Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

ΑΓ.

καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

λέξω· τρίτῳ γὰρ Ετεόκλῳ τρίτος πάλος

ἐξ ὑπτίου πήδησεν εὐχάλκου κράνους,

πύλαισι Νηΐσταισι προσβαλεῖν λόχον.
460

ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον νόμον,

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

ἐσχημάτισται δ᾽ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·
465

ἀνὴρ ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.

βοᾷ δὲ χοὗτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,

ὡς οὐδ᾽ ἂν ῎Αρης σφ᾽ ἐκβάλοι πυργωμάτων·

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.

ET.

Μεγαρεὺς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν γένους,

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεία πληρώσει χθονὶ,

ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ᾽ ἐπ᾿ ἀσπίδος

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

κόμπαζ᾽ ἐπ᾿ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λόγων.
480

Seven Against Thebes. Aeschylus. Guilielmus Dindorfius (Editor). Lipsiae. 1882.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) (Greek) (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (6)

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 417-630 focus

str. 1

Χορος

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

πρόμαχος ὄρνυται: τρέμω δ᾽ αἱματη-

φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420

ὀλομένων ἰδέσθαι.

422

Αγγελος

τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί:¹

Καπανεὺς δ᾽ ἐπ᾽ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,

γίγας ὅδ᾽ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου

μείζων, ὁ κόμπος δ᾽ οὐ κατ᾽ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425

πύργοις δ᾽ ἀπειλεῖ δείν᾽, ἃ μὴ κραίνοι τύχη:

θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν

καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς

Ἔριν πέδοι² σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.

τὰς δ᾽ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν:

ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,

φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη:

χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν “Πρήσω πόλιν.”

τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435

τίς ἄνδρα κομπάσαντα³ μὴ τρέσας μενεῖ;

Ετεοκλης

καὶ τῷδε κόμπῳ⁴ κέρδος ἄλλο τίκτεται.

τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων

ἡ γλῶσσ᾽ ἀληθὴς γίγνεται⁵ κατήγορος.

Καπανεὺς δ᾽ ἀπειλεῖ δρᾶν παρεσκευασμένος,
440

θεοὺς⁶ ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα

χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν

πέμπει γεγωνὰ⁷ Ζηνὶ κυμαίνοντ᾽ ἔπη:

πέποιθα δ᾽ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον⁸

ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.

ἀνὴρ δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστ᾽ ἄγαν,

αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,

φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας

Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τ᾽ ἄλλοις θεοῖς.
450

λέγ᾽ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.

452

ant. 1

Χορος

ὄλοιθ᾽ ὃς πόλει μεγάλ᾽ ἐπεύχεται,

κεραυνοῦ δέ νιν⁹ βέλος ἐπισχέθοι,

πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν θ᾽

ἑδωλίων <μ᾽¹⁰> ὑπερκόπῳ¹¹
455

δορί ποτ᾽ ἐκλαπάξαι.

457

Αγγελος

[καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις]¹²

λέξω: τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος

ἐξ ὑπτίου ᾽πήδησεν εὐχάλκου κράνους,

πύλαισι Νηίσταισι προσβαλεῖν λόχον.
460

ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον βρόμον,¹³

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

ἐσχημάτισται¹⁴ δ᾽ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν¹⁵ τρόπον:
465

ἀνὴρ [δ᾽¹⁶] ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις¹⁷

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.

βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,

ὡς οὐδ᾽ ἂν Ἄρης σφ᾽ ἐκβάλοι πυργωμάτων.

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον¹⁸ ζυγόν.

Ετεοκλης

πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ:

καὶ δὴ πέπεμπται¹⁹ κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,

Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν²⁰ γένους,

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,

ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ᾽ ἐπ᾽ ἀσπίδος

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

κόμπαζ᾽ ἐπ᾽ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λόγων.²¹
480
481

str. 2

Χορος

ἐπεύχομαι τῷδε²² μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ

πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.

ὡς δ᾽ ὑπέραυχα βάζουσιν²³ ἐπὶ πτόλει

μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν

Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485
486

Αγγελος

τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων

Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,

Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος:

ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,

ἔφριξα δινήσαντος: οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490

ὁ σηματουργὸς δ᾽ οὔ τις εὐτελὴς ἄρ᾽ ἦν

ὅστις τόδ᾽ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,

Τυφῶν᾽ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα

λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν:

ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495

προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.

αὐτὸς δ᾽ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δ᾽ Ἄρει

βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς²⁴ ὣς φόνον²⁵ βλέπων.

τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον:

φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500

Ετεοκλης

πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτ᾽²⁶ ἀγχίπτολις,

πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσ᾽ ὕβριν,

εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον:

Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,

ἀνὴρ κατ᾽ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505

ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,

οὔτ᾽ εἶδος οὔτε θυμὸν οὔθ᾽²⁷ ὅπλων σχέσιν

μωμητός, Ἑρμῆς δ᾽ εὐλόγως ξυνήγαγεν.

ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ²⁸ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,

ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπ᾽ ἀσπίδων
510

θεούς: ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶν᾽ ἔχει,

Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπ᾽ ἀσπίδος

σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων:

κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.

τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων.
515

πρὸς τῶν κρατούντων δ᾽ ἐσμέν, οἱ δ᾽ ἡσσωμένων,

εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ:

εἰκὸς δὲ²⁹ πρᾶξαι³⁰ κἄνδρας³¹ ὧδ᾽ ἀντιστάτας:

Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος³²

σωτὴρ γένοιτ᾽ ἂν Ζεὺς ἐπ᾽ ἀσπίδος τυχών.
520
521

ant. 2

Χορος

πέποιθα <δὴ³³> τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντ᾽

ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας

δαίμονος,³⁴ ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ

δαροβίοισι θεοῖσιν,³⁵

πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525
526

Αγγελος

οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,

πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις³⁶ πύλαις,

τύμβον κατ᾽ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος:

ὄμνυσι δ᾽ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ

σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θ᾽ ὑπέρτερον,
530

ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ

Διός: τόδ᾽ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου

βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ.

στείχει δ᾽ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,

ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535

ὁ δ᾽ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,

φρόνημα, γοργὸν δ᾽ ὄμμ᾽ ἔχων, προσίσταται.

οὐ μὴν ἀκόμπαστός γ᾽ ἐφίσταται πύλαις:

τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ

σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540

Σφίγγ᾽ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην

γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,

φέρει δ᾽ ὑφ᾽ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,

ὡς πλεῖστ᾽ ἐπ᾽ ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἰάπτεσθαι βέλη.

ἐλθὼν δ᾽ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545

μακρᾶς κελεύθου δ᾽ οὐ καταισχυνεῖν³⁷ πόρον,

Παρθενοπαῖος Ἀρκάς: ὁ δὲ τοιόσδ᾽ ἀνὴρ

μέτοικος, Ἄργει δ᾽ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,

πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδ᾽ ἃ μὴ κραίνοι θεός.

Ετεοκλης

εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550

αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν:

ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τ᾽ ὀλοίατο.

ἔστιν δὲ καὶ τῷδ᾽, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,

ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δ᾽ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,

Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου:
555

ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ

εἴσω³⁸ πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,

οὐδ᾽ εἰσαμεῖψαι τεῖχος³⁹ ἐχθίστου δάκους

εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπ᾽ ἀσπίδος:

ἣ ʼξωθεν⁴⁰ εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560

πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσ᾽ ὑπὸ πτόλιν.

θεῶν θελόντων κἂν⁴¹ ἀληθεύσαιμ᾽ ἐγώ.

563

str. 3

Χορος

ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,

τριχὸς δ᾽ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,

μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ⁴²
565

ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ⁴³

θεοὶ τούσδ᾽ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.

568

Αγγελος

ἕκτον λέγοιμ᾽ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,

ἀλκήν τ᾽ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν:

Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν:

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,

μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

κακῶν τ᾽ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575

καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν⁴⁴ ἀδελφεόν,

ἐξυπτιάζων ὄμμα,⁴⁵ Πολυνείκους βίαν,

δίς τ᾽ ἐν τελευτῇ τοὔνομ᾽ ἐνδατούμενος,

καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτ᾽ ἔπος διὰ στόμα:

“ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580

καλόν τ᾽ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμ᾽ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;

μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;

πατρὶς δὲ γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ⁴⁶ χθονός.

μαχώμεθ᾽, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.”

τοιαῦθ᾽ ὁ μάντις ἀσπίδ᾽ εὔκυκλον νέμων⁴⁷
590

πάγχαλκον ηὔδα: σῆμα δ᾽ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.⁴⁸

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλ᾽ εἶναι θέλει,

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595

πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

Ετεοκλης

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς⁴⁹

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστάτοις.⁵⁰

ἐν παντὶ πράγει δ᾽ ἔσθ᾽ ὁμιλίας κακῆς

κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος:
600

ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.

ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ

ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,

ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκοις⁵¹ ἀγρεύματος,

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.⁵²

οὕτως δ᾽ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,

τείνουσι πομπὴν⁵³ τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,

Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.

δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις,
615

οὐχ ὡς ἄθυμον⁵⁴ οὐδὲ λήματος κάκῃ,

ἀλλ᾽ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου:

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

ὅμως δ᾽ ἐπ᾽ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δ᾽ ἡβῶσαν φύει,⁵⁵

ποδῶκες οἶμα,⁵⁶ χεῖρα δ᾽ οὐ βραδύνεται

παρ᾽ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625
626

ant. 3

Χορος

κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς⁵⁷

ἡμετέρας τελεῖθ᾽, ὡς πόλις εὐτυχῇ,

δορίπονα κάκ᾽ ἐκτρέποντες <ἐς⁵⁸> γᾶς

ἐπιμόλους: πύργων δ᾽ ἔκτοθεν

βαλὼν Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ.
630
631

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 417-630 focus

Χορός

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-

φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420

ὀλομένων ἰδέσθαι.

422

Ἄγγελος

τούτῳ μὲν οὕτως εὐτυχεῖν δοῖεν θεοί·

Καπανεὺς δʼ ἐπʼ Ἠλέκτραισιν εἴληχεν πύλαις,

γίγας ὅδʼ ἄλλος τοῦ πάρος λελεγμένου

μείζων, ὁ κόμπος δʼ οὐ κατʼ ἄνθρωπον φρονεῖ,
425

πύργοις δʼ ἀπειλεῖ δείνʼ, ἃ μὴ κραίνοι τύχη·

θεοῦ τε γὰρ θέλοντος ἐκπέρσειν πόλιν

καὶ μὴ θέλοντός φησιν, οὐδὲ τὴν Διὸς

ἔριν πέδοι σκήψασαν ἐμποδὼν σχεθεῖν.

τὰς δʼ ἀστραπάς τε καὶ κεραυνίους βολὰς
430

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν προσῄκασεν·

ἔχει δὲ σῆμα γυμνὸν ἄνδρα πυρφόρον,

φλέγει δὲ λαμπὰς διὰ χερῶν ὡπλισμένη·

χρυσοῖς δὲ φωνεῖ γράμμασιν πρήσω πόλιν.

τοιῷδε φωτὶ πέμπε—τίς ξυστήσεται,
435

τίς ἄνδρα κομπάζοντα μὴ τρέσας μενεῖ;

Ἐτεοκλής

καὶ τῷδε κέρδει κέρδος ἄλλο τίκτεται.

τῶν τοι ματαίων ἀνδράσιν φρονημάτων

ἡ γλῶσσʼ ἀληθὴς γίγνεται κατήγορος·

Καπανεὺς δʼ ἀπειλεῖ, δρᾶν παρεσκευασμένος,
440

θεοὺς ἀτίζων, κἀπογυμνάζων στόμα

χαρᾷ ματαίᾳ θνητὸς ὢν εἰς οὐρανὸν

πέμπει γεγωνὰ Ζηνὶ κυμαίνοντʼ ἔπη·

πέποιθα δʼ αὐτῷ ξὺν δίκῃ τὸν πυρφόρον

ἥξειν κεραυνόν, οὐδὲν ἐξῃκασμένον
445

μεσημβρινοῖσι θάλπεσιν τοῖς ἡλίου.

ἀνὴρ δʼ ἐπʼ αὐτῷ, κεἰ στόμαργός ἐστʼ ἄγαν,

αἴθων τέτακται λῆμα, Πολυφόντου βία,

φερέγγυον φρούρημα, προστατηρίας

Ἀρτέμιδος εὐνοίαισι σύν τʼ ἄλλοις θεοῖς.
450

λέγʼ ἄλλον ἄλλαις ἐν πύλαις εἰληχότα.

452

Χορός

ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται,

κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,

πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν

θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ
455

δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.

457

Ἄγγελος

καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

λέξω· τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος

ἐξ ὑπτίου ʼπήδησεν εὐχάλκου κράνους,

πύλαισι Νηίστῃσι προσβαλεῖν λόχον.
460

ἵππους δʼ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

ἐσχημάτισται δʼ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·
465

ἀνὴρ δʼ· ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων.

βοᾷ δὲ χοὖτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,

ὡς οὐδʼ ἂν Ἄρης σφʼ ἐκβάλοι πυργωμάτων.

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.

Ἐτεοκλής

πέμποιμʼ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ·

καὶ δὴ πέπεμπται κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,

Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν

γένους,

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλʼ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,

ἢ καὶ δύʼ ἄνδρε καὶ πόλισμʼ ἐπʼ ἀσπίδος

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

κόμπαζʼ ἐπʼ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.
480

481

Χορός

ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὐτυχεῖν, ἰὼ

πρόμαχʼ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυστυχεῖν.

ὡς δʼ ὑπέραυχα βάζουσιν ἐπὶ πτόλει

μαινομένᾳ φρενί, τώς νιν

Ζεὺς νεμέτωρ ἐπίδοι κοταίνων.
485

486

Ἄγγελος

τέταρτος ἄλλος, γείτονας πύλας ἔχων

Ὄγκας Ἀθάνας, ξὺν βοῇ παρίσταται,

Ἱππομέδοντος σχῆμα καὶ μέγας τύπος·

ἅλω δὲ πολλήν, ἀσπίδος κύκλον λέγω,

ἔφριξα δινήσαντος· οὐκ ἄλλως ἐρῶ.
490

ὁ σηματουργὸς δʼ οὔ τις εὐτελὴς ἄρʼ ἦν

ὅστις τόδʼ ἔργον ὤπασεν πρὸς ἀσπίδι,

Τυφῶνʼ ἱέντα πύρπνοον διὰ στόμα

λιγνὺν μέλαιναν, αἰόλην πυρὸς κάσιν·

ὄφεων δὲ πλεκτάναισι περίδρομον κύτος
495

προσηδάφισται κοιλογάστορος κύκλου.

αὐτὸς δʼ ἐπηλάλαξεν, ἔνθεος δʼ Ἄρει

βακχᾷ πρὸς ἀλκὴν Θυιὰς ὣς φόβον βλέπων.

τοιοῦδε φωτὸς πεῖραν εὖ φυλακτέον·

Φόβος γὰρ ἤδη πρὸς πύλαις κομπάζεται.
500

Ἐτεοκλής

πρῶτον μὲν Ὄγκα Παλλάς, ἥτʼ ἀγχίπτολις,

πύλαισι γείτων, ἀνδρὸς ἐχθαίρουσʼ ὕβριν,

εἴρξει νεοσσῶν ὣς δράκοντα δύσχιμον·

Ὑπέρβιος δέ, κεδνὸς Οἴνοπος τόκος,

ἀνὴρ κατʼ ἄνδρα τοῦτον ᾑρέθη, θέλων
505

ἐξιστορῆσαι μοῖραν ἐν χρείᾳ τύχης,

οὔτʼ εἶδος οὔτε θυμὸν οὐδʼ ὅπλων σχέσιν

μωμητός, Ἑρμῆς δʼ εὐλόγως ξυνήγαγεν.

ἐχθρὸς γὰρ ἁνὴρ ἀνδρὶ τῷ ξυστήσεται,

ξυνοίσετον δὲ πολεμίους ἐπʼ ἀσπίδων
510

θεούς· ὁ μὲν γὰρ πύρπνοον Τυφῶνʼ ἔχει,

Ὑπερβίῳ δὲ Ζεὺς πατὴρ ἐπʼ ἀσπίδος

σταδαῖος ἧσται, διὰ χερὸς βέλος φλέγων·

κοὔπω τις εἶδε Ζῆνά που νικώμενον.

τοιάδε μέντοι προσφίλεια δαιμόνων·
515

πρὸς τῶν κρατούντων δʼ ἐσμέν, οἱ δʼ ἡσσωμένων,

εἰ Ζεύς γε Τυφῶ καρτερώτερος μάχῃ·

εἰκὸς δὲ πράξειν ἄνδρας ὧδʼ ἀντιστάτας,

Ὑπερβίῳ τε πρὸς λόγον τοῦ σήματος

σωτὴρ γένοιτʼ ἂν Ζεὺς ἐπʼ ἀσπίδος τυχών.
520

521

Χορός

πέποιθα δὴ τὸν Διὸς ἀντίτυπον ἔχοντʼ

ἄφιλον ἐν σάκει τοῦ χθονίου δέμας

δαίμονος, ἐχθρὸν εἴκασμα βροτοῖς τε καὶ

δαροβίοισι θεοῖσιν,

πρόσθε πυλᾶν κεφαλὰν ἰάψειν.
525

526

Ἄγγελος

οὕτως γένοιτο. τὸν δὲ πέμπτον αὖ λέγω,

πέμπταισι προσταχθέντα Βορραίαις πύλαις,

τύμβον κατʼ αὐτὸν Διογενοῦς Ἀμφίονος·

ὄμνυσι δʼ αἰχμὴν ἣν ἔχει μᾶλλον θεοῦ

σέβειν πεποιθὼς ὀμμάτων θʼ ὑπέρτερον,
530

ἦ μὴν λαπάξειν ἄστυ Καδμείων βίᾳ

Διός· τόδʼ αὐδᾷ μητρὸς ἐξ ὀρεσκόου

βλάστημα καλλίπρῳρον, ἀνδρόπαις ἀνήρ·

στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηίδων,

ὥρας φυούσης, ταρφὺς ἀντέλλουσα θρίξ.
535

ὁ δʼ ὠμόν, οὔτι παρθένων ἐπώνυμον,

φρόνημα, γοργὸν δʼ ὄμμʼ ἔχων, προσίσταται.

οὐ μὴν ἀκόμπαστός γʼ ἐφίσταται πύλαις·

τὸ γὰρ πόλεως ὄνειδος ἐν χαλκηλάτῳ

σάκει, κυκλωτῷ σώματος προβλήματι,
540

Σφίγγʼ ὠμόσιτον προσμεμηχανημένην

γόμφοις ἐνώμα, λαμπρὸν ἔκκρουστον δέμας,

φέρει δʼ ὑφʼ αὑτῇ φῶτα Καδμείων ἕνα,

ὡς πλεῖστʼ ἐπʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἰάπτεσθαι βέλη.

ἐλθὼν δʼ ἔοικεν οὐ καπηλεύσειν μάχην,
545

μακρᾶς κελεύθου δʼ οὐ καταισχυνεῖν πόρον,

Παρθενοπαῖος Ἀρκάς· ὁ δὲ τοιόσδʼ ἀνὴρ

μέτοικος, Ἄργει δʼ ἐκτίνων καλὰς τροφάς,

πύργοις ἀπειλεῖ τοῖσδʼ ἃ μὴ κραίνοι θεός.

Ἐτεοκλής

εἰ γὰρ τύχοιεν ὧν φρονοῦσι πρὸς θεῶν,
550

αὐτοῖς ἐκείνοις ἀνοσίοις κομπάσμασιν·

ἦ τἂν πανώλεις παγκάκως τʼ ὀλοίατο.

ἔστιν δὲ καὶ τῷδʼ, ὃν λέγεις τὸν Ἀρκάδα,

ἀνὴρ ἄκομπος, χεὶρ δʼ ὁρᾷ τὸ δράσιμον,

Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου·
555

ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερ

ἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,

οὐδʼ εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκους

εἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπʼ ἀσπίδος·

ἣ ʼξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,
560

πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσʼ ὑπὸ πτόλιν.

θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμʼ ἐγώ.

563

Χορός

ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,

τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,

μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
565

ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ

θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.

568

Ἄγγελος

ἕκτον λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,

ἀλκήν τʼ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν·

Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος
570

κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν·

τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,

μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,

Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,

κακῶν τʼ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.
575

καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν ὁμόσπορον,

ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,

δίς τʼ ἐν τελευτῇ τοὔνομʼ ἐνδατούμενος,

καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτʼ ἔπος διὰ στόμα·

ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,
580

καλόν τʼ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,

πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖς

πορθεῖν, στράτευμʼ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;

μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;

πατρίς τε γαῖα σῆς ὑπὸ σπουδῆς δορὶ
585

ἁλοῦσα πῶς σοι ξύμμαχος γενήσεται;

ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα,

μάντις κεκευθὼς πολεμίας ὑπὸ χθονός.

μαχώμεθʼ, οὐκ ἄτιμον ἐλπίζω μόρον.

τοιαῦθʼ ὁ μάντις ἀσπίδʼ εὐκήλως ἔχων
590

πάγχαλκον ηὔδα· σῆμα δʼ οὐκ ἐπῆν κύκλῳ.

οὐ γὰρ δοκεῖν ἄριστος, ἀλλʼ εἶναι θέλει,

βαθεῖαν ἄλοκα διὰ φρενὸς καρπούμενος,

ἐξ ἧς τὰ κεδνὰ βλαστάνει βουλεύματα.

τούτῳ σοφούς τε κἀγαθοὺς ἀντηρέτας
595

πέμπειν ἐπαινῶ. δεινὸς ὃς θεοὺς σέβει.

Ἐτεοκλής

φεῦ τοῦ ξυναλλάσσοντος ὄρνιθος βροτοῖς

δίκαιον ἄνδρα τοῖσι δυσσεβεστέροις.

ἐν παντὶ πράγει δʼ ἔσθʼ ὁμιλίας κακῆς

κάκιον οὐδέν, καρπὸς οὐ κομιστέος·
600

ἄτης ἄρουρα θάνατον ἐκκαρπίζεται.

ἢ γὰρ ξυνεισβὰς πλοῖον εὐσεβὴς ἀνὴρ

ναύταισι θερμοῖς καὶ πανουργίᾳ τινὶ

ὄλωλεν ἀνδρῶν σὺν θεοπτύστῳ γένει,

ἢ ξὺν πολίταις ἀνδράσιν δίκαιος ὢν
605

ἐχθροξένοις τε καὶ θεῶν ἀμνήμοσιν,

ταὐτοῦ κυρήσας ἐκδίκως ἀγρεύματος,

πληγεὶς θεοῦ μάστιγι παγκοίνῳ ʼδάμη.

οὕτως δʼ ὁ μάντις, υἱὸν Οἰκλέους λέγω,

σώφρων δίκαιος ἀγαθὸς εὐσεβὴς ἀνήρ,
610

μέγας προφήτης, ἀνοσίοισι συμμιγεὶς

θρασυστόμοισιν ἀνδράσιν βίᾳ φρενῶν,

τείνουσι πομπὴν τὴν μακρὰν πάλιν μολεῖν,

Διὸς θέλοντος ξυγκαθελκυσθήσεται.

δοκῶ μὲν οὖν σφε μηδὲ προσβαλεῖν πύλαις
615

οὐχ ὡς ἄθυμος οὐδὲ λήματος κάκῇ,

ἀλλʼ οἶδεν ὥς σφε χρὴ τελευτῆσαι μάχῃ,

εἰ καρπὸς ἔσται θεσφάτοισι Λοξίου·

φιλεῖ δὲ σιγᾶν ἢ λέγειν τὰ καίρια.

ὅμως δʼ ἐπʼ αὐτῷ φῶτα, Λασθένους βίαν,
620

ἐχθρόξενον πυλωρὸν ἀντιτάξομεν,

γέροντα τὸν νοῦν, σάρκα δʼ ἡβῶσαν φύει,

ποδῶκες ὄμμα, χεῖρα δʼ οὐ βραδύνεται

παρʼ ἀσπίδος γυμνωθὲν ἁρπάσαι δόρυ.

θεοῦ δὲ δῶρόν ἐστιν εὐτυχεῖν βροτούς.
625

626

Χορός

κλύοντες θεοὶ δικαίας λιτὰς

ἁμετέρας τελεῖθʼ, ὡς πόλις εὐτυχῇ,

δορίπονα κάκʼ ἐκτρέποντες ἐς γᾶς

ἐπιμόλους· πύργων δʼ ἔκτοθεν

βαλὼν Ζεύς σφε κάνοι κεραυνῷ.
630

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 457 focus

Ἄγγελος

καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

λέξω· τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος

ἐξ ὑπτίου πήδησεν εὐχάλκου κράνους,
440

πύλαισι Νηΐσταισι προςβαλεῖν λόχον.

ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐνβριμωμένας

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.
445

ἐσχημάτισται δ᾽ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·

ἀνὴρ δ᾽ ὁπλίτης κλίμακος προςαμβάσεις

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων·

βοᾷ δὲ χοὗτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,

ὡς οὐδ᾽ ἂν Ἄρης σφ' ἐκβάλοι πυργωμάτων·
450

Ἄγγελος

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλειον ζυγόν.

Ἐτεοκλῆς

πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ·

καὶ δὴ πέπεμπται, κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,

Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα, τοῦ σπαρτῶν γένους,
455

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,

ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ' ἐπ᾽ ἀσπίδος

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.
460

κόμπαζ᾽ ἐπ' ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.

ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 457 focus

ΑΓΓΕΛΟΣ

Καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

λέξω· τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος

ἐξ ὑπτίου 'πήδησεν εὐχάλκου κράνους,

πύλαισι Νηΐτῃσι προσβαλεῖν λόχον.
460

Ἵππους δ' ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλας πεπτωκέναι·

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

Ἐσχημάτισται εἰσημάτισται δ' ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον,
465

ἀνὴρ δ' ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων·

βοᾷ δὲ χοὗτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς

ὡς οὐδ' ἂν Ἄρης σφ' ἐκβάλοι πυργωμάτων.

Καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον
470

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλειον ζυγόν.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Πέμποιμ' ἂν ἤδη τόνδε — σὺν τύχῃ δέ τῳ

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

καὶ δὴ πέπεμπται πέπεμπτ' οὐ, κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων

Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν γένους,

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων
475

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλ' ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονὶ

ἢ καὶ δύ' ἄνδρε καὶ πόλισμ' ἐπ' ἀσπίδος

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

Κόμπαζ' ἐπ' ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.
480

Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 457 focus

καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

λέξω. τρίτῳ γὰρ Ἐτεόκλῳ τρίτος πάλος
445

ἐξ ὑπτίου πήδησεν εὐχάλκου κράνους,

πύλαισι Νηΐσταισι προσβαλεῖν λόχον.

ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

δινεῖ, θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι.

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον τρόπον,
450

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹

εἰληχότα πύλαισι ληχότα πύλαις εἰληχότα νιν νιν μιν δόμον | . . ἑδωλίων | . . ἐκλαπάξαι θ᾽ θ' τ' ὑπερκόπῳ ὑπερκόπῳ ὑπερκόμπῳ delet πήδησεν πήδησεν Νηΐσταισι νηίστησι νηΐτησι συρίζουσι Στ in marg. συρίζουσαι ante ras. βρόμον

SEPTEM ADVERSUS THEBAS. 35

ΑΓ.

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

ἐσχημάτισται δ᾽ ἀσπὶς οὐ μικρὸν τρόπον·

ἀνὴρ ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον, ἐκπέρσαι θέλων·

βοᾷ δὲ χοὗτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς
455

ὡς οὐδ᾽ ἂν Ἄρης σφ᾽ ἐκβάλοι πυργωμάτων.

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.

ΕΤ.

πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχῃ δέ τῳ,

καὶ δὴ πέπεμπται κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
460

Μεγαρεὺς Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν γένους,

ὃς οὔτι μάργων ἱππικῶν φρυαγμάτων

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,

ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ᾽ ἐπ᾽ ἀσπίδος
465

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

κόμπαζ᾽ ἐπ᾽ ἄλλῳ, μηδέ μοι φθόνει λέγων.

ΧΟ.

2

Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 457 focus

ΚΑΤΟΠΤΗΣ

καὶ μὴν τὸν ἐντεῦθεν λαχόντα πρὸς πύλαις

λέξω. τρίτωι γὰρ Ἐτεόκλωι τρίτος πάλος
460

ἐξ ὑπτίου ᾿πήδησεν εὐχάλκου κράνους,

πύλαισι Νηΐτηισι προσβαλεῖν λόχον.

ἵππους δ᾽ ἐν ἀμπυκτῆρσιν ἐμβριμωμένας

δινεῖ θελούσας πρὸς πύλαις πεπτωκέναι·

φιμοὶ δὲ συρίζουσι βάρβαρον νόμον
465

μυκτηροκόμποις πνεύμασιν πληρούμενοι.

ἐσχημάτισται δ᾽ ἀσπὶς οὐ σμικρὸν τρόπον·

ἀνὴρ [δ᾽] ὁπλίτης κλίμακος προσαμβάσεις

στείχει πρὸς ἐχθρῶν πύργον ἐκπέρσαι θέλων·

βοᾶι δὲ χοῦτος γραμμάτων ἐν ξυλλαβαῖς,
470

ὡς οὐδ᾽ ἂν Ἄρης σφ᾽ ἐκβάλοι πυργωμάτων.

καὶ τῶιδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλιον ζυγόν.

ΕΤ.

πέμποιμ᾽ ἂν ἤδη τόνδε, σὺν τύχηι δέ τωι

καὶ δὴ πέπεμπται [οὐ] κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων,
475

Μεγαρεύς, Κρέοντος σπέρμα τοῦ σπαρτῶν γένους,

ὃς οὔτι μάργον ἱππικῶν φρυαγμάτων

βρόμον φοβηθεὶς ἐκ πυλῶν χωρήσεται,

ἀλλ᾽ ἢ θανὼν τροφεῖα πληρώσει χθονί,

ἢ καὶ δύ᾽ ἄνδρε καὶ πόλισμ᾽ ἐπ᾿ ἀσπίδος
480

ἑλὼν λαφύροις δῶμα κοσμήσει πατρός.

κόμπαζ᾽ ἐπ᾿ ἄλλωι, μηδέ μοι φθόνει λόγων.

Apparatus Criticus

τὸν om Νηΐτηισι νηίστησι (sed gl. τῆς νηίτης) νηίτηισι νηίτισι -τησι et τισι -ταισι λόχον λόφον ἀμπυκτῆρσιν ἀμσπυκτ. νόμον Prien (Σ? ἀπηνῆ ἦχον) τρόπον πληρούμενοι πληρούμεναι ἐσχημάτισται εἰσημάτισται corr. m σμικρὸn μικρόν [δ᾽] del Blomfield ἐκπέρσαι ἐκπρῆσαι ξυλλαβαῖς συλλ. ἐκβάλοι ἐκβάλοι ἐκβάληι σὺn τύχηι ξυντύχοι συντύχοι πέπεμπται [οὐ] πέπεμπται πέπεμπτ᾽ οὐ πέμπετ᾽ οὐ πέμπτ᾿ οὐ πέμπεπτ᾽ c. gl. ἐπέμφθη Α χεροῖn χερσίν Μεγαρεύς Μαιγαρεύς σπαρτῶν σπαρτού corr. m μάργον μάργων corr. Schütz ἑλὼn ἐλθών πατρός πάλιν ἐπ᾿ ἄλλωι ἐπ᾿ ἄλλον λόγων λέγων λέγων et λίαν λίαν corr. Valckenaer

Translations (8)

Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 417-630 focus

Chorus

May the gods grant success to our champion, since he rises up in a just cause, to battle for his city! But I shudder

to watch the bloody deaths of men cut down for the sake of their own people.
420

422

Scout

Yes, may the gods so grant success to this man. Capaneus is stationed at the Electran gates, another giant of a man, greater than the one described before.

But his boast is too proud for a mere human, and he makes terrifying threats against our battlements—which, I hope, chance will not fulfil! For he says he will utterly destroy the city with god’s will or without it, and that not even conflict with Zeus, though it should fall before him in the plain, will stand in his way.
425

The god’s lightning and thunderbolts he compares to midday heat. For his shield’s symbol he has a man without armor bearing fire, and the torch, his weapon, blazes in his hands; and in golden letters he says I will burn the city.
430

Against such a man make your dispatch—who will meet him in combat, who will stand firm without trembling before his boasts?
435

Eteocles

Here too gain follows with interest from gain.¹ The tongue proves in the end to be an unerring accuser of men’s wicked thoughts.

Capaneus makes his threats, ready to act, irreverent toward the gods, and giving his tongue full exercise in wicked glee, he, though a mere mortal, sends a loud and swollen boast to Zeus in heaven. But I trust that the fire-bearing thunderbolt will justly come to him,
440

and when it comes it will not be anything like the sun’s mid-day heat. And against him, even though he is a big talker, a man of fiery spirit, mighty Polyphontes, is stationed, a dependable sentinel
445

with the good will of guardian Artemis and the other gods. Now tell me about another one allotted to other gates! Exit Polyphontes.
450

452

Chorus

Death to him who exults so arrogantly over the city! May the thunderbolt stop him before he leaps into my home

and plunders me from my maiden chambers with his outrageous spear!
455

457

Scout

Now I will tell you about the man who next drew station at the gates. The third lot leaped out of the upturned bronze helmet for Eteoclus,

to hurl his band against the Neistan gates. He whirls his horses as they snort through their bridles, eager to fall against the gate. Their muzzles whistle in a barbarian way, filled with the breath of their haughty nostrils.
460

His shield is decorated in great style: an armored man climbs a ladder’s rungs to mount an enemy tower that he wants to destroy. This one, too, shouts in syllables of written letters that even Ares could not hurl him from the battlements.
465

Send a dependable opponent against this man, too, to keep the yoke of slavery from our city.
470

Eteocles

I would send this man here, and with good fortune. Exit Megareus. Indeed, he has already been sent, his only boast in his hands, Megareus, Creon’s seed, of the race of the sown- men.

He will not withdraw from the gate in fear of the thunder of the horses’ furious snorting; but either he will die and pay the earth the full price of his nurture, or will capture two men and the city on the shield, and then adorn his father’s house with the spoils.
475

Tell me about another’s boasts and do not begrudge me the full tale!
480

481

Chorus

O champion of my home, I pray that this man will have good fortune, and that there will be bad fortune for his enemies. As they boast too much against the city in their frenzied mind,

so, too, may Zeus the Requiter look on them in anger!
485

486

Scout

Another, the fourth, has the gate near Onca Athena and takes his stand with a shout, Hippomedon, tremendous in form and figure. I shuddered in fear as he spun a huge disk—the circle of his shield, I mean—

I cannot deny it. The symbol-maker who put the design on his shield was no lowly craftsman: the symbol is Typhon, spitting out of his fire-breathing mouth a dark, thick smoke, the darting sister of fire.
490

And the rim of the hollow-bellied shield is fastened all around with snaky braids. The warrior himself has raised the war-cry and, inspired by Ares he raves for battle like a maenad, with a look to inspire fear. We must put up a good defense against the assault of such a man,
495

for already Rout is boasting of victory at the gate.
500

Eteocles

First Onca Pallas, who dwells near the city, close by the gate, and who loathes outrageousness in a man, will fend him off like a dangerous snake away from nestlings. Moreover, Hyperbius, Oenops’ trusty son,

is chosen to match him, man to man, as he is eager to search out his fate in the crisis that chance has wrought—neither in form, nor spirit nor in the wielding of his arms does he bear reproach. Hermes² has appropriately pitted them against each other. For the man is hostile to the man he faces in battle,
505

and the gods on their shields also meet as enemies. The one has fire-breathing Typhon, while father Zeus stands upright on Hyperbius’ shield, his lightening bolt aflame in his hand. And no one yet has seen Zeus conquered.
510

Such then is the favor of the divine powers: we are with the victors, they with the vanquished, if Zeus in fact proves stronger in battle than Typhon. And it is likely that the mortal adversaries will fare as do their gods; and so, in accordance with the symbol,
515

Zeus will be a savior for Hyperbius since he resides on his shield. Exit Hyperbius.
520

521

Chorus

I am sure that Zeus’ antagonist, since he has on his shield the unloved form of an earth-born deity, an image hated by both mortals and the long-lived gods,

will drop his head in death before the gate.
525

526

Scout

Let it be so! Next I describe the fifth man who is stationed at the fifth, the Northern gate opposite the tomb of Amphion, Zeus’s son. He swears by his spear which, in his confidence, he holds more to be revered than a god

and more precious than his eyes, that he will sack the city of the Cadmeans in spite of Zeus. He says this, the beautiful child of a mountain-bred mother—a warrior, half man, half boy, and his beard’s first growth is just now advancing on his cheeks,
530

his youth in first bloom, thick, upspringing hair. But now he makes his advance with a savage heart and a terrifying look, not at all like the maidens he’s named for.³Nor does he take his stand at the gate unboasting, but wields our city’s shame on his bronze-forged
535

shield, his body’s circular defence, on which the Sphinx who eats men raw is cleverly fastened with bolts, her body embossed and gleaming. She carries under her a single Cadmean, so that against this man chiefly our missiles will be hurled.
540

He does not seem to have come to do any petty trading in the battle, nor to shame the making of his long journey—he is Parthenopaeus of Arcadia . Such is the man, and aiming to make full payment for the fine support given him in Argos , his adopted land, he now threatens our fortifications—may God not fulfil his threats!
545

Eteocles

If only they would get from the gods what they wish for, because of those unholy boasts of theirs, then surely they would perish in utter ruin and misery. There is a man for this one, too, whom you name an Arcadian, a man who does not boast, but who knows the thing to do—
550

Actor, brother of him I named before. He will not allow words that lack deeds to overrun his gate and increase fear, nor will he let in a man who carries on his hostile shield the image of the ravenous, detested beast.
555

That beast outside his shield will blame the man who carries her into the gate, when she has taken a heavy beating beneath the city’s walls. If the gods are willing, what I speak may prove true! Exit Actor.
560

563

Chorus

His words penetrate to my heart, my hair stands on end

as I hear the loud threats of these loud-boasting, impious men. May the gods destroy them here in our land!
565

568

Scout

The sixth man I will name is of the highest moderation and a seer brave in combat, mighty Amphiaraus.

Stationed at the Homoloid gate, he repeatedly rebukes mighty Tydeus with evil names Murderer, maker of unrest in the city, principal teacher of evils to the Argives, summoner of vengeance’s Curse, servant of Slaughter, counselor to Adrastus in these evil plans. And next, with eyes looking upward, he addressed your own brother, mighty Polynices who shares your blood, and called him by name, dwelling twice upon its latter part.⁴ These were his words:
570

Will such a deed as this be pleasing to the gods, fine to hear of and to relate to those in the future—that you sacked the city of your ancestors and your native gods and launched a foreign army against them? What justice is it to drain dry the font of your existence?⁵
580

And how shall your fatherland, captured by the spear for the sake of your ambition, be won over to your cause? As for me, I will enrich this earth, a seer interred beneath enemy soil. Let us fight! I anticipate no dishonorable death.
585

So the seer spoke as untroubled he held his all-bronze shield. No symbol was fixed to his shield’s circle. For he does not wish to appear the bravest, but to be the bravest, as he harvests the fruit of his mind’s deep furrow, where his careful resolutions grow.
590

I advise you to send wise and brave opponents against him. He who reveres the gods is to be feared.
595

Eteocles

Ah, the pity of fate’s omen when it makes a just man associate with the irreverent! In all things, nothing is more evil

than evil partnership. Its fruit should not be gathered in: the field of recklessness yields a harvest of death. For it may be that a pious man, embarked shipboard with sailors hot for some crime, perishes along with the sort of men hated by the gods;
600

or, a man, though upright himself, when among fellow-citizens who hate all strangers and neglect the gods, may fall undeserving into the same trap as they, and be subdued, struck by the scourge of God that strikes all alike.
Just so the seer, Oecles’ son,
605

although a moderate, just, noble, reverent man and a great prophet, mixes with impious, rash-talking men against his own judgment, men stretching out in a procession that is long to retrace,⁶ and, if it is Zeus’s will, he will be be dragged down in ruin along with them.
610

So then, I expect that he will not even charge the gates: not because he lacks courage or is weak-willed, but because he knows that he must meet his end in battle, if the prophecies of Loxias are to come to fruition—the god usually either holds silent or speaks to the point.
615

Just the same, I will station a man against him, mighty Lasthenes, a gate-keeper who hates foreigners. He has the wisdom of an old man, but his body is at its prime: his eyes are quick, and he does not let his hand delay for his spear to seize what is left exposed by the shield.
620

Still it is God’s gift when mortals succeed. Exit Lasthenes.
625

626

Chorus

Gods, hear our just prayers and fulfil them, that the city may have good fortune! Turn aside the evils suffered in war onto those who invade our land! May Zeus strike them

with his thunderbolt outside the walls and slay them!
630

The Seven against Thebes. (OCR draft) Experimental (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 457 focus

And verily I will mention him that hath next had his post allotted him against our gates:—for to Eteoclus, third in order, hath the third lot leapt from the inverted helm of glittering brass, for him to advance his battalion against the gates of Neïs; and he is wheeling his steeds fuming in their trappings, eager to dash forward against the gates. And their snaffles ring, in barbarian fashion, filled with the breath of their snorting nostrils. His buckler, too, hath been blazoned in no paltry style, but a man in armour is treading the steps of a ladder to his foemen's tower, seeking to storm it. And this man, in a combination of letters, is shouting, how that not even Mars should force him from the bulwarks.—Do thou send also to this man a worthy champion to ward off from this city the servile yoke.

Eteocles

I will send this man forthwith, and may it be with good fortune; and verily he is sent, bearing his boast in deed

, Megareus, the offspring of Creon, of the race of the sown

; who will go forth from the gates not a whit terrified at the noise of the mad snortings of the horses; but, either by his fall will fully pay the debt of his nurture to the land, or, having taken two men

and the city on the shield, will garnish with the spoils the house of his father. Vaunt thee of another, and spare me not the recital.

Chorus

LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 457 focus

hors de ma chambre virginale !

LE MESSAGER

Je passe à celui que le sort a désigné ensuite pour attaquer nos portes. Étéoclos est le troisième chef pour qui un troisième lot a bondi hors du casque
d'airain renversé. C'est contre la porte Néiste qu'il doit lancer sa phalange ; et il fait tourner ses cavales ¹, grondantes sous leurs têtières, qui voudraient déjà bondir vers nos portes et dont les muselières sifflent un refrain barbare, emplies du souffle de leurs naseaux arrogants. Son bou-
clier porte un emblème qui n'est pas d'allure modeste. Un soldat y gravit les degrés d'une échelle appliquée au mur ennemi qu'il prétend renverser, et il crie, si j'en crois les lettres assemblées à côté de lui, qu'Arès lui-même ne le jetterait pas à bas de ce rempart. A celui-là aussi envoie le
guerrier capable d'écarter de notre ville, à nous, le joug de l'esclavage.

ÉTÉOCLE

J'enverrais aussitôt le guerrier que tu veux — si, par une heureuse chance, il n'était déjà envoyé.

LES SEPT CONTRE THÈBES

ÉTÉOCLE

C'est un homme qui ne porte sa jactance que dans ses bras : Mégareus, fils de Créon, de la race des Fils du Sillon. Ce
n'est pas lui qui, s'effrayant d'un grondement de cavales aux hennissements furieux, jamais abandonnera nos portes ; mais ou bien, en mourant, il paiera sa dette au sol qui l'a nourri, ou bien, maîtrisant et les deux guerriers et la ville que porte ce bouclier, il en fera des dépouilles qui iront
orner la maison de son père. Dis-nous la jactance d'un autre et ne nous

The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 457 focus

Third from the brazen helm leap'd forth the lot

Of fierce Eteoclus, who takes his poſt

505

Againſt the gates of Neis: there he whirls

His fireyneighing ſteeds, that toſs their heads

Proud of their nodding plumes, eager to ruſh

Againſt the gates, and ſnorting champ their curbs

Boſs'd with barbaric pride. No mean device
510

Is ſculptur'd on his shield, A man in arms,

His ladder fix'd against the enemies' walls,

Mounts, reſolute to rend their rampires down;

And cries aloud, the letters plainly mark'd,

NOT MARS HIMSELF SHALL BEAT ME FROM THE TOW'RS.
515

Appoint of equal hardihood ſome chief

To guard the city from the ſervile yoke.

ETEOCLES.

Such ſhall I ſend, to conqueſt ſend him; one

That bears not in his hand this pageantry

Of martial pride.
520

The hardy Megareus,

From Creon ſprung, and that bold race, which roſe

Embattled from the earth: him from the gates

The furious neighings of the firey ſteeds

Affright not; but his blood ſpilt on the earth
525

Amply requites the nouriture ſhe gave him,

Or captive both, the man in arms, the town

Storm'd on the ſculptur'd ſhield, and the proud bearer,

Shall with their ſpoils adorn his father's house.

CHORUS.

Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 457 focus

Dirò chi, dopo questo, ebbe dinanzi

alle porte il suo posto. Etèocle terzo

505

balzò fuor dal riverso elmo di bronzo,

che alle porte Nistèe le schiere adduca.

Cavalle agita in giro, che s'impennano

sotto i frontali, di piombar bramose

contro i valli; e con barbara melode
510

le musoliere sibilano, piene

del soffio delle nari, e del fragore.

Né lo scudo d'insegna umil si fregia.

Sale un oplita i gradi della scala,

contro la torre dei nemici, e abbatterla
515

vuole, ed anch'egli grida, con intrichi

di lettere, che giú da quella torre

neppure Marte rovesciarlo può.

ETEOCLE

Anche contro costui manda chi libera

dal servil giogo renda la città.
520

Inviar con qualche arra di fortuna

potrei costui.... Sí, vada, ché suo vanto

è il forte braccio, Megarèo, figliuolo

di Creonte, che seme è degli Sparti.

Non egli il suon dei rabidi nitriti
525

paventerà, né lascerà la porta :

o pagherà, morendo, il suo tributo

alla nutrice terra: o i due guerrieri

vinti, e la rocca su lo scudo impressa,

la casa di suo padre adorneranno
530

di spoglie.

Or non tacere: un altro esaltane.

2 Strofe II

CORO

Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 457 focus

Attamen inde qui fortitus est portasa

Dicam.tertio enim Eteocli tertia fors

Ex galea accidit æris refupini,

Vt admoueret cobortem portis Neitis.

Equos uerò phaleratos frementes
430

Circumducit uolente ad portas corruere.

Tubæ clangunt barbaro more,

Flagitiofis flatibus plene,

Ornatus est clypeus non mediocriter.

Vir armatus scalarum per gradus
435

It ad hostium turrim depopulari uolens

Boat uerò ille fic articulate,

vt fi neq; Mars ipfum eijciat è turribus.

Et huic uiro mitte idoneum,

Arcendi ab urbe hoc feruile iugum.
440

Eteocles

Mittam iam hunc,cum fortuna uerò huic.

Iam mittitur non fastum habens in manibus

Megareus Creontis filius, ſemẽ generis Spartanorũ:

Qui neq; ignauorum hinnituum equorum

Strepitum timens exibit urbe,
445

Sed uel moriens mercedem educationis rependet ter

Aut duos uiros urbis infignia in clypeo

Auferens, exuuijs domum paternam ornabit.

Iacta de alio, neq; parce dicere.

Cho.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 457 focus

I will say on. Eteoclus is third—

To him it fell, what time the third lot sprang

O'er the inverted helmet's brazen rim,

To dash his stormers on Neïstae gate.
425

He wheels his mares, who at their frontlets chafe

And yearn to charge upon the gates amain.

They snort the breath of pride, and, filled therewith,

Their nozzles whistle with barbaric sound.

High too and haughty is his shield's device—
430

An armed man who climbs, from rung to rung,

A scaling ladder, up a hostile wall,

Afire to sack and slay; and he too cries,

(By letters, full of sound, upon the shield)

Not Ares' self shall cast me from the wall.
435

Look to it, send, against this man, a man

Strong to debar the slave's yoke from our town.

Eteocles (pointing to Megareus)

Send will I—even this man, with luck to aid—

By his worth sent already, not by pride

And vain pretence, is he. 'Tis Megareus,
440

The child of Creon, of the Earth-sprung born!

He will not shrink from guarding of the gates,

Nor fear the maddened charger's frenzied neigh,

But, if he dies, will nobly quit the score

For nurture to the land that gave him birth,
445

Or from the shield-side hew two warriors down—

Eteoclus and the figure that he lifts—

Ay, and the city pictured, all in one,

And deck with spoils the temple of his sire!

Announce the next pair, stint not of thy tongue!
450

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 457 focus

Nun will ich weiter sagen, wer das nächste Thor

Vom Loos empfing. Eteoklos als dem dritten sprang

Aus umgeschwungnem Eisenhelm das dritte Loos,

Auf Neïs' Thor zu werfen seine Kriegerschaar.

In weiten Kreisen tummelt er sein Roßgespann,
440

Das, wild am Zaume knirschend, auf die Pforte stürzt.

Die Maulgeflechte zischen laut in grausem Ton,

Vom Troß der Nüsternhauche rings mit Schaum bedeckt.

Kunstreich mit Wappenbildern ist sein Schild geschmückt:

Auf hoher Leiter Sprossen klimmt ein Mann in Wehr
445

Hinan zum Feindesthurme, den er stürmen will;

In goldner Inschrift Zeichen ruft auch dieser stolz,

Vom Thurme stürz' ihn selber nicht der Schlachtengott.

Ihm sende gleichfalls Einen, der mit starkem Arm

Das Joch der Knechtschaft wehren mag von dieser Stadt.
450

Eteokles.

Ich möchte den nun senden, und mit gutem Glück!

(Er deutet auf Megareus, der sich auf diesen Wink mit einem Theile des Gefolges entfernt.)

Er ist gesandt schon, dessen Stolz im Arme wohnt,

Der Sohn des Kreon, Megareus, vom Saatgeschlecht,

Der, nicht geschreckt von wilder Rosse schnaubendem

Gewieher, muthig aus dem Thore ziehen wird,
455

Und sterbend seinem Mutterland die Schuld bezahlt,

Wo nicht, die Männer beide sammt des Schildes Burg

Bezwingt und seines Vaters Haus mit Beute kränzt.

Nenn' einen andern Prahler, und verbing mir Nichts!

Erster Halbchor.
Zweite Strophe.

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

456. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-559

οὔτι μάργων:

ὃς οὔτ᾽ εἰμάργων

μαργῶν

Lips.

μάργων

, evanido utroque accentu, M.

456

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-560

χθονί:

χθονός

, cum glossa

τῇ γῇ ταύτῃ

, G.

458

459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-561

δύ᾽ ἄνδρε καὶ:

δύο

Par. G. N.

ἄνδρες

Par. N.

ἄνδρας

G. Vind. 1. 2. 3. 4. et ε superscripto Ox.

ἄνδραν

Par. E.

καὶ τὸ

Par. C.

459

460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-562

ἑλὼν ... πατρός:

ἑλὼν

γρ.

ἐλθὼν

Par. B.

πατρὸς

γρ.

πάλιν

idem.

460

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-563

ἄλλῳ, μηδέ μοι ... λέγων:

ἄλλον

Cantabr. 1. et adscriptum in Par. B.

μηδέ μοι

Turn.

μὴ δέ μοι

M. G. Vit. Lips. Ald.

μηδέν μοι

Par. G.

μὴ δέ

, omisso μοι, Rob.

λέγων

γρ.

λίαν

Par. B.

461

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-564

ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὖ τελέσαι:

ἐπεύχομαι δὴ τάδε μὲν

Μ. G. Vit. Ox. Par. Β. C. N. Ven. A. Turn.

ἐπεύχομαι δὴ τῷδε μὲν

Lips. et superscripto

τάδε

Par. A.

ἐπεύχομαι τάδε μὲν

Αld.

ἐπεύχομαι τῷδε μὲν

Cantabr. 1.

ἐπεύχομαι τῷ δὲ μὲν

Rob.

εὐτυχεῖν σε

G. Par. N. Ceteri

εὐτυχεῖν

. Neque eleganter iuncta sunt

εὐτυχεῖν

δυςτυχεῖν

, neque syllabae pares antistrophicis. Quare scripsi

ἐπεύχομαι τῷδε μὲν εὖ τελέσαι

462

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-565

ἰὼ πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων, τοῖσι δὲ δυςτυχεῖν:

τοῖσι δὲ δυστυχεῖν. ἰὼ πρόμαχ᾽ ἐμῶν δόμων

Rob.

πρόμαχε τῶν ἐμῶν

Cantabr. 2. Par. K. L. N. Colb. 1. Ven. Β.

προμ ἐμῶν

Mosc. 2. cum glossa

βοηθὲ τῶν

463

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-566

ὑπέραυχα βάζουσιν ... πτόλει:

ὡς ὑπέραυχα βάζουσιν

Par. Α. Ν.

ὡς ὑπέραν χαβάζουσ'

Ald.

ὡς ὑπέρανχα βάζουσ'

Μ. et reliqui.

πτόλει

M. Lips. Arund.

πόλιν

Rob. Ceteri

πόλει

464

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-567

μαινομένᾳ:

μαινομένᾳ

M. Cantabr. 1. Par. A. B. L. Ask. A. et η superscripto Lips.

μαινομένῃ

G. Vit. Ald. Rob. Τurn.

μαινομαίνη

Par. C.

465

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-568

νεμέτωρ:

νεμέτω

, cum glossa

διεξαγέτω

, Mosc. 2.

466

467-468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-569

γείτονας πύλας ... Ὄγκας Ἀθάνας ... ξὺν βοῇ:

γείτονας πύλας ἔχων Ὄγκας Αθάνας

alfert Thomas M. p. 76, 19. ed. Ritsch.

πύλας ἄλλος γείτονας

Par. Ε.

πύλας ἄλλας γείτονας

Vind. 2. 4.

ὀγγὰς

ὄγγας

, cum glossa

τῆς μεγαλόφρονος

, Mosc. 2.

ἀθήνας

G. Οχ. Hesychius

Ὄγκας Ἀθηνάς, τὰς Ωγυγίους πύλας λέγει

ξύμβοῇ

Lips.

σὺν βοῇ

Par. L.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-570

Ἱππομέδοντος ... τύπος:

Ἱππωμέδοντος

suo, ut videtur, arbitratu Turnebus. Priscianus de metris comn. p. 1328. Putsch. 250. Lind. 420. Gaisf. Aeschylus in

Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας, Ἱππομέδοντος σῆμα

(ita libri)

καὶ μέγας τύπος

. In principio enim trochaeum posuit. Quem imitans Sophocles, teste Seleuco, profert quaedam contra legem metrorum, sicut in hoc,

Αλφεσιβοίαν, ἣν ὁ γεννήσας πατήρ

. Hic quoque iambus a trochaeo incipit.

469

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-571

τύπος:

κτύπος

Mosc. 1. Par. L. Rob. adscriptumque γρ.

κτύπος

in Lips.

τύπος

γρ.

πόνος

Par. B.

469

470. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-572

ἅλω ... πολλήν: Haec verba,

ἅλω ... δινήσαντος

, affert scholiastes Aristophanis ad Vesp. v. 18.

ἄλω

Vit. Lips.

ἄλλω

Ald. Hesychius

ἅλως, ἡ τοῦ ἡλίου ἢ σελήνης περιφέρεια. Αἰσχύλος περιφέρεια τῆς ἀσπίδος καὶ κύκλος

πολύν

Vind. 2. 4. Rob. Idem hoc

πολύν

bis habet Par. E.

470

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-573

ἔφριξα ... ἐρῶ:

ἔφριξε

Οχ. Ald.

λέγω

pro

ἐρῶ

471

472. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-574

σηματουργὸς δ᾽ ... ἄρ᾽ ἦν:

σημαντουργός

Par. E. N. Vind. 1. 2. 3. 4.

ἄρ᾽ ἦν

Μ. a sec. manu et G. Vit. Lips. Turn.

ἆρ᾽ ἦν

M. a pr. manu et Ald. Rob.

γ' ἂρ

ex Par. E. affertur.

ἀνὴρ

Arund. Par. H. Ask. A. Colb. 2. Ven. B. et adscripto γρ.

ἄρ᾽ ἦν

Cantabr. 2.

δ'

472

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-575

ὤπασεν:

ὤπασεν

Μ. Ceteri

ὤπασε

473

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-576

Τυφῶν᾽, ἱέντα ... διὰ στόμα:

τυφῶν ἱέντα

τυφών, ἰόντα

Lips.

διὰ στόματος

Rob.

474

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-577

λιγνὺν ... αἰόλην:

λιγνῶν

, superscripto ο ad ω, Lips.

ἀιόλα

Par. E.

475

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-578

πλεκτάναισι:

πλεκτάναις

Cantabr. 1.

πλεκτάναι

Par. C.

476

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-579

κύκλου:

κύκλον

477

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-580

ἐπηλάλαξεν ... ἔνθεος δ' Ἄρει:

ἐπηλάλαζεν

G. Ask. A. et adscriptum in Par. B.

ἔνθεον ἄρει

Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. A. G. E. K. Ask. A. Vind. 1. Rob. Turn. et adscriptum in Par. Β.

ἄρῃ

M. Vind. 3.

ἄρην

Vit. Par. B.

ἄρειν

Αld.

ἄριν

, cum glossa

τῷ

, G.

478

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-581

βακχᾷ ... ἀλκήν ... Θυιὰς ... φόβον: Scribi etiam

βάκχα

scholiastes dicit.

βακχὼν

Par. E.

ἀρχὴν

, supra scripto

ἀλκήν

, Par. C.

Θυιάς

Brunckius, et sic teste Blomfieldio Arund. Ceteri

θυάς

, nisi quod

θυᾶς

habet Lips.

θοᾶς

φόβου

φόνον

scribendum coniecit Canterus. Ea mutatio maiore cum fructu v. 481. adhiberetur.

479

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-582

εὖ:

αὖ

G. Taur.

480

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

356-706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-238

zweites Epeiso- dion. Eteokles tritt auf mit Me- II lanippos (395), Megareus (459), Lasthenes (607f.), um die Mit- teilung des Kundschafters (66 ff.) entgegenzunehmen, vgl. Einl. S. 9 f. Die erste Szene, der Mittelpunkt des Stückes, gibt eine glänzende Schilderung der sieben feindlichen und der ihnen an den sieben Toren entgegenstehenden Thebanischen Heerführer. In der zweiten Szene macht der Chor den vergeblichen Versuch Eteokles von dem greuel- vollen Zweikampf mit dem Bruder zurückzuhalten. Damit gibt dieses Epeisodion die ethische Moti- vierung für den Untergang der argivischen Heerführer und der feindlichen Brüder. Wie auch sonst bei Äschylos da, wo dem Dialoge antistrophische Chorika eingefügt sind, Symmetrie des Dialogs sich nachweisen läßt, so hat Ritschl (Jahrb. f. Philol. Bd. 77. 1858. S. 761.) symmetrische An- lage auch in den sieben Reden des Boten und Erwiderungen des Eteokles wahrgenommen. Da an einigen Stellen der Text unsicher oder lückenhaft ist, läßt sich die Verszahl nicht bei allen Partien mit voller Bestimmtheit feststellen. Doch scheint mit Beiseitelassung der zwei ankündigenden Verse des Boten 362f., denen die zwei zur nächsten Szene überleitenden Verse des Eteokles 662 f. entsprechen, die Gliederung der ganzen Partie 364 661 folgende zu sein: Π IV ΑΓ20- ΕΤ20 | στρ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | ἀντ. α' | ΑΓ14- ΕΤ14 | στρ. β' | ΑΓ20- ΕΤ20| αντ. β|| V VI VII ΑΓ22- ΕΤ 22 | στρ. γ΄ | ΑΓ 29- ΕT 29 | αντ. γ΄ | ΑΓ 22- ΕΤ 22.

456. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-312

⁴

σφέ, αὐτόν auch 602, 604, 1019, Ag. 1642, Eum. 234.

459-460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-313

⁵

⁶

Bei τόνδε deutet Eteokles auf Megareus. σὺν τύχῃ τινί (zu 389) ist nicht verständlich, da die Angabe fehlt, inwiefern ein besonders glücklicher Zufall die beiden Kämpfer zusammenführt. Die Partikeln και δή haben ihre Stelle am Anfange eines Satzes. Nach 459 ist also eine Lücke und zwar sind, nach der Verszahl der Botenrede zu schließen, 5 Verse ausgefallen. Nach diesen Versen entfernt sich Megareus, daher xal δὴ πέπεμπται. Ζυ κόμπον ἐν χεροῖν ἔχων, worin das Hauptgewicht des Satzes ruht, vgl. 541, Soph. Phil. 97 γλῶσσαν μὲν ἀργόν, χεῖρα δ᾽ εἶχον ἐργάτιν.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-314

⁷

⁸

τοῦ σπαρτοῦ γένους: zu 399€. Eur. Phoen. 942 sagt Tiresias zu Kreon: σὺ δ' ἐνθάδ' ἡμῖν λοιπὸς εἶ σπαρτῶν γένους ἀκέραιος, ἔκ τε μητρὸς ἀρσένων τ' ἄπο, οἱ σού τε παῖδες (Hämon und Menökeus, wie Megareus dort heißt, Megareus auch Soph. Αnt. 1303).

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-315

⁹

¹⁰

μάργον für μάργων Schütz um der passenden Verteilung der Attribute willen.

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-316

¹¹

¹²

ἐκ πυλῶν χωρήσεται d. i. seinen Posten verlassen wird.

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-317

¹³

¹⁴

τροφεῖα ( τὰ ὀφειλόμενα τοῖς τροφεῦσι nach Hesych.), θρεπτήρια, θρέπτρα: vgl. Hom. Δ 477 οὐδὲ τοκεῦσι θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε, Isokr. VI 108 ἀποδῶμεν τὰ τροφεία τῇ πατρίδι, Lys. II 70 τῇ πατρίδι τὰ τροφεία ἀποδόντες. χθονί: Megareus war ebenso wie "Mela- nippos (403) als Nachkomme der Sparten ein Sprößling der Theba- nischen Erde.

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-318

¹⁵

¹⁶

Schol. τὸν φέροντα τὴν ἀ- σπίδα καὶ τὸν ἐγγεγραμμένον τῇ ἀ- σπίδι καὶ τὸ ἐπ' ἀσπίδος πόλισμα γραφέν (454).

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-319

¹⁷

¹⁸

κόμπαζε ἐπ' ἄλλῳ d. i. melde die prahlende Rede eines anderen. φθόνει λέγων: Valckenaer φθόνει λόγων, nach dem Schol. λέγ' ἄλλον κομπώδη καὶ μηδὲν ἀποκρύψῃ με τῶν ἀλαζονειῶν kann man an λή- ρων φθόνει denken.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-320

¹⁹

²⁰

,,Möge es diesen Worten (464466) entsprechend gut gehen, Eteoklos aber und seine Gesellen mögen lästern (456); wie sie aber lästern, so möge ihnen Zeus ver- gelten". Dieser Gedankenzusammen- hang ist damit gewonnen, daß Sv- στομεῖν an die Stelle des nichts- sagenden δυστυχείν gesetzt ist. Vgl. Soph. Αnt. 127 Ζεὺς γὰρ μεγάλης γλώσσης κόμπους ὑπερεχθαίρει.

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-321

²¹

²²

τώς findet sich bei Aschylos viermal (624, Hik. 70, 678), bei Sophokles nur in einer interpolier- ten Stelle (Ai. 841), bei Euripides nirgends, öfters bei Homer. αὐτούς wie Hik. 737. νίν,

472. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-322

²³

²⁴

νεμέτωρ: vgl. Hik. 409 Ζεύς . . νέμων εἰκότως ἄδικα μὲν κακοῖς, ὅσια δ' ἐννόμοις. — ἐπίδοι: ἐφορᾶν, ἐποπτεύειν, ἐπωπᾶν, ἐποπτῆρας γε- νέσθαι wird in speziellem Sinn ge- sagt von dem zornigen Blick straf- gerechter Götter.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-323

²⁵

²⁶

Schol. Αθηνᾶς τῆς Ὀγκαίας, ἀφ' ἧς καὶ αἱ πύλαι Ογκαῖαι, Hesych. Ογκας Αθήνας· τὰς Ωγυγίας πύλας λέγει. Vgl. Eur. Phoen. 1113 Ωγύγια δ' εἰς πυλώμαθ' Ἱππομέδων ἄναξ ἔστειχ᾽ ἔχων σημεῖον ἐν μέσῳ σάκει στικτοῖς Πανόπτην ὄμμασιν δεδορ κότα und zu 149.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-324

²⁷

²⁸

Schol. περιφραστικῶς ὁ ἱπ- πομέδων, μέγας ὢν καὶ κάλλιστον ἔχων σχῆμα. — Ιππομέδοντος ist wie Ιππομμέδοντος zu sprechen. Das gleiche gilt von Παρθενοπαῖος 534. Vgl. Priscian. de metris Terent. 23: Aeschylus in Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Ιπ- πομέδοντος σῆμα καὶ μέγας τύπος". In principio enim trochaeum posuit. Quem imitans Sophocles teste Se- leuco profert quaedam contra legem metrorum, sicut in hoc Αλφεσί βοιαν ἣν ὁ γεννήσας πατήρ, dazu φαιοχίτωνες Cho. 1047, εἶεν, ἀκούω ebd. 653 und Aristoph. Frie. 663, immer am Anfang des Trimeter.

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-325

²⁹

³⁰

Unter ἅλως versteht der Schol. den s. g. Hof um die Sonne: ἅλως ἐστὶ κυρίως, ὅταν νέφη περὶ τὸν ἥλιον ἐκκαυθέντα λευκὰ φαίνηται καὶ ἐν κύκλῳ τοῦ ἡλίου γένηται (1. λευκὰ γένηται καὶ . . ἡλίου φαί νηται). Vgl. Hesych. ἅλως· ἡ τοῦ ἡλίου ἢ σελήνης περιφέρεια. Αἰσχύ λος περιφέρεια τῆς ἀσπίδος καὶ κύκλος. Die Vergleichung mit dem Hofe des Mondes kann nahe liegen, weil die Schilde der Argiver weiß sind ( λεύκασπις 89), und Heimsöth vermutet ἅλω δὲ λευκήν. Aber im Sinne eine weite Tenne" scheint der Ausdruck einen volkstümlichen Witz zu enthalten, wie es etwa im ,hörnern Siegfried" heißt: er nahm zu seiner Hande ein'n Schild als wie ein Scheurentor". κύκλον λέγω, eine beliebte Form der ἐπ- εξήγησις wie 596, Ag. 1019, Cho. 251, Fragm. 169, Soph. Αi. 569, Ant. 198, Trach. 9, Phil. 1261, Eur. Hel. 1673.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-326

³¹

³²

δινήσαντος, αὐτοῦ. Von dem Dekeleer Sophanes erzählt Herod. ΙΧ 74: λέγεται ὡς ἐπ' ἀσπίδος αἰεὶ περιθεούσης καὶ οὐδαμὰ ἀτρεμι ζούσης ἐφόρες ἐπίσημον ἄγκυραν. — οὐκ ἄλλως ἐρῶ s. v. a. οὐκ ἀρνήσομαι. Vgl. Eur. Or. 709 δεῖ δέ μ', οὐκ ἄλλως λέγω, σώζειν σε.

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-327

³³

³⁴

εὐτελής, φλαυρουργός τις ἀνήρ Soph. Phil. 35, ein schlechter Meister. Den Sinn von aga gibt der Schol. gut mit ὡς ἔοικεν.

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-328

³⁵

³⁶

ὤχμασεν (so Stadtmüller für ὤπασεν), am Schilde anbrachte.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-329

³⁷

³⁸

Den feuerschnaubenden Ty- phon schildert Äschylos Prom. 367 ff. nach Pind. Pyth. I 15, Hesiod Theog. 820 ff. In ἵημι verkürzen die szenischen Dichter die erste Silbe öfters um des Versmaßes willen.

Aeschylus Seven Against Thebes 457

Guilielmus Dindorfius (Editor)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορος

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

πρόμαχος ὄρνυται: τρέμω δ᾽ αἱματη-

φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420

ὀλομένων ἰδέσθαι.

422

Χορός

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-

φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420

ὀλομένων ἰδέσθαι.

Χορός

ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται,

κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,

πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν

θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ
455

δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.

Χορός

ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,

τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,

μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
565

ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ

θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.

Ἄγγελος

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλειον ζυγόν.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Πέμποιμ' ἂν ἤδη τόνδε — σὺν τύχῃ δέ τῳ

ΧΟ.

2

Apparatus Criticus

Chorus

May the gods grant success to our champion, since he rises up in a just cause, to battle for his city! But I shudder

to watch the bloody deaths of men cut down for the sake of their own people.
420

Chorus

Death to him who exults so arrogantly over the city! May the thunderbolt stop him before he leaps into my home

and plunders me from my maiden chambers with his outrageous spear!
455

Chorus

O champion of my home, I pray that this man will have good fortune, and that there will be bad fortune for his enemies. As they boast too much against the city in their frenzied mind,

so, too, may Zeus the Requiter look on them in anger!
485

Chorus

I am sure that Zeus’ antagonist, since he has on his shield the unloved form of an earth-born deity, an image hated by both mortals and the long-lived gods,

will drop his head in death before the gate.
525

Chorus

His words penetrate to my heart, my hair stands on end

as I hear the loud threats of these loud-boasting, impious men. May the gods destroy them here in our land!
565

Chorus

Gods, hear our just prayers and fulfil them, that the city may have good fortune! Turn aside the evils suffered in war onto those who invade our land! May Zeus strike them

with his thunderbolt outside the walls and slay them!
630

Chorus

ÉTÉOCLE

J'enverrais aussitôt le guerrier que tu veux — si, par une heureuse chance, il n'était déjà envoyé.

CHORUS.

CORO

Cho.

Chorus

Erster Halbchor.
Zweite Strophe.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορος τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως πρόμαχος ὄρνυται: τρέμω δ᾽ αἱματη- φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων 420 ὀλομένων ἰδέσθαι. 422

Χορός τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη- φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων 420 ὀλομένων ἰδέσθαι.

Χορός ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται, κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι, πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ 455 δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.

Χορός ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων, τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται, μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ 565 ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.

Ἄγγελος καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλειον ζυγόν.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ Πέμποιμ' ἂν ἤδη τόνδε — σὺν τύχῃ δέ τῳ

ΧΟ. 2

Apparatus Criticus

Chorus May the gods grant success to our champion, since he rises up in a just cause, to battle for his city! But I shudder to watch the bloody deaths of men cut down for the sake of their own people. 420

Chorus Death to him who exults so arrogantly over the city! May the thunderbolt stop him before he leaps into my home and plunders me from my maiden chambers with his outrageous spear! 455

Chorus O champion of my home, I pray that this man will have good fortune, and that there will be bad fortune for his enemies. As they boast too much against the city in their frenzied mind, so, too, may Zeus the Requiter look on them in anger! 485

Chorus I am sure that Zeus’ antagonist, since he has on his shield the unloved form of an earth-born deity, an image hated by both mortals and the long-lived gods, will drop his head in death before the gate. 525

Chorus His words penetrate to my heart, my hair stands on end as I hear the loud threats of these loud-boasting, impious men. May the gods destroy them here in our land! 565

Chorus Gods, hear our just prayers and fulfil them, that the city may have good fortune! Turn aside the evils suffered in war onto those who invade our land! May Zeus strike them with his thunderbolt outside the walls and slay them! 630

Chorus

ÉTÉOCLE J'enverrais aussitôt le guerrier que tu veux — si, par une heureuse chance, il n'était déjà envoyé.

CHORUS.

CORO

Cho.

Chorus

Erster Halbchor. Zweite Strophe.

Commentary

Stable identifiers

Χορος

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

πρόμαχος ὄρνυται: τρέμω δ᾽ αἱματη-

φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420

ὀλομένων ἰδέσθαι.

422

Χορός

τὸν ἁμόν νυν ἀντίπαλον εὐτυχεῖν

θεοὶ δοῖεν, ὡς δικαίως πόλεως

πρόμαχος ὄρνυται· τρέμω δʼ αἱματη-

φόρους μόρους ὑπὲρ φίλων
420

ὀλομένων ἰδέσθαι.

Χορός

ὄλοιθʼ ὃς πόλει μεγάλʼ ἐπεύχεται,

κεραυνοῦ δέ νιν βέλος ἐπισχέθοι,

πρὶν ἐμὸν ἐσθορεῖν δόμον, πωλικῶν

θʼ ἑδωλίων ὑπερκόπῳ
455

δορί ποτʼ ἐκλαπάξαι.

Χορός

ἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,

τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,

μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳ
565

ἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρ

θεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.

Ἄγγελος

καὶ τῷδε φωτὶ πέμπε τὸν φερέγγυον

πόλεως ἀπείργειν τῆσδε δούλειον ζυγόν.

ΕΤΕΟΚΛΗΣ

Πέμποιμ' ἂν ἤδη τόνδε — σὺν τύχῃ δέ τῳ

ΧΟ.

2

Chorus

May the gods grant success to our champion, since he rises up in a just cause, to battle for his city! But I shudder

to watch the bloody deaths of men cut down for the sake of their own people.
420

Chorus

Death to him who exults so arrogantly over the city! May the thunderbolt stop him before he leaps into my home

and plunders me from my maiden chambers with his outrageous spear!
455

Chorus

O champion of my home, I pray that this man will have good fortune, and that there will be bad fortune for his enemies. As they boast too much against the city in their frenzied mind,

so, too, may Zeus the Requiter look on them in anger!
485

Chorus

I am sure that Zeus’ antagonist, since he has on his shield the unloved form of an earth-born deity, an image hated by both mortals and the long-lived gods,

will drop his head in death before the gate.
525

Chorus

His words penetrate to my heart, my hair stands on end

as I hear the loud threats of these loud-boasting, impious men. May the gods destroy them here in our land!
565

Chorus

Gods, hear our just prayers and fulfil them, that the city may have good fortune! Turn aside the evils suffered in war onto those who invade our land! May Zeus strike them

with his thunderbolt outside the walls and slay them!
630

ÉTÉOCLE

J'enverrais aussitôt le guerrier que tu veux — si, par une heureuse chance, il n'était déjà envoyé.

Erster Halbchor.
Zweite Strophe.