Aeschylus Seven Against Thebes 792

Theodore Alois Buckley (Translator)

Be of good cheer, maidens that have been nurtured by your mothers . This city hath escaped the yoke of servitude; the vauntings of our mighty foes have fallen; and our city is calm, and hath not admitted a leak from the many buffets of the surge; our fortification too stands proof, and we have fenced our gates with champions fighting single-handed, and bringing surety;—for the most part, at six of our gates, it is well; but the seventh the revered lord of the seventh, sovereign Apollo, chose for himself, bringing to a consummation the ancient indiscretions of Laïus.

Seven Against Thebes. Aeschylus. Theodore Alois Buckley (Translator). London. 1849.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Volunteer.

Current edition Experimental

The Seven against Thebes. (OCR draft) (English) (The Seven against Thebes.. Theodore Alois Buckley, 1849.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 792-821 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 792-821 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 792 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. Gottfried Hermann, 1852.) — 792 focus
ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ (OCR draft) Experimental (ΕΠΤΑ ΕΠΙ θΗΒΑΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 792 focus
Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας (OCR draft) Experimental (Ἑπτὰ ἐπὶ θήβας. N. Wecklein, 1885.) — 792 focus
θαρσεῖτε, παῖδες μητέρων τεθραμμέναι.
πόλις πέφευγεν ἥδε δούλιον ζυγόν
πέπτωκεν ἀνδρῶν ὀβρίμων κομπάσματα,
πόλις δ᾽ ἐν εὐδίᾳ τε καὶ κλυδωνίου
780
πολλαῖσι πληγαῖς ἄντλον οὐκ ἐδέξατο.
στέγει δὲ πύργος, καὶ πύλας φερεγγύοις
ἐφραξάμεσθα μονομάχοισι προστάταις.
καλῶς ἔχει τὰ πλεῖστ᾽ ἐν ἓξ πυλώμασιν·
τὰς δ᾽ ἑβδόμας ὁ σεμνὸς ἑβδομαγέτας
785
ἄναξ Ἀπόλλων εἵλετ', Οἰδίπου γένει
κραίνων παλαιὰς Λαΐου δυσβουλίας.
Aeschyli Septem contra Thebas (OCR draft) Experimental (Aeschyli Septem contra Thebas. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 792 focus
Translations (7)
Seven Against Thebes Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 792-820 focus
LES SEPT CONTRE THÈBES (OCR draft) Experimental (LES SEPT CONTRE THÈBES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 792 focus
on a vu s'effondrer les vanteries de ces puissants guerriers ;
Thèbes jouit de l'embellie, avant d'avoir fait eau sous le choc innombrable des vagues. Ses remparts la protègent, et nous avions muni nos portes de champions aptes à les défendre. Dans l'ensemble, tout va bien à six portes ; mais
la septième, c'est l'auguste dieu Septime, sire Apollon, qui se l'est réservée, pour achever sur la race d'Œdipe le châtiment de Laïos et de ses erreurs anciennes.
The Seven Chiefs against Thebes (OCR draft) Experimental (The Seven Chiefs against Thebes. Robert Potter, 1779.) — 792 focus
Have comfort, virgins, your fond parents' joy;
The city hath eſcap'd the ſervile yoke,
895
And the proud vaunts of these impetuous men
Are fall'n: the ſtorm is ceas'd, and the rough waves,
That threaten'd to o'erwhelm us, are ſubſided.
Our tow'rs ſtand firm, each well-appointed chief
Guarded his charge with manly fortitude.
900
All at ſix gates is well: but at the ſeventh
The God, to whom that myſtic number's ſacred r ,
Royal Apollo, took his aweful ſtand,
Repaying on the race of Edipus
The ill-advis'd tranſgreſſion of old Laius.
905
Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Sette a Tebe: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 792 focus
Figlie di balde madri, or fate cuore!
Scampata è la città dal servil giogo.
880
La sonora iattanza è al suol piombata
dei guerrieri fortissimi. Il sereno
tornò su Tebe: i flutti non v'irruppero,
la protesser le torri;
ed eroi validi,
885
uomo contro uomo, le porte sbarrarono.
Felice fu l'evento per sei valichi :
sopra il settimo stette il Nume Apollo,
re venerando, che puní sui figli
d'Edípo i falli dell'antico Laio.
890
Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Septem ad Thebas: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 792 focus
Vrbs hæc effugit feruile iugum.
745
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Seven against Thebes — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 792 focus
Wake heart, ye daughters whom your mothers' milk
Made milky-hearted! lo, our city stands,
Saved from the yoke of servitude: the vaunts
Of overweening men are silent now,
And the State sails beneath a sky serene,
800
Nor in the manifold and battering waves
Hath shipped a single surge, and solid stands
The rampart, and the gates are made secure,
Each with a single champion's trusty guard.
So in the main and at six gates we hold
805
A victory assured; but, at the seventh,
The god that on the seventh day was born,
Royal Apollo, hath ta'en up his rest
To wreak upon the sons of Oedipus
Their grandsire's wilfulness of long ago.
810
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 792 focus
Getrost, o Jungfrau'n, ihr der Mütter süße Lust!
765
Dem Sklavenjoch entronnen ist die Theberstadt;
Zusammen sank der Feinde stolzer Troy in Nichts.
Auf stillem Meere schifft die Stadt, von grimmer Flut
Empörtem Wogenschlage drang kein Wasser ein.
Rings deckt die Mauer, und die Pforten wahrten wir
770
Mit Heldenkämpfern, wohlbewährt in mancher Schlacht.
Sechs Thore stehen unversehrt in bestem Stand;
Nur dort das siebte wählte sich der Siebenfürst,
Der hochgewalt'ge Phöbos, der an Oedipus'
Geschlechte Lajos' alten Fluch vollendete.
775

Commentary

Critical apparatus to Seven Against Thebes (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Seven Against Thebes.) focus

58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-94

ἐξόδοισι:
ἐπεξόδοισι
Μ. G.
ἐπ᾿ ἐξόδοις
Lips.
58

58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-95

τάγευσαι:
ταγεῦσαι
Rob.
58

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-96

κονίει:
κονιεῖ
Μ. G. Vit. Lips. Ald.
60

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-97

ἀργηστὴς:
πεδία γὰρ ἀργιστής
Vit. et
ἀργιστής
etiam G.
60

61. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-98

πνευμόνων:
πνευμάτων
G. Aug. Mosc. 2. Vind. 1. 3. Ceteri
πνευμόνων
, praeter M. qui
πλευμόνων
habet, ut Brunckius edidit. V. Pors. ad Eur. Or. v. 271.
61

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-99

ναὸς:
ναός
restituit Porsonus et hic et, ubi idem versus legitur, in Euripidis Medea v. 523. Et habent
ναός
M. Colb. 2. Ven. Β.
νεως
Vit. Ceteri
νηός
.
62

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-100

Ἄρεως:
ἄρεως
M. Ceteri
ἄρεος
, quam formam non usurpari nisi metri caussa monuit Elmsleius ad Bacch. v. 302. et ad Oed. Col. v. 947. Gregorius Cor. de dial. Aeol. 31.
Αρεος διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κλίνουσιν, ὡς παρ' Ὁμήρῳ καὶ Σοφοκλεί
. Sane Sophocles ita, ubi metrum poscebat.
64

64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-101

χερσαῖον:
χερσαίου
, sic, supra scripto
or
, Vit.
χερσαίου
Par. G. Ald. Turn. et adscriptum, ut videtur, in Par. B. Recte
χερσαίον
Μ. celerique codd. et Rob.
64

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-102

τῶνδε:
Tarde
M. Rob. et supra scripto
τόνδε
Mosc. 1.
Tòv de
Mosc. 2.
Tórde
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. B. Vind. 2. 4. Ald. Turn. et
tv
supra scripto Par. N.
o
supra scripto Colb. 1.
65

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-103

ὅςτις:
ὡς τις
G. Lips. Ven. B. Vind. 2. Rob. et adscriptum in Par. B. N.
65

65. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-104

λαβέ:
λάβαι
, supra scripto
ɛ
, Lips. Ceteri
háße
.
65

67. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-105

σαφηνείᾳ:
oagnvɛía
M.
oaqnreía
Vit. Cantabr. 2. Ox. Ask. A. Par. B. Rob.
oagrvía
G. Lips. Ald. Turn.
ougýrɛí áλóyov
Cantabr. 1. In Vit. inter
καὶ
et
σαφηνείᾳ
supra adscriptum
σύ
.
67

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-106

εἰδὼς τὰ:
εἰδὼς σὺ τὰ
Ox. Ven. A. Ald. Rob.
68

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-107

ἔσει: Libri
ἔσῃ
.
68

69. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-108

πολισσοῦχοι:
πολισοῦχοι
G. Lips. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολιοῦχοι
, supra scripto
πολισσούχοι
, Vit.
69

70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-109

Ἐρινὺς:
ἐρινὺς
M. Vulgo
Εριννύς
.
70

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-110

μοι πόλιν γε:
μή μου
Rob.
Thy nóv
Par. E. et
yɛ
omisso Vind. 2. 4. Elmsleio ad Eur. Med. v. 175.
μntoi лódiv`ye
scribendum videbatur.
71

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-111

πρεμνόθεν:
лéμvoε
Blomfieldius et ante eum Valckenarius. Libri
πρυμνόθεν
, praeter Cantabr. 2. qui coniunctis duabus scripturis
noɛvμvóðɛv
habet.
71

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-112

δῃάλωτον:
δάλωτον
Brunckius. Libri
δη άλωτον
.
72

73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-113

δόμους:
Suovs
Mosc. 2. Ald.
73

74. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-114

γῆν τε:
τε γῆν δὲ
Colb. 1.
τε γῆν τε
Lips. Ox. Ald.
τε γῆν
, altero
Tε
omisso, Ven. A.
74

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-115

ζυγοῖσι δουλειοῖσι:
Svyołoι Sovkɛíoɩɩ
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. C. N. Colb. 1.
ζυγοῖσι δουλέοισι
Lips.
ζυγοῖσι δουλίοισι
Ald. Turn.
ζευγλῇσι dovλeino
Ox. Par. H. I. Ask. A. Vind. 2. 4. Rob.
75

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-116

σχεθεῖν: Librorum scripturam
σχέθειν
in
σχεθεῖν
mutavit Blomfieldius. V. Lobeckium Paral. p. 46. qui tamen fallitur, quum Etym. M. p. 456, 18. affert, quasi
ozé9w
inusitatum esse testetur: ibi
q9i9w
usitatum esse negatur. Iterat illud Lobeckius ad Buttmanni gramm. II. p. 63.
75

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-117

γένεσθε:
γένεσθε
Rob.
γένοισθε
Vind. 2. 4. Omittit hunc versum Mosc. 2. et, si recte notavi, G.
76

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-118

δαίμονας:
δαίμονα
Lips.
77

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119

θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.
9oέouai
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.
9gɛvua
. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.
9oovucu
Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.
oɛvua
Par. E.
78

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120

μεγάλ᾽ ἄχη:
uɛyákat yn
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.
'
ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.
uɛyák azn
recte M. Lips. Ald. Turn.
μɛ-yúλa
, addito a recentiore manu
zn
, Cantabr. 1.
78

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121

μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,
ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır
, non putandum est indicium esse alius scripturae,
µɛdíɛtai
. Videtur interpres
aqɛitau
scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur
ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva
. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit
otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”
79

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122

πολὺς ὅδε:
πολὺς ὅδε
Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.
πολὺς ὧδε
G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.
πολὺς δ'åde
Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.
noλvs d'öde
Vit. ex correctione.
πολὺς δ᾽ ὅγε
Lips. Idem et
πολὺς δ᾽ ὧδε
adscriptum in Par. B.
80

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123

λεὼς:
λαός
Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in
λεως
mutaretur.
80

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124

ἱππότας:
ἱππότης
, supra scripto
ας
, Vit.
80

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125

αἰθερία:
αἰθέρια
Vit.
αιθερία
Ald.
81

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126

φανεῖσ᾽:
φανεῖσα
G. Ald. Turn.
81

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127

σαφὴς:
σαφής δ'
Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.
82

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128

ἔτυμος:
έτυμος
Lips.
ἕτοιμος
Mosc. 2.
82

83-84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129

ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:
ἐλεδέμας
sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto
v
et addito in ultima syllaba accentu
ἐλεδεμνάς
fecit.
ἐλεδέμνας
G.
ἐλεδεμνὰς
Vit. Ald.
ἐλϊδεμνὰς
Rob.
ἑλεδεμνάς
Lips. Turn.
ἑλαδάμνας
Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet
ἐλαδάμνας
. Deinde
πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται
M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.
χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.
πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται
Vit. et Colb. 1. In Vit.
@τὶ
ad
δὲ
supra scriptum est.
πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται
G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod
ὦτι
enotatum est, Par. C. in quo
ὦσι
adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert
“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”
ὠσὶ
eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.
πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται
Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod
χρίμπταται
habet.
πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται
Colb. 2.
π. τε χρίμπτεται
Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.
π. τὲ χρίπτεται
Par. E.
πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται
Rob. Deinde
βοᾶ
M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus
Bod
fecit.
Boù
G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.
Boã
vel
Boğ
Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur
ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'
. Sed
ἐλεδεμνάς
vel
ἑλεδεμνάς
nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,
ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν
, vel quod in M. adscripto
ζήτει
legitur
ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων
. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.
ἑλέδεμας
scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est
Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις
. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu
ἐλεδέμας
scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,
ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα
. Simile scholion in Vit. legitur,
ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα
. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse
ελέδεμας
praecepto Herodiani p. 224. allato,
ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος
, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.
έτερούας
memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd
πεδιοπλόκτυπος
in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,
καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν
. Hinc colligi potest
πεδί-ὁπλόκτυπα
scriptum fuisse. Videtur autem excidisse
διά
, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,
ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά·
similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut
ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται
, ut iungatur
ελέδεμας στὶ χρίμπτειν
, i. e.
ἀκούειν
. Hoc, ut probabilius, posui.

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130

ἀμαχέτου:
αμαιμακέτου
margo Aldinae apud Burtonum.
85

85. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131

ὀροτύπου:
ὀροτύπου
M. Par. L. et margo Aldinae.
ορροκτύπου
G. Taur. Ceteri
ὀροκτύπου
. Mira apud Hesychium interpretatio,
ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον
.
85

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132

ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte
ω ἰὼ θεοὶ θεαί '
Colb. 1. Par. N. Ter
i
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Μ. Vit. Lips. Rob. Quater
?
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Ald. Turn. Quater
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter
i
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
G. Par. G. Taur. Ter
i
ante
θεοί
, bis ante
θεαί τ'
Cantabr. L. Bis
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Ven. Β.
86

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133

ὀρόμενον:
ὀρρόμενον
G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto
δρώμενον
Par. B.
ὁρώμενον
Par. G.
86

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134

ἀλεύσατε:
ἀλεύσετε
, ad penultimam syllabam
a
a recentiore manu adscripto, M.
87

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135

βοᾷ:
βοd
Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.
88

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐτρεπὴς:
εὐπρεπὴς
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
εὐτερπής
Cantabr. 1.
εὐτρεπής
Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum
εὐπρεπής
Par. A. B.
εὐτρεπής
ex
εὐπρεπής
rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse
εὐπρεπής
propter Euripideum illud
ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον
. Tollenda est autem interpunctio post
εὐτρεπής
.
89

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137

πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,
πτόλιν
Μ.
90

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138

ἄρα:
ἆρα
Cantabr. 1. et a pr. manu M.
91

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139

ῥύσεται:
λεύσεται
Par. G.
91

91. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140

ἄρ᾽:
ἆρ'
Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt
o
G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.
91

92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141

θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.
θεῶν ἢ θεῶν
Μ. Ald. Turn.
θεῶν ἢ θεῶν
G.
θεῶν ἢ θεαινῶν
Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.
θεῶν ἢ θεαινᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.
ὢν
supra adscriptum.
θεῶν ἢ θεῶν ὦν
Par. H.
θεῶν ἢ θεαῖν
Aug.
τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν
Rob.
θεαινῶν
adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.
Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν
Faehsius affert.
92

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142

πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;
Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,
βρέτη
quam
βρέτεα
maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse
ἢ ἄλλο τι πράξομεν
. Confirmat hoc quod mox sequitur
ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9
. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.
93

94-95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143

ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί
M. Lips. et sic inde a Victoria editum.
ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί
Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso
τί
Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.
ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί
G. et omissa post
ἀκμάζει
interpunctuatione Ald.
βρετέων δ᾽ ἔχεσθε
Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.
βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι
Par. E.

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Seven Against Thebes, explanatory commentary pp. 15–100. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-1

1
2
Prolog, in welchem mit tiefer Empfindung und stimmungs- voll die Situation und der Drang des Augenblicks gekennzeichnet wird, nachdem die vorausliegenden Begebenheiten durch die voran- gehenden beiden Dramen der Tri- logie gegeben sind. Dabei tritt uns der Charakter des Eteokles in seiner entschlossenen Tatkraft und patrioti- schen Begeisterung entgegen und wird durch V. 28f., 57f. der weitere Verlauf des Dramas vorbereitet. Eteokles kommt aus dem Palaste und spricht zu den vor dem Hause versammelten Kriegern, Jünglingen, Männern und Greisen, welche nach 35 abziehen.

58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-45

3
4
τάγευσαι, Schol. τάξον, eigent- lich,,laß sie in deinem Interesse (als deine Stellvertreter) Führer sein", wie das Medium öfters eine Handlung bezeichnet, welche auf Veranlassung des Subjekts für dieses vorgenommen wird. τάχος steht öfters bei Aschylos wie ως τάχος (bei Sophokles nie ως, ὅ τις ὅσον τάχος).

60. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-46

5
6
χωρεῖ κονίει: das zweite Ver- bum verstärkt das erste, vgl. αὔειν λακάζειν 169, χωρῶμεν ἐγκονῶμεν, ἔπαιον ἐρράχιζον, παίουσι κρεοκο ποῦσι, κινεῖ ταράσσει. ἀργηστής: Schol. λευκός.

62. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-47

7
8
Eur. Med. 523 ἀλλ' ὥστε ναὸς κεδνὸν οἰακοστρόφον ist wohl un- willkürliche Reminiszenz.

63-64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-48

9
10
φράξασθαι kann auch das Verdichten der Schiffswand be- zeichnen, vgl. Hom. ε 256 φράξε δέ μιν ( σχεδίην) είπεσσι διαμπερές οἰσυΐνῃσιν κύματος εἷλας ἔμεν. καταιγίσαι, Schol. καταπνεῦσαι σφο- δρῶς: „, bevor die Windsbraut des Ares mit aller Macht losbricht und der Sturm das Schiff umtobt". Die brüllende Woge ist nicht eine ge- wöhnliche, sondern eine Woge, die auf dem trockenen Lande vom Sturm des Ares gegen das Schiff getrieben wird. Schol. παρακεκιν δυνευμένως εἶπεν κῦμα χερσαῖον. Äschylos liebt es dem bildlichen Ausdruck ein Epitheton beizufügen, welches in witziger Weise gewisser- maßen die Illusion des Bildes zer- stört, so 82 ἄναυδος ἄγγελος rom Staube, der das Heranrücken des feindlichen Heeres meldet, 109 κῦμα δοχμολοφᾶν ἀνδρῶν, 925 ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθείς vom Stahle (Schwerte). Anderes zu ὄναρ ἡμερό φαντον Ag. 82.

66. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-49

11
12
ἡμεροσκόπον: Schol. φύλακα ἁπλῶς, vielmehr in Gegensatz zum vorigen Dienste, bei welchem er die Feinde bei der Nacht beobachtete. Ebenso verspricht Hom. K 324 Dolon dem Hektor: σοὶ δ᾽ ἐγὼ οὐχ ἥλιος σκοπὸς ἔσσομαι οὐδ᾽ ἀπὸ δόξης.

68. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-50

13
14
τὰ τῶν θύραθεν, weil der Bote von der Gegend außerhalb der Stadt zurückkommt. Vgl. 40. Doch τὰ τῶν θύραθεν auch 176. Der Bote ab.

69. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-51

15
16
Eteokles betet zu den Göttern, aber sein Gebet schließt mit einer nachdrücklichen Forderung. Ζεῦ τε καὶ Γῆ, eine häufge Ver- bindung (Himmel und Erde).

70. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-52

17
18
Αρὰ Ἐρινύς wie Κῆρες Ερι- νύες 1047. Der Fluch des dipus ist der Rachegeist, welcher die gegenwärtige Bedrängnis verursacht hat. Damit wird auf das voraus- gehende Stück der Trilogie hin- gewiesen. Vgl. 770 ff. ἡ nach dem Vokativ wie ὦ ἄνδρες οἱ παρ- όντες.

71. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-53

19
20
γὲ verstärkt μή wie in μή μοί γε Aristoph. Ri. 19, Wo. 84. πρέμνοθεν wie 1048 (mit Stumpf und Stiel), vgl. αυτόπρεμν (Schol. αυτόρριζα) ἀπόλλυται Soph. Ant.

72. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-54

21
22
ἐκθαμνίσητε, Schol. ἐκριζώ σητε. — Die Amphiktyonen schwuren μηδεμίαν πόλιν τῶν Ἀμφικτυονίδων ἀνάστατον ποιήσειν (Aschin. παραπρ. § 115). Vgl. 311. Wie Äschylos Ag. 463 dem Eroberer und Städtezer- störer flucht, so verabscheut er hier Bruderkriege der Griechen.

73. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-55

23
24
χέουσαν wie Hik. 640 εὐκταῖα γένει χεούσας, Hom. τ 521 ἀηδών . . ἥ τε θαμὰ τρωπῶσα χέει πολυηχέα φωνήν. δόμους ἐφεστίους wie Ag. 842, Häuser mit einer ἑστία, Familien- häuser.

75. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-56

25
26
σχεθεῖν: der absolute Infinitiv zum Ausdruck eines Wunsches ent- spricht dem kindlichen Tone des Gebetes. Vgl. 239, Hom. H 179 Zɛỡ πάτερ, ἢ Αἴαντα λαχεῖν ἢ Τυδέος υἱόν. Wollet nicht in das Joch der Knechtschaft zwängen" sagt Eteokles wie vorher μὴ ἐκθαμνίσητε, da in seinem Sinne die Götter das tun, was sie zulassen. Dindorf vermutet μήποτ' ἐνσχεθεῖν.

76. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-57

27
28
ξυνά, κοινά, Schol. κοινωφελῆ καὶ ὑμῖν καὶ ἡμῖν νομίζω λέγειν. Die ionische Form ξυνός findet sich noch Hik. 372 und Soph. Ai. 180, sonst nirgends bei den Tragikern.

77. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-58

29
30
Eine sinnreiche Gnome, deren Gedanken auch Aristoteles Rhet. Η 17 ausspricht: υπερηφανώτεροι μὲν οὖν καὶ ἀλογιστότεροι διὰ τὴν εὐτυχίαν εἰσίν, ἓν δὲ ἀκολουθεῖ βέλτιστον ἦθος τῇ εὐτυχία, ὅτι φιλόθεοί εἰσι καὶ ἔχουσιν πρὸς τὸ θεῖόν πως πιστεύοντες διὰ τὰ γιγνό- μενα ἀπὸ τῆς τύχης. Eteokles hinab in die Stadt, um der Mah- nung des Boten gemäß 57f. die Führer für die sieben Tore auszu- wählen.

78-164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-59

31
32
Parodos, welche die Schrecken einer belagerten und dem Sturm entgegensehenden Stadt mit solcher Kraft und sinnlicher Lebendigkeit des Ausdrucks vor die Augen führt, daß wir das kriegerische Treiben vor den Mauern ebenso vor uns sehen, wie im Agamemnon die Kassandraszene uns zu Zuschauern der Vorgänge im Hause macht. Zu der Kraft des Ausdrucks kam bei der Auf- führung noch die Veranschaulichung durch die σχήματα ὀρχήσεως, wie bei Athen. I S. 22 A berichtet wird, ὅτι Τελέστης ὁ Αἰσχύλου ὀρχηστής οὕτως ἦν τεχνίτης ὥστε ἐν τῷ ὀρχεῖσθαι τοὺς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας φανερὰ ποιῆσαι τὰ πράγματα δι ὀρχήσεως. Von diesem Telestes heist es dort weiter: πολλὰ ἐξεύρηκε σχήματα, ἄκρως ταῖς χερσὶ τὰ λεγόμενα δεικνύς. Auf diese χειρο- νομία weist z. Β. ὅδε 80 hin. Das Ganze zerfällt in 4 Teile: im ersten (78-106) kommen die zwölf Choreuten einzeln zum Vortrag, wie sie der Reihe nach entweder einzeln oder, was wahrscheinlicher ist, in drei Gruppen zu je 4 Personen auf- treten ( σποράδην wie Eum. 244 1.). Der Chor besteht ja aus Jungfrauen, Bürgerstöchtern, welche in ihrer Angst zu den Altären der Götter flüchten, also vorher noch nicht versammelt sind. Im zweiten Teile (107—134) singen, wie die drei gleichen Verse 112, 116, 119 = 126, 130, 133 erkennen lassen, die drei στοίχοι nacheinander die Strophe und ebenso die Antistrophe. Den dritten Teil (135–151) tragen die beiden Halbchöre vor, nur in die Weherufe brechen alle zusammen aus. Den letzten Teil (152-165), ein Gebet, spricht der Gesamtchor. Die Wahl von Jungfrauen er- klärt der Schol. gut: εὐπτόητον ἡ τῶν παρθένων ἡλικία, μάλιστα δὲ πρὸς πολιορκίαν.

78-106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-60

33
34
erster Teil, welcher das Auftreten des Chors motiviert.

78. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-61

35
36
Um zwei Dochmien herzu- stellen läßt Dindorf νεόκοτα vor θρέομαι ausgefallen sein. In betreff des dochmischen Versmaßes be- merkt der Schol. (zu 98): ὁ ὀκτά- σημος ῥυθμὸς οὗτος πολύς ἐστιν ἐν τραγῳδία καὶ ἐπιτήδειος πρὸς θρή νους και στεναγμούς.

79. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-62

37
38
μεθεῖται στρατός: Schol. οἷον ἀφεῖται ὁ ὄχλος ἀπὸ τοῦ στρατο- πέδου. οἷον ἤδη τὴν ὁρμὴν ποιοῦνται ἐπὶ τὴν πόλιν ἡμῶν οἱ πολέμιοι. ταῦτα δὲ φανταζόμεναι λέγουσιν ὡς ἀληθῆ.

80. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-63

39
40
πρόδρομος erklärt der Schol. hier ( πολὺς ἔμπροσθεν λαὸς ἱππότης) und 195 ( προτρέχουσα τῶν ἄλλων) im Sinne von vorauseilend", in welchem es in der unechten Partie Eur. Iph. Α. 424 ἐγὼ δὲ πρόδρομος σῆς παρασκευῆς χάριν ἥκω ge- braucht ist. Aber jedenfalls be- deutet es an der zweiten Stelle rasch vorwärts laufend" wie Soph. Ant. 108 φυγάδα πρόδρομον.

81. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-64

41
42
πείθει με, beweist es mir, tut es mir kund.

82. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-65

43
44
Ein Bote ohne Sprache (Oxymoron), aber deutlich und wahr (Schol. ἄφωνος μὲν οὖσα, σαφῶς δὲ ἀγγέλλουσα). Vgl. Hik. 186 ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ, Theogn. 559 ἄγγελος ἄ- φθογγος von Feuerzeichen und zu 64.

83-84. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-66

45
46
ἰδὲ δὲ γᾶς ἐμᾶς πεδί ὁπλόκτυπ᾽ ὠτὶ χρίμπτει βοάν (horch! die von Pferdehufen dröhnende Ebene meines Landes läßt den Ton davon an mein Ohr dringen) nach dem Schol. καὶ ( ιδέ als Konjunktion aufgefat) τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων ποιεῖ μου προσπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν für den überlieferten Text ἕλεδέμας πεδιοπλοκτύπος τί χρίμπτεται βοᾶ ( πεδί᾽ ὁπλόκτυπ Seidler, at jüngere Handschriften, χρίμπτει βοάν Ritschl). Mit χρίμπτει τι βοάν vgl. Prom. 739 γυν αλι στόνοις χρίμπτουσα ῥαχίαισιν. ποτᾶται ( βοά) wie Hik. 665 ἐκ στομάτων ποτάσθω φιλότιμος εὐχά. Der leichtbeschwingte Ton braust wie ein unbezwinglicher an die Felsen schlagender Wasserfall. Un- genau Schol. τοῦ καὶ ὄρη ῥηγνύντος. Zum Gleichnis vgl. Hom. 452 ff.

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-67

47
48
ὄρμενον (das heranziehende Unheil): die epische synkopierte Form, hier von Enger für ὀρόμενον gesetzt, ist an drei Stellen, unten 110, Ag. 1408, Hik. 428, um der antistrophischen Responsion willen für ὀρόμενος (oder δρώμενος) her- gestellt worden.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-68

49
50
Die Worte βοᾷ ὑπὲρ τειχέων, welche nicht gut in den Zusammen- hang passen (Schol. μετὰ βοῆς, also mit Geschrei, das über die Mauern dringt" ?), rühren wahrscheinlich von einer erklärenden Beischrift zu ποτᾶται 84 ( βοὰ ὑπὲρ τειχέων) her, da sich ὑπὲρ τειχέων schwer attri- butiv mit ẞog verbindet.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-69

51
52
λεύκασπις ist auch bei Sopho- kles (Ant. 106) und Euripides (Phoen. 1099) das Epitheton des Argivischen Heeres, das wohl aus der epischen Poesie stammte. Mit λεύκασπις wird zugleich das Fußvolk in Gegensatz zur Reiterei (80) bezeichnet.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-70

53
54
ευτρεπής (vorbereitet, kampf bereit) auch Eur. Hik. 392 vom Heere. Mit εὐτρεπῆ ἐπὶ πτόλιν διώκων πόδα für εὐτρεπὴς ἐπὶ πτόλιν διώ- κων stellt Weil zwei Dochmien her. Darin ist εὐτρεπῆ von der Person übertragen. Mit διώκων (rasch be- wegend) πόδα vgl. 358, Eum. 406 διώκουσ᾽ ἦλθον ἄτρυτον πόδα.

93. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-71

55
56
Schol. πότερον πρόσφυγες τῶν πατρῴων ξοάνων γενώμεθα ἢ ἄλλο τι πράξωμεν; Daraus hat Volkmann das in den Handschriften fehlende und zur Herstellung eines zweiten Dochmius nötige πάτρια entnommen, Πότερα ( πότερον) ohne folgendes ἤ auch Pers. 242, Ag. 286. Hier wird die zweite Frage durch die folgende Erwiderung beiseite geschoben.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-wecklein1902-com-ger1-72

57
58
εὔεδροι (306) „,mit herrlichen Stätten (Altären), wie ἕδραι, ἕδη von Altären mit Standbildern und Tempeln gesagt wird. Der Hiatus nach dem Vokativ wie nach einer Interjektion.