957-972.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1007
NA Librarius qui codicem Vit. scripsit, oculis ad alterum ephymnium aberrans, versus 957-972. omiserat, quos versus, errore animadverso, in ima pagina adiecit, omissis tamen versibus 971. 972.
966.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1014
δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα Lineola appicta in M. Ismenae nomen adscriptum in G. Lips. Rob. Nulla personae nota in Vit. Vulgo haec praecedentibus Ismenae verbis continuantur. Libri
δύστονα κήδε' ὁμώνυμα
, nisi quod
δύστονο καὶ
ex Par. C. affertur,
δύστονα καὶ κήδε' ὁμώνυμα
Turn. habet. γρ.
δύστηνα
adnotavit Stephanus. Scribendum
δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα
.
966
967.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1015
δίυγρα πήματα παλμάτων Vulgo haec Antigonae tribuuntur. Omittunt personae notam G. Vit. Lips. Rob. Libri
δίυγρα τριπάκτων πημάτων
, nisi quod
τριπάντων
habet Par. L. Illud scholiastae explicant. Scribendum
δίυγρα πήματα παλμάτων
.
967
968-969.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1016
NA Recte personas distinguunt G. Lips. Rob. Vulgo inversae sunt. Omittit notas Vit.
970.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1017
ἰὼ Vulgo continuantur haec tributis Antigonae praecedentibus verbis. Ismenae continuantur in Lips. Ismenae nomen praefixum in Vit. Antigonae nomen recte in G. Rob. et lineola in M.
ἰὼ
omittunt M. Lips. Arund. Par. E. L. Colb. 2.
970
971.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1018
πότνιά τ'
πότνια δ᾽
Οx. Hunc et sequentem versum Vit. omittit: v. ad v. 957.
971
972.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1019
μέλαιν' Vulgo haec continuantur Antigonae: v. ad v. 956. Porsonus.
μέλαιν' τ'
Lips.
μέλαιν τ'
Αld.
μέλαινά τ'
ceteri.
Ἐρινύς
ἐρινὺς
M. Vulgo
Ἐριννύς
.
972
973.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1020
τοί νιν οἶσθα Haec quoque vulgo Antigonae continuantur. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob. Lineola praefixa in M. Omissa personae nota in Vit. Libri
σὺ τοίνυν
. Sed γρ.
νίν
adscriptum in Par. B. idque coniectura assecutus eram. Scholiastes
σὺ οἶδας ὦ Πολύνεικες
(
ὦ Ετεόκλεις
Μ.) τὴν Μοῖραν ὅσον δύναται, διαβὰς αὐτήν. Deinde
ἦσθα
Par. E. et in litura G. cum glossa
ὑπῆρχες
.
973
974.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1021
ὕστερος Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. Personae nota abest in Vit.
ὕστερος
M. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. H. L. N. Colb. 1. Ald. Rob. et ad
ς
minio supra adscripto G.
ὕστερον
Lips. Turn.
974
975.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1022
NA Personae notam omittit Vit. Ismenae tribuunt G. Lips. Rob.
975
976.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1023
τῷδ' Personae notam omittunt G. Vit. Antigonae tribuunt Lips. Rob. omnes libri habere videntur.
τοί γ'
ex Canteri editione receperat Stanleius.
ἀντηρέτας ad ultimam vocalem η supra adscripto M. Huic versui vulgo subiicitur hic,
A. ὀλοὰ λέγειν. Ι. ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν.
In eo personas invertunt Vit. Lips. Rob. Lineolas, ut solet, habet M. Nihil est in iis, quae praecedunt, quod magis de tristi mortuorum adspectu, quam de malis, quibus quum civitatem, tum gentem illi suam affecerunt, cogitari iubeat. Quare si deesset iste versus, tantum abest, ut eum quisquam desideraturus sit, ut melius etiam impii belli commemorationem statim exceptura essent illa
ἰὼ πόνος· ἰὼ τὰ κακὰ δώμασι καὶ χθονί
. Quod vero longe gravissimum est argumentum, quum eadem illa verba bis in hoc carmine inveniantur, fieri non potuit, ut aliter quam locis lege antistrophica sibi respondentibus collocarentur. Itaque aut neutro eorum locorum, in quibus nunc sunt, iustam sedem habent, aut alterutro certe loco cedant necesse est. Et quum hic non sint apta, aptissime autem post v. 967. posita sint, quumque versus 968. 969. nihil habeant quod eis in antistropha respondeat, et quum denique ei loco, qui illis versibus respondet, eadem verba pulcherrime conveniant, quis dubitabit quin e suo loco in alienum migrarint? Itaque haec Antigonae et Ismenae verba hinc sustuli et post v. 951. collocavi. Accedit quod haec eorundem verborum repetitio viam parat ad repetitionem ephymnii quod utroque loco sequitur.
976
977.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1024
ὢ πόνος. ὢ κακά.
Ismenae
ἰὼ πόνος
tribuit Vit. reliqua usque ad
καὶ τὸ πρόσω γ' ἐμοί
Antigonae
.
Ἰω πόνος
Antigonae
, reliqua usque ad
πρὸ πάντων δ' ἐμοί
Ismenae
G. Lips. Ald. Turn. Omnia haec,
ἰὼ ἰὼ πόνος — δ' ἐμοί
,
Ismenae
tribuit Rob.
ἰὼ ἰὼ πόνος
M. Rob. Ceteri
ἰὼ πόνος
. Post
πόνος
additum
ὁ ἐφ' ἡμῖν
in Par. N. Colb. 1.
ὁ ἐφ' ἡμῖν ὁ ἐφ' ὑμῖν
Lips.
ἐφ' ἡμῖν
Vind. 2. 4.
ὁ ὑφ᾽ ἡμῖν
Ven. B.)
ἐξημμένος
in G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. E. F. K. Ven. B. Vind. 2. 4. Rob. Omittunt hanc interpretationem M. Vit. Ox. Par. A. B. C. Ven. A. Ald. Turn.
ἰὼ ἰὼ κακὰ
M. G. Vit.
ἰὼ κακὰ
Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. C. E. Ald. Turn. Omittit haec verba Rob. Scribendum
A. ὢ πόνος. Ι. ὢ κακά.
977
978.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1025
δώμασι M. Vit. Par. L. Omittit hanc vocem Rob. Tribuenda erat Antigonae.
καὶ χθονί
καὶ τῇ χθονὶ
Rob. Omittit
καὶ χθονί
Ask. A. Tribuendum hoc erat Ismenae.
978
979.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1026