45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-71
Ἄρη:
on
M. Arund. Stobaeus, Longini optimus Paris. et Vat. 1.
ågon i
G.`
"onv t'
Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Ox. Par. C. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. edd. Longini.
oony '
Vit. Par. N.
Any
omissa copula Turn. et posteriores.
Aon
tragicis vindicandum putabat Valckenarius ad Phoen. v.1013. p. 367. Contra Porsonus ad Phoen. v. 134. hoc Aeschyli versu
Any
flagitari ratus, ubique
'Aoŋy
praeferebat, ut in eadem fabula v. 950. 1020. Contrarium probat optimorum librorum scriptura (v. ad v. 53.), copula autem ad
'Evvo
eodem modo omissa est, quo
ούτε
-
οὐ
-
οὔτε
iungi solent.
45
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-72
Φόβον:
góvov
Arund. Cantabr. 1. Ven. B. Vind. 2. Rob. et supro scripto Colb. 2.
45
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-73
ὡρκωμότησαν:
ὡρκομότησαν
G.
ὡρκωμώτησαν
Αld.
46
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-74
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-75
κατασκαφὰς:
κατασκαφὰς
Μ.
κατασφαγάς
, adscripto
κατασκαφάς
Par. B.
46
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-76
λαπάξειν: Eustathius p. 68, 27. de verbo
αλαπάζειν
disserens,
γίνεται δὲ ἐκ τοῦ λαπάζω πλεονασμῷ τοῦ α. παρὰ γοῦν τῷ Αἰσχύλῳ εὕρηται τὸ ῥῆμα χωρὶς τοῦ α
.
47
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-77
Καδμείων: Ex Par. C. affertur
κάμει
, fortasse pro
καδμεῖον
.
47
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-78
τήνδε:
την
omittit Par. E.
πρόσθε
pro
τήνδε
Stobaeus.
48
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-79
φυράσειν:
φυράσσειν
G. Cantabr. 2. Ox. Par. G. N.
48
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-80
μνημεῖα δ᾽ αὑτῶν:
σημεῖα δ᾽ αὐτῶν
Stobaeus.
μνημεῖα, τὰ οἴκαδε πεμπό-μενα ὑπὸ τῶν ἐν πολέμῳ τετελευτηκότων τοῖς οἰκείοις
Hesychius.
49
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-81
ἐς δόμους:
εἰς δόμους
Μ. et Stobaeus.
ἐν δόμοις
Colb. 1.
49
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-82
πρὸς ἅρμ᾽:
πρὸς ἅρματ'
Colb. 1. Par. Β. Κ. Ν. Sic etiam Vit. e correclione : antea
πρὸς ἁρμ'
erat scriptum.
πρὸς δ᾽ ἅρμ᾽
G. Par. C. Ask. A. Ven. A. (Bekkero teste) Rob.
50
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-83
χερσὶν:
χεροῖν
G. Par. B. Ald. Rob.
50
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-84
διὰ στόμα:
διὰ στόματος
Colb. 1. Par. N.
ἀνὰ στόμα
Stobaeus.
51
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-85
ἀνδρείᾳ:
ἀνδρία
Cantabr. 2. et Stobaeus.
52
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-86
λεόντων: In
λεόντων
M.
6
a recentiore manu in rasura habet.
53
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-87
Ἄρη:
ἄρη
M. et Stobaci codex A. Idem ex regio Aeschyli codice Spanhemius affert.
ἄρρην
Par. N. Ceteri
ἄρην
. V. ad v. 45.
53
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-88
πίστις: Stobaeus
καὶ τῷδε πίστις
, sed Schowii libri
καὶ τῶνδε πίστις
.
Ει πίστις
etiam Colb. 2. Reliqui libri
πίστις
. Sic etiam scholiastae videntur legisse. Recte vero
πίστις
a Schutzio Bothioque receptum est. Facto comprobatum iri dicere debebat, non auditurum rem esse Eteoclem audivit enim modo ex ipso nuntio.
54
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-89
χρονίζεται:
οὐ μόνω χαρίζεται
Stobaei codex A.
54
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-90
κληρουμένους:
κληρονόμους
Lips.
55
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-91
ἔλειπον:
δ᾽ ἔλειπον
Μ. Vit. Turn.
δ' ἔλιπον
G. Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Vind. 1. 3. 4. Ald. Rob. et edd. vett. Stobaei. Brunckius, quod in Par. B. suprascriptum esset
γάρ
, edidit
κληρουμένους γὰρ ἔλιπον
.
55
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-92
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-93
ἄγοι:
άγῃ
G. Cantabr. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. E. L. Vind. 1. 2. 4. et
or
supra scripto Colb. I.
ἄγει
Aug. Vind. 3.
56
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-94
ἐξόδοισι:
ἐπεξόδοισι
Μ. G.
ἐπ᾿ ἐξόδοις
Lips.
58
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-95
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-96
κονίει:
κονιεῖ
Μ. G. Vit. Lips. Ald.
60
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-97
ἀργηστὴς:
πεδία γὰρ ἀργιστής
Vit. et
ἀργιστής
etiam G.
60
61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-98
πνευμόνων:
πνευμάτων
G. Aug. Mosc. 2. Vind. 1. 3. Ceteri
πνευμόνων
, praeter M. qui
πλευμόνων
habet, ut Brunckius edidit. V. Pors. ad Eur. Or. v. 271.
61
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-99
ναὸς:
ναός
restituit Porsonus et hic et, ubi idem versus legitur, in Euripidis Medea v. 523. Et habent
ναός
M. Colb. 2. Ven. Β.
νεως
Vit. Ceteri
νηός
.
62
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-100
Ἄρεως:
ἄρεως
M. Ceteri
ἄρεος
, quam formam non usurpari nisi metri caussa monuit Elmsleius ad Bacch. v. 302. et ad Oed. Col. v. 947. Gregorius Cor. de dial. Aeol. 31.
Αρεος διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κλίνουσιν, ὡς παρ' Ὁμήρῳ καὶ Σοφοκλεί
. Sane Sophocles ita, ubi metrum poscebat.
64
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-101
χερσαῖον:
χερσαίου
, sic, supra scripto
or
, Vit.
χερσαίου
Par. G. Ald. Turn. et adscriptum, ut videtur, in Par. B. Recte
χερσαίον
Μ. celerique codd. et Rob.
64
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-102
τῶνδε:
Tarde
M. Rob. et supra scripto
τόνδε
Mosc. 1.
Tòv de
Mosc. 2.
Tórde
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. B. Vind. 2. 4. Ald. Turn. et
tv
supra scripto Par. N.
o
supra scripto Colb. 1.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-103
ὅςτις:
ὡς τις
G. Lips. Ven. B. Vind. 2. Rob. et adscriptum in Par. B. N.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-104
λαβέ:
λάβαι
, supra scripto
ɛ
, Lips. Ceteri
háße
.
65
67.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-105
σαφηνείᾳ:
oagnvɛía
M.
oaqnreía
Vit. Cantabr. 2. Ox. Ask. A. Par. B. Rob.
oagrvía
G. Lips. Ald. Turn.
ougýrɛí áλóyov
Cantabr. 1. In Vit. inter
καὶ
et
σαφηνείᾳ
supra adscriptum
σύ
.
67
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-106
εἰδὼς τὰ:
εἰδὼς σὺ τὰ
Ox. Ven. A. Ald. Rob.
68
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-107
69.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-108
πολισσοῦχοι:
πολισοῦχοι
G. Lips. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολιοῦχοι
, supra scripto
πολισσούχοι
, Vit.
69
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-109
Ἐρινὺς:
ἐρινὺς
M. Vulgo
Εριννύς
.
70
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-110
μοι πόλιν γε:
μή μου
Rob.
Thy nóv
Par. E. et
yɛ
omisso Vind. 2. 4. Elmsleio ad Eur. Med. v. 175.
μntoi лódiv`ye
scribendum videbatur.
71
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-111
πρεμνόθεν:
лéμvoε
Blomfieldius et ante eum Valckenarius. Libri
πρυμνόθεν
, praeter Cantabr. 2. qui coniunctis duabus scripturis
noɛvμvóðɛv
habet.
71
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-112
δῃάλωτον:
δάλωτον
Brunckius. Libri
δη άλωτον
.
72
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-113
δόμους:
Suovs
Mosc. 2. Ald.
73
74.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-114
γῆν τε:
τε γῆν δὲ
Colb. 1.
τε γῆν τε
Lips. Ox. Ald.
τε γῆν
, altero
Tε
omisso, Ven. A.
74
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-115
ζυγοῖσι δουλειοῖσι:
Svyołoι Sovkɛíoɩɩ
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. C. N. Colb. 1.
ζυγοῖσι δουλέοισι
Lips.
ζυγοῖσι δουλίοισι
Ald. Turn.
ζευγλῇσι dovλeino
Ox. Par. H. I. Ask. A. Vind. 2. 4. Rob.
75
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-116
σχεθεῖν: Librorum scripturam
σχέθειν
in
σχεθεῖν
mutavit Blomfieldius. V. Lobeckium Paral. p. 46. qui tamen fallitur, quum Etym. M. p. 456, 18. affert, quasi
ozé9w
inusitatum esse testetur: ibi
q9i9w
usitatum esse negatur. Iterat illud Lobeckius ad Buttmanni gramm. II. p. 63.
75
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-117
γένεσθε:
γένεσθε
Rob.
γένοισθε
Vind. 2. 4. Omittit hunc versum Mosc. 2. et, si recte notavi, G.
76
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-118
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119
θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.
9oέouai
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.
9gɛvua
. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.
9oovucu
Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.
oɛvua
Par. E.
78
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120
μεγάλ᾽ ἄχη:
uɛyákat yn
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.
'
ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.
uɛyák azn
recte M. Lips. Ald. Turn.
μɛ-yúλa
, addito a recentiore manu
zn
, Cantabr. 1.
78
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121
μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,
ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır
, non putandum est indicium esse alius scripturae,
µɛdíɛtai
. Videtur interpres
aqɛitau
scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur
ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva
. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit
otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”
79
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122
πολὺς ὅδε:
πολὺς ὅδε
Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.
πολὺς ὧδε
G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.
πολὺς δ'åde
Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.
noλvs d'öde
Vit. ex correctione.
πολὺς δ᾽ ὅγε
Lips. Idem et
πολὺς δ᾽ ὧδε
adscriptum in Par. B.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123
λεὼς:
λαός
Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in
λεως
mutaretur.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124
ἱππότας:
ἱππότης
, supra scripto
ας
, Vit.
80
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125
αἰθερία:
αἰθέρια
Vit.
αιθερία
Ald.
81
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126
φανεῖσ᾽:
φανεῖσα
G. Ald. Turn.
81
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127
σαφὴς:
σαφής δ'
Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.
82
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128
ἔτυμος:
έτυμος
Lips.
ἕτοιμος
Mosc. 2.
82
83-84.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:
ἐλεδέμας
sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto
v
et addito in ultima syllaba accentu
ἐλεδεμνάς
fecit.
ἐλεδέμνας
G.
ἐλεδεμνὰς
Vit. Ald.
ἐλϊδεμνὰς
Rob.
ἑλεδεμνάς
Lips. Turn.
ἑλαδάμνας
Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet
ἐλαδάμνας
. Deinde
πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται
M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.
χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.
πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται
Vit. et Colb. 1. In Vit.
@τὶ
ad
δὲ
supra scriptum est.
πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται
G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod
ὦτι
enotatum est, Par. C. in quo
ὦσι
adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert
“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”
ὠσὶ
eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.
πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται
Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod
χρίμπταται
habet.
πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται
Colb. 2.
π. τε χρίμπτεται
Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.
π. τὲ χρίπτεται
Par. E.
πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται
Rob. Deinde
βοᾶ
M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus
Bod
fecit.
Boù
G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.
Boã
vel
Boğ
Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur
ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'
. Sed
ἐλεδεμνάς
vel
ἑλεδεμνάς
nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,
ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν
, vel quod in M. adscripto
ζήτει
legitur
ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων
. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.
ἑλέδεμας
scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est
Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις
. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu
ἐλεδέμας
scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,
ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα
. Simile scholion in Vit. legitur,
ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα
. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse
ελέδεμας
praecepto Herodiani p. 224. allato,
ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος
, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.
έτερούας
memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd
πεδιοπλόκτυπος
in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,
καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν
. Hinc colligi potest
πεδί-ὁπλόκτυπα
scriptum fuisse. Videtur autem excidisse
διά
, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,
ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά·
similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut
ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται
, ut iungatur
ελέδεμας στὶ χρίμπτειν
, i. e.
ἀκούειν
. Hoc, ut probabilius, posui.
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130
ἀμαχέτου:
αμαιμακέτου
margo Aldinae apud Burtonum.
85
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131
ὀροτύπου:
ὀροτύπου
M. Par. L. et margo Aldinae.
ορροκτύπου
G. Taur. Ceteri
ὀροκτύπου
. Mira apud Hesychium interpretatio,
ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον
.
85
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132
ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte
ω ἰὼ θεοὶ θεαί '
Colb. 1. Par. N. Ter
i
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Μ. Vit. Lips. Rob. Quater
?
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Ald. Turn. Quater
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter
i
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
G. Par. G. Taur. Ter
i
ante
θεοί
, bis ante
θεαί τ'
Cantabr. L. Bis
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Ven. Β.
86
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133
ὀρόμενον:
ὀρρόμενον
G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto
δρώμενον
Par. B.
ὁρώμενον
Par. G.
86
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134
ἀλεύσατε:
ἀλεύσετε
, ad penultimam syllabam
a
a recentiore manu adscripto, M.
87
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135
βοᾷ:
βοd
Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.
88
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136
εὐτρεπὴς:
εὐπρεπὴς
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
εὐτερπής
Cantabr. 1.
εὐτρεπής
Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum
εὐπρεπής
Par. A. B.
εὐτρεπής
ex
εὐπρεπής
rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse
εὐπρεπής
propter Euripideum illud
ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον
. Tollenda est autem interpunctio post
εὐτρεπής
.
89
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137
πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,
πτόλιν
Μ.
90
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138
ἄρα:
ἆρα
Cantabr. 1. et a pr. manu M.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139
ῥύσεται:
λεύσεται
Par. G.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140
ἄρ᾽:
ἆρ'
Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt
o
G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.
91
92.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141
θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.
θεῶν ἢ θεῶν
Μ. Ald. Turn.
θεῶν ἢ θεῶν
G.
θεῶν ἢ θεαινῶν
Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.
θεῶν ἢ θεαινᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.
ὢν
supra adscriptum.
θεῶν ἢ θεῶν ὦν
Par. H.
θεῶν ἢ θεαῖν
Aug.
τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν
Rob.
θεαινῶν
adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.
Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν
Faehsius affert.
92
93.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;
Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,
βρέτη
quam
βρέτεα
maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse
ἢ ἄλλο τι πράξομεν
. Confirmat hoc quod mox sequitur
ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9
. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.
93
94-95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί
M. Lips. et sic inde a Victoria editum.
ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί
Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso
τί
Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.
ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί
G. et omissa post
ἀκμάζει
interpunctuatione Ald.
βρετέων δ᾽ ἔχεσθε
Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.
βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι
Par. E.
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-144
ἀκούετ':
ἀκούτ'
Lips. Par. C.
96
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-145
ἀσπίδων: In Lips. ad
ἀσπίδων
adscripta est glossa
ἁρμάτων
, ut id suspiceris variam lectionem esse.
96
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-146
νῦν: Libri
viv
. Scribendum erat correpta syllaba
νύν
. Vsitata 10-cutio. Aristophanes Vesp. v. 402.
πότε δ᾽, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι ;
Demosthenes Olynth. III. 16. p. 32, 26.
ἢ πότε ἃ δεῖ πράξετε, εἰ μὴ νῦν ;
98
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-147
λιτάν᾽: Libri
λιτάν
, nisi quod
λιτὴν
est in Ald. Rob. in G.
ἣν
supra scriptum. In M. huic vocabulo et
dupi
praepositioni gravis accentus a recentiore demum manu additus est: prima scripsit
ἀμφίλιταν
. Dixit
εἶχε λιτὰς
Nonnus VII. 25. Recte vero Seidlerus ex Suppl. v. 778.
λί-ταν ἕξομεν
, nisi quod
λιτάν'
, hoc accentu, scribendum videtur. Magis depravata scriptura in caussa fuisse videtur, ut apud Hesychium legamus
ἀμφιλίτην, τὴν λιτανευτικήν
.
98
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-148
ἕξομεν: In
έξομεν
inter
ξ
et
o
recentior manus
addidisse
videtur in M.
98
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-149
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-150
πάταγος οὐχ ἑνὸς:
πάταγος οὐχ ἑνὸς
M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. (sed in hoc
πάταχος
scriptum) Par. C. H. K. L. N. Colb. 1. et e correctione Vit. in quo
πάταγον
fuerat.
πάταγος οὐχ ἑνὸς. γρ. πά-ταγος δ᾽ οὐδενός
ex Par. B. Faelsius affert.
πάταγος
enotatum ex Par. E.
πάταγος δ᾽ οὐχ ἑνὸς
G. Lips. Cantabr. 2. Mose. 1. Par. A. Ven. B.
πάταγον δ᾽ οὐχ ἑνὸς
Ox. Ald. Turn.
πάταγον δὲ οὐχ ἑνὸς
Colb. 2.
πάταγον τ᾽ οὐχ ἑνὸς
Rob.
99
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-151
παλαίχθων:
παλαῖχθον
ex Par. A. B. Brunckius affert.
παλαίχθον
Par. N. Rob.
101
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-152
γᾶν τεάν:
Ἀττικὸν δὲ τῇ κλητικῇ ὦ Αρης. οἱ δὲ γράφουσιν ὦ Αρη
scholion codicis M.
γᾶν τεάν
ex Vit. recepi. Eodem ducit
τὴν τεὰν
quod habent M. (sic enim, omisso
yuv
, M.) Ox. et Faehsio teste Par. L. Ex Par. C.
τὰν τε
, ad
τε
supra scripto
ar
, affertur.
γῆν τεὰν
Par. N.
τὴν γῆν τεὰν
Colb. 1.
τὴν τεὰν γᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B.
τὰν τεὰν γῆν
Par. F. Ven. Β.
τάν τε ἂν γῆν
Par. K.
τὰν σὰν γᾶν
G. Vind. 1. 3. Ald. Rob. Turn.
τὴν σὴν γῆν
Mosc. 1. Vind. 2. 4.
101
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-153
χρυσοπήληξ:
χρυσοπήληξ
Μ.
χρυσοπήλυς
G. Ald. Rob. Turn.
χρυσεο-πήληξ
Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. F. N.
102
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-154
δαῖμον:
δαίμων
G. et ante lituram M.
102
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-155
ἔπιδ᾽, ἔπιδε πόλιν:
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πόλιν
M. Vit. Lips. Ald. Turn.
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πτόλιν
Rob.
ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
Μosc. 1. 2.
επιδ᾽ ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
G. Cantabr. 1. 2. Ven. Β.
τὴν πόλιν
ex Par. C. affertur.
102
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-156
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-157
εὐφιλήταν:
εὐφιλητῶν
a pr. manu M.
εὐφιλέταν
Par. N.
εὐφιλήτην
Mosc. 2.
ποτὲ φιλήτων
Cantabr. 1,
ποτὲ φιλιτίαν
Arund.
103
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-158
θεοὶ: Monosyllabum est
θεοί
. Nam haec et sequens stropha a dimetro trochaico catalectico exordium habet.
104
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-159
πολισσοῦχοι:
πολισσοῦχοι
G. aliique, ut videtur, et Ald. Rob. Turn.
πολισοῦχοι
Lips. Arund. Mose. 2.
πο-λινσοῦχοι
Par. Ε.
πολιοῦχοι
, supra scripto
σσοῦ
, Vit.
πολιοῦχοι. γρ. πολισοῦχοι
ex Par. B. Fachsius affert.
πολιτῦχοι
Par. C.
πολιάρχοι
Μ. Par. L. Comparavit haec verba,
πολισσούχοι χθονός
, Triclinius ad Sophoclis Ant. v. 154. cum Sophocleis
Θήβας ἐλελίχθων
.
104
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-160
ἴτ᾽, ἴτε:
79' ίτε
Vit. Lips. Ox. Par. G. Vind. 2. 3. 4. Commemorant hanc scripturam scholia. Idem a pr. manu erat in M. sed ad
✈
supra scriptum
7
, fortasse ab eadem manu: est autem ante hanc vocem litura.
ἴθιτε
Αld.
ἴδετε
Turn.
ἴτ᾽ ἴτε
recte G. et reliqui, ut videtur, plerique ac Rob.
105
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-161
ἴδετε: Consentiunt deinde libri in
ἴδετε
. Quare etiamsi dimeter dochmiacus effici posset, si
εἰςίδετε
(hoc enim praestaret: inepte Dindorfius
d'
inserit) scriberetur, tamen id non esse faciendum ex eo apparet, quod in sequentibus alia quoque metra sunt ab antispasto incipientia.
105
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-162
ἱκέσιον:
ἱκέσσιον
G. Taur.
106
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-163
λόχον:
ὄχλον
Colb. 1. Par. N.
106
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-164
δουλοσύνας:
δουλοσύ-νας
Μ. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. C.
ης
supra scriptum in G.
δουλοσύνης
Lips. Ald. Rob. Turn.
106
107.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-165
πτόλιν:
κύμα γὰρ
omittit Lips.
πόλιν
Vit. Lips. Ox. Par. N. Ald.
107
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-166
δοχμολόφων:
δοχμολόγων
, supra scripto
φων
, G. et supra scripto
δοχμο-λόφων
Taur. Hesychius
δοχμόλοφοι, οἱ ἐκ πλαγίου τοὺς λόγους έχον-τες
. Recte scholiastes
τῶν ἐπινευόντων τοῖς λόφοις
. Brunckius
δοχμολοφᾶν
, nescio an recte.
108
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-167
καχλάζει πνοαῖς:
πνόαις καχλάζει
G.
καγχλάζει πνοαῖς
Ald.
καγχλάζει πνοαῖσιν
Rob.
108
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-168
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-169
ὀρόμενον:
ὀρόμενον
M. Turn.
ὀρρόμενον
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vindobonenses et Ald. Rob.
109
110.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-170
σὺ δ' ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές: Libri
ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ πάτερ παντελές
. Sed quum haec stropha accurate sibi respondentem habeat antistropham, in qua duo sunt dochmii,
σύ τ' Αρης, φεῦ φεῦ, Κάδμου ἐπώνυμον
, non dubitavi quin addito
où d'
et geminato
Zev
scribendum esset
σὺ δ᾽ ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές
.
110
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-171
ἄρηξον:
ἄρρηξον
Colb. 1.
ἐπάρηξον
Par. E. Vind. 2. 4.
111
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-172
δαΐων:
δαίω
Par. E. Versus 111-152.
τέλειαί τε γᾶς
omissi in Ven. B.
111
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-173
Ἀργεῖοι δὲ:
doyɛor de
M. prioris vocabuli accentu omisso, ad
de
autem supra adscripto
ráo
. Falso enim narratur
yùo
particulae supra adscriptum esse
d'è
. Habet
de
etiam Par. L. Ceteri libri
doyɛîoi rào̟
. In antistrophico versu quum sit
xaì Kóñqıç åtɛ
, patet scribendum esse
Αργέτοι δέ
.
112
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-174
ἀρήϊων:
γὰρ ἀρηΐων
Ox.
γὰρ ἠτών
Ald.
ἀρκίων
affertur ex Par. C. Ε.
ἀργείων
Mosc. 1. adscripto
γρ. ἀρηΐων, ἤτοι πολεμικῶν
. Ceteri
δ᾽ ἀργίων
. Atticista Blomfieldius
αρείων
scripsit. Ego probem
ἀρῄων
. Animi caussa non silebo Wakefieldium, quem ad Lucr. II. 48. miseritum est editorum Aeschyli, qui
qóẞos
concoquere potuerint, quod ipse in
ψόφος
mutat.
113
114.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-175
διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας:
διαδέτοι
, adscripto in margine a recentiore manu
διάδετοι
, M.
diúderoi
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Turn.
dia de toi
Ox. Par. L. Ald. In Par. B. Taur. haec adscripta sunt
γράφεται καὶ (δὲ καὶ Taur.) διὰ δέ τοι, καὶ συντάσσεται οὕτως, οἱ διὰ τῶν ἱππείων δέτοι (sic Par. B. δὲ Taur.) γενύων χαλινοὶ (κινύρονται φόβον addit Taur.).
διάδετοι τὲ
Rob.
διάδετοι δὲ
vulgo inde a Victorio. Incertum est utrum
de
habeat M. an omittat: sed videtur habere. Deinde libri
γενύων ἱππείων
, nisi quod
ἱππίων
habent Vit. (sic Vit.) et Mosc. 2. Scripsi
διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας
, cui versui antistrophicus accurate respondet.
114
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-176
κινύρονται:
xrvigorta
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Taur.
115
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-177
φόνον:
φόνον
M. G. Vit. Lips. Ald.
qóror
, supra scripto
ov
, Mosc. 1.
góßor
Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. C. E. Taur. Vind. A. Rob. Turn. et
v
ad
ß
supra adscripto Coll. 2.
góẞo
Colb. 1. Par. N.
góẞov
Ask. A.
115
116.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-178
πρέποντες: Pro
πρέποντες
Rob. habet
προπέμπονται
, quam lectionem etiam Stephanus commemorat. Vulgatum habet etiam Thomas M. qui in v.
Eẞdóun
p. 133. ed. Ritsch. haec affert.
116
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-179
δορυσόοις:
Jogvoóos
Lips. Cantabr. 2. et Thomas.
dogioooors
Vit.
do-ovodois
Mosc. 2. Ceteri
dogrooóors
. In Par. B. adscriptum
yo. zai δορυσσοσάγεις ἤγουν ὡπλισμένοι
.
117
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-180
ἑβδόμαις:
ἑβδόμοις
G.
εὐδόμαις
Par. C. Ald. Thomam M. qui
ἑβδόμαις
pro
ἑπτά
dictum ait, defensum ab Abreschio p. 88. vituperavit Valckenarius in diss. de Aristobulo p. 119. portam septimam
kuç vpíoraç
esse volens. Hic quoque ille longe quaesita captare quam reputare maluit omnem huic loco vim et virtutem detrahi, si uni portarum, non omnibus, adstare septem illi duces dicerentur. Quae Abreschius de illo genere loquendi attulit, iis addendus Schaeferus in Melet. crit. p. 97.
117
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-181
NA: Excidisse versum antistropha monstrat.
119
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-182
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-183
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-184
ῥυσίπολις:
φυσίπολις
Lips. Mosc. 1.
φυσόπτολις
Par. N.
φυσίπτολις
M. G. Vit. et ceteri.
121
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-185
Παλλάς:
πολλὰς
Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Ald. Rob.
121
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-186
ἵππιος:
ἵπτιος
Vit.
ἵππειος
Arund.
121
122.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-187
ποντομέδων:
ποντομέδων δ'
Mosc. 1.
122
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-188
ἰχθυβόλῳ:
izvẞólov
Mosc. 1. 2.
123
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-189
μαχανᾷ:
μαχανᾶ
, supra adscripto
η
ad primam et ultimam syllabam, M.
pazara
Vit. Cantabr. 1. Par. B. L. Ceteri
μηχανᾷ
.
123
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-190
Ποσειδῶν:
пoσridãν
M. Vit. et regius a Spanhemio collatus.
70σ1ð☎v
Par. N. Ceteri
лоσɛð@v
. Incertum esse dicit Brunckius, utrum Par. A.
ποσειδῶν
an
ποσειδῶν
habeat.
123
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-191
φόβων:
góẞor
G. Arund. Par. A. B. C. H. I. K. Ask. A.
qórov
Cantabr. 2. Par. L. et
Bov
supra scripto M.
góẞov
Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
124
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-192
δίδου:
φόβου
pro
δίδου
iterat Lips.
124
125.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-193
Κάδμου ἐπώνυμον:
ἐπώνυμον κάδμου
Μ.
125
126.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-194
κήδεσαι:
κηδεύσαι τ'
sine accentu G.
κήδευσαί τ'
Taur.
κηδέσθητ'
, supra scripto
κήδεσαί τ'
Mosc. 1.
κηδέσθη τ'
a correctore, quum antea esset
κήδευσαι τ'
, Vit.
κήδευσέ τ'
Mosc. 1.
126
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-195
ἅτε:
ἅτε
ad
&
supra scripto
η
M.
127
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-196
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-197
γὰρ:
yao
praebent G. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. F. H. Ask. A. Colb. 1. Omittunt M. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
128
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-198
αἵματος:
θυγατρὸς
post
αἵματος
addit Par. F.
128
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-199
λιταῖσί σε: Libri
λιταῖς σε
. A me repositum
λιταῖσί σε
receperunt editores.
129
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-200
θεοκλύτοις:
98ozhýτois
Par. F. id quod etiam alter scholiasta agnoscit. Ceteri
Θεοκλύτοις
. Apte comparat Abreschius
θεοκλυτεῖν
, de quo verbo interpretes Hesychii dixerunt.
129
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-201
ἀϋτοῦσαι: Libri omnes
άлvоvσα
. Moschus II. 98. (100.)
ȧvnäúortos
et 120. (126.)
vоrτεs
. Inconsiderate de mensura huius verbi disseruit Blomfieldius in glossario ad Promethei v. 613. Futurum et aoristus non possunt unquam breve
v
habere. Nec praesens aut imperfectum longa
v
esse possunt, nisi apud epicos, si sequens syllaba longa est, et ne id quidem aliter quam ut
v
non sit sub ictu. Ostendere id potest vel
ἠπύτα κήρυξ
. Εx quo consequitur hic scribendum esse cum Seidlero
αὐτοῦσαι
. In contrariam partem peccarunt librarii v. 132.
130
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-202
πελαζόμεσθα:
πελα-Couεoda
M, et ita primus edidit Victorius.
λalóµɛdɑ
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Mosc. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
130
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-203
Λύκει᾽:
λύκɛ
M. Rob. Turn.
λύzi
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Post
ἄναξ
Lips.
τε
addit.
131
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-204
Λύκειος:
λύκιος
, sed mutatum in
λύκειος
, sic M.
λύκει
Ald.
131
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-205
γενοῦ:
γενοῦ
post
στρατῷ δαΐῳ
habent Vind. 2. 4.
131
132.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-206
ἀϋτᾶς:
τῷ στρατῷ τῷ δαΐῳ
G. Mosc. 2.
avras
Mosc. 1. et supra scripto Cantabr. 2.
antas
Mosc. 2. Ceteri
aütus
. In Lips.
η
ad
ã
supra adscriptum est. Scholiastarum is qui interpretatur
Tor queτégor στεναγμῶν ἀκροατής
, legerat
αϊτάς
, quod nescio an exhibere voluerit librarius qui in codice Mosc. 1.
avrὰs
scripsit. Et scribendum esse
åttaç
coniecit Stanleius. Schützius in postrema editione
divas
dedit. De mensura huius verbi copiose disseruit Bachmannus ad Lycophr. v. 461. Putant
atta
vocativum media brevi posuisse Alcaeum in versibus ab Athenaeo X. p. 430. D. XI. p. 481. A. servatis. Aeschylum ne si licuisset quidem Atticis illud corripere, hic
dïtàs
scripturum fuisse credo. Valde enim nocet virtuti orationis nomen substantivum, ubi gravis simplicitas participium poscit. Neque vero
aütus
aut similis nominis genitivus ferri potest, ad quem scholiastae perinepte
Evɛzev
supplent. Dativum posuerat Aeschylus, cui ex sequente
ou
adhaesit, verum non
άvtã
, sed
ἀñóó̟
. Hesychius
ἠπύη, φωνή
.
132
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-207
σύ τ':
ou
omittunt Ox. Ven. A. Ald. Turn.
133
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-208
Λατογένεια:
λατογένεια
Μ. Cantabr. 1. Par. L. Taur. et
7
supra adscripto G. Lips. Colb. 2. Ceteri
λητογένεια
.
133
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-209
κούρα:
κούρα
, supra scripto
η
, G. Lips.
κούρη
, supra scripto
α
, Mosc. 1. Hic versus cum antistrophico comparatus invicto argumento ostendit veram esse eam huius metri rationem, quam a me monstratam contra Boeckhium defendit Weissenbornius.
133
134.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-210
Ἄρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου: Libri
tógov εð пv×ášov úgteµ qíka. è è è è
, nisi quod
ἐντυκάζου (sic)
M. habet, litteris quidem
er
in litura. Idem
ἐντυκάζου
adscriptum est in Par. B. Hinc
εvtvzážov
restituit L. Dindorfius in Stephani Thesauro in v.
εὔτυκτος
. Hesychius
εντύκαζον (pro εὐτυκάζου), εύτυκτον, ἔχει ἕτοιμον
. Post haec verba quum libri habeant
"Αρτεμι φίλα. è è è è
, dubitari potest utrum librarius aberraverit ad v. 139. an perverterit ordinem verborum. Hoc probabilius iudicavi, ut duo versus eodem metro essent: strophicus enim excidit. Quare scripsi
Αρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου
.
134
136.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-211
ὄτοβον:
Toẞor
recte Brunckius. Et sic M. Ceteri
tτoßov
, ante quod vocabulum Vit.
τὸ ἀκροξόνιον
addit.
136
137.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-212
ὦ πότνι᾽ Ἥρα: Libri
ὦ πότνια ἥρα
.
137
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-213
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-214
χνόαι:
zróur
adscriptum, ut videtur, in Par. B.
138
139.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-215
ἢ ἔ: Bis scribendum erat, dochmio monstrante. Ter habet Mosc. 2. ceteri quater.
139
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-216
δοριτίνακτος δ' αἰθὴρ: Libri
dogvtíraztos d' aidyo
, praeter Med. in quo
dogiri-vaxtos
(non omissa particula) scriptum est (recte, ut videtur, quamquam dubitat de hac re Lobeckius ad Ai. v. 211.) et Colb. 2. in quo
d'
omissum est. Deleverunt etiam Porsonus et Blomfieldius. Fallitur tamen Wellauerus prorsus otiosam putans particulam. Immo necessaria est, quia
ἐπιμαίνεται
refertur ad praegressum alius virginis dictum,
ἔλακον ἀξό-vwv Boldoμérov zróa
. Adstrepit vero, inquit, isti curruum stridori tremefactus hastis aether. Quare post
alǹo
posui particulam.
140
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-217
ἐπιμαίνεται:
ἐπιμένεται
Mosc. 1.
ἐπισημαίνεται
adscriptum in Par. B.
140
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-218
τί πόλις ἄμμι:
τί πτόλις
Par. L.
καὶ πόλις
G.
uuu
M. Vit. Colb. 2. et Faehsio teste Par. L.
v
ceteri.
141
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-219
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-220
γενήσεται:
τι γεν-νήσεται
Αld.
καὶ γεννήσεται
Mosc. 2.
141
142.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-221
ποῖ δὲ τέλος ἔτ᾽:
ποῖ δ᾽ ἔτι τέλος
M. Ald. Turn.
ποῖ δέτι τέλος
, ad
ποῖ
supra adscripto
7
, Lips.
πῆ δ᾽ ἔτι τέλος
Vit. Mosc. 1. Vind. 2. 3. 4.
ποῖ δέ τοι τέλος
Ask. A. Cantabr. 2.
ποῖ τι τέλος
Rob.
ποῖ τέλος
G. Taur. Recte Seidlerus
ποῖ δὲ τέλος ἔτ'
, ut melius congruens antistrophico. Est enim ex Cretico et dochmio compositus versus.
142
144.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-222
ἀκροβόλων: Triclinius, ut videtur, ambigit a Thebanisne an ab Argivis venire dicantur lapides. Magis mirum est, quod Blomfieldio in glossario placuit,
ἀκροβόλων λιθάδα
esse lapidum imbrem a velitibus iactum. Bothius non animadversis antistrophicis huic versui praeposuit illum,
κόναβος ἐν πύλαις χαλκοδέτων σακέων
, non male quidem, sed nulla tamen necessitate. Sunt haec de Thebanis potius quam de Argivis intelligenda. Egregie poeta omne periculum gradatim descripsit, primo e statione signa moventem exercitum hostium, deinde campum armis implentem ac magis magisque urbi appropinquantem, iam denique hac in stropha initium proelii, Thebanos lapidum iaculatione de moenibus se defendentes, in portis autem comminus consertam pugnam.
144
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-223
ὦ φίλ᾽ Ἄπολλον:
ὦ φίλτατ' ἄπολλον
Rob.
145
147.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-224
ἐκ Διόθεν: Libri
καὶ διόθεν
, praeter Robortelli editionem, in qua recte
ἐκ διόθεν
scriptum est. Excidisse verbum quod aut
πέλοι
vel
μόλοι
significaret, aut quale est
ἐπαιτῶ
, et fortasse hoc ipsum, et metrum prodit et sententia.
147
148-149.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-225
πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ σύ τε, μάκαιρ᾽ ἄνασσ᾽ Ὄγκα, ὑπὲρ πόλεως:
πολεμόκρατον
Cantabr. 1. Par. E. N. Colb. 1.
πο-λεμόκραντον ἁγνὸν τέλος
purum et vacuum scelere exitum belli dicit, in mente habens odia fratrum. Libri
ἐν μάχαισί τε μάκαιρ' ἄνασσ' ὄγκα πρὸ πόλεως
, nisi quod
μάχεσι
habet Par. C. deinde
μάκερ
G.
μάχαις'
Ald.
ἄνασ'
Lips. tum
ὄγγα
Mose. 1.
πρὸ πόλεως
autem omittunt Arund. Par. K. et Cantabr. 2. in quo recentior manus addidit. Aperte
ἐν μάχαισί τε
nihil aliud est quam
ἐν μάχα· σύ τε
. Deinde metrum ostendebat scribendum esse
ὑπὲρ πόλεως
, cuius interpretatio est
προ πόλεως
. Nam etsi
Onea
dicta est Minerva a vico portae ab isto vico dictae vicino, de quo Millerus in Orchomeno p. 121. disseruit, tamen hic significatur pro urbe i. e. pro civibus. Confirmat emendationem glossa in Vit. supra adscripta
ἡ ἐπάνω τῆς πόλεως ἱστορουμένη
. Et scholiastes,
γίνωσκε γὰρ ὅτι ἐζωγράφουν ταύτην πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως. ἣν καὶ ὁ Λυκόφρων πυλαίτιδα λέγει διὰ τὸ ἄνωθεν ἱστο-ρεῖσθαι ταύτην τῶν τῆς πόλεως πυλῶν
. Sic codices et Rob. sed Stephanus
ἱστορεῖσθαι
in
ἵστασθαι
mutavit. Lycophronis versus est 356.
150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-226
ἐπιρρύου:
ἐπιρύου
Οχ. Ald.
επιρρύου
ut ceteri M. sed
v
supra additum est. Correpta est autem huius verbi penultima syllaba, ut v. 285. 803.
150
151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-227
παναλκεῖς:
παναρκεῖς
, a recentiore manu
a
supra adscripto M. γρ.
παναρκεῖς
Par. Β.
παναλεῖς
Par. E.
151
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-228
τέλειαί τε:
τελείας τε
Lips. Rob.
θεαὶ τέλειαί τε
Mosc. 1.
152
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-229
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-230
τῆσδε:
τάσδε
etiam M. non
τασδέ γε
.
152
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-231
δορίπονον:
δορίπονον
Μ. et sie Vict.
δορύπονον
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
153
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-232
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-233
προδῶθ᾽:
προδόθ᾽
Rob.
προθῶτ
153
154.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-234
ἑτεροφώνῳ:
ἑτεροφόνῳ
G. Par.N.
ἑτεροφρώνῳ
Par. C. γρ.
ἑτεροφρόνῳ
Par. B. Ceteri
ετεροφώνω
. Vt hic versus cum antistrophico congrueret, aliquando putavi scribendum esse
ἑτεροβάμονι
, quo simplicius esset
ἑτερο ήμονι
. Nunc antistrophicum potius versum mutandum esse censui.
154
155.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-235
πανδίκως:
πανδίκους
an
πανδίκως
habeat M. propter ambiguas litteras incertum est, videtur tamen
πανδίκως
potius esse.
πανδίκως
Vit. Par. Α. Β. C. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Turn.
πανδίκως
, sed supra adscripts
σκους
et γρ.
πανδήμους
, Mosc. 1.
πανδίκως
per
δικαίως
scholia explicant.
πανδόκους
Lips.
πανδίκους
G. Rob. quod per
δικαίας
scholion explicat. Praestat fortasse
πανδίκως
.
155
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-236
λυτήριοί τ' ἀμφιβάντες: Libri
λυτήριοι ἀμφιβάντες
. Inserui copulam cum Seidlero.
158
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-237
δείξαθ᾽:
δείξασθ'
G. Lips. Par. E.
158
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-238
φιλοπόλεις:
φιλόπολις
Αld.
φιλοπόλιδες
G. Par. L. Ceteri
φιλοπόλιες
. Emendarunt Wunderlichius et Seidlerus.
159
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-239
μέλεσθέ θ' ἱερῶν:
μέλεσθ᾽ ἱερῶν
Lips. Ald. Turn.
μέλλεσθ᾽ ἱερῶν
G. Taur.
μέλεσθε δ᾽ ἱερῶν
Μ. Vit. Colb. 1. Mosc. 1. Rob.
μέλλεσθέ θ᾽ ἱερῶν
Arund. Colb. 2. Recte Blomfieldius
μέλεσθέ θ' ἱερῶν
. Refertur enim ad
λυτήριοι τε
.
159
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-240
160.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-241
μελόμενοι δ' ἀρήξατε: Libri
μελόμενοι δ᾽ ἀρήξατε
, nisi quod
μελλόμενοι
habent Ald. Rob. et
de
plene Vit. Non strophicus versus, sed hic depravatus est. Scripsisse videtur Aeschylus
μελόμενοι δὲ ἥξετε
. Cohaeret sententia sic,
δείξατε ὡς φιλοπόλεις ἐστέ, μέλεσθέ τε ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δὲ ἥξετε
.
160
161.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-242
πόλεος:
πόλεος
Porsonus.
πόλιος
Lips.
πόλεων
Par. E. Ceteri
πόλεως
.
161
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-243
μνήστορες:
μνηστήρες. γρ. μνήστορες
Par. B.
162
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-244
ἔστε μοι: Quod Stephanus scribendum esse vidit,
ἔστε μοι
, erat iam in Ald. Rob. Ceteri, ut videtur, libri
ἐστέ μοι
.
162
163.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-245
164.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-246
ἄριστα:
ἀρεστὰ
scribendum esse suspicatur Dindorfius.
164
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-247
θάρσος:
θράσος
G. Par. G. Ox. Ald. Rob. Turn.
165
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-248
πυργηρουμένῳ:
πυργηρουμένω
ex
πυργηρουμένη
factum in M.
πυργυρουμένῳ
Cantabr. 1. Par. L.
165
166.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-249
πολισσούχων:
πολισούχων
G. Lips. Par. C. Ald. Rob.
166
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-250
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-251
λακάζειν:
λακίζειν
Mosc. 2. Οx.
167
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-252
μισήματα:
μιμήματα
Ven. Α. Ox. Scholiastae
σωφρόνων μισήματα
accusativum esse putarunt, pendentem ex
αὔξειν
et
λακάζειν
. Vocativum esse, ipsasque virgines increpari, vix dubitare poterit qui Valckenarii ad Hippolyti v. 406. adnotationem legerit, huius tamen loci non memoris.
167
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-253
εὐεστοῖ: Inter
εὐεστοί
et
φίλῃ
litura in M.
εὐεστῆ
G. Lips. Taur. γρ.
εὐετῇ
ex Par. B. Faehsius affert.
εὐετοῖ
Par. N. Colb. 1.
168
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-254
φίλῃ:
φίλα
Taur. et
ή
supra adscripto G.
168
169.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-255
τῷ γυναικείῳ φυτῷ: Non credo Aeschylum scripsisse
τῷ γυναικείῳ γένει
, quod plerique libri habent. Nam non modo supervacaneus, verum ne recte quidem additus est articulus.
τω γυναικείω γένει
, non addito ad
τω
accentu, Μ.
φίλῳ
pro
γένει
habent Lips. Par. E.
φύλω γένει
Par. C.
φύλῳ
cum glossa
γένει
Vind. 2. 4.
γένει. γρ. φύλῳ
Par. B. γρ.
καὶ φύλῳ
schol. Vit. Hinc patet scriptum fuisse
ξύνοικος εἴην τῳ γυναικείῳ φυτῷ
, alicui mulieri. Nam
qutóv
etiam de hominibus dici constat.
169
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-256
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-257
πλέον:
πόλεως
Par. Κ.
πλείον
Par. E.
171
172.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-258
τάςδε:
τὰς
pro
τάςδε
G. Taur.
172
172.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-259
φυγὰs:
βοὺς
Rob. et adscripto
φυγάς
Vind. 2. 4.
φυγάς
, ut ceteri, Vit. sed adscriptum est γρ.
βοάς
.
172
173.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-260
διερροθήσατ᾽:
διερροθήσαιτ'
Par. E.
διερεθίσατ'
, adscripta glossa
ενε-βάλετε
G. et cum glossa
ἐνεβάλλετε
, adscripto autem supra γρ.
διερροθήσατ'
, Taur.
διερρησατ'
Rob.
κακὴν
Lips.
173
174.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-261
ὀφέλλεται:
ὀφέλλεται
Μ. Ox. Par. N. Colb. 1. Ven. A. et antequam corrigeretur G.
174
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-262
ὑφ᾽ αὑτῶν:
ὑπ' αὐτῶν
Lips. ed. Vict. Ceteri
ὑφ᾽ αὑτῶν
. Vtrumque scholia commemorant.
175
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-263
176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-264
τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις: Hunc versum omittit M. Inde a Turnebo
τοιαῦτα δ᾽ ἂν
editum.
τοιαῦτ᾽ ἂν
G. (sic G.) Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. L. Ald. Rob.
τοιαῦτα ἂν
Vit. Par. N.
τοιαῦτ᾽ ἐν
Par. E. Ven. A.
τοιαῦτά γ' ἂν
Cantabr. 1. Ven. B. Recte Blomfieldius
τοιαῦτά ταν
. V. Porsonum ad Med. v. 863.
έχεις
Mosc. 1.
176
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-265
ἀρχῆς:
τῆς
inter versus habet M.
177
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-266
ἀκούσεται:
ἀκούσηται
G. Vit. Par. E. Pro eo verbo
μεταίχμιον
e versu sequente repetit Rob.
177
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-267
χὤ τι τῶν μεταίχμιον:
χ' ὅτι τῶν μεταιχμίων
G. Taur.
ὅπερ ὑπάρχει τῶν μέσων
glossa in G. Attulit quaedam his similia Abreschius in Diluc. Thucyd. p. 599. Recte scholiastes hanc irati orationem esse dicit, sic loquentis, ut omnia comprehendat. Obversabantur tamen animo senes et pueri. Similiter Eum. v. 72.
αἷς οὐ μίγνυται θεῶν τις, οὐδ᾽ ἄνθρωπος, οὐδὲ θήρ ποτε
.
178
180.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-268
δήμου δ᾽ οὔ τι μὴ φύγῃ:
δ᾽ οὔτι δήμου
Par. E.
μὴ
supra scripto
οὐ
et addito
παρ-έλκει
Par. B.
φύγοι
G.
180