feu sous la menace de
la nécessité

The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 245 focus

Distinct I hear the fireyneighing steed.

255

ETEOCLES.

Whate'er thou hear'st, it asks not thy attention.

CHORUS.

The city shakes beneath th' enclosing foes.

ETEOCLES.

Be satisfied; to guard it is my charge.

CHORUS.

I fear: the clash is louder at the gates.

ETEOCLES.

Peace; nor distract the city with thy cries.
260

CHORUS.

Ye social pow'rs, leave not our walls defenceless.

ETEOCLES.

Woe on thee! Canst thou not bear this in silence?

CHORUS.

Gods of this state, save me from slavery!

ETEOCLES.

Me wou'dst thou make a slave, and all the state.

CHORUS.

Allpow'rful Jove, turn on the foe the sword!
265

ETEOCLES.

Heav'ns, of what quality are women form'd?

CHORUS.

Wretched, as men are, in their country's ruin.

ETEOCLES.

Still wail thy country? Still embrace these Gods?

CHORUS.

Wild with my fears, I speak I know not what.

ETEOCLES.

Wou'dst thou indulge me in a light request?
270

CHORUS.

Speak it at once, quickly shall I obey.

ETEOCLES.

Be silent, wretch; nor terrify thy friends.

CHORUS.

I will; and with them bear what Fate decrees.

ETEOCLES.

I praise thy resolution. Clasp no more

These images; but stand apart, and ask
275

Happier events; entreat the friendly Gods

To aid us.

Hear my vows; then instant raise

The heav'nappeasing Pæan, whose high strains

Of solemn import, 'midst her sacred rites,
280

Greece pours symphonious; strains, that raise the soul

To gen'rous courage, and the fix'd disdain

Of fear and danger.

To the guardian Gods

Whose tutelary pow'r protects our fields,
285

Protects our crouded streets; to Dirce's fount;

Nor thee, Ismenus, will I pass unhonour'd;

If conquest crowns our helms, and saves our city,

The hallow'd sacrifice shall bleed, and load

Their smoking altars; this victorious hand
290

Shall raise the glitt'ring trophies t

, and hang high,

To grace their sacred walls, the richwrought vests,

Spoils of the war, rent from the bleeding foe.

Breath to the Gods these vows: but let no sigh

Break forth, no lamentation rude and vain:
295

Weak is their pow'r to save thee from thy fate.

My charge shall be at our sev'n gates to fix

Six of our bravest youth, myself the seventh,

In dreadful opposition to the foe;

E'er yet the violent and tumultuous cry
300

Calls me perforce to join the firey conflict.

CHORUS.

Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 245 focus

Nitriti di cavalli alti odo fremere.

ETEOCLE

Non prestar troppo orecchio, anche se li odi.
270

CORO

Siamo strette! Dal suol geme la rocca!

ETEOCLE

A provvedere a ciò non basto io forse?

CORO

Tremo! Il fracasso alle porte si gonfia!

ETEOCLE

Vorrai tacer, che la città non t'oda?

CORO

Santo Concilio, non tradir le mura!
275

ETEOCLE

Vuoi soffrire e tacere, in tua malora?

CORO

Patrî Numi, deh!, schiava io mai non cada!

ETEOCLE

Tu me fai schiavo, e tutta la città!

CORO

Giove, contro i nemici il dardo volgi!

ETEOCLE

Giove, che dono, il sesso delle femmine!
280

CORO

Gramo è pur l'uomo, se la patria perde!

Con rinnovato impeto si prostrano innanzi alle immagini.

ETEOCLE

Stringi ancora le immagini ? Ancora ululi?

CORO

Terror, contro il voler, tragge mia lingua.

ETEOCLE

Lieve una grazia, io te lo chiedo, porgimi.
285

CORO

Súbito parla, e súbito io la sappia.

ETEOCLE

Taci! Non sbigottir gli amici, o misera!

CORO

Taccio. Con gli altri il fato soffrirò.

ETEOCLE

Piú che ogni altro tuo detto io questo ho caro.

E adesso, poi, dai simulacri spíccati,
290

e implora i Numi che agli amici arrida

la miglior sorte. E, uditi i voti miei,

leva il peana, l'ululo propizio,

il grido sacro d'Ellade, compagno

dei sacrifizî, che il terrore infesto
295

sperda, e coraggio negli amici infonda.

Ed io, frattanto, della patria ai Numi,

a quei che il piano e che la rocca e l'àgora

guardan custodi, e ai rivoli di Dirce,

né pur taccio l'Ismeno, io qui prometto
300

che, se fortuna a noi sorrida, e salva

sia la città, molto sangue d'agnelli

tingerà l'are, e sgozzeremo tauri,

alzeremo trofei, d'infeste spoglie

prese in battaglia, intrecceremo serti
305

ai templi sacri. Tali preci ai Numi

rivolgi, e cari non ti siano gli ululi

né le vane selvatiche querele:

al destino fuggir, tanto, non puoi.

Or vado, e scelgo sei guerrieri - e settimo
310

pongo me stesso, che alle sette porte

contro i nemici di gran lena voghino,

pria che affannati messaggeri giungano,

e veloci sussurri si diffondano

nella distretta, a conturbarci l'animo.
315

Eteocle parte. Le fanciulle si aggruppano di nuovo

intorno all' ara.

2 SECONDO CANTO INTORNO ALL'ARA 1 Strofe 1

CORO

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 245 focus

Ah, but the snorting of the steeds I hear!

Eteocles

Then, if thou hearest, hear them not too well!

Chorus

Hark, the earth rumbles, as they close us round!

Eteocles

Enough if I am here, with plans prepared.
210

Chorus

Alack, the battering at the gates is loud!

Eteocles

Peace! stay your tongue, or else the town may hear.

Chorus

O warders of the walls, betray them not!

Eteocles

Beshrew your cries! in silence face your fate.

Chorus

Gods of our city, see me not enslaved!
215

Eteocles

On me, on all, thy cries bring slavery.

Chorus

Zeus, strong to smite, turn upon foes thy blow!

Eteocles

Zeus, what a curse are women, wrought by thee!

Chorus

Weak wretches, even as men, when cities fall.

Eteocles

What! clasping gods, yet voicing thy despair?
220

Chorus

In the sick heart, fear maketh prey of speech.

Eteocles

Light is the thing I ask thee—do my will!

Chorus

Ask swiftly: swiftly shall I know my power.

Eteocles

Silence, weak wretch! nor put thy friends in fear.

Chorus

I speak no more: the general fate be mine!
225

Eteocles

I take that word as wiser than the rest.

Nay, more: these images possess thy will—

Pray, in their strength, that Heaven be on our side!

Then hear my prayers withal, and then ring out

The female triumph-note, thy privilege—
230

Yea, utter forth the usage Hellas knows,

The cry beside the altars, sounding clear

Encouragement to friends, alarm to foes.

But I unto all gods that guard our walls,

Lords of the plain or warders of the mart
235

And to Ismenus' stream and Dirce's rills,

I swear, if Fortune smiles and saves our town,

That we will make our altars reek with blood

Of sheep and kine, shed forth unto the gods,

And with victorious tokens front our fanes—
240

Corslets and casques that once our foemen wore,

Spear-shattered now—to deck these holy homes!

Be such thy vows to Heaven—away with sighs,

Away with outcry vain and barbarous,

That shall avail not, in a general doom!
245

But I will back, and, with six chosen men

Myself the seventh, to confront the foe

In this great aspect of a poisèd war,

Return and plant them at the sevenfold gates,

Or e'er the prompt and clamorous battle-scouts
250

Haste to inflame our counsel with the need.

[ Exit Eteocles.

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 245 focus

Der Rosse wildes Schnauben hör' ich nahe schon.

Eteokles.

Nun, wenn du's hörst, nicht allzudeutlich höre mir's.

Der Chor.

Es stöhnt von Grund auf Kadmos' Stadt, vom Feind umgarnt.

Eteokles.

Und euch genügt nicht, daß sie steht in meiner Hut?

Der Chor.

Mir bangt: das Kampfgetöse vor den Thoren wächst.
230

Eteokles.

So schweige still doch, sage nichts der Stadt davon!

Der Chor.

Ihr Götter alle, gebet nicht die Burg dahin!

Eteokles.

Verwünschte, wirst du deinen Mund nicht bändigen?

Der Chor.

Ihr Götter Thebä's, nicht in Knechtschaft stoßet mich!

Eteokles.

Ihr selbst bereitet Knechtschaft euch, der Stadt und mir.
235

Der Chor.

Allmächt'ger Zeus, wend' auf die Feinde dein Geschoß!

Eteokles.

Zeus, die Frauen, welch Geschlecht erschufest du!

Der Chor.

Elend wie Männer, deren Stadt der Feind erstürmt!

Eteokles.

Schon wieder böse Worte vor der Götter Bild?

Der Chor.

Mir reißt der Unmacht feige Furcht die Zunge hin.
240

Eteokles.

Um Eines bitt' ich, schenke mir die kleine Gunst.

Der Chor.

Gleich, ohne Säumen sag' es, und gleich weiß ich es.

Eteokles.

Still schweige, Thörin, treibe nicht das Volk in Angst.

Der Chor.

Ich schweige, mit den Andern duld' ich mein Geschick.

Eteokles.

Ich nehme dies Wort lieber als die frühern an.
245

Und nun verlaßt die Götterbilder und erfleht

Das Bess're, daß die Götter uns Mitstreiter sei'n.

Und sprach ich meine Bitten aus, dann stimme du

Zur Sühne heiligen Festgesang den Göttern an,

Den Weihgesang der Opfer nach Hellenenbrauch,
250

Des Muths Erwecker, daß du bannst des Krieges Furcht.

Euch, meines Landes Göttern, euch stadtschirmenden,

Des Feldes Hütern und des Markt's, und dir, o Born

Dirka's, Ismenos' Fluten, euch gelob' ich laut:¹

Wenn Alles wohlging und die Stadt gerettet ward,
255

So röth' ich euren Opferherd mit Lammesblut,

Und weihe Farrenopfer euch, ihr Ewigen,

Und pflanze Siegeszeichen auf, und kränze rings

Mit kühnerstritt'nem Feindesraub das Heiligthum.

So flehe du die Götter ohne Seufzerlaut
260

Und nicht mit eiteln, wilden Angstausrufen an:

Nicht mehr ja deßhalb wirst du deinem Loos entflieh'n.

Ich wähle mir sechs Männer, ich der siebente,

Die wider unsre Feinde steh'n mit großer Kraft,

Und theile sie den sieben Thorausgängen zu,
265

Eh' ungestümer Boten raschbeschwingtes Wort

Sich naht, und ängstend zündet bei des Dranges Noth.

Chor
Wechſelgesang des Chores. Erste Strophe. (ab.)

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-98

πνευμόνων:

πνευμάτων

G. Aug. Mosc. 2. Vind. 1. 3. Ceteri

πνευμόνων

, praeter M. qui

πλευμόνων

habet, ut Brunckius edidit. V. Pors. ad Eur. Or. v. 271.

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-99

ναὸς:

ναός

restituit Porsonus et hic et, ubi idem versus legitur, in Euripidis Medea v. 523. Et habent

ναός

M. Colb. 2. Ven. Β.

νεως

Vit. Ceteri

νηός

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-100

Ἄρεως:

ἄρεως

M. Ceteri

ἄρεος

, quam formam non usurpari nisi metri caussa monuit Elmsleius ad Bacch. v. 302. et ad Oed. Col. v. 947. Gregorius Cor. de dial. Aeol. 31.

Αρεος διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κλίνουσιν, ὡς παρ' Ὁμήρῳ καὶ Σοφοκλεί

. Sane Sophocles ita, ubi metrum poscebat.

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-101

χερσαῖον:

χερσαίου

, sic, supra scripto

, Vit.

χερσαίου

Par. G. Ald. Turn. et adscriptum, ut videtur, in Par. B. Recte

χερσαίον

Μ. celerique codd. et Rob.

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-102

τῶνδε:

Tarde

M. Rob. et supra scripto

τόνδε

Mosc. 1.

Tòv de

Mosc. 2.

Tórde

G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. B. Vind. 2. 4. Ald. Turn. et

supra scripto Par. N.

supra scripto Colb. 1.

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-103

ὅςτις:

ὡς τις

G. Lips. Ven. B. Vind. 2. Rob. et adscriptum in Par. B. N.

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-104

λαβέ:

λάβαι

, supra scripto

, Lips. Ceteri

háße

67. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-105

σαφηνείᾳ:

oagnvɛía

oaqnreía

Vit. Cantabr. 2. Ox. Ask. A. Par. B. Rob.

oagrvía

G. Lips. Ald. Turn.

ougýrɛí áλóyov

Cantabr. 1. In Vit. inter

καὶ

σαφηνείᾳ

supra adscriptum

σύ

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-106

εἰδὼς τὰ:

εἰδὼς σὺ τὰ

Ox. Ven. A. Ald. Rob.

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-107

ἔσει: Libri

ἔσῃ

69. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-108

πολισσοῦχοι:

πολισοῦχοι

G. Lips. Vind. 1. 2. 3. 4.

πολιοῦχοι

, supra scripto

πολισσούχοι

, Vit.

70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-109

Ἐρινὺς:

ἐρινὺς

M. Vulgo

Εριννύς

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-110

μοι πόλιν γε:

μή μου

Rob.

Thy nóv

Par. E. et

yɛ

omisso Vind. 2. 4. Elmsleio ad Eur. Med. v. 175.

μntoi лódiv`ye

scribendum videbatur.

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-111

πρεμνόθεν:

лéμvoε

Blomfieldius et ante eum Valckenarius. Libri

πρυμνόθεν

, praeter Cantabr. 2. qui coniunctis duabus scripturis

noɛvμvóðɛv

habet.

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-112

δῃάλωτον:

δάλωτον

Brunckius. Libri

δη άλωτον

73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-113

δόμους:

Suovs

Mosc. 2. Ald.

74. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-114

γῆν τε:

τε γῆν δὲ

Colb. 1.

τε γῆν τε

Lips. Ox. Ald.

τε γῆν

, altero

Tε

omisso, Ven. A.

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-115

ζυγοῖσι δουλειοῖσι:

Svyołoι Sovkɛíoɩɩ

M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. C. N. Colb. 1.

ζυγοῖσι δουλέοισι

Lips.

ζυγοῖσι δουλίοισι

Ald. Turn.

ζευγλῇσι dovλeino

Ox. Par. H. I. Ask. A. Vind. 2. 4. Rob.

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-116

σχεθεῖν: Librorum scripturam

σχέθειν

σχεθεῖν

mutavit Blomfieldius. V. Lobeckium Paral. p. 46. qui tamen fallitur, quum Etym. M. p. 456, 18. affert, quasi

ozé9w

inusitatum esse testetur: ibi

q9i9w

usitatum esse negatur. Iterat illud Lobeckius ad Buttmanni gramm. II. p. 63.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-117

γένεσθε:

γένεσθε

Rob.

γένοισθε

Vind. 2. 4. Omittit hunc versum Mosc. 2. et, si recte notavi, G.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-118

δαίμονας:

δαίμονα

Lips.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119

θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.

9oέouai

M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.

9gɛvua

. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.

9oovucu

Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.

oɛvua

Par. E.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120

μεγάλ᾽ ἄχη:

uɛyákat yn

G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.

ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.

uɛyák azn

recte M. Lips. Ald. Turn.

μɛ-yúλa

, addito a recentiore manu

, Cantabr. 1.

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121

μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,

ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır

, non putandum est indicium esse alius scripturae,

µɛdíɛtai

. Videtur interpres

aqɛitau

scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur

ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva

. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit

otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122

πολὺς ὅδε:

πολὺς ὅδε

Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.

πολὺς ὧδε

G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.

πολὺς δ'åde

Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.

noλvs d'öde

Vit. ex correctione.

πολὺς δ᾽ ὅγε

Lips. Idem et

πολὺς δ᾽ ὧδε

adscriptum in Par. B.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123

λεὼς:

λαός

Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in

λεως

mutaretur.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124

ἱππότας:

ἱππότης

, supra scripto

ας

, Vit.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125

αἰθερία:

αἰθέρια

Vit.

αιθερία

Ald.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126

φανεῖσ᾽:

φανεῖσα

G. Ald. Turn.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127

σαφὴς:

σαφής δ'

Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128

ἔτυμος:

έτυμος

Lips.

ἕτοιμος

Mosc. 2.

83-84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:

ἐλεδέμας

sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto

et addito in ultima syllaba accentu

ἐλεδεμνάς

fecit.

ἐλεδέμνας

ἐλεδεμνὰς

Vit. Ald.

ἐλϊδεμνὰς

Rob.

ἑλεδεμνάς

Lips. Turn.

ἑλαδάμνας

Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet

ἐλαδάμνας

. Deinde

πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται

M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.

χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.

πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται

Vit. et Colb. 1. In Vit.

@τὶ

δὲ

supra scriptum est.

πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται

G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod

ὦτι

enotatum est, Par. C. in quo

ὦσι

adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert

“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”

ὠσὶ

eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.

πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται

Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod

χρίμπταται

habet.

πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται

Colb. 2.

π. τε χρίμπτεται

Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.

π. τὲ χρίπτεται

Par. E.

πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται

Rob. Deinde

βοᾶ

M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus

Bod

fecit.

Boù

G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.

Boã

vel

Boğ

Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur

ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'

. Sed

ἐλεδεμνάς

vel

ἑλεδεμνάς

nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,

ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν

, vel quod in M. adscripto

ζήτει

legitur

ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων

. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.

ἑλέδεμας

scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est

Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις

. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu

ἐλεδέμας

scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,

ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα

. Simile scholion in Vit. legitur,

ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα

. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse

ελέδεμας

praecepto Herodiani p. 224. allato,

ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος

, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.

έτερούας

memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd

πεδιοπλόκτυπος

in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,

καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν

. Hinc colligi potest

πεδί-ὁπλόκτυπα

scriptum fuisse. Videtur autem excidisse

διά

, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,

ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά·

similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut

ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται

, ut iungatur

ελέδεμας στὶ χρίμπτειν

, i. e.

ἀκούειν

. Hoc, ut probabilius, posui.

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130

ἀμαχέτου:

αμαιμακέτου

margo Aldinae apud Burtonum.

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131

ὀροτύπου:

ὀροτύπου

M. Par. L. et margo Aldinae.

ορροκτύπου

G. Taur. Ceteri

ὀροκτύπου

. Mira apud Hesychium interpretatio,

ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132

ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte

ω ἰὼ θεοὶ θεαί '

Colb. 1. Par. N. Ter

et deinde

θεοὶ θεαί τ'

Μ. Vit. Lips. Rob. Quater

et deinde

θεοὶ θεαί τ'

Ald. Turn. Quater

ante

θεοί

, semel ante

θεαί τ'

Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter

ante

θεοί

, semel ante

θεαί τ'

G. Par. G. Taur. Ter

ante

θεοί

, bis ante

θεαί τ'

Cantabr. L. Bis

ante

θεοί

, semel ante

θεαί τ'

Ven. Β.

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133

ὀρόμενον:

ὀρρόμενον

G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto

δρώμενον

Par. B.

ὁρώμενον

Par. G.

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134

ἀλεύσατε:

ἀλεύσετε

, ad penultimam syllabam

a recentiore manu adscripto, M.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135

βοᾷ:

βοd

Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐτρεπὴς:

εὐπρεπὴς

Ox. Ven. A. Ald. Turn.

εὐτερπής

Cantabr. 1.

εὐτρεπής

Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum

εὐπρεπής

Par. A. B.

εὐτρεπής

εὐπρεπής

rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse

εὐπρεπής

propter Euripideum illud

ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον

. Tollenda est autem interpunctio post

εὐτρεπής

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137

πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,

πτόλιν

Μ.

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138

ἄρα:

ἆρα

Cantabr. 1. et a pr. manu M.

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139

ῥύσεται:

λεύσεται

Par. G.

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140

ἄρ᾽:

ἆρ'

Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt

G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.

92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141

θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.

θεῶν ἢ θεῶν

Μ. Ald. Turn.

θεῶν ἢ θεῶν

θεῶν ἢ θεαινῶν

Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.

θεῶν ἢ θεαινᾶν

Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.

ὢν

supra adscriptum.

θεῶν ἢ θεῶν ὦν

Par. H.

θεῶν ἢ θεαῖν

Aug.

τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν

Rob.

θεαινῶν

adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.

Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν

Faehsius affert.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142

πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum

πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;

Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,

βρέτη

quam

βρέτεα

maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse

ἢ ἄλλο τι πράξομεν

. Confirmat hoc quod mox sequitur

ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9

. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.

94-95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143

ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:

ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί

M. Lips. et sic inde a Victoria editum.

ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί

Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso

τί

Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.

ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί

G. et omissa post

ἀκμάζει

interpunctuatione Ald.

βρετέων δ᾽ ἔχεσθε

Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.

βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι

Par. E.

96. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-144

ἀκούετ':

ἀκούτ'

Lips. Par. C.

96. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-145

ἀσπίδων: In Lips. ad

ἀσπίδων

adscripta est glossa

ἁρμάτων

, ut id suspiceris variam lectionem esse.

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-146

νῦν: Libri

viv

. Scribendum erat correpta syllaba

νύν

. Vsitata 10-cutio. Aristophanes Vesp. v. 402.

πότε δ᾽, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι ;

Demosthenes Olynth. III. 16. p. 32, 26.

ἢ πότε ἃ δεῖ πράξετε, εἰ μὴ νῦν ;

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-147

λιτάν᾽: Libri

λιτάν

, nisi quod

λιτὴν

est in Ald. Rob. in G.

ἣν

supra scriptum. In M. huic vocabulo et

dupi

praepositioni gravis accentus a recentiore demum manu additus est: prima scripsit

ἀμφίλιταν

. Dixit

εἶχε λιτὰς

Nonnus VII. 25. Recte vero Seidlerus ex Suppl. v. 778.

λί-ταν ἕξομεν

, nisi quod

λιτάν'

, hoc accentu, scribendum videtur. Magis depravata scriptura in caussa fuisse videtur, ut apud Hesychium legamus

ἀμφιλίτην, τὴν λιτανευτικήν

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-148

ἕξομεν: In

έξομεν

inter

recentior manus

addidisse

videtur in M.

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-149

δέδορκα:

δέδορπα

Rob.

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-150

πάταγος οὐχ ἑνὸς:

πάταγος οὐχ ἑνὸς

M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. (sed in hoc

πάταχος

scriptum) Par. C. H. K. L. N. Colb. 1. et e correctione Vit. in quo

πάταγον

fuerat.

πάταγος οὐχ ἑνὸς. γρ. πά-ταγος δ᾽ οὐδενός

ex Par. B. Faelsius affert.

πάταγος

enotatum ex Par. E.

πάταγος δ᾽ οὐχ ἑνὸς

G. Lips. Cantabr. 2. Mose. 1. Par. A. Ven. B.

πάταγον δ᾽ οὐχ ἑνὸς

Ox. Ald. Turn.

πάταγον δὲ οὐχ ἑνὸς

Colb. 2.

πάταγον τ᾽ οὐχ ἑνὸς

Rob.

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-151

παλαίχθων:

παλαῖχθον

ex Par. A. B. Brunckius affert.

παλαίχθον

Par. N. Rob.

101

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-152

γᾶν τεάν:

Ἀττικὸν δὲ τῇ κλητικῇ ὦ Αρης. οἱ δὲ γράφουσιν ὦ Αρη

scholion codicis M.

γᾶν τεάν

ex Vit. recepi. Eodem ducit

τὴν τεὰν

quod habent M. (sic enim, omisso

yuv

, M.) Ox. et Faehsio teste Par. L. Ex Par. C.

τὰν τε

, ad

τε

supra scripto

, affertur.

γῆν τεὰν

Par. N.

τὴν γῆν τεὰν

Colb. 1.

τὴν τεὰν γᾶν

Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B.

τὰν τεὰν γῆν

Par. F. Ven. Β.

τάν τε ἂν γῆν

Par. K.

τὰν σὰν γᾶν

G. Vind. 1. 3. Ald. Rob. Turn.

τὴν σὴν γῆν

Mosc. 1. Vind. 2. 4.

101

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-153

χρυσοπήληξ:

χρυσοπήληξ

Μ.

χρυσοπήλυς

G. Ald. Rob. Turn.

χρυσεο-πήληξ

Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. F. N.

102

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-154

δαῖμον:

δαίμων

G. et ante lituram M.

102

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-155

ἔπιδ᾽, ἔπιδε πόλιν:

ἔπιδ᾽ ἔπιδε πόλιν

M. Vit. Lips. Ald. Turn.

ἔπιδ᾽ ἔπιδε πτόλιν

Rob.

ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν

Μosc. 1. 2.

επιδ᾽ ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν

G. Cantabr. 1. 2. Ven. Β.

τὴν πόλιν

ex Par. C. affertur.

102

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-156

ἅν ποτ᾽:

ἅμποτ'

Par. N.

103

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-157

εὐφιλήταν:

εὐφιλητῶν

a pr. manu M.

εὐφιλέταν

Par. N.

εὐφιλήτην

Mosc. 2.

ποτὲ φιλήτων

Cantabr. 1,

ποτὲ φιλιτίαν

Arund.

103

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-158

θεοὶ: Monosyllabum est

θεοί

. Nam haec et sequens stropha a dimetro trochaico catalectico exordium habet.

104

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-159

πολισσοῦχοι:

πολισσοῦχοι

G. aliique, ut videtur, et Ald. Rob. Turn.

πολισοῦχοι

Lips. Arund. Mose. 2.

πο-λινσοῦχοι

Par. Ε.

πολιοῦχοι

, supra scripto

σσοῦ

, Vit.

πολιοῦχοι. γρ. πολισοῦχοι

ex Par. B. Fachsius affert.

πολιτῦχοι

Par. C.

πολιάρχοι

Μ. Par. L. Comparavit haec verba,

πολισσούχοι χθονός

, Triclinius ad Sophoclis Ant. v. 154. cum Sophocleis

Θήβας ἐλελίχθων

104

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-160

ἴτ᾽, ἴτε:

79' ίτε

Vit. Lips. Ox. Par. G. Vind. 2. 3. 4. Commemorant hanc scripturam scholia. Idem a pr. manu erat in M. sed ad

✈

supra scriptum

, fortasse ab eadem manu: est autem ante hanc vocem litura.

ἴθιτε

Αld.

ἴδετε

Turn.

ἴτ᾽ ἴτε

recte G. et reliqui, ut videtur, plerique ac Rob.

105

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-161

ἴδετε: Consentiunt deinde libri in

ἴδετε

. Quare etiamsi dimeter dochmiacus effici posset, si

εἰςίδετε

(hoc enim praestaret: inepte Dindorfius

inserit) scriberetur, tamen id non esse faciendum ex eo apparet, quod in sequentibus alia quoque metra sunt ab antispasto incipientia.

105

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-162

ἱκέσιον:

ἱκέσσιον

G. Taur.

106

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-163

λόχον:

ὄχλον

Colb. 1. Par. N.

106

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-164

δουλοσύνας:

δουλοσύ-νας

Μ. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. C.

ης

supra scriptum in G.

δουλοσύνης

Lips. Ald. Rob. Turn.

106

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-165

πτόλιν:

κύμα γὰρ

omittit Lips.

πόλιν

Vit. Lips. Ox. Par. N. Ald.

107

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-166

δοχμολόφων:

δοχμολόγων

, supra scripto

φων

, G. et supra scripto

δοχμο-λόφων

Taur. Hesychius

δοχμόλοφοι, οἱ ἐκ πλαγίου τοὺς λόγους έχον-τες

. Recte scholiastes

τῶν ἐπινευόντων τοῖς λόφοις

. Brunckius

δοχμολοφᾶν

, nescio an recte.

108

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-167

καχλάζει πνοαῖς:

πνόαις καχλάζει

καγχλάζει πνοαῖς

Ald.

καγχλάζει πνοαῖσιν

Rob.

108

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-168

Ἄρεος:

ἄρεως

Vit.

109

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-169

ὀρόμενον:

ὀρόμενον

M. Turn.

ὀρρόμενον

G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vindobonenses et Ald. Rob.

109

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-170

σὺ δ' ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές: Libri

ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ πάτερ παντελές

. Sed quum haec stropha accurate sibi respondentem habeat antistropham, in qua duo sunt dochmii,

σύ τ' Αρης, φεῦ φεῦ, Κάδμου ἐπώνυμον

, non dubitavi quin addito

où d'

et geminato

Zev

scribendum esset

σὺ δ᾽ ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές

110

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-171

ἄρηξον:

ἄρρηξον

Colb. 1.

ἐπάρηξον

Par. E. Vind. 2. 4.

111

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-172

δαΐων:

δαίω

Par. E. Versus 111-152.

τέλειαί τε γᾶς

omissi in Ven. B.

111

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-173

Ἀργεῖοι δὲ:

doyɛor de

M. prioris vocabuli accentu omisso, ad

autem supra adscripto

ráo

. Falso enim narratur

yùo

particulae supra adscriptum esse

d'è

. Habet

etiam Par. L. Ceteri libri

doyɛîoi rào̟

. In antistrophico versu quum sit

xaì Kóñqıç åtɛ

, patet scribendum esse

Αργέτοι δέ

112

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-174

ἀρήϊων:

γὰρ ἀρηΐων

Ox.

γὰρ ἠτών

Ald.

ἀρκίων

affertur ex Par. C. Ε.

ἀργείων

Mosc. 1. adscripto

γρ. ἀρηΐων, ἤτοι πολεμικῶν

. Ceteri

δ᾽ ἀργίων

. Atticista Blomfieldius

αρείων

scripsit. Ego probem

ἀρῄων

. Animi caussa non silebo Wakefieldium, quem ad Lucr. II. 48. miseritum est editorum Aeschyli, qui

qóẞos

concoquere potuerint, quod ipse in

ψόφος

mutat.

113

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-175

διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας:

διαδέτοι

, adscripto in margine a recentiore manu

διάδετοι

, M.

diúderoi

G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Turn.

dia de toi

Ox. Par. L. Ald. In Par. B. Taur. haec adscripta sunt

γράφεται καὶ (δὲ καὶ Taur.) διὰ δέ τοι, καὶ συντάσσεται οὕτως, οἱ διὰ τῶν ἱππείων δέτοι (sic Par. B. δὲ Taur.) γενύων χαλινοὶ (κινύρονται φόβον addit Taur.).

διάδετοι τὲ

Rob.

διάδετοι δὲ

vulgo inde a Victorio. Incertum est utrum

habeat M. an omittat: sed videtur habere. Deinde libri

γενύων ἱππείων

, nisi quod

ἱππίων

habent Vit. (sic Vit.) et Mosc. 2. Scripsi

διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας

, cui versui antistrophicus accurate respondet.

114

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-176

κινύρονται:

xrvigorta

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Taur.

115

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-177

φόνον:

φόνον

M. G. Vit. Lips. Ald.

qóror

, supra scripto

, Mosc. 1.

góßor

Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. C. E. Taur. Vind. A. Rob. Turn. et

supra adscripto Coll. 2.

góẞo

Colb. 1. Par. N.

góẞov

Ask. A.

115

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-178

πρέποντες: Pro

πρέποντες

Rob. habet

προπέμπονται

, quam lectionem etiam Stephanus commemorat. Vulgatum habet etiam Thomas M. qui in v.

Eẞdóun

p. 133. ed. Ritsch. haec affert.

116

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-179

δορυσόοις:

Jogvoóos

Lips. Cantabr. 2. et Thomas.

dogioooors

Vit.

do-ovodois

Mosc. 2. Ceteri

dogrooóors

. In Par. B. adscriptum

yo. zai δορυσσοσάγεις ἤγουν ὡπλισμένοι

117

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-180

ἑβδόμαις:

ἑβδόμοις

εὐδόμαις

Par. C. Ald. Thomam M. qui

ἑβδόμαις

pro

ἑπτά

dictum ait, defensum ab Abreschio p. 88. vituperavit Valckenarius in diss. de Aristobulo p. 119. portam septimam

kuç vpíoraç

esse volens. Hic quoque ille longe quaesita captare quam reputare maluit omnem huic loco vim et virtutem detrahi, si uni portarum, non omnibus, adstare septem illi duces dicerentur. Quae Abreschius de illo genere loquendi attulit, iis addendus Schaeferus in Melet. crit. p. 97.

117

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-181

NA: Excidisse versum antistropha monstrat.

119

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-182

σύ τ᾽:

où d'

Lips.

120

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-183

κράτος:

κράτος

Ald. Rob.

120

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-184

ῥυσίπολις:

φυσίπολις

Lips. Mosc. 1.

φυσόπτολις

Par. N.

φυσίπτολις

M. G. Vit. et ceteri.

121

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-185

Παλλάς:

πολλὰς

Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Ald. Rob.

121

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-186

ἵππιος:

ἵπτιος

Vit.

ἵππειος

Arund.

121

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-187

ποντομέδων:

ποντομέδων δ'

Mosc. 1.

122

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-188

ἰχθυβόλῳ:

izvẞólov

Mosc. 1. 2.

123

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-189

μαχανᾷ:

μαχανᾶ

, supra adscripto

ad primam et ultimam syllabam, M.

pazara

Vit. Cantabr. 1. Par. B. L. Ceteri

μηχανᾷ

123

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-190

Ποσειδῶν:

пoσridãν

M. Vit. et regius a Spanhemio collatus.

70σ1ð☎v

Par. N. Ceteri

лоσɛð@v

. Incertum esse dicit Brunckius, utrum Par. A.

ποσειδῶν

habeat.

123

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-191

φόβων:

góẞor

G. Arund. Par. A. B. C. H. I. K. Ask. A.

qórov

Cantabr. 2. Par. L. et

Bov

supra scripto M.

góẞov

Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

124

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-192

δίδου:

φόβου

pro

δίδου

iterat Lips.

124

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-193

Κάδμου ἐπώνυμον:

ἐπώνυμον κάδμου

Μ.

125

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-194

κήδεσαι:

κηδεύσαι τ'

sine accentu G.

κήδευσαί τ'

Taur.

κηδέσθητ'

, supra scripto

κήδεσαί τ'

Mosc. 1.

κηδέσθη τ'

a correctore, quum antea esset

κήδευσαι τ'

, Vit.

κήδευσέ τ'

Mosc. 1.

126

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-195

ἅτε:

ἅτε

supra scripto

127

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-196

γένους:

γένος

Vit.

127

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-197

γὰρ:

yao

praebent G. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. F. H. Ask. A. Colb. 1. Omittunt M. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

128

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-198

αἵματος:

θυγατρὸς

post

αἵματος

addit Par. F.

128

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-199

λιταῖσί σε: Libri

λιταῖς σε

. A me repositum

λιταῖσί σε

receperunt editores.

129

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-200

θεοκλύτοις:

98ozhýτois

Par. F. id quod etiam alter scholiasta agnoscit. Ceteri

Θεοκλύτοις

. Apte comparat Abreschius

θεοκλυτεῖν

, de quo verbo interpretes Hesychii dixerunt.

129

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἀϋτοῦσαι: Libri omnes

άлvоvσα

. Moschus II. 98. (100.)

ȧvnäúortos

et 120. (126.)

vоrτεs

. Inconsiderate de mensura huius verbi disseruit Blomfieldius in glossario ad Promethei v. 613. Futurum et aoristus non possunt unquam breve

habere. Nec praesens aut imperfectum longa

esse possunt, nisi apud epicos, si sequens syllaba longa est, et ne id quidem aliter quam ut

non sit sub ictu. Ostendere id potest vel

ἠπύτα κήρυξ

. Εx quo consequitur hic scribendum esse cum Seidlero

αὐτοῦσαι

. In contrariam partem peccarunt librarii v. 132.

130

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-202

πελαζόμεσθα:

πελα-Couεoda

M, et ita primus edidit Victorius.

λalóµɛdɑ

G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Mosc. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.

130

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-203

Λύκει᾽:

λύκɛ

M. Rob. Turn.

λύzi

G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Post

ἄναξ

Lips.

τε

addit.

131

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-204

Λύκειος:

λύκιος

, sed mutatum in

λύκειος

, sic M.

λύκει

Ald.

131

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-205

γενοῦ:

γενοῦ

post

στρατῷ δαΐῳ

habent Vind. 2. 4.

131

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-206

ἀϋτᾶς:

τῷ στρατῷ τῷ δαΐῳ

G. Mosc. 2.

avras

Mosc. 1. et supra scripto Cantabr. 2.

antas

Mosc. 2. Ceteri

aütus

. In Lips.

supra adscriptum est. Scholiastarum is qui interpretatur

Tor queτégor στεναγμῶν ἀκροατής

, legerat

αϊτάς

, quod nescio an exhibere voluerit librarius qui in codice Mosc. 1.

avrὰs

scripsit. Et scribendum esse

åttaç

coniecit Stanleius. Schützius in postrema editione

divas

dedit. De mensura huius verbi copiose disseruit Bachmannus ad Lycophr. v. 461. Putant

atta

vocativum media brevi posuisse Alcaeum in versibus ab Athenaeo X. p. 430. D. XI. p. 481. A. servatis. Aeschylum ne si licuisset quidem Atticis illud corripere, hic

dïtàs

scripturum fuisse credo. Valde enim nocet virtuti orationis nomen substantivum, ubi gravis simplicitas participium poscit. Neque vero

aütus

aut similis nominis genitivus ferri potest, ad quem scholiastae perinepte

Evɛzev

supplent. Dativum posuerat Aeschylus, cui ex sequente

adhaesit, verum non

άvtã

, sed

ἀñóó̟

. Hesychius

ἠπύη, φωνή

132

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-207

σύ τ':

omittunt Ox. Ven. A. Ald. Turn.

133

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-208

Λατογένεια:

λατογένεια

Μ. Cantabr. 1. Par. L. Taur. et

supra adscripto G. Lips. Colb. 2. Ceteri

λητογένεια

133

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-209

κούρα:

κούρα

, supra scripto

, G. Lips.

κούρη

, supra scripto

, Mosc. 1. Hic versus cum antistrophico comparatus invicto argumento ostendit veram esse eam huius metri rationem, quam a me monstratam contra Boeckhium defendit Weissenbornius.

133

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-210

Ἄρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου: Libri

tógov εð пv×ášov úgteµ qíka. è è è è

, nisi quod

ἐντυκάζου (sic)

M. habet, litteris quidem

in litura. Idem

ἐντυκάζου

adscriptum est in Par. B. Hinc

εvtvzážov

restituit L. Dindorfius in Stephani Thesauro in v.

εὔτυκτος

. Hesychius

εντύκαζον (pro εὐτυκάζου), εύτυκτον, ἔχει ἕτοιμον

. Post haec verba quum libri habeant

"Αρτεμι φίλα. è è è è

, dubitari potest utrum librarius aberraverit ad v. 139. an perverterit ordinem verborum. Hoc probabilius iudicavi, ut duo versus eodem metro essent: strophicus enim excidit. Quare scripsi

Αρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου

134

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-211

ὄτοβον:

Toẞor

recte Brunckius. Et sic M. Ceteri

tτoßov

, ante quod vocabulum Vit.

τὸ ἀκροξόνιον

addit.

136

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-212

ὦ πότνι᾽ Ἥρα: Libri

ὦ πότνια ἥρα

137

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-213

ἔλακον:

ἔλαβον

Par. E.

138

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-214

χνόαι:

zróur

adscriptum, ut videtur, in Par. B.

138

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-215

ἢ ἔ: Bis scribendum erat, dochmio monstrante. Ter habet Mosc. 2. ceteri quater.

139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-216

δοριτίνακτος δ' αἰθὴρ: Libri

dogvtíraztos d' aidyo

, praeter Med. in quo

dogiri-vaxtos

(non omissa particula) scriptum est (recte, ut videtur, quamquam dubitat de hac re Lobeckius ad Ai. v. 211.) et Colb. 2. in quo

omissum est. Deleverunt etiam Porsonus et Blomfieldius. Fallitur tamen Wellauerus prorsus otiosam putans particulam. Immo necessaria est, quia

ἐπιμαίνεται

refertur ad praegressum alius virginis dictum,

ἔλακον ἀξό-vwv Boldoμérov zróa

. Adstrepit vero, inquit, isti curruum stridori tremefactus hastis aether. Quare post

alǹo

posui particulam.

140

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-217

ἐπιμαίνεται:

ἐπιμένεται

Mosc. 1.

ἐπισημαίνεται

adscriptum in Par. B.

140

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-218

τί πόλις ἄμμι:

τί πτόλις

Par. L.

καὶ πόλις

uuu

M. Vit. Colb. 2. et Faehsio teste Par. L.

ceteri.

141

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-219

πάσχει:

πάσχειν

Par. E.

141

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-220

γενήσεται:

τι γεν-νήσεται

Αld.

καὶ γεννήσεται

Mosc. 2.

141

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-221

ποῖ δὲ τέλος ἔτ᾽:

ποῖ δ᾽ ἔτι τέλος

M. Ald. Turn.

ποῖ δέτι τέλος

, ad

ποῖ

supra adscripto

, Lips.

πῆ δ᾽ ἔτι τέλος

Vit. Mosc. 1. Vind. 2. 3. 4.

ποῖ δέ τοι τέλος

Ask. A. Cantabr. 2.

ποῖ τι τέλος

Rob.

ποῖ τέλος

G. Taur. Recte Seidlerus

ποῖ δὲ τέλος ἔτ'

, ut melius congruens antistrophico. Est enim ex Cretico et dochmio compositus versus.

142

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-222

ἀκροβόλων: Triclinius, ut videtur, ambigit a Thebanisne an ab Argivis venire dicantur lapides. Magis mirum est, quod Blomfieldio in glossario placuit,

ἀκροβόλων λιθάδα

esse lapidum imbrem a velitibus iactum. Bothius non animadversis antistrophicis huic versui praeposuit illum,

κόναβος ἐν πύλαις χαλκοδέτων σακέων

, non male quidem, sed nulla tamen necessitate. Sunt haec de Thebanis potius quam de Argivis intelligenda. Egregie poeta omne periculum gradatim descripsit, primo e statione signa moventem exercitum hostium, deinde campum armis implentem ac magis magisque urbi appropinquantem, iam denique hac in stropha initium proelii, Thebanos lapidum iaculatione de moenibus se defendentes, in portis autem comminus consertam pugnam.

144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-223

ὦ φίλ᾽ Ἄπολλον:

ὦ φίλτατ' ἄπολλον

Rob.

145

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-224

ἐκ Διόθεν: Libri

καὶ διόθεν

, praeter Robortelli editionem, in qua recte

ἐκ διόθεν

scriptum est. Excidisse verbum quod aut

πέλοι

vel

μόλοι

significaret, aut quale est

ἐπαιτῶ

, et fortasse hoc ipsum, et metrum prodit et sententia.

147

148-149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-225

πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ σύ τε, μάκαιρ᾽ ἄνασσ᾽ Ὄγκα, ὑπὲρ πόλεως:

πολεμόκρατον

Cantabr. 1. Par. E. N. Colb. 1.

πο-λεμόκραντον ἁγνὸν τέλος

purum et vacuum scelere exitum belli dicit, in mente habens odia fratrum. Libri

ἐν μάχαισί τε μάκαιρ' ἄνασσ' ὄγκα πρὸ πόλεως

, nisi quod

μάχεσι

habet Par. C. deinde

μάκερ

μάχαις'

Ald.

ἄνασ'

Lips. tum

ὄγγα

Mose. 1.

πρὸ πόλεως

autem omittunt Arund. Par. K. et Cantabr. 2. in quo recentior manus addidit. Aperte

ἐν μάχαισί τε

nihil aliud est quam

ἐν μάχα· σύ τε

. Deinde metrum ostendebat scribendum esse

ὑπὲρ πόλεως

, cuius interpretatio est

προ πόλεως

. Nam etsi

Onea

dicta est Minerva a vico portae ab isto vico dictae vicino, de quo Millerus in Orchomeno p. 121. disseruit, tamen hic significatur pro urbe i. e. pro civibus. Confirmat emendationem glossa in Vit. supra adscripta

ἡ ἐπάνω τῆς πόλεως ἱστορουμένη

. Et scholiastes,

γίνωσκε γὰρ ὅτι ἐζωγράφουν ταύτην πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως. ἣν καὶ ὁ Λυκόφρων πυλαίτιδα λέγει διὰ τὸ ἄνωθεν ἱστο-ρεῖσθαι ταύτην τῶν τῆς πόλεως πυλῶν

. Sic codices et Rob. sed Stephanus

ἱστορεῖσθαι

ἵστασθαι

mutavit. Lycophronis versus est 356.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-226

ἐπιρρύου:

ἐπιρύου

Οχ. Ald.

επιρρύου

ut ceteri M. sed

supra additum est. Correpta est autem huius verbi penultima syllaba, ut v. 285. 803.

150

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-227

παναλκεῖς:

παναρκεῖς

, a recentiore manu

supra adscripto M. γρ.

παναρκεῖς

Par. Β.

παναλεῖς

Par. E.

151

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-228

τέλειαί τε:

τελείας τε

Lips. Rob.

θεαὶ τέλειαί τε

Mosc. 1.

152

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-229

γᾶς:

γῆς

Lips.

152

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-230

τῆσδε:

τάσδε

etiam M. non

τασδέ γε

152

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-231

δορίπονον:

δορίπονον

Μ. et sie Vict.

δορύπονον

G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.

153

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-232

μὴ:

ἐφ'

Lips.

153

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-233

προδῶθ᾽:

προδόθ᾽

Rob.

προθῶτ

153

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-234

ἑτεροφώνῳ:

ἑτεροφόνῳ

G. Par.N.

ἑτεροφρώνῳ

Par. C. γρ.

ἑτεροφρόνῳ

Par. B. Ceteri

ετεροφώνω

. Vt hic versus cum antistrophico congrueret, aliquando putavi scribendum esse

ἑτεροβάμονι

, quo simplicius esset

ἑτερο ήμονι

. Nunc antistrophicum potius versum mutandum esse censui.

154

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-235

πανδίκως:

πανδίκους

πανδίκως

habeat M. propter ambiguas litteras incertum est, videtur tamen

πανδίκως

potius esse.

πανδίκως

Vit. Par. Α. Β. C. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Turn.

πανδίκως

, sed supra adscripts

σκους

et γρ.

πανδήμους

, Mosc. 1.

πανδίκως

per

δικαίως

scholia explicant.

πανδόκους

Lips.

πανδίκους

G. Rob. quod per

δικαίας

scholion explicat. Praestat fortasse

πανδίκως

155

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-236

λυτήριοί τ' ἀμφιβάντες: Libri

λυτήριοι ἀμφιβάντες

. Inserui copulam cum Seidlero.

158

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-237

δείξαθ᾽:

δείξασθ'

G. Lips. Par. E.

158

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-238

φιλοπόλεις:

φιλόπολις

Αld.

φιλοπόλιδες

G. Par. L. Ceteri

φιλοπόλιες

. Emendarunt Wunderlichius et Seidlerus.

159

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-239

μέλεσθέ θ' ἱερῶν:

μέλεσθ᾽ ἱερῶν

Lips. Ald. Turn.

μέλλεσθ᾽ ἱερῶν

G. Taur.

μέλεσθε δ᾽ ἱερῶν

Μ. Vit. Colb. 1. Mosc. 1. Rob.

μέλλεσθέ θ᾽ ἱερῶν

Arund. Colb. 2. Recte Blomfieldius

μέλεσθέ θ' ἱερῶν

. Refertur enim ad

λυτήριοι τε

159

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἱερῶν:

ἱρῶν

Par. E.

159

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-241

μελόμενοι δ' ἀρήξατε: Libri

μελόμενοι δ᾽ ἀρήξατε

, nisi quod

μελλόμενοι

habent Ald. Rob. et

plene Vit. Non strophicus versus, sed hic depravatus est. Scripsisse videtur Aeschylus

μελόμενοι δὲ ἥξετε

. Cohaeret sententia sic,

δείξατε ὡς φιλοπόλεις ἐστέ, μέλεσθέ τε ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δὲ ἥξετε

160

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-242

πόλεος:

πόλεος

Porsonus.

πόλιος

Lips.

πόλεων

Par. E. Ceteri

πόλεως

161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-243

μνήστορες:

μνηστήρες. γρ. μνήστορες

Par. B.

162

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-244

ἔστε μοι: Quod Stephanus scribendum esse vidit,

ἔστε μοι

, erat iam in Ald. Rob. Ceteri, ut videtur, libri

ἐστέ μοι

162

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-245

θρέμματ᾽:

θρέματ'

Lips.

163

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-246

ἄριστα:

ἀρεστὰ

scribendum esse suspicatur Dindorfius.

164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-247

θάρσος:

θράσος

G. Par. G. Ox. Ald. Rob. Turn.

165

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-248

πυργηρουμένῳ:

πυργηρουμένω

πυργηρουμένη

factum in M.

πυργυρουμένῳ

Cantabr. 1. Par. L.

165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-249

πολισσούχων:

πολισούχων

G. Lips. Par. C. Ald. Rob.

166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-250

αὔειν:

ἀΰειν

Rob.

167

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-251

λακάζειν:

λακίζειν

Mosc. 2. Οx.

167

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-252

μισήματα:

μιμήματα

Ven. Α. Ox. Scholiastae

σωφρόνων μισήματα

accusativum esse putarunt, pendentem ex

αὔξειν

λακάζειν

. Vocativum esse, ipsasque virgines increpari, vix dubitare poterit qui Valckenarii ad Hippolyti v. 406. adnotationem legerit, huius tamen loci non memoris.

167

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-253

εὐεστοῖ: Inter

εὐεστοί

φίλῃ

litura in M.

εὐεστῆ

G. Lips. Taur. γρ.

εὐετῇ

ex Par. B. Faehsius affert.

εὐετοῖ

Par. N. Colb. 1.

168

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-254

φίλῃ:

φίλα

Taur. et

supra adscripto G.

168

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-255

τῷ γυναικείῳ φυτῷ: Non credo Aeschylum scripsisse

τῷ γυναικείῳ γένει

, quod plerique libri habent. Nam non modo supervacaneus, verum ne recte quidem additus est articulus.

τω γυναικείω γένει

, non addito ad

τω

accentu, Μ.

φίλῳ

pro

γένει

habent Lips. Par. E.

φύλω γένει

Par. C.

φύλῳ

cum glossa

γένει

Vind. 2. 4.

γένει. γρ. φύλῳ

Par. B. γρ.

καὶ φύλῳ

schol. Vit. Hinc patet scriptum fuisse

ξύνοικος εἴην τῳ γυναικείῳ φυτῷ

, alicui mulieri. Nam

qutóv

etiam de hominibus dici constat.

169

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-256

οἴκῳ:

ἥκω

pro

οἴκῳ

Ald.

171

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-257

πλέον:

πόλεως

Par. Κ.

πλείον

Par. E.

171

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-258

τάςδε:

τὰς

pro

τάςδε

G. Taur.

172

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-259

φυγὰs:

βοὺς

Rob. et adscripto

φυγάς

Vind. 2. 4.

φυγάς

, ut ceteri, Vit. sed adscriptum est γρ.

βοάς

172

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-260

διερροθήσατ᾽:

διερροθήσαιτ'

Par. E.

διερεθίσατ'

, adscripta glossa

ενε-βάλετε

G. et cum glossa

ἐνεβάλλετε

, adscripto autem supra γρ.

διερροθήσατ'

, Taur.

διερρησατ'

Rob.

κακὴν

Lips.

173

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-261

ὀφέλλεται:

ὀφέλλεται

Μ. Ox. Par. N. Colb. 1. Ven. A. et antequam corrigeretur G.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-262

ὑφ᾽ αὑτῶν:

ὑπ' αὐτῶν

Lips. ed. Vict. Ceteri

ὑφ᾽ αὑτῶν

. Vtrumque scholia commemorant.

175

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἔνδοθεν:

ἔνδον

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-264

τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις: Hunc versum omittit M. Inde a Turnebo

τοιαῦτα δ᾽ ἂν

editum.

τοιαῦτ᾽ ἂν

G. (sic G.) Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. L. Ald. Rob.

τοιαῦτα ἂν

Vit. Par. N.

τοιαῦτ᾽ ἐν

Par. E. Ven. A.

τοιαῦτά γ' ἂν

Cantabr. 1. Ven. B. Recte Blomfieldius

τοιαῦτά ταν

. V. Porsonum ad Med. v. 863.

έχεις

Mosc. 1.

176

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-265

ἀρχῆς:

τῆς

inter versus habet M.

177

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-266

ἀκούσεται:

ἀκούσηται

G. Vit. Par. E. Pro eo verbo

μεταίχμιον

e versu sequente repetit Rob.

177

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-267

χὤ τι τῶν μεταίχμιον:

χ' ὅτι τῶν μεταιχμίων

G. Taur.

ὅπερ ὑπάρχει τῶν μέσων

glossa in G. Attulit quaedam his similia Abreschius in Diluc. Thucyd. p. 599. Recte scholiastes hanc irati orationem esse dicit, sic loquentis, ut omnia comprehendat. Obversabantur tamen animo senes et pueri. Similiter Eum. v. 72.

αἷς οὐ μίγνυται θεῶν τις, οὐδ᾽ ἄνθρωπος, οὐδὲ θήρ ποτε

178

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-268

δήμου δ᾽ οὔ τι μὴ φύγῃ:

δ᾽ οὔτι δήμου

Par. E.

μὴ

supra scripto

οὐ

et addito

παρ-έλκει

Par. B.

φύγοι

180

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-269

μέλει:

μέλλει

G. Vit.

μήλλει

Par. N.

181

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-270

ἀνδρί:

amig

, supra scripto

dr-δρί

, Vit.

181

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-271

γυνὴ:

γυνὴ

vocabuli ultima littera in litura est in M.

181

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-272

ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας: Prius

ἤκουσας

omittunt Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. H. Duo sunt orationis membra, primum

ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας

, quo significatur satisne percepisti? alterum autem

ἢ κωφῇ λέγω

, quod est an frustra loquor?

183

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-273

ἀκούσασα: Temere corrupit optimos numeros Bergkius in Diurnis antiquariis a. 1835. p. 948.

εισακούσασα

Vit. Colb. 2. Par. N.

184

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-274

ὄτοβον, ὄτοβον:

ἔτοβον Ντοβον

Μ.

ὄττοβον ὄττοβον

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. G. E. F. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn.

ττοβον

semel Rob. et supra adscripto altero Vit.

185

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-275

ὅτε τε:

ὅτι γε

Colb. 1.

ὅτι

Ox. Ven. A. B. Ald. Ceteri

ὅτι τε

, praeter Par. L. in quo recte

orɛ Tε

scriptum est.

186

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-276

ἔκλαγξαν: Ad primam

ἔκλαγξαν

vocabuli syllabam a recentiore manu

supra adscriptum in M.

186

187-188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-277

ἱππικῶν τ᾽ ἀγρύπνων πηδαλίων δία στόμια: Libri omnes et Triclinius infra ad v. 834. atque ad Sophoclis Oed. R. v. 863.

ἱππικῶν τ᾽ ἀΰπνων πηδαλίων διὰ στόμα

. Scribendum esse

αγρύπνων

δια στόμια

metrum indicio est. Atque

άyouлvov

etiam Seidlerus de v. dochm. p. 129. et Blomfieldius scripserunt. Vtitur hoc vocabulo Aeschylus in Prometheo v. 360.

ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος

. In

día oróuia

etiam Lachmannus incidit et antea Schützius, nisi quod hic novum vocabulum,

diaorópa

, finxit. Est autem

στόμιον

ferrum quod ori equorum inseritur.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-278

πυριγενετᾶν:

Avoiуεvéτav

Ald. Turn.

лvoiyεvetur

Colb. 1. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 1.

189

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-279

χαλινῶν:

χαλινών

ita scriptum in M. ut

factum videatur.

189

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-280

τί οὖν: Libri

τί ovv

; Blomfieldius ex Porsoni ad Phoen. v. 892. sententia

τί d'ouv

; corrigens quae contraria sunt. Graviter vero refragatur

τί our dý

; in Aiace v. 873. nisi quis

võv

scribere iubeat, quod in Sept. ad Th. v. 685. fecit Blomfieldius. Et sane hic quoque

τί võv

; recte quaereret Eteocles.

190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-281

ἆρα μὴ 'ς:

йga un is

recte G. Colb. 1. Par. N. Vind. 1.3.

doa ue is

Par. H. ut videtur.

oa uns

a pr. manu M. recentior

µ's

fecit.

ἆρά μ' εἰς

Par. E. Ven. A.

ἆρα μ' ἐς

Vind. 2. 4. Ald. Rob.

ἆρά γ' εἰς

Cantabr. 1. 2. Οx.

ἆρά γ' ἐς

Turn.

ἆρα μὴ

, omisso

εἰς

, Vit. Par. K. L. Ask. A.

do εls

Par. C.

190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-282

πρῷραν:

πρώραν

πρώρην

Lips.

πρώραν

M. Vit. et, quantum constat, ceteri.

190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-283

φυγὼν:

φυγών

omittit Lips.

190

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-284

πρύμνηθεν:

πρύμνοθεν

Ven. A. et

supra scripto Par. G.

πρήμ-νόθεν

Par. E.

191

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-285

εὗρε:

Evoε

ante lituram habuisse videtur M.

191

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-286

πρὸς κύματι:

v zúμari

M. Vit. Lips. Par. L. sed in M.

¿v zú

in litura scriptum est a secunda manu.

192

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-287

θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος: Libri

πίσυνος θεοῖς, νιφάδος

, nisi quod

πίσσυνος

est in Vit. Colb. 1. Seidlerus

θεοῖσι πίσυνος, νιφάδος

. Vt melius haec strophae responderent, scripsi

θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος

194

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-288

ὀλοᾶς:

ὀλοὺς

Ald. Rob.

ολους

Vit.

195

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-289

νιφομένας:

νιφομένας

G. (

ης

supra scripto G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. L.

vigouévys

Ald. Rob. Turn. et

supra scripto Cantabr. 2.

veiqouέvns

, supra scripto

, M.

195

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-290

δὴ:

omittit Cantabr. 1.

196

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-291

φόβῳ:

φόβῳ

omittunt Par. K. Taur.

196

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-292

πόλεος: Libri

πόλεως

. Quod olim correxi.

809

Ask. A.

197

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-293

στέγειν:

στέργειν

G. Colb. 1. Mosc. 2. Vind. 1. 3.

199

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-294

πολέμιον:

πολέμιον

Μ. (sic M.) G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 1.,Ox. Par. A. B. C. E. Ven. A. B.

noλɛ-uiwr

Lips. Ald. Rob. Turn.

199

200-201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-295

οὐκ οὖν τάδ᾽ ἔσται πρὸς θεῶν; ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος.: Libri

ovxovv

, nisi quod in M. accentus a recentiore manu additus est. Certe hoc divisim scribendum, ut sit interrogatio. Notae chori in principio versus, in medio versu Eteoclis, in M. a recentiore manu adiectae sunt. Turbata putanda esset

orizoµvdía

, si totus versus choro esset tributus: nunc non totum pronuntiante coryphaeo non est quod reprehendatur. Non aptum est, si quis per

vлogooàν

haec verba Eleocli tribueret. Deinde libri

ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν θεούς

, nisi quod permira diversitate Rob.

αλλ' όκκα θεοὺς

habet,

πόλεως

M. G. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob.

τῆς

omittit Cantabr. 2.

ἐκλιπεῖν

habet Par. E. et antequam corrigeretur M.

ἐκλείπει

ἔκλειπον

Lips. Muretus Var. lect. V. 19.

ἀλλ' οὐ

scribendum esse coniecit, ut interrogatio esset. Quod olim conieceram,

τὰ τῆς ἁλούσης πόλεος

, confirmari potest scholio codicis Vit. in quo est

ἀλλ' ὁ λόγος ἐξᾴδεται τὰ τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθείσης αὐτῆς

. Sed scholia edita et Monacensia

τοὺς τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθηθείσης αὐτῆς

habent. Nihil efficitur Wunderlichii disputatione in Obs. erit. p. 159. Nam in Agam. v. 323. recte dictum est

εἰ δ᾽ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θ᾽ ἱδρύματα

, quod ibi de certa urbe sermo est. Hic vero

της

non aptum, ut de qualibet urbe. Neque

ἐκλείπειν

nude positum recte defenditur isto

ἐκλέλοιπεν

in Persis v. 127. quod id coniunctum est eum

ἐξαμείψας πρῶνα

. Repetendus potius accusativus est ex

ἁλούσης πόλεος

, ut ego dixi ad Soph. Antig. v. 1325. et Fritzschius in Quaest. Luc. p. 174. Sed isti articuli nimis suspecti sunt, praesertim quum alter, qui omnino prave positus est, in uno codice desit. Credo Aeschylum scripsisse, quod Schützius coniecit,

ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος

. Ad sententiam conf. v. 286. seqq. Euripides Troad. v. 25.

λείπω τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς. ἐρημία γὰρ πόλιν όταν λάβῃ κακή, νοσεῖ τὰ τῶν θεῶν, οὐδὲ τιμᾶσθαι θέλει.

Dixerunt de hac re interpretes ad Virg. Aen. II. 351. Rutgersius Var. lect. VI. 17. comparabat haec Senecae in Phoen. v. 633. favisse fac votis deos omnes luis: cessere et aversi fugam petiere.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-296

ἐμὸν κατ᾽ αἰῶνα:

ἐμὴν

Οχ. Ven. A. Etsi

alura

feminino genere Eustathius p. 501, 26.

τραγικώτερον

esse dicit, exemplo usus Euripidis, tamen non mutem vulgatam, quum praesertim illud

euir

ex glossa

ἐμὴν ζωήν

, quam libri nonnulli habent, ortum esse videatur. Valckenarius ad Callimachi fragm. p. 271. seq. cum scholiastis haec sic intelligit

κατ' ἐμὸν χρόνον, ἤγουν ἡμῶν ζώντων

. Aeschylum hoc voluisse puto,

μήποτε καταλίποι ἐμὸν αἰῶνα

, quod magis poeticum est.

202

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-297

λίποι:

λείποι

Μ. Par. L. Taur.

λίπει

Lips.

202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-298

πανήγυρις:

πανάγυρις

Par. L.

203

203-204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-299

μηδ᾽ ἐπίδοιμι τάνδ' ἀστυδρομουμέναν πόλιν: Verba

μηδ' ἐπίδοιμι πόλιν

suo loco in Vit. omissa sunt, sed monente his verbis librario,

ζήτει κάτω στίχων

, infra adscripta sunt supra v. 213. 1η

ἀστυδρομουμέναν

prius

et in quarta syllaba

in litura a manu recentiore scripta habet Μ.

ἀστυδρομουμένην

G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. Rob. Turn.

ἀστυδραμουμένην

Lips.

ἀστυδρουμένην

Ald.

Αστυδραμουμέναν πόλιν

neque ut recentiores interpretantur, populatam, vel oppugnatam, neque ut alter scholiastes, ob discursationem civium, sed eam dici puto urbem, per quam huc illuc hostes et cives cursitant, persequentes, fugientes, rapientes, servare aliquid cupientes.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-300

στράτευμ': In

στράτευμ'

priores duas litteras a secunda manu in litura habet M.

204

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-301

ἁπτόμενον:

γράφεται τυφόμενον, οἷον καιόμενον πολεμίῳ πυρί

manus secunda in margine M. Id metrum non admittit, nisi pro

στράτευμ'

aliud vocabulum ponatur.

205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-302

μή:

μή τι

Cantabr. 1.

206

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-303

βουλεύου:

συμβουλεύου

Lips. Ald.

206

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-304

κακῶς:

δειλῶς

pro

κακῶς

G. Mosc. 2. Vind. 1. Taur.

206

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-305

τῆς:

τήσδ'

Par. E.

207

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-306

γονῆς: Libri

γυνὴ

σωτῆρος, nisi quod G.

γυνὴ τῆς σωτῆρος

habet et Ven. B.

γύναι

, quod Blomfieldius ex coniectura posuit. Paullo hoc minus ineptum quam

γυνή

. In Opusc. vol. IV. p. 335.

γονῆς σωτῆρος

scribendum dixi.

208

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-307

ἔχει:

ἔχοι

Colb. 2.

208

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-308

λόγος:

λόγους

Lips.

208

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-309

ἔστι· θεοῖς:

ἔστι θεοῦ

, sed a secunda manu

οἷς

supra adscripto, M.

ἐστὶν Θεοῦ

Par. L.

θεοῦ

codex Palatinus Marcellini in vita Thucydidis p. VIII. Bekk. sive p. 2. ed. min.

9er

editiones Marcellini. Ceteri Aeschyli codices

ἔστι θεοῖς

209

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-310

δ᾽ ἔτ᾽:

δ' έτ'

Vit. Par. F. Ald. Rob. et ex secundae manus correctione M.

δ᾽ ἔτι

G. Turn.

δέ τ'

Lips. et a pr. manu M. Recte autem scholiastae post

interpunctionem agnoscunt. Parum verborum collocationis rationem cognoverunt qui secus sentiunt.

209

210-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-311

πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ:

πολλάκις δ'

G. Lips. Cantabr. 1. et Marcellinus.

κακοῖσιν

Mosc. 2.

τὴν ἀμήχανον

Par. A.

τὴν ἀμήχανον

Μ. ceterique libri et codex Palatinus Marcellini. Agnoscunt femininum scholia et glossae. Sed

τὸν ἀμήχανον

, quod Canterus coniectura assecutus est et apud Marcellinum Aldus posuerat, habuit scholiastes codicis M. qui haec adscripsit,

τὸν μὴ δυνάμενον ἑαυτῷ μηχανήσασθαι καὶ βοηθῆσαι ὁ θεὸς ὀρθοῖ

. Tum

κἀκ χαλεπᾶς

G. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. Ask. A. Ox. Ven. Ä. B. Rob. et sic M. ex correctione.

záz yu-λεπὰς

M. a pr. manu et Lips.

κακχαλεπᾶς

Par. E.

καν χαλεπᾶς

Par. L.

καχαλεπᾶς

Colb. 1.

ν' ἀχαλεπῆς

Par. N.

καὶ χαλεπᾶς

cod. Pal. Marcellini.

καὶ χαλεπάς

eiusdem ed. Aldina.

ἐκ χαλεπᾶς

Ald. Turn. idque apud Marcellinum Stephanus posuit. In

δύας

inter

lituram habet M. Omittunt hanc vocem spatio relicto cod. Pal. et ed. Ald. Marcellini. Libri

υπερθ'

, nisi quod ex Aug.

ὑπέρ τ'

enotatum est.

ὑπέρ τε

Marcellinus.

ὁμάτων

G. Lips.

όμματατων

Par. E.

κριμνα-μέναν νεφέλαν ὀρθοῦ

Μ.

κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ

κρημνα-μένην νεφέλαν ὀρθοῦ

Ald. Rob.

κνημναμέναν

ex Par. E. affertur. Ceteri

κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ

, et sic etiam codex Pal. Marcellini,

κριμναμένων νεφελῶν ὀρθοῖ

eiusdem editio Aldina. Marcellini verba haec sunt,

θεοῦ (θεῶν Αld.) γὰρ ἰσχὺς καὶ κατ᾽ Αἰσχύλον ὑπερτέρα, πολλάκις δ᾽ ἐν κακοῖσι τὴν (τὸν Ald.) αμήχανον καὶ χαλεπᾶς (καὶ χαλεπὰς Ald.) . . . . ὑπέρ τε ὀμμάτων κρημναμέναν νεφέλαν (κριμναμένων νεφελῶν Αld.) ὀρθοῖ

. In his versibus

tày

quidem apertum vitium est, ortum ex eo, quod

κρημναμέναν νεφέλαν

scriptum erat pro genitivis. Deinde qui

κακοῖσιν

scripserunt, ut syllabam strophicae aequarent, haud optime consuluerunt elegantiae numerorum. Potuerat poeta, si id curasset, scribere

πολλάκις ἐν κακοῖς ἃ τὸν ἀμήχανον

. Optime se haberet

ἐκ χαλεπᾶς δύας

, nisi consonante opus esset ad producendam ultimam in

ἀμήχανον

syllabam. Nunc illud tantum dubitari potest, utrum

κἀκ χαλεπᾶς δύας

κακ χαλεπᾶς δύας

scribendum sit.

Ὑπέρ τ' ὀμμάτων

et per se aptius est et venustius quam cum apostropho

υπερθ᾽ ὀμμάτων

. Genitivos

κρημναμενῶν νεφελῶν

iam pridem reposui. Denique

door

etsi per metri legem tueri licet, tamen non puto ab Aeschylo scriptum esse, quum ille accuratissime coaequare pedes consueverit. Mirae sunt scholiastarum et glossatorum interpretationes,

ἐγείρει καὶ εἰς τοὐναντίον τρέπει. ἀφαιρεῖται. ἀποσοβεῖ αὐτὴν ὁ θεός

· quae omnia ad falsam scripturam

κρημναμέναν νεφέλαν

pertinent. Posui quod Aeschylus scribere certe potuit,

ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα· πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελῶν σαοῖ

. Hesychius

σαοῖ, βοηθεῖ, καὶ σώζει

. Theognis v. 868.

αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γῆν τε καὶ ἄστυ σαοῖ

. Callimachus h. in Delum v. 21.

Σαρδώ θ' ἱμερόεσσα, καὶ ἣν ἐπενήξατο Κύπρις ἐξ ὕδατος τὰ πρῶτα, σαοῖ δέ μιν ἀντ᾽ ἐπιβάθρων

. Non praetereundum tamen duco quod apud Hesychium simile litteris, sed ignotum aliunde verbum legitur,

ὀθρεῖν, ἄγειν

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-312

ἐστί:

έχει

pro

ἐστὶ

Rob. γρ.

χωρὶς τοῦ ἐστί, ἀνδρῶν τάδε σφάγια

ex Par. B. affert Faehsius. Omittit

ἐστὶ

Ven. B.

213

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-313

θεοῖσιν ἕρδειν:

θεοῖσιν ἔρδειν

G. Vit.

θεοῖσιν ἔδειν

Par. G.

θεοῖσι ἔρδειν

Lips.

214

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-314

πειρωμένων:

πειρωμένοις

M. Vit. sed uterque

supra adscripto.

214

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-315

σὸν δ᾽ αὖ τὸ:

σὸν δ᾽ αὐτῇ σιγῶν

215

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-316

εἴσω:

ἔσω

Mosc. 1. Par. A. B.

215

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-317

διὰ θεῶν: Libri omnes

διὰ θεῶν

. Quod correxi.

216

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-318

νεμόμεθ᾽:

νεμόμεθ'

G. Vit. Ox. Par. C. E. Ald. Rob. Τurn.

νεμόμεσθ'

M. Lips. Ven. B.

216

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-319

ἀδάματον:

ἀδάμα-τον

Pauwius, et sic, ut videtur, M.

ἀδάμαντον

Par. L. et adscriptum in Par. B. Ceteri

ἀδάμαστον

216

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-320

ὄχλον:

όχλων

Par. E. Id alter scholiastes commemorat.

217

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-321

ἀποστέγει:

ἀπο-στέργει

Mosc. 2. et ante rasuram G.

αποστέγη

Ald. Ne quis optativum hic et in praecedente versu requirat, tenendum est refutare chorum quae dixerat Eteocles ita ut et diis et munimentis salutem urbis deberi affirmet.

217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-322

τίς: Libri

τί

. Scribendum esse

τίς

Heathius vidit.

218

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-323

στυγεῖ:

στυγείση

Ask. A.

218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-324

οὔτοι:

οὗτοι

M. G. Colb. 2. Par. L. et

supra adscripto Lips. Ceteri

οὔτι

219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-325

τιθῇς:

τιθεῖς

a pr. manu habuisse videtur M.

220

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-326

ἕκηλος:

έκηλος

editio Victorii et eraso

G. γρ.

έκηλος

Par. B.

εὔ-hos

M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Ask. A. Par. B. E. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. Vtrumque scholia commemorant.

221

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-327

κλύουσα:

κρύουσα

Rob.

222

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-328

πάταγον:

лúrτayor

Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.

222

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-329

ἀνάμιγα:

ἀνάγκα

, ut olim correxeram, ex Aug. enotatum.

μ-μιγα

M. Par. L.

ἄεμα

Par. E.

ἄμα

G. Ceteri

ἅμα

222

223-224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-330

τάνδε ποτὶ σκοπάν, τίμιον ἕδος, ἱκόμαν: Hunc versum omittunt Lips. Aug.

τάνδ᾽ ἐς ἀκρόπολιν

Μ. et reliqui fere omnes libri, nisi quod ex Par. E.

zoóлohiy

affertur et Ald. Rob.

Tv d'

habent. Sed

s ozoníav

habet Mosc. 2.

¿5 σxonův

G. Vt versum restitueret, Porsonus scripsit

túrð ég úzgóntoku

. Vix dubitari posse puto

άzgóлov

interpretum esse, ut in M. ad proximum versum adscriptum est

τὴν ἀκρόπολιν τίμιον ἕδος

, poetam autem scripsisse

τάνδε ποτὶ σκοπάν

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-331

τετρωμένους:

vozovies

Lips.

τετραμένους

, superscripto

, G.

τες-TQauμérovs

Vit. Ox. Par. C. Ven. A. Vind. 2. 4.

7o. TETQuuuέvovs

Par. B. In Vit. supra adscriptum

τow

, in Par. C.

225

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-332

πύθησθε:

пúðо19ɛ

Ox. Par. E. Ven. A.

226

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-333

ἁρπαλίζετε:

ἁρπαλίζητε

Ald.

ἁρπα-λίζεται

Par. N. Colb. 1. Hesychius

ἁρπαλίζομαι, ἀσμένως δέχομαι

. Activo utitur Aeschylus Eum. v. 966.

226

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-334

φόνῳ:

góp

Ald. Sed

góry

M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Ox. Par. A. B. C. F. Ven. B. Rob. Turn.

49óvo

Par. N. In

τούτῳ

, quod in G.

TOTO

scriptum, sed

mutato, haeserunt scholiastae. In Lips. super

yao

scriptum est

yɛ

. Comma ponendum erat post

Bóozetai

227

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-335

φρυαγμάτων:

7o. qovuaruúrov

Par. B.

228

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-336

ἀκούουσ᾽:

ἄκουσ᾽

ἄγαν Par. G.

ἄκου ἄταν

Rob.

229

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-337

γῆθεν:

Ven. B. Turn. et adscriptum in Par. B. Sed M. Vit. Lips. et ceteri fere codices atque Ald. Rob.

yñ9ɛv

. G.

779'

230

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-338

κυκλουμένων:

κυκλούμενον

Rob. et

ων

superscripto Mosc. 1.

230

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-339

οὐκοῦν:

οὔκουν

cum interrogatione Brunckius. Rectius libri

οὐκοῦν

sine interrogatione.

231

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-340

οὐ σῖγα;:

οὔ· σίγα·

Μ. G. Vit.

οὔ, σίγα

Ald. Rob.

οὐ σίγα

Lips.

οὐ σίγα, σιώπα. γρ. οὐ σιγά

ex Par. B. Fachsius affert.

οὐ σίγα·

Turn.

233

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-341

πτόλιν:

Tókur

Vit. Lips. Par. C. Ald. Rob.

233

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-342

ξυντέλεια:

& §vyyérria

Rob. Non immerito miratur Toupius ad Hesychium t. IV. p. 93. quod

§urtékɛiar

deos interpretantur, credo ob

navýyvoir Jεav

v. 202. Potius communitas civium videtur esse intelligenda.

234

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-343

φθόρον:

gogor

Par. E.

litteram in

qógov

a recentiore manu insertam habet M.

235

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-344

σιγῶσ᾽:

οὐ σιγῶσ᾽

Ask. A.

235

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-345

ἀνασχήσει:

avaozio

Mosc. 1. Ven. B. Rob. Ceteri

ἀνασχήσῃ

235

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-346

δουλείας:

δουλίας

236

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-347

καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν:

κἀμὲ καὶ πᾶσαν πτόλιν

M. Cantabr. 1.

κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν

Vit. Mosc. 1.

καί με καὶ πᾶσαν πόλιν

Turn.

ἐμὲ καὶ πᾶσαν nór

G. (sic G.) Lips. Mosc. 2. Par. C. E. Ven. A. Ald. Rob.

xảµè xai σὲ καὶ πόλιν

Arund. Par. K. L. (in Par. L.

και με

superscriptum dicit Butlerus, Faehsius

καί σε καμὲ καὶ πόλιν

affert) Ven. B. quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Inutile vero est

zaué

, necessarium autem

καὶ σέ

, neque illud

καμὲ

vel

καί με

quidquam aliud est quam prava scriptura, cui adiecta correctio

καὶ σὲ

in ordinem recepta expulit

πᾶσαν

. Itaque iam dudum scribendum iudicaveram

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν

, quum id etiam Wunderlichium perspexisse vidi.

237

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-348

Ζεῦ:

ζεὺς

Lips. Ald. Turn. Quod quid sibi velit monstrat Vit. in quo est

ζεν στρέψον

238

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-349

γυναικῶν:

γυναικεῖον

Lips.

239

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-350

ἄνδρες:

άνδρας

M. Lips. Rob. Aperte praestat

άνδρες

, quod habent G. Vit. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Ask. A. Ald. Turn.

240

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-351

πόλις:

πόλιν

Par. E.

240

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-352

παλινστομεῖς:

πάλιν στομεῖς

Lips. Ald. Recte antiquior scholiastes

πα-λινστομεῖς

interpretatur

δυςφημεῖς

. Aliter non conveniret

θιγγάνουσ ἀγαλμάτων

241

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-353

αἰτουμένῳ:

αιτουμένη

Lips.

243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-354

δοίης:

εἰδοίης

Αld.

εἰδοίη

Par. L.

243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-355

τέλος: Pro

τέλος

etiam

λόyov

scribi adnotavit scholiastes, idque est in margine Mosc. 1.

243

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-356

λέγοις:

λέγεις

Ald. et supra scripto

γε

Vit.

244

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-357

εἴσομαι:

οἴσομαι

Cantabr. 1.

244

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-358

πείσομαι:

σπείσομαι

, supra scripto ab alia manu

, Μ.

πείσομεν

Lips. Haec

σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον

affert scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 895.

246

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-359

τοῦτ᾽:

τοῦτ᾽ ἂν κείνων

Lips.

247

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-360

εὔχου:

εὔχου τὰ κρείττω

Vit.

εὔχοντα κρείσσον

, supra scripto

ye. κρείσσω

, Lips.

249

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-361

ξυμμάχους:

ξυμμάχους

M. Lips.

συμμάχοις

Par. Ε.

συμμά-χους

reliqui ante Brunckium.

249

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-362

κἀμῶν:

καμακούσασ'

Par. E.

250

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-363

εὐμενῆ:

εὐμενῆ

supra versum additum in Vit.

251

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-364

παιάνισον:

παιώνισον

a pr. manu M. et sic Victorius. Sed

παιάνισον

Μ. a recentiore manu et G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Par. A. B. G. E. Ald. Rob. Turn.

πεά-νισον

Cantabr. 2.

251

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-365

Ἑλληνικὸν:

ἑλληνικῆς

Arund.

252

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-366

πολέμιον:

πολεμίων

Ven. Β. Sic Blomfieldius ex altero scholiasta.

253

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-367

ἐγὼ:

ἄγω δὲ

Lips.

254

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-368

πολισσούχοις:

πολισούχοις

G. Ald. Rob.

πολυσούχοις

Lips.

254

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-369

κἀγορᾶς:

κακγορᾶς

Vit.

255

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-370

πηγαῖς:

πηγαῖς

Μ. G. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Ven.B. Turn.

παγαῖς

Vit.

πηγᾶς

Lips. Vind. 2.4.

πηγῆς

Vind. 1. 3. Ald. Rob.

256

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-371

ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ:

ὕδατί τ' Ἰσμηνου

Geelius ad Eur. Phoen. p. 151. Similiter Ludovicus Dindorfius

ὕδασί τ᾽ Ἰσμηνοῦ

. Libri

οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνοῦ

, nisi quod

οὐδ᾽ ἀπ᾿ ἰσμη-νοῦ

habet G.

οὐδ᾽ ἀπισμὴν οὐ

Lips.

Ισμηνῆς

Cantabr. 1.

256

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-372

αἱμάσσοντας:

αἱμόσσοντας

Lips.

258

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-373

ἑστίας:

ἑστίους

258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-374

θεοῖσιν:

θεοῖσιν

omittit Taur.

259

260-261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-375

θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.: Vulgo

θήσειν τρόπαια, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα λάφυρα δαΐων δουρύπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις

ἐσθήμασι

a pr. manu M. recentior

τα

supra adscripsit.

ἐς θήματα

Ald. Turn.

δουρίπληχθ'

M. G. Cantabr. 1. et a pr. manu Vit.

δουρό-πληχθ'

a sec. manu Vit.

δουρίπληκθ'

Lips.

δουρίπληκτα

Par. F.

δος-ρίπληχθ'

Par. L.

δορύπληχθ'

Par. C.

δυρίπληχθ'

Par. N.

δουροπλήθ

Ald.

δουρυπλήχθ'

Turn.

δορικτήτο

Rob. Porsonus ad Euripidis Hec. v. 482. manifesto

δουρίληφθ'

esse scribendum pronuntiat.

ἁγνοῖς νόμοις

Par. E. Brunckius post haec in Par. B. a sciolo additum esse dicit hunc versum,

στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων ἐσθήματα

. Eadem habere videtur M. Priora tria verba inveniuntur in Par. A. et in Lips. in quo

πρὸς

scriptum est. Apertum est scripsisse Aeschylum, ut ante multos annos conieci,

ὧδ᾽ ἐπεύχομαι θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις

. Hastis affixa templis. Comparari possunt quae ex Iosephi Ant. V. 14. Stanleius attulit,

τοῦ δὲ ἱεροῦ παντὸς ἦν ἐν κύκλῳ πεπηγμένα σκυλα βαρβαρικά

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-376

τοιαῦτ᾽:

τοιαῦθ'

τοι ταῦτ᾽

Par. Ε.

τοῖα δ᾽

Cantabr. 1.

262

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-377

ἐπεύχου:

ἐπεύ-χομαι

Par. G.

262

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-378

ποιφύγμασιν:

ποιφύγμασιν

priore

supra versum,

in litura, M.

ποιφύ-γμασι

Lips. Rob.

ποιφύμασι

Ald.

ποιφύρμασιν

Cantabr. 1.

superscriptum in Cantabr. 2.

ποῖ φύγμασιν

Mosc. 2. cum glossis

θρηνοῖς, βοαῖς

263

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-379

γάρ τι:

οὐ γάρ τοι

G. Vit. Mosc. 2. Ald. Rob.

264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-380

μᾶλλον: In

μᾶλλον

lituram inter

habet M.

264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-381

μὴ:

μὴ οὐ

Par. E.

264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-382

φύγῃς:

φύγοις

G. Mosc. 2. Οx. Ven. A.

φυγων

, supra scripto γρ.

φύγης

, Lips.

264

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-383

ἕξ:

ἐξ

Lips.

265

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-384

ἐμοὶ:

εὐδόμω

G. Par. E. Valckenarius ad Phoen. v. 755. coniiciebat

ἐγὼ μὲν ἄνδρας έξ

. Blomfieldius recepit, quod Burtonus ex margine Aldinae notaverat,

ἐγὼ δέ γ' ἄνδρας ἓξ

. Non perceperunt eximiam vim iracundae orationis. Hoc dicit Eteocles,

ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾿ ἄνδρας ἓξ τάξω ἀντηρέτας, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ ἐπὶ τὸν ἑβδομον

. Effert voce illa,

ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

, quod est sex ducibus opponam qui cum iis pugnent, septimus ipse ibo: habet autem in mente atrocissimum cum fratre certamen.

265

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-385

ἐς:

ἐς

Arund.

267

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-386

ἑπτατειχεῖς:

ἑπτατοιχεῖς

ἑπταστοιχοῖς

Lips. γρ.

ἐπ-ταστοιχεῖς

supra scriptum in Mosc. 1.

ἑπτατυχεῖς

Cantabr. 1. γρ.

εἰς ἑπτὰ τείχους, ήγουν εἰς τὰς ἑπτὰ πύλας τῆς πόλεως

Par. B.

267

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-387

μολών:

μου-λῶν

Vit. Lips. et ante emendationem G.

μολεῖν

Par. E.

267

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-388

ἀγγέλους:

ἀγγέλου

Lips. et ex rasura Mosc. 1.

268

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-389

ταχυρρόθους:

ταχυρρόφους

Vit.

παλιρόθους

Lips.

268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-390

χρείας: In

χρείας

litterae

ρεί

a recentiore manu scriptae sunt in M. prima

χεῖρας

scripserat.

269

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-391

μέλει: Hunc versum affert Marius Plotius p. 2643. ed. Putsch. 271. ed. Gaisf.

μέλλει

G. Vit.

270

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-392

ὑπνώσσει:

υπνώσει

G. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et antequam a recentiore manu

insereretur M.

270

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-393

δὲ: Hunc versum et duos sequentes affert Triclinius ad Sophoclis El. v. 121. de

particulae

in M. recentior manus

yao

superscripsit.

271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-394

καρδίας:

καρδίας

, quod vocabulum Par. L. omittit, neque synizesi dissyllabum fit, et multo minus

κάρτας

scribendum est.

271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-395

μέριμναι:

μερίμναι

μέ-ριμνας

Par. E.

μερίμναις

Ald.

μέριμνα

Rob.

271

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-396

τάρβος: Male in Ald. Rob. post

ζωπυροῦσι

puncto, in recentioribus inde a Vict. post

τάρβος

commate distinguitur.

272

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-397

ἀμφιτειχῆ:

τῶν ἀμφὶ τείχη λεῶν

margo Aldina apud Burtonum, ex infelici cuiuspiam emendatione.

τῶν

habet etiam Par. E.

ἀμφιτειχή

, sed expuncto priore accentu, Lips.

273

274-276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-398

δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς: Libri

δράκοντα δ᾽ ὡς τις

, nisi quod

δράκοντα δ' ὅστις

a pr. manu erat in G.

δράκονθ᾽ ὡς τις

Vit.

δράκονθ' ὥστε

Par. Ν.

δράκοντα δ᾽ ὡς περ

Rob. Deinde

τέκνων δ'

Par. E. Tum libri

ὑπερδέδοικε

, praeter Cantabr. 1. in quo

υπερ, δέδοικε

scriptum est, et Par. C. qui

ὑπερδέδοικα

, ultimae vocali superscripto

, habet. In M. ultima

ὑπερδέδοικε

vocabuli littera a recentiore manu in litura scripta est: prima

ὑπερδέδοικα

scripsisse videtur. Deinde libri

λεχέων

. Scribendum esse

λεχαίων

etiam Lachmannus vidit. Scholiastes

λεχέων (scribe λεχαίων), τοῦτ' ἔστι, νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς· ταύτην γὰρ λέχος εἶπεν· οἷον τὸν ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ μένοντα καὶ μήπω δυνάμε-νον ἵπτασθαι

. Deinde

δυςεννήτορας ὁ πάντρομος πελειάς

M. in quo libro recentior manus ad ultimas duas syllabas

δυςεννήτορας

vocabuli

εt

, ad

communem formam

ἡ

adscripsit: ad

πάντρομος

prima manus

supra adscripsit.

δυςεννήτορας

, quod Victorius ex M. dedit, agnoscit scholiastes codicis M., qui sic interpretatur,

δυςευνήτους, διὰ τὸν φόβον τοῦ δράκοντος

. Arguit autem

δυςεννήτορας

scriptum fuisse

δράκοντας

. Ceteri libri

δυςευνήτειρα πάντροφος πελειάς

, nisi quod Ask. a pr. manu

δυσευνάτειρα

habet,

δυσευνάτειρα

Cantabr. 1.

δυς-εννήτειο' &

, ut puto, Vit.

πελιάς

Par. N.

πάντρομος πελεία

ex Par. L. Faehsius affert. Interpretantur

δυςεννήτειρα

scholiastae sic,

ἄγρυπνος διὰ τὸν φόβον

ἀεὶ γρηγοροῦσα

et, quo

πάντροφος

simul explicatur,

ἄγρυπνος διόλου τρέφουσα τοὺς νεοσσούς

. Non videtur autem

πάν-τροφος

alteri vocabulo

πάντρομος

cedere debere. Legit

πάντροφος

Tzetzes, qui ad Lycophr. v. 87. haec adnotavit,

καὶ γὰρ ἡ περιστερὰ μόνη τῶν πτηνῶν δι᾽ ὅλου ἔτους ὀχεῖται καὶ νεοττοποιεῖ, ὅθεν Αισχύλος φησί “παντρόφου πελειάδος.”

Eustathii ad Od. p. 1602, 7. haec sunt verba,

πολυβότειραν δὲ χθόνα Ὁμήρου εἰπόντος, ὁρμηθεὶς ἐντεῦθεν ὁ Σοφοκλῆς παμβῶτιν ἔφη τὴν γῆν. ὅθεν πάλιν ἕτερός τις λαβὼν πάντροφον πελειάδα ἔφη κατ' ἄλλον λόγον τὴν δι᾽ ὅλου ἔτους τρέφουσαν νεοσσούς

. Scholiastes Aeschyli similiter

πάντροφον δὲ τὴν πελειάδα φησίν, ὅτι πάντα τὰ ὄρνεα ἅπαξ τοῦ ἔτους τίκτει, ἡ δὲ περιστερὰ ἀεί· διὸ ἀνάκειται τῇ Ἀφροδίτη

. Nihil aliud esse videtur

πάντροφος

quam omnino nutriens, i. e. penitus nutrix, ut

πάμβοτον λoos

in Suppl. v. 542. et

naµµýtwo

apud Sophoclem Ant. v. 1282. Sunt autem hi versus ita scribendi,

δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς.

Ει

δράκοντας

scribendum viderunt etiam Bothius et Burneius,

δυςεννά-Togas

Blomfieldius. Plurali utitur chorus quod hostium multitudinem in mente habet.

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-399

πύργους:

ὑπὸ πύρ-γου

Lips.

277

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-400

πανδημεὶ:

πανδημὶ

Ald. Rob.

278

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-401

στείχουσιν:

στείχουσιν

Μ. Ceteri

στείχουσι

279

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-402

τί:

Tíç

Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. H. Vind. 1. 3. et ex correctione G. in quo antea

τί

fuerat ut in M. ceterisque.

279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-403

δ':

Ti d'

Rob. et sic ante emendationem primae vel secundae manus M.

280

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-404

ἀμφιβόλοισιν:

ἀμφιβόλοισι

Vit. Lips.

280

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-405

ἰάπτουσι:

Ράπτουσιν

Ox. Ald. Rob.

281

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-406

πολίταις:

πολίτας

281

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-407

ὀκριόεσσαν:

ὀκριόεσσαν

G. Cantabr. 1. Mosè. 1. Ox. Par. A. B. C. Taur. Vind. 1. 3. et a recentiore manu M.

ὀκρυόεσσαν

M. a pr. manu et Vit. Ven. B. Ald. Rob. Turn.

οκρηρόεσσαν

Lips.

282

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-408

Διογενεῖς: In

dioyevεis

ultimas tres litteras M. a recentiore manu in rasura habet.

dioyevès

Par. E. et ante emendationem Vit. Post hoc vocabulum

addunt Ven. A. Ald. Rob. Turn. In G. supra scriptum est ita ut ad textum pertineat, in Vit. tamquam interpretatio. Omittunt

M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Ox. Par. A. B. K. L. N. Ask. A. Ven. B.

283

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-409

ἀμείψεσθε:

ἀμείβεσθε

potius quam

ἀμείψεσθε

habere videtur M.

ἀμεί-yaode

Par. E. Vind. 2.4.

286

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-410

γαίας:

yoins

Cantabr. 1.

286

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-411

ἐξαφέντες: Libri

τᾶσδ᾽ ἄρειον ἐχθροῖς ἀφέντες

. Vt hic versus strophico responderet, scripsi

τᾶςδ᾽ ἄρειον, ἐξαφέντες ἐχθροῖς

. Ab interprete enim profectum esse videtur

aqértes

, ut in scholiis Sophoclis ad Trach. v. 72.

ἐξαφεῖται, ἀφείθη

287

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-412

βαθύχθον᾽:

Badiyora

G. Mosc. 1. Par. C. Vind. 1. 3.

288

288. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-413

αἶαν:

alav

omittunt Vind. 1.3.

288

289. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-414

εὐτραφέστατον:

EvτoaqéσTatov

G. Cantabr. 1. Mosc. 1. 2. Par. A. B. C. K. L.

εὐτραφεστάτων

Ven. Β.

εὐτρεφέστατον

Μ. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.

289

290. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-415

πωμάτων:

пшμάτшv

M. Cantabr. 1. Par. L. et ut videtur Ven. A. Ceteri

πομάτων

290

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-1

Prolog, in welchem mit tiefer Empfindung und stimmungs- voll die Situation und der Drang des Augenblicks gekennzeichnet wird, nachdem die vorausliegenden Begebenheiten durch die voran- gehenden beiden Dramen der Tri- logie gegeben sind. Dabei tritt uns der Charakter des Eteokles in seiner entschlossenen Tatkraft und patrioti- schen Begeisterung entgegen und wird durch V. 28f., 57f. der weitere Verlauf des Dramas vorbereitet. Eteokles kommt aus dem Palaste und spricht zu den vor dem Hause versammelten Kriegern, Jünglingen, Männern und Greisen, welche nach 35 abziehen.

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-47

⁴

Eur. Med. 523 ἀλλ' ὥστε ναὸς κεδνὸν οἰακοστρόφον ist wohl un- willkürliche Reminiszenz.

63-64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-48

⁵

⁶

φράξασθαι kann auch das Verdichten der Schiffswand be- zeichnen, vgl. Hom. ε 256 φράξε δέ μιν ( σχεδίην) είπεσσι διαμπερές οἰσυΐνῃσιν κύματος εἷλας ἔμεν. καταιγίσαι, Schol. καταπνεῦσαι σφο- δρῶς: „, bevor die Windsbraut des Ares mit aller Macht losbricht und der Sturm das Schiff umtobt". Die brüllende Woge ist nicht eine ge- wöhnliche, sondern eine Woge, die auf dem trockenen Lande vom Sturm des Ares gegen das Schiff getrieben wird. Schol. παρακεκιν δυνευμένως εἶπεν κῦμα χερσαῖον. Äschylos liebt es dem bildlichen Ausdruck ein Epitheton beizufügen, welches in witziger Weise gewisser- maßen die Illusion des Bildes zer- stört, so 82 ἄναυδος ἄγγελος rom Staube, der das Heranrücken des feindlichen Heeres meldet, 109 κῦμα δοχμολοφᾶν ἀνδρῶν, 925 ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθείς vom Stahle (Schwerte). Anderes zu ὄναρ ἡμερό φαντον Ag. 82.

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-49

⁷

⁸

ἡμεροσκόπον: Schol. φύλακα ἁπλῶς, vielmehr in Gegensatz zum vorigen Dienste, bei welchem er die Feinde bei der Nacht beobachtete. Ebenso verspricht Hom. K 324 Dolon dem Hektor: σοὶ δ᾽ ἐγὼ οὐχ ἥλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐδ᾽ ἀπὸ δόξης.

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-50

⁹

¹⁰

τὰ τῶν θύραθεν, weil der Bote von der Gegend außerhalb der Stadt zurückkommt. Vgl. 40. Doch τὰ τῶν θύραθεν auch 176. Der Bote ab.

69. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-51

¹¹

¹²

Eteokles betet zu den Göttern, aber sein Gebet schließt mit einer nachdrücklichen Forderung. Ζεῦ τε καὶ Γῆ, eine häufge Ver- bindung (Himmel und Erde).

70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-52

¹³

¹⁴

Αρὰ Ἐρινύς wie Κῆρες Ερι- νύες 1047. Der Fluch des dipus ist der Rachegeist, welcher die gegenwärtige Bedrängnis verursacht hat. Damit wird auf das voraus- gehende Stück der Trilogie hin- gewiesen. Vgl. 770 ff. ἡ nach dem Vokativ wie ὦ ἄνδρες οἱ παρ- όντες.

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-53

¹⁵

¹⁶

γὲ verstärkt μή wie in μή μοί γε Aristoph. Ri. 19, Wo. 84. πρέμνοθεν wie 1048 (mit Stumpf und Stiel), vgl. αυτόπρεμν (Schol. αυτόρριζα) ἀπόλλυται Soph. Ant.

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-54

¹⁷

¹⁸

ἐκθαμνίσητε, Schol. ἐκριζώ σητε. — Die Amphiktyonen schwuren μηδεμίαν πόλιν τῶν Ἀμφικτυονίδων ἀνάστατον ποιήσειν (Aschin. παραπρ. § 115). Vgl. 311. Wie Äschylos Ag. 463 dem Eroberer und Städtezer- störer flucht, so verabscheut er hier Bruderkriege der Griechen.

73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-55

¹⁹

²⁰

χέουσαν wie Hik. 640 εὐκταῖα γένει χεούσας, Hom. τ 521 ἀηδών . . ἥ τε θαμὰ τρωπῶσα χέει πολυηχέα φωνήν. δόμους ἐφεστίους wie Ag. 842, Häuser mit einer ἑστία, Familien- häuser.

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-56

²¹

²²

σχεθεῖν: der absolute Infinitiv zum Ausdruck eines Wunsches ent- spricht dem kindlichen Tone des Gebetes. Vgl. 239, Hom. H 179 Zɛỡ πάτερ, ἢ Αἴαντα λαχεῖν ἢ Τυδέος υἱόν. Wollet nicht in das Joch der Knechtschaft zwängen" sagt Eteokles wie vorher μὴ ἐκθαμνίσητε, da in seinem Sinne die Götter das tun, was sie zulassen. Dindorf vermutet μήποτ' ἐνσχεθεῖν.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-57

²³

²⁴

ξυνά, κοινά, Schol. κοινωφελῆ καὶ ὑμῖν καὶ ἡμῖν νομίζω λέγειν. Die ionische Form ξυνός findet sich noch Hik. 372 und Soph. Ai. 180, sonst nirgends bei den Tragikern.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-58

²⁵

²⁶

Eine sinnreiche Gnome, deren Gedanken auch Aristoteles Rhet. Η 17 ausspricht: υπερηφανώτεροι μὲν οὖν καὶ ἀλογιστότεροι διὰ τὴν εὐτυχίαν εἰσίν, ἓν δὲ ἀκολουθεῖ βέλτιστον ἦθος τῇ εὐτυχία, ὅτι φιλόθεοί εἰσι καὶ ἔχουσιν πρὸς τὸ θεῖόν πως πιστεύοντες διὰ τὰ γιγνό- μενα ἀπὸ τῆς τύχης. Eteokles hinab in die Stadt, um der Mah- nung des Boten gemäß 57f. die Führer für die sieben Tore auszu- wählen.

78-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-59

²⁷

²⁸

Parodos, welche die Schrecken einer belagerten und dem Sturm entgegensehenden Stadt mit solcher Kraft und sinnlicher Lebendigkeit des Ausdrucks vor die Augen führt, daß wir das kriegerische Treiben vor den Mauern ebenso vor uns sehen, wie im Agamemnon die Kassandraszene uns zu Zuschauern der Vorgänge im Hause macht. Zu der Kraft des Ausdrucks kam bei der Auf- führung noch die Veranschaulichung durch die σχήματα ὀρχήσεως, wie bei Athen. I S. 22 A berichtet wird, ὅτι Τελέστης ὁ Αἰσχύλου ὀρχηστής οὕτως ἦν τεχνίτης ὥστε ἐν τῷ ὀρχεῖσθαι τοὺς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας φανερὰ ποιῆσαι τὰ πράγματα δι ὀρχήσεως. Von diesem Telestes heist es dort weiter: πολλὰ ἐξεύρηκε σχήματα, ἄκρως ταῖς χερσὶ τὰ λεγόμενα δεικνύς. Auf diese χειρο- νομία weist z. Β. ὅδε 80 hin. Das Ganze zerfällt in 4 Teile: im ersten (78-106) kommen die zwölf Choreuten einzeln zum Vortrag, wie sie der Reihe nach entweder einzeln oder, was wahrscheinlicher ist, in drei Gruppen zu je 4 Personen auf- treten ( σποράδην wie Eum. 244 1.). Der Chor besteht ja aus Jungfrauen, Bürgerstöchtern, welche in ihrer Angst zu den Altären der Götter flüchten, also vorher noch nicht versammelt sind. Im zweiten Teile (107—134) singen, wie die drei gleichen Verse 112, 116, 119 = 126, 130, 133 erkennen lassen, die drei στοίχοι nacheinander die Strophe und ebenso die Antistrophe. Den dritten Teil (135–151) tragen die beiden Halbchöre vor, nur in die Weherufe brechen alle zusammen aus. Den letzten Teil (152-165), ein Gebet, spricht der Gesamtchor. Die Wahl von Jungfrauen er- klärt der Schol. gut: εὐπτόητον ἡ τῶν παρθένων ἡλικία, μάλιστα δὲ πρὸς πολιορκίαν.

78-106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-60

²⁹

³⁰

erster Teil, welcher das Auftreten des Chors motiviert.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-61

³¹

³²

Um zwei Dochmien herzu- stellen läßt Dindorf νεόκοτα vor θρέομαι ausgefallen sein. In betreff des dochmischen Versmaßes be- merkt der Schol. (zu 98): ὁ ὀκτά- σημος ῥυθμὸς οὗτος πολύς ἐστιν ἐν τραγῳδία καὶ ἐπιτήδειος πρὸς θρή νους και στεναγμούς.

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-62

³³

³⁴

μεθεῖται στρατός: Schol. οἷον ἀφεῖται ὁ ὄχλος ἀπὸ τοῦ στρατο- πέδου. οἷον ἤδη τὴν ὁρμὴν ποιοῦνται ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν οἱ πολέμιοι. ταῦτα δὲ φανταζόμεναι λέγουσιν ὡς ἀληθῆ.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-63

³⁵

³⁶

πρόδρομος erklärt der Schol. hier ( πολὺς ἔμπροσθεν λαὸς ἱππότης) und 195 ( προτρέχουσα τῶν ἄλλων) im Sinne von vorauseilend", in welchem es in der unechten Partie Eur. Iph. Α. 424 ἐγὼ δὲ πρόδρομος σῆς παρασκευῆς χάριν ἥκω ge- braucht ist. Aber jedenfalls be- deutet es an der zweiten Stelle rasch vorwärts laufend" wie Soph. Ant. 108 φυγάδα πρόδρομον.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-64

³⁷

³⁸

πείθει με, beweist es mir, tut es mir kund.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-65

³⁹

⁴⁰

Ein Bote ohne Sprache (Oxymoron), aber deutlich und wahr (Schol. ἄφωνος μὲν οὖσα, σαφῶς δὲ ἀγγέλλουσα). Vgl. Hik. 186 ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ, Theogn. 559 ἄγγελος ἄ- φθογγος von Feuerzeichen und zu 64.

83-84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-66

⁴¹

⁴²

ἰδὲ δὲ γᾶς ἐμᾶς πεδί ὁπλόκτυπ᾽ ὠτὶ χρίμπτει βοάν (horch! die von Pferdehufen dröhnende Ebene meines Landes läßt den Ton davon an mein Ohr dringen) nach dem Schol. καὶ ( ιδέ als Konjunktion aufgefat) τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων ποιεῖ μου προσπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν für den überlieferten Text ἕλεδέμας πεδιοπλοκτύπος τί χρίμπτεται βοᾶ ( πεδί᾽ ὁπλόκτυπ Seidler, at jüngere Handschriften, χρίμπτει βοάν Ritschl). Mit χρίμπτει τι βοάν vgl. Prom. 739 γυν αλι στόνοις χρίμπτουσα ῥαχίαισιν. ποτᾶται ( βοά) wie Hik. 665 ἐκ στομάτων ποτάσθω φιλότιμος εὐχά. Der leichtbeschwingte Ton braust wie ein unbezwinglicher an die Felsen schlagender Wasserfall. Un- genau Schol. τοῦ καὶ ὄρη ῥηγνύντος. Zum Gleichnis vgl. Hom. 452 ff.

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-67

⁴³

⁴⁴

ὄρμενον (das heranziehende Unheil): die epische synkopierte Form, hier von Enger für ὀρόμενον gesetzt, ist an drei Stellen, unten 110, Ag. 1408, Hik. 428, um der antistrophischen Responsion willen für ὀρόμενος (oder δρώμενος) her- gestellt worden.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-68

⁴⁵

⁴⁶

Die Worte βοᾷ ὑπὲρ τειχέων, welche nicht gut in den Zusammen- hang passen (Schol. μετὰ βοῆς, also mit Geschrei, das über die Mauern dringt" ?), rühren wahrscheinlich von einer erklärenden Beischrift zu ποτᾶται 84 ( βοὰ ὑπὲρ τειχέων) her, da sich ὑπὲρ τειχέων schwer attri- butiv mit ẞog verbindet.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-69

⁴⁷

⁴⁸

λεύκασπις ist auch bei Sopho- kles (Ant. 106) und Euripides (Phoen. 1099) das Epitheton des Argivischen Heeres, das wohl aus der epischen Poesie stammte. Mit λεύκασπις wird zugleich das Fußvolk in Gegensatz zur Reiterei (80) bezeichnet.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-70

⁴⁹

⁵⁰

ευτρεπής (vorbereitet, kampf bereit) auch Eur. Hik. 392 vom Heere. Mit εὐτρεπῆ ἐπὶ πτόλιν διώκων πόδα für εὐτρεπὴς ἐπὶ πτόλιν διώ- κων stellt Weil zwei Dochmien her. Darin ist εὐτρεπῆ von der Person übertragen. Mit διώκων (rasch be- wegend) πόδα vgl. 358, Eum. 406 διώκουσ᾽ ἦλθον ἄτρυτον πόδα.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-71

⁵¹

⁵²

Schol. πότερον πρόσφυγες τῶν πατρῴων ξοάνων γενώμεθα ἢ ἄλλο τι πράξωμεν; Daraus hat Volkmann das in den Handschriften fehlende und zur Herstellung eines zweiten Dochmius nötige πάτρια entnommen, Πότερα ( πότερον) ohne folgendes ἤ auch Pers. 242, Ag. 286. Hier wird die zweite Frage durch die folgende Erwiderung beiseite geschoben.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-72

⁵³

⁵⁴

εὔεδροι (306) „,mit herrlichen Stätten (Altären), wie ἕδραι, ἕδη von Altären mit Standbildern und Tempeln gesagt wird. Der Hiatus nach dem Vokativ wie nach einer Interjektion.

96. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-73

⁵⁵

⁵⁶

ἀκμάζει, es ist höchste Zeit, vgl. Cho. 722 νῦν γὰρ ἀκμάζει. Ζυ ἔχεσθαι vgl. Hesych. ἔχεται· ἀντι- λαμβάνεται.

97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-74

⁵⁷

⁵⁸

ἀγάστονοι: Schol. τί ἑστῶτες (vielmehr ἑστῶσαι) στενάζομεν καὶ οὐχ ἱκετεύομεν. ว

98. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-75

⁵⁹

⁶⁰

Nicht ἆρα φανταζόμεθα ἢ ἀληθῶς ἀκούομεν; sondern s. V. a. ,ihr müßt es hören". 997. πέπλων λιτανά für πέπλους λιτανούς wie φωτῶν ἀθλίων ἱκτήρια Soph. Ο. Κ. 923. πότ', εἰ μὴ νῦν: vgl. Aristoph. Wesp. 402 πότε δ', εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετε μοι; Gefälliger wird das Versmaß bei der Um- stellung von Lowinski: εἰ μὴ νῦν, πότ'. ἀμφέξομεν, Fut. zu ἀμπέχω wie Eur. Kykl. 344 λέβητα ος ζέσας σὴν σάρκα διαφόρητον ἀμφέ- ξει καλῶς: „wann, wenn nicht jetzt, werden wir die Bilder der Götter mit Gewändern und Kränzen, die wir als Bittopfer darbringen, um- hüllen?" Schol. ¿védvov yàc_nai πέπλους τὰ ἀγάλματα unter Hin- weis auf Hom. Z 271. So wurde der Athena ein Prachtgewand von Athenischen Frauen und Jungfrauen gewebt und bei den Panathenäen geweiht.

101. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-76

⁶¹

⁶²

δέδορκα: Schol. μετήγαγε τὰς αἰσθήσεις πρὸς τὸ ἐναργέστερον. Überhaupt werden die Begriffe des Glänzens und Leuchtens auf Stimme und Ton übertragen. Vgl. Soph. Ο. Τ. 186 παιὰν δὲ λάμπει, Phil. 202 προυφάνη κτύπος. — οὐχ ἑνός wie non unus für permulti. Vgl. zu 681.

102-103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-77

⁶³

⁶⁴

Eine bakchische Dipodie und Tripodie auch Eum. 791f. παλαίχθων: Schol. ἐκ πολλοῦ κληρω- σάμενος τήνδε τὴν γῆν. τιμᾶται γὰρ παρὰ Θηβαίοις ο Αρης και Ἄρειον τεῖχος καὶ ᾿Αρητιὰς κρήνη παρὰ αὐτοῖς. Der Drache, welchen Kadmos tötete, war ein Sohn des Ares Eur. Phoen. 658 (der Blitz ist ein Sohn der Gewitterwolke). yav, welches im Med. fehlt, ist nach jüngeren Handschriften ergänzt.

104-105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-78

⁶⁵

⁶⁶

Zwei Dochmien lassen sich mit ἰὼ χρυσοπήληξ, ἔπιδ' ἰδὲ πόλιν herstellen ( Ζω Seidler; δαῖμον hat Paley getilgt). — χρυσεοπήληξ (mit goldenem Helme) heißt Ares Hom. Hymn. VIII 1. Mit ἔπιδ᾽ ἐδέ vgl. κατίδετ᾽ ἴδετε, ὑπάκουσον ἄκουσον, ἀπωλέσατ' ὠλέσατε u. a. bei Euri- pides, welcher vor allen solche Ver- dopplungen liebt. Schol. ἠθικὸν τὸ δὶς ἀναφωνῆσαι. δειλίαν γὰρ ἐμ- φαίνουσι διὰ τούτου. Vielmehr ist diese Wiederholung der Ausdruck eindringlicher Bitte oder Aufforde- rung wie πίθεσθέ μοι πίθεσθε Prom. 290, δίαινε δίαινε Pers. 1039, ἔγειρ᾽ ἔγειρε Εum. 140 u. a.

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-79

⁶⁷

⁶⁸

τεάν hat Lachmann ergänzt. εὐφιλήταν, eine poetische Form wie περικλύστα Pers. 599, περιρ- ρύτας Eum. 77, δυσοίστα ebd. 792. Vgl. zu 125.

107-134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-80

⁶⁹

⁷⁰

zweiter Teil, dessen drei Abschnitte durch den Schluß- rhythmus ge- kennzeichnet werden. In der Strophe werden die Götter in ihrer Gesamt- heit und Zeus, in der Antistrophe die besonderen Schutzgottheiten des Landes, Athena, Poseidon, Ares, Aphrodite, Apollon und Artemis angerufen.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-81

⁷¹

⁷²

πολίοχοι um des Versmaßes willen für πολιοῦχοι ( πολισσούχοι). Mit ἴθ' αθρόοι für ἴθ' (sic!) ἴτε πάντες hat Steusloff genauere Re- sponsion hergestellt.

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-82

⁷³

⁷⁴

Heimsöth schreibt λεύσσετε für ἴδετε, womit genaue Responsion gewonnen und der Hiatus beseitigt wird.

109. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-83

⁷⁵

⁷⁶

ἱκέσιον ὑπὲρ δουλοσύνης, in- ständig bittend um Abwendung der Knechtschaft, wie Soph. O. T. 187 ὧν ὅπερ . . εὐῶπα πέμψον ἀλκάν.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-84

⁷⁷

⁷⁸

κῦμα ἀνδρῶν wie κῦμα φω- τῶν 1069. δοχμολόφων: Schol. τῶν ἐπινευόντων τοὺς λόφους. ἐν γὰρ τῇ κινήσει συμβαίνει πλαγιά ζεσθαι τοὺς λόφους, nach Hom. Π 216 ψαῦον δ' ἱππόκομοι κόρυθες λαμπροῖσι φάλοισιν νευόντων. Im Hinblick auf λευκολόφας Phoen. 119, γοργολόφας Aristoph. Ach. 567 hat Brunck hier δοχμολοφᾶν ge- schrieben.

111. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-85

⁷⁹

⁸⁰

Schol. καχλάζει οὐ βορέου ἢ νότου πνοῇ, ἀλλὰ τῇ τοῦ Ἄρεως, zu 64. Vielleicht παφλάζει nach Hom. N 798 κύματα παφλάζοντα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης, braust und schäumt", nicht,, plätschert", wie Eur. Hipp. 1211 κῦμα πέριξ ἀφρὸν πολὺν παφλάζον (für καχ- λάζον) zu schreiben sein dürfte.

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-86

⁸¹

⁸²

πάντως, welches in den Hand- schriften nach παντελές steht und um des Versmaßes willen umgestellt ist, gehört zu ἄρηξον: Schol. πάν- τως καὶ ἡμῖν βοήθησον, ὥστε μὴ ὑπὸ τῶν πολεμίων ἅλωσιν γενέσθαι. παντελές, Schol. πάντων ἔχων τέλος, vgl. Ag. 1486.

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-87

⁸³

⁸⁴

ἄρηξον ( πόλει) δαΐων ἄλωσιν wie Eur. Med. 1275 αρῆξαι φόνον δοκεῖ μοι τέκνοις.

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-88

⁸⁵

⁸⁶

κυκλοῦνται wie 233, vgl. Pers. 461 ἀμφὶ δὲ κυκλοῦντο πᾶσαν νῆσον (d. i. αμφεκυκλοῦντο).

⁸⁷

⁸⁸

βρόμος ist für das wenig besagende póßos gesetzt. So er- hält der Satz Beziehung zum Vor- hergehenden (Begründung der Wahr- nehmung, daß die Feinde die Stadt umzingeln) und zum Folgenden, worin das Getöse weiter ausge- führt wird. Wakefield ψόφος, aber ψόφος wird nicht vom Waffen- geklirr gesagt. Vgl. dagegen Prom. 439 δάϊος στρατὸς · βρέμων ἐν αἰχμαῖς, Eur. Herakl. 832.

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-89

⁸⁹

⁹⁰

διάδετοι δέ τοι γενῦν ἱππιᾶν (die durch die Gebisse der Pferde gezogenen Zäume) für διαδέτοι γε- νύων ἱππείων Dindorf. Mit γενῦν vgl. Ἐρινῦν für Ερινύων Eur. Iph. T. 931 u. a.

117. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-90

⁹¹

⁹²

μινύρονται L. Dindorf für κινύρονται nach Hesych. μινύρονται· προφωνοῦσι, προλέγουσι, welche Erklärung unserer Stelle entspricht (das Klirren der Gebisse weissagt uns Tod und Verderben).

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-91

⁹³

⁹⁴

δορυσσῷ σαγᾷ (aus dem Heere durch ihre kriegerische Rüstung hervortretend Vorbe- reitung der späteren Beschreibung durch den Boten) für δορυσσόοις σαγαΐς nach den Spuren der ersten Hand δορυσσόοι * * * * * * σ ( δορυσσόοι σαγᾶι). Vgl. Pers. 243 φεράσπιδες σαγαί, Eur. Herakl. 699 ὁπλίτην κόσμον. ἑβδόμαις für ἑπτά wie δεκάτους für δέκα Hom. Θ 404 οὐδέ κεν ἐς δεκάτους περιτελλομένους ἐνιαυτούς.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-92

⁹⁵

⁹⁶

κράτος wie Ag. 624 τῆσδε γῆς φίλον κράτος von Menelaos.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-93

⁹⁷

⁹⁸

φυσίπολις wie Hom. Z 305 πότνι Αθηναίη, φυσίπτολι, δια θεάων.

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-94

⁹⁹

¹⁰⁰

ὅ τε ἄναξ steht als Voka- tiv wie Ag. 514 νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος ὕπατός τε χώρας Ζεὺς ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ, Soph. Phil. 986 ὦ Λημνία χθὼν καὶ τὸ παγκρατὲς σέλας. Vgl. zu 70. ἵππιος hief Poseidon als Schöpfer oder Bezähmer des Rosses und εὑρετὴς τῆς· ἱππικῆς. Als ἵππιος wurde er mit der Ἀθηνᾶ ἱππία im attischen Kolonos verehrt (Schol. zu Soph. Ο. Κ. 711).

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-95

¹⁰¹

¹⁰²

Ιχθυβόλοις μάχαν ἀποσοβῶν κέντροις (mit dem fischstachelnden Dreizack das Kampfgetümmel fort- scheuchend) ist zur Herstellung des Versmaßes gesetzt für ιχθυβόλῳ μαχανᾷ Ποσειδῶν ἰχθυβόλω μάχαν αποσόβει κέντρω R. Merkel). Vgl. Hesych. ιχθυόκεντρον τρίαιναν. Der Gott soll mit der ihm eigen- tümlichen Waffe Hilfe bringen. So soll Soph. O. T. 202 Zeus mit dem Blitze, Apollon mit dem Bogen, Artemis und Dionysos mit Fackeln Beistand leisten.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-96

¹⁰³

¹⁰⁴

ἐπίλυσιν φόνων ἐπίλυσιν δίδου eine besonders im doch- mischen Versmaße beliebte Weise der Wiederholung, vgl. 156, 770 ff., 887f., Cho. 156 κλύε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός, Eur. Hipp. 836 τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-97

¹⁰⁵

¹⁰⁶

Der Ausruf φεν φεν bezieht sich auf die doppelte Bedeutung von κηδείαν, welches nicht blog die verschwägerte", was es hier eigentlich heißen soll, sondern auch die der Totentrauer verfallene, dem Untergang geweihte" be- zeichnet. Den gleichen Doppelsinn hat κῆδος Ag. 702. · κηδείαν ist für ἐπώνυμον Κάδμου um des Metrums willen sowie im Hinblick auf das folgende κήδεσαι ἐναργώς gesetzt.

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-98

¹⁰⁷

¹⁰⁸

Schol. κηδεστὴς ἐναργῶς γενοῦ. Αρμονίαν γὰρ τὴν Αφροδίτης καὶ Ἄρεως εἶχεν Κάδμος. Die Ver- wandtschaft ( κῆδος) bewähre sich als Sorge ( κῆδος). · Ähnlich 8f.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-99

¹⁰⁹

¹¹⁰

Das epische ὥστε auch 488, 738, 1047 und öfters bei Äschylos nicht bloß in lyrischen und ana- pästischen Partien, sondern auch im Trimeter Pers. 300, Eum. 25, 1025. προμάτωρ ( ει): als Mutter der Harmonia, der Gemahlin des Kadmos, ist Aphrodite Ahnmutter des Kadmeischen Stammes. Vgl. Soph. Ο. Τ. 1 ώ τέκνα, Κάδμου τοῦ πάλαι νέα τροφή.

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-100

¹¹¹

¹¹²

λιταῖσι θεοκλύτοις mit fehent- lichen Rufen zu dir, Göttin.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-101

¹¹³

¹¹⁴

ἀυτοῦσαι (für ἀπύουσαι um des Versmaßes willen Seidler), an- rufend wie Eur. Hipp. 167 τὴν δ᾽ . . οὐρανίαν.. ἀύτευν.

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-102

¹¹⁵

¹¹⁶

Λύκειος .. ἀντίτας (gesetzt für αυτᾶς, Aktiv zu ἄντιτος, also 8. V. a. ἄντιτα ἔργα τελῶν nach Hom. e 51, vgl. τίτας Cho. 65): ,werde den Feinden ein wölfischer Wiedervergelter unserer Klagen". Schol. ὥσπερ λύκος αὐτοῖς ἐφόρμησον ἀνθ' ὧν ἡμεῖς νῦν θρηνοῦμεν. Äschylos leitet also den Beinamen des Apollon Λύκειος von λύκος ab wie Sophokles El. 6 τοῦ λυκοκτόνου θεοῦ ἀγορὰ Λυκεῖος und benützt den Bei- namen für den Gedanken (zu 8 f.). Vgl. Hor. epist. II 2, 28 vehemens lupus et sibi et hosti iratus pariter.

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-103

¹¹⁷

¹¹⁸

ὦ Λατωίς, εὐτυκάζου (s. V. 2. ἑτοιμάζου, rüste dich, halte dich bereit) für ὦ Λατογένεια κούρα, τόξον ἐντυκάζου ( Λητωίς Seidler, εὐτυκάζου L. Dindorf nach Hesych. εὐτυκάζου· εὔτυκ( τ) ον ἔχε, ἕτοιμον).

135-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-104

¹¹⁹

¹²⁰

dritter Teil: Die Angst der Jungfrauen steigert sich, da sie das Rasseln der Streitwagen, das Schwingen der Lanzen, den Steinhagel gegen die Zinnen der Mauern vernehmen, und ihr Flehen zu den Göttern wird immer ein- dringlicher.

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-105

¹²¹

¹²²

Schol. χνόαι τὰ ἀκραξόνια, περὶ ἃ αἱ χοινικίδες οἱ παραξονῖται (die Naben) λεγόμενοι und Schol. zu Soph. Εl. 745 ἔθραυσε δ᾽ ἄξονος μέσας χνόας: τὸ λεπτὸν μέρος τοῦ ἄξονος τὸ τριβόμενον ὑπὸ τῆς χοινικίδος. Weil die Schwere des Wagens auf der Achse ruht ( βριθο- μένων, βαρυνομένων), knarrt die Achsenspitze (zvón) (Hom. E 838 ( χνόη) μέγα δ' ἔβραχε φήγινος ἄξων βριθοσύνῃ), indem sie sich an der Radbüchse ( σύριγξ) reibt. Vgl. 188 σύριγγες ἔκλαγξαν ἑλίτροχοι.

139-140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-106

¹²³

¹²⁴

Die Umstellung von ἓ ἓ ἓ ἔ und die Ergänzung dieser Inter- jektion nach 146 stellt volle Sym- metrie her.

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-107

¹²⁵

¹²⁶

δ', welches der Med. nach δοριτίνακτος hat, fehlt in einer jüngeren Handschrift. Die vom Speerschwingen erschütterte Luft saust zu dem Knarren der Wagen".

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-108

¹²⁷

¹²⁸

ἄμμι für ἡμῖν wie ὄμμε für ὑμᾶς Eum. 623, Soph. Αnt. 846. — πάσχει γενήσεται: was ist unserer Stadt zu erleiden bestimmt? was wird noch geschehen?"

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-109

¹²⁹

¹³⁰

πο wie Cho. 256 καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος u. δ. bei τελευτᾶν: y,zu welchem Ende noch führt es die Gottheit hin- aus?"

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-110

¹³¹

¹³²

Die Steine werden nach der Höhe der Mauer, wo die Ver- teidiger stehen, geschleudert. Vgl. Tac. hist. II 22, Caes. b. Gall. II 6. Schol. ἀκροβολίζεσθαί ἐστι τὸ ἐν πολέμῳ συμβολῆς προκατάρχεσθαι. - ἀκροβόλων τα ακρόβολος, nicht zu ἀκροβόλος (Hesych. ακροβόλοι· ἀκον- τισταί, τοξόται). Ansprechend aber schreibt A. Ludwig ἀκροβόλος. — Der Gen. ist abhängig von λιθὰς ἔρχεται wie von λιθοβολείται und den Ver- ben des Zielens. λιθάς (Steinhagel) gebildet wie νιφάς, φυλλάς, αἱμάς. Blaydes vermutet νιφάς nach 197 u. Eur. Androm. 1129 πυκνῇ δὲ νιφάδι πάντοθεν σποδούμενος. Ther · umgekehrt, wie 198 zeigt.

148-149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-111

¹³³

¹³⁴

( Απολλον), παῖ Διὸς ὅθεν (für καὶ Διόθεν van den Bergh).. ἐν μάχα s. v. a. ὅθεν ( ἐξ οὗ) τέλος ἐν μάχα κραίνεται, von dem des Krieges hehres Ziel im Kampfe be- schieden wird.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-112

¹³⁵

¹³⁶

Ὄγκα ἡ Ἀθηνᾶ παρὰ Θη βαίοις. ἐπεύχεται δὲ τὴν ἐπιχώριον ᾿Αθηνῶν, ὡς ὁ Θετταλὸς Ζεῦ ἄνα (Hom. П 233) nai d Λύκιος η κλύθι, ἄναξ, ὅς που Δωδωναίε 66 Λυκίης" (ebd. 514) καὶ ὁ Ἴλιος Ζεῦ Ἴδηθεν μεδέων" ( Ω 308). Ογκαία Αθηνᾶ τιμᾶται παρὰ Θη βαίοις, Ὄγκα δὲ παρὰ τοῖς Φοίνιξιν. καὶ Ὀγκαῖαι πύλαι (474). μέμνηται καὶ ᾿Αντίμαχος καὶ Ῥιανός. Φοίνιξ δὲ ἄνωθεν ὁ Κάδμος. Daza Paus. ΙΧ 12, 2 Ὄγκα κατὰ γλῶσσαν τὴν Φοινίκων καλεῖται. Ursprünglich der Aphrodite identisch ward sie von den Hellenen wegen ihrer krie- gerischen Natur als Athena be- zeichnet. Vgl. Hermes II S. 280. Ein Dochmius läßt sich mit Ὄγκα πρὸ πτόλεως oder Ὄγκα πρὸς πύλαις herstellen; aber es fehlt die genaue Responsion und das Fol- gende scheint auf Ὄγκα ἑδρὶς πυλών (Hesych. ἑδρίς· ἑδραῖος) oder vielmehr Ὄγκα ἕδρα πυλῶν hinzu- weisen ( ἕδρα ist dann von ἐπί in ἐπιρρύου abhängig: „,zu deinem Sitz an einem Tore hinzu"). Jeden- falls scheint der Sinn zu sein:,,du hast an einem Tor eine geweihte Stätte (488); beschütze mit diesem Tore auch die übrigen". — ἐπιρρύου mit kurzem v wie 290, 809. in

152-165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-113

¹³⁷

¹³⁸

vierter Teil, welchem der Chor alle Götter zum Schutze des Landes herbeiruft.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-114

¹³⁹

¹⁴⁰

Schol. κατὰ πάντα βοηθοί, richtiger Hesych. παναρκές· ἰσχυρόν, παντοδύναμον, allvermögend.

155-156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-115

¹⁴¹

¹⁴²

Gebet die Stadt nicht als eine speerbedrängte (eroberte, δο- ριάλωτον, vgl. δορὸς ἄγραν 309) einem fremdredenden Heere preis". Schol. τῷ μὴ βοιωτιάζοντι (in äolischem Dialekt). ἐπειδὴ δὲ Ἕλληνες καὶ οἱ Ἀργεῖοι, οὐκ εἶπεν βαρβαροφώνῳ. Des Dialektunter- schiedes wird auch Cho. 561 ge- dacht: φωνὴν ἥσομεν Παρνησίδα, γλώσσης αϋτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-116

¹⁴³

¹⁴⁴

πανδίκως, in aller Treue. Vgl. Εum. 807 ἐγὼ γὰρ ὑμῖν παν- δίκως ὑπίσχομαι.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-117

¹⁴⁵

¹⁴⁶

χειροτόνους, von dem Beten- den übertragen. Schol. Ὅμηρος, χεί ρας ἀνασχόντες" ( Θ 347).

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-118

¹⁴⁷

¹⁴⁸

λυτήριοι, erlösend. ἀμ- φιβάντες (schirmend): Schol. παρὰ τὸ ., ὃς Χρύσην αμφιβέβηκας (Hom. A 37).

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-119

¹⁴⁹

¹⁵⁰

φιλοπόλεις, ἐστέ.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-120

¹⁵¹

¹⁵²

Schol. μελέτην ἔχετε τῶν ἱερῶν δημοσίων·

¹⁵³

¹⁵⁴

ἔλθετε (für ἀρήξατε Enger), kommt zu Hilfe, wie Soph. O. T. 167 τρισσοὶ ἀλεξίμοροι προφάνητε μοι, εἴ ποτε ἔλθετε καὶ νῦν.

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-121

¹⁵⁵

¹⁵⁶

φιλοθύτων ὀργίων, der opfer- frohen Weihen, der freudig (und dargebrachten Opfer. reichlich) Blaydes vermutet πολυθύτων, un- nötig.

166-274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-122

¹⁵⁷

¹⁵⁸

erstes Epeisodion. Eteokles, welcher die im Volke durch die Angstrufe der Jungfrauen (des Chors) entstandene Entmuti- gung wahrgenommen hat (174f.), kommt zurück, weist die Jung- frauen zurecht und lehrt sie die rechte Weise des Gebetes. Die Szene dient der Charakteristik des Eteokles.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-123

¹⁵⁹

¹⁶⁰

θρέμματα, Brut, Gezücht, wie Soph. Εl. 622 ὦ θρέμμ' ἀναιδές, Eur. Androm. 261 ὦ βάρβαρον σὺ θρέμμα.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-124

¹⁶¹

¹⁶²

Schol. καθ' ὑπόκρισιν (d. i. ironisch) ἀναγνωστέον, ἢ ὡς ἐν ἐρωτήσει μετ' ἐπιτιμήσεως, natürlich das letztere, da ὑμᾶς ἐρωτῶ vor- hergeht. - ἀρωγά für ἄριστα Weil: kann das helfen und dem Staat zum Heile sein?"

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-125

¹⁶³

¹⁶⁴

πρὸς βρέτη θεῶν: die Prä- position wird bei den Tragikern häufig nachgestellt, wenn eine attri- butive Bestimmung folgt, hier der Gen. wie Prom. 680 ποίμνας βου- στάσεις τε πρὸς πατρός.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-126

¹⁶⁵

¹⁶⁶

σωφρόνων μισήματα erklärt der Schol. ( ταῦτα, προσπίπτειν τοῖς ξοάνοις καὶ βοᾶν wohl mit Recht als Apposition zum Inhalt des vor- hergehenden Satzes. Denn das vor- ausgehende θρέμματ' οὐκ ἀνασχετά ist der Auffassung als Vokativ nach Eum. 73, wo die Erinyen μισήματ' ἀνδρῶν καὶ θεῶν Ὀλυμπίων heißen, und Soph. Εl. 289 ὦ δύσθεον μίσημα nicht günstig.

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-127

¹⁶⁷

¹⁶⁸

ἐν εὐεστοί φίλῃ auch Ag. 920. Schol. εὐδαιμονία, εὐετηρία, Hesych. εὐεστώ· εὐθηνία, ἀπὸ τοῦ εὖ εἶναι.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-128

¹⁶⁹

¹⁷⁰

κρατοῦσα: aus γυναικείῳ er- gänzt sich γυνή (generell): „hat die Frau die Oberhand, so ist sie ein trotziges Wesen, mit dem nie- mand auskommen kann; glaubt sie sich in Gefahr, so ist sie im öffent- lichen wie im Familienleben ein noch größeres Unheil (d. h. im Glücke übermütig, im Unglück gleich ver- zagt). Ähnlich Eur. Fragm. 276 γυναῖκές ἐσμεν· τὰ μὲν ὄκνω νικώ- μεθα, τὰ δ᾽ οὐκ ἂν ἡμῶν θράσος ὑπερβάλοιτό τις.

175-176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-129

¹⁷¹

¹⁷²

καὶ νῦν (gern nach ἀεὶ μέν), wenn zur allgemeinen Regel ein besonderer Fall als Bestätigung hinzugefugt wird. - διαδρόμους von den Personen, welche ängstlich durcheinanderlaufen, übertragen: ihr habt durch euer ängstliches und lärmendes Hin- und Herrennen den Bürgern feige Entmutigung beigebracht" ( διερροθήσατε: διὰ τοῦ θορύβου ἐμβεβλήκατε Schol., der vielleicht διερροθήκατε gelesen hat).

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-130

¹⁷³

¹⁷⁴

Hesych. ὀφέλλεται· αὔξεται. Vgl. 235.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-131

¹⁷⁵

¹⁷⁶

ὑπ' αὐτῶν (d. i. ἡμῶν αὐτῶν), eine jüngere Handschrift für vo' αὑτῶν. Nach diesem Vers bieten jüngere Handschriften den Vers τοιαῦτα τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις, der ergänzt wurde, also die V. 182 f. nach 181 umgestellt waren. Denn daß diese vor 178 ihren Platz haben, zeigt ἀρχῆς τῆς ἐμῆς. 1791. μέλει γάρ begründet nicht das Vorhergehende, sondern das folgende Verbot. Vgl. Hom. Z 490 ἀλλ᾽ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σ' αὐτῆς ἔργα κόμιζε . . πόλεμος δ' ἄνδρεσσι μελήσει, in anderem Sinne πόλεμος δ' ἄνδρεσσι (den Menschen) μελήσει Y 137. ἔνδον κτέ. d. h. bleibe im Hause, auf daß du keinen Schaden stiftest.

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-132

¹⁷⁷

¹⁷⁸

ἀρχῆς, Regiment, Gebot.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-133

¹⁷⁹

¹⁸⁰

καὶ ὅ τι τούτων μέσον ἐστί. Schol. ἀκύρως δ' ἡ λέξις τὸ μετ αίχμιον. Es bezeichnet nämlich μετ αίχμιος eigentlich, in der Mitte von zwei Heeren". Der Schol. fügt hin- zu: καὶ δηλοῖ τὸν ἀληθῶς ὀργιζό- μενον. Die Genauigkeit kennzeichnet die Strenge des Befehls. Ein an- derer Schol. fügt hinzu: κεκινδύ- νευται τῷ Αἰσχύλῳ ἐνταῦθα τὸ μεταίχμιον. γένους γὰρ ὄντος τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς μέσον ἄλλο εἶπεν. Vgl. Prom. 117 θεόσυτος ἢ βρότειος ἢ κεκραμένη. — Mit dem demonstrativen τῶν vgl. τῷ 372, 496, τοὺς 896, 899, τὰ 1057, τῷ Eum. 137, τον ebd. 174.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-134

¹⁸¹

¹⁸²

ψῆφος ὀλεθρία, Todesurteil. - βουλεύσεται, βουλευθήσεται. Her- werden vermutet διοίσεται nach Hesych. διοίσεται· διακριθήσεται. Vgl. Eur. Or. 49, 440 ψῆφος καθ' ἡμῶν οἴσεται τῇδ' ἡμέρᾳ, Thuk. IV 74.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-135

¹⁸³

¹⁸⁴

λευστῆρα δήμου μόρον, Steini- gungstod von Seite des Volkes, vgl. Αg. 1616 δημορριφεῖς . . λευσίμους ἀράς, Soph. Ant. 36 φόνον δημό- λευστον, Ai. 253 λιθόλευστον Αρη. Die Volksjustiz durch öffentliche Steinigung war in alter Zeit nicht selten (vgl. Hom. Γ 57 ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες· ἦ τέ κεν ἤδη λάινον ἕσσο χιτῶνα, Eur. Οr. 50, 442) und traf noch in den Perser- kriegen den Lykides und seine Familie, als er nach der Einnahme von Athen zum Frieden riet.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-136

¹⁸⁵

¹⁸⁶

In bitterem Tone sagt Eteo- kles: Hast du meine Drohung verstanden oder hast du keine Ohren?" Vgl. Cho. 880 κωφοῖς ἀυτῶ.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-137

¹⁸⁷

¹⁸⁸

Schol. ἀπολογοῦνται διότε ἐθορύβησαν.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-138

¹⁸⁹

¹⁹⁰

ἁρματόκτυπον ἔχων (einge- setzt zur Herstellung eines zweiten Dochmius) ὄτοβον: in betreff der tragischen Fülle des Ausdrucks vgl. 207 ἀστυδρομουμέναν πόλιν, 716 κτεάνων χρηματοδαίτας, Eum. 37 ποδωκείᾳ σκελῶν, außerdem ἐν αρ μάτων ὄχοις Eur. Iph. Τ. 370.

188-189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-139

¹⁹¹

¹⁹²

σύριγγες: zu 137. Vgl. Hik. 187 σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι. ἑλίτροχοι: Schol. περὶ ἃς ἑλίστ σονται οἱ τροχοί, besser es knarr- ten die sich drehenden Büchsen der Räder". 1901. στόμια (für στόμα Lach- mann) πυριγενετᾶν χαλινῶν ἤπυεν ( ἄπυεν für αύπνων um des Sinnes wie Versmaßes willen, Lachmann ἄπυον) διὰ ἱππικῶν (Heimsöth πωλι- κῶν, ohne Not) πηδαλίων, das im Feuer gearbeitete (d. i. stählerne, vgl. 925) Zaumgebiß erklirrte bei der Lenkung der Rosse, vgl. Eur. Hipp. 1223 ἐνδακοῦσαι στόμια πυρι- γενῆ γναθμοις, Or. 820 πυριγενεῖ τεμεῖν παλάμα χρόα.

193-194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-140

¹⁹³

¹⁹⁴

Allegorie mit dem Ge- danken:,,kann das Hin- und Her- rennen Hilfe bringen?" τί οὖν: dieser Hiatus findet sich öfters (691, Eum. 903, Hik. 310, Soph. Phil. 100, Ai. 873). ηύρεν ist gnom. Aorist.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-141

¹⁹⁵

¹⁹⁶

σαλεύματι (gesetzt für * * ματι von erster, ἐν κύματι von zweiter Hand, πρὸς κύματι jüngere Handschriften), vgl. Aristoph.Thesm. 872 ποντίῳ σάλῳ κάμνοντας ἐν χει μῶνι καὶ ναυαγίαις.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-142

¹⁹⁷

¹⁹⁸

πρόδρομος (vorwärts eilend): zu 80. 1971. θεοῖς τε πίσυνος für das hdschr. πίσυνος θεοῖς um des Vers- maßes und des Sinnes willen. νιφάδος von dem Steinhagel nach Hom. Μ 156 οἳ δ᾽ ἄρα χερμαδίοισιν ἐνδμήτων ἀπὸ πύργων βάλλον . νιφάδες δ᾽ ὡς πῖπτον ἔραζε. Naber vermutet λιθάδος nach 144, nicht unwahrscheinlich, da νιφομένας folgt. — νιφομένης, nicht νιφούσης: Ζεὺς νίφει, dagegen νιφὰς λιθάς) νίφεται. Zu βρόμος ergänzt sich bei ὅτε leicht ἦν.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-143

¹⁹⁹

²⁰⁰

δὴ πότε: die epische Stel- lung, in Prosa τότε δή.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-144

²⁰¹

²⁰²

ἀλκήν, ihre helfende, schützende Hand. Vgl. Hom. Δ 249 ὄφρα ἴδητ' αἴ κ' ἔμμιν ὑπέροχῃ χεῖρα Κρονίων, Ω 374 ἀλλ᾽ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα, ξ 184.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-145

²⁰³

²⁰⁴

στέγειν (Schol. ἀπείργειν, decken vor) δόρυ wie ὄχλον πύργος ἀποστέγει 220 στέγων ἐχθρούς 1000, στέγων ἅλα Hik. 141 (Schol. εἴργων).

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-146

²⁰⁵

²⁰⁶

ναοὺς δὲ für das hdschr. ἀλλ᾽ οὖν, da ἀλλ᾽ οὖν unpassend ist und ἐκλείπειν ein Objekt verlangt.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-147

²⁰⁷

²⁰⁸

Die Götter verlassen das eroberte Land und suchen sich einen besseren Wohnsitz, vgl. 291, wozu der Schol. bemerkt: εἴρηται καὶ ἐν Ξοανηφόροις Σοφοκλέους ὡς οἱ θεοὶ ἀπὸ τῆς Ἰλίου φέρουσιν ἐπὶ τῶν ὤμων τὰ ἑαυτῶν ξόανα, εἰδότες ὅτι αλίσκεται, Eur. Tro 25 λείπω (Poseidon spricht) τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς, Verg. Αen. II 351 excessere omnes adytis arisque relictis di, Tac. hist. V 13 apertae repente delubri (in Jeru- salem) fores et audita maior hu- mana vox, excedere deos; simul ingens motus excedentium, dagegen Herod. VIII 41 προθυμότερον ἐξέλι- πον τὴν πόλιν ὡς καὶ τῆς θεοῦ ἀπολελοιπυίης τὴν ἀκρόπολιν. Vgl. Lobeck Aglaoph. S. 275f., Diels Sibyllin. Bl. S. 78.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-148

²⁰⁹

²¹⁰

Unrichtig der Schol. μηδέ- ποτε, φησίν, ἐπὶ τοῦ ἐμοῦ βίου καταλείποιεν τὴν πόλιν οἱ θεοί. Es ist vielmehr eine Tmesis anzu- nehmen: ἐμὸν αἰῶνα ( ἐμὸν βίον) καταλίποι.

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-149

²¹¹

²¹²

θεῶν πανήγυρις: Schol. τὴν τῶν δεῶν εἰς τὸ αὐτὸ συναγωγὴν πανήγυριν τραγικώτερον εἶπεν, vgl. 237 ξυντέλεια, Hik. 228 πάντων ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμία, ein θεῖος ἀγών (Hom. Η 298).

208-209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-150

²¹³

²¹⁴

αστυδρομουμέναν von dem Rennen Straße auf Straße ab, vgl. 238 αρπαγαὶ δὲ διαδρομᾶν ὁμαί- μονες. Schol. τυφόμενον, και όμενον πολεμίῳ πυρί. Dazu würde πύργωμα besser als στράτευμα pas- sen und die Responsion wird ge- nauer, wenn man αστυδρομουμέναν πόλιν δαΐῳ θ᾽ ἁπτόμενον πυρὶ πύργωμα schreibt. Vgl. Eur. Phön. 287 ἑπτάστομον πύργωμα Θηβαίας χθονός.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-151

²¹⁵

²¹⁶

μήτηρ: vgl. Theogn. 385 πε- νίην μητέρ' αμηχανίης, Soph. Αi. 173 ὦ μεγάλα φάτις, μάτερ αἰσχύνας ἐμᾶς. Zum Gedanken vgl. Soph. Ant. 676 τῶν δ᾽ ὀρθουμένων σώζει τὰ πολλὰ σώμαθ᾽ ἡ πειθαρχία. Σωτῆρος: Schol. γυνὴ Διὸς σωτῆρος. Zeus Soter ist also der Vater der εὐπραξία. ὧδ' ἔχει λόγος auch Cho. 519 im Sinne sic stat sententia. Vgl. εἴρηται λόγος Eum. 713 (dixi), πάντ' ἀκήκοας λόγον Soph. Αi. 480 und zu Ag. 587.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-152

²¹⁷

²¹⁸

ἔστι, nämlich ἡ πειθαρχία .. μήτηρ.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-153

²¹⁹

²²⁰

Wo die Not am größten, ist Gottes Hilfe am nächsten". Eur. Iph. Τ. 721 ἀλλ' ἔστιν ἔστιν ἡ λίαν δυσπραξία λίαν διδοῦσα μετα- βολάς, ὅταν τύχῃ.

215-216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-154

²²¹

²²²

,,Mögen auch Wolken schweren Kummers über den Augen hangen". Vgl. Soph. Αnt. 528 νεφέλη δ᾽ ὀφρύων υπερ αἱματόεν ῥέθος αἰσχύνει, Eur. Hipp. 173 στυγνὸν δ᾽ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται, Cic. Pis. IX 20 frontis tuae nubeculam, Hor. epist. I 18, 94 deme supercilio nubem. κρίμνημι verhält sich zu κρεμάννυμι wie σκίδνημι zu σκε- δάννυμι.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-155

²²³

²²⁴

τόδ' für τάδ' Blomfield dem gegen Theben. Sinne entsprechend. σφάγια Schlachtopfer, χρηστήρια Opfer für die Opferschau, Schol. τὰ εἰς χρῆσιν καὶ θυσίαν θύματα. Vgl. Hik. 459 δεῖ κάρτα θύειν καὶ πεσεῖν χρη- στήρια.

218-219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-156

²²⁵

²²⁶

πειρωμένοις, als ob ανδράσι προσήκει vorherginge, weil bei πολεμίων πειρωμένων eine Unklar- heit entstehen könnte. Dem πει- ρωμένοις entspricht das folgende σοί, welches nach dem Schol. τῇ yvvaní für oóv hergestellt ist. In gleicher Weise wechselt die Kon- struktion Eum. 411 πᾶσι δ᾽ ἐς κοινὸν λέγω, βρέτας τε τοὐμὸν τῷδ᾽ ἐφημένῳ ξένῳ ὑμᾶς θ᾽ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει. Zum Ge- danken vgl. Soph. Αi. 293 γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει, Eur. Heraklid. 476 γυναικὶ χὰρ σιγή τε καὶ τὸ σωφρονεῖν κάλλιστον εἴσω θ' ἥσυχον μένειν δόμων, Fragm. 927 ἔνδον γυναικῶν καὶ παρ' (1. πρὸς) οἰκέτας λόγος.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-157

²²⁷

²²⁸

διὰ θεῶν statt des gewöhn- lichen διὰ θεούς, wenn es nicht ursprünglich nach der Vermutung von Meineke διὰ θεόν geheißen hat: Den Göttern verdanken wir es, daß unsere Stadt noch unbe- zwungen ist und daß die Mauer uns schirmt". Hermann will die Responsion mit διαὶ θεῶν her- stellen, aber wahrscheinlich ist der antistrophische Vers nicht in Ord- nung. αποστέγει: zu 202. un-

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-158

²²⁹

²³⁰

Schol. οὐδεὶς ταῦτα ὁρῶν ἡμᾶς ποιούσας μισήσειεν ἄν: „Wel- ches Verargen ist hierüber willig?" d. i. worin kann es seinen Grund haben (womit kann es ge- rechtfertigt werden), wenn man unser Flehen zu den Göttern tadelt?

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-159

²³¹

²³²

φθονῶ, νεμεσώ. Todt vermutet ansprechend dos für γένος.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-160

²³³

²³⁴

ἕκηλος jungere Handschriften für εύκηλος, welche Form die Tragiker nur um des Versmaßes willen (577, Soph. El. 241) ge- brauchen. ἄγαν υπερφοβοῦ zur Hervorhebung des Übermaßes wie ὑπερπόλλους ἄγαν Pers. 796, ὑπερ- κόπων ἄγαν ebd. 829, ἄγαν ύπερ- βριθές Soph. Αi. 951, ἄγαν υπερ- κόπων Eur. Heraklid. 388.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-161

²³⁵

²³⁶

ποταίνιον (Schol. πρόσφατον): zur Herstellung der Responsion und des dochmischen Versmaßes schreibt Heimsöth ποτίφατον und Prien κλύουσ᾽ ἀνάμιγα πάταγον. ἄμμιγα, ἀναμίξ, ἀνάμιγδα, durcheinander.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-162

²³⁷

²³⁸

ταρβοσύνῳ φόβῳ wie Hik 744 περίφοβον τάρβος.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-163

²³⁹

²⁴⁰

výv: zu 404.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-164

²⁴¹

²⁴²

Hesych. ἁρπαλίζομαι· ἀσμε- νως δέχομαι: nehmt nicht die Nachricht gierig mit Wehklagen auf".

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-165

²⁴³

²⁴⁴

D. i. Das bringt einmal der Krieg mit sich, Blutvergießen; das läßt sich nicht ändern".

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-166

²⁴⁵

²⁴⁶

D. i. überhöre es, Schol. xäv ἀκούῃς, προσποιοῦ μὴ ἀκούειν.

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-167

²⁴⁷

²⁴⁸

Die Stadt erdröhnt in ihren Grundfesten, so daß man auf die Umzinglung derselben schließen mus“. Schol. ὡς κυκλούντων τὴν πόλιν τῶν πολεμίων σείεται ἡ ἡμε τέρα γῆ. Ohne Not Nauck νέρθεν für γῆθεν. — κυκλουμένων (zu 114), αὐτῶν ( τῶν πολεμίων), wie häufg. Die Lesart einer jüngeren Hand- schrift κυκλούμενον verdient des- halb keinen Vorzug.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-168

²⁴⁹

²⁵⁰

Dem Zusammenhang scheint eher πέποιθ' zu entsprechen, wie Heimsöth für δέδοικ' vermutet.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-169

²⁵¹

²⁵²

,,Wirst du nicht stille es unterlassen solches in der Stadt zu verbreiten". Vgl. Soph. Ai. 75 οὐ σίγ᾽ ἀνέξῃ μηδὲ δειλίαν ἀρῇ; Eur. Hipp. 213 οὐ μὴ παρ᾽ ὄχλῳ τάδε γηρύσῃ.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-170

²⁵³

²⁵⁴

ξυντέλεια: Schol. τὸ κοινὸν ἄθροισμα τῶν θεῶν, μεταφορικῶς· κυρίως γὰρ ἡ τῶν στρατιωτῶν ἄ- θροισις· τέλος γὰρ τὸ τάγμα. Ὅμηρος" ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ( Κ 567), Harpokr. συντελεῖς οἱ συνδα πανῶντες καὶ συνεισφέροντες, τὸ δὲ πρᾶγμα συντέλεια καλεῖται, hier vielmehr von τέλος „Weihe“, also ,, heiliger Verein". Vgl. 206. Da der Chor die Bildsäulen der Götter um- fängt, ist die nähere Bestimmung θεῶν ξυντέλεια (so schreibt Weil) nicht nötig.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-171

²⁵⁵

²⁵⁶

ἐς φθόρον unser vulgäres zum Henker". Vgl. Soph. O. T. 1146 οὐκ εἰς ὄλεθρον; οὐ σιωπήσας ἔσῃ.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-172

²⁵⁷

²⁵⁸

θεοὶ πολῖται s. v. a. θεοὶ πο- λιοῦχοι: Schol. τοὺς ἰδίους καὶ πα- τρώους ἐπικαλοῦνται θεούς, danach liest Heimsäth θεοὶ πατρῷοι. Wegen des Infinitivs zu 75.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-173

²⁵⁹

²⁶⁰

Das Schol. θρηνοῦσα δῆλον ὅτι καὶ κράζουσα σὺ ἡμᾶς δούλους ποιεῖς scheint auf αὔουσα δουλοῖς hinzuweisen. - Jüngere Hand- schriften geben κἀμὲ καὶ σὲ καὶ πόλιν, vgl. Soph. Ο. Τ. 64 ή δ' ἐμὴ ψυχὴ πόλιν τε κἀμὲ καὶ σ' ὁμοῦ στένει, Blomfield vermutet αὐτὴ σὲ δουλοῖς καμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν, Wunderlich αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν, jedenfalls läßt sich σὲ (für σεαυτήν wie μὲ für ἐμαυτήν Hik. 122 ζῶσα γόοις με τιμῶ) nicht entbehren. Vgl. Eur. Phoen. 437 παῦσαι πόνων με καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-174

²⁶¹

²⁶²

βέλος, dein Wurfgescho (den Blitz).

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-175

²⁶³

²⁶⁴

( γένος) μοχθηρόν (jämmer- lich). Daran schließt sich ἄνδρας, als ob yvvainas vorausginge, so daß der Sinn ist,, wie die Männer ὧν ( αν) αλῷ jämmerlich sind"." wie ἣν λάβωσιν 803, ἥτις νοσφίσῃ Eum. 211, εὖτε δαμασθῇ unten 325, εἰ κρανθῇ Hik. 96. Besonders häufig ist dieser Gebrauch bei Sophokles.

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-176

²⁶⁵

²⁶⁶

,Du lästerst nun gar". Schol. δυσφημεῖς καίτοι τῶν ἀγαλ μάτων ἐχομένη. Vgl. Eur. Ion 1096 παλίμφαμος ἀοιδά (s. v. a. δύσφημος, βλάσφημος).

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-177

²⁶⁷

²⁶⁸

D. h.,, infolge meiner Angst bin ich meiner Zunge nicht Herr".

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-178

²⁶⁹

²⁷⁰

Nach den fruchtlosen Dro- hungen verlegt sich Eteokles mit gewisser Ironie aufs Bitten. εἰ, εἴθε wie Hom. K111 ἀλλ᾽ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν, Soph. Ο. Τ. 863 εἴ μοι ξυνείη, Eur. Hek. 836 εἴ μοι γένοιτο φθόγγος ἐν βρα χίοσι, Hik. 620 ποτανἂν εἴ μέ τις θεῶν κτίσαι. κοῦφον τέλος, die (dir) leichte Erfüllung der Bitte.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-179

²⁷¹

²⁷²

λέγοις ἄν imperativisch wie oft. Meineke καὶ τότ' εἴσομαι wie Soph. Ο. Τ. 1517 ΟΙΔ. οἶσθ᾽ ἐφ᾽ οἷς οὖν εἶμι; ΚΡ. λέξεις, καὶ τότ' εἴσο μαι κλύων.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-180

²⁷³

²⁷⁴

σὺν ἄλλοις entspricht dem Gedanken solamen miseris socios habuisse malorum. Vgl. Eur. Phoen. 894 εἷς γὰρ ὢν πολλῶν μέτα τὸ μέλλον, εἰ χρή, πείσομαι.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-181

²⁷⁵

²⁷⁶

Diese wenn auch bittere Äußerung, daß du dich schwei- gend in das Schicksal ergibst, ge- fällt mir besser als das laute Jam- mern zu den Göttern.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-182

²⁷⁷

²⁷⁸

ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων: damit wird das Zurücktreten des Chors auf den Platz der Orchestra, wo er das folgende Stasimon zu singen hat, motiviert.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-183

²⁷⁹

²⁸⁰

Dieser V. greift der folgen- den Lehre, welche Eteokles den Jungfrauen in betreff des richtigen Gebetes gibt, vor. Auch hat Eteo- kles gerade die Bitte ξυμμάχους εἶναι θεούς im vorhergehenden (202 ff.) den Jungfrauen verwehrt. Deshalb hat Weil den V. als un- echt erklärt.

254-255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-184

²⁸¹

²⁸²

Die Jungfrauen sollen erst die Bitten des Eteokles hören und dann diese mit begeisterter Zu- stimmung begleiten. ολολυγμός be- zeichnet vorzugsweise den Dank- und Bittgesang von Frauen. Hesych. ὀλολυγή· φωνὴ γυναικῶν ἣν ποι- οῦνται ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐχόμεναι, Hom. γ 450 αἳ δ' ὀλόλυξαν θυγα- τέρες τε νυοί τε καὶ αἰδοίη παρά- κοιτις, Xen. Anab. IV 3, 19 ἐπεὶ καλὰ ἦν τὰ σφάγια, ἐπαιάνιζον πάντες οἱ στρατιῶται καὶ ἀνηλά- λαζον, συνωλόλυζον δὲ καὶ αἱ γυ- ναίκες ἅπασαι. Auf den frohen Ton des Gesangs bezieht sich auch παιάνισον sowie εὐμενη (einen Ge- sang freudigen Mutes). Schol. διέ- στειλεν (vielmehr τὸ χ oder σημεί ωσαι ὅτι οὐ διέστειλεν) τὸν ὀλολυγ μὸν τοῦ παιῶνος. καὶ γὰρ μόνῃ τῇ ᾿Αθηνᾷ δαίμονι οὔσῃ πολεμικῇ ὀλο- λύζουσι, τοῖς δὲ ἄλλοις θεοῖς παι ωνίζουσιν, nicht zutreffend.

256-257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-185

²⁸³

²⁸⁴

Ἑλληνικὸν νόμισμα steht appositionell zu ὀλολυγμόν ἱερὸν εὐμενῆ, dagegen θάρσος zum In- halt des vorhergehenden Satzes (tò γὰρ εὔχεσθαι τοῖς θεοῖς θάρσος ἐμποιεῖ τοῖς φίλοις Schol.), wozu λύουσα πολέμιον φόβον die Er- klärung gibt (,, indem du damit die Furcht vor den Feinden be- schwichtigst"). Ζη λύουσα vgl. Soph. Εl. 939 τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος. — Eine jungere Hand- schrift bietet πολεμίων. Diese hellenische Weise steht in Gegen- satz zu der Heftigkeit des asiati- schen βάλεμος ( κομμός Αριος Cho. 422) oder zu den schwermütigen asiatischen Volksliedern, welche im Tode eines blühenden Jünglings (Linos, Bormos, Adonis, Narkissos u. a.) das Hinschwinden der schönen Jahreszeit und die Vergänglichkeit irdischen Glücks betrauerten. Vgl. Pers. 940, 1055. — Θυστάδος: Schol. τῆς παρὰ ταῖς θυσίαις γινομένης. Vgl. Soph. Ant. 1019 Θυστάδας λιτάς.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-186

²⁸⁵

²⁸⁶

Vgl. Ag. 88 πάντων τε θεῶν τῶν ἀστυνόμων υπάτων χθονίων τῶν τε θυραίων τῶν τ' ἀγοραίων. Er gelobt allen Schutzgöttern des Landes außerhalb und innerhalb der Stadt.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-187

²⁸⁷

²⁸⁸

οὐδ᾽ ἀπ' Ισμηνόν (so Schütz für Ἰσμηνοῦ) λέγω, οὐδὲ Ἰσμηνὸν ἀπολέγω, auch den Ismenos lehne ich nicht ab (vergesse ich nicht, last not least). Ein Wechsel der Wendung wie Prom. 91 ὦ διος αἰθὴρ καὶ τὸν πανόπτην κύκλον ἡλίου καλῶ, Soph. Αi. 859 ὦ φέγ γος . . καὶ τὰ Τρωικά πεδία προ- σαυδῶ. Die gleiche Tmesis Ag. 1599 ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν (mit dem gleichen handschriftlichen Fehler σφαγῆς). Ζυ απολέγω vgl. Ag. 504 τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-188

²⁸⁹

²⁹⁰

εὖ ξυντυχόντων ( τῶν πραγ μάτων εὐτυχῶς ἀποβάντων Schol.) wie Hik. 129 πελομένων καλῶς, Eum. 775 ὀρθουμένων, 970 προ- φρόνως ἐπικραινομένων, Soph. Εl. 1344 τελουμένων εἴποιμ' ἄν.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-189

²⁹¹

²⁹²

αἱμάσσων τόθ' für αἱμάσσον- τας Ritschl. τότε, wenn der Sieg errungen ist, dann ist es Zeit zum Opfern. - ἑστίας, die Opferherde, vgl. βούθυτον ἑστίαν Soph. Ο. Κ.

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-190

²⁹³

²⁹⁴

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν ist erklärende Beischrift zu αἱμάσσον- τας ἑστίας θεῶν, welche mit ὧδ' ἐπεύχομαι zu einem Trimeter er- gänzt wurde.

264-265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-191

²⁹⁵

²⁹⁶

ήσω, αναθήσω wie Eur. Phoen. 576 Θήβας πυρώσας τάσδε Πολυνείκης θεοῖς ἀσπίδας ἔθηκε. - δαΐων, πολεμίων. ἐσθήματα, σκυλα: den Feinden abgenommene πανοπλίαι wurden den Göttern ge- weiht. στέψω (als Weihgeschenk anheften) wie 50. Vgl. auch Eur. Τro. 573 Εκτορος ὅπλοις σκύλοις τε Φρυγῶν δοριθηράτοις, οἷσιν Αχιλ- λέως παῖς Φθιώτης στέψει ναοὺς ἀπὸ Τροίας. δουρίπηκτα, mit der Lanze angesteckt. In betreff der Sitte feindliche Rüstungen als Siegeszeichen an den Tempeln (an den Triglyphen) anzuheften vgl. Hom. Η 82 τεύχεα συλήσας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν ᾿Απόλλωνος ἑκάτοιο, Ag. 583 θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ' Ἑλ λάδα δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαίων γάνος, Eur. Rhes. 180 θεοῖσιν αὐτὰ (nämlich λάφυρα) πασσάλευε πρὸς δόμοις, ebenso an Palästen Eur. Bakch. 1212 ἀράσθω λαβὼν πηκ τῶν πρὸς οἴκους κλιμάκων προσαμ- βάσεις, ὡς πασσαλεύῃ κρᾶτα τριγ λύφοις τόδε λέοντος. Statt der zwei Verse geben die Handschriften drei, welche augenscheinlich aus erklärenden Zusätzen entstanden sind: θήσειν (von dem interpolierten ἐπεύχομαι abhängig gemacht) τρο παῖα, πολεμίων δ' ἐσθήματα | λά φυρα δαΐων δουρίπληχθ' δουρί πηχθ' Dindorf) ἁγνοῖς δόμοις | στέ ψω πρὸ ναῶν πολεμίων δ' ἐσθήματα.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-192

²⁹⁷

²⁹⁸

Solche εὐχαί sprich mir nach entsprechend der Weisung 253 ff.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-193

²⁹⁹

³⁰⁰

ποιφύγματα sind Schreckens- laute, die unter starkem Schnauben ( ποιφύσσειν) hervorgestoßen werden, Schol. ἐκφοβήμασι τοῖς δυναμένοις ἐκπλῆξαι τοὺς ἀκούοντας.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-194

³⁰¹

³⁰²

Eteokles will die durch die lauten Rufe der Jungfrauen unter- brochene Tätigkeit wieder auf- nehmen und die ausgewählten (57) Führer feierlich ( τον μέγαν τρόπον) an den sieben Toren aufstellen. ἐπάρχους ( λοχαγούς, Rottenführer) hat Canter vermutet für ἐπ' ἄνδρας zur Herstellung der Konstruktion. Vgl. Ag. 1226 νεῶν ἔπαρχος, Pers. 330 Κιλίκων ἔπαρχος.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-195

³⁰³

³⁰⁴

ἑπτατειχεῖς ἐξόδους s. v. 2. ἑπτὰ ἐξόδους τειχέων, vgl. Eur. Phoen. 1058 τὰ δ᾽ ἑπτάπυργα κλῇς θρα γᾶς und 748 ἐλθὼν ἑπταπυργον ἐς πόλιν (1. ἔξοδον) τάξω λοχαγοὺς πρὸς πύλαισιν, ὡς λέγεις, ἴσους ἴσοισι πολεμίοισιν ἀντιθείς.

272-273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-196

³⁰⁵

³⁰⁶

Boten voll von Hast und mit rasch die Stadt durcheilenden Mitteilungen. φλέγει (intrans.) ὑπὸ χρείας, es entsteht eine all- gemeine Aufregung infolge der Not des Augenblicks.

274-355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-197

³⁰⁷

³⁰⁸

erstes Stasimon: Die Jungfrauen bringen es nicht über sich, der Mahnung des Eteo- kles zu gehorchen. In ihrer Angst führen sie sich den allgemeinen Sturmangriff auf die Stadt vor Augen und rufen die Götter um Hilfe an. Welches schönere Land könnt ihr für unser Land ein- tauschen? Bringt deshalb Verderben über die Feinde, verleiht Sieg den Bürgern. Beklagenswert wäre es, wenn eine so uralte Stadt von Hellenen geknechtet würde und die Greuel der Plünderung erdulden müßte". Diese Greuel werden mit den lebhaftesten Farben geschildert nach Hom. I 592 κατέλεξεν ἅπαντα κήδε' ὅσ' ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ· ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ' ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας, Χ 61 κακὰ πόλλ' ἐπιδόντα, υἷάς τ' ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας καὶ θαλάμους κεραϊζο- μένους καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ. - Den Gesang trägt wohl der Gesamtchor vor.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-198

³⁰⁹

³¹⁰

μέλει d. i. „ich bin der Mahnung eingedenk". Schol. μέλει μοι ὧν εἶπεν ὁ Ἐτεοκλῆς, ἀλλ' ὁ ἐν ἐμοὶ φόβος οὐκ ἠρεμεῖν με ποιεῖ καὶ ἡσυχάζειν. 2751. γείτονες καρδίας μέριμναι: Schol. αἱ ἐν τῇ καρδίᾳ (vielmehr ἐν τῷ ἥπατι) μέριμναι, die am Herzen sitzenden Sorgen. - καρδίας ist wie Hik. 74, 807 als Spondeus zu lesen (die äolische Form κάρτας will Dindorf setzen). ζωπυρείν, anfachen ( ζωπύρει τοὺς ἄνθρακας), übertragen auch Eur. El. 1121 ἀν αὖ σὺ ζωπυρεῖς νείκη νέα. Von ζωπυροῦσι τάρβος (,,fachen meine Angst an“) ist wie von ταρβῶ oder ταρβεῖν με ποιοῦσι der Acc. τὸν ἀμφιτειχή λεών abhängig. Ebenso regiert Eur. Bakch. 1288 καρδία πήδημ᾽ ἔχει wie δέδοικα den Acc. τὸ μέλλον und ist Demosth. 4, 45 τεθνᾶσι τῷ δέει wie δεδοίκασι mit dem Acc. τοὺς τοιούτους ἀποστό λους verbunden.

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-199

³¹¹

³¹²

Wie um ihre Jungen im Neste (die noch nicht flügge) die scheue Taube die Drachen, schlimme Lagergenossen, fürchtet". Zulez αíov (so Lachmann für λεχέων) vgl. Apoll. Rh. I 1182 λεχαίην φυλλάδα, Blay- des λεχηρῶν nach Eur. Phoen. 1541 λεχήρη), Schol. νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς. πάντρομος nach dem Homerischen τρήρωνα πέλειαν. Zum Gleichnis vgl. 490, Hom. B 308f., Mosch. IV 21, Hor. epod. I 19 ut assidens inplumibus pullis avis serpentium adlapsus timet.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-200

³¹³

³¹⁴

τοὶ μὲν (285 τοὶ δὲ) wie Pers. 571 τοὶ δὲ episch. Gemeint sind die Schwerbewaffneten der Feinde.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-201

³¹⁵

³¹⁶

τί γένωμαι; was soll aus mir werden“. Vgl. Hom. ε 465 ὤ μοι ἐγώ, τί πάθω; τί νύ μοι μή- κιστα γένηται;

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-202

³¹⁷

³¹⁸

τοὶ δέ, die Schleuderer, welche aus der Ferne Steine auf die Verteidiger der Stadtmauer werfen ( ἀκροβόλοι, ἀκροβολισταί). ἀμφιβόλοισιν: Schol. πάντοθεν βαλλομένοις.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-203

³¹⁹

³²⁰

χερμάς (Kieselstein): vgl. Eur. Bakch.1096 αὐτοῦ χερμάδας κρα- ταιβόλους ἔρριπτον. — ὀκριόεσσαν wie χερμαδίῳ ὀκριόεντι Hom. 4 518.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Etc. Ne nunc audiens, perspicue audias nimis.

Cho. Gemit urbs è terra tanquam circundata.

Etc. Mihi igitur sufficit de his consulere.

Cho. Timco, tumultus in portis augetur.

Etc. Non taces? nihil horum dic contra urbem. 235

Cho. O cognatio, ne prode turres.

Etc. Non admortem tacens feres hec?

Cho. Dij indigena, ne affequar feruitutem.

Etc. Tu in seruitutem rediges me & urbem.

Cho. O præpotens Iupiter, cõuerte in hostes iacula. 240

Etc. O Iupiter, quale mulierum præbuisti genus?

Cho. Flagitioſum, ut uiri funt, quorü urbs capta eſt.

Etc. Obmutefcis rursus tangens ſtatuas?

Cho. Ignauia linguam rapit metus.

Etc. Mihi roganti, si leuem dederis finem. 245

Cho. Si quàm citò dixeris, fortè ſciam.

Etc. Tace miserâ, ne terrefacias amicos.

Cho. Tacco, cum alijs patiar fatum.

Etc. Hoc enim uerbum pro illis eligo à te; Et cum bis, fine ſtatuis, 250 Optameliora, deos effe auxiliatores: Meaq; uota audiens, deinde Eiulatum sacrum propitium canta, Juxta Grecanicum morem clamoris facrificij,

Cho.

Current edition Experimental

Χορος καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων. 245

Ετεοκλης μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορος στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ετεοκλης οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορος δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ετεοκλης οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν; 250

Χορος ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ετεοκλης οὐκ ἐς φθόρον 1 σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;

Χορος θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ετεοκλης αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ 2 πᾶσαν πόλιν.

Χορος ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος. 255

Ετεοκλης ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορος μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ετεοκλης παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορος ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος. 260

Χορος λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ετεοκλης σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Χορός καὶ μὴν ἀκούω γʼ ἱππικῶν φρυαγμάτων. 245

Ἐτεοκλής μή νυν ἀκούουσʼ ἐμφανῶς ἄκουʼ ἄγαν.

Χορός στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ἐτεοκλής οὐκοῦν ἔμʼ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορός δέδοικʼ, ἀραγμὸς δʼ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλής οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδʼ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν; 250

Χορός ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλής οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσʼ ἀνασχήσῃ τάδε;

Χορός θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλής αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορός ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος. 255

Ἐτεοκλής ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορός μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ἐτεοκλής παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσʼ ἀγαλμάτων;

Χορός ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλής αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος. 260

Χορός λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι.

Ἐτεοκλής σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορός σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΧΟ. καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων. 245

ΕΤ. μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ. στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ. οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ. δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ. οὐ σίγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν? 250

ΧΟ. ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῶς πυργώματα.

ΕΤ. οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε?

ΧΟ. θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ. αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ. ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος. 255

ΕΤ. ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ. μοχθηρὸν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ. παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων?

ΧΟ. ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ. αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος. 260

ΧΟ. λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι.

ΕΤ. σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ. σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Etc.

Ne nunc audiens, perspicue audias nimis.

Cho.

Gemit urbs è terra tanquam circundata.

Etc.

Mihi igitur sufficit de his consulere.

Cho.

Timco, tumultus in portis augetur.

Etc.

Non taces? nihil horum dic contra urbem.
235

Cho.

O cognatio, ne prode turres.

Etc.

Non admortem tacens feres hec?

Cho.

Dij indigena, ne affequar feruitutem.

Etc.

Tu in seruitutem rediges me & urbem.

Cho.

O præpotens Iupiter, cõuerte in hostes iacula.
240

Etc.

O Iupiter, quale mulierum præbuisti genus?

Cho.

Flagitioſum, ut uiri funt, quorü urbs capta eſt.

Etc.

Obmutefcis rursus tangens ſtatuas?

Cho.

Ignauia linguam rapit metus.

Etc.

Mihi roganti, si leuem dederis finem.
245

Cho.

Si quàm citò dixeris, fortè ſciam.

Etc.

Tace miserâ, ne terrefacias amicos.

Cho.

Tacco, cum alijs patiar fatum.

Etc.

Hoc enim uerbum pro illis eligo à te;

Et cum bis, fine ſtatuis,
250

Optameliora, deos effe auxiliatores:

Meaq; uota audiens, deinde

Eiulatum sacrum propitium canta,

Juxta Grecanicum morem clamoris facrificij,

Χορος

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ετεοκλης

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορος

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ετεοκλης

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορος

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ετεοκλης

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορος

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ετεοκλης

οὐκ ἐς φθόρον¹ σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;

Χορος

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ετεοκλης

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ² πᾶσαν πόλιν.

Χορος

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ετεοκλης

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορος

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ετεοκλης

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορος

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορος

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ετεοκλης

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος

σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Χορός

καὶ μὴν ἀκούω γʼ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ἐτεοκλής

μή νυν ἀκούουσʼ ἐμφανῶς ἄκουʼ ἄγαν.

Χορός

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ἐτεοκλής

οὐκοῦν ἔμʼ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορός

δέδοικʼ, ἀραγμὸς δʼ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλής

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδʼ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορός

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλής

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσʼ ἀνασχήσῃ τάδε;

Χορός

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλής

αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορός

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ἐτεοκλής

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορός

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ἐτεοκλής

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσʼ ἀγαλμάτων;

Χορός

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλής

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορός

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι.

Ἐτεοκλής

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορός

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΧΟ.

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ.

οὐ σίγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν?
250

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῶς πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε?

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρὸν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων?

ΧΟ.

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ.

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Χορὸς Παρθένων

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

Ἐτεοκλῆς

μὴ νῦν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορὸς Παρθένων

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
230

Ἐτεοκλῆς

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.