Aeschylus Seven Against Thebes 957-972.app-957-972-1

ed. Gottfried Hermann

View: By Commline

Seven Against Thebes. Aeschylus. ed. Gottfried Hermann. Lipsiae. 1852.

Current edition Experimental

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 966a-1009 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 966-1010 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 980 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 980 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 980 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 980 focus
ἠέ.
965
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 980 focus
ἠέ. ἠέ.
δυσθέατα πήματα
ἔδειξεν ἐκ φυγᾶς ἐμοί.
980
οὐδ᾽ ἵκεθ᾽ ὡς κατέκτανεν.
σωθεὶς δὲ πνεῦμ᾽ ἀπώλεσεν.
ὤλεσε δῆτα (ὅδε).
καὶ τὸν ἐνόσφισεν.
ὀλοὰ λέγειν ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν
†δύστονα κήδε᾽ ὁμώνυμα.
985
†δίυγρα τριπάλτων πημάτων.
[– ὀλοὰ λέγειν ὀλοὰ δ᾽ ὁρᾶν].
Translations (8)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 966-1010 focus
The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 980 focus
In very truth he lost it.
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 980 focus
Maux affreux à contempler —
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 980 focus
Fierce from flight atchiev'd he deeds,
At which my heart with anguish bleeds,
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 980 focus
Ahimè!
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 980 focus
Nigraq; Erinnys, certe magno robore prædita es.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 980 focus
O dark were the sorrows
That exile hath known!
1000
He slew, but returned not
Alive to his own!
He struck down a brother, but fell, in the moment of triumph hewn down!
O lineage accurst,
O doom and despair!
1005
Alas, for their quarrel,
The brothers that were!
And woe! for their pitiful end, who once were our love and our care!
O grievous the fate
That attends upon wrong!
1010
Stern ghost of our sire,
Thy vengeance is long!
Dark Fury of hell and of death, the hands of thy kingdom are strong!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 980 focus
Wehe!
930

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

957-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1007

NA Librarius qui codicem Vit. scripsit, oculis ad alterum ephymnium aberrans, versus 957-972. omiserat, quos versus, errore animadverso, in ima pagina adiecit, omissis tamen versibus 971. 972.

957-959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1008

ἠέ. ἠέ. δυςθέατα πήματα. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί. Versus 957-959. Antigonae tribuunt G. Vit. Lips. Ismenae Turn. In Ald. ante
ἠέ
Ismenae, ante
δυςθέατα
Antigonae nota apposita est. Rob.
ἠέ
praecedentibus Ismenae verbis addit, Antigonae nomen ante
δυςθέατα
collocat. In M. primo tantum horum versuum lineola appicta est, ut haec omnia Ismenae tributa sint.
ἠέ
semel Ox. Ald. Rob. Tribuendum erat unum Antigonae, alterum Ismenae.
δυσθέατα πήματα | ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί
Μ. (sic M.) Vit.
δυσθέατα πήματα | ἐδείξετε (supra scripto ad penultimam syllabam α) φυγάς (ad ς supra scripto σ) ἐμοί
G.
δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ᾽ ἐκ φυγᾶς (ἐκ φυγάς Lips.) ἐμοί
Lips. Turn.
δυσθέατα πήματ᾽ ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς | ἐμοὶ
etc. Ald.
δυσθέατα πήματ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς
, omisso
ἐμοί
, Rob.
ἐκφυγὰς
Par. C.
ἐκ φυγών
Ven. B. Antistrophicorum ratio monstrat alterum versum tribuendum esse Ismenae atque ita emendandum,
A. δυςθέατα πήματα. Ι. ἔδειξε δ᾽ ἐκ φυγᾶς ἐμοί.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1009

κατέκτανεν Ismenae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob.
κατέκτανεν
M. Lips.
κατέκτανε
G. Ald. Rob. Turn.
960

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1010

ἀπώλεσεν Antigonae hunc versum tribuunt G. Lips. Rob. personae notam omittit Vit.
ἀπώλεσεν
Μ. G. Vit. Turn.
ἀπώλεσε
Lips. Ald. Rob.
961

962-963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ὤλεσε δῆτα, ναί. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν. Libri
ἀπώλεσε δῆτα
, nisi quod
ἀπώλεσεν δήτα
est in M. Haec Ismenae, proxima Antigonae tribuunt G. Lips. Rob. In Vit. omnia Ismenae sunt. Sequuntur autem haec in M. G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1.2. Ox. Par. C. F. N. Colb. 1.2. Ven. A. Ald. Turn.
καὶ τόνδε ἐνόσφισεν
(
ἐνόσφισε
G. Vit. Par. N. aliique et Turn.). Rob. haec habet
καὶ τὸ τοῦδ᾽ ἐνόσφισεν
. Scribendum
A. ὤλεσε δῆτα, ναί. I. τόνδε δ᾽ ἐνόσφισεν.
Ὤλεσε omissa praepositione repetit praecedens verbum
ἀπώλεσεν
, ut saepius fit in eiusmodi repetitione. Euripides Hec. v. 168.
Τρωάδες, ὦ κάκ' ἐνεγκοῦσαι πήματ', ἀπωλέσατ', ωλέσατ'· οὐκέτι μοι βίος ἀγαστὸς ἐν φάει.

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1012

τάλαν Ismenae haec tribuunt G. Lips. Nulla persona indicata in Vit.
ὦ τάλαν
Ask. A.
964

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1013

τάλαν πάθος Antigonae haec tribuunt G. Lips. Rob. Nulla persona indicata in Vit. Veram lectionem,
τάλαν πάθος
, in secunda editione assecutus erat Schutzius.
τάλαν καὶ πάθος
sic G.
τάλανα καὶ παθόν
vel
πάθον
M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. C. Turn.
τάλαινα καὶ πάθον
Par. E. et regius Spanhemii.
τάλαινα καὶ παθόν. γρ. τάλανα πάθη. γρ. καὶ οὕτως, τάλανα καὶ πάθον
Par. Β.
τάλαιναν καὶ πάθον
Ald.
τάλαινα καὶ πάθεν
Rob.
τάλαινα καὶ ἔπαθον
Par. F.
τάλανα καὶ ἔπαθον
Par. K. Ven. Β.
τάλανα παθόν
Par. A.
τάλανα καὶ πάθη
Vit. Par. N. Colb. 1.
965

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1014

δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα Lineola appicta in M. Ismenae nomen adscriptum in G. Lips. Rob. Nulla personae nota in Vit. Vulgo haec praecedentibus Ismenae verbis continuantur. Libri
δύστονα κήδε' ὁμώνυμα
, nisi quod
δύστονο καὶ
ex Par. C. affertur,
δύστονα καὶ κήδε' ὁμώνυμα
Turn. habet. γρ.
δύστηνα
adnotavit Stephanus. Scribendum
δίπονα κήδε᾽ ὁμώνυμα
.
966

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1015

δίυγρα πήματα παλμάτων Vulgo haec Antigonae tribuuntur. Omittunt personae notam G. Vit. Lips. Rob. Libri
δίυγρα τριπάκτων πημάτων
, nisi quod
τριπάντων
habet Par. L. Illud scholiastae explicant. Scribendum
δίυγρα πήματα παλμάτων
.
967

968-969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1016

NA Recte personas distinguunt G. Lips. Rob. Vulgo inversae sunt. Omittit notas Vit.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1017

ἰὼ Vulgo continuantur haec tributis Antigonae praecedentibus verbis. Ismenae continuantur in Lips. Ismenae nomen praefixum in Vit. Antigonae nomen recte in G. Rob. et lineola in M.
ἰὼ
omittunt M. Lips. Arund. Par. E. L. Colb. 2.
970

971. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1018

πότνιά τ'
πότνια δ᾽
Οx. Hunc et sequentem versum Vit. omittit: v. ad v. 957.
971

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-1019

μέλαιν' Vulgo haec continuantur Antigonae: v. ad v. 956. Porsonus.
μέλαιν' τ'
Lips.
μέλαιν τ'
Αld.
μέλαινά τ'
ceteri. Ἐρινύς
ἐρινὺς
M. Vulgo
Ἐριννύς
.
972

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

941-995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-605

1
2
θρῆνος der Antigone und Ismene. Antigone steht an der Leiche des Polynikes, Ismene an der des Eteokles. Der Gesang besteht aus vier Teilen; im ersten und dritten entspricht immer die Partie der Ismene der Partie der Antigone, im zweiten Teile besteht außer dieser Responsion noch die Responsion eines größeren Strophen- paares, das mit einem Ephymnion der beiden Schwestern schließt; im letzten Teile entsprechen sich zwei Verse, die wieder von Antigone und Ismene gemeinsam gesungen werden, und zwei Verse, von denen der eine der Antigone, der andere der Ismene gehört. Eine ähnliche Gestalt der Responsion findet sich nur noch Eur. Androm. 1197 ff.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-612

3
4
ἄχεα δοιὰ (für ἀχέων τοίων Hermann) κτέ. „, doppelter Jammer hier bei uns".

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-613

5
6
πέλας ἀδελφέ ἀδελφῶν (für πέλας δ' αΐδ' ἀδελφαὶ ἀδελφῶν Hermann und Heimsöth): Ver- schwisterter Jammer bei Geschwi- stern" d. h. Jammer der Schwestern bei den Brüdern. Die jonische Form ἀδελφεός, ἀδελφεή auch Soph. Ο. Κ. 535, Ο. Τ. 160 in melischen Partien.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-614

7
8
Mit βαρυδότειρα vgl. ὀλβό- δειρα Eur. Bakch. 419, υπνοδότειρα Or. 175.

963-964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-615

9
10
Nach Οἰδίπου geben die Handschriften hier wie 978 σκιά, getilgt von Weil. Nicht der Schat- ten, sondern der Fluch des Ödipus ist der machtvolle Rachegeist. So erhält Ερινύς das ihm zugehörige Epitheton πότνια (vgl. 871, Eum. μέλαινα: zu 682. σθενής wie 70. μεγα

967-968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-616

11
12
Traurigen Anblick von Leiden hat er von der Fremde her mich schauen lassen". τῇδ' ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς für ἐδείξατ' ἐκ φυγᾶς ἐμοί ( ἐμοί scheint als Er- klärung zu τῇδε in den Text ge- kommen zu sein). Paley vermutet ἔδειξας.

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-617

13
14
ὅδ' und κατακτενῶν für οὐδ' und κατέκτανεν Halm.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-618

15
16
συθείς (für σωθείς Stanley) s. v. a. ἱκόμενος. Mit „, der kam um zu töten, gekommen aber ist er getötet worden" wird der tragische Glückswechsel (Peripetie) betont.

971-972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-619

17
18
ὤλεσε (nämlich πνεῦμα) δῆτα, ναί. τόνδε δ' ἐνόσφισεν (nim- lich πνεύματος) für ἀπώλεσεν δῆτα καὶ τόνδ' ἐνόσφισεν Hermann. Weil zieht ὤλεσε δῆθ᾽ ὅδε . τόνδε δ' νοr.