N. Wecklein Prometheus Bound 944-1039.comm-944-1039

F. D. Allen (Translator)

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (English) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (5)
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 944 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 944 focus
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 944 focus
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 944 focus
σὲ τὸν σοφιστήν, τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον,
τὸν ἐξαμαρτόντ᾽ εἰς θεοὺς ἐφημέροις
πορόντα τιμάς, τὸν πυρὸς κλέπτην λέγω·
πατὴρ ἄνωγέ σ᾽ οὖστινας κομπεῖς γάμους
αὐδῶν πρὸς ὧν τ᾽ ἐκεῖνος ἐκπίπτει κράτους.
980
καὶ ταῦτα μέντοι μηδὲν αἰνικτηρίως,
ἀλλ᾽ αὔθ᾽ ἕκαστα φράζε, μηδέ μοι διπλᾶς
ὁδούς, Προμηθεῦ, προσβάλης· ὁρᾷς δ᾽ ὅτι
Ζεὺς τοῖς τοιούτοις οὐχὶ μαλθακίζεται.
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 944 focus
Translations (7)
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 944 focus
Thee, the contriver, thee full of gall and bitterness, who sinned against the gods by bestowing their honours on creatures of a day, the thief of fire, I address. The Sire commands thee to divulge of what nuptials it is that thou art vaunting, by means of which he is to be put down from his power. And these things, moreover, without any kind of mystery, but each exactly as it is, do thou tell out; and entail not upon me, Prometheus, a double journey; and thou perceivest that by such conduct Jove is not softened.
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 944 focus
Toi — oui, toi, le malin, le hargneux entre les
hargneux, l'offenseur des dieux, qui as aux éphémères livré leurs privilèges, le voleur du feu — écoute ! Mon père t'ordonne de parler : quel est cet hymen dont tu fais un épouvantail ? et par qui doit-il être jeté à bas de son pou-
voir ? Cette fois, plus d'énigmes ! appelle chaque chose par son nom. Et ne m'inflige pas un second voyage, Prométhée : tu le vois, ce n'est pas ainsi qu'on adoucit Zeus.
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 944 focus
Thou doeſt thy meſſage proudly, in high terms,
Becoming well the ſervant of ſuch lords.
Your youthful pow'r is new; yet vainly deem ye
Your highrais'd tow'rs, impregnable to pain:
1000
Have I not ſeen two ſovereigns m
of the ſky
Sink from their glorious ſtate? And I ſhall ſee
A third, this preſent lord, with ſudden ruin
Diſhonorably fall. What, ſeem I now
To dread, to tremble at these newrais'd gods?
1005
That never ſhall their force extort from me.
Hence then, the way thou cameſt return with ſpeed:
Thy vain inquiries get no other anſwer.
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 944 focus
A te, gran saggio, a te che acerbo sei
piú che ogni acerbo, che in oltraggio ai Numi
i loro onori compartisti agli uomini,
a te favello, involator del fuoco.
1100
Ordina il padre che tu dica quali
nozze son queste ond'ei cadrà dal soglio.
Né parlar con enigmi: esponi il tutto
punto per punto; e vedi ch'io non debba
rifar la strada, Prometèo.
1105
Lo sai,
non molciscono ambagi il cuor di Giove.
Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 944 focus
Te acerbe super acerbum impostorem
In deos peccantem, mortalibus
Præbentem honores, furem ignis dico,
Pater iussit, quas iactitas nuptias,
950
Proloqui, à quibus ipse eijcietur imperio:
Et hæc quidem non obscurè,
Sed inconsulto dic: neq; mihi duplâs
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 944 focus
Thou, double-dyed in gall of bitterness,
Trickster and sinner against gods, by giving
1065
The stolen fire to perishable men!
Attend—the Sire supreme doth bid thee tell
What is the wedlock which thou vauntest now,
Whereby he falleth from supremacy?
Speak forth the whole, make all thine utterance clear,
1070
Have done with words inscrutable, nor cause
To me, Prometheus! any further toil
Or twofold journeying. Go to—thou seëst
Zeus doth not soften at such words as thine!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 944 focus
Dich Ueberklugen, dich in Herbheit überherb,
Dich Frevler an den Göttern, der dem Tagsgeschlecht
Das Schönste gab, des Feuers Räuber, red' ich an.
940
Den Bund, von dem du prahltest, heißt der Vater dich
Kundthun, der ihn vom Königsthrone stürzen soll.
Und nicht in Räthsel hülle dich, nein, rede klar
Und unverholen, daß du mich nicht nöthigest,
Zweimal, Prometheus, herzugeh'n. Wohl siehst du ja,
945
Daß Zeus durch solche Dinge nicht geschmeidig wird.

Notes on the current edition

Prometheus Bound

1. Two-source OCR draft: unmatched words are bracketed; readings, punctuation, possible marginalia and note boundaries remain unverified. Agreement between OCR sources is not proof of correctness.
2. Reference placement provisional: local window supported by running Greek. Source note 944-1039; verify numbering and scope.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1058

δαρὸn:
δαρὸν
Cantabr. 1. Par. N.

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1059

γὰρ: omittit Lips.

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1060

ἀγγελῶν:
ἀγγελεῖν
, sed adscripta interpretatione
δηλώσων
, G.
ἐλήλυθεν: Μ. Ceteri
ἐλήλυθε
.

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1061

τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον: Libri
τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον
, nisi quod Vind. 3.
τοῦ διὸς ὑπέρπικρον
, Par. C. autem
ὑπερπικρῶς
. Apte Blomfieldius
αἰνόθεν αἰνῶς
ex II. VI. 97. commemoravit.

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1062

ἐξαμαρτόντ᾽:
ἐξαμαρτώντ'
G. et, ut videtur, a pr. manu M.
ἐξαμαρτῶνθ'
, sic, sed in
ό
mutato, Vit.
τὸν ἐφημέροις:
τὸν ἐφημέροις
Ald. Ceterae edd. cum Lips. varia lectione in Par. B. et aliis, ut videtur codicibus multis
τὸν ἐφημέροις
: sed in Lips. tenui linea traiecta deletus articulus.
ἐφημέροις
sine articulo G. Arund. Mosc. 1. Vindobonenses: sed in G. ante hanc vocem spatium duarum fere syllabarum, eraso quod scriptum fuerat.
τὸν ἀνθρώποις
Mosc. 2. ut
τοῖς ἀνθρώποις
a sec. manu adscriptum est in M.
ἐν ἡμέροις
Par. C.
τὸν ἡμέροις
M. (non
τὸν ἡμέρους
) Vit. Par. B. H. quam scripturam commemorant scholia. Blomfieldius eiecto articulo edidit
ἐφημέροις
, ut sensus esset
qui contra deos peccasti beneficia mortalibus praestando
. At hoc languet, alienumque est a tota loci conformatione, nec, si ita scripsisset poeta, addidisset
τὸν πυρὸς κλέπτην λέγω
, sed dixisset
καὶ τὸ πῦρ κλέ- ψαντα
. Porsonum Gaisfordius ad Heph. p. 243. narrat coniecisse
κα-ὶ ἐφημέροις
, quod aeque languidum est. Ipsa huius loci ratio, diversitatesque scripturae, tum etiam scholiastae testimonium monent ut
τὸν ἡμέροις
verum esse censeamus. Ne compositorum terminationes variare dicam, ut
ἐφημέριος ἐφήμερος, ἐκτόπιος ἔκτοπος, ἐγχώριος ἔγ- χώρος, παννύχιος πάννυχος
, eadem etiam simplicium ratio est, ut
ἑσπέ- ριος ἕσπερος
.

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1063

πορόντα:
πορῶντα
Lips. Cantabr. 1.

951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1064

πατὴρ ἄνωγέ σ': Libri omnes
πατὴρ ἄνωγέ σ'
. Brunckius, pronomen non apto loco positum esse ratus
πατήρ σ' ἄνωγεν
edidit. Deleri pronomen voluit Elmsleius. Potuisse omitti quis neget? Sed si subtilius de tantilla re quaerendum est, paullo fortior est oratio addito pronomine; si additur autem, rectius additur post
ἄνωγε
quam post
πατήρ
. Nam patrem quum nominat Iovem Mercurius, suum patrem dicit. Promethei pater si esset Iuppiter pro paternaque potestate iuberet, praeferendum esset
πατήρ σ' ἄνωγεν
.
κομπεῖς:
κομποῖς
, sed superscripto
ε
, Lips.
γάμους: Pro
γάμους
Cantabr. 1.
λόχους
, emendatius Rob.
λόγους
.

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1065

πρὸς ὧν τ᾽:
πρὸς ὧν γ'
Cantabr. 2. Ceteri
πρὸς ὧν τ'
. In Medico
ὧν
a sec. manu scriptum est, ut quid prius scriptum fuerit dispici nequeat,
τ'
a prima. Elmsleii iussu inconsiderate delevit copulam Blomfieldius. Neque enim
ὧν
ad
γάμους
refertur, sed ad eum qui ex isto connubio natus regnum Iovi erepturus sit. Id monstrare possunt haec v. 999.
γνάμψει γὰρ οὐδὲν τῶνδέ μ' ὥςτε καὶ φράσαι πρὸς οὗ χρεών νιν ἐκπεσεῖν τυραννίδος.
ἐκπίπτει:
ἐκβληθῇ
Lips. Vind. 2. 4. Rob.
ἐκβληθῆν
aut Faehsio teste
ἐκ- βληθῇ
Par. E. Vera lectio,
ἐκπίπτει
, est in ceteris.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1066

ἀλλ᾽ αὔθ᾽ ἕκαστ᾽ ἔκφραζε:
ἀλλ᾽ αὐθέκαστα φράζε
Μ. a pr. manu, Arund. Cantabr. 2. Rob.
ἀλλ᾽ αὖθ᾽ ἕκαστα φραζε
Μ. a sec. manu, Vit. Lips. aliique.
αὔθ' ἕκαστ᾽ ἔκφραζε
G.
ἀλλ᾽ αὐθέκαστ᾽ ἔκφραζε
Ald.
ἀλλ᾽ αὖθ᾽ ἕκαστ᾽ ἔκφραζε
Turn.
μηδέ μοι:
μηδ' ἐμοὶ
, cum lituris post
δ
et super
ι
, ut
μηδ' ἐμοὶ
scriptum fuisse videatur antequam sec. manus hoc mutavit, Μ.
μὴ δ' ἐμοὶ
G.
μὴ δέ μοι
Lips. Ald. Rob.
μηδέ μοι
Vit. aliique et Turn.
διπλᾶς: G. et e corr. Lips. in quo fuerat
διπλὰς
.

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1067

προςβάλῃς:
πλέος
G.
προμηθεῖς προβάλλης
Lips.
βάλλης προμηθεῦ
G.

957. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1068

γε καὶ:
τε καὶ
Par. B. Turn. quod probabat Elmsleius.

958. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1069

ὁ μῦθός ἐστιν: Μ. G.
θεῶν:
διὸς
pro
θεῶν
Rob.

959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1070

νέον νέοι:
νέον νέος
Lips.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1071

ναίειν: accentu et
αι
a sec. manu M. Eustathius p. 503, 4.
οἱ δὲ νεώτεροι πάσας τὰς ἀκροπόλεις οὕτω καλοῦσιν, οἳ καὶ οὐδετέρως τὰ πέργαμά φασιν, ὡς καὶ Αἰσχύλος Προμηθεῖ. δῆλον δὲ ὡς ἡ Πέργαμος καὶ πόλις λέγεται.
Servius ad Aen. I. 95.
propter Pergama, quae altissima fuerunt: ex quibus omnia alla aedificia pergama vocantur, sicut Aeschylus dicit
.

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1072

δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας: Uranum dicit et Saturnum. Recte monet Göttlingius ad Hes. Theog. 463. non de Ophione cogitasse Aeschylum.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1073

κοιρανοῦντ᾽: Μ. Vit. aliique.
τυραννοῦντ'
G. Lips. aliique et edd. vett.
δοκῶ:
δοκῶ σοι
G.

963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1074

μή τί σοι:
μήτοι
Lips. Ceteri
μήτι
.

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1075

ὑποπτήσσειν:
ὑποπτήσειν
Lips. Cantabr. 1. 2. et ante sec. manus corr. M.

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1076

πολλοῦ γε:
πολλοῦ δὲ
M. Lips. Ox. Ald. et adnotatum in Par. B.
πολλῶ γε
Vit. Par. H.

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1077

ἐγκόνει:
ἐγγόνει
Lips.

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1078

πεύσει: libri.
ἀνιστορεῖς: etiam M. habere videtur, ut habent Vit. Lips. aliique et Rob. Codices nonnulli et Ald.
ἂν ἱστορεῖς
habent.
ἂν ἱστορῇς
. G. Ven. 3. Turn.

968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1079

αὐθαδίσμασιν:
αὐθαδίσμασι
Vit.

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1080

ἐς τάσδε:
ἐς τάδε
Vit.
κατούρισας:
καθώρισας
Μ. cum litura post
ρ
, et Rob.
καθώρουσας
Par. D.
καθωρούσας
Lips. Colb. 1.
καθώρισας
, cum glossa
ἐπέβαλες
, Vit.
κατώρουσας
, superscripto
ὅρμισας
, Mosc. 1.
κατώρουσας
Par. C. (in quo
με
superscriptum) F. Ven. 3. Vind. 3.
κατόρουσας
Par. L.
καθ- ώρμησας
Par. Ε.
καθώρμισας
, quod etiam in scholiis commemoratur, G. Ald. Turn. rell. Idem pro glossa adscriptum in Ven. 2.
κατήγα- γες
Arund. Colb. 2. Ven. 2. Nimia socordia in
καθώρμισας
acquieverunt editores. Vix enim credi potest, si hoc scripsisset poeta, tantam esse fluctuationem excitatam. Scripserat ille
κατούρισας
. Participium huius verbi sic interpretatur Hesychius,
κατουρίσας, ἀθρόως πάντα κά- λων καθεὶς καὶ μὴ διαμελλήσας
. Quod Eustathius p. 1452, 47. dicit,
ἐκεῖθεν καὶ οὐρίσαι τὸ ἀποκαταστῆναι εἰς οὔριον, ὡς φασιν οἱ πα- λαιοί, καὶ κατουρίζειν ῥῆμα τραγικῶς
, id quo pertineat patet ex his p. 1282, 17.
κατουρίζειν γε τὸ κατ᾽ οὖρον πλέειν, ὡς τὸ “πόλιν κατ' ὀρθὸν οὔρισας,”
quae Sophoclis verba sunt Oed. R. v. 695. Sed de Aeschyli versu dubitationem eximent quae scholiastes scripsit ad illa in´ Trachiniis v. 828.
καὶ τάδ᾽ ὀρθῶς ἔμπεδα κατουρίζει τροπικῶς δὲ κατουρίζει, ὥςπερ οὐρίῳ πνεύματι προςορμίζει ἡμῖν κατ' ὀρθὸν ἀννομένα
.

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1081

NA: Hic et duo qui sequuntur versus in libris omnibus continuantur Prometheo: quae ratio et per se frigida est et propter illa verba,
οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών
, quae, si praecedentes duo versus Promethei sunt, plane stolide ferocientis orationem praebent, non potest probari. Hinc apparet versus 972. 973. Mercurii esse, ironice Prometheo poenam pervicaciae exprobrantis. Ita deinde apte respondet Prometheus ferociae opponendam esse ferociam. Quomodo hi versus personis distribuendi essent vidit etiam Erfurdtius, ut ex litteris eius mense Februario a. 1812. ad me datis cognovi.
λατρεύειν:
λατρεύσειν
Lips.

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1082

φῦναι:
φῆναι
Μ. G. Vit. aliique et Ald. Turn.
φυῆναι
Vind. 2. 4.
φῦναι
Lips. Rob. Vict. edd. reliquae.
πιστὸν:
πιστὸν δ᾽
a pr. manu,
πιστόν γ'
a recentiore manu M.

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1083

χρεών:
χρεών τάδε
Lips.

975. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1084

πράγμασιν:
πράγμασι
M. Vit. Lips. ceterique plerique et Thomas M. p. 393, 3. et ex eo Favorinus in
τρυφῶ
. Id Brunckius restituit.
πήμασι
G. Bess. edd. vett. et adnotatum in Par. B.

976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1085

χλιδῶντας:
χλιδόντας
a pr. manu M.

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1086

καὶ σὲ δ᾽: pravo accentu Victorius et Canterus.
καὶ σὲ δ᾽
emendate M. G. Vit. Lips. Rob. Turn.
καί σέ γ'
ex Elmsleii coniectura Blomfieldius. Obtemperarunt illi male considerato decreto Porsoni, qui in adnotatione ad Eur. Or. v. 614.
καὶ δέ
particulas in tragicis ferre nolebat. Discessit a Porsono Schaeferus ad Longum p. 350. sed non reddita ratione. Seidlerus ad Eur. El. 1112. (1117.), qui versus Promethei versui simillimus est,
τρόποι τοιοῦτοι· καὶ σὺ δ᾽ αὐθάδης ἔφυς
,
καὶ
etiam significare,
δέ
autem nectere sententias monuit. Scilicet
καὶ — γε
est
atque adeo
, et auget ante dicta, ut in Hecuba v. 1274. (1256. Pors.)
ΕΚ. οὐδὲν μέλει μοι, σοῦ γέ μοι δόντος δίκην. ΠΟ. καὶ σήν γ' ἀνάγκη παῖδα Κασσάνδραν θανεῖν. ἙΚ. ἀπέπτυσ᾽· αὐτῷ ταῦτα σοὶ δίδωμ᾽ ἔχειν. ΠΟ. κτενεῖ νιν ἡ τοῦδ᾽ ἄλοχος, οἰκουρὸς πικρά. ΕΚ. μήπω μανείη Τυνδαρὶς τοσόνδε παῖς. ΠΟ. καὐτόν γε τοῦτον, πέλεκυν ἐξάρασ᾽ ἄνω.
Multum ab hoc differt
καὶ δέ
, quo non augentur ea quae praecesserunt, sed additur iis diversum quid, quod eiusdem generis sit, unde
καὶ
, idque vel confirmandi caussa, ut in Promethei atque Euripideae Electrae exemplis,
dico autem te quoque in his : es autem tu quoque ferox
, vel simpliciter ut addatur aliquid consimile, ut in Persis v. 151.
προπίτνω, προπίτνω· καὶ προςφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν πάντας μύθοισι προςαυδῶν.
Et v. 541. ubi quum feminas Persarum lugere dixit chorus, haec adiicit,
κἀγὼ δὲ μόρον τῶν οἰχομένων αἴρω δοκίμως πολυπενθῆ.

978. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1087

συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ:
συμφορᾶς
Par. D. Et sic corrigendum putabat Valckenarius ad Phoen. 632. Ceteri libri
συμφοραῖς
. Id dicit
propter casus tuos
, non ut dativus ex praepositione quae est in
καὶ
pendeat, quod placebat Abreschio.
ἐπαιτιᾶς
Par. D.

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1088

ἐχθαίρω:
ἐχθραίνω
Par. D. N. Turn. Apud Aristophanem in Avibus v. 1547. Prometheus
μισῶ δ᾽ ἅπαντας τοὺς θεούς, ὡς οἶσθα σύ
.

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1089

ἐκδίκως:
ἀδίκως
G. Mosc. 2.

981. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1090

σμικρὰν: quod Brunckius posuit, habere videtur M. Ceteri
μικράν
.

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1091

πράσσοις:
πράσσεις
Par. E. Vindobonenses et Ald. sed optativus superscriptus in Vind. 3. In Vit. fuerat
πράσσοις
, quod in
πράσσεις
mutatum est, sed a pr. manu rursus superscripto
οι
.

984. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1092

ὤμοι: In G. Lips. Promethei exclamatio ut singularis versus separata est, scripta in Lips.
ἰώ μοι
. Elmsleius
οἴμοι
, idque in scholiastarum explicationibus ponitur. Non haec dolentis malis suis vox est, sed cum dolore indignantis ob perversum illud deorum de se iudicium. Quo plus autem ponderis in hac brevitate est, eo minus miranda est inversio
στιχομυθίας
, ut dehinc non Mercurius Prometheo, sed Prometheus Mercurio respondeat.

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1093

ἐκδιδάσκει: In
ἐκδιδάσκει
litteras
κδ
a recentiore,
δασ
a sec. manu in litura habet M.

987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1094

προςηύδων:
προσηύδον
G. Lips.
οὐκ ἂν ὄνθ᾽:
οὐθ'
M.

990. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1095

ὥςτε παῖδά με:
ὡς παῖδά με
M. G. Vit. Lips. Vind. 2. 4.
ὡς παῖδ᾽ ὄντα με
Vind. 1. 3. edd. omnes.
ὥςτ' ἐμὲ
Par. E. Illud mirum, quod nulli editorum numerus, qui in vulgata scriptura est, offensioni fuit, quum praesertim omissum in M. aliisque codicibus participium admonere potuerit scripsisse Aeschylum
ὥςτε παῖδά με
.

991. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1096

κἄτι:
καὶ ἔτι
M. (non
καί 'τι
) G. Vit. Lips. edd. vett.
κἄτι
Valckenarius ad Hipp. 914.
τοῦδ᾽:
τοῦδε
Vit.
πευσεῖσθαι:
πευσείσθαι
M. G. Lips. Par. B. edd. vett.
πεύσεσθαι
Vit. Colb. 1. et in quo
ε
superscriptum Par. D.
πεσεῖσθαι
Ven. 3. et quantum Brunckius dispicere poterat Par. A.
μηχάνημ᾽:
μηχάνημι
Lips.
προτρέψεται:
προστρέψεται
Vit. Par. C. Eodem modo quum
προτρέψεται
in M. recentior manus mutasset, adscripsit in margine
προτρέ
.
αἰθαλοῦσσα:
αἰθαλόεσσα
M. Vindobonenses.
αἰθόεσσα
G. Vit. Lips. Bess. edd. vett.
αἰθάλουσα
Par. A. Colb. 2. 7o.
αἰδαλοῦσσα
margo M. a sec. manu.
αἰδαλοῦσσα
Valckenarius ad Phoen. 524. et sic iam Canterus.
λευκοπτέρῳ δὲ νιφάδι:
Λευκοπτέροις δὲ νιφάσι
Colb. 1. Par. E. et adnotatum in Par. B. βροντήμασιν:
βροντήμασιν
Vit. Ceteri
βροντήμασι
, praeter Bess. qui
βροντήματι
habet. γρ.
ἐκβροντήμασι
Par. B. In G. hoc ordine versus positi sunt, 998. 997. 999. sed adscriptis numeris
αγ
restitui iustus ordo iubetur.
χθονίοις: unus scholiastarum non ad
βροντήμασιν
rettulit, sed voluit de hominibus dictum esse. Hominum cur hic mentio fieret, caussa nulla erat, praesertim in loco deserto.
γνάμψει:
γνάψει
Cantabr. Colb. 1. et
μ
supra adscripto M.
κάμψει
Lips. Par. D.
γάμψει
Par. C. ὥςτε:
ἅτε
pro
ὥςτε
G. φράσαι:
φράσειν
M. Vit. Vind. 2.
φράσσειν
Colb. 1. Par. E.
φράσαι
, superscripto
σο
, Par. D.
νῦν:
νῦν
M.
νῦν
G. Vit. Lips. Ald. Rob.
νῶν
Turn.
ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε:
ὦπται πάλαι
M. idemque ex Par. C. affertur.
ὦπται δὲ ταῦτα, καὶ βεβούλευται πάλαι
Rob.
τόλμησόν ποτε:
τόλμησον ποτὲ
Lips. C. NA: καὶ omittit Par. C.
ὀρθῶς:
κακῶς
pro
ὀρθῶς
Arund. Par. C. et adnotatum in Par. B.
με: omittit Vit. in quo
ἐμέ
ut explicatio superscriptum est.
εἰςελθέτω σε μήποθ' ὡς:
εἰσελθέτω σε μηπάθ᾽ ὡς
a pr. manu M. in cuius margine
μή πόθ᾽ ὡς
a recentiore manu adscriptum est.
εἰσελθέτω σε μήποθ' ὡς
G. sed ut signo sub
σὲ μήποθ'
apposito superscriptum
ἔννοια
inseri iubeatur.
εἰσελθέτω σ᾽ ἔννοια μήποθ' ὡς
Lips. aliique nonnulli.
στυγούμενον:
στυγούμενον
diphthongo a rec. manu scripta M.
ὑπτιάσμασιν:
ὑπτιάσμασιν
M.
ὑπτιάσμασι
G. Vit. Lips. et edd. ante Vict. Sopater parodus in Dax apud Athenaeum VI. p. 230. E.
δρακοντομίμοις ὀργάνων το ρεύμασιν
. De resupinatis manibus v. Spanh. ad Iulianum p. 262.
λῦσαί με δεσμῶν τῶνδε:
λῦσαί με τῶν δεσμῶν τῶνδε
Vit. et aliquot alii. τοῦ παντὸς δέω:
τοῦ παντὸς δέων
Vit.
τοῦδε παντὼς δέω
, sic, omisso
τῶνδε
, G.
τοῦδε τοῦ παντὸς δέω
, omisso
τώνδε
, Lips.
καὶ μάτην ἐρεῖν:
ἀλλ᾽ ἐρεῖν μάτην
secunda manus in marg. G.
τέγγει:
τέγγῃ
libri. μαλθάσσει κέαρ:
μαλθάσσῃ
M. G. Rob. Turn.
μαλθάσῃ
Vit. Lips. aliique et Ald. Post
μαλθάσσῃ
omnes libri habent
λιταῖς
et in principio sequentis versus
λιταῖς
, praeter Robortelli editionem, quae divisionem versuum eandem retinens ante
λιταῖς
inserit
γὰρ
. Recte videtur Porsonus, quem Blomfieldius secutus est, recepisse
κέαρ
, eiecisse autem
λιταῖς
, etsi ne apud scholiastas quidem ullum est Robortellianae scripturae vestigium. Non enim cuius precibus non flecteretur Prometheus dicendum erat, sed omnino precibus vinci durum eius cor recusare.
νεοζυγὴς:
νεοζυγὸς
Vit.
βιάζει:
βιάζει
Par. E. Ceteri
βιάζῃ
. μάχει:
μάχη
libri.
νίαν
G. Mosc. 2.
ἀτὰρ:
αὐτὰρ
Vit. Lips. et adnotatum in Par. B. σφοδρύνει:
σοφίζῃ
Lips. Rob. Ceteri
σφοδρύνῃ
. ἀσθενεῖ:
ἀσθενῆ
Vit.
αὐθαδία:
αὐθάδεια
Vit.
αὐτὴ:
αὐτῆ
Lips. μεῖον: Omnes libri
μεῖζον
. Stanleii emendatio est
μεῖον
, recepta a Brunckio et Porsono alüsque. Servarunt
μεῖζον
Scholefieldius, cum scholiasta aeque ac nihil valet interpretans, et Wellauerus, significari volens neminem superal. At neque quod aeque ac nihil valet recte plus nihilo valere dicitur, neque de superando quoquam hic sermo est, sed de eo qui polleat pertinacia. Lentingius ad Eur. Andr. v. 690. Graecos aliter quam nos in talibus locutos esse suspicatur. At hoc genus comparationis cam rationem videtur habere, quae inverti nequeat. Neque inverterunt Graeci. Supra v. 510. Et v. 942.
ὡς ἐγὼ εὔελπίς εἰμι τῶνδέ σ' ἐκ δεσμῶν ἔτι λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός.
ἐμοὶ δ᾽ ἔλασσον Ζηνὸς ἢ μηδὲν μέλει.
Aristophanis quidem locum Acharn. v. 256. Lentingius non debebat afferre, qui adversetur potius eius suspicioni quam ut eam comprobet. In Andromachae Euripideae versu, qui est meae editionis 694. libri et plures et meliores
ὅσῳ
habent.
ἐὰν μὴ:
δὲ ἐὰν μὴ
G.
δὲ ἂν μὴ
Vit. Aliter in aliis libris peccatum. πεισθῇς:
πείθη
Par. B. K. L. Ven. 2. adnotatumque in Vind. 3. qui
πεισθῇ
habet.
πεισθῇς
ceteri et adnotatum in Par. B.
χειμὼν καὶ κακῶν τρικυμία: Scholiastes Pindari ad Isthm. I. 52.
καὶ Αἰσχύλος τὴν δυστυχίαν χειμῶνα καὶ τρικυμίαν λέγει
. Scribendum enim ibi esse
Αἰσχύλος
pro vulgato
Ἀλκαῖος
Blomfieldius vidit.
ἄφυκτος:
ἀφύκτως
, mutatum a rec. manu in
ἄφυκτος
, M. ἀκρίδα:
ἀκρίδα
Ald. Rob.
κεραυνίᾳ:
κεραυνίῳ
Vit. et ante correctionem Lips.
πετραία δ᾽ ἀγκάλη:
πετραίᾳ δ' ἀγκάλη
Ald. Rob.
ἐκτελευτήσας:
ἐκτελευτήσας
, superscripto a rec. manu γρ.
ἐκπλήσας
, Vit.
ἄψορρον:
ἄψορον
Lips. Inutilis coniectura Blomfieldii
ἄψορρος
. ἐς:
εἰς
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. D. H. Ald. Rob.
ἐς
Turn. δέ σοι:
δ᾽ ἔτι
Par. H. Ceteri
δέ τοι
. At
τοι
particula quid hic opus sit non apparet. Requiritur potius
δέ σοι
, idque posui.
κύων: Grammaticus περὶ τρόπου μεταφορᾶς καὶ ὑπερβάτου apud Ruhnkenium Ep. crit. I. p. 93. (148.)
τῶν μεταφορῶν αἱ μὲν ἀπὸ εἴδους ἐπὶ εἶδος μεταφέρονται, ὡς τὸν ἀετὸν ἐπὶ τοῦ σκήπτρου τοῦ Διὸς κύνα Αἰσχύλος καλεῖ. εἴδη γὰρ ὅ τε κύων καὶ ὁ ἀετὸς τοῦ ζώου.
αἰετὸς:
αἰετὸς
libri praeter Lips. qui
ἀετὸς
habet. λάβρως:
λάβρως
M. G. Vit. Bess. Ald. Turn.
λάβρος
Arund. Par. A. B. D. Rob. et superscripto
ως
Par. N.
λαῦρος
Mosc. 1. et superscripto
β
Lips. adnotatumque in Par. B.
ἄκλητος:
ἅλητος
G. Ad
ἄκλητος
in margine M. sec. manus
ἄκλειστος
adscripsit. πανήμερος:
ἀνήμερος
Vit. ex correctione, quum antea, ut in ceteris, scriptum esset
πανήμερος
. Adiecta interpretatio
ἄγριος
. Aut aliter aut accuratius descripsit in Prometheo soluto apud Ciceronem Qu. Tusc. II. 10.
iam tertio me quoque funesto die tristi advolalu aduncis lacerans unguibus Iovis satelles pastu dilaniat fero.
κελαινόβρωτον δ᾽ ἧπαρ:
κελαινόβροτον δ᾽ ἧπαρ
Vit.
κελαινόβροτον ἧπαρ
Lips. ἐκθοινήσεται:
ἐκθοινήσηται
Vit.
τοιοῦδε:
τοῦ σοῦ δὲ
Cantabr. 2. Ven. 3. et adnotatum in Par. B. μόχθου:
τέρμα μόχθου
Lips. μή τι:
μή του
M. Par. E. Vind. 1. 3.
τοι μὴ
, sed corr.
μή τι
, Mosc. 1.
μὴ δὲ
Cantabr. 2. et adnotatum in Par. B.
θεῶν τις:
θεῶν γε τὶς
Lips. Apollodorus II. 5, 11. §. 12. de Hercule
καὶ τὸν Προμηθέα διέλυσε δεσμὸν ἑλόμενον τὸν τῆς ἐλαίας, καὶ παρέσχε τῷ Διὶ Χείρωνα, ἀθάνατον ὄντα, θνήσκειν ἀντ᾽ αὐτοῦ θέλοντα
. Idem de Chirone II. 5, 4. §. 6.
ἀνίατον ἔχων τὸ ἕλκος εἰς τὸ σπήλαιον ἀπαλλάσσεται, κἀκεῖ τελευτῆσαι βουλόμενος καὶ μὴ δυνάμενος, ἐπείπερ ἀθάνατος ἦν, ἀντιδόντος Προμηθέως τὸν ἀντ᾽ αὐτοῦ τεθνηξόμενον ἀθάνατον, οὕτως ἀπέθανε
. V. ad fr. 214. Recte monuit Welckerus in Trilogia p. 48. dicere haec Mercurium, ut quae vix umquam sperandum sit eventura esse; nam aliter eum, quod tamen nolit, spem aliquam liberationis facere Prometheo. Ceterum facile, qui animum advertat, ne hanc quidem fabulam temere inventam esse sentiet. Significat enim periclitantibus nec semper bene cedentibus sollertis ingenii repertis perire quae manu effecta sint, mentis autem vim manere immortalem. Non dissimile est illud Homericum de Hercule, cuius mortalis natura simulacrum suum habet apud inferos,
αὐτὸς δὲ μετ᾿ ἀθανάτοισι θεοῖσιν τέρπεται ἐν θαλίῃς, καὶ ἔχει καλλίσφυρον Ἥβην.
θελήσῃ τ':
φωνῆ καὶ θελήσει τ'
Lips.
θελήσῃ δ'
Cantabr. 1. 2.
θελήσει το
Vit. Par. A. B. Ald. Rob.
πλήσῃ
, cum glossa
ὑπομείνῃ
, Mosc. 1. εἰς: Non omittit
εἰς
M. sed ad
ἀναύγητον
super
ν
litteram
δ
recentior manus adscripsit.
κνεφαῖά τ' ἀμφὶ:
κνεμφαῖα τ' ἀμφὶ
Lips.
κνεφαῖα ἀμφὶ
Vit.
καὶ λίαν:
καὶ λίαν
omittunt Par. E. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
καὶ λείαν
a pr. manu habuisse videtur M.
καὶ λίαν τ'
Lips.
ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα τὸ Δῖον: Scholiastes Pindari ad Ol. VI. 105. sine auctoris nomine haec affert,
ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόμα τὸ θεῖον
.
τελεῖ:
τελεῖν
Ox. Ald. quod adnotavit etiam Turnebus.
πάπταινε:
πάμπαινε
Lips.
εὐβουλίας:
εὐβουλίας
et v. 1042.
εὐβουλίαν
Lips. ἀμείνον':
ἄμεινον
M. a pr. manu et Vit.
ἀμείνων
G.
ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν μεθέντ' ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν. πείθου: Schutzius haec verba,
ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίαν μεθέντ᾽ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν. πείθου
, interpretis esse suspicabatur. Recte fortasse. σε:
σοι
pro
σε
Lips.
πείθου:
πιθοῦ
Cantabr. 2. Par. L. Vind. 2. 4. quod ex Elmsleii decreto Blomfieldius recepit. V. ad Soph. El. v. 1003.
εἰδότι τοί μοι: Hos anapaestos usque ad finem fabulae antithetica forma factos indicavi in El. doctr. metr. p. 784.
εἰδότι μοι
, omisso
τοι
, Lips. aliique et Rob.
εἶν᾿ ὅτι μοι
G.
εἰ δότι τι μοι
Bess.
εἰδὲ τί μοι
Ald.
ἐθώϋξεν:
ἐθώνξεν
M.
ἐθώνξε
G. Vit. Lips. edd. vett.
πρὸς ταῦτ᾽ ἐπ' ἐμοὶ ῥιπτέσθω:
προσταῦτ᾽
, litteris
στ
a rec. manu, M.
ἐπί μοι ῥιπτέσθω
(non
ῥιπτείσθω
) M.
ἐπ'
omittunt G. Mosc. 2. Ald.
βόστρυχος:
βόστρυφος
Lips. αἰθὴρ δ':
αἰθέρα δ'
Vit.
σφακέλῳ τ' ἀγρίων ἀνέμων:
σφακέλῳ. τ' ἀγρίων τ' ἀνέμων
G. Ald. πυθμένων:
πυθμίων
Lips.
συγχώσειεν:
συγχώσειεν
M.
συγχώσῃ
Vit. (in quo ab interprete superscriptum
ἐμὲ
) Turn. Vict.
συγχώσειεν ἐμὲ
G. Lips. Ox. Par. D. N. Bess. Ald. adnotatumque in Par. B.
συγχώσειε ἐμὲ
Par. B.
συγχώσειέ με
Ven. 2.
συγχώσει' ἐμὲ
Par. E. Vind. 2. 4.
συγχώσει με
Rob.
συγχώσειεν ἐμοῦ
Ven. 1. In edd. vett. plene interpungebatur ante
τῶν τ᾽ οὐρανίων
, quod corrigendum esse vidit Stanleius. Lucretius III. 854.
non, si terra mari miscebitur et mare caelo.
V. ibi interpretes et ad Iuvenalem II. 25.
ἔς τε:
ὥστε
Lips.
ἄρδην:
ἄρδην
Lips.
ᾅδην
Par. D.
γρ. καὶ ᾅδην
margo Mosc. 1.
ἀνάγκης στερεαῖς δίναις:
ἀνάγκη στερραῖς δίκαις
Par. E.
στερραῖς
etiam Mosc. 2.
στερεαῖς
Mosc. 1. Ceteri
στερραῖς
. Praeferenda videtur apud Aeschylum antiquior forma
στερεαῖς
, qua versu quoque 174. usus est.
εἴ γ' οὐδ᾽ εὐχῇ τι χαλᾷ μανιῶν:
τοῦδ' εὐτυχῇ
, sic, spiritu et accentu in
η
a sec. manu additis (non
εἰ τοῦδ'
) M. in cuius margine recentior manus
εἰ τάδ'
adscripsit.
εἰ τάδ' εὐτυχῇ
Vit. Lips. Arund. Par. D. E. F. H. N. Ven. 1. 2. 3. Bess. Ald. Rob.
εἰ τάδ᾽ εὐτυχῇ
G.
εἰ τάδ᾽ εὐτυχεῖ
, superscripto
σοι
, Mosc. 1.
εἶτα δ' εὐτυχῇ
Cantabr. 1. 2. Par. K. L.
εἰ δ' εὐτυχῇ
Turn. Omnes libri
τί χαλᾷ μανιῶν
, nisi quod in Ald.
τὶ
scriptum, praeter Ven. 2. in quo est
τί μὴ χαλᾷ μανίαν
? Hic codex et Lips. Rob. hunc versum tribuunt choro. Canterus coniiciebat
εἰ δὲ τάδ᾽ ἀτυχῆ
Brunckius edidit
εἰ δὲ τάδ' ἀτυχεῖ
. Quod Porsonum, sed diffidenter coniecisse a Gaisfordio accepit,
εἰ μηδ᾽ ἀτυχῶν τι χαλᾷ μανιῶν
, recipiendum duxit Blomfieldius, interpretans parum accommodate si ne quum ausis quidem exciderit. Nam quae sunt illa ausa? Porsonum de consilio cogitasse puto, quo exciderit Prometheus, qui se speraverit liberatum iri a Iove, cognoscere cupiente quomodo effugere posset regni amittendi periculum. At et obscurius hoc dictum esset, et, ut Mercurius non perspexerit mentem Promethei, certe quod ad spectatores attinet parum apte, qui supra audiverunt tertia demum post decimam ab Ione generationem exstiturum esse qui liberet Prometheum. Omitto scripturam violentius quam par erat mutatam. Quam reprehensionem dum vitare vult Bothius, fato suo tractus deteriora dedit,
εἰ τᾷδ᾽ ἀτυχεῖ, τί χαλᾷ μανιῶν
? Sensu non malam, sed iusto audaciorem coniecturam, quam ego in Observationibus criticis adolescens et nondum cognita Medicei libri scriptura protuli,
τί τάδ᾽ ἠτύχθη
? recepit Boissonadius. Wellauerus, sententia bona, sed forma dicendi in hoc genere insueta, coniecit
εἰ τῇδε τύχῃ τί χαλᾷ μανιῶν
? ut
τί
interrogativum idem sit quod nihil. Reisigius coniecit
εἴ τι δὲ ψυχῇ τί χαλᾷ μανιῶν
? quod languidum est et certo non scriptum ab Aeschylo. Scholefieldius ex Butleri coniectura edidit
εἰ δ᾽ εὖ τάδ᾽ ἔχει, τί χαλᾷ μανιῶν
? quo sensu librorum nonnullorum
εἰ τάδ᾽ εὐτυχῆ
dictum esse scholiastae putarunt. Ineptam vero hanc sententiam esse sensit is qui in Ven. 2. scripsit
τί μὴ χαλᾷ μανίαν
. Dindorfius posuit
τί γὰρ ἐλλείπει μὴ παραπαίειν ἡ τοῦδε τύχη
? ut diceretur nihil Promethei fortunae ad mentis alienationem deesse. At hac sententia nihil alienius est. Esset haec enim et miserescentis oratio, et non exprobrantis insaniam, sed re vera mentis non compotem futurum credentis. Accedit quod sic perinutile additamentum est
τί χαλᾷ μανιῶν
? Blomfieldius in prima editione propius a vero abfuit, quum scriberet
εἰ γ' οὐδὲ τύχῃ τι χαλᾷ μανιῶν
, reprehensus ab Elmsleio ob soloecum si ou. Perantiquum esse vitium ex scholiastarum adnotationibus intelligitur, qui vel
εἰ τάδ᾽ ἀτυχῆ
vel
εἰ τὰ τοῦδ' ἀτυχῆ
legerunt. Ortum id est ex eo, quod quum per errorem
τυχῆ
scriptum fuisset, supra adscriptum
εὐ
non, uti debebat, pro emendatione primae illius vocabuli syllabae, sed pro omissa syllaba acceptum est. Emendato igitur illo
τυχῆ
remanet antiqua scriptura
τοῦδ' εὐχῇ
vel
εἰ τοῦδ' εὐχῇ
, quae lenissima mutatione facta praebet
τί γὰρ ἐλλείπει μὴ παραπαίειν, εἴ γ' οὐδ᾽ εὐχῇ τι χαλᾷ μανιῶν;
quid enim deest ad insaniam, si ne voto quidem quidquam de furore suo remittit? i. e. si eo furoris progreditur, ut etiam optet illa fieri quae minatus est Iuppiter? Id
εἴ γ' οὐδέ
dici debuit, non potuit
εἴ γε μηδέ
. Nam
εἰ μή
est nisi: ubi autem aliquid sumitur, quod re vera aut non fit aut non factum est aut non est futurum,
οὐ
sequitur particulam conditionalem, quia idem significatur quod his,
ἐπεὶ οὐ
. Exempla, sed ratione rei non perspecta, attulit Creuzerus in Melet. parte III. p. 21. Magis perspexit Matthiae in gramm. Gr. §. 608, 5, b. p. 1440. Adde Xenoph. Anab. 1. 7, 18. VI. 6, 16.
ὑμεῖς γ' αἱ πημοσύναις: Huic versui Mercurii nomen apponunt Lips. Rob.
ὑμεῖς γε π.
M. G. Lips. ceterique plerique et Ald. Rob.
ὑμεῖς δὲ π.
Vit.
ὑμεῖς γ' αἱ π.
restituit Turnebus.
που: In Ven. 3.
ο
ad
ποῦ
superscriptum est.
ποι
Iacobo Tatio obsequens scripsit Blomfieldius.
ὑμῶν:
ὑμῖν
Vit.
μύκημ':
μήκυμ'
Vit.
ἄλλο τι:
ἄλλο τι
a pr. manu habuisse videtur M. παραμυθοῦ μ':
παραμυθοῦ μοι
G. Mosc. 2.
ἄλλο τι παραμυθοῦ καὶ φώνει μοι
Bess.
ἄλλοτι καὶ παραμυθοῦ
Ald.
τοῦδ':
τοῦδ'
Vit. Par. E.
τοὺς προδότας γὰρ:
τοὺς προδότας γὰρ
libri. Blomfieldius Bothium secutus
τοὺς γὰρ προδότας
scripsit, quod non male factum iudicavit Elmsleius. Vt id ad numeros suavius sit, ad sententiam potior est librorum scriptura, praesertim si haec ita dicta sunt, ut non tantum ad Prometheum, sed etiam ad quendam eo tempore proditionis suspectum referuntur. Scholiastae ad v. 1070. Iphicratem quempiam respici volunt, qui pecunia corruptus exercitum hosti prodiderit. De eo Iphicrate nihil constat: clarum enim illum Iphicratem, qui res ab Olympiade XCVI. gessit, quo tempore pridem mortuus erat Aeschylus, intelligi non posse apertum est. Reisigio, ut quidem C. G. Hauptius in Aeschylearum quaestionum specimine primo p. 124. narrat, Pausaniae proditio, quae innotuerit Ol. LXXVII. 4. tangi visa est. Rectius, opinor, populi de Themistocle vel opinionem vel iudicium significari censebimus. Nam Themistocles, ut Diodorus XI. 54. scribit, quum proditionis accusatus, sed insons iudicatus, multum polleret Athenis, mox Ol. LXXVII. 2. ostracismo in exsilium est missus, mox autem iterum eiusdem criminis per Lacedaemonios reus factus Argis ad Admetum regem Molossorum confugit. Sed iam ante exsilium Timocreon Rhodius eum, quod se, hospitem suum, prodidisset, ut proditorem perstrinxerat versibus, quos in vita eius cap. 21. servavit Plutarchus, appellans
ψεύστην, ἄδικον, προδόταν, ὃς Τιμοκρέοντα ξεῖνον ἐόντ', ἀργυρίοις σκυβαλικτοῖσι πεισθείς, οὐ κατᾶγεν εἰς πάτραν Ἰάλυσον.
Cuiusmodi privati hominis proditio, quae deserendo amico fit, aptius hic notaretur quam proditio rei publicae: nec profecto mirandum esset, si sermonibus Atheniensium iactata ne scenicam quidem commemorationem effugisset.
νόσος: Post
νόσος
Lips. addit
χείρων
.
ἅ γ' ἐγὼ: Personae notam omittunt M. Lips.
ἅττ' ἂν γ' ἃ
Arund. quod erit fortasse qui defendendum putabit: sed ei exemplis opus erit, in quibus
μεμνῆσθαι ὅτε
cum praesente tempore constructum sit, qualia mihi quidem non sunt in promptu.
ἅττα ἐγὼ
Rob.
ἅττ' ἂν
Bess. Ald. Vict. Cant.
ἅ γ'
M. (sic M. non
ἃ γ' ὢ
) G. Vit. Lips. Par. A. B. E. F. N. Ven. 3.
ἃ γ', ἃ γ'
Turn.
ἃ γ'
Porsonus, quem secutus est Blomfieldius, male ille reprehendens Parrium
ἅγγελλε
coniicientem et qui huic assensus est Elmsleium, quia ne satis Graece quidem sic dici arbitrabatur: nam
γε
non posse nisi post
μέμνησθε
collocari. In quo non minus falli videtur, quam quum negavit in Sophoclis Antigona v. 207. scribi potuisse
κοὔποτ' ἐκ γ' ἐμοῦ
. Exemplorum quae Elmsleius ad probandum
ἃ γ'
attulit, unum hoc aptum est Aiacis v. 535.
ἀλλ᾽ οὖν ἐγὼ φύλαξα τοῦτό γ' ἀρκέσαι.
Ex quo intelligitur dicere potuisse Aeschylum
ἀλλ᾽ οὖν μέμνησθε ταῦτά γε, ἃ προλέγω
. Atqui quum
ἃ
pro
ταῦτα ἃ
dicitur, non alius particulae locus assignari potest quam post
ἃ
. Quare
ἃ γ' ἐγὼ προλέγω
recepi. Nam
ἅττα
dici non potuisse certum est. V. praef. ad Soph. Oed. R. p. VI. Temere enim oblocutus est Wellauerus.
θηραθεῖσαι:
παραθεῖσαι
, sed superscripto primae syllabae
θη
, G.
μέμψησθε:
πέμψησθε
et
εἴπηθ'
:
εἴπηθ'
G. et alii nonnulli.
ὡς:
ὃς
pro
ὡς
Lips. et alii nonnulli. ὑμᾶς:
ὑμᾶς
, superscripto
ι
, Lips.
ὑμῖς
G. et alii nonnulli.
εἰςέβαλεν:
εἰσέβαλεν
M. Cantabr. 1.
εἰσέβαλε
G. Vit. Lips. edd. vett.
εἰσέβαλλεν
Colb. 2.
εἰσέβαλλε
Bess.
ὑπέβαλε
Mosc. 1. μὴ δῆτ':
μὴ δέ τ'
G.
αὐτὰς:
αὐτοὺς
G.
κοὐκ:
καὶ οὐκ
M. Vit. Lips. Rob. adnotatumque in Par. B.
οὐκ
, omisso
καὶ
, G. Cantabr. 2. Par. B. C. Bess. Ald.
κοὐκ
Turn. λαθραίως:
κρυφίως
pro
λαθραίως
Par. F. K. L.
ἀπέραντον:
ἀπέρατον
, superscripto a rec. manu
ν
, M.
NA: Versus 1084-1094. choro tribuit Vit.
κοὐκ ἔτι:
τ' οὐκέτι
Rob.
κοὐ
, omisso
ἔτι
, Lips. Par. K. L. adnotatumque in Par. B.
σεσάλευται:
σαλεύεται
Vit. aliique nonnulli. ἠχὼ:
ἠχὴ
ante correctionem Lips. βρυχία:
βρυχία ἠχώ
neque ea est quae a mari venit, neque vero, ut scholiastis et Blomfieldio placuit,
μεγάλη
,
ἠχητική
, fremens esse potest. Vbique enim hoc vocabulum et quae cum eo cognata sunt
β
breve habentia a
βρέχειν
potius quam a
βρύχεσθαι
habent originem. Quo in genere et scholiastes Apollonii Rhodii ad I. 1310. et multi multis in veterum scriptorum locis errarunt. Iniiciat fortasse aliquam dubitationem illud Sophoclis in Antigona v. 336. ubi omnia tentans humani generis ausus dicitur per mare
περιβρυχίοισι περῶν ὑπ᾽ οἴδμασιν
. Sed ibi quoque non circum frementes, sed circum hiscentes undae intelligendae sunt. Quare si de sono tonitruum hic loqueretur Aeschylus,
βρυχία
dicere debebat. At non hoc ille, sed sonitum subterraneum isto nomine appellavit, quem
βροντήματα χθόνια
dixerat v. 996. Idque ostendunt etiam illa quae proxime praecedunt,
χθὼν σεσάλευται
. Ex quo intelligitur vocabulum illud eo hic significatu dictum esse, quo etiam
ὑποβρύχιος
interdum non id quod in aqua demersum est, sed omnino quod est aliqua re obrutum denotat. Sic Plato in Phaedro p. 248. A. animas curru vectas fingens,
αἱ δὲ δὴ ἄλλαι γλιχόμεναι μὲν ἅπασαι τοῦ ἄνω ἕπονται, ἀδυνατοῦσαι δὲ ὑποβρύχια συμπεριφέρονται, πατοῦσαι ἀλλήλας καὶ ἐπιβάλλουσαι, ἑτέρα πρὸ τῆς ἑτέρας πειρωμένη γενέσθαι
. Et Lucianus de Dipsadibus c. 3.
ἑρπετὰ γὰρ ποικίλα μεγέθει τε μέγιστα καὶ πλήθει πάμπολλα καὶ τὰς μορφὰς ἀλλόκοτα καὶ τὸν ἰὸν ἄμαχα ἐπινέμεται τὴν γῆν, τὰ μὲν ὑποβρύχια φωλεύοντα ἐν μυχῇ τῆς ψάμμου, τὰ δὲ ἄνω ἐπιπολάζοντα
.
εἱλίσσουσι:
ἑλίσσουσιν
M. Colb. 1.
ἑλίσσουσι
G. Vit. Lips. ceterique plerique et Ald. Rob.
ἑλλίσσουσι
Cantabr. 2.
ἐλείσσουσι
Par. E.
εἱλίσσουσι
Turn.
εἰς ἄλληλα:
εἰσάλληλα
G.
ἀποδεικνύμενα:
ἀποδεικνύμενα
M. G. Vit, et plerique codd. et Ald. Turn.
ἐπιδεικνύμενα
Ven. 3.
ἀντιδεικνύμενα
Par. F. K. L. N. Rob,
ἀντιδεικνύμην
Par. E.
ἀντιδικούμενα
non male Lips. ξυντετάρακται:
ξυντέρακται
Vit.
ξυντετάρεκται
Lips.
τοιάδ':
ὡς τοιάδ'
Vit.
φόβον:
φόνον
commemorat Stephanus, ex scholiis, nisi fallor, At is scribarum error est.
στείχει:
στείχειν
Lips. ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας: In cod. Bigoti
Θέμις
pro
ἐμῆς
legi ait Blomfieldius. Cantabr. 1. 2.
θέμις
addunt post
πάντων
, item
θέμα
Par. E. γρ.
ὦ πάντων θέμις
in margine Lips. Sic legit etiam unus scholiastarum. Quum hoc systema uno hemistichio brevius in libris nostris sit quam illud cui respondet, apertum est aut in illo aliquid male additum, aut omissum aliquid in hoc esse. Atqui in illo nihil est quod non videatur a poeta esse profectum, hic vero est aliqua neglectorum a librariis aliquot verborum suspicio. Eam ego quidem non promam ex illa quorundam librorum scriptura
ὦ πάντων θέμις
, neque ex scholiastarum adnotationibus, quorum unus illam ipsam scripturam interpretatur, alii autem
ὦ μῆτερ ἐμὴ Γῆ εἰ ὦ Θέμις
vel
ὦ Γὴ ἢ ὦ Θέμι
adscripserunt. Patet enim haec omnia ab interpretibus profecta esse, qui quod supra Prometheus matrem suam et Themin et Tellurem appellasset, alterum horum numinum hic invocari intelligebant. Quorum ille rectius iudicavit, qui
Γῆ
adscripsit. Nam in huiusmodi obtestatione eos appellari deos convenit, quorum vis et potestas universam rerum naturam complectitur, i. e. caelum et terram, quo quidquid usquam testari insigne facinus possit uno complexu comprehendatur. Verum etsi dubitari non potest qum Prometheus, quum
ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας
dicit, Terram velit intelligi, tamen, si eam non ipso illo nomine invocat, et obscurior est illa appellatio, praesertim quum etiam Themin matrem eius perhiberi sciamus, et eam ob caussam etiam minus gravis omninoque minus apta. Neque vero hoc alterum nomen, Themis, non est huic loco accommodatissimum, quum, cuius rei caussa Prometheus caelum et terram antestatur, iniuria sit, qua eum summa affecit Iuppiter. Hinc coniici licet poetam, qui haec bene sentiret, utraque hic appellatione vocandam esse deam illam iudicasse. Itaque v. 1094.
ὦ Θέμις, ὦ Γῆ
inserui.
φάος:
φῶς
G. Mosc. 2.
ἐςορᾷς:
ἐσορῶ
M. G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, codd. et Ald. Rob.
εἰλίσσων
Turn. ἔκδικα:
ἄδικα
G. Vit. Lips. aliique nonnulli. In fine Cantabr. 1. 2. signum interrogandi habent, quod Turnebus quoque commemoravit. Posuit hoc signum Scholefieldius, recte, mea sententia, quod sic fortior est et vehementior de iniuria conquerentis oratio.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

944-1039. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-603

1
2
944-1039. Second Scene of the Exodos. Prometheus and Hermes. Development of the catas- trophe.

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-604

3
4
944. σοφιστήν: see on 62. - τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον: see on 328.

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-605

5
6
945. Ср. 82. 66

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-606

7
8
948. ἐκπίπτει: see on 171.

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-607

9
10
949. μηδὲν αἰνικτηρίως : cp. 610.

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-608

11
12
950. αὔθ᾽ ἕκαστα: everything as it really is, = explicitly." Cp. Eur. Phoen. 494 ταῦτ᾽ αὔθ᾽ ἕκαστα, μῆτερ, οὐχὶ περιπλοκὰς λόγων ἀθροίσας, εἶπον, Οr. 1393 σαφῶς λέγ᾽ ἡμῖν αὔθ᾽ ἕκαστα τὰν δόμοις.

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-609

13
14
952. τοῖς τοιούτοις : the Schol. wrongly interprets τοῖς μὴ πειθομένοις αὐτῷ. The words are neuter, and refer to the shifts and evasions just mentioned. For τοιούτοις see on 237.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-610

15
16
954. Cp. Eur. Tro. 424 ἡ δεινὸς ὁ λάτρις· τί ποτ᾽ ἔχουσι τοὔνομα κήρυκες; ἓν ἀπέχθημα πάγκοινον βροτοῖς οἱ περὶ τυράννους καὶ πόλεις ὑπηρέται.

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-611

17
18
955. νέον κρατεῖτε : see on 35.

956. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-612

19
20
956. πέργαμα: Servius on Verg. Aen. i. 95 propter Pergama quae altissima fuerunt: ex quibus omnia alta aedificia pergama vocantur, sicut Aes- chylus dicit.

957. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-613

21
22
957. δισσοὺς τυράννους : Uranus and Cronus.

959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-614

23
24
959. αἴσχιστα καὶ τάχιστα: SC, ἐκπίπτοντα. - The assonance is effec- tive; cp. 480,691,891 f., Soph. Ant. 1327 βράχιστα γὰρ κράτιστα τὰν ποσὶν κακά.

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-615

25
26
961. πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω: cp. 1006. πολλοῦ γε δεῖ or πολλοῦ γε καὶ δεῖ (il s'en faut bien) is a common expression.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-616

27
28
962. ἐγκόνει πάλιν: a contemptu- ous expression (cp. τρόχις) for simple ἀναστρέφου.

963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-617

29
30
963. Cp. Soph. Ο. C. 991 ἓν γάρ μ' ἄμειψαι μοῦνον ὧν σ᾽ ἀνιστορῶ. The attraction οὐδὲν ὧν, very common in Soph. and Eur., occurs in Aeschylus only here and 984 below.

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-618

31
32
965. καθώρμισας: cp. Eur. H. F. 1094 δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι ἡμαι, Ar. Thesm. 1105 τίν᾽ ὄχθον τόνδ᾽ ὁρῶ καὶ παρθένον θεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρ- μισμένην; The metaphor is further carried out in Frg. III. of Προμηθεὺς λυόμενος, 3 navem ut horri- sono freto noctem paventes timidi adnectunt navitae.

968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-619

33
34
968 f. οἶμαι: ironical. – τῇδε λα- -
τρεύειν πέτρα: see on 463. The ex- pression is here chosen with reference to the next verse (φῦναι Ζηνὶ ἄγγελον). · πέτρα η πατρί: the assonance em- phasizes the contrast.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-620

35
36
970. This verse was preceded by some telling retort to Hermes's taunt λατρεύειν πέτρα.

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-621

37
38
972. Cp. 864, Soph. Trach. 819 τὴν δὲ τέρψιν ἣν τὠμῷ δίδωσι πατρί, τήνδ᾽ αὐτὴ λάβοι, Ρhil. 794 ᾿Αγάμεμνον, ὦ Μενέλαε, πῶς ἂν ἀντ᾿ ἐμοῦ τὸν ἴσον χρόνον τρέφοιτε τήνδε τὴν νόσον ;

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-622

39
40
973. καὶ ... δέ: and too. H. 1042 end; Krüger II. § 69, 41, 2. Ср. Eur. Εl. 1117 τρόποι τοιοῦτοι· καὶ σὺ δ᾽ αὐθάδης ἔφυς.

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-623

41
42
974. συμφοραῖς: ob calamita- tes tuas. For this use of the causal dative, cp. Cho. 81 δακρύω ματαί- οισι δεσπόταν τύχαις, Εum. 717 ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρω- τοκτόνοισι προστροπαῖς Ιξίονος; Eur. Med. 1286 πίτνει δ᾽ ἁ τάλαιν᾽ ἐς ἅλμαν φόνῳ τέκνων δυσσεβεῖ, Heracl. 474 θρά- σος μοι μηδὲν ἐξόδοις ἐμαῖς προσθῆτε.

975. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-624

43
44
975. ἁπλῷ λόγῳ: cp. 46. In Ar. Αν. 1547 Prometheus expresses the same sentiment, μισῶ δ᾽ ἅπαντας τοὺς θεούς, ὡς οἶσθα σύ.

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-625

45
46
977. The dialogue becomes sticho- mythic as the heat of the speakers increases. - κλύω : the sense is, "from your speech I perceive that, etc." - μεμηνότα νόσον: like μεμηνότα μανίαν. Krüger II. § 46, 6.

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-626

47
48
979. Cp. Frg. 294 κακοὶ γὰρ εὖ πράσσοντες οὐκ ἀνασχετοί.

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-627

49
50
980. ὤμοι, τόδε τοὔπος : = " this word ὤμοι." Cp. Pers. 124 ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπληθὴς ὅμιλος ἀπύων, Αg. 1334 ' μηκέτ᾽ ἐσέλθῃς᾽ τάδε φωνῶν, Εum. 510 τοῦτ᾽ ἔπος θροούμενος, ἰὼ δίκα. Hermes means that Zeus is not moved by lamentations (cp. 952), but Pro- metheus, in the next verse, takes the statement in a different sense: κἀκεῖ- νος οὖν τῷ χρόνῳ μαθήσεται τὸ στενά- ζειν, Schol.

982. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-628

51
52
982. καὶ μήν: see on 246. - οὔπω : said with reference to the preceding sentiment (ἐκδιδάσκει πάνθ᾽ ὁ χρόνος).

983. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-629

53
54
983. ὄνθ ὑπηρέτην: cp. 942, 954.

985. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-630

55
56
985. ὀφείλων γε : = εἰ ὤφειλόν γε. 'Ich dich ehren? Wofür?' says Goethe's Prometheus. For the opta- tive with av after εἰ ὤφειλον cp. Isocr. Paneg. 102 εἰ μὲν ἄλλοι τινὲς τῶν αὐτῶν πραγμάτων πραότερον ἐπεμελήθησαν, εἰ- κότως ἂν ἡμῖν ἐπιτιμῷεν. Krüger I. § 54, 12, 7; GMT. 443 b.

986. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-631

57
58
986. δῆθεν : see on 202. – ὡς παῖδ᾽ ὄντα με: cp. Ag. 277 παιδὸς νέας ὡς κάρτ᾽ ἐμωμήσω φρένας, 479 τίς ὧδε παιδ-
νὸς ἢ φρενῶν κεκομμένος; Il. xx. 200 Πηλείδη, μὴ δή μ᾽ ἐπέεσσί γε νηπύτιον ὡς ἔλπεο δειδίξεσθαι.

987. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-632

59
60
987. τοῦδε: i.e. παιδός. Cp. Soph. Ant. 910 καὶ παῖς ἀπ᾿ ἄλλου φωτός, εἰ τοῦδ᾽ ἤμπλακον, Eur. Hipp. 914 οὐ μὴν φίλους γε κάτι μᾶλλον ἢ φίλους κρύπτειν δίκαιον.

992. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-633

61
62
992. πρὸς ταῦτα: often used with the imperative to express unalterable resolution or conviction. "I have spoken; do what you will," or "let what will happen." Cp. 915, 1030, 1043, Soph. Ant. 658, Eur. Med. 1358, Hipp. 304, Heracl. 978 etc. — αἰθα- λοῦσσα: cp. Hesiod Theog. 707, αἰ- θαλόεντα κεραυνόν, Eur. Phoen. 183 κεραυνῶν τε φῶς αἰθαλόεν. - For the thought cp. 1043, Il. xv. 115 μὴ νῦν μοι νεμεσήσετ᾽, Ὀλύμπια δώματ᾽ ἔχον- τες, τίσασθαι φόνον υἷος ἰόντ᾽ ἐπὶ νῆας ᾿Ἀχαιῶν, εἴπερ μοι καὶ μοῖρα Διὸς πλη- γέντι κεραυνῷ κεῖσθαι ὁμοῦ νεκύεσσι μεθ᾽ αἵματι καὶ κονίῃσιν, Soph. Phil. 1197 οὐδέποτ᾽ οὐδέποτ᾽, . . . οὐδ᾽ εἰ πυρ- φόρος ἀστεροπητὴς βροντᾶς αὐγαῖς μ᾿ εἶσι φλογίζων, Eur. Phoen. 521 πρὸς ταῦτ᾽ ἴτω μὲν πῦρ, ἴτω δὲ φάσγανα, ζεύγνυσθε δ᾽ ἵππους, πεδία πίμπλαθ᾽ ἁρμάτων, ὡς οὐ παρήσω τῷδ᾽ ἐμὴν τυραν- νίδα, Frg. 688 πίμπρη, κάταιθε σάρκας, ἐμπλήσθητί μου πίνων κελαινὸν αἷμα· πρόσθε γὰρ κάτω γῆς εἶσιν ἄστρα, γῆ δ᾽ ἄνεισ᾽ εἰς αἰθέρα, πρὶν ἐξ ἐμοῦ σοι θῶπ᾿ ἀπαντῆσαι λόγον.

993. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-634

63
64
993. λευκοπτέρῳ: cp. Hdt. iv. 31 οἶκε γὰρ ἡ χιὼν πτεροῖσι, ibid. 7 ὑπὸ πτερῶν κεχυμένων.

994. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-635

65
66
994. Cp. Ar. Pax 320 ὡς κυκάτω καὶ πατείτω πάντα καὶ ταραττέτω. — χθονίοις : see 1082 f. Cp. Frg. 55 τυ- πάνου δ᾽ εἰκὼν ὥσθ᾽ ὑπογαίου βροντῆς φέρεται βαρυταρβής, Soph. Ο. C. 1606 κτύπησε μὲν Ζεὺς χθόνιος, Eur. Hipp. 1201 ἔνθεν τις ἠχώ, χθόνιος ὡς βροντὴ Διός, βαρὺν βρόμον μεθῆκε. - κυκάτω : the subject is he (Zeus); so in 1051 below, after πνεῦμα and κῦμα.

995. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-636

67
68
995. ὥστε καί: (= οὕτως ὥστε καί) implies that the result corresponds in nature with the action which causes it. Cp. Plat. Phaed. 66 b ἀνάγκη ἐκ πάντων τούτων παρίστασθαι δόξαν τοι άνδε τινὰ τοῖς γνησίως φιλοσόφοις ὥστε καὶ πρὸς ἀλλήλους τοιαῦτ᾽ ἄττα λέγειν, Soph. Αi. 1325 τί γάρ σ᾽ ἔδρασεν ὥστε καὶ βλάβην ἔχειν, Eur. Phoen. 1328 οὐκ εἰς τόδ᾽ ἦλθον ὥστε καὶ τάδ'
εἰδέναι, Hel. 841 πῶς οὖν θανούμεθ᾽ ὥστε καὶ δόξαν λαβεῖν; For the thought cp. Hor. Carm. iii. 3, 1 iustum et tenacem propositi virum, etc.

998. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-637

69
70
998. Cp. Schiller Wallenstein's Tod IV. 11 Bedenken Sie doch ja wohl was Sie thun.' 'Bedacht ist schon, was zu bedenken ist.'

999. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-638

71
72
999 f. τόλμησον, τόλμησον ὀρθῶς φρονεῖν : cp. Horace's sapere aude (Epist. i. 2, 40). For the repetition see on 266.

1001. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-639

73
74
1001. ὀχλεῖς : absolute, as in Soph. Ο. Τ. 446 παρὼν σύ γ᾽ ἐμποδὼν ὀχλεῖς. – κῦμ᾽ ὅπως : λαλῶν ὡς πρὸς κῦμα ἀναί- σθητον, Schol. Cp. Eur. Med. 28 ὡς δὲ πέτρος ἢ θαλάσσιος κλύδων ἀκούει νουθετουμένη φίλων, Hipp. 304 πρὸς τάδ᾽ αὐθαδεστέρα γίγνου θαλάσσης, Andr. 537 τί με προσπίτνεις ἁλίαν πέ- τραν ἢ κῦμα λιταῖς ὡς ἱκετεύων, Lyco- phr. 1452 εἰς κῦμα κωφὸν βάζω, Philo- dem. Anthol. Pal. v. 107 τοῦτ᾽ ἐβόων αἰεὶ καὶ προύλεγον, ἀλλ᾽ ἴσα πόντῳ Ἰονίῳ μύθων ἔκλυες ἡμετέρων, Ovid. Met. xiii. 804 surdior aequoribus.

1005. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-640

75
76
1005. γυναικομίμοις : cp. Soph. Frg. 706 γυναικομίμοις ἐμπρέπεις ἐσθήμασιν, Eur. Bacch. 980 ἐν γυναικομίμῳ στολᾷ, Frg. 185 γυναικομίμῳ διαπρέπεις μορφώ- ματι. · ὑπτιάσμασιν: in entreaty the ancients raised the hands with palms upwards. Cp. the quotation (s.v. ὕπτιος) in Suidas προθυμίᾳ τῇ πάσῃ ἀναπετάσαντες τὰς πύλας ἐδέξαντο ὑπτί- αις χερσὶ τοὺς πολεμίους, Verg. Aen. iii. 176 tendoque supinas ad caelum cum voce manus, Hor. Carm. iii. 23, 1 caelo supinas si tuleris manus. This attitude is seen in the fine statue of the 'praying boy' in the Berlin Museum (Bau- meister, Denkmäler, p. 591, n. 635).

1006. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-641

77
78
1006. τοῦ παντὸς δέω : cp. 961.

1007. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-642

79
80
1007. πολλὰ καὶ μάτην: cp. Eum. 144 ἢ πολλὰ δὴ παθοῦσα καὶ μάτην ἐγώ.

1010. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-643

81
82
1010. βιάζει : = βίᾳ φέρεις. Cp. Eur. Hipp. 1223 αἳ δ᾽ ἐνδακοῦσαι στόμια πυρι- γενῆ γναθμοῖς βίᾳ φέρουσιν, οὔτι ναυ- κλήρου χερὸς μεταστρέφουσαι, Med. 242 μὴ βίᾳ φέρων ζυγόν, Soph. El. 725.

1011. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-644

83
84
1011. σφοδρύνει, ἀσθενεῖ : outward turbulence, but inner powerlessness.

1013. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-645

85
86
1013. αὐτὴ καθ' αὑτήν: that is, χωρὶς τοῦ καλῶς φρονεῖν. — οὐδενὸς μεῖ- ζον σθένει : ‘nulla re est validior, i.e. quavis re est infirmior' (Halm). Ex- planation and confirmation of the foregoing ἀσθενεῖ. Cp. Theogn. 411 οὐδενὸς ἀνθρώπων κακίων δοκεῖ εἶναι ἑταῖρος, ᾧ γνώμη θ᾽ ἕπεται, Κύρνε, καὶ ᾧ δύναμις, Thuc. vii. 71 οὐδεμιᾶς δὴ τῶν ξυμπασῶν ἐλάσσων ἔκπληξις, 85 πλεῖ- στος γὰρ δὴ φόνος οὗτος καὶ οὐδενὸς ἐλάσσων τῶν ἐν τῷ Σικελικῷ πολέμῳ τούτῳ, Dem. 1. 27 ἡ τῶν πραγμάτων αἰσχύνη, οὐδεμιᾶς ἐλάττων ζημίας τοῖς γε σώφροσι, Plat. Prot. 335 a εἰ τοῦτο ἐποίουν, οὐδενὸς ἂν βελτίων ἐφαινόμην, Eur. Andr. 726 τἄλλ᾽ ὄντες ἴστε μηδε- νὸς βελτίονες. - For the thought cp. Soph. O. T. 549 εἴ τοι νομίζεις κτῆμα τὴν αὐθαδίαν εἶναί τι τοῦ νοῦ χωρίς, οὐκ ὀρθῶς φρονεῖς.

1014. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-646

87
88
1014. σκέψαι δέ: the same formula introduces an argument Soph. O. T. 584 σκέψαι δὲ τοῦτο πρῶτον, Eur. Suppl. 476 σκέψαι δὲ καὶ μὴ τοῖς ἐμοῖς θυμούμενος λόγοισιν ... σφριγῶντ᾽ ἀμεί- ψῃ μύθον. Cp. Soph. Trach. 1077 σκέ- ψαι θ' ὁποίας ταῦτα συμφορᾶς ὕπο πέ πονθα.

1015. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-647

89
90
1015. χειμών : cp. 643. For the po- sition of κακῶν see on 458. – τρικυμία : cp. the Latin decima unda, de- cumanus fluctus, Sept. 760 κα- κῶν δ᾽ ὥσπερ θάλασσα κῦμ᾽ ἄγει, τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ᾽ ἀείρει τρίχαλον, Eur. Hipp. 1213 σὺν κλύδωνι καὶ τρικυμίᾳ, Plat. Rep. 472 α τὼ δύω κύματε ἐκ- φυγόντι τὸ μέγιστον καὶ χαλεπώτατον τῆς τρικυμίας ἐπάγεις.

1016. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-648

91
92
1016. ἔπεισ': elision of in the verb-ending -σι is rare. - πρῶτα μέν : answered by simple δέ 1020. Ср. 447. - ὀκρίδα: cp. ὀκριοέσσῃ, 281.

1019. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-649

93
94
1019. πετραία ἀγκάλη: cp. Cho. 586 πόντιαι ἀγκάλαι, Ar. Ran. 704 τὴν πόλιν ἔχοντες κυμάτων ἐν ἀγκάλαις, in imitation of Archilochus's verse ψυ- χὰς ἔχοντες κυμάτων ἐν ἀγκάλαις. πετραία... βαστάσει: states what is properly only a circumstance (= ev πετραίᾳ ἀγκάλῃ βασταζόμενον). Pro- metheus is to sink, fetters and all, into the bowels of the earth, encir- cled by the cliff to which he is bound. By this device the poet avoids, at the opening of the Προμηθεὺς λυόμενος, the uninteresting repetition of the bind- ing of Prometheus.

1020. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-650

95
96
1020. μακρὸν μήκος : cp. Eur. Or. 72 μακρὸν δὴ μήκος χρόνου. μήκος = spatium, stretch.

1021. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-651

97
98
1021. τοί: confirmative, mark well.

1022. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-652

99
100
1022. κύων: see on 803.

1023. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-653

101
102
1023. διαρταμήσει ... μέγα ῥάκος: cp. below, Frg. III. of Προμηθεὺς λυό- μενος 10 iam tertio me quoque funesto die tristi advolatu aduncis lacerans unguibus Iovis satelles pastu dilaniat fero. - μέγα ῥάκος: gives the result of διαρταμήσει, tear into great shreds, So κελαινόβρωτον below. Observe μέγα before §. § is the only liquid which maintains in post-Homeric poetry both the internal doubling (-pp-) and the force of two conso- nants at the beginning of a word (the after-effect of a dropped initial consonant; ῥάκος = Fράκος, Aeol. βρά- κος). The preceding vowel may also (in the thesis) be short; see 713, 992.

1024. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-654

103
104
1024. πανήμερος: not daily (for according to the passage just quoted on 1023, the eagle comes tertio quoque die), but διὰ πάσης τῆς ἡμέρας. Cp. the use of πανῆμαρ, πανη- μέριος in Homer. So Hesiod Theog. 523 καὶ οἱ ἐπ᾿ αἰετὸν ὧρσε τανύπτε- ρον· αὐτὰρ ὅγ᾽ ἦπαρ ἤσθιεν ἀθάνατον· τὸ δ᾽ ἀέξετο ἶσον ἁπάντῃ νυκτὸς, ὅσον πρόπαν ἦμαρ ἔδοι τανυσίπτερος ὄρνις.

1025. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-655

105
106
1025. κελαινόβρωτον: τὸ μελαινό- μενον ἐκ τῆς βρώσεως, Schol. Prolep- tic. – ἐκθοινάσεται: see on 61.

1027. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-656

107
108
1027. θεῶν τις διάδοχος κτἑ.: this is really fulfilled, for Heracles offers to Zeus the centaur Chiron (θεὸν Χείρωνα, Soph. Trach. 714) as a vol- untary (θελήση) substitute for Pro-
metheus. See Introd. p. 12. Here, indeed, Hermes announces the contin- gency as one inconceivable, or hardly to be expected. See on 27.

1029. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-657

109
110
1029. ἀμφί: see on 830, and cp. Hom. Hymn ii. 157 Τιτῆνές τε θεοὶ τοὶ ὑπὸ χθονὶ ναιετάοντες Τάρταρον ἀμφὶ μέγαν (somewhere in Tartarus), Eur. Andr. 215 εἰ δ᾽ ἀμφὶ Θρήκην ... τύ- ραννον ἔσχες ἄνδρα (in some part of Thrace). The conception is that of an unknown point inside a given re- gion. This suggests the idea of look- ing "round about" that region.

1030. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-658

111
112
1030 f. πεπλασμένος ὁ κόμπος ... ὀρθούμενος : cp. Hdt. vii. 103 οὕτω μὲν ὀρθοῖτ᾽ ἂν ὁ λόγος... εἰ δὲ ... ὅρα μὴ μάτην κόμπος ὁ λόγος οὗτος εἰρημένος ἢ, Thuc. ii. 41 ὡς οὐ λόγων ἐν τῷ πα- ρόντι κόμπος τάδε μᾶλλον ἢ ἔργων ἐστὶν ἀλήθεια, αὐτὴ ἡ δύναμις τῆς πόλεως ση- μαίνει, Soph. Ο. Τ. 828 ἆρ᾽ οὐκ ἀπ᾿ ὠμοῦ ταῦτα δαίμονός τις ἂν κρίνων ἐπ᾿ ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἂν ὀρθοίη λόγον; Αί. 354 οἴμ᾽, ὡς ἔοικας ὀρθὰ μαρτυρεῖν ἄγαν. – καὶ λίαν : this frequent combination occurs even in Homer. Od. i. 46 καὶ λίην κεῖνός γε ἐοικότι κεῖται ὀλέθρῳ, also xiii. 393, xv. 155.

1032. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-659

113
114
1032. ψευδηγορεῖν: Zeus says, Il. i. 526, οὐ γὰρ ἐμὸν παλινάγρετον οὐδ᾽ ἀπατηλὸν οὐδ᾽ ἀτελεύτητον ὅ τι κεν κε- φαλῇ κατανεύσω.

1035. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-660

115
116
1035. ἄμεινον: for the neuter cp. Suppl. 190 κρεῖσσον δὲ πύργου βωμός. G. 138, м. 2 c; Η. 617. - ἡγήσῃ ποτέ: be at length convinced (cp. ποτέ in 999). The negation belongs properly only to αὐθαδίαν εὐβουλίας ἄμεινονv, although μηδέ has influenced the mood of ἡγήσῃ (for ἥγησαι). – For the form of ex- pression, cp. Eur. Cycl. 310 τὸ δ᾽ εὐσε- βὲς τῆς δυσσεβείας ἀνθελοῦ.

1037. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-661

117
118
1037. The leader of the chorus reiterates the foregoing sentiment. See on 472.