1.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1
Κάδμου πολῖται, χρὴ λέγειν τὰ καίρια,: Exemplum doovgoonμatos. Conspicitur enim in scena, vel potius in orchestra, populus Thebanus, personae mutae. Böttigerus in libello quem de personis Furiarum scripsit p. 124. seqq. nescio quae simulacra imaginatus est, quae vestibus amicta zw¶à nóçшлα et doоvgoonuara dicta fuerint: quo nihil fingi potuit quod magis absurdum esset. De ista voce praeter G. C. G. Schneideri libellum, cui titulus est das attische theaterwesen, p. 139. conferri possunt quae dixerunt Lambertus Bos Obs. crit. p. 67. cuius verba rettulit ad Luciani Icaromenippum c. 19. Reitzius t. II. p. 760. et C. Fr. Hermannus ad Lucianum de conscrib. hist. p. 23. Versum Aeschyli affert Aristides t. I. p. 342. sive t. 1. p. 528. ed. Dind.
1
2.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-2
πόλεως:
nóε
Paг. C. In G. virgula post
πόλεως
distinctum. Ald. Rob. Vict. post
лour
distinguunt. Respicit hunc versum Plato in Euthydemo p. 291. D. quo auctore quum Stephanus post
róεws
potius interpungi malebat, peccavit eo quod ferri posse alteram interpunctionem putavit.
2
3.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-3
νωμῶν:
νόμων
Lips.
βλέφαρα μὴ κοιμῶν ὕπνῳ
affert Eustathius p. 981, 50.
3
4.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-4
θεοῦ:
9ɛov
M. G. Vit. Lips. Colb. 1. 2. Ask. A. Par. E. H. K. L. Arund. Ox. Vind. 2. 3. 4. Ven. B. quod merito recepit Blomfieldius. Edd. vett.
θεῶν
.
4
5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-5
αὖθ':
av
G. Par. E. Vind. 1. 2. 3. 4.
5
5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-6
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-7
Ἐτεοκλέης:
¿τεozλñ≤
M. a pr. manu (a sec. deletus circumflexus et
é
supra adscriptum) G. Vit. Lips. Ask. A. Par. N. Ven. A. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob.
6
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-8
ἂν εἷς:
v is
Ask. A. Cantabr. 1.
av eiç or
G. Ven. A. Ald. Rob.
6
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-9
πολὺς:
πολὺς
supra versum M.
πόν
Vit. Lips. Par. C. Ald. Rob.
6
7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-10
ὑμνοῖθ᾽:
vµvɛî9'
Ald. et aliquot codices Thomae M. p. 205. ed. Ritsch. Alii Thomae codices
vurɛio'
. Eustathius p. 634, 11.
Alozókos “viµ-νεῖται ὑπ᾽ ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις.”
Idem ad Dionysii v. 1181.
καὶ Αἰσχύλος δὲ ἐξ ἀντιφράσεως τὸ κακολογεῖν ὑμνεῖν ἔφη ἐν τῷ “ὑμνεῖται ὑπ' ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις.
7
7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-11
7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-12
πολυρρόθοις:
πολυβρόμοις
Lips. sed adscriptum
γρ. πολυρρόθοις
. Valckenarium ad Phoen. v. 1346.
пalogós
coniicientem secutus est nimium fidelis assecla Brunckius.
7
8.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-13
οἰμώγμασίν θ᾽: Affert hunc versum scholion ad Aristoph. Plut. v. 58. a Brunckio editum.
οἰμώγμασι θ'
G. Lips. Cantabr. 1. 2.
ομόγμασι θ'
Vit.
8
8.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-14
ἀλεξητήριος:
λeğitios
G. Vit. Colb. 2. Par. E. N. Vind. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn. atque ita etiam M. sed ut ante rasuram
¿¿¿§ŋtýgios
scriptum fuisse videatur. Verba Eteoclis duplicem interpretationem admittunt, prouti
yévoto
aut ex praegresso optativo coniunctoque cum eo
av
pendere, aut, quod praestat, per se optandi potestate positum esse putatur. Aperte autem collocatio verborum praedicatum esse
ἐπώνυμος
postulat, hac sententia, Iuppiter averruncus vere averruncus fiat.
8
10.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-15
11.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-16
ἔξηβον:
ὁ παρ' Αισχύλῳ ἔξηβος
memoratur Eustathio p. 727, 13. 1428, 21. Auratus et Grotius
χρόνον
.
11
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-17
βλαστημὸν:
βλάστημον
Μ. aliique, ut videtur, codices et Turn.
βλάστι-μον
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. Ε. N. Vind. 2. 3. 4. Ald.
βλάστιμον τ'
Vind. 1. Rob.
βλάστημα γ'
Ven. B.
12
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-18
πολύν: Quod in fine versus G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Mosc. 1. 2. Vind. 1.2.3.4. Ald. habent
πολλήν
, pro quo in Aug.
πολλών
, in Par. Ε.
πολλὸν
scriptum est, refertur ad
ὥραν
. Αd
βλάστημα
autem
πολύ
, quod est in Ven. B. Cantabr. 1. Par. C. Masculinum
πολὺν
habent M. Rob. Turn. Stephanus alique scribendum putabant
βλάστημά τ' ἀλδαίνοντα σώματος πολύ
. Triclinius in scholiis Vindobonensibus, qui
βλάστιμον
scriptum videret, metri caussa scribebat
βλάστην μέν
, addens
οὕτω χρὴ γράφειν καὶ τόνδε τὸν στίχον καὶ τὸν ἑξῆς, ὡς διωρθώθησαν παρ' ἐμοῦ, ἵν' οἰκείως έχωσι πρός τε τὸ μέτρον καὶ τὴν σύνταξιν. οἱ γὰρ ἄλλως γράφοντες οὐ καλῶς γράφουσιν, ἀγνοοῦντες τὰ περὶ τῶν μέτρων.
Sed quomodo scripserit cetera, non est mihi indicatum. Praeterea quem Blomfieldius Bigoti codicem vocat, cuius scripturas Musgravius secum communicatas habuerit, ex cuius libro eas exscripserit Porsonus,
αλδαίνειν τε
. Ea vero Aurati correctio est, et, nisi secutus Auratum est, Grotii. Nimis secure et lexicographi et editores Aeschyli
βλάστημον
substantivum esse crediderunt, quo usus sit Aeschylus etiam in Suppl. v. 303.
τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆςδε βλάστημον λέγεις;
Quo in versu Rob. habet
βλάστιμον
, agnoscendum autem certe adiectivum est. Hoc autem de quo disputamus loco non mirandum quod homines Graece docti scribendum putarunt
βλάστημά τ᾽ ἀλδαίνοντα σώματος πολύ
. Atque Eustathius, cui bis
ὁ ἔξηβος
ex hoc loco commemoratus est, in fine praecedentis versus interpunxerat, sicut factum est in editionibus veteribus. Scilicet
og
iis erat, ut Hesychius interpretatur,
ὁ ἔξω τῆς ἥβης, τριάκοντα πέντε ἐτῶν
, adolescentes, viros, senes nominari putantibus. Poterat quidem articulus omitti, qui ad
ἀλδαίνοντα
pertinebat, sed tamen nec satis recte senes per
te
quasi in cumulum additi essent, nec viri ut nominarentur opus erat, immo fortior est sententia omissis, quos per se consentaneum erat arma capere debere. Recte scholiastae
καὶ τὸν ἔξηβον χρόνῳ, τὸν ἔξω ἡλικίας, τὸν γέροντα
οι
ἤτοι τὸν γηραιὸν καὶ παρηβηκότα καὶ παρακμάσαντα ὑπὸ τοῦ χρόνου
. Nulla post
χρόνῳ
interpunctio est in codicibus M. et Vit. ut
ἐξήβον χρόνῳ
. vel pro adiectivo ad sequens substantivum pertinente, vel substantivi potestate positum sequenti alicui adiectivo iungi posse videatur. Sed hoc quidem modo Aeschylum orationem conformasse non est veri simile, sive
βλάστημον
adiectivi significatione eum posuisse putamus, sive, quod quis fortasse coniiciat, scripsisse
καὶ τὸν ἔξηβον χρόνῳ βλαστήμον, ἀλδαίνοντα σώματος πολύ
, quo adiectivo usus est Nicander Alexiph. v. 561.
ἠὲ χαμαιπίτυος βλαστήμονος ἄμμιγα κώνοις φύλλα καθεψηθέντα
. Verum ne substantivi quidem iusta forma est
βλάστημος
sive, ut G. Dindorfio visum est,
βλαστημάς
. Debebat enim in
σμός
terminari, ut
ὀρχη-σμός, πατησμός
, aliaque quae Lobeckius Paralip. p. 397. congessit. Quare scribendum duxi
βλαστησμόν
, coniungendumque cum eo
ἔξηβον
.
12
13.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-19
ὥραν τ᾽ ἔχονθ᾽ ἕκαστον, ὥς τις ἐμπρεπής,:
ὥραν ἔχονθ᾽ ἕκαστον
M. cum litura post
ἔχον
, addito autem
τ'
a recentiore manu post
ώραν
. Adscriptum est hoc scholion,
ώραν (sic) φροντίδα, ἵν' ᾖ ὁ νοῦς οὗτος, ἕκαστον ὑμῶν ἔχοντα φροντίδα τῆς πόλεως, ἢ ἕκαστον πρὸς τὴν ἡλικίαν βοηθεῖν τῇ πόλει, ὡς πρέπον ἐστίν
. Copulam omittunt G. Vit. (in Vit. scriptum
ἔχοντ'
) Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. Ox. Par. A. B. Ν.
ὥραν ἕκαστον ἔχοντα
habent Mosc. 1. 2. Rob.
ὥραν τ' (9' Turn.) ἔχονθ᾽ ἕκαστον
Ven. A. Turn.
ώραν θ᾽ ἕκαστον ἔχοντα
Ald. Quod ex Bigoti libro, quicum Grotius consentit, affertur
ώραν ἔχειν
, coniecturam esse puto: certe Auratus
ώραν τ' ἔχειν
. Recte Brunckius ex Par. A. B. recepit
ώραν ἔχονθ᾽ ἕκαστον
. Ita etiam Par. N. Deinde
ὥστε
, sed cum litura post
τι
, et
o
inter
&
et
τι
a recentiore manu in htura addito, Μ.
ώς τις
Mosc. 2. Par. E. Ceteri libri ni fallor omnes
ὥς τι
vel ut Vit.
ὡς τὶ
, nisi quod in Par. Β.
ὡς τι
in
ώςτε
mutatum esse Fachsius dicit. Tum
ξυμπρεπές
G. Mirum est quod etiam Porsonus
&çre
adscivit, in quod coniectura inciderant Grotius et Stanleius. Id Graece dicendum erat
ὡς τὸ συμπρεπές
. Sic Euripides in Ione v. 1249.
ὥςπερ τὸ δίκαιον
. Scribendum putavi
ὡς τις ἐμπρεπής
.
13
14.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-20
ἀρήγειν:
πόλιν τ' ἀγείρειν
Par. G.
14
15.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-21
μὴ 'ξαλειφθῆναι ποτε: Inter
μας
et
αλειφθῆναι ποτε
litura est in M.
μὴ ἐξαλειφθῆναι ποτέ
Vit.
μὴ ξαλειφῆναι ποτέ
G. Mosc. 2.
μὴ ἐξαλειφῆναι ποτὲ
Lips.
15
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-22
τέκνοις τε:
τέκνοις τε
Μ. Rob. Τurn.
τέκνοισί τε
G. Vit. Lips. Par. C. N. Ald.
16
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-23
τροφῷ:
τέκνοισί γε
Mosc. 2. Idem
τροφών
.
16
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-24
ἣ:
ἃ γὰρ
Par. A.
ἡ γαρ
G.
ἡ γὰρ
Μ. Vit. Lips. Par. Β. ceterique, ut videtur, codices et editiones veteres, pronomine accentu recte notato.
17
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-25
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-26
πανδοκοῦσα:
προσδοκοῦσα
G. Vind. 1. 3.
δοκοῦσα
Colb. 2. Ceteri
παν-δοκοῦσα
, de quo verbo dixi Opusc. V. p. 200. Comprobatur verbum substantivo, quo Plato de leg. XI. p. 918. D. usus est,
πανδοκεία
, sive
πανδόκεια
. V. Lobeckii Pathol. proleg. p. 42.
18
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-27
παιδείας: Libri
παιδείας
. Εx Victorii editione
παιδίας
in posteriores manavit.
18
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-28
ὄτλον: In
ὄτλον
Μ.
τ
litteram in litura habet.
18
19.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-29
οἰκητῆρας:
οἰκηστῆρας
G. et sie aut
οἰκιστήρας
, nam ambiguum est, e correctione Lips.
oizyτñas
Mosc. 2. Aug. et ante correctionem Lips. Ceteri
οἰκιστῆρας
, quod interpretantur glossae
οικήτορας
et
εποίκους
. Non exputo cur
oizioτnous
scripsisse Aeschylum dicam, vocabulo nec proprio nec quod sciam alibi apud tragicos invento. Blomfieldius quum Aeschylum, si altero uti voluisset,
οικήτορας
potius quam
οἰκητῆρας
dicturum fuisse putavit, non meminerat
oiztoa
scriptum in Sophoclis Oed. Col. v. 627. Nihil proficimus Schwenckii defensione, inusitatos significatus a tragicis captari memorantıs. Quare veram scripturam
oizy-Tous
esse arbitror, mutatam errore antiqui librarii in usitatius vocabulum.
19
19.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-30
ἀσπιδηφόρους:
ἀσπιδοφόρους
Rob.
19
20.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-31
γένοισθε:
yérnode
G. Mosc. 2. Par. E. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Turn. Singulari attractione dictum est
πιστοὺς ὅπως γένοισθε
. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 925.
20
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-32
μὲν:
ur
omittunt Ven. A. Ox. Ald.
21
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-33
τόδ᾽: Ex Par. E.
To oòv d'
affertur.
21
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-34
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-35
τὸν:
omittit
Mosc. 1. pro quo alterum nominant Butlerus et Wellauerus.
22
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-36
πυργηρουμένοις:
τάνδε
Αld.
avoyvqovµévois
G. Cantabr. 1. Par. L.
22
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-37
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-38
πόλεμος:
πολέμως
Par. L. sive
πόλεως
, ut Faehsius dicit.
23
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-39
24.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-40
φησίν:
qroi
Lips. Incipit ut usitata ratione dicturus
ὡς ὁ μάντις φησὶ νυκτηγορεῖσθαι μεγίστην προςβολήν
, sed statim mutat.
24
25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-41
25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-42
φρεσίν:
grool
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1.2. Rob.
25
25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-43
πυρὸς δίχα:
Avoòç diya
si Aeschylus sic dixisset, ut Tiresiam non ex igne vaticinatum significaret, perinepte ignem commemorasset, ubi potius sine oculorum lumine illum volatus avium notasse dicendum erat. Non dissensit Aeschylus ab Sophocle in Antigona v. 1005. atque Euripide in Phoenissis v. 954. sed quod dixit
avoòs díza
est praeter signa ex igne capla, ut
diza oírov
dictum est a Dionysio Halic. ant. Rom. VII. 19. p. 1357, 7.
25
26.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-44
ἀψευδεῖ:
ἀψευδῆ
Mosc. 1. 2.
26
27.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-45
τοιῶνδε:
τοιῶν
Aug.
δεσπότης τοιῶνδε
Colb. 1. Par. N.
27
28.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-46
Ἀχαΐδα:
azarida
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Ven. B.
28
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-47
νυκτηγορεῖσθαι:
vvxτуogo9
Lips. Par. E.
29
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-48
κἀπιβουλεύειν:
κἀπιβουλεύσειν
Vit. aliique, ut videtur, codices et Ald. Rob. Turn.
zůлißovλevoε
Lips.
zάлißov-λeve
M. G. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. L. Ven. B. Vind. 1. 3. quod agnoscere videntur etiam scholiastae, qui
βουλεύεσθαι εἰ ἐπιβουλεύε-9a
interpretantur. Praetulit praesens Blomfieldius non, ut temere Wellauerus ait, sine caussa. Si quid mutandum esset, aptius futuro esset
κἀπιβουλεῦσαι
.
29
30.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-49
πύλας:
Tókus
, adscripto tamen
zúλaç
, Par. E.
30
30.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-50
πυργωμάτων:
πυργημάτων
Mose. 2. Ad ultimas syllabas vocabulorum
πύλας
et
πυργωμάτων
in M. a recentiore manu supra adscriptum est
av
et
a
, et legisse
лvkær πυργώματα
videtur scholiastes, qui
προμαχεώνας
interpretatur. Defendi vulgata potest v. 33.
30
31.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-51
ὁρμᾶσθε πάντες, σοῦσθε σὺν παντευχίᾳ,: Hunc versum omittit Lips.
31
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-52
πληροῦτε:
πληροῦται
Lips.
πληροῦνται
Par. E.
32
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-53
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-54
σέλμασιν:
σέλμασιν
Μ. pro vulgato
σέλμασι
.
32
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-55
πυλῶν:
nolλær
G. sed primae syllabae supra adscriptum.
33
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-56
ἐξόδοις:
ἐξό-dovs
, supra scripto
ois
, Ven. B.
ἐπ᾿ ἐξόδοις
Lips.
33
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-57
34.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-58
εὖ θαρσεῖτε:
εὐθαρσεῖτε
Μ. G. Vit. Lips.
εὖ θαρσεῖτε
Ald. Rob. Turn. V. Valckenarium ad Phoen. v. 1331. p. 447.
34
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-59
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-60
κατοπτῆρας:
κατοπτῆρα
Μ. a pr. manu: recentior
s
addidit.
κακοπτῆρας
, sed ad alterum
z
supra scripto
τ
, G.
xаµлτñoɑs
Par. E.
36
38.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-61
ληφθῶ:
29
Ald.
29
quidem, sed
&
supra scripto, Lips.
38
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-62
Ἐτεόκλεες:
'Eréozλes
G. Vit. Par. E. Ven. A. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
Etεο-κλῆς
Vind. 1.
39
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-63
φέριστε:
ἄριστε
Vind. 3. Interpunctio editionis Victorianae,
Ετεόκλεες, φέριστε Καδμείων ἄναξ
, recte a Blomfieldio aliisque sic mutata est, ut
'ETEózhɛeç qéQITE
coniungerentur. In Lips. virgula est post
καδμείων
. Eupolis
Πόλεσιν
apud scholiastam Aristophanis ad Pacem v. 1046.
Ἱερόκλεες βέλτιστε, χρησμῳδῶν ἄναξ
. Animadvertit imitationem G. Dindorfius. *
39
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-64
σαφῆ τἀκεῖθεν:
σαφῆ τε τὰ κεῖθεν
Οχ.
σαφῶς τἀκεῖθεν
Ask. A.
40
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-65
δ᾽ εἴμ᾽:
M. Lips. Ven. A. B. Ald. Rob.
41
42.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-66
ἑπτὰ: Haec usque ad
dozouóτour
affert Longinus cap. 15. Versus 42-56. Stobaeus VII. 11. Versus 42. 43. scholiastes Aristophanis ad Lysistr. v. 188.
42
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-67
ἐς μελάνδετον σάκος: Vtitur his verbis Aristides t. II. p. 317. ed. Iebb. sive p. 417. ed. Dind. Apud Stobaeum et Longinum ac scholiastam Aristophanis
Els
scriptum est. Codex Longini Vaticanus 194.
εἰς μέλαν σε τοῦ κύ-κος
, cod. Vat. 1471.
εἰς μέλαν σε τὸ σακος
, ad
σα
supra scripto
τα
. Vnde coniici posse
zúros
animadvertit Blomfieldius. Sed quo gravior res ipsa, eo aptius proprium vocabulum, quod praeter ceteros habet etiam scholiastes Baroccianus Euripidis ad Or. 809.
ès uɛhúrdetov oúzos
afferens.
43
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-68
σάκος:
oázzoç
Cantabr. 1. et fortasse Par. E.
43
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-69
χερσὶ:
Egoir
Ald. Rob.
yaoi
Stobaei codex A.
44
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-70
ταυρείου:
ταυρίου
Ald. Turn.
44
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-71
Ἄρη:
on
M. Arund. Stobaeus, Longini optimus Paris. et Vat. 1.
ågon i
G.`
"onv t'
Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Ox. Par. C. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. edd. Longini.
oony '
Vit. Par. N.
Any
omissa copula Turn. et posteriores.
Aon
tragicis vindicandum putabat Valckenarius ad Phoen. v.1013. p. 367. Contra Porsonus ad Phoen. v. 134. hoc Aeschyli versu
Any
flagitari ratus, ubique
'Aoŋy
praeferebat, ut in eadem fabula v. 950. 1020. Contrarium probat optimorum librorum scriptura (v. ad v. 53.), copula autem ad
'Evvo
eodem modo omissa est, quo
ούτε
-
οὐ
-
οὔτε
iungi solent.
45
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-72
Φόβον:
góvov
Arund. Cantabr. 1. Ven. B. Vind. 2. Rob. et supro scripto Colb. 2.
45
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-73
ὡρκωμότησαν:
ὡρκομότησαν
G.
ὡρκωμώτησαν
Αld.
46
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-74
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-75
κατασκαφὰς:
κατασκαφὰς
Μ.
κατασφαγάς
, adscripto
κατασκαφάς
Par. B.
46
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-76
λαπάξειν: Eustathius p. 68, 27. de verbo
αλαπάζειν
disserens,
γίνεται δὲ ἐκ τοῦ λαπάζω πλεονασμῷ τοῦ α. παρὰ γοῦν τῷ Αἰσχύλῳ εὕρηται τὸ ῥῆμα χωρὶς τοῦ α
.
47
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-77
Καδμείων: Ex Par. C. affertur
κάμει
, fortasse pro
καδμεῖον
.
47
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-78
τήνδε:
την
omittit Par. E.
πρόσθε
pro
τήνδε
Stobaeus.
48
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-79
φυράσειν:
φυράσσειν
G. Cantabr. 2. Ox. Par. G. N.
48
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-80
μνημεῖα δ᾽ αὑτῶν:
σημεῖα δ᾽ αὐτῶν
Stobaeus.
μνημεῖα, τὰ οἴκαδε πεμπό-μενα ὑπὸ τῶν ἐν πολέμῳ τετελευτηκότων τοῖς οἰκείοις
Hesychius.
49
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-81
ἐς δόμους:
εἰς δόμους
Μ. et Stobaeus.
ἐν δόμοις
Colb. 1.
49
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-82
πρὸς ἅρμ᾽:
πρὸς ἅρματ'
Colb. 1. Par. Β. Κ. Ν. Sic etiam Vit. e correclione : antea
πρὸς ἁρμ'
erat scriptum.
πρὸς δ᾽ ἅρμ᾽
G. Par. C. Ask. A. Ven. A. (Bekkero teste) Rob.
50
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-83
χερσὶν:
χεροῖν
G. Par. B. Ald. Rob.
50
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-84
διὰ στόμα:
διὰ στόματος
Colb. 1. Par. N.
ἀνὰ στόμα
Stobaeus.
51
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-85
ἀνδρείᾳ:
ἀνδρία
Cantabr. 2. et Stobaeus.
52
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-86
λεόντων: In
λεόντων
M.
6
a recentiore manu in rasura habet.
53
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-87
Ἄρη:
ἄρη
M. et Stobaci codex A. Idem ex regio Aeschyli codice Spanhemius affert.
ἄρρην
Par. N. Ceteri
ἄρην
. V. ad v. 45.
53
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-88
πίστις: Stobaeus
καὶ τῷδε πίστις
, sed Schowii libri
καὶ τῶνδε πίστις
.
Ει πίστις
etiam Colb. 2. Reliqui libri
πίστις
. Sic etiam scholiastae videntur legisse. Recte vero
πίστις
a Schutzio Bothioque receptum est. Facto comprobatum iri dicere debebat, non auditurum rem esse Eteoclem audivit enim modo ex ipso nuntio.
54
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-89
χρονίζεται:
οὐ μόνω χαρίζεται
Stobaei codex A.
54
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-90
κληρουμένους:
κληρονόμους
Lips.
55
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-91
ἔλειπον:
δ᾽ ἔλειπον
Μ. Vit. Turn.
δ' ἔλιπον
G. Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Vind. 1. 3. 4. Ald. Rob. et edd. vett. Stobaei. Brunckius, quod in Par. B. suprascriptum esset
γάρ
, edidit
κληρουμένους γὰρ ἔλιπον
.
55
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-92
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-93
ἄγοι:
άγῃ
G. Cantabr. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. E. L. Vind. 1. 2. 4. et
or
supra scripto Colb. I.
ἄγει
Aug. Vind. 3.
56
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-94
ἐξόδοισι:
ἐπεξόδοισι
Μ. G.
ἐπ᾿ ἐξόδοις
Lips.
58
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-95
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-96
κονίει:
κονιεῖ
Μ. G. Vit. Lips. Ald.
60
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-97
ἀργηστὴς:
πεδία γὰρ ἀργιστής
Vit. et
ἀργιστής
etiam G.
60
61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-98
πνευμόνων:
πνευμάτων
G. Aug. Mosc. 2. Vind. 1. 3. Ceteri
πνευμόνων
, praeter M. qui
πλευμόνων
habet, ut Brunckius edidit. V. Pors. ad Eur. Or. v. 271.
61
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-99
ναὸς:
ναός
restituit Porsonus et hic et, ubi idem versus legitur, in Euripidis Medea v. 523. Et habent
ναός
M. Colb. 2. Ven. Β.
νεως
Vit. Ceteri
νηός
.
62
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-100
Ἄρεως:
ἄρεως
M. Ceteri
ἄρεος
, quam formam non usurpari nisi metri caussa monuit Elmsleius ad Bacch. v. 302. et ad Oed. Col. v. 947. Gregorius Cor. de dial. Aeol. 31.
Αρεος διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κλίνουσιν, ὡς παρ' Ὁμήρῳ καὶ Σοφοκλεί
. Sane Sophocles ita, ubi metrum poscebat.
64
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-101
χερσαῖον:
χερσαίου
, sic, supra scripto
or
, Vit.
χερσαίου
Par. G. Ald. Turn. et adscriptum, ut videtur, in Par. B. Recte
χερσαίον
Μ. celerique codd. et Rob.
64
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-102
τῶνδε:
Tarde
M. Rob. et supra scripto
τόνδε
Mosc. 1.
Tòv de
Mosc. 2.
Tórde
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. B. Vind. 2. 4. Ald. Turn. et
tv
supra scripto Par. N.
o
supra scripto Colb. 1.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-103
ὅςτις:
ὡς τις
G. Lips. Ven. B. Vind. 2. Rob. et adscriptum in Par. B. N.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-104
λαβέ:
λάβαι
, supra scripto
ɛ
, Lips. Ceteri
háße
.
65
67.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-105
σαφηνείᾳ:
oagnvɛía
M.
oaqnreía
Vit. Cantabr. 2. Ox. Ask. A. Par. B. Rob.
oagrvía
G. Lips. Ald. Turn.
ougýrɛí áλóyov
Cantabr. 1. In Vit. inter
καὶ
et
σαφηνείᾳ
supra adscriptum
σύ
.
67
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-106
εἰδὼς τὰ:
εἰδὼς σὺ τὰ
Ox. Ven. A. Ald. Rob.
68
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-107
69.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-108
πολισσοῦχοι:
πολισοῦχοι
G. Lips. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολιοῦχοι
, supra scripto
πολισσούχοι
, Vit.
69
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-109
Ἐρινὺς:
ἐρινὺς
M. Vulgo
Εριννύς
.
70
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-110
μοι πόλιν γε:
μή μου
Rob.
Thy nóv
Par. E. et
yɛ
omisso Vind. 2. 4. Elmsleio ad Eur. Med. v. 175.
μntoi лódiv`ye
scribendum videbatur.
71
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-111
πρεμνόθεν:
лéμvoε
Blomfieldius et ante eum Valckenarius. Libri
πρυμνόθεν
, praeter Cantabr. 2. qui coniunctis duabus scripturis
noɛvμvóðɛv
habet.
71
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-112
δῃάλωτον:
δάλωτον
Brunckius. Libri
δη άλωτον
.
72
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-113
δόμους:
Suovs
Mosc. 2. Ald.
73
74.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-114
γῆν τε:
τε γῆν δὲ
Colb. 1.
τε γῆν τε
Lips. Ox. Ald.
τε γῆν
, altero
Tε
omisso, Ven. A.
74
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-115
ζυγοῖσι δουλειοῖσι:
Svyołoι Sovkɛíoɩɩ
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. C. N. Colb. 1.
ζυγοῖσι δουλέοισι
Lips.
ζυγοῖσι δουλίοισι
Ald. Turn.
ζευγλῇσι dovλeino
Ox. Par. H. I. Ask. A. Vind. 2. 4. Rob.
75
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-116
σχεθεῖν: Librorum scripturam
σχέθειν
in
σχεθεῖν
mutavit Blomfieldius. V. Lobeckium Paral. p. 46. qui tamen fallitur, quum Etym. M. p. 456, 18. affert, quasi
ozé9w
inusitatum esse testetur: ibi
q9i9w
usitatum esse negatur. Iterat illud Lobeckius ad Buttmanni gramm. II. p. 63.
75
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-117
γένεσθε:
γένεσθε
Rob.
γένοισθε
Vind. 2. 4. Omittit hunc versum Mosc. 2. et, si recte notavi, G.
76
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-118
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119
θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.
9oέouai
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.
9gɛvua
. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.
9oovucu
Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.
oɛvua
Par. E.
78
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120
μεγάλ᾽ ἄχη:
uɛyákat yn
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.
'
ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.
uɛyák azn
recte M. Lips. Ald. Turn.
μɛ-yúλa
, addito a recentiore manu
zn
, Cantabr. 1.
78
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121
μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,
ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır
, non putandum est indicium esse alius scripturae,
µɛdíɛtai
. Videtur interpres
aqɛitau
scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur
ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva
. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit
otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”
79
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122
πολὺς ὅδε:
πολὺς ὅδε
Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.
πολὺς ὧδε
G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.
πολὺς δ'åde
Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.
noλvs d'öde
Vit. ex correctione.
πολὺς δ᾽ ὅγε
Lips. Idem et
πολὺς δ᾽ ὧδε
adscriptum in Par. B.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123
λεὼς:
λαός
Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in
λεως
mutaretur.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124
ἱππότας:
ἱππότης
, supra scripto
ας
, Vit.
80
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125
αἰθερία:
αἰθέρια
Vit.
αιθερία
Ald.
81
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126
φανεῖσ᾽:
φανεῖσα
G. Ald. Turn.
81
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127
σαφὴς:
σαφής δ'
Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.
82
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128
ἔτυμος:
έτυμος
Lips.
ἕτοιμος
Mosc. 2.
82
83-84.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:
ἐλεδέμας
sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto
v
et addito in ultima syllaba accentu
ἐλεδεμνάς
fecit.
ἐλεδέμνας
G.
ἐλεδεμνὰς
Vit. Ald.
ἐλϊδεμνὰς
Rob.
ἑλεδεμνάς
Lips. Turn.
ἑλαδάμνας
Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet
ἐλαδάμνας
. Deinde
πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται
M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.
χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.
πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται
Vit. et Colb. 1. In Vit.
@τὶ
ad
δὲ
supra scriptum est.
πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται
G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod
ὦτι
enotatum est, Par. C. in quo
ὦσι
adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert
“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”
ὠσὶ
eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.
πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται
Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod
χρίμπταται
habet.
πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται
Colb. 2.
π. τε χρίμπτεται
Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.
π. τὲ χρίπτεται
Par. E.
πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται
Rob. Deinde
βοᾶ
M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus
Bod
fecit.
Boù
G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.
Boã
vel
Boğ
Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur
ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'
. Sed
ἐλεδεμνάς
vel
ἑλεδεμνάς
nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,
ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν
, vel quod in M. adscripto
ζήτει
legitur
ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων
. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.
ἑλέδεμας
scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est
Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις
. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu
ἐλεδέμας
scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,
ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα
. Simile scholion in Vit. legitur,
ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα
. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse
ελέδεμας
praecepto Herodiani p. 224. allato,
ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος
, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.
έτερούας
memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd
πεδιοπλόκτυπος
in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,
καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν
. Hinc colligi potest
πεδί-ὁπλόκτυπα
scriptum fuisse. Videtur autem excidisse
διά
, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,
ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά·
similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut
ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται
, ut iungatur
ελέδεμας στὶ χρίμπτειν
, i. e.
ἀκούειν
. Hoc, ut probabilius, posui.
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130
ἀμαχέτου:
αμαιμακέτου
margo Aldinae apud Burtonum.
85
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131
ὀροτύπου:
ὀροτύπου
M. Par. L. et margo Aldinae.
ορροκτύπου
G. Taur. Ceteri
ὀροκτύπου
. Mira apud Hesychium interpretatio,
ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον
.
85
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132
ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte
ω ἰὼ θεοὶ θεαί '
Colb. 1. Par. N. Ter
i
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Μ. Vit. Lips. Rob. Quater
?
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Ald. Turn. Quater
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter
i
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
G. Par. G. Taur. Ter
i
ante
θεοί
, bis ante
θεαί τ'
Cantabr. L. Bis
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Ven. Β.
86
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133
ὀρόμενον:
ὀρρόμενον
G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto
δρώμενον
Par. B.
ὁρώμενον
Par. G.
86
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134
ἀλεύσατε:
ἀλεύσετε
, ad penultimam syllabam
a
a recentiore manu adscripto, M.
87
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135
βοᾷ:
βοd
Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.
88
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136
εὐτρεπὴς:
εὐπρεπὴς
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
εὐτερπής
Cantabr. 1.
εὐτρεπής
Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum
εὐπρεπής
Par. A. B.
εὐτρεπής
ex
εὐπρεπής
rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse
εὐπρεπής
propter Euripideum illud
ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον
. Tollenda est autem interpunctio post
εὐτρεπής
.
89
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137
πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,
πτόλιν
Μ.
90
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138
ἄρα:
ἆρα
Cantabr. 1. et a pr. manu M.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139
ῥύσεται:
λεύσεται
Par. G.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140
ἄρ᾽:
ἆρ'
Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt
o
G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.
91
92.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141
θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.
θεῶν ἢ θεῶν
Μ. Ald. Turn.
θεῶν ἢ θεῶν
G.
θεῶν ἢ θεαινῶν
Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.
θεῶν ἢ θεαινᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.
ὢν
supra adscriptum.
θεῶν ἢ θεῶν ὦν
Par. H.
θεῶν ἢ θεαῖν
Aug.
τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν
Rob.
θεαινῶν
adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.
Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν
Faehsius affert.
92
93.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;
Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,
βρέτη
quam
βρέτεα
maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse
ἢ ἄλλο τι πράξομεν
. Confirmat hoc quod mox sequitur
ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9
. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.
93
94-95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί
M. Lips. et sic inde a Victoria editum.
ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί
Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso
τί
Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.
ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί
G. et omissa post
ἀκμάζει
interpunctuatione Ald.
βρετέων δ᾽ ἔχεσθε
Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.
βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι
Par. E.
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-144
ἀκούετ':
ἀκούτ'
Lips. Par. C.
96
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-145
ἀσπίδων: In Lips. ad
ἀσπίδων
adscripta est glossa
ἁρμάτων
, ut id suspiceris variam lectionem esse.
96
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-146
νῦν: Libri
viv
. Scribendum erat correpta syllaba
νύν
. Vsitata 10-cutio. Aristophanes Vesp. v. 402.
πότε δ᾽, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι ;
Demosthenes Olynth. III. 16. p. 32, 26.
ἢ πότε ἃ δεῖ πράξετε, εἰ μὴ νῦν ;
98
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-147
λιτάν᾽: Libri
λιτάν
, nisi quod
λιτὴν
est in Ald. Rob. in G.
ἣν
supra scriptum. In M. huic vocabulo et
dupi
praepositioni gravis accentus a recentiore demum manu additus est: prima scripsit
ἀμφίλιταν
. Dixit
εἶχε λιτὰς
Nonnus VII. 25. Recte vero Seidlerus ex Suppl. v. 778.
λί-ταν ἕξομεν
, nisi quod
λιτάν'
, hoc accentu, scribendum videtur. Magis depravata scriptura in caussa fuisse videtur, ut apud Hesychium legamus
ἀμφιλίτην, τὴν λιτανευτικήν
.
98
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-148
ἕξομεν: In
έξομεν
inter
ξ
et
o
recentior manus
addidisse
videtur in M.
98
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-149
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-150
πάταγος οὐχ ἑνὸς:
πάταγος οὐχ ἑνὸς
M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. (sed in hoc
πάταχος
scriptum) Par. C. H. K. L. N. Colb. 1. et e correctione Vit. in quo
πάταγον
fuerat.
πάταγος οὐχ ἑνὸς. γρ. πά-ταγος δ᾽ οὐδενός
ex Par. B. Faelsius affert.
πάταγος
enotatum ex Par. E.
πάταγος δ᾽ οὐχ ἑνὸς
G. Lips. Cantabr. 2. Mose. 1. Par. A. Ven. B.
πάταγον δ᾽ οὐχ ἑνὸς
Ox. Ald. Turn.
πάταγον δὲ οὐχ ἑνὸς
Colb. 2.
πάταγον τ᾽ οὐχ ἑνὸς
Rob.
99
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-151
παλαίχθων:
παλαῖχθον
ex Par. A. B. Brunckius affert.
παλαίχθον
Par. N. Rob.
101
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-152
γᾶν τεάν:
Ἀττικὸν δὲ τῇ κλητικῇ ὦ Αρης. οἱ δὲ γράφουσιν ὦ Αρη
scholion codicis M.
γᾶν τεάν
ex Vit. recepi. Eodem ducit
τὴν τεὰν
quod habent M. (sic enim, omisso
yuv
, M.) Ox. et Faehsio teste Par. L. Ex Par. C.
τὰν τε
, ad
τε
supra scripto
ar
, affertur.
γῆν τεὰν
Par. N.
τὴν γῆν τεὰν
Colb. 1.
τὴν τεὰν γᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B.
τὰν τεὰν γῆν
Par. F. Ven. Β.
τάν τε ἂν γῆν
Par. K.
τὰν σὰν γᾶν
G. Vind. 1. 3. Ald. Rob. Turn.
τὴν σὴν γῆν
Mosc. 1. Vind. 2. 4.
101
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-153
χρυσοπήληξ:
χρυσοπήληξ
Μ.
χρυσοπήλυς
G. Ald. Rob. Turn.
χρυσεο-πήληξ
Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. F. N.
102
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-154
δαῖμον:
δαίμων
G. et ante lituram M.
102
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-155
ἔπιδ᾽, ἔπιδε πόλιν:
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πόλιν
M. Vit. Lips. Ald. Turn.
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πτόλιν
Rob.
ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
Μosc. 1. 2.
επιδ᾽ ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
G. Cantabr. 1. 2. Ven. Β.
τὴν πόλιν
ex Par. C. affertur.
102
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-156
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-157
εὐφιλήταν:
εὐφιλητῶν
a pr. manu M.
εὐφιλέταν
Par. N.
εὐφιλήτην
Mosc. 2.
ποτὲ φιλήτων
Cantabr. 1,
ποτὲ φιλιτίαν
Arund.
103
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-158
θεοὶ: Monosyllabum est
θεοί
. Nam haec et sequens stropha a dimetro trochaico catalectico exordium habet.
104
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-159
πολισσοῦχοι:
πολισσοῦχοι
G. aliique, ut videtur, et Ald. Rob. Turn.
πολισοῦχοι
Lips. Arund. Mose. 2.
πο-λινσοῦχοι
Par. Ε.
πολιοῦχοι
, supra scripto
σσοῦ
, Vit.
πολιοῦχοι. γρ. πολισοῦχοι
ex Par. B. Fachsius affert.
πολιτῦχοι
Par. C.
πολιάρχοι
Μ. Par. L. Comparavit haec verba,
πολισσούχοι χθονός
, Triclinius ad Sophoclis Ant. v. 154. cum Sophocleis
Θήβας ἐλελίχθων
.
104
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-160
ἴτ᾽, ἴτε:
79' ίτε
Vit. Lips. Ox. Par. G. Vind. 2. 3. 4. Commemorant hanc scripturam scholia. Idem a pr. manu erat in M. sed ad
✈
supra scriptum
7
, fortasse ab eadem manu: est autem ante hanc vocem litura.
ἴθιτε
Αld.
ἴδετε
Turn.
ἴτ᾽ ἴτε
recte G. et reliqui, ut videtur, plerique ac Rob.
105
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-161
ἴδετε: Consentiunt deinde libri in
ἴδετε
. Quare etiamsi dimeter dochmiacus effici posset, si
εἰςίδετε
(hoc enim praestaret: inepte Dindorfius
d'
inserit) scriberetur, tamen id non esse faciendum ex eo apparet, quod in sequentibus alia quoque metra sunt ab antispasto incipientia.
105
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-162
ἱκέσιον:
ἱκέσσιον
G. Taur.
106
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-163
λόχον:
ὄχλον
Colb. 1. Par. N.
106
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-164
δουλοσύνας:
δουλοσύ-νας
Μ. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. C.
ης
supra scriptum in G.
δουλοσύνης
Lips. Ald. Rob. Turn.
106
107.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-165
πτόλιν:
κύμα γὰρ
omittit Lips.
πόλιν
Vit. Lips. Ox. Par. N. Ald.
107
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-166
δοχμολόφων:
δοχμολόγων
, supra scripto
φων
, G. et supra scripto
δοχμο-λόφων
Taur. Hesychius
δοχμόλοφοι, οἱ ἐκ πλαγίου τοὺς λόγους έχον-τες
. Recte scholiastes
τῶν ἐπινευόντων τοῖς λόφοις
. Brunckius
δοχμολοφᾶν
, nescio an recte.
108
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-167
καχλάζει πνοαῖς:
πνόαις καχλάζει
G.
καγχλάζει πνοαῖς
Ald.
καγχλάζει πνοαῖσιν
Rob.
108
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-168
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-169
ὀρόμενον:
ὀρόμενον
M. Turn.
ὀρρόμενον
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vindobonenses et Ald. Rob.
109
110.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-170
σὺ δ' ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές: Libri
ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ πάτερ παντελές
. Sed quum haec stropha accurate sibi respondentem habeat antistropham, in qua duo sunt dochmii,
σύ τ' Αρης, φεῦ φεῦ, Κάδμου ἐπώνυμον
, non dubitavi quin addito
où d'
et geminato
Zev
scribendum esset
σὺ δ᾽ ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές
.
110
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-171
ἄρηξον:
ἄρρηξον
Colb. 1.
ἐπάρηξον
Par. E. Vind. 2. 4.
111
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-172
δαΐων:
δαίω
Par. E. Versus 111-152.
τέλειαί τε γᾶς
omissi in Ven. B.
111
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-173
Ἀργεῖοι δὲ:
doyɛor de
M. prioris vocabuli accentu omisso, ad
de
autem supra adscripto
ráo
. Falso enim narratur
yùo
particulae supra adscriptum esse
d'è
. Habet
de
etiam Par. L. Ceteri libri
doyɛîoi rào̟
. In antistrophico versu quum sit
xaì Kóñqıç åtɛ
, patet scribendum esse
Αργέτοι δέ
.
112
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-174
ἀρήϊων:
γὰρ ἀρηΐων
Ox.
γὰρ ἠτών
Ald.
ἀρκίων
affertur ex Par. C. Ε.
ἀργείων
Mosc. 1. adscripto
γρ. ἀρηΐων, ἤτοι πολεμικῶν
. Ceteri
δ᾽ ἀργίων
. Atticista Blomfieldius
αρείων
scripsit. Ego probem
ἀρῄων
. Animi caussa non silebo Wakefieldium, quem ad Lucr. II. 48. miseritum est editorum Aeschyli, qui
qóẞos
concoquere potuerint, quod ipse in
ψόφος
mutat.
113
114.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-175
διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας:
διαδέτοι
, adscripto in margine a recentiore manu
διάδετοι
, M.
diúderoi
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Turn.
dia de toi
Ox. Par. L. Ald. In Par. B. Taur. haec adscripta sunt
γράφεται καὶ (δὲ καὶ Taur.) διὰ δέ τοι, καὶ συντάσσεται οὕτως, οἱ διὰ τῶν ἱππείων δέτοι (sic Par. B. δὲ Taur.) γενύων χαλινοὶ (κινύρονται φόβον addit Taur.).
διάδετοι τὲ
Rob.
διάδετοι δὲ
vulgo inde a Victorio. Incertum est utrum
de
habeat M. an omittat: sed videtur habere. Deinde libri
γενύων ἱππείων
, nisi quod
ἱππίων
habent Vit. (sic Vit.) et Mosc. 2. Scripsi
διάδετοί τε δὴ γένυος ἱππίας
, cui versui antistrophicus accurate respondet.
114
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-176
κινύρονται:
xrvigorta
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Taur.
115
115.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-177
φόνον:
φόνον
M. G. Vit. Lips. Ald.
qóror
, supra scripto
ov
, Mosc. 1.
góßor
Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. C. E. Taur. Vind. A. Rob. Turn. et
v
ad
ß
supra adscripto Coll. 2.
góẞo
Colb. 1. Par. N.
góẞov
Ask. A.
115
116.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-178
πρέποντες: Pro
πρέποντες
Rob. habet
προπέμπονται
, quam lectionem etiam Stephanus commemorat. Vulgatum habet etiam Thomas M. qui in v.
Eẞdóun
p. 133. ed. Ritsch. haec affert.
116
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-179
δορυσόοις:
Jogvoóos
Lips. Cantabr. 2. et Thomas.
dogioooors
Vit.
do-ovodois
Mosc. 2. Ceteri
dogrooóors
. In Par. B. adscriptum
yo. zai δορυσσοσάγεις ἤγουν ὡπλισμένοι
.
117
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-180
ἑβδόμαις:
ἑβδόμοις
G.
εὐδόμαις
Par. C. Ald. Thomam M. qui
ἑβδόμαις
pro
ἑπτά
dictum ait, defensum ab Abreschio p. 88. vituperavit Valckenarius in diss. de Aristobulo p. 119. portam septimam
kuç vpíoraç
esse volens. Hic quoque ille longe quaesita captare quam reputare maluit omnem huic loco vim et virtutem detrahi, si uni portarum, non omnibus, adstare septem illi duces dicerentur. Quae Abreschius de illo genere loquendi attulit, iis addendus Schaeferus in Melet. crit. p. 97.
117
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-181
NA: Excidisse versum antistropha monstrat.
119
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-182
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-183
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-184
ῥυσίπολις:
φυσίπολις
Lips. Mosc. 1.
φυσόπτολις
Par. N.
φυσίπτολις
M. G. Vit. et ceteri.
121
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-185
Παλλάς:
πολλὰς
Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Par. N. Ald. Rob.
121
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-186
ἵππιος:
ἵπτιος
Vit.
ἵππειος
Arund.
121
122.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-187
ποντομέδων:
ποντομέδων δ'
Mosc. 1.
122
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-188
ἰχθυβόλῳ:
izvẞólov
Mosc. 1. 2.
123
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-189
μαχανᾷ:
μαχανᾶ
, supra adscripto
η
ad primam et ultimam syllabam, M.
pazara
Vit. Cantabr. 1. Par. B. L. Ceteri
μηχανᾷ
.
123
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-190
Ποσειδῶν:
пoσridãν
M. Vit. et regius a Spanhemio collatus.
70σ1ð☎v
Par. N. Ceteri
лоσɛð@v
. Incertum esse dicit Brunckius, utrum Par. A.
ποσειδῶν
an
ποσειδῶν
habeat.
123
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-191
φόβων:
góẞor
G. Arund. Par. A. B. C. H. I. K. Ask. A.
qórov
Cantabr. 2. Par. L. et
Bov
supra scripto M.
góẞov
Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
124
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-192
δίδου:
φόβου
pro
δίδου
iterat Lips.
124
125.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-193
Κάδμου ἐπώνυμον:
ἐπώνυμον κάδμου
Μ.
125
126.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-194
κήδεσαι:
κηδεύσαι τ'
sine accentu G.
κήδευσαί τ'
Taur.
κηδέσθητ'
, supra scripto
κήδεσαί τ'
Mosc. 1.
κηδέσθη τ'
a correctore, quum antea esset
κήδευσαι τ'
, Vit.
κήδευσέ τ'
Mosc. 1.
126
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-195
ἅτε:
ἅτε
ad
&
supra scripto
η
M.
127
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-196
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-197
γὰρ:
yao
praebent G. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. F. H. Ask. A. Colb. 1. Omittunt M. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
128
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-198
αἵματος:
θυγατρὸς
post
αἵματος
addit Par. F.
128
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-199
λιταῖσί σε: Libri
λιταῖς σε
. A me repositum
λιταῖσί σε
receperunt editores.
129
129.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-200
θεοκλύτοις:
98ozhýτois
Par. F. id quod etiam alter scholiasta agnoscit. Ceteri
Θεοκλύτοις
. Apte comparat Abreschius
θεοκλυτεῖν
, de quo verbo interpretes Hesychii dixerunt.
129
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-201
ἀϋτοῦσαι: Libri omnes
άлvоvσα
. Moschus II. 98. (100.)
ȧvnäúortos
et 120. (126.)
vоrτεs
. Inconsiderate de mensura huius verbi disseruit Blomfieldius in glossario ad Promethei v. 613. Futurum et aoristus non possunt unquam breve
v
habere. Nec praesens aut imperfectum longa
v
esse possunt, nisi apud epicos, si sequens syllaba longa est, et ne id quidem aliter quam ut
v
non sit sub ictu. Ostendere id potest vel
ἠπύτα κήρυξ
. Εx quo consequitur hic scribendum esse cum Seidlero
αὐτοῦσαι
. In contrariam partem peccarunt librarii v. 132.
130
130.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-202
πελαζόμεσθα:
πελα-Couεoda
M, et ita primus edidit Victorius.
λalóµɛdɑ
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Mosc. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
130
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-203
Λύκει᾽:
λύκɛ
M. Rob. Turn.
λύzi
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Post
ἄναξ
Lips.
τε
addit.
131
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-204
Λύκειος:
λύκιος
, sed mutatum in
λύκειος
, sic M.
λύκει
Ald.
131
131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-205
γενοῦ:
γενοῦ
post
στρατῷ δαΐῳ
habent Vind. 2. 4.
131
132.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-206
ἀϋτᾶς:
τῷ στρατῷ τῷ δαΐῳ
G. Mosc. 2.
avras
Mosc. 1. et supra scripto Cantabr. 2.
antas
Mosc. 2. Ceteri
aütus
. In Lips.
η
ad
ã
supra adscriptum est. Scholiastarum is qui interpretatur
Tor queτégor στεναγμῶν ἀκροατής
, legerat
αϊτάς
, quod nescio an exhibere voluerit librarius qui in codice Mosc. 1.
avrὰs
scripsit. Et scribendum esse
åttaç
coniecit Stanleius. Schützius in postrema editione
divas
dedit. De mensura huius verbi copiose disseruit Bachmannus ad Lycophr. v. 461. Putant
atta
vocativum media brevi posuisse Alcaeum in versibus ab Athenaeo X. p. 430. D. XI. p. 481. A. servatis. Aeschylum ne si licuisset quidem Atticis illud corripere, hic
dïtàs
scripturum fuisse credo. Valde enim nocet virtuti orationis nomen substantivum, ubi gravis simplicitas participium poscit. Neque vero
aütus
aut similis nominis genitivus ferri potest, ad quem scholiastae perinepte
Evɛzev
supplent. Dativum posuerat Aeschylus, cui ex sequente
ou
adhaesit, verum non
άvtã
, sed
ἀñóó̟
. Hesychius
ἠπύη, φωνή
.
132
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-207
σύ τ':
ou
omittunt Ox. Ven. A. Ald. Turn.
133
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-208
Λατογένεια:
λατογένεια
Μ. Cantabr. 1. Par. L. Taur. et
7
supra adscripto G. Lips. Colb. 2. Ceteri
λητογένεια
.
133
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-209
κούρα:
κούρα
, supra scripto
η
, G. Lips.
κούρη
, supra scripto
α
, Mosc. 1. Hic versus cum antistrophico comparatus invicto argumento ostendit veram esse eam huius metri rationem, quam a me monstratam contra Boeckhium defendit Weissenbornius.
133
134.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-210
Ἄρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου: Libri
tógov εð пv×ášov úgteµ qíka. è è è è
, nisi quod
ἐντυκάζου (sic)
M. habet, litteris quidem
er
in litura. Idem
ἐντυκάζου
adscriptum est in Par. B. Hinc
εvtvzážov
restituit L. Dindorfius in Stephani Thesauro in v.
εὔτυκτος
. Hesychius
εντύκαζον (pro εὐτυκάζου), εύτυκτον, ἔχει ἕτοιμον
. Post haec verba quum libri habeant
"Αρτεμι φίλα. è è è è
, dubitari potest utrum librarius aberraverit ad v. 139. an perverterit ordinem verborum. Hoc probabilius iudicavi, ut duo versus eodem metro essent: strophicus enim excidit. Quare scripsi
Αρτεμι φίλα, τόξον εὐτυκάζου
.
134
136.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-211
ὄτοβον:
Toẞor
recte Brunckius. Et sic M. Ceteri
tτoßov
, ante quod vocabulum Vit.
τὸ ἀκροξόνιον
addit.
136
137.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-212
ὦ πότνι᾽ Ἥρα: Libri
ὦ πότνια ἥρα
.
137
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-213
138.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-214
χνόαι:
zróur
adscriptum, ut videtur, in Par. B.
138
139.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-215
ἢ ἔ: Bis scribendum erat, dochmio monstrante. Ter habet Mosc. 2. ceteri quater.
139
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-216
δοριτίνακτος δ' αἰθὴρ: Libri
dogvtíraztos d' aidyo
, praeter Med. in quo
dogiri-vaxtos
(non omissa particula) scriptum est (recte, ut videtur, quamquam dubitat de hac re Lobeckius ad Ai. v. 211.) et Colb. 2. in quo
d'
omissum est. Deleverunt etiam Porsonus et Blomfieldius. Fallitur tamen Wellauerus prorsus otiosam putans particulam. Immo necessaria est, quia
ἐπιμαίνεται
refertur ad praegressum alius virginis dictum,
ἔλακον ἀξό-vwv Boldoμérov zróa
. Adstrepit vero, inquit, isti curruum stridori tremefactus hastis aether. Quare post
alǹo
posui particulam.
140
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-217
ἐπιμαίνεται:
ἐπιμένεται
Mosc. 1.
ἐπισημαίνεται
adscriptum in Par. B.
140
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-218
τί πόλις ἄμμι:
τί πτόλις
Par. L.
καὶ πόλις
G.
uuu
M. Vit. Colb. 2. et Faehsio teste Par. L.
v
ceteri.
141
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-219
141.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-220
γενήσεται:
τι γεν-νήσεται
Αld.
καὶ γεννήσεται
Mosc. 2.
141
142.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-221
ποῖ δὲ τέλος ἔτ᾽:
ποῖ δ᾽ ἔτι τέλος
M. Ald. Turn.
ποῖ δέτι τέλος
, ad
ποῖ
supra adscripto
7
, Lips.
πῆ δ᾽ ἔτι τέλος
Vit. Mosc. 1. Vind. 2. 3. 4.
ποῖ δέ τοι τέλος
Ask. A. Cantabr. 2.
ποῖ τι τέλος
Rob.
ποῖ τέλος
G. Taur. Recte Seidlerus
ποῖ δὲ τέλος ἔτ'
, ut melius congruens antistrophico. Est enim ex Cretico et dochmio compositus versus.
142
144.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-222
ἀκροβόλων: Triclinius, ut videtur, ambigit a Thebanisne an ab Argivis venire dicantur lapides. Magis mirum est, quod Blomfieldio in glossario placuit,
ἀκροβόλων λιθάδα
esse lapidum imbrem a velitibus iactum. Bothius non animadversis antistrophicis huic versui praeposuit illum,
κόναβος ἐν πύλαις χαλκοδέτων σακέων
, non male quidem, sed nulla tamen necessitate. Sunt haec de Thebanis potius quam de Argivis intelligenda. Egregie poeta omne periculum gradatim descripsit, primo e statione signa moventem exercitum hostium, deinde campum armis implentem ac magis magisque urbi appropinquantem, iam denique hac in stropha initium proelii, Thebanos lapidum iaculatione de moenibus se defendentes, in portis autem comminus consertam pugnam.
144
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-223
ὦ φίλ᾽ Ἄπολλον:
ὦ φίλτατ' ἄπολλον
Rob.
145
147.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-224
ἐκ Διόθεν: Libri
καὶ διόθεν
, praeter Robortelli editionem, in qua recte
ἐκ διόθεν
scriptum est. Excidisse verbum quod aut
πέλοι
vel
μόλοι
significaret, aut quale est
ἐπαιτῶ
, et fortasse hoc ipsum, et metrum prodit et sententia.
147
148-149.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-225
πολεμόκραντον ἁγνὸν τέλος ἐν μάχᾳ σύ τε, μάκαιρ᾽ ἄνασσ᾽ Ὄγκα, ὑπὲρ πόλεως:
πολεμόκρατον
Cantabr. 1. Par. E. N. Colb. 1.
πο-λεμόκραντον ἁγνὸν τέλος
purum et vacuum scelere exitum belli dicit, in mente habens odia fratrum. Libri
ἐν μάχαισί τε μάκαιρ' ἄνασσ' ὄγκα πρὸ πόλεως
, nisi quod
μάχεσι
habet Par. C. deinde
μάκερ
G.
μάχαις'
Ald.
ἄνασ'
Lips. tum
ὄγγα
Mose. 1.
πρὸ πόλεως
autem omittunt Arund. Par. K. et Cantabr. 2. in quo recentior manus addidit. Aperte
ἐν μάχαισί τε
nihil aliud est quam
ἐν μάχα· σύ τε
. Deinde metrum ostendebat scribendum esse
ὑπὲρ πόλεως
, cuius interpretatio est
προ πόλεως
. Nam etsi
Onea
dicta est Minerva a vico portae ab isto vico dictae vicino, de quo Millerus in Orchomeno p. 121. disseruit, tamen hic significatur pro urbe i. e. pro civibus. Confirmat emendationem glossa in Vit. supra adscripta
ἡ ἐπάνω τῆς πόλεως ἱστορουμένη
. Et scholiastes,
γίνωσκε γὰρ ὅτι ἐζωγράφουν ταύτην πρὸ τῶν πυλῶν τῆς πόλεως. ἣν καὶ ὁ Λυκόφρων πυλαίτιδα λέγει διὰ τὸ ἄνωθεν ἱστο-ρεῖσθαι ταύτην τῶν τῆς πόλεως πυλῶν
. Sic codices et Rob. sed Stephanus
ἱστορεῖσθαι
in
ἵστασθαι
mutavit. Lycophronis versus est 356.
150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-226
ἐπιρρύου:
ἐπιρύου
Οχ. Ald.
επιρρύου
ut ceteri M. sed
v
supra additum est. Correpta est autem huius verbi penultima syllaba, ut v. 285. 803.
150
151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-227
παναλκεῖς:
παναρκεῖς
, a recentiore manu
a
supra adscripto M. γρ.
παναρκεῖς
Par. Β.
παναλεῖς
Par. E.
151
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-228
τέλειαί τε:
τελείας τε
Lips. Rob.
θεαὶ τέλειαί τε
Mosc. 1.
152
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-229
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-230
τῆσδε:
τάσδε
etiam M. non
τασδέ γε
.
152
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-231
δορίπονον:
δορίπονον
Μ. et sie Vict.
δορύπονον
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
153
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-232
153.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-233
προδῶθ᾽:
προδόθ᾽
Rob.
προθῶτ
153
154.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-234
ἑτεροφώνῳ:
ἑτεροφόνῳ
G. Par.N.
ἑτεροφρώνῳ
Par. C. γρ.
ἑτεροφρόνῳ
Par. B. Ceteri
ετεροφώνω
. Vt hic versus cum antistrophico congrueret, aliquando putavi scribendum esse
ἑτεροβάμονι
, quo simplicius esset
ἑτερο ήμονι
. Nunc antistrophicum potius versum mutandum esse censui.
154
155.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-235
πανδίκως:
πανδίκους
an
πανδίκως
habeat M. propter ambiguas litteras incertum est, videtur tamen
πανδίκως
potius esse.
πανδίκως
Vit. Par. Α. Β. C. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Turn.
πανδίκως
, sed supra adscripts
σκους
et γρ.
πανδήμους
, Mosc. 1.
πανδίκως
per
δικαίως
scholia explicant.
πανδόκους
Lips.
πανδίκους
G. Rob. quod per
δικαίας
scholion explicat. Praestat fortasse
πανδίκως
.
155
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-236
λυτήριοί τ' ἀμφιβάντες: Libri
λυτήριοι ἀμφιβάντες
. Inserui copulam cum Seidlero.
158
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-237
δείξαθ᾽:
δείξασθ'
G. Lips. Par. E.
158
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-238
φιλοπόλεις:
φιλόπολις
Αld.
φιλοπόλιδες
G. Par. L. Ceteri
φιλοπόλιες
. Emendarunt Wunderlichius et Seidlerus.
159
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-239
μέλεσθέ θ' ἱερῶν:
μέλεσθ᾽ ἱερῶν
Lips. Ald. Turn.
μέλλεσθ᾽ ἱερῶν
G. Taur.
μέλεσθε δ᾽ ἱερῶν
Μ. Vit. Colb. 1. Mosc. 1. Rob.
μέλλεσθέ θ᾽ ἱερῶν
Arund. Colb. 2. Recte Blomfieldius
μέλεσθέ θ' ἱερῶν
. Refertur enim ad
λυτήριοι τε
.
159
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-240
160.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-241
μελόμενοι δ' ἀρήξατε: Libri
μελόμενοι δ᾽ ἀρήξατε
, nisi quod
μελλόμενοι
habent Ald. Rob. et
de
plene Vit. Non strophicus versus, sed hic depravatus est. Scripsisse videtur Aeschylus
μελόμενοι δὲ ἥξετε
. Cohaeret sententia sic,
δείξατε ὡς φιλοπόλεις ἐστέ, μέλεσθέ τε ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δὲ ἥξετε
.
160
161.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-242
πόλεος:
πόλεος
Porsonus.
πόλιος
Lips.
πόλεων
Par. E. Ceteri
πόλεως
.
161
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-243
μνήστορες:
μνηστήρες. γρ. μνήστορες
Par. B.
162
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-244
ἔστε μοι: Quod Stephanus scribendum esse vidit,
ἔστε μοι
, erat iam in Ald. Rob. Ceteri, ut videtur, libri
ἐστέ μοι
.
162
163.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-245
164.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-246
ἄριστα:
ἀρεστὰ
scribendum esse suspicatur Dindorfius.
164
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-247
θάρσος:
θράσος
G. Par. G. Ox. Ald. Rob. Turn.
165
165.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-248
πυργηρουμένῳ:
πυργηρουμένω
ex
πυργηρουμένη
factum in M.
πυργυρουμένῳ
Cantabr. 1. Par. L.
165
166.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-249
πολισσούχων:
πολισούχων
G. Lips. Par. C. Ald. Rob.
166
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-250
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-251
λακάζειν:
λακίζειν
Mosc. 2. Οx.
167
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-252
μισήματα:
μιμήματα
Ven. Α. Ox. Scholiastae
σωφρόνων μισήματα
accusativum esse putarunt, pendentem ex
αὔξειν
et
λακάζειν
. Vocativum esse, ipsasque virgines increpari, vix dubitare poterit qui Valckenarii ad Hippolyti v. 406. adnotationem legerit, huius tamen loci non memoris.
167
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-253
εὐεστοῖ: Inter
εὐεστοί
et
φίλῃ
litura in M.
εὐεστῆ
G. Lips. Taur. γρ.
εὐετῇ
ex Par. B. Faehsius affert.
εὐετοῖ
Par. N. Colb. 1.
168
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-254
φίλῃ:
φίλα
Taur. et
ή
supra adscripto G.
168
169.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-255
τῷ γυναικείῳ φυτῷ: Non credo Aeschylum scripsisse
τῷ γυναικείῳ γένει
, quod plerique libri habent. Nam non modo supervacaneus, verum ne recte quidem additus est articulus.
τω γυναικείω γένει
, non addito ad
τω
accentu, Μ.
φίλῳ
pro
γένει
habent Lips. Par. E.
φύλω γένει
Par. C.
φύλῳ
cum glossa
γένει
Vind. 2. 4.
γένει. γρ. φύλῳ
Par. B. γρ.
καὶ φύλῳ
schol. Vit. Hinc patet scriptum fuisse
ξύνοικος εἴην τῳ γυναικείῳ φυτῷ
, alicui mulieri. Nam
qutóv
etiam de hominibus dici constat.
169
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-256
171.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-257
πλέον:
πόλεως
Par. Κ.
πλείον
Par. E.
171
172.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-258
τάςδε:
τὰς
pro
τάςδε
G. Taur.
172
172.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-259
φυγὰs:
βοὺς
Rob. et adscripto
φυγάς
Vind. 2. 4.
φυγάς
, ut ceteri, Vit. sed adscriptum est γρ.
βοάς
.
172
173.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-260
διερροθήσατ᾽:
διερροθήσαιτ'
Par. E.
διερεθίσατ'
, adscripta glossa
ενε-βάλετε
G. et cum glossa
ἐνεβάλλετε
, adscripto autem supra γρ.
διερροθήσατ'
, Taur.
διερρησατ'
Rob.
κακὴν
Lips.
173
174.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-261
ὀφέλλεται:
ὀφέλλεται
Μ. Ox. Par. N. Colb. 1. Ven. A. et antequam corrigeretur G.
174
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-262
ὑφ᾽ αὑτῶν:
ὑπ' αὐτῶν
Lips. ed. Vict. Ceteri
ὑφ᾽ αὑτῶν
. Vtrumque scholia commemorant.
175
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-263
176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-264
τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις: Hunc versum omittit M. Inde a Turnebo
τοιαῦτα δ᾽ ἂν
editum.
τοιαῦτ᾽ ἂν
G. (sic G.) Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. L. Ald. Rob.
τοιαῦτα ἂν
Vit. Par. N.
τοιαῦτ᾽ ἐν
Par. E. Ven. A.
τοιαῦτά γ' ἂν
Cantabr. 1. Ven. B. Recte Blomfieldius
τοιαῦτά ταν
. V. Porsonum ad Med. v. 863.
έχεις
Mosc. 1.
176
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-265
ἀρχῆς:
τῆς
inter versus habet M.
177
177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-266
ἀκούσεται:
ἀκούσηται
G. Vit. Par. E. Pro eo verbo
μεταίχμιον
e versu sequente repetit Rob.
177
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-267
χὤ τι τῶν μεταίχμιον:
χ' ὅτι τῶν μεταιχμίων
G. Taur.
ὅπερ ὑπάρχει τῶν μέσων
glossa in G. Attulit quaedam his similia Abreschius in Diluc. Thucyd. p. 599. Recte scholiastes hanc irati orationem esse dicit, sic loquentis, ut omnia comprehendat. Obversabantur tamen animo senes et pueri. Similiter Eum. v. 72.
αἷς οὐ μίγνυται θεῶν τις, οὐδ᾽ ἄνθρωπος, οὐδὲ θήρ ποτε
.
178
180.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-268
δήμου δ᾽ οὔ τι μὴ φύγῃ:
δ᾽ οὔτι δήμου
Par. E.
μὴ
supra scripto
οὐ
et addito
παρ-έλκει
Par. B.
φύγοι
G.
180
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-269
μέλει:
μέλλει
G. Vit.
μήλλει
Par. N.
181
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-270
ἀνδρί:
amig
, supra scripto
dr-δρί
, Vit.
181
181.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-271
γυνὴ:
γυνὴ
vocabuli ultima littera in litura est in M.
181
183.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-272
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας: Prius
ἤκουσας
omittunt Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. H. Duo sunt orationis membra, primum
ἤκουσας ἢ οὐκ ἤκουσας
, quo significatur satisne percepisti? alterum autem
ἢ κωφῇ λέγω
, quod est an frustra loquor?
183
184.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-273
ἀκούσασα: Temere corrupit optimos numeros Bergkius in Diurnis antiquariis a. 1835. p. 948.
εισακούσασα
Vit. Colb. 2. Par. N.
184
185.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-274
ὄτοβον, ὄτοβον:
ἔτοβον Ντοβον
Μ.
ὄττοβον ὄττοβον
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. G. E. F. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Turn.
ττοβον
semel Rob. et supra adscripto altero Vit.
185
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-275
ὅτε τε:
ὅτι γε
Colb. 1.
ὅτι
Ox. Ven. A. B. Ald. Ceteri
ὅτι τε
, praeter Par. L. in quo recte
orɛ Tε
scriptum est.
186
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-276
ἔκλαγξαν: Ad primam
ἔκλαγξαν
vocabuli syllabam a recentiore manu
di
supra adscriptum in M.
186
187-188.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-277
ἱππικῶν τ᾽ ἀγρύπνων πηδαλίων δία στόμια: Libri omnes et Triclinius infra ad v. 834. atque ad Sophoclis Oed. R. v. 863.
ἱππικῶν τ᾽ ἀΰπνων πηδαλίων διὰ στόμα
. Scribendum esse
αγρύπνων
et
δια στόμια
metrum indicio est. Atque
άyouлvov
etiam Seidlerus de v. dochm. p. 129. et Blomfieldius scripserunt. Vtitur hoc vocabulo Aeschylus in Prometheo v. 360.
ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος
. In
día oróuia
etiam Lachmannus incidit et antea Schützius, nisi quod hic novum vocabulum,
diaorópa
, finxit. Est autem
στόμιον
ferrum quod ori equorum inseritur.
189.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-278
πυριγενετᾶν:
Avoiуεvéτav
Ald. Turn.
лvoiyεvetur
Colb. 1. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 1.
189
189.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-279
χαλινῶν:
χαλινών
ita scriptum in M. ut
ω
ex
a
factum videatur.
189
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-280
τί οὖν: Libri
τί ovv
; Blomfieldius ex Porsoni ad Phoen. v. 892. sententia
τί d'ouv
; corrigens quae contraria sunt. Graviter vero refragatur
τί our dý
; in Aiace v. 873. nisi quis
võv
scribere iubeat, quod in Sept. ad Th. v. 685. fecit Blomfieldius. Et sane hic quoque
τί võv
; recte quaereret Eteocles.
190
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-281
ἆρα μὴ 'ς:
йga un is
recte G. Colb. 1. Par. N. Vind. 1.3.
doa ue is
Par. H. ut videtur.
oa uns
a pr. manu M. recentior
µ's
fecit.
ἆρά μ' εἰς
Par. E. Ven. A.
ἆρα μ' ἐς
Vind. 2. 4. Ald. Rob.
ἆρά γ' εἰς
Cantabr. 1. 2. Οx.
ἆρά γ' ἐς
Turn.
ἆρα μὴ
, omisso
εἰς
, Vit. Par. K. L. Ask. A.
do εls
Par. C.
190
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-282
πρῷραν:
πρώραν
G.
πρώρην
Lips.
πρώραν
M. Vit. et, quantum constat, ceteri.
190
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-283
φυγὼν:
φυγών
omittit Lips.
190
191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-284
πρύμνηθεν:
πρύμνοθεν
Ven. A. et
η
ad
o
supra scripto Par. G.
πρήμ-νόθεν
Par. E.
191
191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-285
εὗρε:
Evoε
ante lituram habuisse videtur M.
191
192.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-286
πρὸς κύματι:
v zúμari
M. Vit. Lips. Par. L. sed in M.
¿v zú
in litura scriptum est a secunda manu.
192
194.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-287
θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος: Libri
πίσυνος θεοῖς, νιφάδος
, nisi quod
πίσσυνος
est in Vit. Colb. 1. Seidlerus
θεοῖσι πίσυνος, νιφάδος
. Vt melius haec strophae responderent, scripsi
θεοῖς πίσυνος, ἅτε νιφάδος
.
194
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-288
ὀλοᾶς:
ὀλοὺς
Ald. Rob.
ολους
Vit.
195
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-289
νιφομένας:
νιφομένας
G. (
ης
supra scripto G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. C. L.
vigouévys
Ald. Rob. Turn. et
a
supra scripto Cantabr. 2.
veiqouέvns
, supra scripto
α
, M.
195
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-290
δὴ:
d
omittit Cantabr. 1.
196
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-291
φόβῳ:
φόβῳ
omittunt Par. K. Taur.
196
197.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-292
πόλεος: Libri
πόλεως
. Quod olim correxi.
809
Ask. A.
197
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-293
στέγειν:
στέργειν
G. Colb. 1. Mosc. 2. Vind. 1. 3.
199
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-294
πολέμιον:
πολέμιον
Μ. (sic M.) G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 1.,Ox. Par. A. B. C. E. Ven. A. B.
noλɛ-uiwr
Lips. Ald. Rob. Turn.
199
200-201.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-295
οὐκ οὖν τάδ᾽ ἔσται πρὸς θεῶν; ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος.: Libri
ovxovv
, nisi quod in M. accentus a recentiore manu additus est. Certe hoc divisim scribendum, ut sit interrogatio. Notae chori in principio versus, in medio versu Eteoclis, in M. a recentiore manu adiectae sunt. Turbata putanda esset
orizoµvdía
, si totus versus choro esset tributus: nunc non totum pronuntiante coryphaeo non est quod reprehendatur. Non aptum est, si quis per
vлogooàν
haec verba Eleocli tribueret. Deinde libri
ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν θεούς
, nisi quod permira diversitate Rob.
αλλ' όκκα θεοὺς
habet,
πόλεως
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob.
τῆς
omittit Cantabr. 2.
ἐκλιπεῖν
habet Par. E. et antequam corrigeretur M.
ἐκλείπει
G.
ἔκλειπον
Lips. Muretus Var. lect. V. 19.
ἀλλ' οὐ
scribendum esse coniecit, ut interrogatio esset. Quod olim conieceram,
τὰ τῆς ἁλούσης πόλεος
, confirmari potest scholio codicis Vit. in quo est
ἀλλ' ὁ λόγος ἐξᾴδεται τὰ τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθείσης αὐτῆς
. Sed scholia edita et Monacensia
τοὺς τῆς πόλεως θεοὺς φεύγειν, πορθηθείσης αὐτῆς
habent. Nihil efficitur Wunderlichii disputatione in Obs. erit. p. 159. Nam in Agam. v. 323. recte dictum est
εἰ δ᾽ εὖ σέβουσι τοὺς πολισσούχους θεοὺς τοὺς τῆς ἁλούσης γῆς θεῶν θ᾽ ἱδρύματα
, quod ibi de certa urbe sermo est. Hic vero
της
non aptum, ut de qualibet urbe. Neque
ἐκλείπειν
nude positum recte defenditur isto
ἐκλέλοιπεν
in Persis v. 127. quod id coniunctum est eum
ἐξαμείψας πρῶνα
. Repetendus potius accusativus est ex
ἁλούσης πόλεος
, ut ego dixi ad Soph. Antig. v. 1325. et Fritzschius in Quaest. Luc. p. 174. Sed isti articuli nimis suspecti sunt, praesertim quum alter, qui omnino prave positus est, in uno codice desit. Credo Aeschylum scripsisse, quod Schützius coniecit,
ἀλλ᾽ οὖν θεοὺς αὐτοὺς ἁλούσης πόλεος ἐκλείπειν λόγος
. Ad sententiam conf. v. 286. seqq. Euripides Troad. v. 25.
λείπω τὸ κλεινὸν Ἴλιον βωμούς τ' ἐμούς. ἐρημία γὰρ πόλιν όταν λάβῃ κακή, νοσεῖ τὰ τῶν θεῶν, οὐδὲ τιμᾶσθαι θέλει.
Dixerunt de hac re interpretes ad Virg. Aen. II. 351. Rutgersius Var. lect. VI. 17. comparabat haec Senecae in Phoen. v. 633. favisse fac votis deos omnes luis: cessere et aversi fugam petiere.
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-296
ἐμὸν κατ᾽ αἰῶνα:
ἐμὴν
Οχ. Ven. A. Etsi
alura
feminino genere Eustathius p. 501, 26.
τραγικώτερον
esse dicit, exemplo usus Euripidis, tamen non mutem vulgatam, quum praesertim illud
euir
ex glossa
ἐμὴν ζωήν
, quam libri nonnulli habent, ortum esse videatur. Valckenarius ad Callimachi fragm. p. 271. seq. cum scholiastis haec sic intelligit
κατ' ἐμὸν χρόνον, ἤγουν ἡμῶν ζώντων
. Aeschylum hoc voluisse puto,
μήποτε καταλίποι ἐμὸν αἰῶνα
, quod magis poeticum est.
202
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-297
λίποι:
λείποι
Μ. Par. L. Taur.
λίπει
Lips.
202
203.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-298
πανήγυρις:
πανάγυρις
Par. L.
203
203-204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-299
μηδ᾽ ἐπίδοιμι τάνδ' ἀστυδρομουμέναν πόλιν: Verba
μηδ' ἐπίδοιμι πόλιν
suo loco in Vit. omissa sunt, sed monente his verbis librario,
ζήτει κάτω στίχων
, infra adscripta sunt supra v. 213. 1η
ἀστυδρομουμέναν
prius
o
et in quarta syllaba
v
in litura a manu recentiore scripta habet Μ.
ἀστυδρομουμένην
G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. Rob. Turn.
ἀστυδραμουμένην
Lips.
ἀστυδρουμένην
Ald.
Αστυδραμουμέναν πόλιν
neque ut recentiores interpretantur, populatam, vel oppugnatam, neque ut alter scholiastes, ob discursationem civium, sed eam dici puto urbem, per quam huc illuc hostes et cives cursitant, persequentes, fugientes, rapientes, servare aliquid cupientes.
204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-300
στράτευμ': In
στράτευμ'
priores duas litteras a secunda manu in litura habet M.
204
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-301
ἁπτόμενον:
γράφεται τυφόμενον, οἷον καιόμενον πολεμίῳ πυρί
manus secunda in margine M. Id metrum non admittit, nisi pro
στράτευμ'
aliud vocabulum ponatur.
205
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-302
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-303
βουλεύου:
συμβουλεύου
Lips. Ald.
206
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-304
κακῶς:
δειλῶς
pro
κακῶς
G. Mosc. 2. Vind. 1. Taur.
206
207.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-305
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-306
γονῆς: Libri
γυνὴ
σωτῆρος, nisi quod G.
γυνὴ τῆς σωτῆρος
habet et Ven. B.
γύναι
, quod Blomfieldius ex coniectura posuit. Paullo hoc minus ineptum quam
γυνή
. In Opusc. vol. IV. p. 335.
γονῆς σωτῆρος
scribendum dixi.
208
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-307
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-308
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-309
ἔστι· θεοῖς:
ἔστι θεοῦ
, sed a secunda manu
οἷς
supra adscripto, M.
ἐστὶν Θεοῦ
Par. L.
θεοῦ
codex Palatinus Marcellini in vita Thucydidis p. VIII. Bekk. sive p. 2. ed. min.
9er
editiones Marcellini. Ceteri Aeschyli codices
ἔστι θεοῖς
.
209
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-310
δ᾽ ἔτ᾽:
δ' έτ'
Vit. Par. F. Ald. Rob. et ex secundae manus correctione M.
δ᾽ ἔτι
G. Turn.
δέ τ'
Lips. et a pr. manu M. Recte autem scholiastae post
or
interpunctionem agnoscunt. Parum verborum collocationis rationem cognoverunt qui secus sentiunt.
209
210-212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-311
πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελᾶν ὀρθοῖ:
πολλάκις δ'
G. Lips. Cantabr. 1. et Marcellinus.
κακοῖσιν
Mosc. 2.
τὴν ἀμήχανον
Par. A.
τὴν ἀμήχανον
Μ. ceterique libri et codex Palatinus Marcellini. Agnoscunt femininum scholia et glossae. Sed
τὸν ἀμήχανον
, quod Canterus coniectura assecutus est et apud Marcellinum Aldus posuerat, habuit scholiastes codicis M. qui haec adscripsit,
τὸν μὴ δυνάμενον ἑαυτῷ μηχανήσασθαι καὶ βοηθῆσαι ὁ θεὸς ὀρθοῖ
. Tum
κἀκ χαλεπᾶς
G. Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. C. Ask. A. Ox. Ven. Ä. B. Rob. et sic M. ex correctione.
záz yu-λεπὰς
M. a pr. manu et Lips.
κακχαλεπᾶς
Par. E.
καν χαλεπᾶς
Par. L.
καχαλεπᾶς
Colb. 1.
ν' ἀχαλεπῆς
Par. N.
καὶ χαλεπᾶς
cod. Pal. Marcellini.
καὶ χαλεπάς
eiusdem ed. Aldina.
ἐκ χαλεπᾶς
Ald. Turn. idque apud Marcellinum Stephanus posuit. In
δύας
inter
v
et
a
lituram habet M. Omittunt hanc vocem spatio relicto cod. Pal. et ed. Ald. Marcellini. Libri
υπερθ'
, nisi quod ex Aug.
ὑπέρ τ'
enotatum est.
ὑπέρ τε
Marcellinus.
ὁμάτων
G. Lips.
όμματατων
Par. E.
κριμνα-μέναν νεφέλαν ὀρθοῦ
Μ.
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ
G.
κρημνα-μένην νεφέλαν ὀρθοῦ
Ald. Rob.
κνημναμέναν
ex Par. E. affertur. Ceteri
κρημναμέναν νεφέλαν ὀρθοῖ
, et sic etiam codex Pal. Marcellini,
κριμναμένων νεφελῶν ὀρθοῖ
eiusdem editio Aldina. Marcellini verba haec sunt,
θεοῦ (θεῶν Αld.) γὰρ ἰσχὺς καὶ κατ᾽ Αἰσχύλον ὑπερτέρα, πολλάκις δ᾽ ἐν κακοῖσι τὴν (τὸν Ald.) αμήχανον καὶ χαλεπᾶς (καὶ χαλεπὰς Ald.) . . . . ὑπέρ τε ὀμμάτων κρημναμέναν νεφέλαν (κριμναμένων νεφελῶν Αld.) ὀρθοῖ
. In his versibus
tày
quidem apertum vitium est, ortum ex eo, quod
κρημναμέναν νεφέλαν
scriptum erat pro genitivis. Deinde qui
κακοῖσιν
scripserunt, ut syllabam strophicae aequarent, haud optime consuluerunt elegantiae numerorum. Potuerat poeta, si id curasset, scribere
πολλάκις ἐν κακοῖς ἃ τὸν ἀμήχανον
. Optime se haberet
ἐκ χαλεπᾶς δύας
, nisi consonante opus esset ad producendam ultimam in
ἀμήχανον
syllabam. Nunc illud tantum dubitari potest, utrum
κἀκ χαλεπᾶς δύας
an
κακ χαλεπᾶς δύας
scribendum sit.
Ὑπέρ τ' ὀμμάτων
et per se aptius est et venustius quam cum apostropho
υπερθ᾽ ὀμμάτων
. Genitivos
κρημναμενῶν νεφελῶν
iam pridem reposui. Denique
door
etsi per metri legem tueri licet, tamen non puto ab Aeschylo scriptum esse, quum ille accuratissime coaequare pedes consueverit. Mirae sunt scholiastarum et glossatorum interpretationes,
ἐγείρει καὶ εἰς τοὐναντίον τρέπει. ἀφαιρεῖται. ἀποσοβεῖ αὐτὴν ὁ θεός
· quae omnia ad falsam scripturam
κρημναμέναν νεφέλαν
pertinent. Posui quod Aeschylus scribere certe potuit,
ἔστι· θεοῖς δ᾽ ἔτ᾽ ἰσχὺς καθυπερτέρα· πολλάκι δ᾽ ἐν κακοῖσι τὸν ἀμήχανον κἀκ χαλεπᾶς δύας ὑπέρ τ᾽ ὀμμάτων κρημναμενᾶν νεφελῶν σαοῖ
. Hesychius
σαοῖ, βοηθεῖ, καὶ σώζει
. Theognis v. 868.
αἰχμητὴς γὰρ ἀνὴρ γῆν τε καὶ ἄστυ σαοῖ
. Callimachus h. in Delum v. 21.
Σαρδώ θ' ἱμερόεσσα, καὶ ἣν ἐπενήξατο Κύπρις ἐξ ὕδατος τὰ πρῶτα, σαοῖ δέ μιν ἀντ᾽ ἐπιβάθρων
. Non praetereundum tamen duco quod apud Hesychium simile litteris, sed ignotum aliunde verbum legitur,
ὀθρεῖν, ἄγειν
.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-312
ἐστί:
έχει
pro
ἐστὶ
Rob. γρ.
χωρὶς τοῦ ἐστί, ἀνδρῶν τάδε σφάγια
ex Par. B. affert Faehsius. Omittit
ἐστὶ
Ven. B.
213
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-313
θεοῖσιν ἕρδειν:
θεοῖσιν ἔρδειν
G. Vit.
θεοῖσιν ἔδειν
Par. G.
θεοῖσι ἔρδειν
Lips.
214
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-314
πειρωμένων:
πειρωμένοις
M. Vit. sed uterque
wr
supra adscripto.
214
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-315
σὸν δ᾽ αὖ τὸ:
σὸν δ᾽ αὐτῇ σιγῶν
G.
215
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-316
εἴσω:
ἔσω
Mosc. 1. Par. A. B.
215
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-317
διὰ θεῶν: Libri omnes
διὰ θεῶν
. Quod correxi.
216
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-318
νεμόμεθ᾽:
νεμόμεθ'
G. Vit. Ox. Par. C. E. Ald. Rob. Τurn.
νεμόμεσθ'
M. Lips. Ven. B.
216
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-319
ἀδάματον:
ἀδάμα-τον
Pauwius, et sic, ut videtur, M.
ἀδάμαντον
Par. L. et adscriptum in Par. B. Ceteri
ἀδάμαστον
.
216
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-320
ὄχλον:
όχλων
Par. E. Id alter scholiastes commemorat.
217
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-321
ἀποστέγει:
ἀπο-στέργει
Mosc. 2. et ante rasuram G.
αποστέγη
Ald. Ne quis optativum hic et in praecedente versu requirat, tenendum est refutare chorum quae dixerat Eteocles ita ut et diis et munimentis salutem urbis deberi affirmet.
217
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-322
τίς: Libri
τί
. Scribendum esse
τίς
Heathius vidit.
218
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-323
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-324
οὔτοι:
οὗτοι
M. G. Colb. 2. Par. L. et
t
supra adscripto Lips. Ceteri
οὔτι
.
219
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-325
τιθῇς:
τιθεῖς
a pr. manu habuisse videtur M.
220
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-326
ἕκηλος:
έκηλος
editio Victorii et eraso
v
G. γρ.
έκηλος
Par. B.
εὔ-hos
M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Ask. A. Par. B. E. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. Vtrumque scholia commemorant.
221
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-327
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-328
πάταγον:
лúrτayor
Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.
222
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-329
ἀνάμιγα:
ἀνάγκα
, ut olim correxeram, ex Aug. enotatum.
μ-μιγα
M. Par. L.
ἄεμα
Par. E.
ἄμα
G. Ceteri
ἅμα
.
222
223-224.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-330
τάνδε ποτὶ σκοπάν, τίμιον ἕδος, ἱκόμαν: Hunc versum omittunt Lips. Aug.
τάνδ᾽ ἐς ἀκρόπολιν
Μ. et reliqui fere omnes libri, nisi quod ex Par. E.
zoóлohiy
affertur et Ald. Rob.
Tv d'
habent. Sed
s ozoníav
habet Mosc. 2.
¿5 σxonův
G. Vt versum restitueret, Porsonus scripsit
túrð ég úzgóntoku
. Vix dubitari posse puto
άzgóлov
interpretum esse, ut in M. ad proximum versum adscriptum est
τὴν ἀκρόπολιν τίμιον ἕδος
, poetam autem scripsisse
τάνδε ποτὶ σκοπάν
.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-331
τετρωμένους:
vozovies
Lips.
τετραμένους
, superscripto
w
, G.
τες-TQauμérovs
Vit. Ox. Par. C. Ven. A. Vind. 2. 4.
7o. TETQuuuέvovs
Par. B. In Vit. supra adscriptum
τow
, in Par. C.
w
.
225
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-332
πύθησθε:
пúðо19ɛ
Ox. Par. E. Ven. A.
226
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-333
ἁρπαλίζετε:
ἁρπαλίζητε
Ald.
ἁρπα-λίζεται
Par. N. Colb. 1. Hesychius
ἁρπαλίζομαι, ἀσμένως δέχομαι
. Activo utitur Aeschylus Eum. v. 966.
226
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-334
φόνῳ:
góp
Ald. Sed
góry
M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Ox. Par. A. B. C. F. Ven. B. Rob. Turn.
49óvo
Par. N. In
τούτῳ
, quod in G.
TOTO
scriptum, sed
o
in
a
mutato, haeserunt scholiastae. In Lips. super
yao
scriptum est
yɛ
. Comma ponendum erat post
Bóozetai
.
227
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-335
φρυαγμάτων:
7o. qovuaruúrov
Par. B.
228
229.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-336
ἀκούουσ᾽:
ἄκουσ᾽
ἄγαν Par. G.
ἄκου ἄταν
Rob.
229
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-337
γῆθεν:
9v
Ven. B. Turn. et adscriptum in Par. B. Sed M. Vit. Lips. et ceteri fere codices atque Ald. Rob.
yñ9ɛv
. G.
779'
.
230
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-338
κυκλουμένων:
κυκλούμενον
Rob. et
ων
superscripto Mosc. 1.
230
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-339
οὐκοῦν:
οὔκουν
cum interrogatione Brunckius. Rectius libri
οὐκοῦν
sine interrogatione.
231
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-340
οὐ σῖγα;:
οὔ· σίγα·
Μ. G. Vit.
οὔ, σίγα
Ald. Rob.
οὐ σίγα
Lips.
οὐ σίγα, σιώπα. γρ. οὐ σιγά
ex Par. B. Fachsius affert.
οὐ σίγα·
Turn.
233
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-341
πτόλιν:
Tókur
Vit. Lips. Par. C. Ald. Rob.
233
234.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-342
ξυντέλεια:
& §vyyérria
Rob. Non immerito miratur Toupius ad Hesychium t. IV. p. 93. quod
§urtékɛiar
deos interpretantur, credo ob
navýyvoir Jεav
v. 202. Potius communitas civium videtur esse intelligenda.
234
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-343
φθόρον:
gogor
Par. E.
9
litteram in
qógov
a recentiore manu insertam habet M.
235
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-344
σιγῶσ᾽:
οὐ σιγῶσ᾽
Ask. A.
235
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-345
ἀνασχήσει:
avaozio
Mosc. 1. Ven. B. Rob. Ceteri
ἀνασχήσῃ
.
235
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-346
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-347
καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν:
κἀμὲ καὶ πᾶσαν πτόλιν
M. Cantabr. 1.
κἀμὲ καὶ πᾶσαν πόλιν
Vit. Mosc. 1.
καί με καὶ πᾶσαν πόλιν
Turn.
ἐμὲ καὶ πᾶσαν nór
G. (sic G.) Lips. Mosc. 2. Par. C. E. Ven. A. Ald. Rob.
xảµè xai σὲ καὶ πόλιν
Arund. Par. K. L. (in Par. L.
και με
superscriptum dicit Butlerus, Faehsius
καί σε καμὲ καὶ πόλιν
affert) Ven. B. quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Inutile vero est
zaué
, necessarium autem
καὶ σέ
, neque illud
καμὲ
vel
καί με
quidquam aliud est quam prava scriptura, cui adiecta correctio
καὶ σὲ
in ordinem recepta expulit
πᾶσαν
. Itaque iam dudum scribendum iudicaveram
αὐτὴ σὺ δουλοῖς καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν
, quum id etiam Wunderlichium perspexisse vidi.
237
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-348
Ζεῦ:
ζεὺς
Lips. Ald. Turn. Quod quid sibi velit monstrat Vit. in quo est
ζεν στρέψον
.
238
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-349
γυναικῶν:
γυναικεῖον
Lips.
239
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-350
ἄνδρες:
άνδρας
M. Lips. Rob. Aperte praestat
άνδρες
, quod habent G. Vit. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Ask. A. Ald. Turn.
240
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-351
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-352
παλινστομεῖς:
πάλιν στομεῖς
Lips. Ald. Recte antiquior scholiastes
πα-λινστομεῖς
interpretatur
δυςφημεῖς
. Aliter non conveniret
θιγγάνουσ ἀγαλμάτων
.
241
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-353
αἰτουμένῳ:
αιτουμένη
Lips.
243
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-354
δοίης:
εἰδοίης
Αld.
εἰδοίη
Par. L.
243
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-355
τέλος: Pro
τέλος
etiam
λόyov
scribi adnotavit scholiastes, idque est in margine Mosc. 1.
243
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-356
λέγοις:
λέγεις
Ald. et supra scripto
γε
Vit.
244
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-357
εἴσομαι:
οἴσομαι
Cantabr. 1.
244
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-358
πείσομαι:
σπείσομαι
, supra scripto ab alia manu
π
, Μ.
πείσομεν
Lips. Haec
σὺν ἄλλοις πείσομαι τὸ μόρσιμον
affert scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 895.
246
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-359
τοῦτ᾽:
τοῦτ᾽ ἂν κείνων
Lips.
247
249.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-360
εὔχου:
εὔχου τὰ κρείττω
Vit.
εὔχοντα κρείσσον
, supra scripto
ye. κρείσσω
, Lips.
249
249.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-361
ξυμμάχους:
ξυμμάχους
M. Lips.
συμμάχοις
Par. Ε.
συμμά-χους
reliqui ante Brunckium.
249
250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-362
κἀμῶν:
καμακούσασ'
Par. E.
250
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-363
εὐμενῆ:
εὐμενῆ
supra versum additum in Vit.
251
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-364
παιάνισον:
παιώνισον
a pr. manu M. et sic Victorius. Sed
παιάνισον
Μ. a recentiore manu et G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Par. A. B. G. E. Ald. Rob. Turn.
πεά-νισον
Cantabr. 2.
251
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-365
Ἑλληνικὸν:
ἑλληνικῆς
Arund.
252
253.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-366
πολέμιον:
πολεμίων
Ven. Β. Sic Blomfieldius ex altero scholiasta.
253
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-367
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-368
πολισσούχοις:
πολισούχοις
G. Ald. Rob.
πολυσούχοις
Lips.
254
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-369
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-370
πηγαῖς:
πηγαῖς
Μ. G. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Ven.B. Turn.
παγαῖς
Vit.
πηγᾶς
Lips. Vind. 2.4.
πηγῆς
Vind. 1. 3. Ald. Rob.
256
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-371
ὑδατί τ᾽ Ἰσμηνοῦ:
ὕδατί τ' Ἰσμηνου
Geelius ad Eur. Phoen. p. 151. Similiter Ludovicus Dindorfius
ὕδασί τ᾽ Ἰσμηνοῦ
. Libri
οὐδ᾽ ἀπ᾽ Ἰσμηνοῦ
, nisi quod
οὐδ᾽ ἀπ᾿ ἰσμη-νοῦ
habet G.
οὐδ᾽ ἀπισμὴν οὐ
Lips.
Ισμηνῆς
Cantabr. 1.
256
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-372
αἱμάσσοντας:
αἱμόσσοντας
Lips.
258
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-373
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-374
θεοῖσιν:
θεοῖσιν
omittit Taur.
259
260-261.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-375
θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις.: Vulgo
θήσειν τρόπαια, πολεμίων δ᾽ ἐσθήματα λάφυρα δαΐων δουρύπληχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις
.
ἐσθήμασι
a pr. manu M. recentior
τα
supra adscripsit.
ἐς θήματα
Ald. Turn.
δουρίπληχθ'
M. G. Cantabr. 1. et a pr. manu Vit.
δουρό-πληχθ'
a sec. manu Vit.
δουρίπληκθ'
Lips.
δουρίπληκτα
Par. F.
δος-ρίπληχθ'
Par. L.
δορύπληχθ'
Par. C.
δυρίπληχθ'
Par. N.
δουροπλήθ
Ald.
δουρυπλήχθ'
Turn.
δορικτήτο
Rob. Porsonus ad Euripidis Hec. v. 482. manifesto
δουρίληφθ'
esse scribendum pronuntiat.
ἁγνοῖς νόμοις
Par. E. Brunckius post haec in Par. B. a sciolo additum esse dicit hunc versum,
στέψω πρὸ ναῶν πολεμίων ἐσθήματα
. Eadem habere videtur M. Priora tria verba inveniuntur in Par. A. et in Lips. in quo
πρὸς
scriptum est. Apertum est scripsisse Aeschylum, ut ante multos annos conieci,
ὧδ᾽ ἐπεύχομαι θήσειν τρόπαια, δαΐων δ᾽ ἐσθήματα στέψω πρὸ ναῶν δουρίπηχθ᾽ ἁγνοῖς δόμοις
. Hastis affixa templis. Comparari possunt quae ex Iosephi Ant. V. 14. Stanleius attulit,
τοῦ δὲ ἱεροῦ παντὸς ἦν ἐν κύκλῳ πεπηγμένα σκυλα βαρβαρικά
.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-376
τοιαῦτ᾽:
τοιαῦθ'
G.
τοι ταῦτ᾽
Par. Ε.
τοῖα δ᾽
Cantabr. 1.
262
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-377
ἐπεύχου:
ἐπεύ-χομαι
Par. G.
262
263.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-378
ποιφύγμασιν:
ποιφύγμασιν
priore
a
supra versum,
&
in litura, M.
ποιφύ-γμασι
Lips. Rob.
ποιφύμασι
Ald.
ποιφύρμασιν
Cantabr. 1.
p
superscriptum in Cantabr. 2.
ποῖ φύγμασιν
Mosc. 2. cum glossis
θρηνοῖς, βοαῖς
.
263
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-379
γάρ τι:
οὐ γάρ τοι
G. Vit. Mosc. 2. Ald. Rob.
264
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-380
μᾶλλον: In
μᾶλλον
lituram inter
o
et
y
habet M.
264
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-381
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-382
φύγῃς:
φύγοις
G. Mosc. 2. Οx. Ven. A.
φυγων
, supra scripto γρ.
φύγης
, Lips.
264
265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-383
265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-384
ἐμοὶ:
εὐδόμω
G. Par. E. Valckenarius ad Phoen. v. 755. coniiciebat
ἐγὼ μὲν ἄνδρας έξ
. Blomfieldius recepit, quod Burtonus ex margine Aldinae notaverat,
ἐγὼ δέ γ' ἄνδρας ἓξ
. Non perceperunt eximiam vim iracundae orationis. Hoc dicit Eteocles,
ἐγὼ δ᾽ ἐπ᾿ ἄνδρας ἓξ τάξω ἀντηρέτας, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ ἐπὶ τὸν ἑβδομον
. Effert voce illa,
ἕξ, ἐμοὶ σὺν ἑβδόμῳ
, quod est sex ducibus opponam qui cum iis pugnent, septimus ipse ibo: habet autem in mente atrocissimum cum fratre certamen.
265
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-385
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-386
ἑπτατειχεῖς:
ἑπτατοιχεῖς
G.
ἑπταστοιχοῖς
Lips. γρ.
ἐπ-ταστοιχεῖς
supra scriptum in Mosc. 1.
ἑπτατυχεῖς
Cantabr. 1. γρ.
εἰς ἑπτὰ τείχους, ήγουν εἰς τὰς ἑπτὰ πύλας τῆς πόλεως
Par. B.
267
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-387
μολών:
μου-λῶν
Vit. Lips. et ante emendationem G.
μολεῖν
Par. E.
267
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-388
ἀγγέλους:
ἀγγέλου
Lips. et ex rasura Mosc. 1.
268
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-389
ταχυρρόθους:
ταχυρρόφους
Vit.
παλιρόθους
Lips.
268
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-390
χρείας: In
χρείας
litterae
ρεί
a recentiore manu scriptae sunt in M. prima
χεῖρας
scripserat.
269
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-391
μέλει: Hunc versum affert Marius Plotius p. 2643. ed. Putsch. 271. ed. Gaisf.
μέλλει
G. Vit.
270
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-392
ὑπνώσσει:
υπνώσει
G. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et antequam a recentiore manu
o
insereretur M.
270
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-393
δὲ: Hunc versum et duos sequentes affert Triclinius ad Sophoclis El. v. 121. de
particulae
in M. recentior manus
yao
superscripsit.
271
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-394
καρδίας:
καρδίας
, quod vocabulum Par. L. omittit, neque synizesi dissyllabum fit, et multo minus
κάρτας
scribendum est.
271
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-395
μέριμναι:
μερίμναι
G.
μέ-ριμνας
Par. E.
μερίμναις
Ald.
μέριμνα
Rob.
271
272.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-396
τάρβος: Male in Ald. Rob. post
ζωπυροῦσι
puncto, in recentioribus inde a Vict. post
τάρβος
commate distinguitur.
272
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-397
ἀμφιτειχῆ:
τῶν ἀμφὶ τείχη λεῶν
margo Aldina apud Burtonum, ex infelici cuiuspiam emendatione.
τῶν
habet etiam Par. E.
ἀμφιτειχή
, sed expuncto priore accentu, Lips.
273
274-276.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-398
δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς: Libri
δράκοντα δ᾽ ὡς τις
, nisi quod
δράκοντα δ' ὅστις
a pr. manu erat in G.
δράκονθ᾽ ὡς τις
Vit.
δράκονθ' ὥστε
Par. Ν.
δράκοντα δ᾽ ὡς περ
Rob. Deinde
τέκνων δ'
Par. E. Tum libri
ὑπερδέδοικε
, praeter Cantabr. 1. in quo
υπερ, δέδοικε
scriptum est, et Par. C. qui
ὑπερδέδοικα
, ultimae vocali superscripto
e
, habet. In M. ultima
ὑπερδέδοικε
vocabuli littera a recentiore manu in litura scripta est: prima
ὑπερδέδοικα
scripsisse videtur. Deinde libri
λεχέων
. Scribendum esse
λεχαίων
etiam Lachmannus vidit. Scholiastes
λεχέων (scribe λεχαίων), τοῦτ' ἔστι, νεμομένων ἐπὶ τῆς καλιᾶς· ταύτην γὰρ λέχος εἶπεν· οἷον τὸν ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ μένοντα καὶ μήπω δυνάμε-νον ἵπτασθαι
. Deinde
δυςεννήτορας ὁ πάντρομος πελειάς
M. in quo libro recentior manus ad ultimas duas syllabas
δυςεννήτορας
vocabuli
εt
et
a
, ad
&
communem formam
ἡ
adscripsit: ad
u
in
πάντρομος
prima manus
q
supra adscripsit.
δυςεννήτορας
, quod Victorius ex M. dedit, agnoscit scholiastes codicis M., qui sic interpretatur,
δυςευνήτους, διὰ τὸν φόβον τοῦ δράκοντος
. Arguit autem
δυςεννήτορας
scriptum fuisse
δράκοντας
. Ceteri libri
δυςευνήτειρα πάντροφος πελειάς
, nisi quod Ask. a pr. manu
δυσευνάτειρα
habet,
δυσευνάτειρα
Cantabr. 1.
δυς-εννήτειο' &
, ut puto, Vit.
πελιάς
Par. N.
πάντρομος πελεία
ex Par. L. Faehsius affert. Interpretantur
δυςεννήτειρα
scholiastae sic,
ἄγρυπνος διὰ τὸν φόβον
et
ἀεὶ γρηγοροῦσα
et, quo
πάντροφος
simul explicatur,
ἄγρυπνος διόλου τρέφουσα τοὺς νεοσσούς
. Non videtur autem
πάν-τροφος
alteri vocabulo
πάντρομος
cedere debere. Legit
πάντροφος
Tzetzes, qui ad Lycophr. v. 87. haec adnotavit,
καὶ γὰρ ἡ περιστερὰ μόνη τῶν πτηνῶν δι᾽ ὅλου ἔτους ὀχεῖται καὶ νεοττοποιεῖ, ὅθεν Αισχύλος φησί “παντρόφου πελειάδος.”
Eustathii ad Od. p. 1602, 7. haec sunt verba,
πολυβότειραν δὲ χθόνα Ὁμήρου εἰπόντος, ὁρμηθεὶς ἐντεῦθεν ὁ Σοφοκλῆς παμβῶτιν ἔφη τὴν γῆν. ὅθεν πάλιν ἕτερός τις λαβὼν πάντροφον πελειάδα ἔφη κατ' ἄλλον λόγον τὴν δι᾽ ὅλου ἔτους τρέφουσαν νεοσσούς
. Scholiastes Aeschyli similiter
πάντροφον δὲ τὴν πελειάδα φησίν, ὅτι πάντα τὰ ὄρνεα ἅπαξ τοῦ ἔτους τίκτει, ἡ δὲ περιστερὰ ἀεί· διὸ ἀνάκειται τῇ Ἀφροδίτη
. Nihil aliud esse videtur
πάντροφος
quam omnino nutriens, i. e. penitus nutrix, ut
πάμβοτον λoos
in Suppl. v. 542. et
naµµýtwo
apud Sophoclem Ant. v. 1282. Sunt autem hi versus ita scribendi,
δράκοντας ὡς τις τέκνων ὑπερδέδοικεν λεχαίων δυςευνάτορας πάντροφος πελειάς.
Ει
δράκοντας
scribendum viderunt etiam Bothius et Burneius,
δυςεννά-Togas
Blomfieldius. Plurali utitur chorus quod hostium multitudinem in mente habet.
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-399
πύργους:
ὑπὸ πύρ-γου
Lips.
277
278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-400
πανδημεὶ:
πανδημὶ
Ald. Rob.
278
279.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-401
στείχουσιν:
στείχουσιν
Μ. Ceteri
στείχουσι
.
279
279.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-402
τί:
Tíç
Vit. Lips. Cantabr. 1. Par. A. B. H. Vind. 1. 3. et ex correctione G. in quo antea
τί
fuerat ut in M. ceterisque.
279
280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-403
δ':
Ti d'
Rob. et sic ante emendationem primae vel secundae manus M.
280
280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-404
ἀμφιβόλοισιν:
ἀμφιβόλοισι
Vit. Lips.
280
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-405
ἰάπτουσι:
Ράπτουσιν
Ox. Ald. Rob.
281
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-406
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-407
ὀκριόεσσαν:
ὀκριόεσσαν
G. Cantabr. 1. Mosè. 1. Ox. Par. A. B. C. Taur. Vind. 1. 3. et a recentiore manu M.
ὀκρυόεσσαν
M. a pr. manu et Vit. Ven. B. Ald. Rob. Turn.
οκρηρόεσσαν
Lips.
282
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-408
Διογενεῖς: In
dioyevεis
ultimas tres litteras M. a recentiore manu in rasura habet.
dioyevès
Par. E. et ante emendationem Vit. Post hoc vocabulum
&
addunt Ven. A. Ald. Rob. Turn. In G. supra scriptum est ita ut ad textum pertineat, in Vit. tamquam interpretatio. Omittunt
&
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Ox. Par. A. B. K. L. N. Ask. A. Ven. B.
283
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-409
ἀμείψεσθε:
ἀμείβεσθε
potius quam
ἀμείψεσθε
habere videtur M.
ἀμεί-yaode
Par. E. Vind. 2.4.
286
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-410
287.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-411
ἐξαφέντες: Libri
τᾶσδ᾽ ἄρειον ἐχθροῖς ἀφέντες
. Vt hic versus strophico responderet, scripsi
τᾶςδ᾽ ἄρειον, ἐξαφέντες ἐχθροῖς
. Ab interprete enim profectum esse videtur
aqértes
, ut in scholiis Sophoclis ad Trach. v. 72.
ἐξαφεῖται, ἀφείθη
.
287
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-412
βαθύχθον᾽:
Badiyora
G. Mosc. 1. Par. C. Vind. 1. 3.
288
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-413
αἶαν:
alav
omittunt Vind. 1.3.
288
289.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-414
εὐτραφέστατον:
EvτoaqéσTatov
G. Cantabr. 1. Mosc. 1. 2. Par. A. B. C. K. L.
εὐτραφεστάτων
Ven. Β.
εὐτρεφέστατον
Μ. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
289
290.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-415
πωμάτων:
пшμάτшv
M. Cantabr. 1. Par. L. et ut videtur Ven. A. Ceteri
πομάτων
.
290
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-416
ὅσων:
ὅσον
Lips.
ὅδων
Par. E.
291
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-417
ἵησιν: Libri
no
. Ex Par. B. Faehsius affert γρ.
θησιν μετὰ τοῦ ν
.
291
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-418
Ποσειδῶν:
лоσεdar
M. Arund. Cantabr. 1. Colb. 2.
ποσειδών
Vit. Turn.
πωσειδῶν
Ald. Rob. Ceteri
ποσειδῶν
.
291
291.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-419
γαιάοχος:
supra scriptum
in Vit. omissum in Cantabr. 2.
γαιήοχος
Vit.
γεάοχος
Ald.
291
293.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-420
πολιοῦχοι:
пoмovуο
M. Lips. Ald. Turn. et
σoov
supra scripto Vit.
πολισοῦχοι
G. Mosc. 2. Par. L. Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολισσοῦχοι
Arund. Rob.
293
294.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-421
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-422
ἀνδρολέτειραν:
ἀνδρ᾽ ὁλέτηραν
G.
295
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-423
ἄταν, ῥίψοπλον ἄταν:
zaiταgioдλov άtav
a pr. manu M. ex quo sec. manus
zai Tàν óíþолhov йtav
fecit, idque in ceteris libris omnibus est, nisi quod
zai tv
est in Ven. B. ultimum autem vocabulum in G.
urtav
scribitur. Ineptissimum
xai tàv
ferri non potest. Dedi quod olim in Observationibus criticis proposui,
ἦταν, ρίψοπλον ἄταν
. Quamquam dubitari potest, an scripserit Aeschylus, quod cum formis litterarum magis congrueret,
ἀνδρολέτειραν κάκαν, ῥίψοπλον ἄταν
, ita quidem, ut
iyonλov arar
per appositionem, explicandis praecedentibus verbis, adiectum putetur. Virgines has non dedecet ignaviam optare hosti.
296
297.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-424
ἐμβαλόντες:
ἐμβαλλόντες
sic G.
βαλλόντες
Ald.
βαλόντες
Lips. Turn.
297
297.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-425
ἄροισθε:
ἄροιτε
Arund.
ἄρ᾽ οἶσθ᾽ ἂν
Ven. B.
297
298.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-426
τοῖςδε πολίταις:
τοῖςδε πολίταις
Blomfieldius, et sic G. Ceteri
τοις de no-kitais
, quorum dativorum utrique in Vit.
v
supra adscriptum est.
298
299.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-427
ῥύτορες:
Qúτoges
M. adscripto supra ad
o
a recentiore manu
7
. Ceteri
φυτῆρες
. Verum esse videtur
ούτορες
. Sic hic versus strophico accurate respondet.
299
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-428
τε στάθητ᾽: Sed post
vedoor
excidit vocabulum. Quare in initio sequentis versus lacunae signa posui.
Tε
vocalem a recentiore manu in litura habet in M. Omittit
Tε
Cantabr. 2.
orά
M. Cantabr. 1. Par. A. B. Vulgo
orάnte
, et sic G. Vit. ex correctione, quum antea in utroque fuisset
orάoite
, quod Par. E. F. habent.
orά9te
, supra scripto
ot
, Lips.
300
301.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-429
λιταῖσιν:
λιταῖς
Vind. 2. 4.
λυταῖς
Par. E.
301
302.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-430
ὧδ᾽:
'
M. Arund. Cantabr. 1. Par. K. L. Ven. B. idemque adscriptum, ut videtur, in Par. B.
Ty ad'
fuerat in G. sed
&
erasum est. Ceteri
d'
, idque in M. recentior manus supra adscripsit.
302
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-431
Ἀΐδᾳ:
dida
a pr. manu,
didau
a recentiore M.
aida
G. Lips. Ven. B. et supra ultimam syllabam scripto
Vit
.
aida
Ven. A. et sic vel
aida
Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. E. H. K. L.
ïda
Ald. Rob.
idi
Aug. Turn.
303
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-432
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-433
δουλίαν:
δουλίαν
margo Aldinae apud Burtonum. Libri omnes
δουλείαν
.
304
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-434
ψαφαρᾷ:
yagrou
Ven. B.
σπαqaçã
, adscripto in margine
pagaçã
, Lips.
304
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-435
306.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-436
περθομέναν:
πορθουμένων
G. Par. E. Vind. 3. 4. Male haec interpungi et intelligi video. Coniungunt enim
δουλίαν ψαφαρᾷ σποδῷ
. Hoc dicit poeta, miserabile est urbem tam antiquam ab hostili hasta servam ad Orcum detrudi, atro cinere (i. e. flammis) ab Achivo viro deorum voluntate turpiter expugnatam.
306
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-437
τὰς δὲ κεχειρωμένας:
τάσδε
G.
τάς δε
Ald. Rob.
τὰ
Par. L.
κεχηρωμένας
, ad η a recentiore manu et supra scripto, M.
κεχηρωμένα
Par. L.
τὰς δέ κεν ἠχρειωμένας
Ven. Β. γρ.
τὰς δέ κεν ἠχρειωμέναις
Par. B.
307
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-438
ἢ ἔ:
yeo
Par. E. Ald. M. et sic bis habent Arund. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. L. N. Ven. B. quater Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. ter G. Ald. Rob. Turn.
308
310-311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-439
περιρρηγνυμένων:
περιρηγνυμένων
M. a sec. manu et Cantabr. 1. Par. A. B. L. Rob.
περιρηγνυμένων
M. a pr. manu et Par. Ε. N. Colb. 1.
πέρι φηγνυμένων
Vit. Ox. Ven. A. Ald.
περιερηγμένων
Par. G. γρ.
περὶ ἐρηγμένων
Par. B.
περιερρηγμένων
Turn. et sic Lips. in quo hoc et sequens vocabulum a sec. manu in margine scriptum est.
περιρρηγνυμένων
, sed eraso ε ante ρ, G.
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-440
NA:
φαρέων
iambi mensuram habet.
311
312.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-441
βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις:
βοᾷ δ' ἐκκενουμένα πόλις
M. Turn. et sic reliqui, ut videtur, plerique libri.
ἐκκενουμένῃ
Vit. Lips. Ald. Rob.
ἐκκενωμένα
Ox.
ἐκκεινουμένα
, ad ει supra scripto, G. Deest huic versui syllaba ad mensuram antistrophici, in quo δὲ cum Brunckio delere durum est. Paene nulla mutatione facta scripsi
βοᾷ δὲ καὶ κενουμένα πόλις
.
312
313.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-442
λαΐδος ὀλλυμένας: Ad
α
in
λαΐδος
a recentiore manu
η
supra adscriptum in M. et Cantabr. 2. In margine M. ab alia recentiore manu
λείας
adscriptum est.
λῄδος
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
ὀλυμμένας
Par. G.
ὀλλυμένης
Mosc. 1.
κτεινομένης
Mosc. 2.
313
314.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-443
βαρείας τις τύχας προταρβῶν:
βαρείας τοι
M. Vit. Lips.
βαρείας τε
G.
βαρείας
omissa particula Ox. Par. C. E. N. Colb. 1. Ven. A. Ald. Rob. Turn. Deinde libri
προταρβώ
, nisi quod
προταρβῷ
habent Ald. Rob. Mirum quantum hic versus friget, sive chori haec, sive civitatis verba esse putes. Equidem non dubium esse puto quin poeta scripserit
βαρείας τις τύχας προταρβών
, ut illud τις explicatio sit eorum quae praecedunt, hoc modo, clamitat, dum diripitur, civitas, pereuntis flebilis turbae gravem metuentes sortem cives. Similiter, ut hic, male insereretur chori ipsius aliqua sententia in fine tertiae strophae et tertiae antistrophae.
314
315-317.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-444
κλαυτὸν δ᾽ ἀρτιτρόποις ὠμοδρόπων νομίμων προπάροιθεν διαμεῖψαι δωμάτων στυγερὰν ὁδόν:
κλαυστὸν δ’
Rob.
κλαυτόν τ'
Ox. Deinde libri
ἀρτιτρόποις
, sed in M. ad
τ
a secunda manu
δ
supra adscriptum est. Vtramque lectionem scholia memorant. In proximo versu
ὠμοτρόπων
habent Vit. Rob. γρ.
ὠμοτρόπων
Par. B. Ceteri
ὠμοδρόπων
. Prorsus corrupte, nisi typographi quoque errores accesserunt, Par. E.
αὐτοτρόποις ἀυμοδρόπων
. Haeserunt in hoc loco et veteres interpretes et recentiores. Verissimum est
ἀρτιδρόποις
, quo significantur puellae quibus modo ab hostibus erepta est virginitas. Simili verbo utitur Aeschylus in Suppl. v. 339.
κλάδοισι νεοδρόποις
. Nihil tritius quam florem de virginitate dici, ideoque etiam decerpere. Pindarus Pyth. IX. 109.
315-317.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-445
χρυσοστεφάνου δέ οἱ ἥβας καρπὸν ἀνθήσαντ' ἀποδρέψαι ἔθελον: [Quoted from Pindar.]
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-446
προπάροιθεν:
προπάροιθε
Cantabr. 1. 2. Ven. B.
316
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-447
τί τὸν φθίμενον γὰρ προλέγω:
τὶ τὸν
Ald. Rob.
φθήμενον
Lips.
γάρ τοι
pro
γὰρ
G. Ad
προ
in
προλέγω
in M. recentior manus
περισσόν
supra adscripsit. In M. Vit. post
τί
interpunctum est, ut in editionibus inde a Turn. fieri solet. Sed insolens est nudum τί; Ex codicis G. scriptura hoc effici potest,
τί γάρ ; φθίμενόν τοι προλέγω βέλτερα τῶνδε πράσσειν;
Et potest hoc verum videri. Eadem sententia est Blomfieldii. Suspiceris autem ita etiam scholiastam legisse, cuius haec est adnotatio, τί γὰρ δεῖ πολλὰ λέγειν; ὁ προτεθνηκώς εὐτυχῶς πράσσει πλέον τοῦ ζῶντος. Potest tamen reliquorum omnium librorum scriptura defendi, si haec omnia coniunguntur atque ita intelliguntur, quid enim opus est dicere, mortuum meliore conditione frui?
318
320.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-448
εὖτε πτόλις: Hunc versum et duos sequentes omittit Par. L.
εἶτε πτόλις
Arund. Rob. et sic Porsonus. Ceteri
εὖτε πόλις
. Brunckius posuerat
εὖτ᾽ ἂν πόλις
.
320
321.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-449
ἒ ἔ:
έ έ
Μ. et sic bis à G. Vit. Lips. Ven. Β. Αld. Rob. Turn. quater Par. E.
αι αι
Taur. Omittit interiectiones Par. K.
321
322.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-450
δυςτυχῆ τε πράσσει:
δυστυχεῖ τε
Ven. Β.
δυςτυχῆ γε
Brunckius, parum memor Graecos πολλὰ καὶ κακά dicere.
πράσσει
M. G. Vit. Lips. et
πάσχει
superscripto Par. G.
πράσσεις
Par. E.
πράσσειν
Οx. Ald. Rob. Turn.
322
324.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-451
τὰ δὲ πυρφορεῖ:
τὰ δὲ πυρφορεῖ
Μ. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. L. Ven. B. Rob. Ad
πυρφορεῖ
in M. recentior manus
καίεται
supra adscripsit.
τὰ δὲ καὶ πυρφορεῖ
G. Turn.
τάδε, καὶ πυρφορεῖ
Αld.
πυρφορεῖς
Par. E.
324
325.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-452
χραίνεται:
δὲ
Brunckius male delevit. V. ad v. 312. Non videtur omissum esse in Par. B. sed negligens fuisse Faehsius. γρ.
κρίνεται
Par. Β.
αἴνεται ἄταν
ex Par. E. affertur.
325
326.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-453
ἐπιπνεῖ:
δ᾽ ἐπιπνεῖ
M. G. Lips. Rob. Turn.
δ᾽ ἐπιτνεῖ
Vit. Ald.
δὲ πιτνεῖ
Cantabr. I. Par. A. B. Ven. B. Brunckius glossam affert
ἐμπίπτει
et in Par. B. etiam
ἐπίπνει
reperiri scribit: Fachsius haec adnotavit,
ἐπιπνεῖ
. γρ.
πιτνεῖ
.
ἐμπίπτει
.
326
328.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-454
ἂν ἄστυ· πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις:
ἂν ἄστυ
M. Rob.
ἀνὰ ἄστυ
G. Vit. Ven. A. Ald. Turn.
ἀνὰ ἄστυμα
Lips. Deinde vulgo sequitur
ποτὶ πτόλιν δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτες
.
328
328.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-455
πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις: Ιn Μ.
ποτιπτόλιν
scriptum.
πρὸ τί πτόλιν
Taur. et ex emendatione G. quum antea
ποτί πτόλιν
fuisset.
ποτὶ πτόλιν
Lips. Turn.
ποτὶ πόλιν
Vit. Ox. Ven. A. B. Ald. Rob.
ὁρκάνα
M. Vit. Cantabr. 1. Par. A. B. L. et supra adscripto Lips.
ὁρκάνη
Ald. Rob. Turn.
ὁρκάνε
G. Vind. 1.3. Omisso
πτόλιν
vel
πόλιν
, quod interpretis est, scripsi
πρότι δ᾽ ὁρκάνα πυργῶτις
.
328
329.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-456
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ ἀμφὶ δορὶ καίνεται:
δ'
a recentiore, ut videtur, manu additum in G. Post
ἀνὴρ
sequitur vulgo
δορὶ καίνεται
. Ex Par. E.
δόρυ
enotatum.
κλίνεται
, supra scripto a recentiore manu
και
, M. et supra scripto
καίνεται
Par. L.
κραίνεται
Lips.
καίνεται δορὶ
Vit. Sola Rob. editio
ὑπὸ δορὶ καίνεται
. Accommodandus erat hic versus antistrophico. Quare scripsi
πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ ἀμφὶ δορὶ καίνεται
. Facillime
ἀμφὶ
inter
ἀνὴρ
et
δορὶ
excidere potuit.
329
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-457
βλαχαὶ δ' αἱματόεσσαι:
βλαχαὶ
M. Vit. Lips. Turn.
βληχαὶ
G. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. K. Ask. A. Ald. Rob.
αἱματόεσαι
Lips.
330
331.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-458
τῶν ἐπιμαστιδίων:
τῶνδ᾽
Par. E.
ἐπὶ μαστίδι
Lips.
ἐπιμαστιγίδων
sic G.
331
332.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-459
ἀρτιτρεφεῖς:
ἀρτιτρεφεῖς
M. Vit. Lips. Par. A. Ven. B. Rob.
ἀρτιβρεφεῖς
G. Ox. Par. B. H. Ven. A. Ald. Turn.
ἀντιστραφεῖς
Par. E. Vagitum dicit infantium, quos modo matres occisae mammis admoverant.
332
333.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-460
διαδρομᾶν:
ἁρπαγαὶ δὲ
Ald.
διαδρομὰς
G. Mosc. 1. Taur. Vere poetica est et optime cum sequentibus congruens explicatio, ad quam animum attollere ausus est alter scholiastes, et rapinae fiunt, sorores' discursalionum.
333
334.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-461
ξυμβολεῖ:
ξυμβολεῖ
Μ. Vit. Turn. In M. non
βάλλει
, sed
ἄλλος
a recentiore manu supra adscriptum est.
ξυμβλεῖ
Par. F.
ξυμβαλεῖ
Cantabr. 1. Ox. Ven. A. Vind. 4. Ald. Rob. et
λ
superscripto Mosc. 1.
ξυμβαλῇ
Lips.
συμβαλεῖ
Par. E.
ξυμβάλλει
G. (sic G.) Mosc. 2. Par. L. Ven. B. (sic) Vind. 1. 3.
ξυμβαλεῖ
correctum in
ξυμβάλλει
, οι γρ.
ξυμβαλεῖ
Par. B. Hesychius
συμβολεῖ, συντυγχάνει
.
334
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-462
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-463
ξύννομον:
ξύννομον
G. Cantabr. 1. Par. C. Ald. Rob. et altero ν super- scripto Cantabr. 2.
336
337-338.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-464
ἴσον λελιμμένοι. τῶν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγος πάρα:
ἴσον
Vit. Ald. Rob.
λελιμμένοι
Arund. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. B. Ask. A. et ad ι superscripto Mosc. 1.
λελημμένοι
M. G. Par. C. E. et ad ι superscripto Ven. B.
λελημένοι
Lips.
λελειμμένοι
, superscripto ι, Vit.
λειμμένος
Ox. Ald. Rob. Turn.
λελημμένος
, superscripto ι, Ven. A. Post
λελιμμένοι
vulgo plene inter- pungitur. In proximo versu libri
τίν ἐκ τῶνδ᾽
, nisi quod Μ.
τί· ἐκ τῶνδ᾽
habet, sed cum litura post
τί
et adscripto in margine a recentiore manu
τίν' ἐκ
. Secunda manus hoc adscripsit scholion, τί ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι. τί δεῖ ὑπονοῆσαι ἐκ τούτων, ἢ πένθη καὶ συμφοράς; Non scripsisse Aeschylum
τίν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγον πάρα
; et antistrophicus versus et haec ipsa verba docent. Nam in media malorum captae urbis descriptione frigidissime talis sententia insereretur, eodem modo
ut in fine strophiae secundae. Coniungenda haec sunt cum praecedentibus atque ita scribendum
ξυμβολεῖ φέρων φέροντι, καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ, ξύννομον θέλων ἔχειν, οὔτε μεῖον, οὔτ᾽ ἴσον λελιμμένοι τῶν ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγος πάρα.
i. e. οὔτε μεῖον ὧν vel οὔτ᾽ ἴσον οἷς. Praeda onustus alii rapta ferenti obvius est; vacuus vacuum advocat, nec minus nec tantum, quantum illos, quos ferentes aliquid vident, rapuisse coniicere licet, sed plus cupientes.
339.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-465
παντοδαπὸς ... χαμάδις ... ἀλγύνει:
παντοδαπής
Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. K.
χαμάδης
G. Lips.
ἀλγυνεῖ
Vit.
ἀγύνει
Par. E.
ἀργύνει
Ald.
339
340.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-466
κυρήσας, πικρόν γ' ὄμμα θαλαμηπόλων: Libri
κυρήσας πικρὸν δ᾽ ὄμμα θαλαμηπόλων
, nisi quod
κηρύσας
habet Lips.
ὄμα
G.
θαλαμηπόλλων
Colb. 1. Articulum
τῶν
ante
θαλαμηπόλων
auctore Arnaldo in Animadv. p. 194. male inseruit Brunckius eumque secuti Schutzius et Porsonus. Post
κυρήσας
vulgo interpungitur. Removendam esse interpunctionem manifestum est, idque intellexit etiam Wellauerus, qui
πικρὸν δ’
in
πικρῶν
mutandum censuit. Lenius visum est
παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν ἀλγύνει κυρήσας πικρόν γ' ὄμμα θαλαμηπόλων
.
340
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-467
πολλὰ δ᾽ ἀκριτόφυρτος:
πολλὴ δ'
Cantabr. 2. Rob. Turn.
ἀκρυτόφυργος
Ald.
ἀκριτόφυτος
Rob.
φυγάς
ex Par. E. affertur.
341
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-468
οὐτιδανοῖς:
οὐτιδανεῖς
G.
οὐτιδανοῖσιν
Par. N.
342
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-469
ἐν ῥοθίοις:
ἐν ῥοθίοις
Vit. Arund. Ven. Β. Vind. 3.
ἐν ῥοθίοισι
Μ. et ceteri.
343
344-349.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-470
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι, τλῆμον αἰχμάλωτον εὐνὰν ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον: Hi versus vulgo sic leguntur,
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι τλήμονες εὐνὴν αἰχμάλωτον ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου. ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων αλγέων ἐπίρροθον.
Variae lectiones hae sunt. V. 344.
κοινοπήμονες
Rob.
νέαι
omittit Ven.B.
δμωΐδεσι δὲ καινοπημόνεσι νέαις πλημόνεσιν
ex Par. B. Faehsius pro verbis
δμωΐδες - τλήμονες
alert.
τλήμονας
Lips. Deinde v. 347.
ὑπερτέρους
Ald. Tum v. 348.
ἐλπίς ἐστιν
Vit.
ἐλπὶς δ᾽ ἐστὶν
Colb. 1.
μολεῖν
. γρ.
ὁμιλεῖν
Par. B. Denique v. 349.
παγκλαύτων
Μ. Turn.
παγκλαύστων
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Vind. 1. 3. Ald. Rob.
ἀχέων
pro
ἀλγέων
Cantabr. 1.
πημάτων
Par. L. Nihil sani est apud scholiastas. Schutzius quod ego olim conieceram,
τλᾶμον εὐνάν
, recepit, commate post
εὐτυχοῦντος
interpungens, quae autem inde sequuntur, sine interpunctione continuans. Interpretatur ita, novae-
que ancillae novo dolore affliguntur ob miserum servile connubium beati viri, adeo ut sub immiti domino unica spes iis in aeterna nocte relinquatur, finem flebilibus aerumnis impositura. Haec probari non possunt. Vt alia taceam, ἀνὴρ εὐτυχῶν non potest simpliciter felix vel opulentus esse. Nam si quis talem propterea, quod superbior sit, commemorari putat, at melior est servae conditio in opulenti quam in pauperis domo; praetereaque, qui non est nobilis, etiam moribus asperior et magis rudis esse solet. Illud autem necessarium est, haec omnia cohaerere, quia non modo frigida, sed absurda etiam foret nexu cum praecedentibus destituta in fine sententia, praesertim quum, de quo ea accipienda esset, non esset indicatum. Scripsi igitur,
δμωΐδες δὲ καινοπήμονες νέαι, τλῆμον αἷσιν αἰχμάλωτον ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, ὡς δυςμενοῦς ὑπερτέρου, ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροον.
Novo dolore iuvenes servae affliguntur, quibus spes est (i. e. quibus exspectandum est) venturum esse miserum captivum nocturnum officium viri victoris, ut gravioris hostis (vel ut gravioris hoste), adiuvans atque augens lacrimas. Τέλος rectius fortasse imperium interpretabimur.
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-471
ὅ τοι:
ὅτι τοι
Rob.
ὡς
omittit G.
350
351.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-472
πευθώ τιν ἡμῖν ... νέαν φέρει:
πευθὼ
Μ.
πυθὼ
Lips.
πευθὺν
ut videtur Vit.
ὑμῖν
Ox. Ven. A.
φέρειν
G. Taur.
351
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-473
NA: Affert hunc versum Thomas M. in v. διώκω p. 93, 2. ed. Ritsch.
352
353.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-474
καὶ μὴν ἄναξ ὅδ᾽ αὐτός, Οἰδίπου τόκος:
καὶ νῦν
Par. B.
ὅδ᾽ ἄναξ αὐτὸς
G. Lips.
τόκος
M. G. aliique, ut videtur, et Ald. Turn.
τέκος
Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. II. L. N. Colb. 1. Ven. A. B. Rob.
353
354.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-475
εἶσ᾽ ἀρτίκολλον ... λόγον: Hunc versum omittit Lips.
εἶσ'
habent M. ceterique libri :
εἶς
Ald. Rob.
εἰς
margo Aldinae apud Burtonum, et sic Porsonus. recte. V. Opusc. II. p. 326.
ἀρτίκωλον
G. Mosc. 2.
ἀρτίκολον
Cantabr. 1. Par. L.
λόγου
Οχ.
354
355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-476
σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ᾽ οὐκ ἀπαρτίζει πόδα:
σπουδῆ τε. καὶ τοῦδ’
, cum glossa μετὰ σπουδῆς, G. Taur.
σπουδῆ δὲ καὶ τοῦδ'
Vit. Ald. Rob.
σπουδὴ δὲ τοῦδ'
Lips. Reliqui
σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ'
, nisi quod in M. prius
σπουδή
scriptum fuisse videtur.
οὐ καταρτίζει
, cum his adnotationibus, εὐθετεῖ, et γρ.
οὐκ ἀπαρτίζει
, ἤγουν ἄρτιον ποιεῖ, G. Taur. Ceteri
οὐκ ἀπαρτίζει
. Non debebam olim in Observationibus criticis proponere
οὐ καταργίζει
. Hoc dicit, etiam Eteoclem ita festinare, ut pedum incessum non sic, quemadmodum decet, componat.
355
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-477
εἰδὼς ... ἐναντίων:
ἰδὼν
Colb. 2. γρ.
ἰδὼν
Par. B.
πολεμίων
, supra scripto ab eadem manu
ἐναντίων
, Par. L.
356
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-478
ὡς τ' ... ἕκαστος εἴληχεν πάλον:
ὥστ'
Μ. a recentiore manu: prima
ὅστ'
scripsisse videtur.
357
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-479
ὡς τ' ... ἕκαστος εἴληχεν πάλον:
πῶς τ'
Rob.
ἕκαστον
Vit.
εἴληχεν
Μ.
εἴληχε
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. 2. Par. B. Vind. 2. 4. Ald. Rob. Turn. γρ.
εἴληφε
πάλου
Mosc. 1. Par. K.
πάλῳ
G. et cum glossa ἐκληρώθη Par. B.
κλήρῳ
Mosc. 2.
κλῆρον
Ven. A. Vind. 2. 4. Ald. Euripides Phoen. v. 751.
ὄνομα δ᾽ ἑκάστου διατριβὴ πολλὴ λέγειν, ἐχθρῶν ὑπ' αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων.
Ad quae scholiastes haec adnotavit, πεφύλακται δὲ τὰς ὀνομασίας αὐτῶν εἰπεῖν, ὡς φησὶ Δίδυμος, διὰ τὸ ὑπὸ Αἰσχύλου εἰρῆσθαι ἐν τοῖς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις.
357
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-480
Προιτίσιν:
προιτίσιν
M. Par. L. Ceteri ι omittunt.
358
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-481
σφάγια ... γίγνεται:
σφράγια
Vit.
γίγνεται
Porsonus. Libri
γίνεται
.
360
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-482
λελιμμένος:
λιμένος
, superscripto ab eadem, ut videtur, manu altero μ, et a sec. manu λε in initio vocabuli, M.
λελιμένος
Par. L.
λελυμένος
, cum glossa ἐπιθυμῶν, G.
361
362.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-483
κλαγγaῖσιν:
κλαγκαῖσιν
G. Vit. Lips.
362
363.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-484
θένει ... ὀνείδει μάντιν Οἰκλείδην σοφόν:
θένει
M. Turn.
σθένει
Ox. Vind. 3. Ald.
θείνει
Lips. Arund. Mosc. 1. 2. Par. F. Vind. 4. Rob.
θύνει
Vit.
θαίνει
G.
δ'
omittit Ald.
ὀνέδει
Lips.
ὀνειδίζει
G. Mosc. 2. Vind. 1.
Οἰκλείδην
G. Ald. Rob.
δικλείδην
M. Vit. Lips. Turn.
σοφιστὴν
pro
σοφόν
Par. E.
363
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-485
τρεῖς κατασκίους:
τρισκατασκίους
, ad primam syllabam ει superscripto, G. Aristophanes Acharn. v. 964.
ὁ δεινός, ὁ ταλαύρινος, ὃς τὴν Γοργόνα πάλλει, κραδαίνων τρεῖς κατασκίους λόφους.
365
366.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-486
κράνους χαίτωμ'· ὑπ᾽ ἀσπίδος δὲ τῷ:
κραίνους
Lips.
χαίτωμα
G.
δ᾽ ἐσώ
(sic, non δ᾽ ἔσω) M. in quo recentior manus γρ.
τῷ
adscripsit,
δέτω
G.
δετῶ
, supra adscripto ου, Vit.
δὲ τοῦ
Vind. 2. 4.
366
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-487
χαλκήλατοι κλάζουσι κώδωνες:
χαλκήλατον
margo Aldinae apud Burtonum, idemque Turnebus commemorat.
κλάζουσι κώδωνος
G. Vind. A.
κώδωνες ἠχοῦσιν
Ask. A.
367
368.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-488
ὑπέρφρον: In
ὑπέρφρον
Μ. o in litura habet.
ὑπ' ἀσπίδος
Rob.
368
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-489
πρέσβιστον ἄστρων:
πρέσβιστος δ᾽ ἀνδρῶν νυκτὸς ὀφθαλμὸς πρέπει
, Αἰσχύλος corrupte Εtym. Μ. p. 753, 22.
ἄστρων
superscripto ο Vit. Lips.
ἄστρον
G. Par. L. et o superscripto Par. G.
371
373-375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-490
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν, ἵππος χαλινῶν δ᾽ ὡς κατασθμαίνων μένει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὀργαίνει μένων: Legebatur
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις μάχης ἐρῶν· ἵππος χαλινῶν δ᾽ ὡς κατασθμαίνων, μένει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων.
Post
μάχης
particulam δ' inserit Lips. et Par. A. si hoc dicere vult Brunckius, qui hanc particulam se ait in locum suum reposuisse, suffragante cod. A. Scripsit autem Brunckius ita,
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις· μάχης δ' ἐρῶν, ἵππος χαλινῶν ὡς κατασθμαίνων, μένει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὁρμαίνει μένων.
Sine particula
χαλινῶν ὡς
habent
M. Colb. 2. (puto, Par. A.) et Rob.
χαλινῶν ὃς
Lips. In M. a recentiore manu non, ut narratur, δυς super ὡς, sed, quantum dispici potuit, οὗ super ultimam in
χαλινών
syllabam adscriptum est. Deinde
κατασθαίνων, μένει
, supra adscripto γρ.
κατασθμαίνων
, Lips.
κατασθμαίνει μένων
Rob. Tum
ὡς τις
Ald. 'Turn. Deinde
βοῇ
Par. L. Tum
ὁρμαίνει μένων
M. Vit. Ald. Rob. Turn.
ὁρμένει μένων
, sed minio superscriptis ad prius vocabulum αι, ad alterum ει, G.
ὁρμαίνων μένει
Arund. (qui hunc versum post sequentem collocat) Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. F. Ask. A. Ven. A. Vind. 4. et ad
μένει
supra scripto αι Par. C.
ὁρμείνων μένει
Par. E. In Lips. hic versus omissus, sed a sec. manu in ima margine sic additus est,
ὅστις βοὴ
(supra scriptum γρ.
βοὴν
)
σάλπιγγος ὁρμαίνων μένει
. Repetitio verbi
μένει
, quantumvis iterationem verborum non reformident tragici, hic quidem ferri non potest. Itaque putandum esset
μένει
esse nomen, ut in Agamemnone v. 222.
χαλινών τ' ἀναύδῳ μένει
. Sed magna tamen suspicio est, in alterutro versu
μένει
vel
μένων
ortum esse ex altero. Itaque non male Tyrwhittus et Brunckius ad Aristophanis Ran. v. 1042. in ultimo versu
κλύων
scribendum esse putarunt: quod sane firmari videtur verbis scholiastae,
σάλπιγγος ἀκούων
, nisi hic, quod mihi quidem veri simillimum videtur, rem enarrare voluit explicatius. Mihi probabilius videtur mutandum esse
μένει
in
βρέμει
, quae Schützii quoque opinio fuit. Sed ex proximo quoque versu vitium tollendum est. Nam
ὁρμαίνει
, quod sensu non aptum, usu non tragicum est, pridem cedere debebat alii verbo, quod scholion a Stanleio editum et postea a Schützio e' codice Mosc. 1. prolatum,
σφαδάζων ἐκδέχεται
, monstrare videtur,
ὀργαίνει
. Vtitur activa huius verbi forma ita, ut sit irasci, Sophocles Trach. v. 552.
ἀλλ᾽ οὐ γάρ, ὡςπερ εἶπον, ὀργαίνειν καλὸν γυναῖκα νοῦν ἔχουσαν
. Itaque scripsi
βοᾷ παρ᾽ ὄχθαις ποταμίαις, μάχης ἐρῶν, ἵππος χαλινῶν δ᾽ ὡς κατασθμαίνων βρέμει, ὅςτις βοὴν σάλπιγγος ὀργαίνει μένων.
Ceterum qui hanc bellatoris equi descriptionem, quam similibus exemplis . illustravit Bochartus in Hierozoico I. p. 149. diligentius consideraverit, nolet huic lectioni, quam recepimus, hanc praeferre,
ὀργαίνων μένει
.
376-377.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-491
τίν᾽ ἀντιτάξεις τῷδε; τίς Προίτου πυλῶν κλήθρων λυθέντων προστατεῖν φερέγγυος;: Plutarchus initio Thesei
σκοποῦντι δέ μοι, τοιῷδε φωτί, κατ' Αισχύλον (ν. 416.), τίς ξυμβήσεται ; τίν᾽ ἀντιτάξω τῷδε; τίς φερέγγυος; ἐφαίνετο
et quae sequuntur.
ἀντιτάξας
G.
κλήθρων
, a recentiore manu iota subscripto, M. et
ε
in
η
mutato vel contra Vit.
κλείθρων
ceteri.
λυμάτων
, supra adscripto γρ.
λυθέντων
, Lips.
379.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-492
γίγνεται:
γίγνεται
Porsonus. Libri
γίνεται
.
379
380.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-493
κώδων τ' οὐ δάκνουσ᾽ ἄνευ δορός:
τ'
omittunt Arund. Rob.
δάκνουσιν
Lips. Rob.
δακίσ'
G.
δουρὸς
G.
380
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-494
ἡ ἀνοία:
ἡ ἀνοία
Μ. Turn.
ἢ ἄνοια
Lips.
κἄνοια
Faehsio teste Par. L. Ceteri
ἡ ἄνοια
. Inde a Cantero
ἡ 'νοια
obtinuerat.
ἡ ἀνοία· παροξυτόνως Αττικῶς. διὰ δὲ τὸ μέτρον ἐξέτεινεν. ὁ δὲ νοῦς· τὰ ἐξ ἀνοίας τινῶν γενόμενα τάχα τῶν κακῶν αὐτοῖς ἔσται σύμβολα
schol. cod. M. γρ.
καὶ ἀνοία τινί
(
ἄνοιάν τινι
Taur.),
ἤγουν κατὰ τινὰ ἄνοιαν καὶ μωρίαν
. Non est scribendum
ἡ 'ννοία
, quod nonnullis placuit.
383
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-495
πέσοι:
πέσῃ
Arund. Colb. 2. Ven. B. et supra scriptum in Cantabr. 2.
384
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-496
ὑπέρκομπον:
ὑπέρκοπον
G. Mosc. 2.
ὑπέρκομον
Ald.
385
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-497
ὀρθῶς ἐνδίκως τ':
ὀρθῶς ἐκδίκως τ'
G.
ὀρθῶς γ' ἐνδίκως τ’
Οx. Ald. Turn.
386
387.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-498
τήνδ᾽ ... μαντεύσεται:
τήνδ'
Μ. Cantabr. 1. Par. C. L. Colb. 2. Ask. A.
τὴν
ceteri.
μαντεύεται
M. Vit. Par. E. N. Colb. 1. sed α ab eadem, ut videtur, manu insertum in M. Vit.
387
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-499
προστάτην:
προστατεῖν
Par. K. et ην superscripto Arund.
389
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-500
μάλ' εὐγενῆ:
μάλ' εὖ
omittit Par. E. Frigebit hic
μάλα
, nisi voce adiuvetur. Est enim cum vi quadam pronuntiandum, ut sensus sit non ignobilem.
390
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-501
ὧν Ἄρης ἐφείσατο:
ὡς
, supra adscripto γρ.
ὧν
, Lips.
ἐφύσατο
G. Mose. 2. In G. supra scriptum
ἠλέησε
, in Mosc. 2.
ἐγέννησεν
. Coniecit
ἐφύσατο
scribendum esse H. Stephanus, refutatus a Cantero Nov. Lect. I. 5.
393
394.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-502
δ᾽ ἔστ':
δέ γ'
pro
δ᾽ ἔστ'
Lips.
394
395.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-503
ἔργον:
ἔργων
Ald.
ἔργου
supra scriptum in Colb. 2.
395
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-504
Δίκη δ᾽ ὁμαίμων:
δίκη δ'
Μ. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Rob.
δίκη δ'
Par. A. B. Ask. A. Vind. 1. 2. 3. 4. Turn.
ὁμαίμων
Μ. Vit. Arund. Ad prius υ superscriptum αι in Arund. et a recentiore manu in M.
ὁ δαίμων
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Colb. 1. Par. A. B. C. E. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Τurn. Adscriptum
δαίμων
in Lips. Par. G. et ut videtur in Par. A. B. μ ad αι in Cantabr. 2.
δικαίως ὁ Ἄρης
glossa in Par. A. B. Veram scripturam
δίκη δ' ὁμαίμων
, quam primus dedit Victorius, scholiastes recte explicat,
τὸ τῆς συγγενείας δίκαιον στέλλει αὐτὸν εἰς τὴν μάχην
.
396
397.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-505
NA: Hunc versum affert Thomas M. p. 141, 11. ed. Ritsch.
397
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-506
τὸν ἀμόν νυν:
τὸν ἐμὸν
Colb. 2. et supra adscriptum in Lips. γρ.
ἐμὸν
Par. B.
νυν
Arnaldus Animadv. crit. p. 127. et Brunckius.
μὲν
Taur. Vind. 1. Ceteri
νῦν
.
ἀντίπαλος
hic eum significat, qui hosti opponitur.
398
399.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-507
δικαίως πόλεως πρόμαχος ὄρνυται: Non recte
δίκαιος
ex Porsoni coniectura Blomfieldius,
δικαίας
Dindorfius.
πρόμαχος ὄρνυται πόλεως
Taur.
399
400.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-508
αἱματηφόρους:
πρόσμαχος
a pr. manu M.
αἱματοφόρους
Ald. Rob.
αἱματοφόρους
Par. Ε.
αἱμηφόρους
G. Taur. Vind. 1.
αἱματηροὺς
Vind. 3.
400
401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-509
φίλων: Post
φίλων
Rob. addit
ἐμῶν
, ut scholiastam metricum legisse videri Stephanus observavit.
401
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-510
ὀλομένων:
ὀλυμένων
Vit.
ὀλλυμένων
Ask. A. γρ.
όλλυμένων
Par. B.
ὀλλομένων
Taur. Vind. 1. 3.
ὀλλουμένους
G. Quum proprie dicendum esset
τρέμω ὑπὲρ φίλων, ιδέσθαι μόρους αὐτῶν ὀλομένων
, aut
τρέμω ιδέσθαι μόρους φίλων ὀλομένων
, utramque rationem a poeta coniunctam esse monui in dissertatione de ellipsi et pleonasmo p. 208. sive Opusc. I. p. 226. Adiectum participium
ὀλομένων
satis tuebuntur exempla a Lobeckio ad Ai. v. 517. p. 278. allata.
402
403.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-511
δοῖεν θεοί:
δοῖεν θεοί
Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Ask. A. Vind. 3.
θεοὶ δοῖεν
Μ. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. In M. sec. manus, ut verborum ordinem corrigeret, β' α' supra adscripsit.
403
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-512
Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις:
ηλέκτρησι
Par. N.
λέκτραισιν
Par. E.
ηλέκτροισιν
Vit.
εἴληχεν
Μ.
εἴληχε
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
πύλας
a pr. manu M. secunda ε superscripsit.
404
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-513
γίγας ὅδ᾽ ἄλλος:
γίγας ὅδ᾽, ἄλλου
ex Par. A. et Marklandi ad Eur. Suppl. v. 872. coniectura Brunckius, qui idem in Par. B. vulgato superscriptum dicit. Marklandus falso ad scholiastam provocat. Legit is
γίγας ὁδ᾽ ἄλλος
, ut in M. ceterisque libris scriptum est. Hoc verissimum.
Γίγας ὁδ᾽ ἄλλος
, alius ille gigas, ita dictum est ut saepe in simili re solet. Notum proverbium
ἄλλος οὗτος Ἡρακλῆς
. Maxime haec et similes formulae frequentatae sunt Nonno et hunc sectantibus. Si quis in eo haereat, quod gigas non unus, sed plures fuerint, idem est ac si dixisset
ἄλλος γίγας, παρὰ τοὺς προτέρους
, quemadmodum Lucianus loquitur Alex. 43. p. 249.
ἐγώ, ἦ δ᾽ ὅς, Ασκληπιὸς νέος, ἄλλος παρ' ἐκεῖνον τὸν πρότερον
.
405
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-514
μείζων, ὁ κόμπος δ᾽ οὐ κατ᾽:
μείζων δ᾽ ὁ
Οχ.
μείζων
omisso δ' Par. E.
κόμπος οὐ
Ox. Ald. Turn.
κατ'
omittit Par. E.
406
407.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-515
ἀπειλεῖ ... κραίνοι:
ἀπειλῆ
Lips.
κραίνοι
recte Brunckius, et sic M. Par. L. N. Colb. 1. et ab alia manu Cantabr. 2.
κράννοι
Rob.
κράνος
Lips. Ceteri
κράνοι
. In M. ad αι a recentiore manu α supra adscriptum. Similiter dictum est v. 530.
πύργοις ἀπειλεῖ τοῖςδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι θεός
.
407
408.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-516
τε ... θέλοντος:
τε
omittit Lips.
θέλλοντος
G.
408
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-517
Ἔριν ... ἐμποδὼν σχεθεῖν:
ἔρριν
G.
ἐμποδὼν
Vit. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Η. Κ. L.
ἐμποδῶν
Rob.
οὐδὲ τὸν τοῦ Διὸς σκηπτὸν εἰς γῆν κατενεχθέντα, ἤ αὐτοῦ τοῦ Διὸς φιλονεικήσαντος, ἐμποδὼν γενέσθαι
scholion in M. quamquam M.
ἐκποδῶν
habet.
ἐκ ποδῶν
G. Ald.
ἐκπεδὼν
Lips.
ἐκποδὼν
Turn. Praeferendum iudicavi
ἐμποδών
. Neque se Iovis iram impedimenti loco habiturum. Altera lectio,
ἐκποδών
, in qua αὐτόν intelligi debet, multo est durior.
σχεθεῖν
Blomfieldius. Libri
σχέθειν
.
410
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-518
κεραυνίους βολὰς:
κεραυνοὺς βολὰς
Lips.
411
412.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-519
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν:
μεσημβρινοῖσιν
Μ.
μεσιβρινοῖσι
G.
μεσηβρίνοισι
Vit.
θάλπεσιν
Μ.
θάλπαισι
Rob.
θάλπεσι
ceteri.
προσήκασεν
, iola a recentiore manu subscripto, Μ.
προσείκασαν
Lips. Ceteri
προσείκασεν
.
412
413.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-520
γυμνὸν:
δεινὸν
γρ.
γυμνὸν
Vind. 3. Post
γυμνὸν
litura in M.
413
414.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-521
φλέγει ... διὰ χερῶν:
φέγγει
γρ.
φλέγει
Vind. 3.
χειρῶν
G. Lips. Par. E. Ald. Rob.
414
415.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-522
φωνεῖ γράμμασιν "πρήσω:
φωνεῖ
ultimis duabus litteris a sec. manu in litura M.
φωνεῖν
Ald.
φρονεῖ
Par. E.
γράμμασιν
Μ. Ceteri
γράμμασι
.
πρίσω
Ald. Rob.
415
416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-523
πέμπε, τίς ξυστήσεται:
πέμπε
ultima littera a sec. manu in litura M.
περπατὶς
Rob.
τίς ξυμβήσεται
Plutarchus in initio Thesei.
416
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-524
κομπάζοντα:
κομπάσαντα
Μ. a recentiore manu ζο supra scripto, et Vit. Par. L. Ven. Β.
κομάζοντα
Lips. Ceteri
κομπάζοντα
.
417
418.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-525
NA:
καὶ τῷδε κέρδει
spectat ad praegressam Eteoclis orationem. Hoc lucro, quod hic iactator est, accedit aliud, quod ipsa illa iactatione Iovis iram provocabit.
418
419.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-526
ἀνδράσιν:
ἀνδράσιν
Cantabr. 1. Ceteri
ἀνδράσι
.
419
420.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-527
γλῶσσ᾽ ... γίγνεται κατήγορος:
γλῶσσα
, supra scripto altero ν a sec. manu, M.
γίγνεται
Porsonus. Libri
γίνεται
.
διδάσκαλος
pro
κατήγορος
Lips. Rob. et Blomfieldio teste Ask. A. Idem adscriptum in Mosc. 1. Sic etiam scholiastes.
420
421.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-528
δρᾶν παρεσκευασμένος:
δρᾶν
Lips.
παρασκευασμένος
Par. C. et ε a sec. manu supra adscripto ad alteram syllabam M.
421
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-529
θεοὺς ἀτίζων: Libri
θεοὺς ἀτίζων
. Scribendum erat
θεοὺς ἀτίζων
. Monosyllabi
θεός
exempla congessit Porsonus ad Eur. Or. v. 393.
422
424.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-530
γεγωνὰ:
γεγωνὰ
Brunckius.
γεγωνία
Ask. A. Sed ad probandam Brunckii emendationem ducunt quae ceteri libri habent.
γεγωνᾷ
(sic) M.
γεγωνεῖ
Mosc. 2.
γεγωνᾷ
(sic) Ald. Rob.
γεγωνα
ceteri. In G. ᾷ in litura scriptum est. Hesychius
γεγωνόν, τὸ ἐξακουστόν, μεγαλόφωνον
.
424
425.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-531
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-532
ἐξῃκασμένον:
ἐξηκασμένον
, iota a recentiore manu subscripto, M. Ceteri
ἐξεικασμένον
.
426
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-533
μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς:
μεσημβρινοῖσιν
Μ.
μεσηβρινοῖσι
G.
θάλπεσιν τοῖς
Μ.
θάλπεσι τοῖς
G. Lips. Ald. Rob. Turn.
θάλπεσι τοῦ
Vit. Colb. 1. Par. N.
427
429.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-534
αἴθων ... Πολυφόντου βία:
αἴθων
, ut reliqui libri, sed ad ο supra adscripto ο Lips. Vtrumque, et
αἴθων
et
αἰδῶν
, in scholiis commemoratur.
πολυφόντα
Οx. Ald.
βία
Ald. Rob.
429
430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-535
NA:
φερέγγυον φρούρημα
affert Thomas M. p. 381, 12. ed. Ritsch.
430
431.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-536
εὐνοίαισι:
εὐνοίαισι
Cantabr. 1. et erasum videtur in M.
431
432.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-537
ἐν πύλαις εἰληχότα:
ἐν πύλαις εἰληχότα
ante sec. manus emendationem M. Plato de re publ. VIII. p. 550. C. non satis accurate huius versus meminit, quum dicit
οὐκοῦν μετὰ τοῦτο, τὸ τοῦ Αἰσχύλου, λέγωμεν ἄλλον πρὸς πύλαις τεταγμένον;
Aug. Nauckius ad Aristoph. Byz. p. 230. Platonem
πρὸς πύλαις
scripsisse putat.
432
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-538
ὄλοιθ᾽ ὃς ... ἐπεύχεται:
ὄλοιθ'
Ald. Rob.
εὔχεται
Lips.
433
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-539
μιν:
νιν
Brunckius. Libri
μιν
. Libri
ἐπισχέθοι
. Scripsi
ἐπισχέθοι
, quo hic versus strophico accurate exaequatur. Et pertinet fortasse ad hoc vocabulum codicis Vit. glossa,
καταλάβοι
.
434
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-540
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-541
ἑδωλίων μ' ὑπερκόπῳ: Libri
εδωλίων ὑπερκόμπῳ
. Brunckius
ὑπερκόπῳ
, et sic margo Ald. apud Burtonum. Sed addito pronomine scribendum erat
εδωλίων μ' ὑπερκόπῳ
.
436
440.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-542
πήδησεν: Libri
πήδησεν
. Omissi augmenti signum, quo carere possumus, Brunckius adiecit.
440
441.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-543
Νηΐσταισι προςβαλεῖν:
νηίστησι
a pr. manu M. alia manus ο delere voluisse videtur.
νηίστισι
G. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. L. Vind. 2. Ald: Rob.
νηίστιοι
441
441.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-544
Νηΐσταισι προςβαλεῖν: Vit. Par. A. B. Turn. et η ad penultimam syllabam superscripto Lips. Scribendum erat
Νηΐσταισι
. V. ad Eur. Phoen. v. 1112.
προσβαλεῖν
Lips.
441
442.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-545
ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν:
ἵππους γ᾽ ἐν
Rob.
ἀμπυκτῆρσι
G. Lips.
442
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-546
πρὸς πύλαις:
πρὸς πύλας
Ald. Rob.
443
444.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-547
φιμοὶ ... βάρβαρον τρόπον:
φριμοὶ
Vit. Schatzii coniectura,
βάρβαρον βρόμον
, aliquid commendationis quum ab eo habet, quod librarius ad v. 446. oculis aberrare potuit, tum ab explicatione scholiastae,
ἀπηνῇ ἦχον ἢ ἐπεὶ ἡ σύριγξ βοᾷ
. In Vit. glossa,
κατὰ ἦχον ἄσημον
. Eteoclem mox ad haec v. 456. respondere Schützius animadvertit
ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται
. Nihilo minus
τρόπον
servandum duxi, sive more interpretari aliquis velit, sive de ipsa soni conformatione accipiat, ut
Λυδίῳ ἐν τρόπῳ
apud Pindarum Ol. XIV. 17.
444
445.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-548
μυκτηροκόμποις πνεύμασιν:
μυκτηροκόπαν
Par. E.
πνεύμασιν
Μ. Ceteri
πνεύμασι
.
445
446.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-549
ἐσχημάτισται δ᾽ ... οὐ σμικρὸν:
σημάτισται δ᾽
vel
εἰσημάτιστα δ'
a pr. manu M. quod sec. correxit.
σμικρὸν
Rob.
μικρὸν
M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Ask. A. Ox. Ald. Turn.
446
447.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-550
προςαμβάσεις:
προςαμβάσεις
Canterus Nov. lect. III. 3.
πρὸς ἐμβάσεις
G.
ἀμβάσεις
omisso
πρὸς
Par. E. Ceteri
πρὸς ἀμβάσεις
.
447
448.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-551
στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι:
στείχη
Vit.
πύργων
G. et ο superscripto Par. C.
πύγων
, ad τω superscripto ο, Lips.
ἐμπέρσαι
Par. G.
ἐκπέρσας
G.
ἐκπρῆσαι
γρ.
ἐκπέρσαι
Vit. et adscriptum
ἐκπρῆσαι
in Par. B.
448
449.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-552
βοᾷ δὲ χοὗτος ... ἐν ξυλλαβαῖς:
βοᾷ δ᾽ οὗτος
G.
ἐν
omittit Rob.
ξυλλαβαῖς
M. et regius Spanhemii. Ceteri
συλλαβαῖς
.
449
450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-553
σφ' ἐκβάλοι:
σφ᾽ ἐκβάλλοι
G.
ἀφ᾽ ἐκβάλοι
Cantabr. 1.
ἀφεκβάλοι
Colb. 1.
σφ' ἐκβάλῃ
Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. C. Ε. F. L. Colb. 2. Vind. 3.
σφ' ἐκβάλλῃ
Vind. 2. 4.
450
451.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-554
καὶ τῷδε φωτὶ:
καὶ τῷδε τῷ φωτὶ
G. Cantabr. 2. Vind. 1. Ald.
451
452.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-555
δούλειον:
δούλεινον
Lips.
452
453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-556
σὺν τύχῃ δέ τῳ:
σὺν τάχει
Lips. Rob.
δέ τῳ
, iota, ut videtur, a sec. manu addito, Μ.
δέ τω
G. Lips.
δέ τῳ
Taur.
δὲ τῷ
Vit. Turn.
δὲ, τῷ
Ald. Rob. γρ.
ξυντύχοι καὶ ἄν ποτε, ἵνα συμβάλῃ τῷ καὶ ἐκείνῳ τῷ Ετεόκλῳ
Par. B.
σὺν τύχῃ δέ τῳ
legit etiam Triclinius ad Soph. Oed. R. v. 80.
453
454.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-557
καὶ δὴ πέπεμπται, κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων:
καὶ δὴ πέπεμπ᾽ οὐ
M. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. B. H.
καὶ δὴ πέμπτ᾽ οὐ
Vit. (sic Vit.) Par. C. Ε.
καὶ δὴ πέμπετ᾽ οὐ
Lips. Mosc. 1. Par. A. L. N. Colb. 1. Ven. A. B. Ald. Rob.
καὶ δῆτα πέμπετ᾽ οὐ
G. Mosc. 2.
καὶ πέμπεται δ᾽ οὐ
Turn. quod speciem habet emendationis. Deinde
ἐν χερσὶν
Vit. Par. N. Scribendum erat, remota negatione,
καὶ δὴ πέπεμπται
, graviore multo sententia, idque vidit etiam Erfurdtius ad Soph. Ai. p. 514. Sed tollenda etiam erat interpunctio in fine praecedentis versus atque ita continuanda oratio,
πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῷ
καὶ δὴ πέπεμπται, κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων, Μεγαρεύς.
Nam καὶ δή, quod prope idem est atque ἤδη, ita collocari constat. V. ad Vigerum adn. 301. b.
454
455.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-558
τοῦ:
τῶν
Lips. Ceteri omnes
του
, nisi quod articulum omittit Colb. 1. In Par. N.
ἐκ
abesse dicit Vauvillersius: voluisse videtur
του
scribere.
455
456.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-559
οὔτι μάργων:
ὃς οὔτ᾽ εἰμάργων
G.
μαργῶν
Lips.
μάργων
, evanido utroque accentu, M.
456
458.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-560
χθονί:
χθονός
, cum glossa
τῇ γῇ ταύτῃ
, G.
458
459.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-561
δύ᾽ ἄνδρε καὶ:
δύο
Par. G. N.
ἄνδρες
Par. N.
ἄνδρας
G. Vind. 1. 2. 3. 4. et ε superscripto Ox.
ἄνδραν
Par. E.
καὶ τὸ
Par. C.
459
460.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-562
ἑλὼν ... πατρός:
ἑλὼν
γρ.
ἐλθὼν
Par. B.
πατρὸς
γρ.
πάλιν
idem.
460
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-563
ἄλλῳ, μηδέ μοι ... λέγων:
ἄλλον
Cantabr. 1. et adscriptum in Par. B.
μηδέ μοι
Turn.
μὴ δέ μοι
M. G. Vit. Lips. Ald.
μηδέν μοι
Par. G.
μὴ δέ
, omisso μοι, Rob.
λέγων
γρ.
λίαν
Par. B.
461
462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-564
ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὖ τελέσαι:
ἐπεύχομαι δὴ τάδε μὲν
Μ. G. Vit. Ox. Par. Β. C. N. Ven. A. Turn.
ἐπεύχομαι δὴ τῷδε μὲν
Lips. et superscripto
τάδε
Par. A.
ἐπεύχομαι τάδε μὲν
Αld.
ἐπεύχομαι τῷδε μὲν
Cantabr. 1.
ἐπεύχομαι τῷ δὲ μὲν
Rob.
εὐτυχεῖν σε
G. Par. N. Ceteri
εὐτυχεῖν
. Neque eleganter iuncta sunt
εὐτυχεῖν
et
δυςτυχεῖν
, neque syllabae pares antistrophicis. Quare scripsi
ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὖ τελέσαι
.
462
463.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-565
ἰὼ πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυςτυχεῖν:
τοῖσι δὲ δυστυχεῖν. ἰὼ πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων
Rob.
πρόμαχε τῶν ἐμῶν
Cantabr. 2. Par. K. L. N. Colb. 1. Ven. Β.
προμ ἐμῶν
Mosc. 2. cum glossa
βοηθὲ τῶν
.
463
464.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-566
ὑπέραυχα βάζουσιν ... πτόλει:
ὡς ὑπέραυχα βάζουσιν
Par. Α. Ν.
ὡς ὑπέραν χαβάζουσ'
Ald.
ὡς ὑπέρανχα βάζουσ'
Μ. et reliqui.
πτόλει
M. Lips. Arund.
πόλιν
Rob. Ceteri
πόλει
.
464
465.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-567
μαινομένᾳ:
μαινομένᾳ
M. Cantabr. 1. Par. A. B. L. Ask. A. et η superscripto Lips.
μαινομένῃ
G. Vit. Ald. Rob. Τurn.
μαινομαίνη
Par. C.
465
466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-568
νεμέτωρ:
νεμέτω
, cum glossa
διεξαγέτω
, Mosc. 2.
466
467-468.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-569
γείτονας πύλας ... Ὄγκας Ἀθάνας ... ξὺν βοῇ:
γείτονας πύλας ἔχων Ὄγκας Αθάνας
alfert Thomas M. p. 76, 19. ed. Ritsch.
πύλας ἄλλος γείτονας
Par. Ε.
πύλας ἄλλας γείτονας
Vind. 2. 4.
ὀγγὰς
G.
ὄγγας
, cum glossa
τῆς μεγαλόφρονος
, Mosc. 2.
ἀθήνας
G. Οχ. Hesychius
Ὄγκας Ἀθηνάς, τὰς Ωγυγίους πύλας λέγει
.
ξύμβοῇ
Lips.
σὺν βοῇ
Par. L.
469.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-570
Ἱππομέδοντος ... τύπος:
Ἱππωμέδοντος
suo, ut videtur, arbitratu Turnebus. Priscianus de metris comn. p. 1328. Putsch. 250. Lind. 420. Gaisf. Aeschylus in
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας, Ἱππομέδοντος σῆμα
(ita libri)
καὶ μέγας τύπος
. In principio enim trochaeum posuit. Quem imitans Sophocles, teste Seleuco, profert quaedam contra legem metrorum, sicut in hoc,
Αλφεσιβοίαν, ἣν ὁ γεννήσας πατήρ
. Hic quoque iambus a trochaeo incipit.
469
469.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-571
τύπος:
κτύπος
Mosc. 1. Par. L. Rob. adscriptumque γρ.
κτύπος
in Lips.
τύπος
γρ.
πόνος
Par. B.
469
470.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-572
ἅλω ... πολλήν: Haec verba,
ἅλω ... δινήσαντος
, affert scholiastes Aristophanis ad Vesp. v. 18.
ἄλω
Vit. Lips.
ἄλλω
Ald. Hesychius
ἅλως, ἡ τοῦ ἡλίου ἢ σελήνης περιφέρεια. Αἰσχύλος περιφέρεια τῆς ἀσπίδος καὶ κύκλος
.
πολύν
Vind. 2. 4. Rob. Idem hoc
πολύν
bis habet Par. E.
470
471.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-573
ἔφριξα ... ἐρῶ:
ἔφριξε
Οχ. Ald.
λέγω
pro
ἐρῶ
G.
471
472.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-574
σηματουργὸς δ᾽ ... ἄρ᾽ ἦν:
σημαντουργός
Par. E. N. Vind. 1. 2. 3. 4.
ἄρ᾽ ἦν
Μ. a sec. manu et G. Vit. Lips. Turn.
ἆρ᾽ ἦν
M. a pr. manu et Ald. Rob.
γ' ἂρ
ex Par. E. affertur.
ἀνὴρ
Arund. Par. H. Ask. A. Colb. 2. Ven. B. et adscripto γρ.
ἄρ᾽ ἦν
Cantabr. 2.
δ'
G.
472
473.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-575
ὤπασεν:
ὤπασεν
Μ. Ceteri
ὤπασε
.
473
474.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-576
Τυφῶν᾽, ἱέντα ... διὰ στόμα:
τυφῶν ἱέντα
G.
τυφών, ἰόντα
Lips.
διὰ στόματος
Rob.
474
475.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-577
λιγνὺν ... αἰόλην:
λιγνῶν
, superscripto ο ad ω, Lips.
ἀιόλα
Par. E.
475
476.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-578
πλεκτάναισι:
πλεκτάναις
Cantabr. 1.
πλεκτάναι
Par. C.
476
477.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-579
478.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-580
ἐπηλάλαξεν ... ἔνθεος δ' Ἄρει:
ἐπηλάλαζεν
G. Ask. A. et adscriptum in Par. B.
ἔνθεον ἄρει
Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. G. E. K. Ask. A. Vind. 1. Rob. Turn. et adscriptum in Par. Β.
ἄρῃ
M. Vind. 3.
ἄρην
Vit. Par. B.
ἄρειν
Αld.
ἄριν
, cum glossa
τῷ
, G.
478
479.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-581
βακχᾷ ... ἀλκήν ... Θυιὰς ... φόβον: Scribi etiam
βάκχα
scholiastes dicit.
βακχὼν
Par. E.
ἀρχὴν
, supra scripto
ἀλκήν
, Par. C.
Θυιάς
Brunckius, et sic teste Blomfieldio Arund. Ceteri
θυάς
, nisi quod
θυᾶς
habet Lips.
θοᾶς
G.
φόβου
G.
φόνον
scribendum coniecit Canterus. Ea mutatio maiore cum fructu v. 481. adhiberetur.
479
480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-582
481.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-583
φόβος:
φόβον
Par. B. Ask. A. Idem habet G. sed supra adscripto
ὁ
et
αὐτοῦ
, et e correctione Vit. quum antea habuisset
φόβος
, ut ceteri. Vulgatae scripturae haec est sententia, terror sese iactat ad portas. Id quum universe dicatur de rebus omnibus, quibus Hippomedon formidabilis est, patet non idem esse quod praecessit
φόβον βλέπων
. Sed vereor tamen ne Aeschylus hic scripserit
φόνον γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται
.
481
482.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-584
πρῶτον ... Ὄγκα ... ἥτ' ἀγχίπτολις:
πρῶτον
Μ. Turn.
πρῶτα
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Οχ. Par. C. E. N. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob.
ὤγκα
Lips.
ἥτ'
libri et Thomas M. p. 77, 2. ed. Ritsch. apud quem scriptum est
ἥτ' ἀγχίπολις πύλαισι γείτων
. Stanleius, ut Burtonus refert, scribendum coniecit
Παλλὰς ἡδ᾽ ἀγχίπτολις
. Non sollicitandum est
ἥτε
. Hoc dicit, Pallas, ut quae iutatur hanc urbem.
ἀγχίπτολις
. γρ.
ἐγχίπτολις
,
ἡ διὰ τοῦ ἔγχους πορθοῦσα τὰς πόλεις
Par. B.
482
483.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-585
πύλαισι γείτων ... ἐχθαίρουσ᾽:
γείτων πυλαῖσιν
Par. L.
ἐχθραίνουσ'
Οx.
ἐχθαίρνουσ'
Ald.
ἐχθαίρουσιν
Lips.
ἐχθραίρουσ'
Cantabr. 1. Par. L.
483
484.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-586
εἴρξει ... δύςχιμον:
εἴρξοι
Cantabr. 1. Ven. B. Ald. Turn.
δύσχημον
, ad
ι
a recentiore manu
ε
supra adscripto, Μ.
δύσχειμον
Ald. Rob.
δύσχειμω
, sed mutatum in
δύσχημον
, Lips.
484
485.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-587
Ὑπέρβιος:
ὑπέρβικος
G. τε, sed mutatum in
δέ
, Vit. Idem
τέκος
.
485
486.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-588
488.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-589
οὔθ᾽ ὅπλων:
οὔθ᾽ ὅπλων
Lips. Rob.
οὐδ᾽ ὅπλων
M. G. Vit. Cantabr. 1. Colb. 1. Ox. Par. B. Taur. Ald. Turn.
488
489.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-590
εὐλόγως ξυνήγαγεν:
εὔλογος
Par. C.
ξυνήγαγεν
Brunckius.
συνήγαγεν
libri. Philotheus archiepiscopus Selymbriensis in Codicibus Nanianis p.533.
ὥσθ᾽ ὅ φησιν Αἰσχύλος, Ἑρμῆς ταῦτα εὐλόγως συνήγαγεν
.
489
490.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-591
ἀνὴρ ... ἀνδρὶ ... ξυστήσεται:
ἀνήρ
Porsonus.
ἀνὴρ
libri.
ἀνδρὶ
supra versum in M. omissum in G.
τῷδε
Vit.
ξυνστήσεται
Μ.
490
491.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-592
492.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-593
πυρπνόον:
πυρίπνοον
Vit.
πυρπνόων
Ald.
492
493.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-594
Ζεὺς ... ἐπ᾽ ἀσπίδος:
Ζεὺς
omittit G.
ὑπ' ἀσπίδος
Vit Colb. 1.
493
494.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-595
σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων:
σταδαίως
Lips. Rob.
ἧστε
Lips.
χειρὸς
Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Ald. Rob.
φλέγον
, cum glossa
καίον
, Taur. In Lips.
φλέγον
radendo ex
φλέγων
factum, supra autem scriptum est γρ.
φέρων
. Habent
φέρων
Par. F. L. Ask. A. Rob. et a sec. manu Colb. 2. Idem adscriptum in Par. Β.
φέρον
commemorat Turnebus.
ἔχων
Cantabr. 1. et adscriptum in Vind. 3.
494
495-501.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-596
NA: Dindorfius versus 496 - 501. (
τοιάδε ... τυχών
) ab interpolatore profectos censet. Assentior ita ut versus 495.498-501. non putem esse Aeschyli. Recte enim procedunt haec,
Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπ᾽ ἀσπίδος σταδαῖος ἦσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων. τοιάδε μέν τις προςφίλεια δαιμόνων· πρὸς τῶν κρατούντων δ᾽ ἐσμέν, οἳ δ᾽ ἡσσωμένων.
Sic etiam apparet, quid interpolatorem moverit, ut cetera adderet.
495.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-597
κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον:
κἄπω
Taur.
εἶδεν
Μ.
οἶδε
Lips. Cantabr. 1. Par. L. Rob.
Ζηνά του νικώμενον
probabiliter Elmsleius ad Eur. Iph. Aul. v. 1265. in Censuris trimestribus XIV. p. 461.
495
496.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-598
τοιάδε μέν τις προςφίλεια:
τοιαύτη
γρ.
τοιάδε
Vit.
τοιαῦτα
Colb. 1. idemque ad
τοιάδε
supra adscriptum in G. Libri
μέντοι
. Ιd quid sibi velit hoc loco, non intelligo. Scripsi
μέν τις
.
προσφίλια
G.
496
497.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-599
498-499.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-600
NA: Vulgo hi duo versus ordine inverso leguntur. Mutavit ordinem Brunckius secutus Par. A. B. In M. hi duo versus et duo sequentes hoc ordine leguntur, 498. (
εἰ Ζεύς γε
) 500. (
Ὑπερβίῳ τε
) 499. (
εἰκός γε
) 501. (
σωτήρ
): sed a recentiore manu adscriptae sunt litterae β γ α δ, quae hunc vulgarem versuum ordinem restituendum esse indicant, 499. 498. 500. 501.
498.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-601
εἰ Ζεύς γε ... καρτερώτερος:
εἰ ζεύς γε
Μ. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. A. B. E. Turn.
εἰ ζεύς τε
G. Οx. Aid. Rob.
καρτερώτατος
Ox. Par. E. Ald.
498
499.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-602
εἰκὸς δὲ πράξειν ... ἀντιστάτας:
εἰκός γε
, ad
γε
a recentiore manu
δὲ
supra adscripto, M.
499
499.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-603
πράξειν ... ἀντιστάτας:
πρᾶξιν
a pr. manu M. recentior acutum accentum et alteri syllabae
ειν
supra adscripsit.
πράξιν
Ald.
ἀντηρέτας
Mosc. 1. Par. K. L. Ven. B. Sic erat v. 266.
499
500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-604
Ὑπερβίῳ τε:
ὑπερβίῳ γε
Rob. Vict.
500
501.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-605
σωτὴρ γένοιτ' ἂν ... ἐπ᾽ ἀσπίδος:
γένοιτ' ἂν
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
γένοιτο
, omisso
ἂν
, Cantabr. 2. Colb. 2. Par. L. Ven. B.
σώματος
Lips.
ὑπ' ἀσπίδος
Rob.
501
502.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-606
δὴ:
δ'
, quod reliqui hibri omittunt, ex Rob. recepi.
διὸς γρα
δορὸς
Par. B.
502
503.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-607
ἔχοντ᾽:
ἔχοντ'
Brunckius. Libri
ἔχοντα
.
503
504.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-608
δαίμονος ... ἐχθρὸν ... βροτοῖς τε καὶ:
δαίμονος
Brunckius. Libri
δαίμοσιν
. Sed scholiastes
πιστεύω ἀπολεῖσθαι τὸν ἔχοντα ἐν τῷ σάκει τὸν ἐχθρὸν Διὸς δαίμονα
. Deinde
ἐχθρῶν
Vit. Οx.
βροτοῖς τε καὶ
Brunckius.
βροτοῖσί τε καὶ
M. G. Vit. Lips. Par. L. Taur. Vind. 1. 3. Ald. Turn.
βροτοῖσί γε καὶ
Ox. Par. C. Vind. 2. 4.
βροτοῖσι καὶ
Rob.
504
505.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-609
506.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-610
πρόσθε πυλᾶν κεφαλὴν:
πρόσθε
Brunckius, et sic M.
πρόσθεν
ceteri.
πυλῶν
Ven. 1. et ex correctione G. in quo
πυλῶν
fuerat.
κεφαλὴν
G.
506
507.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-611
οὕτως γένοιτο:
οὕτω
Lips. Arund. Vind. 2. 4. Rob.
γένοιτ' ἂν
G. Taur. Vind. 1.
507
508.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-612
πέμπταισι προςταχθέντα ... Βορραίαις:
πέμπαισι
Vit.
προταχθέντα
Ven. Β.
προσταγέντα
Cantabr. 1. 2. Rob.
προσταθέντα
Vit.
Βορραίαις
Porsonus.
βορρέαις
Par. L.
βορρέας
M. Vit. Cantabr. 2. Colb. 1. Ox. Par. A. B. Rob.
βορέαις
G. Lips. Cantabr. 1. Par. C. Taur. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
βορρίαις
Par. N.
βορέαισι
Turn. V. Vngeri Theb. Parad. I. p. 333.
508
509.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-613
511.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-614
ὀμμάτων θ᾽:
ὀμμάτων δ'
Vit. et
θ'
superscripto Par. L. Omittit particulam Rob.
511
513.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-615
δορός· ... μητρὸς: Vulgo
Διός
. Ex G. Cantabr. 2. Ask. A. Rob. recepi
δορός
. Ita haec simillima sunt versui 47. ubi septem duces simpliciter dicebantur coniurasse
λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ
.
μητρὸς
Vit. Ox.
ματρός
, minio supra adscripto η, G.
ματρός
Μ. et ceteri.
513
514.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-616
καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις:
καλίπρωρον
G. Ald. Tzetzes ad Lycophr. v. 1345.
μετέφρασε δὲ τὸ Αἰσχύλειον. ὃν γὰρ ἀνδρόπαιδα φησιν Αισχύλος, οὗτος νέανδρον ὡς μεταφράζων λέγει
.
514
516.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-617
ταρφὺς ἀντέλλουσα:
ταρφὺς
ab initio etiam Lips. sed factum inde
ταρφύς
.
φυούσης
ἀντέλουσα
Lips. Cantabr. 1. Par. G. N.
ἀνατέλλουσα
Vind. 2.
516
517.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-618
ὃ δ᾽:
ὃ δ'
Vit. Ald. Rob. Τurn.
ὃ δ'
, supra scripto ὦ, Lips.
ὁ δ’
ceteri.
517
518.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-619
γοργὸν δ᾽ ὄμμ᾽:
γοργόν τ'
Colb. 2.
καὶ γοργὸν δ’
Ald.
καὶ γόργον
etiam ex Par. E. affertur.
ὁμ'
pro
ὄμμ'
G.
518
519.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-620
οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ' ἐφίσταται:
οὐ μὴν δ'
Vit.
ἀκόμαστός γ'
Par. E.
ἀκόλαστός γ'
Colb. 1.
ἀκόλαστός τ'
Par. N.
ἐπίσταται
Vit. Colb. 1. Par. N.
519
521.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-621
κυκλωτῷ ... προβλήματι:
κύκλῳ τῷ
Μ.
κύκλῳ τῷ
Αld.
κυκλώτου
Cantabr. 2.
προβλήματι
Colb. 1. Par. N.
521
522.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-622
προςμεμηχανημένην:
προςμεμηχανημένην
M. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. B. N. Ask. A. Rob. et supra scripto ευ Cantabr. 1. γρ.
προςμεμηχανευομένην
Par. B.
προςμεμηχανευμένη
Ald.
προςμεμηχανευμένην
G. Turn. V. v. 624.
522
523.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-623
γόμφοις ἐνώμᾳ, λαμπρὸν ἔκκρουστον: Non opus est Wakefieldii coniectura Silv. crit. III. p.75.
γόμφοισι νωμᾷ
.
λαπρὸν
Vit.
ἔκρουστον
Lips. Eustathius p. 1160, 49.
ἴσως δὲ καὶ μηχανῇ τινὶ ἐκινοῦντο, ἔκκρουστα ὄντα καὶ οὐ διόλου προςηλωμένα τῷ σάκει. καὶ οὕτω ἐφάνταζον τοῖς ὁρῶσι τὸ αὐτοκίνητον, ὁποῖον δή τι πλάττει καὶ Αἰσχύλος ἐν τοῖς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας
.
523
524.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-624
ὑφ᾽ αὐτῇ:
ὑπ' αὐτῇ
Vit. Lips. Vind. 2. 4. Rob.
ὑφ᾽ αὑτὴν
sic G. Wakefieldius
ὑφ' ἑαυτῇ
scribendum putavit. Erunt fortasse, qui hanc coniecturam firmari putent eo quod scholiastes haec ita explicat,
φέρει δὲ ἡ Σφίγξ ἕνα τῶν Καδμείων ἐν τοῖς ὄνυξιν ἑαυτῆς οὕτως ὥςτε δοκεῖν ἐπ' αὐτῷ πλεῖστα βέλη ἰάπτεσθαι καὶ πέμπεσθαι
. Similis est alterius scholiastae interpretatio. Vterque scholiastes videtur
ὡς
ad infinitivum rettulisse, quod fieri non potest. Sensus est, fert Sphinx virum Thebanum, quo is quam plurimis telis petatur.
'Yφ' αὑτῇ
recte se habere videbitur, modo recte animo informaveris effigiem Sphingis Thebanum ferentis. Non in superiore scuti parte Sphinx, in inferiore Thebanus erat, sed omnem scuti orbem obtinebat Sphinx ita, ut ante eam esset Thebanus, a quo maximam partem tegeretur: gestus autem Sphingis erat is, ut sub se ferret Thebanum. Sic demum fieri poterat, quod volebat Parthenopaeus, ut tela, quae scuto illo exciperet, Thebanum istum ferirent.
524
525.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-625
ἰάπτεσθαι:
ἰάπτηται
Taur. Vind. 3. et in rasura, sed a pr. manu, G. Adscriptum in G. Taur.
πέμπωνται
.
525
527.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-626
μακρᾶς ... καταισχυνεῖ:
μακρᾶς τε
Vit. Libri
καταισχυνεῖν
, nisi quod
καταισχύνειν
habet Lips.
κατ' αἰσχυνεῖν
G. Scripsi
καταισχυνεῖ
. Nam infinitivus pro particulis
δ' οὐ
exigere videtur
οὐδέ
. Confirmavit hanc coniecturam M. in quo hoc ipsum scriptum est
καταισχυνεῖ
.
527
528.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-627
Παρθενοπαῖος:
ὁ παρθενοπαῖος
Par. F. non M. qui articulum non magis habet quam ceteri. In G. ὁ minio supra adscriptum.
528
529.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-628
Ἄργει δ᾽ ἐκτίνων:
ἄργει τ'
Colb. 1. Par. N.
ἐκτείνων
G.
529
530.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-629
τοῖςδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι: Pro
τοῖςδ᾽ ἃ μὴ
habent
δείν' ἃ μὴ
Par. L. Rob. et Cantabr. 2. Par. K. Ven. 2. errare enim videtur Butlerus, qui his codicibus
ἂν
tribuit. Adscriptum est
δείν'
etiam in Par. B. Sumptum est autem ex ν. 407.
κραίνοι
M. Lips. Cantabr. 2. Par. Α. Β. (v. Brunckium ad ν. 428 = 407.) Κ. L. Ven. B. Ald.
κραίνει
G.
κράνοι
Vit. Ox. Rob. Turn.
530
532.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-630
ἀνοσίοις κομπάσμασιν:
ἀνοσίαις
, supra scripto a sec. manu οις, M.
κομπάσμασιν
M. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B.
κομπάσμασι
G. Lips. Ald. Rob. Turn. Satis recte haec explicavit alter scholiastes,
εἴθε γὰρ τύχοιεν παρὰ τῶν θεῶν ὧν καθ᾿ ἡμῶν φρονοῦσιν, τουτέστιν ἅπερ ἡμῖν ἀπειλοῦσιν αὐτοὶ πάθοιεν, καὶ ὄντως ἂν εἰ γένοιτο τοῦτο, ἀπολέσθειεν ἂν σὺν
532
532.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-631
NA:
αὐτοῖς ἐκείνοις κομπάσμασι πανώλεθροι καὶ παγκακῶς
. Non opus est ut cum Dindorfio ante v. 521. aliquot versus excidisse putemus, versuum autem 532. 533. ordinem invertamus.
532
533.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-632
ἦ τἂν ... παγκάκως:
ἦ τῶν
Blomfieldius. Libri
ἦ τ᾽ ἂν
vel
ἦτ᾽ ἄν
.
τ'
, sed superscripto κ, Ox.
παγκακῶς
omisso τ' Cantabr. 2.
533
534.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-633
ἔστιν δὲ καὶ τῷδ᾽:
ἔστι δὲ
Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
δὲ
omittit Ven. B.
τὸν δ᾽
pro
τῷδ᾽
Lips. Par. E.
534
535.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-634
χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον: Tzetzes Chil. IV. 982.
ὁ παῖς τοῦ Εὐφορίωνος ὁ τραγικός Αισχύλος ἐν δράματι ὃ λέγεται Ἑπτὰ οἱ ἐπὶ Θήβαις Ετεοκλέα τῶν Θηβῶν εἰςφέρει βασιλέα παγκαλῶς περὶ Αργείων στρατηγῶν ἑπτὰ διερωτῶντα, τίς ποίᾳ πύλῃ τῶν Θηβῶν τὴν μάχην συγκροτήσει. καὶ λέγει τις ἐξάγγελος τὰς κλήσεις τῶν Αργείων, ἑκάστῳ τῶν Αργείων δὲ Θηβαῖον ἀντιτάττει, λέγων ἑκάστῳ τῶν αὐτοῦ τοὺς πρέποντας ἐπαίνων, ὡς ὃ μὲν ἀντιτάξεται τῷ δεῖνι τῶν Αργείων, καὶ συμβαλών, ὡς μοι δοκεῖ, μάχην οὐ καπηλεύσει, ἀλλὰ φανεῖται δόκιμος κατὰ τῶν ἐναντίων· ἄλλῳ δὲ πάλιν ἀπ' αὐτῶν φησὶν ὡς ἔστι τούτῳ νοῦς μὲν ἀκόμπαστος, χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον· οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει.
Versu a fine quarto legebatur
οὐκ ἀπηλεύσει
, eodem errore quo G. Lips. v. 526.
οὐκ ἀπηλεύσειν
habent.
τὸν δράσιμον
Colb. 2. Mauricius Hauptius scribendum esse coniecit
χεὶρ δὲ δρᾷ τὸ δράσιμον
. Non opus est mutatione. Videtur enim
ὁρᾷ
esse respicit, i. e. curat, quemadmodum Pindarus in fine Ol. IX. dixit
τοῦτο δὲ προςφέρων ἆθλον ὄρθιον ὤρυσαι θαρσέων τόνδ᾽ ἀνέρα δαιμονίᾳ γεγάμεν εὔχειρα, δεξιόγνιον ὁρῶντ᾽ ἀλκάν
, clama hunc virum mirabiliter validum manu crasisse, dum dextrum membrorum robur respicit, h. e. curat. V. Emendationes quinque carminum Olympiorum Pindari p. 9.
535
537.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-635
γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ:
γλώτταν
Cantabr.1.
γλῶσσα
G.
ἑργμάτων
G.
ἁρμάτων
adscriptum in Par. B.
ἅπερ
G. Ald.
ἄνευ
Lips. Cantabr. 1. et adscriptum in Par. B.
537
538.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-636
ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν:
ἔξω
Colb. 2. Par. K. Ven. 2. Rob. et adscriptum in Par. B.
ἀλδαίνει
Lips. Multum fallitur B. Martinus Var. lect. I. 9. p. 20.
πύλας
de ore, ut apud Euripidem
στόματος πύλαι
dicuntur, interpretans. Dubito autem an sic scripserit Aeschylus,
ἔσω πυλῶν θοροῦσαν ἀλδαίνειν κακά
.
538
539.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-637
ἐχθίστου δάκους:
ἀδίκου
pro
ἐχθίστου
Vit. Rob.
δάκος
Οχ.
539
540.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-638
εἰκὼ:
εἰκῶ
male Ald. Rob. Sed
εἰκὼ
M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Turn.
540
541.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-639
ἔξωθεν δ᾽ εἴσω: Libri
ἔξωθεν εἴσω
, nisi quod
ἔξωθεν δ᾽ εἴσω
habent G. Vit. Deinde
τῷ φέροντι δὲ μέμψεται
Arund. Cantabr. 1. 2. In M. Ald. Rob. ita interpunctum est,
πολεμίας ἐπ' ἀσπίδος ἔξωθεν, εἴσω
etc. atque M.
541
541.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-640
ἔξωθεν δ᾽ εἴσω: simul post
εἴσω
colon habet. Reliquae editiones maiorem interpunctionem post
ἀσπίδος
habent et deinde
ἔξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται
. Burgessius in notis ad hanc fabulam et in appendice ad Dawesii Misc. crit. p. 485.
ἣ ἔξωθεν εἴσω
vel
ἡ 'ξωθεν εἰκὼν
scribendum esse putavit. Porsonus quoque
ἔξωθεν εἴσω
scripsit. Codicum G. et Vit. lectio monstrare mihi videbantur scribendum esse
ἔξωθε δ᾽ εἴσω
. De abiecto in adverbiis huiusmodi videndus est Lobeckius ad Phryn. p. 280. Nisi versus ante hunc excidit.
541
542.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-641
πυκνοῦ κροτησμοῦ:
χοροῦ
Colb. 1. Par. L. et e correctione, quum antea
πυκνοῦ
scriptum fuisset, G. γρ.
πικροῦ
Par. B.
κροτησμοῦ
Cantabr. 1. 2. Par. A. B. Rob. et sic M. antequam radendo ex
η
fieret.
κροτισμοῦ
G. Vit. Lips. Ald. Turn. et sic nunc M.
κοντισμοῦ
ex Par. N. affertur.
καρτησμοῦ
Par. C.
542
543.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-642
θεῶν θελόντων· ἂν ἀληθεύσαιμ᾽ ἐγώ:
θεῶν θελόντων δ' ἂν
M. Par. B. Rob. Turn. In Par. B.
τ'
ad
δ'
supra scriptum est.
δ' ἂν
Lips. Omittunt
δ'
G. Vit. Ox. Par. A. Taur. Ven. A. Vind. 1. 2. 4. Ald. Ex Par. E.
ἂν ἀναλευθήσαι'
enotatum est. Scribendum est, omissa particula,
θεῶν θελόντων
, ut haec cum praecedentibus coniungantur, deinde autem
ἂν ἀληθεύσαιμι ἐγώ
. V. Opusc. IV. p. 383. seq.
543
545.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-643
τριχὸς δ᾽ ὀρθίας: Wakefieldius Silv. crit. II. p. 109. frustra corrigit
ὀρθίης
. Hoc assumpto Blomfieldius, ut versus antistrophico accuratius responderet, scribendum putabat
καὶ τριχὸς ὄρθιος πλόκαμος ἵσταται
. Melius esset
καὶ τριχὸς ὀρθίας
.
545
546.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-644
κλυούσα: Verba haec,
μεγάλα μεγαληγόρων κλύων
in Vit. ab alia manu in ima pagina scripta sunt, adiectumque "deest folium?" Tum sequitur folium vacuum, post quod pergit codex v. 596. Libri
κλύων
, nisi quod
κλίνουσ'
est in Colb. 1. Par. N. Scribendum esse
κλυούσῃ
indicavi in El. doctr. metr. p. 279.
κλυούσαν
malebat Wellauerus.
546
547-548.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-645
εἴθε γὰρ θεοὶ τούςδ᾽ ὀλέσειαν ἐν γῇ:
εἴθε γὰρ θεοὶ
Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. A. B. E. H. K. L. Ven. B.
εἴθ' οἱ θεοὶ
M.
εἰ οἱ θεοὶ
Lips. Ald. Rob. Turn.
εἴθ' οἱ θεοὶ
G. Taur.
ἐν γῇ
Ald. Rob. Omittit has voces Lips.
549.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-646
σωφρονέστατον:
σωφρονέστατον
Μ. Lips. Arund.
σωφρονέστερον
G. Cantabr. 1. Mosc. 2. Ox. Par. B. E. Ven. A. Ald. Rob. Turn. et supra adscripto ατον Par. C. γρ.
σωφρονέστατον
Par. B.
549
550.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-647
ἀλκήν τ' ... μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν:
δίκη δ'
G. Taur.
μάντιν τ'
Ald. Rob. Inter
Ἀμφιαρέω
et
βίαν
lituram habet M.
ἀμφιάρεων
, omisso
βίαν
, Lips.
550
551.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-648
Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις: Hunc et sequentem versum omittunt Ox. Ald. Patet erroris origo.
ὁμολωΐσιν
Μ.
ὁμολωΐσι
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Turn.
δ'
omittit Lips.
πύλαισι
Cantabr. 2.
551
552.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-649
βάζει ... βίαν:
βιάζει
Rob.
πολλὰ
omittit Par. E. De hoc et sequentibus versibus v. ad v. 559.
552
553.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-650
ταράκτορα:
ταράκτορα
Par. Ε.
σπαράκτορα
Par. A.
553
554.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-651
[μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,]:
τῶν κακῶν
Lips. Valde displicet articulus
τῶν
. Videri possit poeta tale quid scripsisse,
554
554.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-652
NA:
μέγιστον Αργει πημάτων διδάσκαλον
. Sed videtur potius delendus esse hic versus, utpote qui factus sit ex ν. 556.
554
555.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-653
Ἐρινύος ... πρόςπολον φόνου:
ἐρινθὸς
Μ. Vulgo
Ἐριννύος
.
πρὸς πολλὸν
Cantabr. 2.
φόνον
Par. E.
555
556.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-654
κακῶν τ':
κακῶν δ'
G. Cantabr. 2. Colb. 1. Taur. Ald. Turn.
556
557-558.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-655
καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα: Libri
καὶ τὸν σὸν αὖθις πρόσφορον ἀδελφὸν
, nisi quod
προσμόραν
, eraso in prima syllaba accentu, M. habet,
πρὸς μόρον
Lips. Ald. In G. scriptum fuerat
πρὸς μορον
, deinde accentus minio correctus est.
ἀδελφὸν
G. Rob. Brunckius, qui temeraria coniectura dedit
καὶ τὸν σὸν αὖθις ὁμόσπορον κακορροθῶν
, e suis codicibus glossam profert,
πλησιοθάνατον, τὸν ἐγγὺς θανάτου ὄντα
. Idem in codicibus aliam lectionem adnotatam esse dicit,
πρόσπορον
, quam glossae exponant
τὸν ἐκ τοῦ αὐτοῦ σπόρου, ἐκ τῆς σπορᾶς γεννηθέντα
. In M. ad
πρόσφορον
adscriptum est
τὸν ἀξιοθάνατον, ἢ τὸν συμπράκτορα αὐτοῦ
. In Lips.
τὸν πρὸς τὸν σὸν θάνατον ἀδελφόν
. In G.
τὸν οὐκ ἐπὶ φιλίᾳ ὄντα σοι
. Patet vetustum mendum esse
πρόςμορον
. Praeterea
ἀδελφεός
alienum est a trimetris tragicorum. Proxime verum accessit Dobraeus, qui Adv. II. p. 18. scribendum esse coniecit
καὶ τὸν σὸν αὖτ' ἀδελφὸν εἰς πατρὸς μόρον
. Sed neque
ἀδελφὸν
admittere nee
μόρον
servare debebat. Scripsit, opinor, Aeschylus
καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα
. Respicitur res narrata in Thebaide apud scholiastam Sophoclis ad Oed. Col. v. 1375.
Ὄμμα
autem, quod libri habent et agnoscunt scholiastae, Schützius rectissime in
ὄμμα
mutavit. Affert Schützius Clementis Alexandrini verba ex libro III. Paedagogi p. 108. ed. Sylb. 296. ed. Poll.
τὸ ἐν ταῖς ὁδοῖς σαλεύειν καὶ ἐξυπτιάζοντα παραβλέπειν εἰς τοὺς ἀπαντώντας
. Lucianus quum alibi, tum in Cataplo c. 16. t. I. p. 639.
ὥςτε ὑπεράνθρωπός τις ἀνὴρ καὶ τριςόλβιός μοι κατεφαίνετο καὶ μονονουχὶ καλλίων καὶ ὑψηλότερος ὅλῳ πήχει βασιλικῷ, ἐπαιρόμενος τῇ τύχῃ καὶ σεμνῶς προβαίνων καὶ ἑαυτὸν ἐξυπτιάζων καὶ τοὺς ἐντυγχάνοντας ἐκπλήττων
. Vbi scholiastes
ἐξυπτιάζων· ἀντὶ τοῦ τείνων τὸν τράχηλον καὶ τὸ στῆθος προβαλλόμενος ἅμα καὶ τοὺς ἰδίους ὤμους περισκοπούμενος, ὅ ἐστι γαυριῶν καὶ ὑπερηφάνως περιπατῶν
.
559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-656
δυςεκτέλευτον τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος: Libri
δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος
, nisi quod
τελευτᾷ
habet Cantabr. 1.
τελευτὴν οἱ ἐνδατούμενον
Par. E. Scholiastae haec est explicatio,
εἰς δύο διαιρῶν τὸ ὄνομα τοῦ Πολυνείκους, τὸ πολύ καὶ τὸ νεῖκος
. Non videtur dubitari posse quin corruptum sit
δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ
. Puto Aeschylum scripsisse
δυςεκτέλευτον
. Ceterum suspicor post hunc versum collocandos esse versus 553 - 556. qui in Polynicem quadrant, Tydeo autem non satis apte convicia ista conveniunt. Rectissime oratio sic procedet,
559
559.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-657
NA:
Ὁμολωΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν, καὶ τὸν σὸν αὖθις ἐς πατρὸς μοῖραν κάσιν, ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν, δυςεκτέλευτον τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος, τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα, Ἐρινύος κλητῆρα, πρόςπολον φόνου, κακῶν τ' Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον καλεῖ.
Sic etiam habet
καλεῖ
, quo referatur.
559
560.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-658
τοῦτ᾽ ἔπος:
τοὔπος
pro
τοῦτ' ἔπος
G. Taur. Vind. 1. Ald.
τοῦτ᾽ ἔπος ὁ
Turn.
560
561.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-659
ἦ τοῖον ... καὶ:
ἢ ποῖον
Colb. 1. Par. N.
ἦ θεῖον
Rob. quod Schutzius et Blomfieldius receperunt.
Τοῖον
non sollicitandum est:
καί
hic est quod nos dicimus eben.
561
562.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-660
καλόν ... μεθυστέροις:
καλοῦντ'
, supra adscripto γρ.
καλόν
, Lips.
μεθ᾽ ὑστέροις
G. idemque in M. sec. manus ex
μεθυστέροις
fecit.
562
564.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-661
ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα:
ἐπ' ἀκτὸν
G. Lips. Idem ante rasuram in M. fuisse videtur.
ἐμβεβηκότα
G. Mosc. 2. uterque cum explicatione
ἐπαγαγόντα
.
564
565.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-662
μητρὸς δὲ πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;: Libri
μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη
, nisi quod
μητρός τε πηγὰς
habet G. sed scholio
πηγήν
praefixum est.
κατασβέσει δίκην
L. et
δίκην
erat ante correctionem etiam in G. Non verum est Par. B. habere
μητρὸς δέ
. Brunckius codices suos
τε
habere testatur, Faehsius autem, dum scholion affert, ipsius Aeschyli verba adscripsit ut Brunckius ea dedit:
μητρὸς δὲ
scripserunt Grotius in Excerptis p. 21. Brunckius, Schutzius, Porsonus, Blomfieldius. Turnebus post
πηγήν
colon posuit, ut haec cum praecedentibus coniungerentur, quam interpunctionem memorat scholiastes codicis G. qui haec adscripsit,
μητρός τε πηγήν. τινὲς μέχρι τούτου στίζουσι, νοοῦντες τὸ πηγήν διὰ τὸν Ἰσμηνὸν ποταμὸν καὶ τὴν Δίρκην πηγήν, ἀνάγοντες πρὸς τὸ πορθεῖν. τὸ δὲ μητρὸς διὰ τὴν γῆν τῶν Θηβῶν κοινὴν οὖσαν μητέρα. τὸ δὲ κρεῖττον διὰ τὴν Ἰοκάστην λέγειν ταῦτα, καὶ τὴν πηγὴν τῶν δακρύων τῆς μητρὸς ποία δίκη κατασβέσει;
In M. hoc scholion adscriptum est,
τὰ δάκρυα τῆς πατρίδος ποία παύσει τιμωρία;
Iocastae quidem nulla hic mentio fieri potuit. Patriam vero quis umquam simpliciter
μητέρα
vocavit? Neque enim comparari possunt talia quale hoc Platonis est in Menexeno p. 237. Β.
τρεφομένους οὐχ ὑπὸ μητρυιᾶς, ὡς ἄλλοι, ἀλλ' ὑπὸ μητρός, τῆς χώρας ἐν ᾗ ᾤκουν
, aut quod Isocrates dicit Paneg. §. 25.
μόνοις γὰρ ἡμῖν τῶν Ἑλλήνων τὴν αὐτὴν τροφὸν καὶ πατρίδα καὶ μητέρα καλέσαι προςήκει
. Si autem patriam simpliciter ita appellare licuisset, quis eam sic vocaturus esset, ubi statim sequeretur
πατρίς τε γαῖα
, tamquam diversum quid? Schützii coniectura,
μητρὸς δὲ πηγή τις κατασβέσει δίκην;
quam ita interpretatur, matris vero (caesue) vindictam num fons aliquis restinguet, quam dura sit et contorta, mani-
565
565.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-663
NA: festum est. Melius Seidlerus putavit scribendum esse
πληγήν
. Blomfieldius, etsi loco non recte intellecto, tamen non male suspicatus est scribendum esse
δίκῃ
. Sed nulla mutatione opus esse existimo. Sententia enim haec est, quis matrem iure occidat? Ita patria, a te bello petita et vastata, quomodo tibi amica sit?
Μητρὸς πηγὴν
dicit maternum fontem, fontem matris, ex quo quis natus est. Itaque res eo redit, ut dicat, quemadmodum matris caedes iniusta est, ita iniusta est expugnatio patriae. Recte se habet
τίς δίκη
, quae iustitia matrem exstinguet, i. e. quis iuste matrem suam occidat? Recte etiam
μητρός τε
et
πατρίς τε
dicta sunt, opposita et per illa duo
τε
comparationem indicantia.
565
566.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-664
πατρίς τε γαῖα, σῆς ὑπὸ σπουδῆς:
πατρίς τε
Rob.
πατρός τε
G. Par. G. Vind. 3. Ald. Turn. idemque adscriptum in Par. Β.
πατρὶς δὲ
M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. Β. Κ. Αsk. Α. Colb. 1.
γαίας ἧς ὑπὸ
a pr. manu M.
γαῖα σῆς ὐπο
idem a sec. manu.
σποδῆς
Lips.
566
567.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-665
ξύμμαχος:
ξύμμαχος
M. Ceteri
σύμμαχος
.
567
568.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-666
ἔγωγε μὲν δὴ:
δὴ
omittit Ald.
Πιανῶ
non videtur de corpore putrefacto intelligendum esse, sed significare superbam reddam, similiter atque in Agamemnone v. 261. 1640.
568
569.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-667
πολεμίας ὑπὸ χθονός:
πολεμία
Lips. Par. G.
ὑπὸ χθονός
G. a pr. manu et Ald. Turn.
ἐπὶ χθονός
M. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. K. Taur. Ven. B. Rob. et a sec. manu G.
ὑπὸ χθονός
. γρ.
ἐπὶ χθ.
ex Par. B. Faehsius affert.
569
571.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-668
τοιαῦθ᾽ ... ἀσπίδ᾽ εὐκυκλον νέμων:
τοιάδ'
Cantabr. 1. Colb. 2.
τοῖα δ’
Par. H.
εὔκυκλον νέμων
G. Lips. Turn. et reliqui, ut videtur, plerique codices. γρ.
εὔκυκλον νέμων
sec. manus in margine M. adscripsit: ipse enim M.
εὔκηλον ἔχων
habet.
Εὔκηλον ἔχων
est in Colb. 1. Par. N. Ald. Rob. adscriptumque in Par. B.
νωμῶν
Mosc.1.
νόμον
, alteri syllabae ω supra adscripto, Par. K. Apud scholiastam Euripidis ad Phoen. v. 1111. (1118. Valck.) ante Barnesii interpolationem sic legebatur,
καὶ παρ' Αισχύλῳ, τοίαν (τοίων δ' codex Taurinensis) ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ ἔχων (ἀσπίδων ἔγκυκον ἔχων Taur.) πάγχαλκον ἕρπε (έρπει Taur.), σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ
.
571
572.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-669
ηὔδα:
ηὔδα
G. Lips. et a pr. manu M.
572
573.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-670
γὰρ ... ἄριστος ... θέλει:
γάρ
omittit Par. E. Plato de re publ. II. p. 361. B.
τοῦτον δὲ τοιοῦτον θέντες, τὸν δίκαιον παρ' αὐτὸν ἱστῶμεν τῷ λόγῳ, ἄνδρα ἁπλοῦν καὶ γενναῖον κατ' (ser. καὶ κατ') Αισχύλον οὐ δοκεῖν ἀλλ᾽ εἶναι ἀγαθὸν ἐθέλοντα
. Εt p. 362. Α.
τὸ δὲ τοῦ Αἰσχύλου πολὺ ἦν ἄρα ὀρθότερον λέγειν κατὰ τοῦ ἀδίκου. τῷ ὄντι γὰρ φήσουσι τὸν ἄδικον, ἅτε ἐπιτηδεύοντα πρᾶγμα ἀληθείας ἐχόμενον καὶ οὐ πρὸς δόξαν ζῶντα, οὐ δοκεῖν ἄδικον, ἀλλ᾽ εἶναι ἐθέλειν, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενον, ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα
. Ad priorem locum scholiastes
Αἰσχύλου ἐξ Ἑπτὰ ἐπὶ (Bekkerus ἐπ') Ἀμφιαράου, “οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλων, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.”
Hi loci Platonis non arguunt Platonem
δίκαιος
, non
ἄριστος
, quod apud Aeschylum libri habent, legisse. Habent autem hoc vocabulum
δίκαιος
alii scriptores qui hoc dicto utuntur. Clemens Alex. Strom. I. p. 117. Sylb. 319. Pott.
εἰ δέ τις οὐ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ' εἶναι θέλῃ, συνιέναι τὰ κάλλιστα τοῦτον αὐτῷ προςήκει
. Basilius de leg. Graec. libris c. 11. p. 92. ed. Grot,
ἀλλ᾽ οὗτός ἐστιν ὁ ἔσχατος τῆς ἀδικίας ὅρος, εἴ τι δεῖ Πλάτωνι πείθεσθαι, τὸ δοκεῖν δίκαιον εἶναι μὴ ὄντα
. Damascius apud Photium Bibl. p. 337. Α. 4. Bekk.
οὐ δοκεῖν δὲ δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι ἤθελε, βαθεῖαν τῷ ὄντι καὶ αὐτὸς αὔλακα διὰ φρενῶν καρπούμενος
. Accuratius, ut videtur, Damascii verba Suidas in v. δίκαιος servavit,
κατὰ τὸν Αἰσχύλον οὐ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλων, βαθεῖαν τῷ ὄντι καὶ αὐτὸς αὔλακα διὰ φρενῶν καρπούμενος
. Sopater in Walzii Rhet. Gr. IV. p. 79.
φιλοσοφίας γὰρ ταῦτα, ἣ πηγὴ τεχνῶν καὶ ἐπιστημῶν ὑπάρχουσα οὐ δοκεῖν δικαία, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει
. Suidas in v. δοκιμάσας haec habet,
καὶ Αἰσχύλος φησίν “οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλων (sive θέλω, θέλει)
, quae alieno loco legi Kusterus vidit: petita sunt fortasse ex priore loco in v. δίκαιος, aut pertinent ad vocem δόκησις. Sed hi scriptores Aeschyli verba aut a Platone sumpsisse videntur, aut accommodasse rei de qua loquebantur. Eo modo iis usus est Philemon apud Stobaeum IX. 22.
ἀλλ' ὅςτις ἄδολον γνησίαν τ᾽ ἔχων φύσιν εἶναι δίκαιος κοὐ δοκεῖν εἶναι θέλει
. Et Choricius in Villoisoni Anecd. II. p. 22.
ἐβούλετο γὰρ οὐ δοκεῖν, ἀλλ᾽ εἶναι χρηστή
. Libanius Ep. 579.
οὗτος γὰρ κατ' Αισχύλον εἶναι ἐθέλων ἢ δοκεῖν τούτοις ἀντ᾽ ἐκείνων χρῆται
. Sallustius Cat. c. 54. de Catone, esse quam videri bonus malebat. Sed
ἄριστος
praeter Aeschyli libros et Tzetzam, cuius verba ad v. 535. exhibui, Plutarchus habet de aud. poetis p. 32. Ε.
Αἰσχύλος δὲ καὶ τὸ πρὸς δόξαν ἔχειν ἀτύφως, καὶ μὴ διασοβεῖσθαι, μηδὲ ἐπαίρεσθαι τοῖς παρὰ τῶν πολλῶν ἐπαίνοις, ἐν τῷ φρονεῖν τίθεται, περὶ τοῦ Ἀμφιαράου γράφων “οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἀφ᾽ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.”
Idem in dictis regum et imperatorum p. 186.Β.
Αισχύλου δὲ ποιήσαντος εἰς Ἀμφιάραον “οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἀφ᾿ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα,” καὶ λεγομένων τούτων, πάντες εἰς Ἀριστείδὴν ἀπέβλεψαν
. Verum idem eandem rem narrans Plutarchus in vita Aristidis c. 3. haec habet,
ὅθεν, ὡς ἔοικε, τῶν εἰς Αμφιάραον ὑπ' Αισχύλου πεποιημένων ἰαμβείων ἐν τῷ θεάτρῳ λεγομένων, “οὐ γὰρ δοκεῖν δίκαιος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει, βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος, ἀφ᾿ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα,” πάντες ἀπέβλεψαν εἰς Ἀριστείδην, ὡς ἐκείνῳ μάλιστα τῆς ἀρετῆς ταύτης προςηκούσης
. Et poterit veri simile videri
δίκαιος
ab Aeschylo scriptum fuisse, si ob eum versum oculi omnium sunt in Aristidem conversi. Justus enim ille ab omnibus vocabatur. Sed propter hanc ipsam rem poterat Plutarchus memoria falli. Quamquam praestat fortasse Plutarchum alia ratione
secum conciliare. Videtur enim mihi in libro de audiendis poetis et in dictis imperatorum hunc versum sic scriptum attulisse, ut factus erat ab Aeschylo, et nihil voluisse aliud significare, quam omne theatrum oculos coniecisse in Aristidem, quum isti versus Aeschyli recitarentur. In vita Aristidis autem, ubi
δίκαιος
pro
ἄριστος
praebet, hoc videtur indicare, histrionem, qui versus illos recitabat, quum eos temporibus accommodaret,
δίκαιος
pro
άριστος
dixisse, eoque id esse consecutum, ut Aristidis virtutem splendido ornaret praeconio. Simillimum exemplum editum novimus in Ciceronem, laetiorem fortasse tali fortuna, non beatiorem, neque comparandum ad illam Aristidis sanctitatem. Is ita dicit in oratione pro P. Sextio c. 56. "summum amicum, summum in bello," nam illud ipse actor adiungebat amico animo, el fortasse homines propter aliquod desiderium approbabant, "summo ingenio praeditum."
573
574.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-671
ἄλοκα διὰ φρενὸς:
ἄλοκα
Μ. Lips. Ald. Rob. Turn. et reliqui, ut videtur, plerique libri, et sic scribitur apud Platonem et in iis locis Plutarchi quos ad praecedentem versum attuli.
ἄλωκα
Cantabr. 1.
αὔλακα
G. Taur. Vind. 1. 3. Timaeus in v.
βαθεῖαν αύλακα
, et in Damascii loco Photius et Suidas. Sic scribitur etiam apud Plutarchum de utilitate ex inimicis capienda p. 88. B. ubi hic et sequens versus afferuntur, et apud Damascium in Photii Bibl. p. 345. Β. 34.
δῆλος ἦν
(delendum, quod additur
οτ
vel
δ
)
βαθεῖαν αὔλακα τῶν νοημάτων καρπούμενος, ἐξ ὧν τὰ σοφὰ βλαστάνει θεάματα τῆς τῶν ὄντων φύσεως
. Eustathius p. 360, 37.
καὶ ἄλλως δὲ εἰπεῖν λάσιον κῆς, καὶ ψυχὴ λασιουμένη τοῖς νοήμασι, καὶ συνεχῆ καὶ ἄλλα ἐπ' ἄλλοις, καὶ ὡς οἷον αὐλαξ βαθεῖα, δασέα τὰ κεδνὰ τραγικῶς εἰπεῖν βλαστάνουσα βουλεύματα
. Nicephorus Gregoras hist. Byz. VI. 8. p. 195, 24. ed. Bonn.
άνδρα γηραιὸν καὶ στρατηγικὸν καὶ βαθεῖαν αὔλακα, φάναι, διὰ φρενὸς καρπούμενον
. Idem in epistola in Boissonadii Anecd. III. p. 192.
βαθεῖαν αύλακα διὰ φρενὸς καρπούμενον, ἐξ ἧς ἀκραιφνεῖς βλαστάνουσι γνῶμαι καὶ νόμιμοι δίκαι
. Theodorus Hyrtacenus in eodem Boissonadii volumine p. 17. seq.
ἀρότρῳ δὲ σωφροσύνης βαθείας ἀνοίγοντες αὔλακας
. Libri omnes
διὰ φρενός
, et sic scriptores qui haec afferunt, praeter Damascium, qui in priore loco
διὰ φρενῶν
scripsit, altero loco omisso
διά
dixit
τῶν νοημάτων
. Scholiastam credas non habuisse
διά
, qui dicat
βαθεῖαν ἄλοκα τῆς φρενός
. Dicit autem Aeschylus propterea
διὰ φρενός
, quod mentem cum arvo, integritatem animi cum sulco per arvum ducto comparat.
574
575.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-672
ἀφ᾿ ἧς:
ἐξ ἧς
libri Aeschylei, Plato, Plutarchus de ut. ex inim. capienda. Eustathius p. 78, 43.
καὶ τὸ τοῦ Αἰσχύλου εἰπεῖν ἐξ οὗ τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα
. Idem tria prostrema verba affert p.720, 7. Etiam Damascius altero loco habet.
ἀφ' ἧς
Plutarchus in locis ad v. 573. allatis. Aristophanes Lys. v. 407.
τοιαῦτ᾽ ἀπ' αὐτῶν βλαστάνει βουλεύματα
. Referendum est
ἧς
non ad
φρενός
, sed ad
αὔλακος
, quod vocabulum in G. recte supra adscriptum est. In scholio M. non habet
ἐξ ἧς φρενὸς φύεται τὰ ἀγαθὰ βουλεύματα
, sed
ἐξ ἧς ἀνδρὸς φύεται λόγος
.
575
576.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-673
577.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-674
δεινὸς ... θεοὺς:
δεινός
G.
θεοὺς
G. e correctione, primae quidem manus, quum antea
θεὸς
scriptum esset. Habere
θεὸς
collectionem sententiarum ex Aeschylo in codice Barocciano 68. Blomfieldius adnotavit.
577
578.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-675
ξυναλλάσσοντος ... βροτοῖς: Libri Aeschyli
ξυναλλάσσοντος
, nisi quod
ξυναλάσσοντος
est in G. Lips. Ald. Apud Thomam M. p. 257, 5. ed. Ritsch. ubi hic versus cum sequente affertur,
συναλλάσσοντος
scriptum est.
βροτούς
, sed supra scripto
τοῖς
, Οx.
578
579.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-676
δυςσεβεστάτοις:
δυσσεβεστέροις
M. G. Lips. Ald. Turn. Thomas.
δυσσεβεστάτοις
Cantabr. 2. Mosc. 1. Par. K. L. Ask. A. Rob. Comparativum ita defendas, ut generatim
τὸν δίκαιον ἄνδρα
intelligas. Sed quum aptius intelligatur Amphiaraus, superlativum Schützius recte praetulit.
579
580.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-677
πράγει: In
πράγει
inter α et γ lituram habet M.
580
581.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-678
κάκιον οὐδέν:
οὐδὲν κάκιον
Ask. A.
581
582.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-679
[ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται·]: Nulla in libris lectionis diversitas. Agnoscit hunc versum scholiastes, qui sic interpretatur,
λύμης χωρίον ἡ τῶν πονηρῶν φιλία
. Alienum eum esse intellexerunt Schützius et Porsonus: quamquam Schützius postea non delendum putavit, sed, ut oratio cohaereret, ita scripsit,
καρπὸν οὐ κομιστέον ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται
, ubi
ὁμιλία κακή
dicatur
ἄτης ἄρουρα
. Sed durum hoc est, neque satis apta sententia. Itaque credibile est hunc versum ex adnotatione aliqua in ipsam Aeschyli orationem illatum esse. Potest ex alia, fortasse ipsius Aeschyli, fabula sumptus esse: similis enim est sententia in Persis ν. 823.
ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ᾽ ἐκάρπωσε στάχυν ἄτης, ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος
. Quamquam dubitationem movet verbum
ἐккαρπίζεσθαι
, quum
кαρπίζεσθαι
a vetustioribus ita vix dici observaverit Valckenarius ad Eur. Hipp. v. 431. ubi sane
кομίζεσθαι
verum esse videtur. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 104, 5. habet quidem
кαρπίζεσθαι, ἀντὶ τοῦ καρπώσασθαι
, ita ut hoc verbum tamquam ab Atticis non repudiatum commemorare videatur, sed nullo utitur auctore. Dobraeus Adv. I. p. 344. versum illum a Christiano homine adscriptum esse putat.
582
583.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-680
πλοῖον ... εὐσεβὴς:
πλεῖον
Par. G. E.
εὐγενὴς
vulgato supra adscriptum in Colb. 1.2.
583
584.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-681
ναύταισι ... καὶ:
ναύταισι
Blomfieldius.
ναύτοισι
Colb. 2. Ceteri
ναύτῃσι
. Pro
καὶ
Par. K. L.
ἐν
habent. In G.
ἐν
tamquam glossa superscriplum. Recte intellexit Blomfieldius
καὶ πανουργίᾳ τινί
idem esse quod
καὶ πανούργοις τισί
.
584
585.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-682
θεοπτύστῳ:
θεοπτύστῳ
Par. C.
θεομισεῖ
G. Ox. Par. E. Ald. et adscriptum in Par. B.
585
586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-683
ξὺν πολίταις ἀνδράσιν:
ξὺν πολίταις
M. G. Lips. Par. B. H. K. L. Taur. Turn. et Blomfieldio teste Colb. 1. Hoc etiam scholiastes legit.
ξυμπολίταις
Arund. Par. A. Ask. A. Ald. Rob. Damnant
συμπολίτης
Atticistae, quamquam
586
586.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-684
ξὺν πολίταις ἀνδράσιν: eo vocabulo usus est Euripides : v. Lob. ad Phryn. p. 172. Hoc loco si id praeferendum est, quod maxime Aeschyleae orationi conveniat, non dubitem tueri
ξὺν πολίταις
. Verba sic construenda sunt,
ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν, δίκαιος ὤν, ἐδάμη θεοῦ μάστιγι πληγείς, ταὐτοῦ αὐτοῖς κυρήσας ἀγρεύματος
.
ἀνδράσι
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Turn.
586
587.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-685
ἀμνήμοσιν:
ἀμνήμασιν
Μ. Cantabr. 2. Ceteri
ἀμνήμοσι
.
587
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-686
ταὐτοῦ ... ἐνδίκως:
τ᾿ αὐτὸν
Αld.
ἐκδίκως
Μ. (hoc habere videtur M.) Arund. Ald. Turn. et alter scholiastes.
ἐνδίκως
G. Lips. Ox. Rob. et prior scholiastes. In M. hoc tantum scholion est,
οἷον σὺν αὐτοῖς θηραθείς
. De Par. A. B. Brunckius haec dicit, “mox
ἐκδίκως
, ex utroque cod. enotatum, ubi vulgatum etiam reperitur
ἐνδίκως
, quod absonum est: edidit tamen
ἐνδίκως
. Faehsius ex Par. B. haec enotavit,
ἐνδίκως ἀγρεύματος. δικαίως. γρ. ἐκδίκως. διότι ἐπορεύετο μετὰ ἀσεβῶν
. Alienum est ab hoc loco
ἐκδίκως
. Neque enim deorum iustitiam vituperare vult Eteocles, sed de tristi necessitate, quae insontem addat scelestis, conqueritur. Quare
ἀναξίως
dicere poterat, non
ἐκδίκως
. Vera lectio est
ἐνδίκως
. Non est autem hoc ita accipiendum, ut sit iure: quod quidem aperte repugnat iis quae Eteocles hic dicit: sed ut
πανδίκως
saepe idem est quod
πάντως
, ita etiam
ἐνδίκως
nonnunquam primam significationem amittit. Itaque nunc est, ut Hesychius interpretatur,
ἀληθῶς
. Euripides Med. v. 1241.
ἔοιχ᾽ ὁ δαίμων πολλὰ τῇδ᾽ ἐν ἡμέρᾳ κακὰ ξυνάψειν ἐνδίκως Ἰάσονι
. Iph. Aul. v. 366.
μυρίοι δέ τοι πεπόνθασ᾽ αὐτὸ πρὸς τὰ πράγματα· ἐκπονοῦσ᾽ ἑκόντες, εἶτα δ᾽ ἐξεχώρησαν κακῶς, τὰ μὲν ὑπὸ γνώμης πολιτῶν ἀσυνέτου, τὰ δ᾽ ἐνδίκως ἀδύνατοι γεγῶτες αὐτοὶ διαφυλάξασθαι πόλιν
. Heracl. v. 769.
Ζεύς μοι ξύμμαχος, οὐ φοβοῦμαι· Ζεύς μοι χάριν ἐνδίκως ἔχει
. Nunc autem significat, ut consentaneum est. Sophocles Oed. R. v. 133.
ἐπαξίως γὰρ Φοῖβος, ἀξίως δὲ σύ, πρὸ τοῦ θανόντος τήνδ᾽ ἔθεσθ᾽ ἐπιστροφήν· ὥςτ᾽ ἐνδίκως ὄψεσθε κἀμὲ σύμμαχον, γῇ τῇδε τιμωροῦντα, τῷ θεῷ θ᾽ ἅμα
. Euripides Androm. v. 921 (895.).
Ο. συνῆκα· ταρβεῖς τοῖς δεδραμένοις πόσιν. Ε. ἔγνως· ὀλεῖ γάρ μ' ἐνδίκως
. Similiter Latini aequum est dicunt. Plautus Rud. II. 2, 7. quid agitis? ut peritis? P. ut piscatorem aequum est, fame sitique speque.
Hoc igitur dicit Eteocles, consentaneum esse, ut iustus pariter atque iniusti iisdem retibus capiantur.
588
589.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-687
παγκοίνῳ δάμη:
παγκοίνως
Colb. 2. γρ.
παγκοίνως
ex Par. B. Faehsius affert.
'δάμη
cum coronide Brunckius, et sic G.
δάμῃ
Vind. 3. Ceteri
δάμη
.
589
590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-688
οὗτος δ᾽ ... υἱὸν Οἰκλέους:
οὗτος δὲ
M. a pr. manu et Cantabr. 2. Par. A. idemque superscriptum in B.
οὗτος δ'
M. a manu recentiore, et sic reliqui, sed in Lips. priori syllabae acutus, alteri ο supra adscriptum.
Οἰκλέους
Porsonus.
οἰκλέος
Cantabr. 1. 2. et ante correctionem Lips.
οἰκλέως
Arund.
οἰκλέους
M. G. Lips. ex corr. Ald. Rob. Turn.
590
591.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-689
ἀγαθός, εὐσεβὴς ἀνήρ:
εὐσεβὴς ἀγαθὸς ἀνήρ
G. (sic G.) Cantabr. 1. Par. L.
ἀγαθὸς
omittit Lips.
εὐγενής
Arund. Cantabr. 2. Colb. 1. Ask. A. Rob. et ad
εὐσεβής
adscriptum in Par. B.
591
593.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-690
ἀνδράσιν φρενῶν βίᾳ:
ἀνδράσι βίᾳ φρενῶν
M. G. Arund. Colb. 1. 2. Par. C. Taur. Vind. 1. 2. 3. 4.
ἀνδράσι φρενῶν βίᾳ
Lips. aliique, ut videtur, libri et Ald. Rob. Turn.
ἀνδράσι
γρ.
βίᾳ
Porsonus.
593
594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-691
πομπὴν ... πόλιν μολεῖν: Ante
πομπὴν
rasuram habet et
τὴν
omittit G. in quo versus 594-621. post v. 649. collocati sunt, errore literis indicato.
πάλιν
M. Turn.
ἐπὶ τὴν εἰς ᾅδην ἀποικίαν ελκυσθήσεται μολεῖν τὴν ἐναντίαν τῇ εἰς Ἄργος
scholion in M.
πόλιν
G. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. E. N. Taur. Ald. Rob. et α superscripto Par. C. Brunckius affert ex suis codicibus glossam
ἤγουν εἰς τὸν ᾅδην
. Dindorfio hic versus a grammatico confictus videtur, qui hoc dicere voluerit,
τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν ὥςτε τὴν πόλιν μολεῖν
. Ad
μολεῖν
in Taur. supra adscriptum γρ.
ἐλεῖν
. In G. hae glossae adscriptae
λαβεῖν. ἐλεῖν. ἐλθεῖν
.
594
595.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-692
ξυγκαθελκυσθήσεται:
συγκαθελκύσεται
Par. N. Sed
ξὺν
omittit Lips.
595
596.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-693
597.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-694
ἄθυμος, οὐδὲ λήματος:
ἄθυμον
Turn.
ἄθυμος
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. E. K. L. N. Colb. 1. Taur. Ven. B. Vind. 1. 2. 4. Ald. Rob.
καθὰ θυμὸς ἦν
glossa in G.
δειλός, ἄψυχος
glossa in Vit: Agnoscit nominativum etiam scholiastes in G. Positus est autem nominativus
πρὸς τὸ νοούμενον
, ut loquuntur grammatici, tamquam praegresso
προςβαλεῖ
. Sic Homerus Il. II. v. 350. seqq.
φημὶ γὰρ οὖν κατανεῦσαι ὑπερμενέα Κρονίωνα, ἀστράπτων ἐπιδέξι, ἐναίσιμα σήματα φαίνων.
Similiter alii.
λήμματος
G. Taur.
597
599.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-695
εἰ ... θεσφάτοισι:
ὅτι
Colb. 1. 2. Taur.
ὅτι
adscripto α Par. N.
θεσφάτοις
Vind. 2. 4.
θεσφάτοισι τοῦ
Arund. Ask. A. Rob.
599
600.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-696
λέγειν:
λαλεῖν
Cantabr. 2.
600
602.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-697
ἐχθρόξενον ... ἀντιτάξομεν:
ἐχθόξενον
Arund.
ἀντιτάξομαι
Rob.
602
603.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-698
τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει:
τὸν
omittit G.
ἡβῶσαν
. γρ.
ἡβῶντα
Par. B.
φέρει
vulgo, quod in G. per α explicatur.
φύσει
M. (in quo a recentiore manu
φέρει
superscriptum est) Arund. Cantabr. 2. Rob. idemque adscriptum
603
603.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-699
φύει: in Par. A. B. ex quo Faelsius
φέρει. γρ. φύσει ἤγουν ἡλικίᾳ
affert. In Vit. pagina, in qua haec scripta sunt, ita male habita est, ut ex hoc verbo tantum
ει
reliquum sit: sed non scriptum fuisse
φέρει
inde cognoscitur quod γρ.
φέρει
supra adscriptum est.
φύγῃ
Lips. sed in scholio adnotatur γρ. καὶ
φέρει
. Brunckius suspicatus est Aeschylum
τρέφει
scripsisse. Sed
φύσει
et
φύγῃ
argumento sunt poetam
φύει
dedisse. Incidit in hoc etiam Wellauerus. Sic v. 516.
ὥρας φυούσης
dictum est ita ut
ἴουλον
intelligatur. Notum est
φύειν φρένας
, et alia huiusmodi. Similiter Aeschylus v. 11. dixit
τὸν ἔξηβον χρόνῳ βλαστημὸν ἀλδαίνοντα σώματος πολύν
. Similiter Sophocles in Aiace v. 1077.
ἀλλ᾽ ἄνδρα χρή, κἂν σῶμα γεννήσῃ μέγα, δοκεῖν πεσεῖν ἂν κἂν ἀπὸ σμικροῦ κακοῦ
.
603
605.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-700
NA: V
ἐπ' ἀσπίδα
est sinistrorsum,
παρ' ἀσπίδα
ad sinistram, sic
παρ' ἀσπίδος
est ab sinistra. Intellexit hoc Brunckius. In
ἁρπάσαι δόρυ
ensem interpretatur. Et dicit scholiastes Sophoclis ad Aiacis v. 906.
πᾶν δὲ ἀμυντήριον καὶ δόρυ καὶ ἔγχος καλοῦσιν οἱ νεώτεροι
. Quae adnotatio ex grammatici alicuius in Homerum commentariis deprompta videtur:
οἱ νεώτεροι
autem ipsi sunt tragici. Εt
ἔγχος
quidem ensem a tragicis dici observavit etiam Eustathius p. 422, 35. 604, 1. 644, 46. quo loco Sophoclem (Ai. v. 658.) ensem etiam
βέλος
dixisse adnotavit. Securim Aeschylus in Agamemnone dicit
βέλεμνον
ν. 1464. 1483.
εἰ δόρυ
ν. 1108. Sed memoratus a Blomfieldio vir doctus in Actis eruditorum a.1750. p. 31. hastam intelligit: veteres enim, dum in armis starent, manibus nondum consertis, hastam in sinistra sub scuto tenuisse: unde apud Aristophanem Αν. ν. 390. dici
καὶ τὸ δόρυ χρή, τὸν ὀβελίσκον, περιπατεῖν ἔχοντας ἡμᾶς τῶν ὅπλων ἐντός, παρ' αὐτὴν τὴν χύτραν
.
605
606.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-701
θεοῦ δὲ:
Θεοῦ τε
G.
Θεοῦ
, omissa particula, Vit. Par. E.
606
607-608.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-702
κλύοντες θεοὶ δικαίους λιτὰς ἡμετέρας τελεῖθ':
κλύοντος
Lips.
δικαίους λιτὰς ἡμετέρας
G. Vit. Par. E. H. Colb. 1. Vind. 1. 3. 4.
δικαίας λιτὰς ἡμετέρας
M. aliique, ut videtur, codices et Vind. 2. Ald. Rob. Turn. In M. recentior manus
ους λόγους ους
supra adscripsit. Eadem lectio adscripta est in Vind. 2. 3. eamque in textu habent Lips. Cantabr. 2.
τελοῖθ'
Arund.
κλύοντες θεοὶ δικαίους λόγους ἐμοὺς, εὖ τελεῖτε πόλιν εὐτυχεῖν
Rob. ita ut singulae syllabae strophicis congruant. Sed haec ipsa metrorum convenientia in tanto ceterorum librorum dissensu arguere videtur, istam lectionem emendatori alicui, fortasse Triclinio, deberi. Displicet etiam
εὖ
.
609-610.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-703
δορίπονα ... ἐκτρέποντες ἐς γᾶς ἐπιμόλους:
δορύπονα
Lips. Arund. Cantabr. 1. Vind. 2. 4.
ἐκτρέποντες γᾶς ἐπιμόλους
M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. A. C. E. K. L. Ask. A. Ven. Β.
ἐκτρ. γὰς ἐπὶ μόλους
Lips. In M. ad
ἐπιμόλους
a recentiore manu
εἰς
supra adscriptum est.
ἐκτρ. γᾶς πρὸς ἐπιμόλους
G. Vit. Par. B. Vind. 1. 3. Ald. Turn. γρ.
γᾶς ἐπιμόλους χωρὶς τῆς πρός
Par. B.
ἐκτρ. γᾶς τῶνδ᾽ ἐπιμόλους
Rob. Scripsi, repetita syllaba,
ἐκτρέποντας ἐς γῆς ἐπιμόλους
. Nam
πρός
interpretum est.
610.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-704
πύργων δ᾽ ἔκτοθεν:
πύργω
, a recentiore manu
ν
supra adscripto, Μ.
δ'
omittunt Ox. Ald.
ἔκτοθεν
M. G. Vit. Lips. Par. A.
ἔκτοσθεν
Cantabr. 1. Οx. Par. B. Ald. Rob. Turn.
610
611.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-705
Ζεύς ... κάνοι:
Ζεύς
in Vit. omissum, sed tamquam glossa supra scriptum
ὁ ζεύς
. Id habent Taur. Vind. 1. 3.
κάνοι
, non
καίνοι
, etiam M. sed cum liturae post
α
vestigio.
κανεῖ
Ask. A.
κονεῖ
Cantabr. 1. et adscripto γρ.
κάνοι
Cantabr. 2.
κονοῖ
Rob.
κράνοι
Par. C.
611
612.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-706
τόνδ᾽ ἐφ᾽ ἑβδόμαις:
τὸν
pro
τόνδ'
G.
νῦν
maluit Brunckius. Blomfieldius
τόν τ'
existimavit scribendum esse. Sed
τόνδε
recte dictum est, ut saepe similia, quum sequitur explicatio.
ἑβδόμοις
Vit. Par. N. Colb. 1.
612
613.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-707
614.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-708
οἵας ... τύχας:
οἵας
Lips. Par. C. Taur. Vind. 1. 3. Turn. et hoc praefixum scholio in G.
οἵας γ'
M. G. Par. B. Rob. sed in M.
ας
in litura scriptum est a recentiore manu et accentus mutatus, apparet enim a pr. manu
οι
. Ex Par. B.
οἵας γ' ἀρᾶται. γρ. οἷα
et
οἷος ὁρᾶται
Faehsius affert.
οἷα γ'
Vit.
οἷα γ'
Cantabr. 1. Vind. 4.
οἷα
Ald.
οἷα γὰρ
Vind. 2. Certe nihil hic opus
γ'
particula.
πύλας
pro
τύχας
Ald.
614
615.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-709
πύργοις ἐπεμβὰς κἀπικηρυχθεὶς χθονί:
πύργοι ἐπ' ἐμβὰς
Lips.
κἀπικηρύχθειν
Lips.
κἀπικηρυχθείς. χειροτονηθεὶς βασιλεύς. γρ. καπιγυρωθείς
(scr.
καπικυρωθείς
) Par. B.
χθονός
Par. L.
615
616.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-710
ἐπεξιαкχάσας:
ἐπεξιαγχάσας
G.
ἐπεξιαρχήσας
Taur.
ἐπάξια καγχάσας
Vit.
ἐξιαкχάσας
Ald. Turn.
ἐξαкχεύσας
Rob.
616
617.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-711
ξυμφέρεσθαι:
ξυμφέρεσθαι
Μ. G.
συμφέρεσθαι
Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
617
618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-712
τώς σ᾿ ἀνδρηλάτην:
τώς σ' ανδρηλάτην
Ald. Turn.
τωσανδρηλάτην
, additis a sec. manu spiritu et priore accentu, Μ.
τως ἀνδρηλάτην
G. sed
τὼς
minio in
θ' ὡς
mutatum, quod habet etiam Taur.
τω σ᾽ ἀνδρηλάτην
Lips.
τὸν δ᾽ ἀδρηλάτην
(sic) Vit. a pr. manu habuisse videtur, recentior
τὸν
in
τὼς
mutavit,
οὕτως
suprascripto.
τ' ὡς ἀνδρηλάτην
Rob.
618
620.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-713
καλεῖ:
αἰτεῖ
Rob.
γενεθλίους θεούς
Colb. 1. Taur.
620
621.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-714
πατρῴας γῆς:
πατρώας τε
G.
γῆς
M. Vit. Cantabr. 1. 2. Ald. et superscriptum in Par. Β.
γᾶς
G. Lips. Par. A. B. Rob. Turn.
λιπών
ante sec, manus correctionem M.
621
622.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-715
623.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-716
καινοπηγὲς εὔκυκλον:
καινοπληγές
Par. L.
καινοπηγαῖς
Par. E.
εὔθετον
Arund. Par. A. Ask. A. Rob. et adscriptum, ut videtur, in Cantabr. 2.
εὔκυκλον
M. Vit. Lips. Par. B. L. Ald. Turn.
ἄκυκλον
G.
γρ. εὔθετον, ἵνα ᾖ εὐβάστακτον. θεῖναι γὰρ τὸ ἐναλαβεῖν λέγουσιν Αττικοί· καὶ ὅπλα ἔθεντο, ἀνέλαβον
manus secunda in marg. M.
γρ. εὔθετον, ἀντὶ καλοβάστακτον. θεῖναι γὰρ τὸ ἐναγκαλίζεσθαι λέγουσιν Αττικοί, ὡς τὸ ὅπλα ἔθεντο, ἀντὶ ἔλαβον
Par. B.
623
624.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-717
προςμεμηχανημένον:
προςμεμηχανημένον
M. G. Vit. Lips. Arund. Mosc. 1. Par. L. Ask. A. Colb. 1. Taur. Vulgo
προςμεμηχανευμένον
.
624
625.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-718
τευχηστὴν:
τευχηστὴν
Μ. Lips.
τειχιστὴν
G. Arund. Cantabr. 1.2. Ox. Par. C. H. Vind. 2. 3. Ald. Rob. Τurn.
τευχιστὸν
Vit.
τεύχη
Par. E.
625
627.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-719
Δίκη γὰρ ... ὡς τὰ γράμματα: Libri
Δίκη δ᾽ ἄρ᾽
vel
ἄρ
. Scribendum videbatur
Δίκη γάρ
, ut hoc referretur ad
σωφρόνως ἡγουμένη
.
φασὶν
Vit.
τὰ
omittit G.
627
628.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-720
λέγει, “Κατάξω δ᾽:
λέξει
Lips. et γ superscripto Cantabr. 2. Idem M. sed in litura, ut
λέγ
deletum esse videatur.
κατάξω τ'
Par. B.
628
629.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-721
ἕξει, πατρῴων δωμάτων τ᾽:
ἕξει· πατρώων
Μ. et sic vel
πατρώων
G. Vit. Lips. et cum plerisque, ut videtur, reliquis Ald. Rob. Turn.
ἕξει πατρώαν
Porsonus, et sic Blomfieldio teste Arund.
πατρώων ἕξει
Cantabr. 1. 2.
τ'
omittunt Par. E. Vind. 2. 4. In M. a sec. manu insertum est.
629
630.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-722
631.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-723
πέμπειν δοκεῖς:
πέμπειν γνῶθι τίνα
Cantabr. 1.
δοκεῖς
Lips. Rob. Turn.
δοκεῖ
M. G. Par. H. et adscripto
δοκεῖς ἤγουν νομίζεις
Par. Β.
δοκεῖ σοι
Vit. Colb. 1. Par. N. Ald.
631
632.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-724
τῷδε:
τῶνδε
Vit. Colb. 1.
632
633.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-725
μέμψει· σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι, ναυκλήρει πόλιν:
μέμψῃ
libri. Sed
η
in litura scriptum in G.
σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν
libri. Scribendum erat
σὺ δ᾽ αὐτὸς γνῶθι, ναυκλήρει πόλιν
. Hac sola ratione vis est in repetitione.
633
634.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-726
θεομανές:
θεομενές τε θεῶν
Par. E.
634
635.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-727
ἀμὸν:
ἐμὸν
G. Par. N. Rob. et α superscripto Cantabr.2.
ὠμὸν
Οx. Ald.
οὐμὸν
Vit.
635
636.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-728
δὴ νῦν ἀραὶ:
δὲ νῦν ἀραὶ
G. Vit.
δὴ ἀραὶ νῦν
Vind. 1. 3. Ald. Rob.
τηλεσφόροι
G.
636
637.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-729
κλαίειν:
κλύειν
Cantabr. 1.
637
638.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-730
δυςφορώτερος:
δυςφορώτερος
M. Lips. Ald. Rob. Turn.
δυσφορώτατος
Vit. Cantabr. 2. Par. K. L. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 2. 4.
δηφορώτατος
G.
638
639.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-731
Πολυνείκει:
Πολυνείκει
Brunckius ex Par. B. restituit. Id habent etiam M. Lips. Par. L. sed in M. ει in litura scriptum esse videtur.
πολυνείκη
G. Vit. Ald. Rob. Inde Turnebus fecerat
Πολυνείκη
,
639
640.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-732
εἰσόμεσθα ταπίσημ᾽ ὅπῃ:
εἰσόμεθα
Vit. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
οἰσόμεσθα
Cantabr. 1.
τἀπίσημα
Victorius, et videntur hoc M. G. a pr. manu habuisse.
τοὐπίσημ'
M. G. a sec. manu et Vit. Lips. Cantabr. L. Arund. Ox. Par. C. Ask. A. Ven. A. Vind. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn.
ὅποι
M. Rob.
640
642.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-733
σὺν φοίτῳ φρενῶν:
σὺν φοίτῳ
Vit. Arund. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. Ε. F. Η. Κ. L. Colb. 1. Ven. A.
συμφοίτω
, cum glossa
μανίᾳ
a recentiore manu supra adscripta, M. et Cantabr. 1. Rob.
συνφοίτω
G. Lips.
σὺν τύφῳ
Ald. Turn. Hesychius
φοῖτος, μανία, λύσσα
. Ex Par. B. Faehsius affert
φρενῶν. γρ. φρενί
.
642
643.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-734
εἰ δ᾽ ... παρθένος Δίκη:
εἰ δὴ
G.
παρθένος
,
Δίκη
παρθένος, omisso
παῖς
, Lips.
δίκην
Αld.
643
644.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-735
φρεσίν:
φρεσὶν
M. Vit. Lips.
φρεσὶ
G. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
644
645.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-736
οὔτε νιν: In
οὔτε νιν
litteras ε et ν in litura a recentiore manu habet M.
645
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-737
647.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-738
ξυλλογῇ:
ξυλλογῇ
, superscripto a sec. ut videtur manu σ, Μ.
συλλογῆς
Vit. Ceteri
συλλογῇ
.
647
648.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-739
προςεῖπε: Libri omnes
προςεῖπε
. Id scholiastae et glossatores
ἠσπάσατο, προςεφώνησεν, λόγου ἄξιον ἔκρινεν
interpretantur. Scholiastes cod. Μ.
προςεῖδε
legit, adscripsit enim haec,
εἶδεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησε. ἀντὶ οὐδὲ ἐν μιᾷ ἡλικίᾳ ἔπραξε τι δίκαιον
. Reponendum censuit
προςεῖδε
B. Martinus Var. lect. IV. 19. p. 243. reposuere Brunckius, Schützius, Blomfieldius. Tetigerunt hanc loquendi rationem Muretus Var. lect. IV. 20. Iacobsius ad Meleagrum XXIII. 1. interpretes Horatii ad carm. IV. 3, 1. Sed non opus esse videtur ut librorum scriptura mutetur. Similiter enim dicit Euripides Suppl. v.959.
οὐδ' Ἄρτεμις τοξοφόρος προςφθέγξαιτ᾽ ἂν τὰς ἀτέκνους
, ubi alia exempla attulit Marklandus, sed ut nullum tamen omni ex parte aptum sit.
Προςεῖπε καὶ κατηξιώσατο
idem est quod
προςειπεῖν κατηξιώσατο
, ut in Prom. v. 342.
τὰ μέν σ' ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ
.
648
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-740
οὔτ᾽ ἐν ... μὴν:
οὐδ' ἐν
Brunckius ex Par. A. B. et sic etiam Cantabr. 1. Ox. Recte.
οὔτ' ἐν
ceteri.
μὴν
pro
μὴν
M. sed α a sec. manu supra adscriptum est.
649
650.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-741
οἶμαι νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν:
οἶμαι νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν
M. (in quo post
νῦν
litura est) Vit. Cantabr. 1. Ox. Mosc. 2. Par. A. B. H. Colb. 1. Ven. A. Rob. Sic habuerat etiam G. in quo
νιν
minio in
σὺν
mutatum est.
οἶμαι νιν αὐτῶ νιν παραστατεῖν
Lips.
οἶμαί νιν αὐτῷ νῦν συμπαραστατεῖν
Ald.
οἶμαί νιν αὐτῷ συμπαραστατεῖν
Turn. Post
πέλας
G. addit
ῥεῖα
.
650
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-742
NA: Minore interpunctione in fine praecedentis versus posita, quod in libris omnibus est, in , mutavi. Adscriptum est a recentiore manu in M.
651
652.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-743
ξυνοῦσα:
συνοῦσα
Lips.
ξυνοῦσα. γρ. ξενοῦσα καὶ φιλιουμένη
Par. B.
652
654.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-744
655.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-745
ἄρχοντί τ':
ἄρχοντι γὰρ
Colb. 1.
655
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-746
ξὺν:
σὺν
erat ante Brunckium.
χωρὶς
Par. E.
ξυστήσομαι
Taur.
656
657.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-747
αἰχμήν ... πετρῶν:
αἰχμὴν
G. aliique, ut videtur, codices et Ald. Rob. Turn.
αἰχμῆς
M. Vit. Lips. Arund. Par. H. Colb. 1. idque habuit etiam alter scholiastes.
πτερῶν
G. Cantabr. 1. Rob. et a pr. manu Vit. Adscriptum hoc in Arund. Cantabr. 2. Vind. 4. et in Lips. qui in textu
καὶ πετρῶν
bis habet.
πετρῶν
M. et a sec. manu Vit. et sic cum reliquis plerisque, ut videtur, codicibus Ald. Turn. Commemorat utramque scripturam alter scholiastes,
πτερῶν προβλήματα
interpretans
τοὺς ὀϊστούς
, quod dicere debebat, nisi re vera dixit,
τῶν ὀϊστῶν
. Valckenarius ad Phoen. v. 786. si
πτέρα
sagittae dicerentur, non adspernandam ratus
πτερῶν
, servandum tamen arbitratur
πετρῶν
. Quae ei lectioni firmandae affert, eorum similia multa colligi possunt, sed sine fructu. Mirum enim et paene absonum est scutum dici tutamen adversus eiusmodi telorum genus, quo non de more, sed rarius et casu utebantur. Hoc sensere, opinor, qui
αἰχμῆς καὶ πετρῶν προβλήματα
scripserunt. Sed hi alia ratione hunc versum vitiarunt, omnem ei vim et virtutem detrahentes. Quare equidem
πτερῶν
revocavi, quamvis non meminerim alius loci, ubi sagittae
πτερά
dicantur. Sed cur minorem volemus Aeschyli audaciam esse quam Latinorum poetarum, quos pennum pro sagitta dicere notissimum est? Et
πτερώματα
certe sagittae sunt in Lycophronis v. 56.
τοῖς Τευταρείοις βουκόλου πτερώμασιν,
quem versum afferens Eustathius p. 172, 30. interpretatur
ἤγουν τοῖς τοῦ Τευτάρου Σκύθου ὀϊστοῖς
.
657
659.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-748
ὀργὴν ... ὁμοῖος ... αὐδωμένῳ:
ὁρμὴν
Colb. 1. Par. N. et a sec. manu Vit. qui a pr. manu habuerat
ὀργὴν
, ut ceteri. Adscriptum
ὁρμήν
etiam in Par. B.
ὅμοιος
G.
ὁμοίως
Ald.
αὐδουμένῳ
G.
αὐδομένῳ
Vit. In M. hoc scholion adscriptum est,
τὸν τρόπον τῷ ἀδελφῷ σου βλασφημούμενος
, et in altera parte
ὑπὸ σοῦ
. Alter scholiastes interpretatur
τῷ κακωνύμῳ Πολυνείκῃ
. Glossa in G.
λέγοντι
, in Vit.
κακίστως λεγομένῳ
. Praestat active intelligere
αὐδωμένῳ
, ut spectentur quae dixisse Polynicen rettulerat nuntius, velle illum cum fratre congredi.
659
661.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-749
662.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-750
ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν ... αὐτοκτόνος: Ad ultimas syllabas in
ἀνδροῖν
et
ὁμαίμοιν
in Lips. ω adscriptum.
αὐτόκτονος
a pr. manu M. recentior accentum correxit.
αὐτοκτόνως
Οχ. Taur.
αὐτοκτόνως
Lips. Nominativo utitur poeta quasi dicturus
θάνατος οὐ γηράσκει
.
662
663.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-751
γῆρας:
γῆρας
M. Par. B. Rob. Turn. idemque adscriptum in Vit. Lips. Par. B. C.
πέρας
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. G. E. N. Colb. 1. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald.
663
664-666.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-752
εἴπερ κακὸν φέροι τις αἰσχύνης ἄτερ, ἔστω· μόνον γὰρ κέρδος ἐν τεθνηκόσιν· κακῶν δὲ κᾆσχρῶν οὔ τιν' εὐκλείαν ἐρεῖς:
φέροι
M. Vit. et cum reliquis, ut videtur, plerisque codicibus Vict.
φέρη
G.
φέρει
Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. B. Ald. Rob. Turn. Scholiastes, cuius haec est in M. adnotatio,
εἰ ὅλως τις ἀτυχεῖ, καλὸν τὸ δίχα αἰσχύνης
, iungit
αἰσχύνης ἄτερ ἔστω
. Εt sic interpunxit Turnebus.
μόνον κέρδος γὰρ
Vit.
ἓν
G. Ox. Vind. 1. 2. 3.4. et a recentiore manu M. a prima enim
ἓν
habuerat, ut ceteri. Secunda manus hoc scholion adscripsit,
ἡ εὔκλεια ἓν κέρδος, τὸ αὐτὸν ἐκδικῆσαι ἀδικούμενον. ἐὰν δὲ ἀνεκδίκητος ἀποθάνῃ, ἕνεκά γε τῶν εἰς αὐτὸν γενομένων κακῶν καὶ αἰσχρῶν, ἄδοξος
. Postea recentior manus haec adscripsit,
τοῦτο γὰρ μόνον τὸ ἕν, κέρδος· τὸ φέρειν κακὸν ἐμέ
(si ita legendum est obscurius scriptum vocabulum).
τόδε κακὸν καὶ αἰσχρόν
. Deinde
τεθνηκόσιν
Μ.
τεθνηκόσι
ceteri, nisi quod
τεθνηκότι
, adscripto
τεθνηκόσι
, habet Par. B. Denique
κ' αἰσχρῶν
Μ. G. Vit. Lips. Ald. Turn.
κ' αἰσχρῶς
Rob. Non puto dici, quod volunt,
μόνον γὰρ κέρδος τοῦτο ἐν τεθνηκόσιν
. Hoc si poeta voluisset, non
γάρ
, sed
τόδε
posuisset. Sed, si haec ita scripsit, hoc dicit, sententia ex philosophia deprompta, si quis infelix sit sine turpitudine, esto: nam lucrum omne apud inferos quaerendum est (si ibi non punimur: sola quae post mortem est vita consideranda est). At infelicitas cum turpitudine coniuncta nusquam in honore est. Sed recte videtur Schutzius mutari iubere ordinem versuum, ut ultimus sit
ἔστω· — τεθνηκόσιν
. Sane, inquit, declinarem fratrem, si malum hoc, non punire
ferocientem, sine turpitudine ferre possem: sed quae mala simulque turpia sunt, non dicas laudanda. Esto (congrediar cum fratre): solum enim apud inferos lucrum est, i. e. in morte.
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-753
τί μέμονας τέκνον; μήτι σε:
τί μέμονας
M. Arund. Cantabr. 2. Par. L. In M. ad ο a recentiore manu ε supra adscriptum est, itemque in Cantabr. 2.
τί μέμηνας
G. Vit. Taur. Ald. Turn. et ο ad η supra adscripto Lips.
τί μαινας
Vind. 2. 4.
μέμηνας
explicat prior scholiastes,
μέμονας
et
μέμηνας
alter: in M. nullum est scholion.
τί καὶ μέμονας
Rob. unde Porsonus
καὶ μέμονας
fecit.
τέκος
Par. H. et adscripto γρ.
τέκνον
Par. B.
μήτι σε
Ald. Rob. Turn.
μήτις σε
M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Taur. Vind. 1.2.3.
θυμοπληθὺς
G. Vit.
θυμοπλήθος
Rob.
667
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-754
δορίμαργος ... ἄτα:
δορὶ μάργος
, supra scripto a recentiore manu
δορίμαργος
, M.
δορύμαργος
Cantabr. 1. 2. Par. L. Vind. 2. 4.
ἄτη
Lips. Cantabr. 1.2. Par. C. Ald. Rob. Turn. In M. ad α recentior manus η supra adscripsit.
668
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-755
ἔκβαλ᾽:
ἔκβαλ'
, ut tamen alterum λ ab alia manu additum videtur, M.
ἔκβαλε
Cantabr. 2. Omittit hoc vocabulum Lips.
669
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-756
Κωκυτοῦ:
κωκυτὸν
Lips.
παρὰ κωκυτοῦ
Par. L.
671
672.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-757
Φοίβῳ ... πᾶν:
φοίβῳ
, ad ο supra adscripto ου, Lips.
πᾶν
omittit Ven. A.
Λαΐου
Colb. 1.
672
673.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-758
ἵμερος ἐξοτρύνει:
θυμὸς
pro
ἵμερος
Rob. Sic etiam Brunckius, haud dubie codices secutus, nam Robortelli editione carebat.
ἐποτρύνει
Cantabr. 2. Par. L. (si Faehsio fides) Rob. Brunckius. π ad ξ recentior manus in M. supra adscripsit.
673
674.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-759
πικρόκαρπον ἀνδροκτασίαν:
πικρόκακον
Rob.
ἀνδροκτασίαν
M. a pr. manu: recentior
κλ
ad
τ
supra adscripsit.
674
675.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-760
οὐ θεμιστοῦ:
οὐ θεμιστὸν
M. et hoc Brunckius restituit, quum in Par. B. hanc adnotationem,
γρ. ἄθεμιστον
, invenisset.
οὐ θέμιστον
Lips. Ceteri
οὐ θεμιτόν
. In M. ad
ὸν
recentior manus
οῦ
supra adscripsit.
675
676.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-761
ἐχθρά ... τελεῖ ἀρὰ:
γὰρ καὶ
Rob.
ἐχθρὰ
Arund. Cantabr. 1.2. Mosc. 1. Par. A. E. F. K. L. Colb. 1. Ven. B. Vind. 2. Rob. γρ.
ἐχθρά
Par. B.
αἰσχρὰ
M. G. Vit. Lips. Par. B. Ald. Turn.
μοι
Par. K.L.
τελεῖ ἄρα
sic M. sed ut prius
ἀρὰ
scriptum fuisse videatur: recentior manus
τελεία
supra adscripsit.
τελεῖ ἀρὰ
G. Vit. Ox. Taur. Ald.
τελεῖ ἄρα
Lips.
τελεία ἀρὰ
Par. K. L.
τελεῖ ἀρὰ
Rob.
ἀρὰ τέλει
Colb. 1.
τέλει ἄρα. γρ. καὶ οὕτως. τελεῖ. τελευτᾷ ἀρά. τὸ τελεῖ ἀντὶ τοῦ τελειοῦται
ex Par. B. Faehsius affert.
τελεῖν ἀρὰ
Turn.
τέλει ἀρὰ
inde a Victorio edebatur. Bonum esset
τελεία
, si ultima syllaba elidi posset. Itaque Turnebi scripturam recepi, ut
τελεῖν
cum
ὄμμασιν προςιζάνει
coniungeretur, quod horum haec vis est, monet me. Idem putavit Blomfieldius. Respondet Eteocles his verbis ad ea quae chorus dixerat,
ἵμερός σε ἐξοτρύνει ἀνδροκτασίαν τελεῖν
. Wordsworthius in Museo philologico I. p. 222.
τάλαιν' ἀρὰ
scribendum esse coniecit, comparans Eur. Hipp. 1236.
πατρὸς τάλαιν' ἀρά
.
676
677.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-762
ξηροῖς ... ὄμμασιν προςιζάνει:
ξηροῖσι
Colb. 1. et
τ'
a recentiore manu addito Vit.
ὄμμασιν
Porsonus.
ὄμασι
G.
ὄμμασι
ceteri.
προςιζάνει
a pr. manu M. correxit sec. manus.
677
678.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-763
πρότερον ὑστέρου μόρου:
προτέρους ὑστέρου μόρου
Vit. a pr. manu: sec. manus
μόρου
in
μόρον
mutavit. Habent
μόρον
G. Colb. 1. Ald. Turn. sed G. cum glossa
θανάτου
. Hoc dicit, instigant me patris dirae, lucrum prius commemorantes secutura morte, i. e. hortantur vindictam sumere quamvis moriturum.
678
679.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-764
μὴ 'ποτρύνου· κακὸς:
μὴ ἐποτρύνου
Vit. Par. G.
κακὸς δ᾽ οὐ
Vind. 2. 3. 4.
δειλὸς οὐ
Arund. Par. K. L. Ask. A. Ven. B. Rob. et adscripto γρ.
κακός
Colb. 2.
κακὸς γο, δειλός
Par. B. Libri
κεκλήσῃ
.
679
680.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-765
βίον εὖ κυρήσας· μελάναιγὶς:
βίον εὖ κυρήσας
, bene se habens quod ad vitam attinet, i. e. recte instituens vitam.
πατρὸς
ante
μελαναιγίς
inserunt Vind. 2. 4. Post
μελαναιγίς
libri
δ'
habent. Deleverunt Arnaldus Animadv. crit. p. 196. et Pauwius.
680
681.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-766
εἶσι δόμους Ἐρινύς, ὅταν ἐκ: Ad
εἰσι
in M. recentior manus
οὐκ
supra adscripsit.
δόμους
Brunckius.
δόμον
M. Lips. Par. A.
δόμων
ceteri.
ἐρινὺς
Μ.
Ἐριννὺς
vulgo.
ὅταν
Arund. Cantabr. 1.2.
ὅτ' ἂν
a pr. manu M. mutatum in
οὔτ' ἂν
ab alia, fortasse secunda, manu.
ὅτ' ἂν
a pr. manu Vit. mutatum a sec. manu in
οὔτ' ἂν
, quod reliqui libri habent praeter Ald. in qua
οὔ τ' ἂν
, et Rob. in qua
οὐ ἂν
est. Scribendum fortasse est
ἀφ' ὅτου χερῶν
.
681
682.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-767
δέχωνται:
δέχονται
Par. C. Rob.
682
684.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-768
ὀλομένων θαυμάζεται: In
ὀλομένων
alterum ο in litura habet M.
ὀλλομένων
Vit. Inter
ὀλομένων
et
θαυμάζεται
supra versum
οὐ
adscriptum in G.
οὐ θαυμάζεται
Taur. Vind. 1.
684
685.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-769
τί οὖν ... σαίνοιμεν:
τί γ' οὖν
Cantabr. 1.
τί νῦν
Blomfieldius. V. ad v. 190.
ἂν σαίνοιμεν
ante sec. manus emendationem habuisse videtur M.
σαίνομεν μόρον ὀλέθριον
, sed cum glossa
κολακεύοιμεν
, G.
685
