58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-94
ἐξόδοισι:
ἐπεξόδοισι
Μ. G.
ἐπ᾿ ἐξόδοις
Lips.
58
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-95
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-96
κονίει:
κονιεῖ
Μ. G. Vit. Lips. Ald.
60
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-97
ἀργηστὴς:
πεδία γὰρ ἀργιστής
Vit. et
ἀργιστής
etiam G.
60
61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-98
πνευμόνων:
πνευμάτων
G. Aug. Mosc. 2. Vind. 1. 3. Ceteri
πνευμόνων
, praeter M. qui
πλευμόνων
habet, ut Brunckius edidit. V. Pors. ad Eur. Or. v. 271.
61
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-99
ναὸς:
ναός
restituit Porsonus et hic et, ubi idem versus legitur, in Euripidis Medea v. 523. Et habent
ναός
M. Colb. 2. Ven. Β.
νεως
Vit. Ceteri
νηός
.
62
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-100
Ἄρεως:
ἄρεως
M. Ceteri
ἄρεος
, quam formam non usurpari nisi metri caussa monuit Elmsleius ad Bacch. v. 302. et ad Oed. Col. v. 947. Gregorius Cor. de dial. Aeol. 31.
Αρεος διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κλίνουσιν, ὡς παρ' Ὁμήρῳ καὶ Σοφοκλεί
. Sane Sophocles ita, ubi metrum poscebat.
64
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-101
χερσαῖον:
χερσαίου
, sic, supra scripto
or
, Vit.
χερσαίου
Par. G. Ald. Turn. et adscriptum, ut videtur, in Par. B. Recte
χερσαίον
Μ. celerique codd. et Rob.
64
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-102
τῶνδε:
Tarde
M. Rob. et supra scripto
τόνδε
Mosc. 1.
Tòv de
Mosc. 2.
Tórde
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. B. Vind. 2. 4. Ald. Turn. et
tv
supra scripto Par. N.
o
supra scripto Colb. 1.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-103
ὅςτις:
ὡς τις
G. Lips. Ven. B. Vind. 2. Rob. et adscriptum in Par. B. N.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-104
λαβέ:
λάβαι
, supra scripto
ɛ
, Lips. Ceteri
háße
.
65
67.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-105
σαφηνείᾳ:
oagnvɛía
M.
oaqnreía
Vit. Cantabr. 2. Ox. Ask. A. Par. B. Rob.
oagrvía
G. Lips. Ald. Turn.
ougýrɛí áλóyov
Cantabr. 1. In Vit. inter
καὶ
et
σαφηνείᾳ
supra adscriptum
σύ
.
67
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-106
εἰδὼς τὰ:
εἰδὼς σὺ τὰ
Ox. Ven. A. Ald. Rob.
68
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-107
69.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-108
πολισσοῦχοι:
πολισοῦχοι
G. Lips. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολιοῦχοι
, supra scripto
πολισσούχοι
, Vit.
69
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-109
Ἐρινὺς:
ἐρινὺς
M. Vulgo
Εριννύς
.
70
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-110
μοι πόλιν γε:
μή μου
Rob.
Thy nóv
Par. E. et
yɛ
omisso Vind. 2. 4. Elmsleio ad Eur. Med. v. 175.
μntoi лódiv`ye
scribendum videbatur.
71
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-111
πρεμνόθεν:
лéμvoε
Blomfieldius et ante eum Valckenarius. Libri
πρυμνόθεν
, praeter Cantabr. 2. qui coniunctis duabus scripturis
noɛvμvóðɛv
habet.
71
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-112
δῃάλωτον:
δάλωτον
Brunckius. Libri
δη άλωτον
.
72
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-113
δόμους:
Suovs
Mosc. 2. Ald.
73
74.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-114
γῆν τε:
τε γῆν δὲ
Colb. 1.
τε γῆν τε
Lips. Ox. Ald.
τε γῆν
, altero
Tε
omisso, Ven. A.
74
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-115
ζυγοῖσι δουλειοῖσι:
Svyołoι Sovkɛíoɩɩ
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. C. N. Colb. 1.
ζυγοῖσι δουλέοισι
Lips.
ζυγοῖσι δουλίοισι
Ald. Turn.
ζευγλῇσι dovλeino
Ox. Par. H. I. Ask. A. Vind. 2. 4. Rob.
75
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-116
σχεθεῖν: Librorum scripturam
σχέθειν
in
σχεθεῖν
mutavit Blomfieldius. V. Lobeckium Paral. p. 46. qui tamen fallitur, quum Etym. M. p. 456, 18. affert, quasi
ozé9w
inusitatum esse testetur: ibi
q9i9w
usitatum esse negatur. Iterat illud Lobeckius ad Buttmanni gramm. II. p. 63.
75
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-117
γένεσθε:
γένεσθε
Rob.
γένοισθε
Vind. 2. 4. Omittit hunc versum Mosc. 2. et, si recte notavi, G.
76
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-118
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119
θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.
9oέouai
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.
9gɛvua
. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.
9oovucu
Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.
oɛvua
Par. E.
78
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120
μεγάλ᾽ ἄχη:
uɛyákat yn
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.
'
ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.
uɛyák azn
recte M. Lips. Ald. Turn.
μɛ-yúλa
, addito a recentiore manu
zn
, Cantabr. 1.
78
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121
μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,
ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır
, non putandum est indicium esse alius scripturae,
µɛdíɛtai
. Videtur interpres
aqɛitau
scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur
ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva
. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit
otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”
79
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122
πολὺς ὅδε:
πολὺς ὅδε
Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.
πολὺς ὧδε
G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.
πολὺς δ'åde
Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.
noλvs d'öde
Vit. ex correctione.
πολὺς δ᾽ ὅγε
Lips. Idem et
πολὺς δ᾽ ὧδε
adscriptum in Par. B.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123
λεὼς:
λαός
Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in
λεως
mutaretur.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124
ἱππότας:
ἱππότης
, supra scripto
ας
, Vit.
80
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125
αἰθερία:
αἰθέρια
Vit.
αιθερία
Ald.
81
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126
φανεῖσ᾽:
φανεῖσα
G. Ald. Turn.
81
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127
σαφὴς:
σαφής δ'
Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.
82
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128
ἔτυμος:
έτυμος
Lips.
ἕτοιμος
Mosc. 2.
82
83-84.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:
ἐλεδέμας
sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto
v
et addito in ultima syllaba accentu
ἐλεδεμνάς
fecit.
ἐλεδέμνας
G.
ἐλεδεμνὰς
Vit. Ald.
ἐλϊδεμνὰς
Rob.
ἑλεδεμνάς
Lips. Turn.
ἑλαδάμνας
Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet
ἐλαδάμνας
. Deinde
πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται
M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.
χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.
πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται
Vit. et Colb. 1. In Vit.
@τὶ
ad
δὲ
supra scriptum est.
πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται
G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod
ὦτι
enotatum est, Par. C. in quo
ὦσι
adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert
“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”
ὠσὶ
eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.
πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται
Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod
χρίμπταται
habet.
πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται
Colb. 2.
π. τε χρίμπτεται
Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.
π. τὲ χρίπτεται
Par. E.
πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται
Rob. Deinde
βοᾶ
M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus
Bod
fecit.
Boù
G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.
Boã
vel
Boğ
Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur
ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'
. Sed
ἐλεδεμνάς
vel
ἑλεδεμνάς
nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,
ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν
, vel quod in M. adscripto
ζήτει
legitur
ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων
. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.
ἑλέδεμας
scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est
Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις
. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu
ἐλεδέμας
scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,
ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα
. Simile scholion in Vit. legitur,
ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα
. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse
ελέδεμας
praecepto Herodiani p. 224. allato,
ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος
, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.
έτερούας
memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd
πεδιοπλόκτυπος
in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,
καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν
. Hinc colligi potest
πεδί-ὁπλόκτυπα
scriptum fuisse. Videtur autem excidisse
διά
, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,
ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά·
similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut
ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται
, ut iungatur
ελέδεμας στὶ χρίμπτειν
, i. e.
ἀκούειν
. Hoc, ut probabilius, posui.
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130
ἀμαχέτου:
αμαιμακέτου
margo Aldinae apud Burtonum.
85
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131
ὀροτύπου:
ὀροτύπου
M. Par. L. et margo Aldinae.
ορροκτύπου
G. Taur. Ceteri
ὀροκτύπου
. Mira apud Hesychium interpretatio,
ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον
.
85
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132
ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte
ω ἰὼ θεοὶ θεαί '
Colb. 1. Par. N. Ter
i
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Μ. Vit. Lips. Rob. Quater
?
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Ald. Turn. Quater
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter
i
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
G. Par. G. Taur. Ter
i
ante
θεοί
, bis ante
θεαί τ'
Cantabr. L. Bis
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Ven. Β.
86
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133
ὀρόμενον:
ὀρρόμενον
G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto
δρώμενον
Par. B.
ὁρώμενον
Par. G.
86
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134
ἀλεύσατε:
ἀλεύσετε
, ad penultimam syllabam
a
a recentiore manu adscripto, M.
87
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135
βοᾷ:
βοd
Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.
88
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136
εὐτρεπὴς:
εὐπρεπὴς
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
εὐτερπής
Cantabr. 1.
εὐτρεπής
Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum
εὐπρεπής
Par. A. B.
εὐτρεπής
ex
εὐπρεπής
rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse
εὐπρεπής
propter Euripideum illud
ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον
. Tollenda est autem interpunctio post
εὐτρεπής
.
89
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137
πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,
πτόλιν
Μ.
90
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138
ἄρα:
ἆρα
Cantabr. 1. et a pr. manu M.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139
ῥύσεται:
λεύσεται
Par. G.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140
ἄρ᾽:
ἆρ'
Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt
o
G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.
91
92.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141
θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.
θεῶν ἢ θεῶν
Μ. Ald. Turn.
θεῶν ἢ θεῶν
G.
θεῶν ἢ θεαινῶν
Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.
θεῶν ἢ θεαινᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.
ὢν
supra adscriptum.
θεῶν ἢ θεῶν ὦν
Par. H.
θεῶν ἢ θεαῖν
Aug.
τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν
Rob.
θεαινῶν
adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.
Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν
Faehsius affert.
92
93.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;
Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,
βρέτη
quam
βρέτεα
maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse
ἢ ἄλλο τι πράξομεν
. Confirmat hoc quod mox sequitur
ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9
. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.
93
94-95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί
M. Lips. et sic inde a Victoria editum.
ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί
Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso
τί
Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.
ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί
G. et omissa post
ἀκμάζει
interpunctuatione Ald.
βρετέων δ᾽ ἔχεσθε
Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.
βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι
Par. E.