Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΧΟΡΟΣ

Καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Μή νυν ἀκούουσ' ἐμφανῶς ἄκου' ἄγαν.

ΧΟΡΟΣ

Στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐκοῦν ἔμ' ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
250

ΧΟΡΟΣ

Δέδοικ', ἀραγμὸς δ' ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ' ἐρεῖς κατὰ πτόλιν ;

ΧΟΡΟΣ

Ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ' ἀνασχήσῃ τάδε ;

ΧΟΡΟΣ

Θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
255

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν καὶ σὲ καὶ πόλιν.

ΧΟΡΟΣ

Ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟΡΟΣ

Μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ἄνδρες, ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ' ἀγαλμάτων ;
260

ΧΟΡΟΣ

Ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

ΧΟΡΟΣ

Λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ' εἴσομαι.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟΡΟΣ

Σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
265

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Τοῦτ' ἀντ' ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

Καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ' ἀγαλμάτων,

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς·

κἀμῶν ἀκούσασ' εὐγμάτων ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον παιάνισον,
270

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.

Ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς ὕδατί τ' οὐδ' ἀπ' Ἰσμηνοῦ λέγω,
275

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

¹

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν

θύσειν θήσειν τροπαῖα, δαΐων πολεμίων δ' ἐσθήματα

στέψω λάφυρα δουρίπληχθ' ἁγνοῖς δόμοις.

²

Τοιαῦτ' ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280

μηδ' ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

Ἐγὼ δέ γ' δ' ἐπ' ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

ἐς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Paul Mazon (Editor). Paris. 1920-1925.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) (Greek) (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (6)

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 245-287 focus

Χορος

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ετεοκλης

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορος

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ετεοκλης

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορος

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ετεοκλης

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορος

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ετεοκλης

οὐκ ἐς φθόρον¹ σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;

Χορος

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ετεοκλης

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ² πᾶσαν πόλιν.

Χορος

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ετεοκλης

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορος

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ετεοκλης

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορος

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορος

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ετεοκλης

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος

σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ετεοκλης

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
265

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς:

κἀμῶν ἀκούσασ᾽³ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιώνισον,⁴

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τ᾽⁵ Ἰσμηνοῦ λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

†[μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,⁶⁷
275

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα,⁸]

λάφυρα δᾴων δουρίπηχθ᾽⁹ ἁγνοῖς δόμοις,

στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων [δ᾽¹⁰] ἐσθήματα.†

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν:¹¹

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δέ γ᾽¹² ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

288

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 245-287 focus

Χορός

καὶ μὴν ἀκούω γʼ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ἐτεοκλής

μή νυν ἀκούουσʼ ἐμφανῶς ἄκουʼ ἄγαν.

Χορός

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ἐτεοκλής

οὐκοῦν ἔμʼ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορός

δέδοικʼ, ἀραγμὸς δʼ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλής

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδʼ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορός

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλής

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσʼ ἀνασχήσῃ τάδε;

Χορός

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλής

αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορός

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ἐτεοκλής

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορός

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ἐτεοκλής

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσʼ ἀγαλμάτων;

Χορός

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλής

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορός

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι.

Ἐτεοκλής

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορός

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ἐτεοκλής

τοῦτʼ ἀντʼ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσʼ ἀγαλμάτων,
265

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς·

κἀμῶν ἀκούσασʼ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατί τʼ Ἰσμηνοῦ λέγω

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
275

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδʼ ἐπεύχομαι

θύσειν τροπαῖα, δαΐων δʼ ἐσθήματα,

στέψω λάφυρα δουρίπληχθʼ ἁγνοῖς δόμοις.

στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων δʼ ἐσθήματα.

τοιαῦτʼ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,
280

μηδʼ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δέ γʼ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,
285

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 245 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ.

οὐ σίγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν?
250

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῶς πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε?

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρὸν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων?

ΧΟ.

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ.

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΕΤ.

τοῦτ᾽ ἀντ' ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,
265

εὔχου τὰ κρείσσω ξυμμάχους εἶναι θεούς·

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱρὸν εὐμενῆ παιάνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολεμίων φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, ὕδατά τ' Ἰσμηνοῦ λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,
275

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα,

λάφυρα δάων δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.

στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων ἐσθήματα.

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
280

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δέ γ'᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῦσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
285

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 245 focus

Χορὸς Παρθένων

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

Ἐτεοκλῆς

μὴ νῦν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορὸς Παρθένων

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
230

Ἐτεοκλῆς

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορὸς Παρθένων

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλῆς

οὐ σῖγα; μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν.

Χορὸς Παρθένων

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλῆς

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;
235

Χορὸς Παρθένων

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλῆς

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορὸς Παρθένων

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

Ἐτεοκλῆς

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορὸς Παρθένων

μοχθηρόν, ὥςπερ ἄνδρες ὧν ἁλῷ πόλις.
240

Ἐτεοκλῆς

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορὸς Παρθένων

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλῆς

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

Χορὸς Παρθένων

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ἐτεοκλῆς

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.
245

Χορὸς Παρθένων

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Ἐτεοκλῆς

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,

εὔχου τὰ κρείσσω ξυμμάχους εἶναι θεούς.

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ
250

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιάνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,
255

Δίρκης τε πηγαῖς ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωσμένης,

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα
260

στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.

Ἐτεοκλῆς

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δ᾽ ἐπ' ἄνδρας ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ,
265

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι, καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 245 focus

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.
235

ΕΤ.

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσῃ τάδε;

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
240

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰

ποταίνιον ποτίφατον κλύουσ᾽ ἀνάμιγα (ἀνάμιγα rec.) πάταγον ἀκρόπτολιν ἀκρόπτολιν ἀκρόπολιν μή νυν, ἐὰν θνῄσκοντας μὴ νῦν et θνήσκοντας μή νυν μὴ νῦν paragraphi praefixae, nisi quod 239 et 243 etiam chori notam adscripsit m. ἔμ᾽ ἀρκεῖ πέποιθ' φθόρον φόνον φθόρον καὶ πᾶσαν καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν πόλιν πτόλιν

20 AESCHYLI

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

ΧΟ.

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.
245

ΕΤ.

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΕΤ.

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.
250

καὶ πρός γε τούτοις, ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων,

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς.

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων, ἔπειτα σὺ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιάνισον,

¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷

καὶ τότ' πείσομαι σπείσομαι σπ in π mutavit delet ἀκούσασ' ἀκούσας ἱερὸν ἱρὸν παιάνισον παιώνισον ω in α ut videtur mutavit

SEPTEM ADVERSUS THEBAS. 21

ΕΤ.

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,
255

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς,

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις,

Δίρκης τε πηγαῖς, οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνὸν λέγω,

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης,
260

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν,

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι

θήσειν τροπαῖα, πολεμίων δ᾽ ἐσθήμασι

λάφυρα δαΐων δουρίπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις

στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα.
265

¹⁸¹⁹²⁰²¹²²

Ἰσμηνὸν Ἰσμηνὸν ἰσμηνοῦ ἰσμηνοῦ σεσωμένης σεσωμένης σεσωισμένης αἱμάσσων τόθ' haec genuina videntur: λάφυρα δᾴων δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις στέψω πρὸ ναῶν, πολεμίων ἐσθήματα. τροπαῖα τροπαῖα ἐσθήμασι ἐσθήμασι (τα scripsit m) δουρίπληχθ᾽ δουρίπηχθ' super δ' scripsit τ' Verba πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα omittunt totum versum

22 AESCHYLI

ΕΤ.

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγῃς τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον
270

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλους σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

ΧΟ.

1

Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 245 focus

ΧΟ.

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽· ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ.

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια μὴ προδῶις πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσηι τάδε;

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτή σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρες ὧν ἁλῶι πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὐ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

ΧΟ.

ἀψυχίαι γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ.

αἰτουμένωι μοι κούφον εἰ δοίης τέλος.
260

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΕΤ.

τοῦτ᾽ ἀντ᾽ ἐκείνων τοὔπος αἱροῦμαι σέθεν.

καὶ πρός γε τούτοις ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων
265

εὔχου τὰ κρείσσω, ξυμμάχους εἶναι θεούς.

κἀμῶν ἀκούσασ᾽ εὐγμάτων ἔπειτα σύ

ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιώνισον,

Ἑλληνικὸν νόμισμα θυστάδος βοῆς,

θάρσος φίλοις, λύουσα πολέμιον φόβον.
270

ἐγὼ δὲ χώρας τοῖς πολισσούχοις θεοῖς

πεδιονόμοις τε κἀγορᾶς ἐπισκόποις

Δίρκης τε πηγαῖς ὕδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ λέγω

Testim.:

273 Phot. Hesych. ναρᾶς τε Δίρκης· ῥευστικῆς Αἰσχύλος (fr. 347) huc referebat Weil...

Apparatus Criticus

τετρωμένους τετραμμένους πύθησθε πύθοισθε φρυαγμάτων φρυμαγμάτων γῆθεν δῆθεν utrumque σῖγα σιγά ἐς φθόρον ἐς φόνον corr. m σιγῶσ᾽ οὐ σιγῶν δουλοῖς δ. ἐμέ καὶ σὲ καὶ πόλιν καὶ πᾶσαν πόλιν πτόλιν ἄνδρες ἄνδρας τέλος λόγου παιώνισον παιώνισον παιάν. ὕδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ οὐδ᾽ ἀπ᾿ Ἰσμηνοῦ corr. Geel

ΕΤ.

εὖ ξυντυχόντων καὶ πόλεως σεσωμένης

μήλοισιν αἱμάσσοντας ἑστίας θεῶν
275

[ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν, ὧδ᾽ ἐπεύχομαι]

θύσειν τροπαῖα, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα

στέψω λάφυρα δουρίπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.

τοιαῦτ᾽ ἐπεύχου μὴ φιλοστόνως θεοῖς,

μηδ᾽ ἐν ματαίοις κἀγρίοις ποιφύγμασιν·
280

οὐ γάρ τι μᾶλλον μὴ φύγηις τὸ μόρσιμον.

ἐγὼ δὲ γ᾽ ἄνδρας ἓξ ἐμοὶ σὺν ἑβδόμωι

ἀντηρέτας ἐχθροῖσι τὸν μέγαν τρόπον

εἰς ἑπτατειχεῖς ἐξόδους τάξω μολών,

πρὶν ἀγγέλου σπερχνούς τε καὶ ταχυρρόθους
285

λόγους ἱκέσθαι καὶ φλέγειν χρείας ὕπο.

Translations (8)

Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 245-285 focus

Chorus

Oh, but I hear horses snorting!
245

Eteocles

Hear them, then, but not too clearly.

Chorus

The city groans from deep in the earth, as though we are surrounded.

Eteocles

Surely it is enough that I am making plans for this?

Chorus

I am terrified—the crashing at the gates is increasing.

Eteocles

Won’t you be silent, and speak none of this throughout the city?
250

Chorus

Divine company, do not betray our fortifications!

Eteocles

Damn you! Will you not endure these events in silence?

Chorus

Gods of our city! Do not let my fate be slavery!

Eteocles

You would enslave both me and all the city.

Chorus

Almighty Zeus, turn your missile against the enemy!
255

Eteocles

O Zeus, what a breed you have made for us in women!

Chorus

A breed steeped in misery, just like men whose city is captured.

Eteocles

Why are your words ill-omened, when you still grasp the gods’ statues?

Chorus

In my weakness fear controls my tongue.

Eteocles

If only you would grant my plea for a small service.
260

Chorus

Please state it as quickly as possible, and I will quickly know what to do.

Eteocles

Be silent, wretched woman; do not terrify your own men.

Chorus

I am silent. I will suffer what is destined together with the others.

Eteocles

I welcome this sentiment of yours over what you said before.

And in addition, keep your distance from the gods’ images and make a stronger prayer, that the gods fight on our side. And once you have heard my prayers, then sing the victory song, the sacred cry of joy and goodwill, our Greek ritual of shouting in tribute,
265

that brings courage to our friends and dissolves fear of the enemy.
And now Here Eteocles makes his vow. to the gods who guard our city’s land, both those who dwell in the plain and those who watch over its meeting-place, to Dirce’s springs and the waters of Ismenus, I vow that, if things go well and the city is saved,
270

the citizens shall redden the gods’ altars with the blood of sheep and sacrifice bulls to the gods—this is my vow—and offer trophies, while I will crown their holy temples with the spoil of the enemy’s spear-pierced garments.
275

Make this kind of prayer to the gods, without your previous lamentation, nor with wild and useless panting; for you will not escape your destiny any the more. As for me, I will go station six men, with me as the seventh, as champions to oppose the enemy in proud fashion
280

at the seven exits in the wall, even before speedy messengers or swift-rushing reports arrive and inflame us with urgent need. Exit.
285

The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 245 focus

And I do in truth hear the snortings of the horses.

Eteocles

Do not now, when thou hearest them, hear too distinctly.

Chorus

Our city groans from the ground, as though the foes were hemming her in.

Eteocles

Is it not then enough that I take measures for this?

Chorus

I fear! for the battering at the gates increases.

Eteocles

Wilt thou not be silent? Say nought of this kind in the city.

Chorus

O associate band [of gods], abandon not our towers.

Eteocles

Cannot ye endure it in silence, and confusion to ye?

Chorus

Gods of my city! let me not meet with slavery.

Eteocles

Thou thyself art making a slave both of me, of thyself, and of the city.

Chorus

O all-potent Jove! turn the shaft against our foes.

Eteocles

O Jove! what a race hast thou made women!

Chorus

Just as wretched as men when their city is taken.

Eteocles

Again thou art yelping as thou claspest the statues!

Chorus

Yes, for in my panic terror hurries away my tongue.

Eteocles

Would to heaven that you would grant me a trifling favour on my requesting it.

Chorus

Tell me as quickly as you can, and I shall know at once.

Eteocles

Hold thy peace, wretched woman, alarm not thy friends.

Chorus

I hold my peace—with others I will suffer what is destined.

Eteocles

I prefer this expression of thine rather than thy former words; and moreover, coming forth from the statues, pray thou for the best,—that the gods may be our allies. And after thou hast listened to my prayers, then do thou raise the sacred auspicious shout of the Paean, the Grecian rite of sacrificial acclamation, an encouragement to thy friends that removes the fear of the foe. And I, to the tutelary gods of our land, both those who haunt the plains, and those who watch over the forum, and to the fountains of Dirce, and I speak not without those of the Ismenus

, if things turn out well and our city is preserved, do thus make my vows that we, dyeing the altars of the gods with the blood of sheep, offering bulls to the gods, will deposit trophies, and vestments of our enemies, spear-won spoils of the foe, in their hallowed abodes. Offer thou prayers like these to the gods, not with a number of sighs, nor with foolish and wild sobbings; for not one whit the more wilt thou escape Destiny. But I too, forsooth

, will go and marshal at the seven outlets of our walls, six men, with myself for a seventh, antagonists to our foes in gallant plight, before both urgent messengers and quickly-bruited tidings arrive, and inflame us by the crisis.

Exit Eteocles.

Chorus

LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 245 focus

gémit du fond de son sol : ils nous enveloppent !

ÉTÉOCLE

Je suis là pour savoir les mesures à prendre.

LE CORYPHÉE

J'ai peur ; le bruit des portes heurtées croît encore.

ÉTÉOCLE

Ne cesseras-tu pas de crier ainsi par la ville. Silence !

LE CORYPHÉE

O dieu ici assemblés, n'abandonnez pas nos remparts !

ÉTÉOCLE

Malheur ! ne te peux-tu résigner à te taire ?

LE CORYPHÉE

Dieux de ma cité, épargnez-moi l'esclavage !

ÉTÉOCLE

C'est toi qui nous livres à l'esclavage, et moi et toute ta ville.

LE CORYPHÉE

Zeus tout-puissant, tourne tes traits contre nos ennemis !

ÉTÉOCLE

O Zeus, qu'as-tu créé en nous créant la femme ?

LE CORYPHÉE

Un être misérable, aussi bien que l'homme, quand leur ville est prise.

ÉTÉOCLE

Encore parler de malheurs, et quand tu étreins des dieux !

LES SEPT CONTRE THÈBES

LE CORYPHÉE

Je n'ai plus de courage : l'épouvante m'arrache mes mots !

ÉTÉOCLE

Je t'en prie, voudrais-tu m'accorder une légère grâce ?

LE CORYPHÉE

Dis vite, et vite je verrai si je puis.

ÉTÉOCLE

Tais-toi, malheureuse ; cesse d'effrayer les tiens.

LE CORYPHÉE

Je me tais : mon sort sera le sort de tous.

ÉTÉOCLE

Voilà un mot que je retiens : je te laisse les autres ! Mais fais plus ; quitte ces statues et adresse aux
dieux la seule prière qui vaille : qu'ils combattent avec nous. Puis écoute mes vœux à moi et accompagne-les, comme d'un péan favorable, de la clameur sacrée, du cri rituel qui, en Grèce, salue la chute des victimes : il donnera confiance aux nôtres et dissipera en eux tout effroi de l'ennemi. Devant les dieux maîtres de ce pays, dieux des
campagnes, dieux gardiens de nos places, source de Dirké ¹, eaux de l'Isménos, je le déclare, si tout s'achève heureusement, si notre ville est sauvée, je ferai couler le sang des brebis sur les autels divins, pour célébrer notre victoire ; et des vêtements de nos ennemis, dépouilles déchirées par
la javeline, je ferai des offrandes pendues aux murs de leurs saintes demeures. Voilà les vœux que je t'engage à faire, au lieu de te complaire à ces gémissements, à ces cris haletants, aussi vains que sauvages, qui ne te feront pas échapper au destin. Moi, aux sept issues de nos rem-
parts, pour tenir tête à l'ennemi, j'irai placer six guerriers de grande allure — et moi septième — avant que des messagers affolés et des rumeurs trop promptes ne viennent nous surprendre et mettre tout en feu sous la menace de
la nécessité

The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 245 focus

Distinct I hear the fireyneighing steed.

255

ETEOCLES.

Whate'er thou hear'st, it asks not thy attention.

CHORUS.

The city shakes beneath th' enclosing foes.

ETEOCLES.

Be satisfied; to guard it is my charge.

CHORUS.

I fear: the clash is louder at the gates.

ETEOCLES.

Peace; nor distract the city with thy cries.
260

CHORUS.

Ye social pow'rs, leave not our walls defenceless.

ETEOCLES.

Woe on thee! Canst thou not bear this in silence?

CHORUS.

Gods of this state, save me from slavery!

ETEOCLES.

Me wou'dst thou make a slave, and all the state.

CHORUS.

Allpow'rful Jove, turn on the foe the sword!
265

ETEOCLES.

Heav'ns, of what quality are women form'd?

CHORUS.

Wretched, as men are, in their country's ruin.

ETEOCLES.

Still wail thy country? Still embrace these Gods?

CHORUS.

Wild with my fears, I speak I know not what.

ETEOCLES.

Wou'dst thou indulge me in a light request?
270

CHORUS.

Speak it at once, quickly shall I obey.

ETEOCLES.

Be silent, wretch; nor terrify thy friends.

CHORUS.

I will; and with them bear what Fate decrees.

ETEOCLES.

I praise thy resolution. Clasp no more

These images; but stand apart, and ask
275

Happier events; entreat the friendly Gods

To aid us.

Hear my vows; then instant raise

The heav'nappeasing Pæan, whose high strains

Of solemn import, 'midst her sacred rites,
280

Greece pours symphonious; strains, that raise the soul

To gen'rous courage, and the fix'd disdain

Of fear and danger.

To the guardian Gods

Whose tutelary pow'r protects our fields,
285

Protects our crouded streets; to Dirce's fount;

Nor thee, Ismenus, will I pass unhonour'd;

If conquest crowns our helms, and saves our city,

The hallow'd sacrifice shall bleed, and load

Their smoking altars; this victorious hand
290

Shall raise the glitt'ring trophies t

, and hang high,

To grace their sacred walls, the richwrought vests,

Spoils of the war, rent from the bleeding foe.

Breath to the Gods these vows: but let no sigh

Break forth, no lamentation rude and vain:
295

Weak is their pow'r to save thee from thy fate.

My charge shall be at our sev'n gates to fix

Six of our bravest youth, myself the seventh,

In dreadful opposition to the foe;

E'er yet the violent and tumultuous cry
300

Calls me perforce to join the firey conflict.

CHORUS.

Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 245 focus

Nitriti di cavalli alti odo fremere.

ETEOCLE

Non prestar troppo orecchio, anche se li odi.
270

CORO

Siamo strette! Dal suol geme la rocca!

ETEOCLE

A provvedere a ciò non basto io forse?

CORO

Tremo! Il fracasso alle porte si gonfia!

ETEOCLE

Vorrai tacer, che la città non t'oda?

CORO

Santo Concilio, non tradir le mura!
275

ETEOCLE

Vuoi soffrire e tacere, in tua malora?

CORO

Patrî Numi, deh!, schiava io mai non cada!

ETEOCLE

Tu me fai schiavo, e tutta la città!

CORO

Giove, contro i nemici il dardo volgi!

ETEOCLE

Giove, che dono, il sesso delle femmine!
280

CORO

Gramo è pur l'uomo, se la patria perde!

Con rinnovato impeto si prostrano innanzi alle immagini.

ETEOCLE

Stringi ancora le immagini ? Ancora ululi?

CORO

Terror, contro il voler, tragge mia lingua.

ETEOCLE

Lieve una grazia, io te lo chiedo, porgimi.
285

CORO

Súbito parla, e súbito io la sappia.

ETEOCLE

Taci! Non sbigottir gli amici, o misera!

CORO

Taccio. Con gli altri il fato soffrirò.

ETEOCLE

Piú che ogni altro tuo detto io questo ho caro.

E adesso, poi, dai simulacri spíccati,
290

e implora i Numi che agli amici arrida

la miglior sorte. E, uditi i voti miei,

leva il peana, l'ululo propizio,

il grido sacro d'Ellade, compagno

dei sacrifizî, che il terrore infesto
295

sperda, e coraggio negli amici infonda.

Ed io, frattanto, della patria ai Numi,

a quei che il piano e che la rocca e l'àgora

guardan custodi, e ai rivoli di Dirce,

né pur taccio l'Ismeno, io qui prometto
300

che, se fortuna a noi sorrida, e salva

sia la città, molto sangue d'agnelli

tingerà l'are, e sgozzeremo tauri,

alzeremo trofei, d'infeste spoglie

prese in battaglia, intrecceremo serti
305

ai templi sacri. Tali preci ai Numi

rivolgi, e cari non ti siano gli ululi

né le vane selvatiche querele:

al destino fuggir, tanto, non puoi.

Or vado, e scelgo sei guerrieri - e settimo
310

pongo me stesso, che alle sette porte

contro i nemici di gran lena voghino,

pria che affannati messaggeri giungano,

e veloci sussurri si diffondano

nella distretta, a conturbarci l'animo.
315

Eteocle parte. Le fanciulle si aggruppano di nuovo

intorno all' ara.

2 SECONDO CANTO INTORNO ALL'ARA 1 Strofe 1

CORO

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 245 focus

Attamen audiui equestres fremitus.

230

Etc.

Ne nunc audiens, perspicue audias nimis.

Cho.

Gemit urbs è terra tanquam circundata.

Etc.

Mihi igitur sufficit de his consulere.

Cho.

Timco, tumultus in portis augetur.

Etc.

Non taces? nihil horum dic contra urbem.
235

Cho.

O cognatio, ne prode turres.

Etc.

Non admortem tacens feres hec?

Cho.

Dij indigena, ne affequar feruitutem.

Etc.

Tu in seruitutem rediges me & urbem.

Cho.

O præpotens Iupiter, cõuerte in hostes iacula.
240

Etc.

O Iupiter, quale mulierum præbuisti genus?

Cho.

Flagitioſum, ut uiri funt, quorü urbs capta eſt.

Etc.

Obmutefcis rursus tangens ſtatuas?

Cho.

Ignauia linguam rapit metus.

Etc.

Mihi roganti, si leuem dederis finem.
245

Cho.

Si quàm citò dixeris, fortè ſciam.

Etc.

Tace miserâ, ne terrefacias amicos.

Cho.

Tacco, cum alijs patiar fatum.

Etc.

Hoc enim uerbum pro illis eligo à te;

Et cum bis, fine ſtatuis,
250

Optameliora, deos effe auxiliatores:

Meaq; uota audiens, deinde

Eiulatum sacrum propitium canta,

Juxta Grecanicum morem clamoris facrificij,

Etc.

Amicis audaciam præbebis ſoluens hoſtilem timore.
255

Ego uerò regionis patronis dijs,

Paganisq;, fori ſpeculatoribus,

Dircæq; fontibus, neq; ab Ismeno dico

Rebus bene accidentibus, feruataq; urbe,

Ouibus stillantes fanguinem aras deorum,
260

Taurosq; occiſos dijs, hic uoueo

Ponere trophea, ad ſepulchra hostium,

Exuuias uerò caſtis domibus hostium ferro partas.

Talia uoue non querule dijs,

Neq; in uanis feuis fufpirijs.
265

Nam nequaquam magis effugies fatum.

Ego ad ſex uiros me cum ſeptimo

Aduerfarios hoſtibus magnopere,

Ad ſeptem portas ordinabo proficifcens,

Priusquam nuncij impetuofi& celeres
270

Sermones ad nos ueniant, & urant pre neceßitate.

Cho.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 245 focus

Ah, but the snorting of the steeds I hear!

Eteocles

Then, if thou hearest, hear them not too well!

Chorus

Hark, the earth rumbles, as they close us round!

Eteocles

Enough if I am here, with plans prepared.
210

Chorus

Alack, the battering at the gates is loud!

Eteocles

Peace! stay your tongue, or else the town may hear.

Chorus

O warders of the walls, betray them not!

Eteocles

Beshrew your cries! in silence face your fate.

Chorus

Gods of our city, see me not enslaved!
215

Eteocles

On me, on all, thy cries bring slavery.

Chorus

Zeus, strong to smite, turn upon foes thy blow!

Eteocles

Zeus, what a curse are women, wrought by thee!

Chorus

Weak wretches, even as men, when cities fall.

Eteocles

What! clasping gods, yet voicing thy despair?
220

Chorus

In the sick heart, fear maketh prey of speech.

Eteocles

Light is the thing I ask thee—do my will!

Chorus

Ask swiftly: swiftly shall I know my power.

Eteocles

Silence, weak wretch! nor put thy friends in fear.

Chorus

I speak no more: the general fate be mine!
225

Eteocles

I take that word as wiser than the rest.

Nay, more: these images possess thy will—

Pray, in their strength, that Heaven be on our side!

Then hear my prayers withal, and then ring out

The female triumph-note, thy privilege—
230

Yea, utter forth the usage Hellas knows,

The cry beside the altars, sounding clear

Encouragement to friends, alarm to foes.

But I unto all gods that guard our walls,

Lords of the plain or warders of the mart
235

And to Ismenus' stream and Dirce's rills,

I swear, if Fortune smiles and saves our town,

That we will make our altars reek with blood

Of sheep and kine, shed forth unto the gods,

And with victorious tokens front our fanes—
240

Corslets and casques that once our foemen wore,

Spear-shattered now—to deck these holy homes!

Be such thy vows to Heaven—away with sighs,

Away with outcry vain and barbarous,

That shall avail not, in a general doom!
245

But I will back, and, with six chosen men

Myself the seventh, to confront the foe

In this great aspect of a poisèd war,

Return and plant them at the sevenfold gates,

Or e'er the prompt and clamorous battle-scouts
250

Haste to inflame our counsel with the need.

[ Exit Eteocles.

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 245 focus

Der Rosse wildes Schnauben hör' ich nahe schon.

Eteokles.

Nun, wenn du's hörst, nicht allzudeutlich höre mir's.

Der Chor.

Es stöhnt von Grund auf Kadmos' Stadt, vom Feind umgarnt.

Eteokles.

Und euch genügt nicht, daß sie steht in meiner Hut?

Der Chor.

Mir bangt: das Kampfgetöse vor den Thoren wächst.
230

Eteokles.

So schweige still doch, sage nichts der Stadt davon!

Der Chor.

Ihr Götter alle, gebet nicht die Burg dahin!

Eteokles.

Verwünschte, wirst du deinen Mund nicht bändigen?

Der Chor.

Ihr Götter Thebä's, nicht in Knechtschaft stoßet mich!

Eteokles.

Ihr selbst bereitet Knechtschaft euch, der Stadt und mir.
235

Der Chor.

Allmächt'ger Zeus, wend' auf die Feinde dein Geschoß!

Eteokles.

Zeus, die Frauen, welch Geschlecht erschufest du!

Der Chor.

Elend wie Männer, deren Stadt der Feind erstürmt!

Eteokles.

Schon wieder böse Worte vor der Götter Bild?

Der Chor.

Mir reißt der Unmacht feige Furcht die Zunge hin.
240

Eteokles.

Um Eines bitt' ich, schenke mir die kleine Gunst.

Der Chor.

Gleich, ohne Säumen sag' es, und gleich weiß ich es.

Eteokles.

Still schweige, Thörin, treibe nicht das Volk in Angst.

Der Chor.

Ich schweige, mit den Andern duld' ich mein Geschick.

Eteokles.

Ich nehme dies Wort lieber als die frühern an.
245

Und nun verlaßt die Götterbilder und erfleht

Das Bess're, daß die Götter uns Mitstreiter sei'n.

Und sprach ich meine Bitten aus, dann stimme du

Zur Sühne heiligen Festgesang den Göttern an,

Den Weihgesang der Opfer nach Hellenenbrauch,
250

Des Muths Erwecker, daß du bannst des Krieges Furcht.

Euch, meines Landes Göttern, euch stadtschirmenden,

Des Feldes Hütern und des Markt's, und dir, o Born

Dirka's, Ismenos' Fluten, euch gelob' ich laut:¹

Wenn Alles wohlging und die Stadt gerettet ward,
255

So röth' ich euren Opferherd mit Lammesblut,

Und weihe Farrenopfer euch, ihr Ewigen,

Und pflanze Siegeszeichen auf, und kränze rings

Mit kühnerstritt'nem Feindesraub das Heiligthum.

So flehe du die Götter ohne Seufzerlaut
260

Und nicht mit eiteln, wilden Angstausrufen an:

Nicht mehr ja deßhalb wirst du deinem Loos entflieh'n.

Ich wähle mir sechs Männer, ich der siebente,

Die wider unsre Feinde steh'n mit großer Kraft,

Und theile sie den sieben Thorausgängen zu,
265

Eh' ungestümer Boten raschbeschwingtes Wort

Sich naht, und ängstend zündet bei des Dranges Noth.

Chor
Wechſelgesang des Chores. Erste Strophe. (ab.)

Notes on the current edition

Seven Against Thebes

1. 276 ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν ὧδ' ἐπεύχομαι secl. Wil.

2. 278 sic Weil praeeunte Hermanno : λάφυρα δάων δουρίπληχθ' ἁγνοῖς δόμοις codd., quorum nonnulli adiciunt στέψω πρὸ ναῶν

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-182

σύ τ᾽:

où d'

Lips.

120

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-183

κράτος:

κράτος

Ald. Rob.

120

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-184

ῥυσίπολις:

φυσίπολις

Lips. Mosc. 1.

φυσόπτολις

Par. N.

φυσίπτολις

M. G. Vit. et ceteri.

121

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-185

Παλλάς:

πολλὰς

Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Ald. Rob.

121

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-186

ἵππιος:

ἵπτιος

Vit.

ἵππειος

Arund.

121

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-187

ποντομέδων:

ποντομέδων δ'

Mosc. 1.

122

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-188

ἰχθυβόλῳ:

izvẞólov

Mosc. 1. 2.

123

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-189

μαχανᾷ:

μαχανᾶ

, supra adscripto

ad primam et ultimam syllabam, M.

pazara

Vit. Cantabr. 1. Par. B. L. Ceteri

μηχανᾷ

123

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-190

Ποσειδῶν:

пoσridãν

M. Vit. et regius a Spanhemio collatus.

70σ1ð☎v

Par. N. Ceteri

лоσɛð@v

. Incertum esse dicit Brunckius, utrum Par. A.

ποσειδῶν

habeat.

123

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-191

φόβων:

góẞor

G. Arund. Par. A. B. C. H. I. K. Ask. A.

qórov

Cantabr. 2. Par. L. et

Bov

supra scripto M.

góẞov

Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

124

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-192

δίδου:

φόβου

pro

δίδου

iterat Lips.

124

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-193

Κάδμου ἐπώνυμον:

ἐπώνυμον κάδμου

Μ.

125

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-194

κήδεσαι:

κηδεύσαι τ'

sine accentu G.

κήδευσαί τ'

Taur.

κηδέσθητ'

, supra scripto

κήδεσαί τ'

Mosc. 1.

κηδέσθη τ'

a correctore, quum antea esset

κήδευσαι τ'

, Vit.

κήδευσέ τ'

Mosc. 1.

126

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-195

ἅτε:

ἅτε

supra scripto

127

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-196

γένους:

γένος

Vit.

127

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-197

γὰρ:

yao

praebent G. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. F. H. Ask. A. Colb. 1. Omittunt M. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

128

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-198

αἵματος:

θυγατρὸς

post

αἵματος

addit Par. F.

128

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-199

λιταῖσί σε: Libri

λιταῖς σε

. A me repositum

λιταῖσί σε

receperunt editores.

129

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-200

θεοκλύτοις:

98ozhýτois

Par. F. id quod etiam alter scholiasta agnoscit. Ceteri

Θεοκλύτοις

. Apte comparat Abreschius

θεοκλυτεῖν

, de quo verbo interpretes Hesychii dixerunt.

129

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἀϋτοῦσαι: Libri omnes

άлvоvσα

. Moschus II. 98. (100.)

ȧvnäúortos

et 120. (126.)

vоrτεs

. Inconsiderate de mensura huius verbi disseruit Blomfieldius in glossario ad Promethei v. 613. Futurum et aoristus non possunt unquam breve

habere. Nec praesens aut imperfectum longa

esse possunt, nisi apud epicos, si sequens syllaba longa est, et ne id quidem aliter quam ut

non sit sub ictu. Ostendere id potest vel

ἠπύτα κήρυξ

. Εx quo consequitur hic scribendum esse cum Seidlero

αὐτοῦσαι

. In contrariam partem peccarunt librarii v. 132.

130

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-202

πελαζόμεσθα:

πελα-Couεoda

M, et ita primus edidit Victorius.

λalóµɛdɑ

G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Mosc. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.

130

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-203

Λύκει᾽:

λύκɛ

M. Rob. Turn.

λύzi

G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Post

ἄναξ

Lips.

τε

addit.

131

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-204

Λύκειος:

λύκιος

, sed mutatum in

λύκειος

, sic M.

λύκει

Ald.

131

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-205

γενοῦ:

γενοῦ

post

στρατῷ δαΐῳ

habent Vind. 2. 4.

131

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-206

ἀϋτᾶς:

τῷ στρατῷ τῷ δαΐῳ

G. Mosc. 2.

avras

Mosc. 1. et supra scripto Cantabr. 2.

antas

Mosc. 2. Ceteri

aütus

. In Lips.

supra adscriptum est. Scholiastarum is qui interpretatur

Tor queτégor στεναγμῶν ἀκροατής

, legerat

αϊτάς

, quod nescio an exhibere voluerit librarius qui in codice Mosc. 1.

avrὰs

scripsit. Et scribendum esse

åttaç

coniecit Stanleius. Schützius in postrema editione

divas

dedit. De mensura huius verbi copiose disseruit Bachmannus ad Lycophr. v. 461. Putant

atta

vocativum media brevi posuisse Alcaeum in versibus ab Athenaeo X. p. 430. D. XI. p. 481. A. servatis. Aeschylum ne si licuisset quidem Atticis illud corripere, hic

dïtàs

scripturum fuisse credo. Valde enim nocet virtuti orationis nomen substantivum, ubi gravis simplicitas participium poscit. Neque vero

aütus

aut similis nominis genitivus ferri potest, ad quem scholiastae perinepte

Evɛzev

supplent. Dativum posuerat Aeschylus, cui ex sequente

adhaesit, verum non

άvtã

, sed

ἀñóó̟

. Hesychius

ἠπύη, φωνή

132

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-207

σύ τ':

omittunt Ox. Ven. A. Ald. Turn.

133

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-208

Λατογένεια:

λατογένεια

Μ. Cantabr. 1. Par. L. Taur. et

supra adscripto G. Lips. Colb. 2. Ceteri

λητογένεια

133

133. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-209

κούρα:

κούρα

, supra scripto

, G. Lips.

κούρη

, supra scripto

, Mosc. 1. Hic versus cum antistrophico comparatus invicto argumento ostendit veram esse eam huius metri rationem, quam a me monstratam contra Boeckhium defendit Weissenbornius.

133

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-210

Ἄρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου: Libri

tógov εð пv×ášov úgteµ qíka. è è è è

, nisi quod

ἐντυκάζου (sic)

M. habet, litteris quidem

in litura. Idem

ἐντυκάζου

adscriptum est in Par. B. Hinc

εvtvzážov

restituit L. Dindorfius in Stephani Thesauro in v.

εὔτυκτος

. Hesychius

εντύκαζον (pro εὐτυκάζου), εύτυκτον, ἔχει ἕτοιμον

. Post haec verba quum libri habeant

"Αρτεμι φίλα. è è è è

, dubitari potest utrum librarius aberraverit ad v. 139. an perverterit ordinem verborum. Hoc probabilius iudicavi, ut duo versus eodem metro essent: strophicus enim excidit. Quare scripsi

Αρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου

134

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-211

ὄτοβον:

Toẞor

recte Brunckius. Et sic M. Ceteri

tτoßov

, ante quod vocabulum Vit.

τὸ ἀκροξόνιον

addit.

136

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-212

ὦ πότνι᾽ Ἥρα: Libri

ὦ πότνια ἥρα

137

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-213

ἔλακον:

ἔλαβον

Par. E.

138

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-214

χνόαι:

zróur

adscriptum, ut videtur, in Par. B.

138

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-215

ἢ ἔ: Bis scribendum erat, dochmio monstrante. Ter habet Mosc. 2. ceteri quater.

139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-216

δοριτίνακτος δ' αἰθὴρ: Libri

dogvtíraztos d' aidyo

, praeter Med. in quo

dogiri-vaxtos

(non omissa particula) scriptum est (recte, ut videtur, quamquam dubitat de hac re Lobeckius ad Ai. v. 211.) et Colb. 2. in quo

omissum est. Deleverunt etiam Porsonus et Blomfieldius. Fallitur tamen Wellauerus prorsus otiosam putans particulam. Immo necessaria est, quia

ἐπιμαίνεται

refertur ad praegressum alius virginis dictum,

ἔλακον ἀξό-vwv Boldoμérov zróa

. Adstrepit vero, inquit, isti curruum stridori tremefactus hastis aether. Quare post

alǹo

posui particulam.

140

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-217

ἐπιμαίνεται:

ἐπιμένεται

Mosc. 1.

ἐπισημαίνεται

adscriptum in Par. B.

140

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-218

τί πόλις ἄμμι:

τί πτόλις

Par. L.

καὶ πόλις

uuu

M. Vit. Colb. 2. et Faehsio teste Par. L.

ceteri.

141

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-219

πάσχει:

πάσχειν

Par. E.

141

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-220

γενήσεται:

τι γεν-νήσεται

Αld.

καὶ γεννήσεται

Mosc. 2.

141

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-221

ποῖ δὲ τέλος ἔτ᾽:

ποῖ δ᾽ ἔτι τέλος

M. Ald. Turn.

ποῖ δέτι τέλος

, ad

ποῖ

supra adscripto

, Lips.

πῆ δ᾽ ἔτι τέλος

Vit. Mosc. 1. Vind. 2. 3. 4.

ποῖ δέ τοι τέλος

Ask. A. Cantabr. 2.

ποῖ τι τέλος

Rob.

ποῖ τέλος

G. Taur. Recte Seidlerus

ποῖ δὲ τέλος ἔτ'

, ut melius congruens antistrophico. Est enim ex Cretico et dochmio compositus versus.

142

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-222

ἀκροβόλων: Triclinius, ut videtur, ambigit a Thebanisne an ab Argivis venire dicantur lapides. Magis mirum est, quod Blomfieldio in glossario placuit,

ἀκροβόλων λιθάδα

esse lapidum imbrem a velitibus iactum. Bothius non animadversis antistrophicis huic versui praeposuit illum,

κόναβος ἐν πύλαις χαλκοδέτων σακέων

, non male quidem, sed nulla tamen necessitate. Sunt haec de Thebanis potius quam de Argivis intelligenda. Egregie poeta omne periculum gradatim descripsit, primo e statione signa moventem exercitum hostium, deinde campum armis implentem ac magis magisque urbi appropinquantem, iam denique hac in stropha initium proelii, Thebanos lapidum iaculatione de moenibus se defendentes, in portis autem comminus consertam pugnam.

144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-223

ὦ φίλ᾽ Ἄπολλον:

ὦ φίλτατ' ἄπολλον

Rob.

145

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-224

ἐκ Διόθεν: Libri

καὶ διόθεν

, praeter Robortelli editionem, in qua recte

ἐκ διόθεν

scriptum est. Excidisse verbum quod aut

πέλοι

vel

μόλοι

significaret, aut quale est

ἐπαιτῶ

, et fortasse hoc ipsum, et metrum prodit et sententia.

147

148-149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-225

πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ σύ τε, μάκαιρ᾽ ἄνασσ᾽ Ὄγκα, ὑπὲρ πόλεως:

πολεμόκρατον

Cantabr. 1. Par. E. N. Colb. 1.

πο-λεμόκραντον ἁγνὸν τέλος

purum et vacuum scelere exitum belli dicit, in mente habens odia fratrum. Libri

ἐν μάχαισί τε μάκαιρ' ἄνασσ' ὄγκα πρὸ πόλεως

, nisi quod

μάχεσι

habet Par. C. deinde

μάκερ

μάχαις'

Ald.

ἄνασ'

Lips. tum

ὄγγα

Mose. 1.

πρὸ πόλεως

autem omittunt Arund. Par. K. et Cantabr. 2. in quo recentior manus addidit. Aperte

ἐν μάχαισί τε

nihil aliud est quam

ἐν μάχα· σύ τε

. Deinde metrum ostendebat scribendum esse

ὑπὲρ πόλεως

, cuius interpretatio est

προ πόλεως

. Nam etsi

Onea

dicta est Minerva a vico portae ab isto vico dictae vicino, de quo Millerus in Orchomeno p. 121. disseruit, tamen hic significatur pro urbe i. e. pro civibus. Confirmat emendationem glossa in Vit. supra adscripta

ἡ ἐπάνω τῆς πόλεως ἱστορουμένη

. Et scholiastes,

γίνωσκε γὰρ ὅτι ἐζωγράφουν ταύτην πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως. ἣν καὶ ὁ Λυκόφρων πυλαίτιδα λέγει διὰ τὸ ἄνωθεν ἱστο-ρεῖσθαι ταύτην τῶν τῆς πόλεως πυλῶν

. Sic codices et Rob. sed Stephanus

ἱστορεῖσθαι

ἵστασθαι

mutavit. Lycophronis versus est 356.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-226

ἐπιρρύου:

ἐπιρύου

Οχ. Ald.

επιρρύου

ut ceteri M. sed

supra additum est. Correpta est autem huius verbi penultima syllaba, ut v. 285. 803.

150

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-227

παναλκεῖς:

παναρκεῖς

, a recentiore manu

supra adscripto M. γρ.

παναρκεῖς

Par. Β.

παναλεῖς

Par. E.

151

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-228

τέλειαί τε:

τελείας τε

Lips. Rob.

θεαὶ τέλειαί τε

Mosc. 1.

152

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-229

γᾶς:

γῆς

Lips.

152

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-230

τῆσδε:

τάσδε

etiam M. non

τασδέ γε

152

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-231

δορίπονον:

δορίπονον

Μ. et sie Vict.

δορύπονον

G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.

153

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-232

μὴ:

ἐφ'

Lips.

153

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-233

προδῶθ᾽:

προδόθ᾽

Rob.

προθῶτ

153

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-234

ἑτεροφώνῳ:

ἑτεροφόνῳ

G. Par.N.

ἑτεροφρώνῳ

Par. C. γρ.

ἑτεροφρόνῳ

Par. B. Ceteri

ετεροφώνω

. Vt hic versus cum antistrophico congrueret, aliquando putavi scribendum esse

ἑτεροβάμονι

, quo simplicius esset

ἑτερο ήμονι

. Nunc antistrophicum potius versum mutandum esse censui.

154

155. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-235

πανδίκως:

πανδίκους

πανδίκως

habeat M. propter ambiguas litteras incertum est, videtur tamen

πανδίκως

potius esse.

πανδίκως

Vit. Par. Α. Β. C. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Turn.

πανδίκως

, sed supra adscripts

σκους

et γρ.

πανδήμους

, Mosc. 1.

πανδίκως

per

δικαίως

scholia explicant.

πανδόκους

Lips.

πανδίκους

G. Rob. quod per

δικαίας

scholion explicat. Praestat fortasse

πανδίκως

155

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-236

λυτήριοί τ' ἀμφιβάντες: Libri

λυτήριοι ἀμφιβάντες

. Inserui copulam cum Seidlero.

158

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-237

δείξαθ᾽:

δείξασθ'

G. Lips. Par. E.

158

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-238

φιλοπόλεις:

φιλόπολις

Αld.

φιλοπόλιδες

G. Par. L. Ceteri

φιλοπόλιες

. Emendarunt Wunderlichius et Seidlerus.

159

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-239

μέλεσθέ θ' ἱερῶν:

μέλεσθ᾽ ἱερῶν

Lips. Ald. Turn.

μέλλεσθ᾽ ἱερῶν

G. Taur.

μέλεσθε δ᾽ ἱερῶν

Μ. Vit. Colb. 1. Mosc. 1. Rob.

μέλλεσθέ θ᾽ ἱερῶν

Arund. Colb. 2. Recte Blomfieldius

μέλεσθέ θ' ἱερῶν

. Refertur enim ad

λυτήριοι τε

159

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἱερῶν:

ἱρῶν

Par. E.

159

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-241

μελόμενοι δ' ἀρήξατε: Libri

μελόμενοι δ᾽ ἀρήξατε

, nisi quod

μελλόμενοι

habent Ald. Rob. et

plene Vit. Non strophicus versus, sed hic depravatus est. Scripsisse videtur Aeschylus

μελόμενοι δὲ ἥξετε

. Cohaeret sententia sic,

δείξατε ὡς φιλοπόλεις ἐστέ, μέλεσθέ τε ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δὲ ἥξετε

160

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-242

πόλεος:

πόλεος

Porsonus.

πόλιος

Lips.

πόλεων

Par. E. Ceteri

πόλεως

161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-243

μνήστορες:

μνηστήρες. γρ. μνήστορες

Par. B.

162

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-244

ἔστε μοι: Quod Stephanus scribendum esse vidit,

ἔστε μοι

, erat iam in Ald. Rob. Ceteri, ut videtur, libri

ἐστέ μοι

162

163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-245

θρέμματ᾽:

θρέματ'

Lips.

163

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-246

ἄριστα:

ἀρεστὰ

scribendum esse suspicatur Dindorfius.

164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-247

θάρσος:

θράσος

G. Par. G. Ox. Ald. Rob. Turn.

165

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-248

πυργηρουμένῳ:

πυργηρουμένω

πυργηρουμένη

factum in M.

πυργυρουμένῳ

Cantabr. 1. Par. L.

165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-249

πολισσούχων:

πολισούχων

G. Lips. Par. C. Ald. Rob.

166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-250

αὔειν:

ἀΰειν

Rob.

167

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-251

λακάζειν:

λακίζειν

Mosc. 2. Οx.

167

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-252

μισήματα:

μιμήματα

Ven. Α. Ox. Scholiastae

σωφρόνων μισήματα

accusativum esse putarunt, pendentem ex

αὔξειν

λακάζειν

. Vocativum esse, ipsasque virgines increpari, vix dubitare poterit qui Valckenarii ad Hippolyti v. 406. adnotationem legerit, huius tamen loci non memoris.

167

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-253

εὐεστοῖ: Inter

εὐεστοί

φίλῃ

litura in M.

εὐεστῆ

G. Lips. Taur. γρ.

εὐετῇ

ex Par. B. Faehsius affert.

εὐετοῖ

Par. N. Colb. 1.

168

168. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-254

φίλῃ:

φίλα

Taur. et

supra adscripto G.

168

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-255

τῷ γυναικείῳ φυτῷ: Non credo Aeschylum scripsisse

τῷ γυναικείῳ γένει

, quod plerique libri habent. Nam non modo supervacaneus, verum ne recte quidem additus est articulus.

τω γυναικείω γένει

, non addito ad

τω

accentu, Μ.

φίλῳ

pro

γένει

habent Lips. Par. E.

φύλω γένει

Par. C.

φύλῳ

cum glossa

γένει

Vind. 2. 4.

γένει. γρ. φύλῳ

Par. B. γρ.

καὶ φύλῳ

schol. Vit. Hinc patet scriptum fuisse

ξύνοικος εἴην τῳ γυναικείῳ φυτῷ

, alicui mulieri. Nam

qutóv

etiam de hominibus dici constat.

169

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-256

οἴκῳ:

ἥκω

pro

οἴκῳ

Ald.

171

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-257

πλέον:

πόλεως

Par. Κ.

πλείον

Par. E.

171

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-258

τάςδε:

τὰς

pro

τάςδε

G. Taur.

172

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-259

φυγὰs:

βοὺς

Rob. et adscripto

φυγάς

Vind. 2. 4.

φυγάς

, ut ceteri, Vit. sed adscriptum est γρ.

βοάς

172

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-260

διερροθήσατ᾽:

διερροθήσαιτ'

Par. E.

διερεθίσατ'

, adscripta glossa

ενε-βάλετε

G. et cum glossa

ἐνεβάλλετε

, adscripto autem supra γρ.

διερροθήσατ'

, Taur.

διερρησατ'

Rob.

κακὴν

Lips.

173

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-261

ὀφέλλεται:

ὀφέλλεται

Μ. Ox. Par. N. Colb. 1. Ven. A. et antequam corrigeretur G.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-262

ὑφ᾽ αὑτῶν:

ὑπ' αὐτῶν

Lips. ed. Vict. Ceteri

ὑφ᾽ αὑτῶν

. Vtrumque scholia commemorant.

175

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-263

ἔνδοθεν:

ἔνδον

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-264

τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις: Hunc versum omittit M. Inde a Turnebo

τοιαῦτα δ᾽ ἂν

editum.

τοιαῦτ᾽ ἂν

G. (sic G.) Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. L. Ald. Rob.

τοιαῦτα ἂν

Vit. Par. N.

τοιαῦτ᾽ ἐν

Par. E. Ven. A.

τοιαῦτά γ' ἂν

Cantabr. 1. Ven. B. Recte Blomfieldius

τοιαῦτά ταν

. V. Porsonum ad Med. v. 863.

έχεις

Mosc. 1.

176

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-265

ἀρχῆς:

τῆς

inter versus habet M.

177

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-266

ἀκούσεται:

ἀκούσηται

G. Vit. Par. E. Pro eo verbo

μεταίχμιον

e versu sequente repetit Rob.

177

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-267

χὤ τι τῶν μεταίχμιον:

χ' ὅτι τῶν μεταιχμίων

G. Taur.

ὅπερ ὑπάρχει τῶν μέσων

glossa in G. Attulit quaedam his similia Abreschius in Diluc. Thucyd. p. 599. Recte scholiastes hanc irati orationem esse dicit, sic loquentis, ut omnia comprehendat. Obversabantur tamen animo senes et pueri. Similiter Eum. v. 72.

αἷς οὐ μίγνυται θεῶν τις, οὐδ᾽ ἄνθρωπος, οὐδὲ θήρ ποτε

178

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-268

δήμου δ᾽ οὔ τι μὴ φύγῃ:

δ᾽ οὔτι δήμου

Par. E.

μὴ

supra scripto

οὐ

et addito

παρ-έλκει

Par. B.

φύγοι

180

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-269

μέλει:

μέλλει

G. Vit.

μήλλει

Par. N.

181

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-270

ἀνδρί:

amig

, supra scripto

dr-δρί

, Vit.

181

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-271

γυνὴ:

γυνὴ

vocabuli ultima littera in litura est in M.

181

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-272

ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας: Prius

ἤκουσας

omittunt Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. H. Duo sunt orationis membra, primum

ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας

, quo significatur satisne percepisti? alterum autem

ἢ κωφῇ λέγω

, quod est an frustra loquor?

183

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-273

ἀκούσασα: Temere corrupit optimos numeros Bergkius in Diurnis antiquariis a. 1835. p. 948.

εισακούσασα

Vit. Colb. 2. Par. N.

184

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-274

ὄτοβον, ὄτοβον:

ἔτοβον Ντοβον

Μ.

ὄττοβον ὄττοβον

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. G. E. F. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn.

ττοβον

semel Rob. et supra adscripto altero Vit.

185

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-275

ὅτε τε:

ὅτι γε

Colb. 1.

ὅτι

Ox. Ven. A. B. Ald. Ceteri

ὅτι τε

, praeter Par. L. in quo recte

orɛ Tε

scriptum est.

186

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-276

ἔκλαγξαν: Ad primam

ἔκλαγξαν

vocabuli syllabam a recentiore manu

supra adscriptum in M.

186

187-188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-277

ἱππικῶν τ᾽ ἀγρύπνων πηδαλίων δία στόμια: Libri omnes et Triclinius infra ad v. 834. atque ad Sophoclis Oed. R. v. 863.

ἱππικῶν τ᾽ ἀΰπνων πηδαλίων διὰ στόμα

. Scribendum esse

αγρύπνων

δια στόμια

metrum indicio est. Atque

άyouлvov

etiam Seidlerus de v. dochm. p. 129. et Blomfieldius scripserunt. Vtitur hoc vocabulo Aeschylus in Prometheo v. 360.

ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος

. In

día oróuia

etiam Lachmannus incidit et antea Schützius, nisi quod hic novum vocabulum,

diaorópa

, finxit. Est autem

στόμιον

ferrum quod ori equorum inseritur.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-278

πυριγενετᾶν:

Avoiуεvéτav

Ald. Turn.

лvoiyεvetur

Colb. 1. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 1.

189

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-279

χαλινῶν:

χαλινών

ita scriptum in M. ut

factum videatur.

189

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-280

τί οὖν: Libri

τί ovv

; Blomfieldius ex Porsoni ad Phoen. v. 892. sententia

τί d'ouv

; corrigens quae contraria sunt. Graviter vero refragatur

τί our dý

; in Aiace v. 873. nisi quis

võv

scribere iubeat, quod in Sept. ad Th. v. 685. fecit Blomfieldius. Et sane hic quoque

τί võv

; recte quaereret Eteocles.

190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-281

ἆρα μὴ 'ς:

йga un is

recte G. Colb. 1. Par. N. Vind. 1.3.

doa ue is

Par. H. ut videtur.

oa uns

a pr. manu M. recentior

µ's

fecit.

ἆρά μ' εἰς

Par. E. Ven. A.

ἆρα μ' ἐς

Vind. 2. 4. Ald. Rob.

ἆρά γ' εἰς

Cantabr. 1. 2. Οx.

ἆρά γ' ἐς

Turn.

ἆρα μὴ

, omisso

εἰς

, Vit. Par. K. L. Ask. A.

do εls

Par. C.

190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-282

πρῷραν:

πρώραν

πρώρην

Lips.

πρώραν

M. Vit. et, quantum constat, ceteri.

190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-283

φυγὼν:

φυγών

omittit Lips.

190

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-284

πρύμνηθεν:

πρύμνοθεν

Ven. A. et

supra scripto Par. G.

πρήμ-νόθεν

Par. E.

191

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-285

εὗρε:

Evoε

ante lituram habuisse videtur M.

191

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-286

πρὸς κύματι:

v zúμari

M. Vit. Lips. Par. L. sed in M.

¿v zú

in litura scriptum est a secunda manu.

192

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-287

θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος: Libri

πίσυνος θεοῖς, νιφάδος

, nisi quod

πίσσυνος

est in Vit. Colb. 1. Seidlerus

θεοῖσι πίσυνος, νιφάδος

. Vt melius haec strophae responderent, scripsi

θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος

194

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-288

ὀλοᾶς:

ὀλοὺς

Ald. Rob.

ολους

Vit.

195

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-289

νιφομένας:

νιφομένας

G. (

ης

supra scripto G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. L.

vigouévys

Ald. Rob. Turn. et

supra scripto Cantabr. 2.

veiqouέvns

, supra scripto

, M.

195

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-290

δὴ:

omittit Cantabr. 1.

196

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-291

φόβῳ:

φόβῳ

omittunt Par. K. Taur.

196

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-292

πόλεος: Libri

πόλεως

. Quod olim correxi.

809

Ask. A.

197

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-293

στέγειν:

στέργειν

G. Colb. 1. Mosc. 2. Vind. 1. 3.

199

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-294

πολέμιον:

πολέμιον

Μ. (sic M.) G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 1.,Ox. Par. A. B. C. E. Ven. A. B.

noλɛ-uiwr

Lips. Ald. Rob. Turn.

199

200-201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-295

οὐκ οὖν τάδ᾽ ἔσται πρὸς θεῶν; ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος.: Libri

ovxovv

, nisi quod in M. accentus a recentiore manu additus est. Certe hoc divisim scribendum, ut sit interrogatio. Notae chori in principio versus, in medio versu Eteoclis, in M. a recentiore manu adiectae sunt. Turbata putanda esset

orizoµvdía

, si totus versus choro esset tributus: nunc non totum pronuntiante coryphaeo non est quod reprehendatur. Non aptum est, si quis per

vлogooàν

haec verba Eleocli tribueret. Deinde libri

ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν θεούς

, nisi quod permira diversitate Rob.

αλλ' όκκα θεοὺς

habet,

πόλεως

M. G. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob.

τῆς

omittit Cantabr. 2.

ἐκλιπεῖν

habet Par. E. et antequam corrigeretur M.

ἐκλείπει

ἔκλειπον

Lips. Muretus Var. lect. V. 19.

ἀλλ' οὐ

scribendum esse coniecit, ut interrogatio esset. Quod olim conieceram,

τὰ τῆς ἁλούσης πόλεος

, confirmari potest scholio codicis Vit. in quo est

ἀλλ' ὁ λόγος ἐξᾴδεται τὰ τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθείσης αὐτῆς

. Sed scholia edita et Monacensia

τοὺς τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθηθείσης αὐτῆς

habent. Nihil efficitur Wunderlichii disputatione in Obs. erit. p. 159. Nam in Agam. v. 323. recte dictum est

εἰ δ᾽ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θ᾽ ἱδρύματα

, quod ibi de certa urbe sermo est. Hic vero

της

non aptum, ut de qualibet urbe. Neque

ἐκλείπειν

nude positum recte defenditur isto

ἐκλέλοιπεν

in Persis v. 127. quod id coniunctum est eum

ἐξαμείψας πρῶνα

. Repetendus potius accusativus est ex

ἁλούσης πόλεος

, ut ego dixi ad Soph. Antig. v. 1325. et Fritzschius in Quaest. Luc. p. 174. Sed isti articuli nimis suspecti sunt, praesertim quum alter, qui omnino prave positus est, in uno codice desit. Credo Aeschylum scripsisse, quod Schützius coniecit,

ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος

. Ad sententiam conf. v. 286. seqq. Euripides Troad. v. 25.

λείπω τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς. ἐρημία γὰρ πόλιν όταν λάβῃ κακή, νοσεῖ τὰ τῶν θεῶν, οὐδὲ τιμᾶσθαι θέλει.

Dixerunt de hac re interpretes ad Virg. Aen. II. 351. Rutgersius Var. lect. VI. 17. comparabat haec Senecae in Phoen. v. 633. favisse fac votis deos omnes luis: cessere et aversi fugam petiere.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-296

ἐμὸν κατ᾽ αἰῶνα:

ἐμὴν

Οχ. Ven. A. Etsi

alura

feminino genere Eustathius p. 501, 26.

τραγικώτερον

esse dicit, exemplo usus Euripidis, tamen non mutem vulgatam, quum praesertim illud

euir

ex glossa

ἐμὴν ζωήν

, quam libri nonnulli habent, ortum esse videatur. Valckenarius ad Callimachi fragm. p. 271. seq. cum scholiastis haec sic intelligit

κατ' ἐμὸν χρόνον, ἤγουν ἡμῶν ζώντων

. Aeschylum hoc voluisse puto,

μήποτε καταλίποι ἐμὸν αἰῶνα

, quod magis poeticum est.

202

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-297

λίποι:

λείποι

Μ. Par. L. Taur.

λίπει

Lips.

202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-298

πανήγυρις:

πανάγυρις

Par. L.

203

203-204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-299

μηδ᾽ ἐπίδοιμι τάνδ' ἀστυδρομουμέναν πόλιν: Verba

μηδ' ἐπίδοιμι πόλιν

suo loco in Vit. omissa sunt, sed monente his verbis librario,

ζήτει κάτω στίχων

, infra adscripta sunt supra v. 213. 1η

ἀστυδρομουμέναν

prius

et in quarta syllaba

in litura a manu recentiore scripta habet Μ.

ἀστυδρομουμένην

G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. Rob. Turn.

ἀστυδραμουμένην

Lips.

ἀστυδρουμένην

Ald.

Αστυδραμουμέναν πόλιν

neque ut recentiores interpretantur, populatam, vel oppugnatam, neque ut alter scholiastes, ob discursationem civium, sed eam dici puto urbem, per quam huc illuc hostes et cives cursitant, persequentes, fugientes, rapientes, servare aliquid cupientes.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-300

στράτευμ': In

στράτευμ'

priores duas litteras a secunda manu in litura habet M.

204

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-301

ἁπτόμενον:

γράφεται τυφόμενον, οἷον καιόμενον πολεμίῳ πυρί

manus secunda in margine M. Id metrum non admittit, nisi pro

στράτευμ'

aliud vocabulum ponatur.

205

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-302

μή:

μή τι

Cantabr. 1.

206

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-303

βουλεύου:

συμβουλεύου

Lips. Ald.

206

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-304

κακῶς:

δειλῶς

pro

κακῶς

G. Mosc. 2. Vind. 1. Taur.

206

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-305

τῆς:

τήσδ'

Par. E.

207

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-306

γονῆς: Libri

γυνὴ

σωτῆρος, nisi quod G.

γυνὴ τῆς σωτῆρος

habet et Ven. B.

γύναι

, quod Blomfieldius ex coniectura posuit. Paullo hoc minus ineptum quam

γυνή

. In Opusc. vol. IV. p. 335.

γονῆς σωτῆρος

scribendum dixi.

208

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-307

ἔχει:

ἔχοι

Colb. 2.

208

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-308

λόγος:

λόγους

Lips.

208

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-309

ἔστι· θεοῖς:

ἔστι θεοῦ

, sed a secunda manu

οἷς

supra adscripto, M.

ἐστὶν Θεοῦ

Par. L.

θεοῦ

codex Palatinus Marcellini in vita Thucydidis p. VIII. Bekk. sive p. 2. ed. min.

9er

editiones Marcellini. Ceteri Aeschyli codices

ἔστι θεοῖς

209

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-310

δ᾽ ἔτ᾽:

δ' έτ'

Vit. Par. F. Ald. Rob. et ex secundae manus correctione M.

δ᾽ ἔτι

G. Turn.

δέ τ'

Lips. et a pr. manu M. Recte autem scholiastae post

interpunctionem agnoscunt. Parum verborum collocationis rationem cognoverunt qui secus sentiunt.

209

210-212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-311

πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ:

πολλάκις δ'

G. Lips. Cantabr. 1. et Marcellinus.

κακοῖσιν

Mosc. 2.

τὴν ἀμήχανον

Par. A.

τὴν ἀμήχανον

Μ. ceterique libri et codex Palatinus Marcellini. Agnoscunt femininum scholia et glossae. Sed

τὸν ἀμήχανον

, quod Canterus coniectura assecutus est et apud Marcellinum Aldus posuerat, habuit scholiastes codicis M. qui haec adscripsit,

τὸν μὴ δυνάμενον ἑαυτῷ μηχανήσασθαι καὶ βοηθῆσαι ὁ θεὸς ὀρθοῖ

. Tum

κἀκ χαλεπᾶς

G. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. Ask. A. Ox. Ven. Ä. B. Rob. et sic M. ex correctione.

záz yu-λεπὰς

M. a pr. manu et Lips.

κακχαλεπᾶς

Par. E.

καν χαλεπᾶς

Par. L.

καχαλεπᾶς

Colb. 1.

ν' ἀχαλεπῆς

Par. N.

καὶ χαλεπᾶς

cod. Pal. Marcellini.

καὶ χαλεπάς

eiusdem ed. Aldina.

ἐκ χαλεπᾶς

Ald. Turn. idque apud Marcellinum Stephanus posuit. In

δύας

inter

lituram habet M. Omittunt hanc vocem spatio relicto cod. Pal. et ed. Ald. Marcellini. Libri

υπερθ'

, nisi quod ex Aug.

ὑπέρ τ'

enotatum est.

ὑπέρ τε

Marcellinus.

ὁμάτων

G. Lips.

όμματατων

Par. E.

κριμνα-μέναν νεφέλαν ὀρθοῦ

Μ.

κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ

κρημνα-μένην νεφέλαν ὀρθοῦ

Ald. Rob.

κνημναμέναν

ex Par. E. affertur. Ceteri

κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ

, et sic etiam codex Pal. Marcellini,

κριμναμένων νεφελῶν ὀρθοῖ

eiusdem editio Aldina. Marcellini verba haec sunt,

θεοῦ (θεῶν Αld.) γὰρ ἰσχὺς καὶ κατ᾽ Αἰσχύλον ὑπερτέρα, πολλάκις δ᾽ ἐν κακοῖσι τὴν (τὸν Ald.) αμήχανον καὶ χαλεπᾶς (καὶ χαλεπὰς Ald.) . . . . ὑπέρ τε ὀμμάτων κρημναμέναν νεφέλαν (κριμναμένων νεφελῶν Αld.) ὀρθοῖ

. In his versibus

tày

quidem apertum vitium est, ortum ex eo, quod

κρημναμέναν νεφέλαν

scriptum erat pro genitivis. Deinde qui

κακοῖσιν

scripserunt, ut syllabam strophicae aequarent, haud optime consuluerunt elegantiae numerorum. Potuerat poeta, si id curasset, scribere

πολλάκις ἐν κακοῖς ἃ τὸν ἀμήχανον

. Optime se haberet

ἐκ χαλεπᾶς δύας

, nisi consonante opus esset ad producendam ultimam in

ἀμήχανον

syllabam. Nunc illud tantum dubitari potest, utrum

κἀκ χαλεπᾶς δύας

κακ χαλεπᾶς δύας

scribendum sit.

Ὑπέρ τ' ὀμμάτων

et per se aptius est et venustius quam cum apostropho

υπερθ᾽ ὀμμάτων

. Genitivos

κρημναμενῶν νεφελῶν

iam pridem reposui. Denique

door

etsi per metri legem tueri licet, tamen non puto ab Aeschylo scriptum esse, quum ille accuratissime coaequare pedes consueverit. Mirae sunt scholiastarum et glossatorum interpretationes,

ἐγείρει καὶ εἰς τοὐναντίον τρέπει. ἀφαιρεῖται. ἀποσοβεῖ αὐτὴν ὁ θεός

· quae omnia ad falsam scripturam

κρημναμέναν νεφέλαν

pertinent. Posui quod Aeschylus scribere certe potuit,

ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα· πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελῶν σαοῖ

. Hesychius

σαοῖ, βοηθεῖ, καὶ σώζει

. Theognis v. 868.

αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γῆν τε καὶ ἄστυ σαοῖ

. Callimachus h. in Delum v. 21.

Σαρδώ θ' ἱμερόεσσα, καὶ ἣν ἐπενήξατο Κύπρις ἐξ ὕδατος τὰ πρῶτα, σαοῖ δέ μιν ἀντ᾽ ἐπιβάθρων

. Non praetereundum tamen duco quod apud Hesychium simile litteris, sed ignotum aliunde verbum legitur,

ὀθρεῖν, ἄγειν

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-312

ἐστί:

έχει

pro

ἐστὶ

Rob. γρ.

χωρὶς τοῦ ἐστί, ἀνδρῶν τάδε σφάγια

ex Par. B. affert Faehsius. Omittit

ἐστὶ

Ven. B.

213

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-313

θεοῖσιν ἕρδειν:

θεοῖσιν ἔρδειν

G. Vit.

θεοῖσιν ἔδειν

Par. G.

θεοῖσι ἔρδειν

Lips.

214

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-314

πειρωμένων:

πειρωμένοις

M. Vit. sed uterque

supra adscripto.

214

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-315

σὸν δ᾽ αὖ τὸ:

σὸν δ᾽ αὐτῇ σιγῶν

215

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-316

εἴσω:

ἔσω

Mosc. 1. Par. A. B.

215

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-317

διὰ θεῶν: Libri omnes

διὰ θεῶν

. Quod correxi.

216

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-318

νεμόμεθ᾽:

νεμόμεθ'

G. Vit. Ox. Par. C. E. Ald. Rob. Τurn.

νεμόμεσθ'

M. Lips. Ven. B.

216

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-319

ἀδάματον:

ἀδάμα-τον

Pauwius, et sic, ut videtur, M.

ἀδάμαντον

Par. L. et adscriptum in Par. B. Ceteri

ἀδάμαστον

216

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-320

ὄχλον:

όχλων

Par. E. Id alter scholiastes commemorat.

217

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-321

ἀποστέγει:

ἀπο-στέργει

Mosc. 2. et ante rasuram G.

αποστέγη

Ald. Ne quis optativum hic et in praecedente versu requirat, tenendum est refutare chorum quae dixerat Eteocles ita ut et diis et munimentis salutem urbis deberi affirmet.

217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-322

τίς: Libri

τί

. Scribendum esse

τίς

Heathius vidit.

218

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-323

στυγεῖ:

στυγείση

Ask. A.

218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-324

οὔτοι:

οὗτοι

M. G. Colb. 2. Par. L. et

supra adscripto Lips. Ceteri

οὔτι

219

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-325

τιθῇς:

τιθεῖς

a pr. manu habuisse videtur M.

220

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-326

ἕκηλος:

έκηλος

editio Victorii et eraso

G. γρ.

έκηλος

Par. B.

εὔ-hos

M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Ask. A. Par. B. E. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. Vtrumque scholia commemorant.

221

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-327

κλύουσα:

κρύουσα

Rob.

222

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-328

πάταγον:

лúrτayor

Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.

222

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-329

ἀνάμιγα:

ἀνάγκα

, ut olim correxeram, ex Aug. enotatum.

μ-μιγα

M. Par. L.

ἄεμα

Par. E.

ἄμα

G. Ceteri

ἅμα

222

223-224. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-330

τάνδε ποτὶ σκοπάν, τίμιον ἕδος, ἱκόμαν: Hunc versum omittunt Lips. Aug.

τάνδ᾽ ἐς ἀκρόπολιν

Μ. et reliqui fere omnes libri, nisi quod ex Par. E.

zoóлohiy

affertur et Ald. Rob.

Tv d'

habent. Sed

s ozoníav

habet Mosc. 2.

¿5 σxonův

G. Vt versum restitueret, Porsonus scripsit

túrð ég úzgóntoku

. Vix dubitari posse puto

άzgóлov

interpretum esse, ut in M. ad proximum versum adscriptum est

τὴν ἀκρόπολιν τίμιον ἕδος

, poetam autem scripsisse

τάνδε ποτὶ σκοπάν

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-331

τετρωμένους:

vozovies

Lips.

τετραμένους

, superscripto

, G.

τες-TQauμérovs

Vit. Ox. Par. C. Ven. A. Vind. 2. 4.

7o. TETQuuuέvovs

Par. B. In Vit. supra adscriptum

τow

, in Par. C.

225

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-332

πύθησθε:

пúðо19ɛ

Ox. Par. E. Ven. A.

226

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-333

ἁρπαλίζετε:

ἁρπαλίζητε

Ald.

ἁρπα-λίζεται

Par. N. Colb. 1. Hesychius

ἁρπαλίζομαι, ἀσμένως δέχομαι

. Activo utitur Aeschylus Eum. v. 966.

226

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-334

φόνῳ:

góp

Ald. Sed

góry

M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Ox. Par. A. B. C. F. Ven. B. Rob. Turn.

49óvo

Par. N. In

τούτῳ

, quod in G.

TOTO

scriptum, sed

mutato, haeserunt scholiastae. In Lips. super

yao

scriptum est

yɛ

. Comma ponendum erat post

Bóozetai

227

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-335

φρυαγμάτων:

7o. qovuaruúrov

Par. B.

228

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-336

ἀκούουσ᾽:

ἄκουσ᾽

ἄγαν Par. G.

ἄκου ἄταν

Rob.

229

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-337

γῆθεν:

Ven. B. Turn. et adscriptum in Par. B. Sed M. Vit. Lips. et ceteri fere codices atque Ald. Rob.

yñ9ɛv

. G.

779'

230

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-338

κυκλουμένων:

κυκλούμενον

Rob. et

ων

superscripto Mosc. 1.

230

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-339

οὐκοῦν:

οὔκουν

cum interrogatione Brunckius. Rectius libri

οὐκοῦν

sine interrogatione.

231

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-340

οὐ σῖγα;:

οὔ· σίγα·

Μ. G. Vit.

οὔ, σίγα

Ald. Rob.

οὐ σίγα

Lips.

οὐ σίγα, σιώπα. γρ. οὐ σιγά

ex Par. B. Fachsius affert.

οὐ σίγα·

Turn.

233

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-341

πτόλιν:

Tókur

Vit. Lips. Par. C. Ald. Rob.

233

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-342

ξυντέλεια:

& §vyyérria

Rob. Non immerito miratur Toupius ad Hesychium t. IV. p. 93. quod

§urtékɛiar

deos interpretantur, credo ob

navýyvoir Jεav

v. 202. Potius communitas civium videtur esse intelligenda.

234

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-343

φθόρον:

gogor

Par. E.

litteram in

qógov

a recentiore manu insertam habet M.

235

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-344

σιγῶσ᾽:

οὐ σιγῶσ᾽

Ask. A.

235

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-345

ἀνασχήσει:

avaozio

Mosc. 1. Ven. B. Rob. Ceteri

ἀνασχήσῃ

235

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-346

δουλείας:

δουλίας

236

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-347

καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν:

κἀμὲ καὶ πᾶσαν πτόλιν

M. Cantabr. 1.

κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν

Vit. Mosc. 1.

καί με καὶ πᾶσαν πόλιν

Turn.

ἐμὲ καὶ πᾶσαν nór

G. (sic G.) Lips. Mosc. 2. Par. C. E. Ven. A. Ald. Rob.

xảµè xai σὲ καὶ πόλιν

Arund. Par. K. L. (in Par. L.

και με

superscriptum dicit Butlerus, Faehsius

καί σε καμὲ καὶ πόλιν

affert) Ven. B. quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Inutile vero est

zaué

, necessarium autem

καὶ σέ

, neque illud

καμὲ

vel

καί με

quidquam aliud est quam prava scriptura, cui adiecta correctio

καὶ σὲ

in ordinem recepta expulit

πᾶσαν

. Itaque iam dudum scribendum iudicaveram

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν

, quum id etiam Wunderlichium perspexisse vidi.

237

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-348

Ζεῦ:

ζεὺς

Lips. Ald. Turn. Quod quid sibi velit monstrat Vit. in quo est

ζεν στρέψον

238

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-349

γυναικῶν:

γυναικεῖον

Lips.

239

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-350

ἄνδρες:

άνδρας

M. Lips. Rob. Aperte praestat

άνδρες

, quod habent G. Vit. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Ask. A. Ald. Turn.

240

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-351

πόλις:

πόλιν

Par. E.

240

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-352

παλινστομεῖς:

πάλιν στομεῖς

Lips. Ald. Recte antiquior scholiastes

πα-λινστομεῖς

interpretatur

δυςφημεῖς

. Aliter non conveniret

θιγγάνουσ ἀγαλμάτων

241

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-353

αἰτουμένῳ:

αιτουμένη

Lips.

243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-354

δοίης:

εἰδοίης

Αld.

εἰδοίη

Par. L.

243

243. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-355

τέλος: Pro

τέλος

etiam

λόyov

scribi adnotavit scholiastes, idque est in margine Mosc. 1.

243

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-356

λέγοις:

λέγεις

Ald. et supra scripto

γε

Vit.

244

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-357

εἴσομαι:

οἴσομαι

Cantabr. 1.

244

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-358

πείσομαι:

σπείσομαι

, supra scripto ab alia manu

, Μ.

πείσομεν

Lips. Haec

σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον

affert scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 895.

246

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-359

τοῦτ᾽:

τοῦτ᾽ ἂν κείνων

Lips.

247

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-360

εὔχου:

εὔχου τὰ κρείττω

Vit.

εὔχοντα κρείσσον

, supra scripto

ye. κρείσσω

, Lips.

249

249. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-361

ξυμμάχους:

ξυμμάχους

M. Lips.

συμμάχοις

Par. Ε.

συμμά-χους

reliqui ante Brunckium.

249

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-362

κἀμῶν:

καμακούσασ'

Par. E.

250

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-363

εὐμενῆ:

εὐμενῆ

supra versum additum in Vit.

251

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-364

παιάνισον:

παιώνισον

a pr. manu M. et sic Victorius. Sed

παιάνισον

Μ. a recentiore manu et G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Par. A. B. G. E. Ald. Rob. Turn.

πεά-νισον

Cantabr. 2.

251

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-365

Ἑλληνικὸν:

ἑλληνικῆς

Arund.

252

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-366

πολέμιον:

πολεμίων

Ven. Β. Sic Blomfieldius ex altero scholiasta.

253

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-367

ἐγὼ:

ἄγω δὲ

Lips.

254

254. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-368

πολισσούχοις:

πολισούχοις

G. Ald. Rob.

πολυσούχοις

Lips.

254

255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-369

κἀγορᾶς:

κακγορᾶς

Vit.

255

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-370

πηγαῖς:

πηγαῖς

Μ. G. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Ven.B. Turn.

παγαῖς

Vit.

πηγᾶς

Lips. Vind. 2.4.

πηγῆς

Vind. 1. 3. Ald. Rob.

256

256. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-371

ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ:

ὕδατί τ' Ἰσμηνου

Geelius ad Eur. Phoen. p. 151. Similiter Ludovicus Dindorfius

ὕδασί τ᾽ Ἰσμηνοῦ

. Libri

οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνοῦ

, nisi quod

οὐδ᾽ ἀπ᾿ ἰσμη-νοῦ

habet G.

οὐδ᾽ ἀπισμὴν οὐ

Lips.

Ισμηνῆς

Cantabr. 1.

256

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-372

αἱμάσσοντας:

αἱμόσσοντας

Lips.

258

258. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-373

ἑστίας:

ἑστίους

258

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-374

θεοῖσιν:

θεοῖσιν

omittit Taur.

259

260-261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-375

θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.: Vulgo

θήσειν τρόπαια, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα λάφυρα δαΐων δουρύπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις

ἐσθήμασι

a pr. manu M. recentior

τα

supra adscripsit.

ἐς θήματα

Ald. Turn.

δουρίπληχθ'

M. G. Cantabr. 1. et a pr. manu Vit.

δουρό-πληχθ'

a sec. manu Vit.

δουρίπληκθ'

Lips.

δουρίπληκτα

Par. F.

δος-ρίπληχθ'

Par. L.

δορύπληχθ'

Par. C.

δυρίπληχθ'

Par. N.

δουροπλήθ

Ald.

δουρυπλήχθ'

Turn.

δορικτήτο

Rob. Porsonus ad Euripidis Hec. v. 482. manifesto

δουρίληφθ'

esse scribendum pronuntiat.

ἁγνοῖς νόμοις

Par. E. Brunckius post haec in Par. B. a sciolo additum esse dicit hunc versum,

στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων ἐσθήματα

. Eadem habere videtur M. Priora tria verba inveniuntur in Par. A. et in Lips. in quo

πρὸς

scriptum est. Apertum est scripsisse Aeschylum, ut ante multos annos conieci,

ὧδ᾽ ἐπεύχομαι θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις

. Hastis affixa templis. Comparari possunt quae ex Iosephi Ant. V. 14. Stanleius attulit,

τοῦ δὲ ἱεροῦ παντὸς ἦν ἐν κύκλῳ πεπηγμένα σκυλα βαρβαρικά

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-376

τοιαῦτ᾽:

τοιαῦθ'

τοι ταῦτ᾽

Par. Ε.

τοῖα δ᾽

Cantabr. 1.

262

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-377

ἐπεύχου:

ἐπεύ-χομαι

Par. G.

262

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-378

ποιφύγμασιν:

ποιφύγμασιν

priore

supra versum,

in litura, M.

ποιφύ-γμασι

Lips. Rob.

ποιφύμασι

Ald.

ποιφύρμασιν

Cantabr. 1.

superscriptum in Cantabr. 2.

ποῖ φύγμασιν

Mosc. 2. cum glossis

θρηνοῖς, βοαῖς

263

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-379

γάρ τι:

οὐ γάρ τοι

G. Vit. Mosc. 2. Ald. Rob.

264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-380

μᾶλλον: In

μᾶλλον

lituram inter

habet M.

264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-381

μὴ:

μὴ οὐ

Par. E.

264

264. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-382

φύγῃς:

φύγοις

G. Mosc. 2. Οx. Ven. A.

φυγων

, supra scripto γρ.

φύγης

, Lips.

264

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-383

ἕξ:

ἐξ

Lips.

265

265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-384

ἐμοὶ:

εὐδόμω

G. Par. E. Valckenarius ad Phoen. v. 755. coniiciebat

ἐγὼ μὲν ἄνδρας έξ

. Blomfieldius recepit, quod Burtonus ex margine Aldinae notaverat,

ἐγὼ δέ γ' ἄνδρας ἓξ

. Non perceperunt eximiam vim iracundae orationis. Hoc dicit Eteocles,

ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾿ ἄνδρας ἓξ τάξω ἀντηρέτας, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ ἐπὶ τὸν ἑβδομον

. Effert voce illa,

ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ

, quod est sex ducibus opponam qui cum iis pugnent, septimus ipse ibo: habet autem in mente atrocissimum cum fratre certamen.

265

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-385

ἐς:

ἐς

Arund.

267

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-386

ἑπτατειχεῖς:

ἑπτατοιχεῖς

ἑπταστοιχοῖς

Lips. γρ.

ἐπ-ταστοιχεῖς

supra scriptum in Mosc. 1.

ἑπτατυχεῖς

Cantabr. 1. γρ.

εἰς ἑπτὰ τείχους, ήγουν εἰς τὰς ἑπτὰ πύλας τῆς πόλεως

Par. B.

267

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-387

μολών:

μου-λῶν

Vit. Lips. et ante emendationem G.

μολεῖν

Par. E.

267

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-388

ἀγγέλους:

ἀγγέλου

Lips. et ex rasura Mosc. 1.

268

268. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-389

ταχυρρόθους:

ταχυρρόφους

Vit.

παλιρόθους

Lips.

268

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-390

χρείας: In

χρείας

litterae

ρεί

a recentiore manu scriptae sunt in M. prima

χεῖρας

scripserat.

269

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-391

μέλει: Hunc versum affert Marius Plotius p. 2643. ed. Putsch. 271. ed. Gaisf.

μέλλει

G. Vit.

270

270. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-392

ὑπνώσσει:

υπνώσει

G. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et antequam a recentiore manu

insereretur M.

270

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-393

δὲ: Hunc versum et duos sequentes affert Triclinius ad Sophoclis El. v. 121. de

particulae

in M. recentior manus

yao

superscripsit.

271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-394

καρδίας:

καρδίας

, quod vocabulum Par. L. omittit, neque synizesi dissyllabum fit, et multo minus

κάρτας

scribendum est.

271

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-395

μέριμναι:

μερίμναι

μέ-ριμνας

Par. E.

μερίμναις

Ald.

μέριμνα

Rob.

271

272. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-396

τάρβος: Male in Ald. Rob. post

ζωπυροῦσι

puncto, in recentioribus inde a Vict. post

τάρβος

commate distinguitur.

272

273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-397

ἀμφιτειχῆ:

τῶν ἀμφὶ τείχη λεῶν

margo Aldina apud Burtonum, ex infelici cuiuspiam emendatione.

τῶν

habet etiam Par. E.

ἀμφιτειχή

, sed expuncto priore accentu, Lips.

273

274-276. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-398

δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς: Libri

δράκοντα δ᾽ ὡς τις

, nisi quod

δράκοντα δ' ὅστις

a pr. manu erat in G.

δράκονθ᾽ ὡς τις

Vit.

δράκονθ' ὥστε

Par. Ν.

δράκοντα δ᾽ ὡς περ

Rob. Deinde

τέκνων δ'

Par. E. Tum libri

ὑπερδέδοικε

, praeter Cantabr. 1. in quo

υπερ, δέδοικε

scriptum est, et Par. C. qui

ὑπερδέδοικα

, ultimae vocali superscripto

, habet. In M. ultima

ὑπερδέδοικε

vocabuli littera a recentiore manu in litura scripta est: prima

ὑπερδέδοικα

scripsisse videtur. Deinde libri

λεχέων

. Scribendum esse

λεχαίων

etiam Lachmannus vidit. Scholiastes

λεχέων (scribe λεχαίων), τοῦτ' ἔστι, νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς· ταύτην γὰρ λέχος εἶπεν· οἷον τὸν ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ μένοντα καὶ μήπω δυνάμε-νον ἵπτασθαι

. Deinde

δυςεννήτορας ὁ πάντρομος πελειάς

M. in quo libro recentior manus ad ultimas duas syllabas

δυςεννήτορας

vocabuli

εt

, ad

communem formam

ἡ

adscripsit: ad

πάντρομος

prima manus

supra adscripsit.

δυςεννήτορας

, quod Victorius ex M. dedit, agnoscit scholiastes codicis M., qui sic interpretatur,

δυςευνήτους, διὰ τὸν φόβον τοῦ δράκοντος

. Arguit autem

δυςεννήτορας

scriptum fuisse

δράκοντας

. Ceteri libri

δυςευνήτειρα πάντροφος πελειάς

, nisi quod Ask. a pr. manu

δυσευνάτειρα

habet,

δυσευνάτειρα

Cantabr. 1.

δυς-εννήτειο' &

, ut puto, Vit.

πελιάς

Par. N.

πάντρομος πελεία

ex Par. L. Faehsius affert. Interpretantur

δυςεννήτειρα

scholiastae sic,

ἄγρυπνος διὰ τὸν φόβον

ἀεὶ γρηγοροῦσα

et, quo

πάντροφος

simul explicatur,

ἄγρυπνος διόλου τρέφουσα τοὺς νεοσσούς

. Non videtur autem

πάν-τροφος

alteri vocabulo

πάντρομος

cedere debere. Legit

πάντροφος

Tzetzes, qui ad Lycophr. v. 87. haec adnotavit,

καὶ γὰρ ἡ περιστερὰ μόνη τῶν πτηνῶν δι᾽ ὅλου ἔτους ὀχεῖται καὶ νεοττοποιεῖ, ὅθεν Αισχύλος φησί “παντρόφου πελειάδος.”

Eustathii ad Od. p. 1602, 7. haec sunt verba,

πολυβότειραν δὲ χθόνα Ὁμήρου εἰπόντος, ὁρμηθεὶς ἐντεῦθεν ὁ Σοφοκλῆς παμβῶτιν ἔφη τὴν γῆν. ὅθεν πάλιν ἕτερός τις λαβὼν πάντροφον πελειάδα ἔφη κατ' ἄλλον λόγον τὴν δι᾽ ὅλου ἔτους τρέφουσαν νεοσσούς

. Scholiastes Aeschyli similiter

πάντροφον δὲ τὴν πελειάδα φησίν, ὅτι πάντα τὰ ὄρνεα ἅπαξ τοῦ ἔτους τίκτει, ἡ δὲ περιστερὰ ἀεί· διὸ ἀνάκειται τῇ Ἀφροδίτη

. Nihil aliud esse videtur

πάντροφος

quam omnino nutriens, i. e. penitus nutrix, ut

πάμβοτον λoos

in Suppl. v. 542. et

naµµýtwo

apud Sophoclem Ant. v. 1282. Sunt autem hi versus ita scribendi,

δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς.

Ει

δράκοντας

scribendum viderunt etiam Bothius et Burneius,

δυςεννά-Togas

Blomfieldius. Plurali utitur chorus quod hostium multitudinem in mente habet.

277. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-399

πύργους:

ὑπὸ πύρ-γου

Lips.

277

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-400

πανδημεὶ:

πανδημὶ

Ald. Rob.

278

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-401

στείχουσιν:

στείχουσιν

Μ. Ceteri

στείχουσι

279

279. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-402

τί:

Tíç

Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. H. Vind. 1. 3. et ex correctione G. in quo antea

τί

fuerat ut in M. ceterisque.

279

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-403

δ':

Ti d'

Rob. et sic ante emendationem primae vel secundae manus M.

280

280. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-404

ἀμφιβόλοισιν:

ἀμφιβόλοισι

Vit. Lips.

280

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-405

ἰάπτουσι:

Ράπτουσιν

Ox. Ald. Rob.

281

281. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-406

πολίταις:

πολίτας

281

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-407

ὀκριόεσσαν:

ὀκριόεσσαν

G. Cantabr. 1. Mosè. 1. Ox. Par. A. B. C. Taur. Vind. 1. 3. et a recentiore manu M.

ὀκρυόεσσαν

M. a pr. manu et Vit. Ven. B. Ald. Rob. Turn.

οκρηρόεσσαν

Lips.

282

283. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-408

Διογενεῖς: In

dioyevεis

ultimas tres litteras M. a recentiore manu in rasura habet.

dioyevès

Par. E. et ante emendationem Vit. Post hoc vocabulum

addunt Ven. A. Ald. Rob. Turn. In G. supra scriptum est ita ut ad textum pertineat, in Vit. tamquam interpretatio. Omittunt

M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Ox. Par. A. B. K. L. N. Ask. A. Ven. B.

283

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-409

ἀμείψεσθε:

ἀμείβεσθε

potius quam

ἀμείψεσθε

habere videtur M.

ἀμεί-yaode

Par. E. Vind. 2.4.

286

286. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-410

γαίας:

yoins

Cantabr. 1.

286

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-411

ἐξαφέντες: Libri

τᾶσδ᾽ ἄρειον ἐχθροῖς ἀφέντες

. Vt hic versus strophico responderet, scripsi

τᾶςδ᾽ ἄρειον, ἐξαφέντες ἐχθροῖς

. Ab interprete enim profectum esse videtur

aqértes

, ut in scholiis Sophoclis ad Trach. v. 72.

ἐξαφεῖται, ἀφείθη

287

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

78-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-59

Parodos, welche die Schrecken einer belagerten und dem Sturm entgegensehenden Stadt mit solcher Kraft und sinnlicher Lebendigkeit des Ausdrucks vor die Augen führt, daß wir das kriegerische Treiben vor den Mauern ebenso vor uns sehen, wie im Agamemnon die Kassandraszene uns zu Zuschauern der Vorgänge im Hause macht. Zu der Kraft des Ausdrucks kam bei der Auf- führung noch die Veranschaulichung durch die σχήματα ὀρχήσεως, wie bei Athen. I S. 22 A berichtet wird, ὅτι Τελέστης ὁ Αἰσχύλου ὀρχηστής οὕτως ἦν τεχνίτης ὥστε ἐν τῷ ὀρχεῖσθαι τοὺς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας φανερὰ ποιῆσαι τὰ πράγματα δι ὀρχήσεως. Von diesem Telestes heist es dort weiter: πολλὰ ἐξεύρηκε σχήματα, ἄκρως ταῖς χερσὶ τὰ λεγόμενα δεικνύς. Auf diese χειρο- νομία weist z. Β. ὅδε 80 hin. Das Ganze zerfällt in 4 Teile: im ersten (78-106) kommen die zwölf Choreuten einzeln zum Vortrag, wie sie der Reihe nach entweder einzeln oder, was wahrscheinlicher ist, in drei Gruppen zu je 4 Personen auf- treten ( σποράδην wie Eum. 244 1.). Der Chor besteht ja aus Jungfrauen, Bürgerstöchtern, welche in ihrer Angst zu den Altären der Götter flüchten, also vorher noch nicht versammelt sind. Im zweiten Teile (107—134) singen, wie die drei gleichen Verse 112, 116, 119 = 126, 130, 133 erkennen lassen, die drei στοίχοι nacheinander die Strophe und ebenso die Antistrophe. Den dritten Teil (135–151) tragen die beiden Halbchöre vor, nur in die Weherufe brechen alle zusammen aus. Den letzten Teil (152-165), ein Gebet, spricht der Gesamtchor. Die Wahl von Jungfrauen er- klärt der Schol. gut: εὐπτόητον ἡ τῶν παρθένων ἡλικία, μάλιστα δὲ πρὸς πολιορκίαν.

107-134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-80

⁴

zweiter Teil, dessen drei Abschnitte durch den Schluß- rhythmus ge- kennzeichnet werden. In der Strophe werden die Götter in ihrer Gesamt- heit und Zeus, in der Antistrophe die besonderen Schutzgottheiten des Landes, Athena, Poseidon, Ares, Aphrodite, Apollon und Artemis angerufen.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-92

⁵

⁶

κράτος wie Ag. 624 τῆσδε γῆς φίλον κράτος von Menelaos.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-93

⁷

⁸

φυσίπολις wie Hom. Z 305 πότνι Αθηναίη, φυσίπτολι, δια θεάων.

123. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-94

⁹

¹⁰

ὅ τε ἄναξ steht als Voka- tiv wie Ag. 514 νῦν χαῖρε μὲν χθών, χαῖρε δ᾽ ἡλίου φάος ὕπατός τε χώρας Ζεὺς ὁ Πύθιός τ᾽ ἄναξ, Soph. Phil. 986 ὦ Λημνία χθὼν καὶ τὸ παγκρατὲς σέλας. Vgl. zu 70. ἵππιος hief Poseidon als Schöpfer oder Bezähmer des Rosses und εὑρετὴς τῆς· ἱππικῆς. Als ἵππιος wurde er mit der Ἀθηνᾶ ἱππία im attischen Kolonos verehrt (Schol. zu Soph. Ο. Κ. 711).

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-95

¹¹

¹²

Ιχθυβόλοις μάχαν ἀποσοβῶν κέντροις (mit dem fischstachelnden Dreizack das Kampfgetümmel fort- scheuchend) ist zur Herstellung des Versmaßes gesetzt für ιχθυβόλῳ μαχανᾷ Ποσειδῶν ἰχθυβόλω μάχαν αποσόβει κέντρω R. Merkel). Vgl. Hesych. ιχθυόκεντρον τρίαιναν. Der Gott soll mit der ihm eigen- tümlichen Waffe Hilfe bringen. So soll Soph. O. T. 202 Zeus mit dem Blitze, Apollon mit dem Bogen, Artemis und Dionysos mit Fackeln Beistand leisten.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-96

¹³

¹⁴

ἐπίλυσιν φόνων ἐπίλυσιν δίδου eine besonders im doch- mischen Versmaße beliebte Weise der Wiederholung, vgl. 156, 770 ff., 887f., Cho. 156 κλύε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽ ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός, Eur. Hipp. 836 τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-97

¹⁵

¹⁶

Der Ausruf φεν φεν bezieht sich auf die doppelte Bedeutung von κηδείαν, welches nicht blog die verschwägerte", was es hier eigentlich heißen soll, sondern auch die der Totentrauer verfallene, dem Untergang geweihte" be- zeichnet. Den gleichen Doppelsinn hat κῆδος Ag. 702. · κηδείαν ist für ἐπώνυμον Κάδμου um des Metrums willen sowie im Hinblick auf das folgende κήδεσαι ἐναργώς gesetzt.

127. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-98

¹⁷

¹⁸

Schol. κηδεστὴς ἐναργῶς γενοῦ. Αρμονίαν γὰρ τὴν Αφροδίτης καὶ Ἄρεως εἶχεν Κάδμος. Die Ver- wandtschaft ( κῆδος) bewähre sich als Sorge ( κῆδος). · Ähnlich 8f.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-99

¹⁹

²⁰

Das epische ὥστε auch 488, 738, 1047 und öfters bei Äschylos nicht bloß in lyrischen und ana- pästischen Partien, sondern auch im Trimeter Pers. 300, Eum. 25, 1025. προμάτωρ ( ει): als Mutter der Harmonia, der Gemahlin des Kadmos, ist Aphrodite Ahnmutter des Kadmeischen Stammes. Vgl. Soph. Ο. Τ. 1 ώ τέκνα, Κάδμου τοῦ πάλαι νέα τροφή.

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-100

²¹

²²

λιταῖσι θεοκλύτοις mit fehent- lichen Rufen zu dir, Göttin.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-101

²³

²⁴

ἀυτοῦσαι (für ἀπύουσαι um des Versmaßes willen Seidler), an- rufend wie Eur. Hipp. 167 τὴν δ᾽ . . οὐρανίαν.. ἀύτευν.

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-102

²⁵

²⁶

Λύκειος .. ἀντίτας (gesetzt für αυτᾶς, Aktiv zu ἄντιτος, also 8. V. a. ἄντιτα ἔργα τελῶν nach Hom. e 51, vgl. τίτας Cho. 65): ,werde den Feinden ein wölfischer Wiedervergelter unserer Klagen". Schol. ὥσπερ λύκος αὐτοῖς ἐφόρμησον ἀνθ' ὧν ἡμεῖς νῦν θρηνοῦμεν. Äschylos leitet also den Beinamen des Apollon Λύκειος von λύκος ab wie Sophokles El. 6 τοῦ λυκοκτόνου θεοῦ ἀγορὰ Λυκεῖος und benützt den Bei- namen für den Gedanken (zu 8 f.). Vgl. Hor. epist. II 2, 28 vehemens lupus et sibi et hosti iratus pariter.

134. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-103

²⁷

²⁸

ὦ Λατωίς, εὐτυκάζου (s. V. 2. ἑτοιμάζου, rüste dich, halte dich bereit) für ὦ Λατογένεια κούρα, τόξον ἐντυκάζου ( Λητωίς Seidler, εὐτυκάζου L. Dindorf nach Hesych. εὐτυκάζου· εὔτυκ( τ) ον ἔχε, ἕτοιμον).

135-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-104

²⁹

³⁰

dritter Teil: Die Angst der Jungfrauen steigert sich, da sie das Rasseln der Streitwagen, das Schwingen der Lanzen, den Steinhagel gegen die Zinnen der Mauern vernehmen, und ihr Flehen zu den Göttern wird immer ein- dringlicher.

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-105

³¹

³²

Schol. χνόαι τὰ ἀκραξόνια, περὶ ἃ αἱ χοινικίδες οἱ παραξονῖται (die Naben) λεγόμενοι und Schol. zu Soph. Εl. 745 ἔθραυσε δ᾽ ἄξονος μέσας χνόας: τὸ λεπτὸν μέρος τοῦ ἄξονος τὸ τριβόμενον ὑπὸ τῆς χοινικίδος. Weil die Schwere des Wagens auf der Achse ruht ( βριθο- μένων, βαρυνομένων), knarrt die Achsenspitze (zvón) (Hom. E 838 ( χνόη) μέγα δ' ἔβραχε φήγινος ἄξων βριθοσύνῃ), indem sie sich an der Radbüchse ( σύριγξ) reibt. Vgl. 188 σύριγγες ἔκλαγξαν ἑλίτροχοι.

139-140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-106

³³

³⁴

Die Umstellung von ἓ ἓ ἓ ἔ und die Ergänzung dieser Inter- jektion nach 146 stellt volle Sym- metrie her.

141. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-107

³⁵

³⁶

δ', welches der Med. nach δοριτίνακτος hat, fehlt in einer jüngeren Handschrift. Die vom Speerschwingen erschütterte Luft saust zu dem Knarren der Wagen".

142. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-108

³⁷

³⁸

ἄμμι für ἡμῖν wie ὄμμε für ὑμᾶς Eum. 623, Soph. Αnt. 846. — πάσχει γενήσεται: was ist unserer Stadt zu erleiden bestimmt? was wird noch geschehen?"

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-109

³⁹

⁴⁰

πο wie Cho. 256 καὶ ποῖ τελευτᾷ καὶ καρανοῦται λόγος u. δ. bei τελευτᾶν: y,zu welchem Ende noch führt es die Gottheit hin- aus?"

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-110

⁴¹

⁴²

Die Steine werden nach der Höhe der Mauer, wo die Ver- teidiger stehen, geschleudert. Vgl. Tac. hist. II 22, Caes. b. Gall. II 6. Schol. ἀκροβολίζεσθαί ἐστι τὸ ἐν πολέμῳ συμβολῆς προκατάρχεσθαι. - ἀκροβόλων τα ακρόβολος, nicht zu ἀκροβόλος (Hesych. ακροβόλοι· ἀκον- τισταί, τοξόται). Ansprechend aber schreibt A. Ludwig ἀκροβόλος. — Der Gen. ist abhängig von λιθὰς ἔρχεται wie von λιθοβολείται und den Ver- ben des Zielens. λιθάς (Steinhagel) gebildet wie νιφάς, φυλλάς, αἱμάς. Blaydes vermutet νιφάς nach 197 u. Eur. Androm. 1129 πυκνῇ δὲ νιφάδι πάντοθεν σποδούμενος. Ther · umgekehrt, wie 198 zeigt.

148-149. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-111

⁴³

⁴⁴

( Απολλον), παῖ Διὸς ὅθεν (für καὶ Διόθεν van den Bergh).. ἐν μάχα s. v. a. ὅθεν ( ἐξ οὗ) τέλος ἐν μάχα κραίνεται, von dem des Krieges hehres Ziel im Kampfe be- schieden wird.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-112

⁴⁵

⁴⁶

Ὄγκα ἡ Ἀθηνᾶ παρὰ Θη βαίοις. ἐπεύχεται δὲ τὴν ἐπιχώριον ᾿Αθηνῶν, ὡς ὁ Θετταλὸς Ζεῦ ἄνα (Hom. П 233) nai d Λύκιος η κλύθι, ἄναξ, ὅς που Δωδωναίε 66 Λυκίης" (ebd. 514) καὶ ὁ Ἴλιος Ζεῦ Ἴδηθεν μεδέων" ( Ω 308). Ογκαία Αθηνᾶ τιμᾶται παρὰ Θη βαίοις, Ὄγκα δὲ παρὰ τοῖς Φοίνιξιν. καὶ Ὀγκαῖαι πύλαι (474). μέμνηται καὶ ᾿Αντίμαχος καὶ Ῥιανός. Φοίνιξ δὲ ἄνωθεν ὁ Κάδμος. Daza Paus. ΙΧ 12, 2 Ὄγκα κατὰ γλῶσσαν τὴν Φοινίκων καλεῖται. Ursprünglich der Aphrodite identisch ward sie von den Hellenen wegen ihrer krie- gerischen Natur als Athena be- zeichnet. Vgl. Hermes II S. 280. Ein Dochmius läßt sich mit Ὄγκα πρὸ πτόλεως oder Ὄγκα πρὸς πύλαις herstellen; aber es fehlt die genaue Responsion und das Fol- gende scheint auf Ὄγκα ἑδρὶς πυλών (Hesych. ἑδρίς· ἑδραῖος) oder vielmehr Ὄγκα ἕδρα πυλῶν hinzu- weisen ( ἕδρα ist dann von ἐπί in ἐπιρρύου abhängig: „,zu deinem Sitz an einem Tore hinzu"). Jeden- falls scheint der Sinn zu sein:,,du hast an einem Tor eine geweihte Stätte (488); beschütze mit diesem Tore auch die übrigen". — ἐπιρρύου mit kurzem v wie 290, 809. in

152-165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-113

⁴⁷

⁴⁸

vierter Teil, welchem der Chor alle Götter zum Schutze des Landes herbeiruft.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-114

⁴⁹

⁵⁰

Schol. κατὰ πάντα βοηθοί, richtiger Hesych. παναρκές· ἰσχυρόν, παντοδύναμον, allvermögend.

155-156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-115

⁵¹

⁵²

Gebet die Stadt nicht als eine speerbedrängte (eroberte, δο- ριάλωτον, vgl. δορὸς ἄγραν 309) einem fremdredenden Heere preis". Schol. τῷ μὴ βοιωτιάζοντι (in äolischem Dialekt). ἐπειδὴ δὲ Ἕλληνες καὶ οἱ Ἀργεῖοι, οὐκ εἶπεν βαρβαροφώνῳ. Des Dialektunter- schiedes wird auch Cho. 561 ge- dacht: φωνὴν ἥσομεν Παρνησίδα, γλώσσης αϋτὴν Φωκίδος μιμουμένω.

157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-116

⁵³

⁵⁴

πανδίκως, in aller Treue. Vgl. Εum. 807 ἐγὼ γὰρ ὑμῖν παν- δίκως ὑπίσχομαι.

158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-117

⁵⁵

⁵⁶

χειροτόνους, von dem Beten- den übertragen. Schol. Ὅμηρος, χεί ρας ἀνασχόντες" ( Θ 347).

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-118

⁵⁷

⁵⁸

λυτήριοι, erlösend. ἀμ- φιβάντες (schirmend): Schol. παρὰ τὸ ., ὃς Χρύσην αμφιβέβηκας (Hom. A 37).

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-119

⁵⁹

⁶⁰

φιλοπόλεις, ἐστέ.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-120

⁶¹

⁶²

Schol. μελέτην ἔχετε τῶν ἱερῶν δημοσίων·

⁶³

⁶⁴

ἔλθετε (für ἀρήξατε Enger), kommt zu Hilfe, wie Soph. O. T. 167 τρισσοὶ ἀλεξίμοροι προφάνητε μοι, εἴ ποτε ἔλθετε καὶ νῦν.

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-121

⁶⁵

⁶⁶

φιλοθύτων ὀργίων, der opfer- frohen Weihen, der freudig (und dargebrachten Opfer. reichlich) Blaydes vermutet πολυθύτων, un- nötig.

166-274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-122

⁶⁷

⁶⁸

erstes Epeisodion. Eteokles, welcher die im Volke durch die Angstrufe der Jungfrauen (des Chors) entstandene Entmuti- gung wahrgenommen hat (174f.), kommt zurück, weist die Jung- frauen zurecht und lehrt sie die rechte Weise des Gebetes. Die Szene dient der Charakteristik des Eteokles.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-123

⁶⁹

⁷⁰

θρέμματα, Brut, Gezücht, wie Soph. Εl. 622 ὦ θρέμμ' ἀναιδές, Eur. Androm. 261 ὦ βάρβαρον σὺ θρέμμα.

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-124

⁷¹

⁷²

Schol. καθ' ὑπόκρισιν (d. i. ironisch) ἀναγνωστέον, ἢ ὡς ἐν ἐρωτήσει μετ' ἐπιτιμήσεως, natürlich das letztere, da ὑμᾶς ἐρωτῶ vor- hergeht. - ἀρωγά für ἄριστα Weil: kann das helfen und dem Staat zum Heile sein?"

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-125

⁷³

⁷⁴

πρὸς βρέτη θεῶν: die Prä- position wird bei den Tragikern häufig nachgestellt, wenn eine attri- butive Bestimmung folgt, hier der Gen. wie Prom. 680 ποίμνας βου- στάσεις τε πρὸς πατρός.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-126

⁷⁵

⁷⁶

σωφρόνων μισήματα erklärt der Schol. ( ταῦτα, προσπίπτειν τοῖς ξοάνοις καὶ βοᾶν wohl mit Recht als Apposition zum Inhalt des vor- hergehenden Satzes. Denn das vor- ausgehende θρέμματ' οὐκ ἀνασχετά ist der Auffassung als Vokativ nach Eum. 73, wo die Erinyen μισήματ' ἀνδρῶν καὶ θεῶν Ὀλυμπίων heißen, und Soph. Εl. 289 ὦ δύσθεον μίσημα nicht günstig.

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-127

⁷⁷

⁷⁸

ἐν εὐεστοί φίλῃ auch Ag. 920. Schol. εὐδαιμονία, εὐετηρία, Hesych. εὐεστώ· εὐθηνία, ἀπὸ τοῦ εὖ εἶναι.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-128

⁷⁹

⁸⁰

κρατοῦσα: aus γυναικείῳ er- gänzt sich γυνή (generell): „hat die Frau die Oberhand, so ist sie ein trotziges Wesen, mit dem nie- mand auskommen kann; glaubt sie sich in Gefahr, so ist sie im öffent- lichen wie im Familienleben ein noch größeres Unheil (d. h. im Glücke übermütig, im Unglück gleich ver- zagt). Ähnlich Eur. Fragm. 276 γυναῖκές ἐσμεν· τὰ μὲν ὄκνω νικώ- μεθα, τὰ δ᾽ οὐκ ἂν ἡμῶν θράσος ὑπερβάλοιτό τις.

175-176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-129

⁸¹

⁸²

καὶ νῦν (gern nach ἀεὶ μέν), wenn zur allgemeinen Regel ein besonderer Fall als Bestätigung hinzugefugt wird. - διαδρόμους von den Personen, welche ängstlich durcheinanderlaufen, übertragen: ihr habt durch euer ängstliches und lärmendes Hin- und Herrennen den Bürgern feige Entmutigung beigebracht" ( διερροθήσατε: διὰ τοῦ θορύβου ἐμβεβλήκατε Schol., der vielleicht διερροθήκατε gelesen hat).

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-130

⁸³

⁸⁴

Hesych. ὀφέλλεται· αὔξεται. Vgl. 235.

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-131

⁸⁵

⁸⁶

ὑπ' αὐτῶν (d. i. ἡμῶν αὐτῶν), eine jüngere Handschrift für vo' αὑτῶν. Nach diesem Vers bieten jüngere Handschriften den Vers τοιαῦτα τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις, der ergänzt wurde, also die V. 182 f. nach 181 umgestellt waren. Denn daß diese vor 178 ihren Platz haben, zeigt ἀρχῆς τῆς ἐμῆς. 1791. μέλει γάρ begründet nicht das Vorhergehende, sondern das folgende Verbot. Vgl. Hom. Z 490 ἀλλ᾽ εἰς οἶκον ἰοῦσα τὰ σ' αὐτῆς ἔργα κόμιζε . . πόλεμος δ' ἄνδρεσσι μελήσει, in anderem Sinne πόλεμος δ' ἄνδρεσσι (den Menschen) μελήσει Y 137. ἔνδον κτέ. d. h. bleibe im Hause, auf daß du keinen Schaden stiftest.

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-132

⁸⁷

⁸⁸

ἀρχῆς, Regiment, Gebot.

182. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-133

⁸⁹

⁹⁰

καὶ ὅ τι τούτων μέσον ἐστί. Schol. ἀκύρως δ' ἡ λέξις τὸ μετ αίχμιον. Es bezeichnet nämlich μετ αίχμιος eigentlich, in der Mitte von zwei Heeren". Der Schol. fügt hin- zu: καὶ δηλοῖ τὸν ἀληθῶς ὀργιζό- μενον. Die Genauigkeit kennzeichnet die Strenge des Befehls. Ein an- derer Schol. fügt hinzu: κεκινδύ- νευται τῷ Αἰσχύλῳ ἐνταῦθα τὸ μεταίχμιον. γένους γὰρ ὄντος τοῦ ἀνδρὸς καὶ τῆς γυναικὸς μέσον ἄλλο εἶπεν. Vgl. Prom. 117 θεόσυτος ἢ βρότειος ἢ κεκραμένη. — Mit dem demonstrativen τῶν vgl. τῷ 372, 496, τοὺς 896, 899, τὰ 1057, τῷ Eum. 137, τον ebd. 174.

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-134

⁹¹

⁹²

ψῆφος ὀλεθρία, Todesurteil. - βουλεύσεται, βουλευθήσεται. Her- werden vermutet διοίσεται nach Hesych. διοίσεται· διακριθήσεται. Vgl. Eur. Or. 49, 440 ψῆφος καθ' ἡμῶν οἴσεται τῇδ' ἡμέρᾳ, Thuk. IV 74.

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-135

⁹³

⁹⁴

λευστῆρα δήμου μόρον, Steini- gungstod von Seite des Volkes, vgl. Αg. 1616 δημορριφεῖς . . λευσίμους ἀράς, Soph. Ant. 36 φόνον δημό- λευστον, Ai. 253 λιθόλευστον Αρη. Die Volksjustiz durch öffentliche Steinigung war in alter Zeit nicht selten (vgl. Hom. Γ 57 ἀλλὰ μάλα Τρῶες δειδήμονες· ἦ τέ κεν ἤδη λάινον ἕσσο χιτῶνα, Eur. Οr. 50, 442) und traf noch in den Perser- kriegen den Lykides und seine Familie, als er nach der Einnahme von Athen zum Frieden riet.

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-136

⁹⁵

⁹⁶

In bitterem Tone sagt Eteo- kles: Hast du meine Drohung verstanden oder hast du keine Ohren?" Vgl. Cho. 880 κωφοῖς ἀυτῶ.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-137

⁹⁷

⁹⁸

Schol. ἀπολογοῦνται διότε ἐθορύβησαν.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-138

⁹⁹

¹⁰⁰

ἁρματόκτυπον ἔχων (einge- setzt zur Herstellung eines zweiten Dochmius) ὄτοβον: in betreff der tragischen Fülle des Ausdrucks vgl. 207 ἀστυδρομουμέναν πόλιν, 716 κτεάνων χρηματοδαίτας, Eum. 37 ποδωκείᾳ σκελῶν, außerdem ἐν αρ μάτων ὄχοις Eur. Iph. Τ. 370.

188-189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-139

¹⁰¹

¹⁰²

σύριγγες: zu 137. Vgl. Hik. 187 σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι. ἑλίτροχοι: Schol. περὶ ἃς ἑλίστ σονται οἱ τροχοί, besser es knarr- ten die sich drehenden Büchsen der Räder". 1901. στόμια (für στόμα Lach- mann) πυριγενετᾶν χαλινῶν ἤπυεν ( ἄπυεν für αύπνων um des Sinnes wie Versmaßes willen, Lachmann ἄπυον) διὰ ἱππικῶν (Heimsöth πωλι- κῶν, ohne Not) πηδαλίων, das im Feuer gearbeitete (d. i. stählerne, vgl. 925) Zaumgebiß erklirrte bei der Lenkung der Rosse, vgl. Eur. Hipp. 1223 ἐνδακοῦσαι στόμια πυρι- γενῆ γναθμοις, Or. 820 πυριγενεῖ τεμεῖν παλάμα χρόα.

193-194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-140

¹⁰³

¹⁰⁴

Allegorie mit dem Ge- danken:,,kann das Hin- und Her- rennen Hilfe bringen?" τί οὖν: dieser Hiatus findet sich öfters (691, Eum. 903, Hik. 310, Soph. Phil. 100, Ai. 873). ηύρεν ist gnom. Aorist.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-141

¹⁰⁵

¹⁰⁶

σαλεύματι (gesetzt für * * ματι von erster, ἐν κύματι von zweiter Hand, πρὸς κύματι jüngere Handschriften), vgl. Aristoph.Thesm. 872 ποντίῳ σάλῳ κάμνοντας ἐν χει μῶνι καὶ ναυαγίαις.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-142

¹⁰⁷

¹⁰⁸

πρόδρομος (vorwärts eilend): zu 80. 1971. θεοῖς τε πίσυνος für das hdschr. πίσυνος θεοῖς um des Vers- maßes und des Sinnes willen. νιφάδος von dem Steinhagel nach Hom. Μ 156 οἳ δ᾽ ἄρα χερμαδίοισιν ἐνδμήτων ἀπὸ πύργων βάλλον . νιφάδες δ᾽ ὡς πῖπτον ἔραζε. Naber vermutet λιθάδος nach 144, nicht unwahrscheinlich, da νιφομένας folgt. — νιφομένης, nicht νιφούσης: Ζεὺς νίφει, dagegen νιφὰς λιθάς) νίφεται. Zu βρόμος ergänzt sich bei ὅτε leicht ἦν.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-143

¹⁰⁹

¹¹⁰

δὴ πότε: die epische Stel- lung, in Prosa τότε δή.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-144

¹¹¹

¹¹²

ἀλκήν, ihre helfende, schützende Hand. Vgl. Hom. Δ 249 ὄφρα ἴδητ' αἴ κ' ἔμμιν ὑπέροχῃ χεῖρα Κρονίων, Ω 374 ἀλλ᾽ ἔτι τις καὶ ἐμεῖο θεῶν ὑπερέσχεθε χεῖρα, ξ 184.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-145

¹¹³

¹¹⁴

στέγειν (Schol. ἀπείργειν, decken vor) δόρυ wie ὄχλον πύργος ἀποστέγει 220 στέγων ἐχθρούς 1000, στέγων ἅλα Hik. 141 (Schol. εἴργων).

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-146

¹¹⁵

¹¹⁶

ναοὺς δὲ für das hdschr. ἀλλ᾽ οὖν, da ἀλλ᾽ οὖν unpassend ist und ἐκλείπειν ein Objekt verlangt.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-147

¹¹⁷

¹¹⁸

Die Götter verlassen das eroberte Land und suchen sich einen besseren Wohnsitz, vgl. 291, wozu der Schol. bemerkt: εἴρηται καὶ ἐν Ξοανηφόροις Σοφοκλέους ὡς οἱ θεοὶ ἀπὸ τῆς Ἰλίου φέρουσιν ἐπὶ τῶν ὤμων τὰ ἑαυτῶν ξόανα, εἰδότες ὅτι αλίσκεται, Eur. Tro 25 λείπω (Poseidon spricht) τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς, Verg. Αen. II 351 excessere omnes adytis arisque relictis di, Tac. hist. V 13 apertae repente delubri (in Jeru- salem) fores et audita maior hu- mana vox, excedere deos; simul ingens motus excedentium, dagegen Herod. VIII 41 προθυμότερον ἐξέλι- πον τὴν πόλιν ὡς καὶ τῆς θεοῦ ἀπολελοιπυίης τὴν ἀκρόπολιν. Vgl. Lobeck Aglaoph. S. 275f., Diels Sibyllin. Bl. S. 78.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-148

¹¹⁹

¹²⁰

Unrichtig der Schol. μηδέ- ποτε, φησίν, ἐπὶ τοῦ ἐμοῦ βίου καταλείποιεν τὴν πόλιν οἱ θεοί. Es ist vielmehr eine Tmesis anzu- nehmen: ἐμὸν αἰῶνα ( ἐμὸν βίον) καταλίποι.

207. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-149

¹²¹

¹²²

θεῶν πανήγυρις: Schol. τὴν τῶν δεῶν εἰς τὸ αὐτὸ συναγωγὴν πανήγυριν τραγικώτερον εἶπεν, vgl. 237 ξυντέλεια, Hik. 228 πάντων ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμία, ein θεῖος ἀγών (Hom. Η 298).

208-209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-150

¹²³

¹²⁴

αστυδρομουμέναν von dem Rennen Straße auf Straße ab, vgl. 238 αρπαγαὶ δὲ διαδρομᾶν ὁμαί- μονες. Schol. τυφόμενον, και όμενον πολεμίῳ πυρί. Dazu würde πύργωμα besser als στράτευμα pas- sen und die Responsion wird ge- nauer, wenn man αστυδρομουμέναν πόλιν δαΐῳ θ᾽ ἁπτόμενον πυρὶ πύργωμα schreibt. Vgl. Eur. Phön. 287 ἑπτάστομον πύργωμα Θηβαίας χθονός.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-151

¹²⁵

¹²⁶

μήτηρ: vgl. Theogn. 385 πε- νίην μητέρ' αμηχανίης, Soph. Αi. 173 ὦ μεγάλα φάτις, μάτερ αἰσχύνας ἐμᾶς. Zum Gedanken vgl. Soph. Ant. 676 τῶν δ᾽ ὀρθουμένων σώζει τὰ πολλὰ σώμαθ᾽ ἡ πειθαρχία. Σωτῆρος: Schol. γυνὴ Διὸς σωτῆρος. Zeus Soter ist also der Vater der εὐπραξία. ὧδ' ἔχει λόγος auch Cho. 519 im Sinne sic stat sententia. Vgl. εἴρηται λόγος Eum. 713 (dixi), πάντ' ἀκήκοας λόγον Soph. Αi. 480 und zu Ag. 587.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-152

¹²⁷

¹²⁸

ἔστι, nämlich ἡ πειθαρχία .. μήτηρ.

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-153

¹²⁹

¹³⁰

Wo die Not am größten, ist Gottes Hilfe am nächsten". Eur. Iph. Τ. 721 ἀλλ' ἔστιν ἔστιν ἡ λίαν δυσπραξία λίαν διδοῦσα μετα- βολάς, ὅταν τύχῃ.

215-216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-154

¹³¹

¹³²

,,Mögen auch Wolken schweren Kummers über den Augen hangen". Vgl. Soph. Αnt. 528 νεφέλη δ᾽ ὀφρύων υπερ αἱματόεν ῥέθος αἰσχύνει, Eur. Hipp. 173 στυγνὸν δ᾽ ὀφρύων νέφος αὐξάνεται, Cic. Pis. IX 20 frontis tuae nubeculam, Hor. epist. I 18, 94 deme supercilio nubem. κρίμνημι verhält sich zu κρεμάννυμι wie σκίδνημι zu σκε- δάννυμι.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-155

¹³³

¹³⁴

τόδ' für τάδ' Blomfield dem gegen Theben. Sinne entsprechend. σφάγια Schlachtopfer, χρηστήρια Opfer für die Opferschau, Schol. τὰ εἰς χρῆσιν καὶ θυσίαν θύματα. Vgl. Hik. 459 δεῖ κάρτα θύειν καὶ πεσεῖν χρη- στήρια.

218-219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-156

¹³⁵

¹³⁶

πειρωμένοις, als ob ανδράσι προσήκει vorherginge, weil bei πολεμίων πειρωμένων eine Unklar- heit entstehen könnte. Dem πει- ρωμένοις entspricht das folgende σοί, welches nach dem Schol. τῇ yvvaní für oóv hergestellt ist. In gleicher Weise wechselt die Kon- struktion Eum. 411 πᾶσι δ᾽ ἐς κοινὸν λέγω, βρέτας τε τοὐμὸν τῷδ᾽ ἐφημένῳ ξένῳ ὑμᾶς θ᾽ ὁμοίας οὐδενὶ σπαρτῶν γένει. Zum Ge- danken vgl. Soph. Αi. 293 γύναι, γυναιξὶ κόσμον ἡ σιγὴ φέρει, Eur. Heraklid. 476 γυναικὶ χὰρ σιγή τε καὶ τὸ σωφρονεῖν κάλλιστον εἴσω θ' ἥσυχον μένειν δόμων, Fragm. 927 ἔνδον γυναικῶν καὶ παρ' (1. πρὸς) οἰκέτας λόγος.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-157

¹³⁷

¹³⁸

διὰ θεῶν statt des gewöhn- lichen διὰ θεούς, wenn es nicht ursprünglich nach der Vermutung von Meineke διὰ θεόν geheißen hat: Den Göttern verdanken wir es, daß unsere Stadt noch unbe- zwungen ist und daß die Mauer uns schirmt". Hermann will die Responsion mit διαὶ θεῶν her- stellen, aber wahrscheinlich ist der antistrophische Vers nicht in Ord- nung. αποστέγει: zu 202. un-

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-158

¹³⁹

¹⁴⁰

Schol. οὐδεὶς ταῦτα ὁρῶν ἡμᾶς ποιούσας μισήσειεν ἄν: „Wel- ches Verargen ist hierüber willig?" d. i. worin kann es seinen Grund haben (womit kann es ge- rechtfertigt werden), wenn man unser Flehen zu den Göttern tadelt?

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-159

¹⁴¹

¹⁴²

φθονῶ, νεμεσώ. Todt vermutet ansprechend dos für γένος.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-160

¹⁴³

¹⁴⁴

ἕκηλος jungere Handschriften für εύκηλος, welche Form die Tragiker nur um des Versmaßes willen (577, Soph. El. 241) ge- brauchen. ἄγαν υπερφοβοῦ zur Hervorhebung des Übermaßes wie ὑπερπόλλους ἄγαν Pers. 796, ὑπερ- κόπων ἄγαν ebd. 829, ἄγαν ύπερ- βριθές Soph. Αi. 951, ἄγαν υπερ- κόπων Eur. Heraklid. 388.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-161

¹⁴⁵

¹⁴⁶

ποταίνιον (Schol. πρόσφατον): zur Herstellung der Responsion und des dochmischen Versmaßes schreibt Heimsöth ποτίφατον und Prien κλύουσ᾽ ἀνάμιγα πάταγον. ἄμμιγα, ἀναμίξ, ἀνάμιγδα, durcheinander.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-162

¹⁴⁷

¹⁴⁸

ταρβοσύνῳ φόβῳ wie Hik 744 περίφοβον τάρβος.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-163

¹⁴⁹

¹⁵⁰

výv: zu 404.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-164

¹⁵¹

¹⁵²

Hesych. ἁρπαλίζομαι· ἀσμε- νως δέχομαι: nehmt nicht die Nachricht gierig mit Wehklagen auf".

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-165

¹⁵³

¹⁵⁴

D. i. Das bringt einmal der Krieg mit sich, Blutvergießen; das läßt sich nicht ändern".

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-166

¹⁵⁵

¹⁵⁶

D. i. überhöre es, Schol. xäv ἀκούῃς, προσποιοῦ μὴ ἀκούειν.

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-167

¹⁵⁷

¹⁵⁸

Die Stadt erdröhnt in ihren Grundfesten, so daß man auf die Umzinglung derselben schließen mus“. Schol. ὡς κυκλούντων τὴν πόλιν τῶν πολεμίων σείεται ἡ ἡμε τέρα γῆ. Ohne Not Nauck νέρθεν für γῆθεν. — κυκλουμένων (zu 114), αὐτῶν ( τῶν πολεμίων), wie häufg. Die Lesart einer jüngeren Hand- schrift κυκλούμενον verdient des- halb keinen Vorzug.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-168

¹⁵⁹

¹⁶⁰

Dem Zusammenhang scheint eher πέποιθ' zu entsprechen, wie Heimsöth für δέδοικ' vermutet.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-169

¹⁶¹

¹⁶²

,,Wirst du nicht stille es unterlassen solches in der Stadt zu verbreiten". Vgl. Soph. Ai. 75 οὐ σίγ᾽ ἀνέξῃ μηδὲ δειλίαν ἀρῇ; Eur. Hipp. 213 οὐ μὴ παρ᾽ ὄχλῳ τάδε γηρύσῃ.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-170

¹⁶³

¹⁶⁴

ξυντέλεια: Schol. τὸ κοινὸν ἄθροισμα τῶν θεῶν, μεταφορικῶς· κυρίως γὰρ ἡ τῶν στρατιωτῶν ἄ- θροισις· τέλος γὰρ τὸ τάγμα. Ὅμηρος" ἐλθεῖν ἐς φυλάκων ἱερὸν τέλος ( Κ 567), Harpokr. συντελεῖς οἱ συνδα πανῶντες καὶ συνεισφέροντες, τὸ δὲ πρᾶγμα συντέλεια καλεῖται, hier vielmehr von τέλος „Weihe“, also ,, heiliger Verein". Vgl. 206. Da der Chor die Bildsäulen der Götter um- fängt, ist die nähere Bestimmung θεῶν ξυντέλεια (so schreibt Weil) nicht nötig.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-171

¹⁶⁵

¹⁶⁶

ἐς φθόρον unser vulgäres zum Henker". Vgl. Soph. O. T. 1146 οὐκ εἰς ὄλεθρον; οὐ σιωπήσας ἔσῃ.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-172

¹⁶⁷

¹⁶⁸

θεοὶ πολῖται s. v. a. θεοὶ πο- λιοῦχοι: Schol. τοὺς ἰδίους καὶ πα- τρώους ἐπικαλοῦνται θεούς, danach liest Heimsäth θεοὶ πατρῷοι. Wegen des Infinitivs zu 75.

241. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-173

¹⁶⁹

¹⁷⁰

Das Schol. θρηνοῦσα δῆλον ὅτι καὶ κράζουσα σὺ ἡμᾶς δούλους ποιεῖς scheint auf αὔουσα δουλοῖς hinzuweisen. - Jüngere Hand- schriften geben κἀμὲ καὶ σὲ καὶ πόλιν, vgl. Soph. Ο. Τ. 64 ή δ' ἐμὴ ψυχὴ πόλιν τε κἀμὲ καὶ σ' ὁμοῦ στένει, Blomfield vermutet αὐτὴ σὲ δουλοῖς καμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν, Wunderlich αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν, jedenfalls läßt sich σὲ (für σεαυτήν wie μὲ für ἐμαυτήν Hik. 122 ζῶσα γόοις με τιμῶ) nicht entbehren. Vgl. Eur. Phoen. 437 παῦσαι πόνων με καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

242. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-174

¹⁷¹

¹⁷²

βέλος, dein Wurfgescho (den Blitz).

244. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-175

¹⁷³

¹⁷⁴

( γένος) μοχθηρόν (jämmer- lich). Daran schließt sich ἄνδρας, als ob yvvainas vorausginge, so daß der Sinn ist,, wie die Männer ὧν ( αν) αλῷ jämmerlich sind"." wie ἣν λάβωσιν 803, ἥτις νοσφίσῃ Eum. 211, εὖτε δαμασθῇ unten 325, εἰ κρανθῇ Hik. 96. Besonders häufig ist dieser Gebrauch bei Sophokles.

245. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-176

¹⁷⁵

¹⁷⁶

,Du lästerst nun gar". Schol. δυσφημεῖς καίτοι τῶν ἀγαλ μάτων ἐχομένη. Vgl. Eur. Ion 1096 παλίμφαμος ἀοιδά (s. v. a. δύσφημος, βλάσφημος).

246. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-177

¹⁷⁷

¹⁷⁸

D. h.,, infolge meiner Angst bin ich meiner Zunge nicht Herr".

247. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-178

¹⁷⁹

¹⁸⁰

Nach den fruchtlosen Dro- hungen verlegt sich Eteokles mit gewisser Ironie aufs Bitten. εἰ, εἴθε wie Hom. K111 ἀλλ᾽ εἴ τις καὶ τούσδε μετοιχόμενος καλέσειεν, Soph. Ο. Τ. 863 εἴ μοι ξυνείη, Eur. Hek. 836 εἴ μοι γένοιτο φθόγγος ἐν βρα χίοσι, Hik. 620 ποτανἂν εἴ μέ τις θεῶν κτίσαι. κοῦφον τέλος, die (dir) leichte Erfüllung der Bitte.

248. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-179

¹⁸¹

¹⁸²

λέγοις ἄν imperativisch wie oft. Meineke καὶ τότ' εἴσομαι wie Soph. Ο. Τ. 1517 ΟΙΔ. οἶσθ᾽ ἐφ᾽ οἷς οὖν εἶμι; ΚΡ. λέξεις, καὶ τότ' εἴσο μαι κλύων.

250. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-180

¹⁸³

¹⁸⁴

σὺν ἄλλοις entspricht dem Gedanken solamen miseris socios habuisse malorum. Vgl. Eur. Phoen. 894 εἷς γὰρ ὢν πολλῶν μέτα τὸ μέλλον, εἰ χρή, πείσομαι.

251. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-181

¹⁸⁵

¹⁸⁶

Diese wenn auch bittere Äußerung, daß du dich schwei- gend in das Schicksal ergibst, ge- fällt mir besser als das laute Jam- mern zu den Göttern.

252. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-182

¹⁸⁷

¹⁸⁸

ἐκτὸς οὖσ᾽ ἀγαλμάτων: damit wird das Zurücktreten des Chors auf den Platz der Orchestra, wo er das folgende Stasimon zu singen hat, motiviert.

253. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-183

¹⁸⁹

¹⁹⁰

Dieser V. greift der folgen- den Lehre, welche Eteokles den Jungfrauen in betreff des richtigen Gebetes gibt, vor. Auch hat Eteo- kles gerade die Bitte ξυμμάχους εἶναι θεούς im vorhergehenden (202 ff.) den Jungfrauen verwehrt. Deshalb hat Weil den V. als un- echt erklärt.

254-255. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-184

¹⁹¹

¹⁹²

Die Jungfrauen sollen erst die Bitten des Eteokles hören und dann diese mit begeisterter Zu- stimmung begleiten. ολολυγμός be- zeichnet vorzugsweise den Dank- und Bittgesang von Frauen. Hesych. ὀλολυγή· φωνὴ γυναικῶν ἣν ποι- οῦνται ἐν τοῖς ἱεροῖς εὐχόμεναι, Hom. γ 450 αἳ δ' ὀλόλυξαν θυγα- τέρες τε νυοί τε καὶ αἰδοίη παρά- κοιτις, Xen. Anab. IV 3, 19 ἐπεὶ καλὰ ἦν τὰ σφάγια, ἐπαιάνιζον πάντες οἱ στρατιῶται καὶ ἀνηλά- λαζον, συνωλόλυζον δὲ καὶ αἱ γυ- ναίκες ἅπασαι. Auf den frohen Ton des Gesangs bezieht sich auch παιάνισον sowie εὐμενη (einen Ge- sang freudigen Mutes). Schol. διέ- στειλεν (vielmehr τὸ χ oder σημεί ωσαι ὅτι οὐ διέστειλεν) τὸν ὀλολυγ μὸν τοῦ παιῶνος. καὶ γὰρ μόνῃ τῇ ᾿Αθηνᾷ δαίμονι οὔσῃ πολεμικῇ ὀλο- λύζουσι, τοῖς δὲ ἄλλοις θεοῖς παι ωνίζουσιν, nicht zutreffend.

256-257. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-185

¹⁹³

¹⁹⁴

Ἑλληνικὸν νόμισμα steht appositionell zu ὀλολυγμόν ἱερὸν εὐμενῆ, dagegen θάρσος zum In- halt des vorhergehenden Satzes (tò γὰρ εὔχεσθαι τοῖς θεοῖς θάρσος ἐμποιεῖ τοῖς φίλοις Schol.), wozu λύουσα πολέμιον φόβον die Er- klärung gibt (,, indem du damit die Furcht vor den Feinden be- schwichtigst"). Ζη λύουσα vgl. Soph. Εl. 939 τῆς νῦν παρούσης πημονῆς λύσεις βάρος. — Eine jungere Hand- schrift bietet πολεμίων. Diese hellenische Weise steht in Gegen- satz zu der Heftigkeit des asiati- schen βάλεμος ( κομμός Αριος Cho. 422) oder zu den schwermütigen asiatischen Volksliedern, welche im Tode eines blühenden Jünglings (Linos, Bormos, Adonis, Narkissos u. a.) das Hinschwinden der schönen Jahreszeit und die Vergänglichkeit irdischen Glücks betrauerten. Vgl. Pers. 940, 1055. — Θυστάδος: Schol. τῆς παρὰ ταῖς θυσίαις γινομένης. Vgl. Soph. Ant. 1019 Θυστάδας λιτάς.

259. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-186

¹⁹⁵

¹⁹⁶

Vgl. Ag. 88 πάντων τε θεῶν τῶν ἀστυνόμων υπάτων χθονίων τῶν τε θυραίων τῶν τ' ἀγοραίων. Er gelobt allen Schutzgöttern des Landes außerhalb und innerhalb der Stadt.

260. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-187

¹⁹⁷

¹⁹⁸

οὐδ᾽ ἀπ' Ισμηνόν (so Schütz für Ἰσμηνοῦ) λέγω, οὐδὲ Ἰσμηνὸν ἀπολέγω, auch den Ismenos lehne ich nicht ab (vergesse ich nicht, last not least). Ein Wechsel der Wendung wie Prom. 91 ὦ διος αἰθὴρ καὶ τὸν πανόπτην κύκλον ἡλίου καλῶ, Soph. Αi. 859 ὦ φέγ γος . . καὶ τὰ Τρωικά πεδία προ- σαυδῶ. Die gleiche Tmesis Ag. 1599 ἀπὸ σφαγὴν ἐρῶν (mit dem gleichen handschriftlichen Fehler σφαγῆς). Ζυ απολέγω vgl. Ag. 504 τὸν ἀντίον δὲ τοῖσδ᾽ ἀποστέργω λόγον.

261. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-188

¹⁹⁹

²⁰⁰

εὖ ξυντυχόντων ( τῶν πραγ μάτων εὐτυχῶς ἀποβάντων Schol.) wie Hik. 129 πελομένων καλῶς, Eum. 775 ὀρθουμένων, 970 προ- φρόνως ἐπικραινομένων, Soph. Εl. 1344 τελουμένων εἴποιμ' ἄν.

262. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-189

²⁰¹

²⁰²

αἱμάσσων τόθ' für αἱμάσσον- τας Ritschl. τότε, wenn der Sieg errungen ist, dann ist es Zeit zum Opfern. - ἑστίας, die Opferherde, vgl. βούθυτον ἑστίαν Soph. Ο. Κ.

263. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-190

²⁰³

²⁰⁴

ταυροκτονοῦντας θεοῖσιν ist erklärende Beischrift zu αἱμάσσον- τας ἑστίας θεῶν, welche mit ὧδ' ἐπεύχομαι zu einem Trimeter er- gänzt wurde.

264-265. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-191

²⁰⁵

²⁰⁶

ήσω, αναθήσω wie Eur. Phoen. 576 Θήβας πυρώσας τάσδε Πολυνείκης θεοῖς ἀσπίδας ἔθηκε. - δαΐων, πολεμίων. ἐσθήματα, σκυλα: den Feinden abgenommene πανοπλίαι wurden den Göttern ge- weiht. στέψω (als Weihgeschenk anheften) wie 50. Vgl. auch Eur. Τro. 573 Εκτορος ὅπλοις σκύλοις τε Φρυγῶν δοριθηράτοις, οἷσιν Αχιλ- λέως παῖς Φθιώτης στέψει ναοὺς ἀπὸ Τροίας. δουρίπηκτα, mit der Lanze angesteckt. In betreff der Sitte feindliche Rüstungen als Siegeszeichen an den Tempeln (an den Triglyphen) anzuheften vgl. Hom. Η 82 τεύχεα συλήσας οἴσω προτὶ Ἴλιον ἱρήν καὶ κρεμόω προτὶ νηὸν ᾿Απόλλωνος ἑκάτοιο, Ag. 583 θεοῖς λάφυρα ταῦτα τοῖς καθ' Ἑλ λάδα δόμων ἐπασσάλευσαν ἀρχαίων γάνος, Eur. Rhes. 180 θεοῖσιν αὐτὰ (nämlich λάφυρα) πασσάλευε πρὸς δόμοις, ebenso an Palästen Eur. Bakch. 1212 ἀράσθω λαβὼν πηκ τῶν πρὸς οἴκους κλιμάκων προσαμ- βάσεις, ὡς πασσαλεύῃ κρᾶτα τριγ λύφοις τόδε λέοντος. Statt der zwei Verse geben die Handschriften drei, welche augenscheinlich aus erklärenden Zusätzen entstanden sind: θήσειν (von dem interpolierten ἐπεύχομαι abhängig gemacht) τρο παῖα, πολεμίων δ' ἐσθήματα | λά φυρα δαΐων δουρίπληχθ' δουρί πηχθ' Dindorf) ἁγνοῖς δόμοις | στέ ψω πρὸ ναῶν πολεμίων δ' ἐσθήματα.

266. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-192

²⁰⁷

²⁰⁸

Solche εὐχαί sprich mir nach entsprechend der Weisung 253 ff.

267. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-193

²⁰⁹

²¹⁰

ποιφύγματα sind Schreckens- laute, die unter starkem Schnauben ( ποιφύσσειν) hervorgestoßen werden, Schol. ἐκφοβήμασι τοῖς δυναμένοις ἐκπλῆξαι τοὺς ἀκούοντας.

269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-194

²¹¹

²¹²

Eteokles will die durch die lauten Rufe der Jungfrauen unter- brochene Tätigkeit wieder auf- nehmen und die ausgewählten (57) Führer feierlich ( τον μέγαν τρόπον) an den sieben Toren aufstellen. ἐπάρχους ( λοχαγούς, Rottenführer) hat Canter vermutet für ἐπ' ἄνδρας zur Herstellung der Konstruktion. Vgl. Ag. 1226 νεῶν ἔπαρχος, Pers. 330 Κιλίκων ἔπαρχος.

271. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-195

²¹³

²¹⁴

ἑπτατειχεῖς ἐξόδους s. v. 2. ἑπτὰ ἐξόδους τειχέων, vgl. Eur. Phoen. 1058 τὰ δ᾽ ἑπτάπυργα κλῇς θρα γᾶς und 748 ἐλθὼν ἑπταπυργον ἐς πόλιν (1. ἔξοδον) τάξω λοχαγοὺς πρὸς πύλαισιν, ὡς λέγεις, ἴσους ἴσοισι πολεμίοισιν ἀντιθείς.

272-273. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-196

²¹⁵

²¹⁶

Boten voll von Hast und mit rasch die Stadt durcheilenden Mitteilungen. φλέγει (intrans.) ὑπὸ χρείας, es entsteht eine all- gemeine Aufregung infolge der Not des Augenblicks.

274-355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-197

²¹⁷

²¹⁸

erstes Stasimon: Die Jungfrauen bringen es nicht über sich, der Mahnung des Eteo- kles zu gehorchen. In ihrer Angst führen sie sich den allgemeinen Sturmangriff auf die Stadt vor Augen und rufen die Götter um Hilfe an. Welches schönere Land könnt ihr für unser Land ein- tauschen? Bringt deshalb Verderben über die Feinde, verleiht Sieg den Bürgern. Beklagenswert wäre es, wenn eine so uralte Stadt von Hellenen geknechtet würde und die Greuel der Plünderung erdulden müßte". Diese Greuel werden mit den lebhaftesten Farben geschildert nach Hom. I 592 κατέλεξεν ἅπαντα κήδε' ὅσ' ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ· ἄνδρας μὲν κτείνουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει, τέκνα δέ τ' ἄλλοι ἄγουσι βαθυζώνους τε γυναῖκας, Χ 61 κακὰ πόλλ' ἐπιδόντα, υἷάς τ' ὀλλυμένους ἑλκηθείσας τε θύγατρας καὶ θαλάμους κεραϊζο- μένους καὶ νήπια τέκνα βαλλόμενα προτὶ γαίῃ. - Den Gesang trägt wohl der Gesamtchor vor.

274. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-198

²¹⁹

²²⁰

μέλει d. i. „ich bin der Mahnung eingedenk". Schol. μέλει μοι ὧν εἶπεν ὁ Ἐτεοκλῆς, ἀλλ' ὁ ἐν ἐμοὶ φόβος οὐκ ἠρεμεῖν με ποιεῖ καὶ ἡσυχάζειν. 2751. γείτονες καρδίας μέριμναι: Schol. αἱ ἐν τῇ καρδίᾳ (vielmehr ἐν τῷ ἥπατι) μέριμναι, die am Herzen sitzenden Sorgen. - καρδίας ist wie Hik. 74, 807 als Spondeus zu lesen (die äolische Form κάρτας will Dindorf setzen). ζωπυρείν, anfachen ( ζωπύρει τοὺς ἄνθρακας), übertragen auch Eur. El. 1121 ἀν αὖ σὺ ζωπυρεῖς νείκη νέα. Von ζωπυροῦσι τάρβος (,,fachen meine Angst an“) ist wie von ταρβῶ oder ταρβεῖν με ποιοῦσι der Acc. τὸν ἀμφιτειχή λεών abhängig. Ebenso regiert Eur. Bakch. 1288 καρδία πήδημ᾽ ἔχει wie δέδοικα den Acc. τὸ μέλλον und ist Demosth. 4, 45 τεθνᾶσι τῷ δέει wie δεδοίκασι mit dem Acc. τοὺς τοιούτους ἀποστό λους verbunden.

278. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-199

²²¹

²²²

Wie um ihre Jungen im Neste (die noch nicht flügge) die scheue Taube die Drachen, schlimme Lagergenossen, fürchtet". Zulez αíov (so Lachmann für λεχέων) vgl. Apoll. Rh. I 1182 λεχαίην φυλλάδα, Blay- des λεχηρῶν nach Eur. Phoen. 1541 λεχήρη), Schol. νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς. πάντρομος nach dem Homerischen τρήρωνα πέλειαν. Zum Gleichnis vgl. 490, Hom. B 308f., Mosch. IV 21, Hor. epod. I 19 ut assidens inplumibus pullis avis serpentium adlapsus timet.

282. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-200

²²³

²²⁴

τοὶ μὲν (285 τοὶ δὲ) wie Pers. 571 τοὶ δὲ episch. Gemeint sind die Schwerbewaffneten der Feinde.

284. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-201

²²⁵

²²⁶

τί γένωμαι; was soll aus mir werden“. Vgl. Hom. ε 465 ὤ μοι ἐγώ, τί πάθω; τί νύ μοι μή- κιστα γένηται;

285. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-202

²²⁷

²²⁸

τοὶ δέ, die Schleuderer, welche aus der Ferne Steine auf die Verteidiger der Stadtmauer werfen ( ἀκροβόλοι, ἀκροβολισταί). ἀμφιβόλοισιν: Schol. πάντοθεν βαλλομένοις.

287. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-203

²²⁹

²³⁰

χερμάς (Kieselstein): vgl. Eur. Bakch.1096 αὐτοῦ χερμάδας κρα- ταιβόλους ἔρριπτον. — ὀκριόεσσαν wie χερμαδίῳ ὀκριόεντι Hom. 4 518.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

ΧΟΡΟΣ Καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Μή νυν ἀκούουσ' ἐμφανῶς ἄκου' ἄγαν.

ΧΟΡΟΣ Στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Οὐκοῦν ἔμ' ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι. 250

ΧΟΡΟΣ Δέδοικ', ἀραγμὸς δ' ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ' ἐρεῖς κατὰ πτόλιν ;

ΧΟΡΟΣ Ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ' ἀνασχήσῃ τάδε ;

ΧΟΡΟΣ Θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν. 255

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν καὶ σὲ καὶ πόλιν.

ΧΟΡΟΣ Ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟΡΟΣ Μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ἄνδρες, ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ' ἀγαλμάτων ; 260

ΧΟΡΟΣ Ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

ΧΟΡΟΣ Λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ' εἴσομαι.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟΡΟΣ Σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον. 265

Current edition Experimental

Χορος καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων. 245

Ετεοκλης μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορος στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ετεοκλης οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορος δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ετεοκλης οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν; 250

Χορος ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ετεοκλης οὐκ ἐς φθόρον 1 σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;

Χορος θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ετεοκλης αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ 2 πᾶσαν πόλιν.

Χορος ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος. 255

Ετεοκλης ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορος μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ετεοκλης παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορος ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος. 260

Χορος λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ετεοκλης σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Χορός καὶ μὴν ἀκούω γʼ ἱππικῶν φρυαγμάτων. 245

Ἐτεοκλής μή νυν ἀκούουσʼ ἐμφανῶς ἄκουʼ ἄγαν.

Χορός στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ἐτεοκλής οὐκοῦν ἔμʼ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορός δέδοικʼ, ἀραγμὸς δʼ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλής οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδʼ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν; 250

Χορός ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλής οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσʼ ἀνασχήσῃ τάδε;

Χορός θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλής αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορός ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος. 255

Ἐτεοκλής ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορός μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ἐτεοκλής παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσʼ ἀγαλμάτων;

Χορός ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλής αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος. 260

Χορός λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι.

Ἐτεοκλής σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορός σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΧΟ. καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων. 245

ΕΤ. μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ. στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ. οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ. δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ. οὐ σίγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν? 250

ΧΟ. ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῶς πυργώματα.

ΕΤ. οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε?

ΧΟ. θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ. αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ. ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος. 255

ΕΤ. ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ. μοχθηρὸν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ. παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων?

ΧΟ. ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ. αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος. 260

ΧΟ. λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι.

ΕΤ. σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ. σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Χορὸς Παρθένων καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Μή νυν ἀκούουσ' ἐμφανῶς ἄκου' ἄγαν.

ΧΟΡΟΣ

Στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐκοῦν ἔμ' ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.
250

ΧΟΡΟΣ

Δέδοικ', ἀραγμὸς δ' ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ' ἐρεῖς κατὰ πτόλιν ;

ΧΟΡΟΣ

Ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ' ἀνασχήσῃ τάδε ;

ΧΟΡΟΣ

Θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.
255

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν καὶ σὲ καὶ πόλιν.

ΧΟΡΟΣ

Ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟΡΟΣ

Μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ἄνδρες, ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ' ἀγαλμάτων ;
260

ΧΟΡΟΣ

Ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.

ΧΟΡΟΣ

Λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ' εἴσομαι.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟΡΟΣ

Σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.
265

Χορος

καὶ μὴν ἀκούω γ᾽ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ετεοκλης

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορος

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ετεοκλης

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορος

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ετεοκλης

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορος

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ετεοκλης

οὐκ ἐς φθόρον¹ σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε;

Χορος

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ετεοκλης

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ² πᾶσαν πόλιν.

Χορος

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ετεοκλης

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορος

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ετεοκλης

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων;

Χορος

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ετεοκλης

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορος

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ᾽ εἴσομαι.

Ετεοκλης

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορος

σιγῶ: σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Χορός

καὶ μὴν ἀκούω γʼ ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

Ἐτεοκλής

μή νυν ἀκούουσʼ ἐμφανῶς ἄκουʼ ἄγαν.

Χορός

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

Ἐτεοκλής

οὐκοῦν ἔμʼ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

Χορός

δέδοικʼ, ἀραγμὸς δʼ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

Ἐτεοκλής

οὐ σῖγα μηδὲν τῶνδʼ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν;
250

Χορός

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῷς πυργώματα.

Ἐτεοκλής

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσʼ ἀνασχήσῃ τάδε;

Χορός

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

Ἐτεοκλής

αὐτὴ σὺ δουλοῖς κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

Χορός

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

Ἐτεοκλής

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

Χορός

μοχθηρόν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

Ἐτεοκλής

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσʼ ἀγαλμάτων;

Χορός

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

Ἐτεοκλής

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

Χορός

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχʼ εἴσομαι.

Ἐτεοκλής

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

Χορός

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

ΧΟ.

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.
245

ΕΤ.

μή νυν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

ΧΟ.

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.

ΕΤ.

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.

ΧΟ.

δέδοικ᾽, ἀραγμὸς δ᾽ ἐν πύλαις ὀφέλλεται.

ΕΤ.

οὐ σίγα μηδὲν τῶνδ᾽ ἐρεῖς κατὰ πτόλιν?
250

ΧΟ.

ὦ ξυντέλεια, μὴ προδῶς πυργώματα.

ΕΤ.

οὐκ ἐς φθόρον σιγῶσ᾽ ἀνασχήσει τάδε?

ΧΟ.

θεοὶ πολῖται, μή με δουλείας τυχεῖν.

ΕΤ.

αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.

ΧΟ.

ὦ παγκρατὲς Ζεῦ, τρέψον εἰς ἐχθροὺς βέλος.
255

ΕΤ.

ὦ Ζεῦ, γυναικῶν οἷον ὤπασας γένος.

ΧΟ.

μοχθηρὸν, ὥσπερ ἄνδρας ὧν ἁλῷ πόλις.

ΕΤ.

παλινστομεῖς αὖ θιγγάνουσ᾽ ἀγαλμάτων?

ΧΟ.

ἀψυχίᾳ γὰρ γλῶσσαν ἁρπάζει φόβος.

ΕΤ.

αἰτουμένῳ μοι κοῦφον εἰ δοίης τέλος.
260

ΧΟ.

λέγοις ἂν ὡς τάχιστα, καὶ τάχ εἴσομαι.

ΕΤ.

σίγησον, ὦ τάλαινα, μὴ φίλους φόβει.

ΧΟ.

σιγῶ· σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον.

Χορὸς Παρθένων

καὶ μὴν ἀκούω γ' ἱππικῶν φρυαγμάτων.

Ἐτεοκλῆς

μὴ νῦν ἀκούουσ᾽ ἐμφανῶς ἄκου᾽ ἄγαν.

Χορὸς Παρθένων

στένει πόλισμα γῆθεν, ὡς κυκλουμένων.
230

Ἐτεοκλῆς

οὐκοῦν ἔμ᾽ ἀρκεῖ τῶνδε βουλεύειν πέρι.