Aeschylus, Prometheus Bound, Anna Swanwick (Translator), 168

Search the Perseus Catalog for:

View: By Card

← Previous Next →

PROMETHEUS

Full of high spirit and augustly mouthed

This speech, as fits an underling of gods.

Younglings and young of sway, ye think to dwell

Henceforth in griefless citadels. From these

¹

Have I not known two potentates cast down?

Ay, and a third, now reigning, I shall see

In basest and most sudden overthrow.

Seem I to thee before these upstart gods

To quail or cringe? Far from it, nay, no whit.

But get thee back with speed the way thou camest,

For of thy quest thou'lt nothing learn from me.

Prometheus Bound. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

Prometheus Bound (OCR draft) (English) (Prometheus Bound. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 195-398 focus

Χορός

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,
195

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται:

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.
200

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν,
205

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην: αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν:
210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο¹ προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ᾽ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν

χρείη,² δόλῳ δὲ³ τοὺς ὑπερσχόντας⁴ κρατεῖν.
215

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα⁵ μητέρα

ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἀντημείψατο.⁶
225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230

καθέζετ᾽, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα, καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν᾽, ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235

καὶ τοισίδ᾽ οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽:⁷ ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν:
240

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς⁸

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

244

Χορός

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245

μόχθοις: ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τ᾽ ἠλγύνθην⁹ κέαρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις <γ᾽>¹⁰ ἐλεινὸς¹¹ εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητοὺς¹² ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ¹³ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;¹⁴

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Χορός

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν

καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

265

Προμηθεύς

ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265

ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς

πράσσοντ᾽:¹⁵ ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾽ ἠπιστάμην.

ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι:

θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.

οὐ μήν τι ποιναῖς γ᾽ ᾠόμην τοίαισί με¹⁶
270

κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,

τυχόντ᾽ ἐρήμου τοῦδ᾽ ἀγείτονος πάγου.

καί μοι¹⁷ τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ᾽ ἄχη,

πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας

ἀκούσαθ᾽, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275

πίθεσθέ¹⁸ μοι, πίθεσθε, συμπονήσατε

τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι¹⁹ πλανωμένη

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.

279

Χορός

οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας

τοῦτο, Προμηθεῦ.
280

καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον

θᾶκον προλιποῦσ᾽, αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν

πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ

χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους

χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285

Ὠκεανός

ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου

διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,

τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν

γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων:

ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290

τό τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως

ἐσαναγκάζει,

χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ

μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.

γνώσει δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ᾽, οὐδὲ μάτην
295

χαριτογλωσσεῖν²⁰ ἔνι μοι: φέρε γὰρ

σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν:

οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ

φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.

300

Προμηθεύς

ἔα: τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300

ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν

ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ

αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα

ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχας

ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305

δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,

τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,

οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.

Ὠκεανός

ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι

θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310

γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους

νέους: νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.

εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους

ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω

θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον²¹
315

παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.

ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,

ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.

ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε:

τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320

γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.

σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,

πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.

οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ

πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325

τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.

καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι

ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων:

σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.

ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330

γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;

332

Προμηθεύς

ζηλῶ σ᾽ ὁθούνεκ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς,

πάντων μετασχὼν²² καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.²³

καὶ νῦν ἔασον μηδέ²⁴ σοι μελησάτω.

πάντως γὰρ οὐ πείσεις²⁵ νιν: οὐ γὰρ εὐπιθής.²⁶
335

πάπταινε δ᾽ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.

Ὠκεανός

πολλῷ γ᾽ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς

ἢ σαυτόν: ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.

ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς μ᾽²⁷ ἀντισπάσῃς.

αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ
340

δώσειν Δί᾽, ὥστε τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.

343

Προμηθεύς

τὰ μέν σ᾽ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ²⁸ λήξω ποτέ:

προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ

μηδὲν πόνει: μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν

ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345

ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων:

ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ, τοῦδ᾽ οὕνεκα

θέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.

οὐ δῆτ᾽, ἐπεί με χαἰ²⁹ κασιγνήτου τύχαι³⁰

τείρουσ᾽ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς³¹ ἑσπέρους τόπους
350

ἕστηκε κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς

ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.

τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα

ἄντρων ἰδὼν ᾤκτειρα, δάιον τέρας

ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355

Τυφῶνα θοῦρον, πᾶσι δ᾽³² ἀντέστη θεοῖς,

σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον:³³

ἐξ ὀμμάτων δ᾽ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,

ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ᾽ ἐκπέρσων βίᾳ:

ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360

καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,

ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων

κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς

ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.

καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον³⁴ δέμας
365

κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου

ἰπούμενος³⁵ ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο:

κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ

Ἥφαιστος: ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε

ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370

τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας:

τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον

θερμοῖς³⁶ ἀπλάτου³⁷ βέλεσι πυρπνόου ζάλης,

καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.

σὺ δ᾽ οὐκ ἄπειρος, οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου³⁸
375

χρῄζεις: σεαυτὸν σῷζ᾽ ὅπως ἐπίστασαι:

ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,

ἔς τ᾽ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.

379

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ³⁹ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Ὠκεανός

ὁρμωμένῳ μοι τόνδ᾽ ἐθώυξας λόγον.
395

λευρὸν γὰρ οἶμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς

τετρασκελὴς οἰωνός: ἄσμενος δέ τἂν⁴⁰

σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.

399

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 196-398 focus

Χορός

πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,
200

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.

ἐπεὶ τάχιστʼ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τʼ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτʼ ἄρξειεν θεῶν,
205

ἐνταῦθʼ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην. αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντʼ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·
210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατʼ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν

χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.
215

τοιαῦτʼ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετʼ εἶναι προσλαβόντα μητέρα

ἑκόνθʼ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδʼ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μʼ ἐξημείψατο.
225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δʼ οὖν ἐρωτᾶτʼ, αἰτίαν καθʼ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230

καθέζετʼ, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδένʼ, ἀλλʼ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235

καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δʼ ἐτόλμησʼ· ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δʼ ἰδεῖν·
240

θνητοὺς δʼ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς

ὧδʼ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

244

Χορός

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245

μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τʼ ἠλγύνθην κέαρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Χορός

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δʼ ἥμαρτες οὔτʼ ἐμοὶ λέγειν

καθʼ ἡδονὴν σοί τʼ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δʼ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

265

Προμηθεύς

ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265

ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς

πράσσοντʼ· ἐγὼ δὲ ταῦθʼ ἅπαντʼ ἠπιστάμην.

ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι·

θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.

οὐ μήν τι ποιναῖς γʼ ᾠόμην τοίαισί με
270

κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,

τυχόντʼ ἐρήμου τοῦδʼ ἀγείτονος πάγου.

καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθʼ ἄχη,

πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας

ἀκούσαθʼ, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275

πίθεσθέ μοι πίθεσθε, συμπονήσατε

τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι πλανωμένη

πρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.

279

Χορός

οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας

τοῦτο, Προμηθεῦ.
280

καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον

θᾶκον προλιποῦσʼ, αἰθέρα θʼ ἁγνὸν

πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ

χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους

χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285

Ὠκεανός

ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου

διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,

τὸν πτερυγωκῆ τόνδʼ οἰωνὸν

γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·

ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290

τὸ τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως

ἐσαναγκάζει,

χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ

μείζονα μοῖραν νείμαιμʼ ἢ σοί.

γνώσῃ δὲ τάδʼ ὡς ἔτυμʼ, οὐδὲ μάτην
295

χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ

σήμαινʼ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν·

οὐ γάρ ποτʼ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ

φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.

300

Προμηθεύς

ἔα· τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300

ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν

ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ

αὐτόκτιτʼ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα

ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἦ θεωρήσων τύχας

ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305

δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,

τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,

οἵαις ὑπʼ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.

Ὠκεανός

ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι

θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310

γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους

νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.

εἰ δʼ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους

ῥίψεις, τάχʼ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω

θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
315

παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.

ἀλλʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,

ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.

ἀρχαῖʼ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·

τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320

γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.

σὺ δʼ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδʼ εἴκεις κακοῖς,

πρὸς τοῖς παροῦσι δʼ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.

οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ

πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325

τραχὺς μόναρχος οὐδʼ ὑπεύθυνος κρατεῖ.

καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι

ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.

σὺ δʼ ἡσύχαζε μηδʼ ἄγαν λαβροστόμει.

ἢ οὐκ οἶσθʼ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330

γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;

332

Προμηθεύς

ζηλῶ σʼ ὁθούνεκʼ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς

τούτων μετασχεῖν καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.

καὶ νῦν ἔασον μηδέ σοι μελησάτω.

πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν· οὐ γὰρ εὐπιθής.
335

πάπταινε δʼ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.

Ὠκεανός

πολλῷ γʼ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς

ἢ σαυτόν· ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.

ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς ἀντισπάσῃς.
340

αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ

δώσειν Δίʼ, ὥστε τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.

343

Προμηθεύς

τὰ μὲν σʼ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ·

προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ

μηδὲν πόνει. μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν

ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345

ἀλλʼ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·

ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδʼ εἵνεκα

θέλοιμʼ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.

οὐ δῆτʼ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι

τείρουσʼ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
350

ἕστηκε κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς

ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.

τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα

ἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέρας

ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355

Τυφῶνα θοῦρον· πᾶσιν ὅς ἀντέστη θεοῖς,

σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον·

ἐξ ὀμμάτων δʼ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,

ὡς τὴν Διὸς τυραννίδʼ ἐκπέρσων βίᾳ·

ἀλλʼ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360

καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,

ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων

κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς

ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.

καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέμας
365

κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου

ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο·

κορυφαῖς δʼ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ

Ἥφαιστος· ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε

ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370

τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας·

τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον

θερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης,

καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.

σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλου
375

χρῄζεις· σεαυτὸν σῷζʼ ὅπως ἐπίστασαι·

ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,

ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.

379

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Ὠκεανός

ὁρμωμένῳ μοι τόνδʼ ἐθώυξας λόγον.
395

λευρὸν γὰρ οἷμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς

τετρασκελὴς οἰωνός· ἄσμενος δέ τἂν

σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 168 focus

ΠΡ.

ἦ μὴν ἔτ᾽ ἐμοῦ, καίπερ κρατεραῖς

ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου,

χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις,

δεῖξαι τὸ νέον βούλευμ᾽ ὑφ᾽ ὅτου
170

σκῆπτρον τιμάς τ' ἀποσυλᾶται.

καί μ' οὔτι μελιγλώσσοις πειθοῦς

ἐπαοιδαῖσιν

θέλξει, στερεάς τ᾽ οὔποτ' ἀπειλας

πτήξας τόδ᾽ ἐγὼ καταμηνύσω,

175

πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων δεσμῶν χαλάσῃ

ποινάς τε τίνειν

τῆσδ᾽ αἰκίας ἐθελήσῃ.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 168 focus

Προμηθεύς
στρ. β'.

ἦ μὴν ἔτ᾽ ἐμοῦ, καίπερ κρατεραῖς

ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου

χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις
170

δεῖξαι τὸ νέον βούλευμ᾽, ὑφ᾽ ὅτου

σκῆπτρον τιμάς τ᾽ ἀποσυλᾶται.

καί μ' οὔτε μελιγλώσσοις πειθοῦς

ἐπαοιδαῖσιν θέλξει, στερεάς τ'

οὔποτ᾽ ἀπειλὰς πτήξας τόδ᾽ ἐγὼ
175

καταμηνύσω, πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων

δεσμῶν χαλάσῃ ποινάς τε τίνειν

τῆσδ' αἰκίας ἐθελήσῃ.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 168 focus

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Ἦ μὴν ἔτ' ἐμοῦ καίπερ κρατεραῖς
175

ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου

χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις

δεῖξαι τὸ νέον βούλευμ' ὑφ' ἀφ' ὅτου

σκῆπτρον τιμάς τ' ἀποσυλᾶται·

καί μ' οὔτε οὗτοι seu οὔτι μελιγλώσσοις πειθοῦς
180

ἐπαοιδαῖσιν θέλξει, στερεάς τ'

οὔποτ' ἀπειλὰς πτήξας τόδ' ἐγὼ

καταμηνύσω, πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων

δεσμῶν χαλάσῃ ποινάς τε τίνειν

τῆσδ' αἰκίας ἐθελήσῃ.
185

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 168 focus

ἢ μὴν ἔτ᾽ ἐμοῦ, καίπερ κρατεραῖς
180

ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου,

χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις,

¹²³⁴⁵⁶

θ' τ'⁷ Ἅιδου αΐδου ἀγρίοις ἀγρίως ὡς μήτε ὡσ μήποτε⁸ ⁹ ἀεὶ ἀεὶ αἰεὶ τις τίσ ἔτ᾽ ἐμοῦ ἔτι ἐμοῦ ἔτ᾽ ἀπ᾿ ἐμοῦ γυιοπέδαις γυιοπέδαισ γυοπέδαισ

PROMETHEVS VINCTVS. 13

δεῖξαι τὸ νέον βούλευμ᾽ ἀφ᾽ ὅτου

σκῆπτρον τιμάς τ᾽ ἀποσυλᾶται.

καί μ' οὔτε μελιγλώσσοις πειθοῦς

185

ἐπαοιδαῖσιν θέλξει, στερεάς το

οὔποτ᾽ ἀπειλὰς πτήξας τόδ᾽ ἐγὼ

καταμηνύσω, πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων

δεσμῶν χαλάσῃ, ποινάς τε τίνειν

τῆσδ᾽ αἰκίας ἐθελήσῃ.

190

ΧΟ.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 168 focus

ΠΡ.

ἢ μὴν ἔτ᾿ ἐμοῦ καίπερ κρατεραῖς

ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου

χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις
170

δεῖξαι τὸ νέον βούλευμ᾽ ὑφ᾽ ὅτου

σκῆπτρον τιμάς τ᾽ ἀποσυλᾶται.

καί μ᾽ οὔτι μελιγλώσσοις πειθοῦς

ἐπαοιδαῖσιν θέλξει, στερεάς

τ᾽ οὔποτ᾽ ἀπειλὰς πτήξας τόδ᾽ ἐγὼ
175

καταμηνύσω, πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων

δεσμῶν χαλάσηι ποινάς τε τίνειν

τῆσδ᾽ αἰκείας ἐθελήσηι.

Translations (8)

Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 196-395 focus

Chorus

Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.

Prometheus

It is painful to me to tell the tale,

painful to keep it silent. My case is unfortunate every way.
When first the heavenly powers were moved to wrath, and mutual dissension was stirred up among them—some bent on casting Cronus from his seat so Zeus, in truth, might reign; others, eager for
200

the contrary end, that Zeus might never win mastery over the gods—it was then that I, although advising them for the best, was unable to persuade the Titans, children of Heaven and Earth; but they, disdaining counsels of craft, in the pride of their strength
205

thought to gain the mastery without a struggle and by force. Often my mother Themis, or Earth (though one form, she had many names), had foretold to me the way in which the future was fated to come to pass. That it was not by brute strength nor through violence,
210

but by guile that those who should gain the upper hand were destined to prevail. And though I argued all this to them, they did not pay any attention to my words. With all that before me, it seemed best that, joining with my mother, I should place myself,
215

a welcome volunteer, on the side of Zeus; and it is by reason of my counsel that the cavernous gloom of Tartarus now hides ancient Cronus and his allies within it. Thus I helped the tyrant of the gods
220

and with this foul payment he has responded; for it is a disease that is somehow inherent in tyranny to have no faith in friends.
However, you ask why he torments me, and this I will now make clear.
225

As soon as he had seated himself upon his father’s throne, he immediately assigned to the deities their several privileges and apportioned to them their proper powers. But of wretched mortals he took no notice, desiring to bring
230

the whole race to an end and create a new one in its place. Against this purpose none dared make stand except me— I only had the courage; I saved mortals so that they did not descend, blasted utterly, to the house of Hades. This is why I am bent by such grievous tortures,
235

painful to suffer, piteous to behold. I who gave mortals first place in my pity, I am deemed unworthy to win this pity for myself, but am in this way mercilessly disciplined, a spectacle that shames the glory of Zeus.
240

244

Chorus

Iron-hearted and made of stone, Prometheus,

is he who feels no compassion at your miseries. For myself, I would not have desired to see them; and now that I see them, I am pained in my heart.
245

Prometheus

Yes, to my friends indeed I am a spectacle of pity.

Chorus

Did you perhaps transgress even somewhat beyond this offence?

Prometheus

Yes, I caused mortals to cease foreseeing their doom.¹
250

Chorus

Of what sort was the cure that you found for this affliction?

Prometheus

I caused blind hopes to dwell within their breasts.

Chorus

A great benefit was this you gave to mortals.

Prometheus

In addition, I gave them fire.

Chorus

What! Do creatures of a day now have flame-eyed fire?
255

Prometheus

Yes, and from it they shall learn many arts.

Chorus

Then it was on a charge like this that Zeus—

Prometheus

Torments me and in no way gives me respite from pain.

Chorus

And is there no end assigned to your ordeal?

Prometheus

No, none except when it seems good to him.
260

Chorus

But how will it seem good to him? What hope is there? Do you not see that you have wronged? And yet it is not pleasant for me to talk about how you have wronged, and for you it is pain. So, let us quit this theme; and may you seek some release from your ordeal.

265

Prometheus

It is easy for him who keeps his foot free from harm to counsel and admonish him who is in misery. I have known this all the while. Of my own will, yes, of my own will I erred—I will not deny it. By helping mortals I found suffering for myself;
265

nevertheless I did not think I would be punished in this way—wasting away upon cliffs in mid-air, my portion this desolate and dreary crag. And now, bewail no more my present woes; alight on the ground and listen to my
270

oncoming fortunes so that you may be told them from end to end. Consent, I beg you, oh consent. Take part in the trouble of him who is now in sore distress. In truth, affliction wanders impartially abroad and alights upon all in turn.
275

279

Chorus

Not to unwilling ears have you made this appeal,

Prometheus. And so now with light foot I will quit my swift-speeding seat and the pure air, the pathway of birds and draw near to this rugged ground; for I want to hear
280

the whole story of your sorrows.
285

Enter Oceanus on a winged steed

Oceanus

I have come to the end of a long journey in my passage to you, Prometheus, guiding by my own will, without a bridle, this swift-winged bird.

For your fate, you may be sure, I feel compassion. Kinship, I think, constrains me to this; and, apart from blood ties, there is none to whom I should pay greater respect than to you.
290

You shall know this for simple truth and that it is not in me to utter vain and empty words; come, tell me; what aid can I render you? For you shall never say that you have a friend more loyal than Oceanus.
295

300

Prometheus

Ha! What have we here? So then you too have come to stare upon my sufferings? How did you summon courage to quit the stream that bears your name and the rock-roofed caves you yourself have made and come to this land, the mother of iron? Is it that you have come
300

to gaze upon my state and join your grief to my distress? Look upon me here—a spectacle, the friend of Zeus, who helped him to establish his sovereign power, by what anguish I am bent by him!
305

Oceanus

I see, Prometheus; and I want to give you

the best advice, although you yourself are wily. Learn to know yourself and adapt yourself to new ways; for new also is the ruler among the gods. If you hurl forth words so harsh and of such whetted edge, perhaps Zeus may hear you,
310

though throned far off, high in the heavens, and then your present multitude of sorrows shall seem but childish sport. Oh wretched sufferer! Put away your wrathful mood and try to find release from these miseries. Perhaps this advice may seem to you old and dull;
315

but your plight, Prometheus, is only the wages of too boastful speech. You still have not learned humility, nor do you bend before misfortune, but would rather add even more miseries to those you have. Therefore take me as your teacher
320

and do not add insult to injury, seeing that a harsh monarch now rules who is accountable to no one. So now I will depart and see whether I can release you from these sufferings. And may you hold your peace and be not too blustering of speech.
325

Or, can it be that for all your exceeding wisdom, you do not know that chastisement is inflicted on a wagging tongue?
330

332

Prometheus

I envy you because you have escaped blame for having dared to share with me in my troubles.²So now leave me alone and let it not concern you.

Do what you want, you cannot persuade him; for he is not easy to persuade. Beware that you do not do yourself harm by the mission you take.
335

Oceanus

In truth, you are far better able to admonish others than yourself. It is by fact, not by hearsay, that I judge.

So do not hold back one who is eager to go. For I am confident, yes, confident, that Zeus will grant me this favor, to free you from your sufferings.
340

343

Prometheus

I thank you for all this and shall never cease to thank you; in zeal you lack nothing, but do not trouble yourself; for your trouble will be vain and

not helpful to me—if indeed you want to take the pain. No, keep quiet and keep yourself clear of harm. For even if I am in sore plight, I would not wish affliction on everyone else. No, certainly, no! since, besides, I am distressed by the fate
345

of my brother Atlas, who, towards the west, stands bearing on his shoulders the pillar of heaven and earth, a burden not easy for his arms to grasp. Pity moved me, too, at the sight of the earth-born dweller of the Cilician caves curbed by violence, that destructive monster
350

of a hundred heads, impetuous Typhon. He withstood all the gods, hissing out terror with horrid jaws, while from his eyes lightened a hideous glare, as though he would storm by force the sovereignty of Zeus.
355

But the unsleeping bolt of Zeus came upon him, the swooping lightning brand with breath of flame, which struck him, frightened, from his loud-mouthed boasts; then, stricken to the very heart, he was burnt to ashes and his strength blasted from him by the lightning bolt.
360

And now, a helpless and a sprawling bulk, he lies hard by the narrows of the sea, pressed down beneath the roots of Aetna ; while on the topmost summit Hephaestus sits and hammers the molten ore. There, one day, shall burst forth
365

rivers of fire,³with savage jaws devouring the level fields of Sicily , land of fair fruit—such boiling rage shall Typho, although charred by the blazing lightning of Zeus, send spouting forth with hot jets of appalling, fire-breathing surge.
370

But you are not inexperienced, and do not need me to teach you. Save yourself, as you know best; while I exhaust my present lot until the time comes when the mind of Zeus shall abandon its wrath.
375

379

Oceanus

Do you not know then, Prometheus, that

words are the physicians of a disordered temper?
380

Prometheus

If one softens the soul in season, and does not hasten to reduce its swelling rage by violence.

Oceanus

What lurking mischief do you see when daring joins to zeal? Teach me this.

Prometheus

Lost labor and thoughtless simplicity.
385

Oceanus

Leave me to be affected by this, since it is most advantageous, when truly wise, to be deemed a fool.

Prometheus

This fault will be seen to be my own.

Oceanus

Clearly the manner of your speech orders me back home.

Prometheus

So that you won’t win enmity for yourself by lamenting for me.
390

Oceanus

In the eyes of the one who is newly seated on his omnipotent throne?

Prometheus

Beware lest the time come when his heart is angered with you.

Oceanus

Your plight, Prometheus, is my instructor.

Prometheus

Go away, depart, keep your present purpose.

Oceanus

Your urging meets my eagerness; for my four-footed winged beast fans with his wings the smooth pathway of the air; and truly he will be glad to rest his knees in his stall at home. Exit
395

399

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 168 focus

In truth hereafter the president of the immortals shall have need of me, albeit that I am ignominiously suffering in stubborn shackles, to discover to him the new plot by which he is to be despoiled of his sceptre and his honours. But neither shall he win me by the honey-tongued charms of persuasion; nor will I at any time, crouching beneath his stern threats, divulge this matter, before he shall have released me from my cruel bonds, and shall be willing to yield me retribution for this outrage.

CHORUS

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 168 focus

alors, je le jure, ni les sortilèges d'une éloquence aux mots de miel ne m'auront pouvoir de me charmer, ni l'effroi des plus dures
menaces ne me fera révéler ce secret ¹, à moins qu'il n'ait d'abord desserré ces liens farouches et consenti à payer le prix dû à pareil outrage.

Même mouvement.

LE CHŒUR

Tu es hardi et, loin de céder à de doulou-
reux revers, tu parles trop librement. Moi, je sens un effroi pénétrant agiter soudain mon cœur. J'ai peur du sort qui t'attend : comment pourras-tu contempler enfin le port où
s'achèveront tes peines ?

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 168 focus

Yet he, e'en he,

That o'er the gods holds his deſpotic reign,

175

And fixes this diſgraceful chain,

Shall need my aid, the counſels to diſcloſe

Deſtructive to his honour and his throne.

But not the honied blandiſhment, that flows

From his alluring lips, ſhall ought avail;

180

His rigid menaces ſhall fail;

Nor will I make the fatal ſecret known,

Till his proud hands this galling chain unbind,

And his remorſe ſooths my indignant mind.

CHORUS.

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 168 focus

dell'Averno che accoglie i defunti,

se m'avesse, di lacci insolubili

180

tutto avvinto, con furia selvaggia

giú scagliato nel Tartaro illimite,

sí che niuno dei Numi o degli uomini

di mie pene gioir non potesse !

Ora invece, ludibrio dell' aria,
185

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 168 focus

Si tamen amplius mei quamvis fortibus

In compedibus iniuria affecti,

Opera indiguerit beatorum gubernator,

Vt ostendam novum consilium, quo
175

Sceptro honoribusq; priuabitur,

Nunquam sané mellifonis me persuasionis

Cantionibus demulcebit: neq; atroces

Vnquam minas timens, hoc ego

Dicam, priusquam ex sevis
180

Vinculis me soluerit, pœnasq; pendere

Huius mali voluerit.

Chor.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 168 focus

Yet,—though in shackles close and strong

I lie in wasting torments long,—

Yet the new tyrant, 'neath whose nod
190

Cowers down each blest subservient god,

One day, far hence, my help shall need,

The destined stratagem to read,

Whereby, in some yet distant day,

Zeus shall be reaved of pride and sway:
195

And no persuasion's honied spell

Shall lure me on, the tale to tell;

And no stern threat shall make me cower

And yield the secret to his power,

Until his purpose be foregone,
200

And shackles yield, and he atone

The deep despite that he hath done!

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 168 focus

Wohl meiner dereinst, obschon er mich jetzt

In die Bande gelegt, zu der Schmach mich verdammt,

Er bedarf noch mein, der Unsterblichen Fürst,

Zu verkündigen ihm den verborgenen Rath,
170

Der Scepter und Herrschaft einst ihm entreißt!

Nie soll er mir dann durch süßes Geschwäk,

Durch Zauber des Mund's umstimmen das Herz,

Nie schreckt er mich dann durch das wildeste Droh'n,

Es ihm zu verkünden, bevor er mich löst
175

Aus der grausamen Haft, und mir Buße zu thun

Für die kränkende Schmach sich bequemte!

Zweite Gegenstrophe.

Zweiter Halbchor.

Notes on the current edition

Prometheus Bound

1. * This passage is also interpreted— "Nor set before me ambiguous replies."

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-431

περισσὸν:

περισὸν

Lips. 1.

385. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-432

κουφόνούν:

κουφόνουν

cum unius aut duarum litterarum litura post ν M.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-433

τῇδε τῇ νόσῳ:

τῇδε τῇ νόσῳ

M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. et cum plerisque. codd. Ald. Rob.

τήνδε τιν νόσον

inter versus adscriptum in Par. B. et sic Turn. Sophocles Trach. 544.

νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ τῇδε τῇ νόσῳ.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-434

μὴ δοκεῖν φρονεῖν:

μὴ φρονεῖν δοκεῖν

Μ. et pauci alii codices.

μὴ δοκεῖν ἀφρονεῖν

G. Lips. 1. adscripta in utroque glossa φράζεσθαι.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-435

δόκει σοι:

δόξεις

M. G. Lips. 1. 2. Aug. et plerique, quod unus scholiastarum frustra explicare conatur.

δόκει σοι

Vit. et alii pauci.

δόξει σοι, γρ. δοκήσῃ

Par. B. Apertum est scribendum fuisse

δόκει σύ

. Meum, inquit, hoc peccatum esse puta, ut desipere videar, quum recte sapiam. Quibus verbis iubet Oceanum absistere a consilio suo.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-436

οἶκον:

οἴκους

Lips. 2. Aug.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-437

πάλιν:

πάλαι

, sed supra scripto

ὀπίσω

, Vit.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-438

θρῆνος οὑμὸς:

θρῆνός ὁ ἐμὸς

G. Lips. 2. Aug. Ald.

390. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-439

βάλῃ:

βάλλει

Vit.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-440

θακοῦντι:

θακοῦντι

M. Vit. aliique et Rob.

κρατοῦντι

G. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Id ut glossa supra adscriptum in Vit.

392. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-441

ἀχθεσθῇ:

ἀχθεσθῇ

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-442

συμφορὰ:

συμφοραί

a pr. manu habuisse videtur M.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-443

λευρὸν γὰρ οἶμον:

λευρῶν γὰρ οἴμων

Ven. 2. 3. Rob. Ceteri

λευρὸν γὰρ οἶμον

, praeter Vit. in quo est

εὐρὺν

, superscripto

οι

. G.

λευρὸν

in litura, quum prius

λευρὰν

scriptum fuisset. Euripides Alc. 838.

ὀρθὴν παρ' οἶμον, ἣ ἐπὶ Λάρισσαν φέρει

. Praetuli ut exquisitius femininum, ad quod etiam

λευρὸν

ducere videtur.

396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-444

ψαίρει:

ψαίρει

M. G. et ex correctione Vit. probatum Turnebo, Iensio Lect. Luc. p. 393. Valckenario ad Phoen. 1399.

ψαύει

ante corr. Vit. aliique et Ald.

ψαύει

Lips. Aug. aliique et Rob.

ψαύει

, superscripto

ψαίρει

et addito

γρ. ψαίρει

Par. B.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-445

τετρασκελὴς:

τετρασχελής

Lips.

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-446

δέ τἂν:

δέ τ' ἄν

M. G. Cantabr. 1. Vulgo

δέ τ' ἄν

. Blomfieldius recte

δέ τἂν

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-447

κάμψειεν:

κάμψειε

G. Vit.

κάμψει

Lips. Aug. etsi glossa est in Lips.

κλίνειε

399. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-448

στένω σε τᾶς: Affert primum huius carminis versum scholiastes Aristophanis ad Vesp. 270. ut stasimi, et profecto aptissime, quum πάροδος chori quae dicitur non a stantibus in orchestra, sed sedentibus in curru alato sit cantata. Schol.

τὸ στάσιμον ᾄδει ὁ χορὸς ἐπὶ τῆς γῆς κατεληλυθώς

στένω σε τᾶς

, super

adscripto

, Μ.

στένω σε τὰς

G. Vit. Aug. Ald.

στένωσις τὰς

Lips.

400-401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-449

δ᾽ εἰβομένα: Libri omnes

δακρυσίστακτον δ'

, praeter Bess. in quo

τ'

est, et Lips. Aug. qui

δακρυσίστατον δ'

habent. Tum

ῥαδινῶν (ῥαδηνῶν G.) λειβομένα

M. G. Lips. Aug. et ceteri plerique. Idem fuit in Vit. sed a prima manu in

ῥαδινὸν λ.

mutatum est.

ῥαδινὸν λειβομένα

aliquot codices et Ald. Rob. Εt

ῥαδινόν

quidem potest videri verum esse, ut Aeschylus expresserit

τέρε δάκρυον

. Vt stropham antistrophae exaequaret Heathius scripsit

δακρυσίστακτον ἀπ᾿ ὄσσων ῥαδινῶν ῥέος παρειάν

, omissis

δέ

λειβομένα

. Sed particula abesse non potest, nem que

λειβομένα

delendum est, sed excidit aliquid in antistropha. Quare deleta post

δακρυσίστακτον

particula ex

λειβομένα

feci

δ᾽ εἰβομένα

. Sophocles Ant. 527.

φιλάδελφα κάτω δάκρυ εἰβομένη

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-450

νοτίοις:

νωτίοις

ante correctionem M.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-451

ἔτεγξα:

ἔτεγξα

libri praeter Par. A. qui

ἔτεγξε

habet. Coniecerat ita Heathius, receperunt Brunckius, Porsonus, alii. At ne eiecto quidem

εἰβομένα

opus erat

ἔτεγξε

scribi.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-452

παγαῖς:

πηγαῖς

M. Lips. aliique.

παγαῖς

G. Vit.

403-404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-453

τάδε· Ζεὺς δ᾽:

τάδε. Ζεὺς γὰρ ἰδίοις

Vind. 2. Ceteri codices et Ald.

τάδε Ζεὺς ἰδίοις

, nisi quod quidam ut Vit. post

τάδε

interpungunt, in quo codice supra scriptum

ὁ γάρ

. Verissima Robortelli scriptura

τάδε, Ζεὺς δ᾽ ἰδίοις

404. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-454

κρατύνων:

κρατύνει

Vind. 1. 3. et in litura, quum antea

κρατύνων

fuisset, G.

405. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-455

ὑπερήφανον:

ὑπερήφανος

ante correctionem M.

405-406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-456

θεοῖς τοῖς πάρος:

θεοῖς τοῖς πάρος

M. G. Vit. et cum plerisque codd. Rob.

τοῖς πάρος θεοῖς

Lips. aliique nonnulli et Ald.

τοῖς πρὸς θεοῖς

Aug.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-457

ἐνδείκνυσιν:

ἐνδείκνυσιν

G. Arund. Par. L.

ἐνδεικνύειν

Μ.

ἐνδεικνύει

Par. D.

δεικνύει

Vit. et pauci alii.

δείκνυσιν

Lips. Aug. aliique et edd. vett.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-458

αἰχμάν:

αἰχμήν

M. G. Vit.

αἰχμάν

Lips.

408-409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-459

μεγαλοσχήμονά τ' ἀρχαιοπρεπῆ δακρυχέει στένουσα: Libri

μεγαλοσχήμονα τ' ἀρχαιοπρεπῆ

, nisi quod Vind. 2. 3. 4.

τε

plene scriptum habent, Aug. autem

μεγαλοσχήμον τ' ἀρχαιοπρεπή

. Sola Aldina

μεγαλοσχήμων ἀπ' ἀρχαιοπρεπή

. Tum

στένωσι

, super

addito

, Μ.

στένουσι

G. Vit. aliique pauci et Rob.

στένουσα

Lips. Aug. aliique et Ald.

στένουσαν

Par. E. Agnoscunt

στένουσι

scholiastae. At sic tam languida fit oratio, ut plane indigna sit Aeschylo. Itaque vix dubitari posse videtur quin

στένουσι

correctori debeatur, qui

στένουσα

construi non posse animadverteret. Sed stropha monstrat post

ἀρχαιοπρεπή

excidisse verbum, quod videtur

δακρυχέει

fuisse,

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-460

τὴν σὰν:

τῶν σῶν

G. Vit. Ald.

τὰν σὰν

Rob.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-461

τε:

τε

omittunt Lips. Aug. Bess. Ald.

410. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-462

τιμάν:

τιμᾶν

ante corr. M.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-463

ὁπόσοι:

ὅποσοι

G. et aliquot alii.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-464

ἁγνᾶς:

ἁγνὸς

Lips. Ald.

413. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-465

σοῖς:

σοῖς

M. G. Vit. Lips. Aug.

σοισι

pauci codices.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-466

θνητοί:

θνατοί

Μ. G. Ceteri

θνητοί

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-467

μάχαις:

μάχας

M. aliique.

μάχαν

Rob.

μάχης

Lips. Aug. Ald.

μάχαις

G. Vit. et multi alii. Hoc tenui. Sophocles Ai. 365.

τὸν ἐν δαίοις ἄτρεστον μάχαις

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-468

Σκύθης:

Σκύθη

Lips.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-469

γᾶς:

γῆς

Vit.

418. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-470

τόπον:

τόπον

M. Vit. aliique et Rob.

πόρον

G. Lips. Aug. aliique.

τόπον πόρον

Ald. Restituit

τόπον

Porsonus, vocabulum tragicis tritissimum.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-471

Σαρματᾶν:

Ἀραβίας

M. G. Vit. et plerique.

Ἀρσαβίας

Lips. et pauci. Tum

ἄνθος

Ald.

ἄνθος

M. G. Vit. Lips. Aug. et cum ceteris plerisque Rob. I. H. Vossius in Geographia vet. p. XVIII. non opus esse ait ut exclamemus quod Plautinus Charmides in Trinummo IV. 2.89. dicenti

omnium primum in Pontum advecti ad Arabiam terram sumus

respondet,

an etiam Arabia est in Ponto?

Collocasse enim Aeschylum Arabiam in vicinia Caucasi. At si Euripides in Bacchis v. 16. sciebat ubi sita esset Arabia, respondere licebit quod Charmidae isti respondetur,

est: non illaec ubi tus gignitur, sed ubi absinthium fit atque cunila gallinacea

. Laborarunt jam veteres interpretes in quaerenda ratione qua Arabiam Scythiae admoverent: qui quum ei rei Troglodytas adhibuerunt, gravi errore, quem Casaubonus ad Strabonem p. 506. notavit, Troglodytas qui ad sinum Arabicum incolebant, de quibus Strabo in principio libri XVII. exposuit, confuderunt cum illis quorum sedes fuit inter Caucasum et paludem Maeotidem, de quibus idem Strabo refert libro XI. p. 506. quem locum spectarunt scholiastae. Praeter hos alii fuere Troglodytae ad Istrum circa Tomos, de quibus dixit Strabo libro VII. p. 318. Elmsleius cum Butlero latius patere visum antiquis esse nomen Arabiae et Aeschylum nihilo peritiorem geographiae Shakespeario fuisse censebat. Profecto ita est in iis locis qui ubi terrarum siti essent nemo tum accurate sciebat. At id non potest cadere in Arabiam, cuius nomen usque ad Caucasum porrigi credere relinquendum Welckero in Trilogia p. 20. et Bothio. Apertum est autem Aeschylum de noto claroque populo loqui, qui vel ad Caucasum vel in ipso Caucaso habitet. Nam quod sequitur,

ὑψίκρημνον θ' οἱ πόλισμα Καυκάσου πέλας νέμονται

, non solum metri indicio sine

τε

copula scribendum est, sed etiam propter ipsam sententiam. Ineptissima esset enim gentis commemoratio, cuius nomen, quo in genere sibi placent tragici, taceretur, et tamen illa vocaretur

δάϊος στρατός, ὀξυπρώροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς

. Hinc non puto dubitari posse quin Sarmatas dixerit Aeschylus scripseritque

Σαρματᾶν τ᾽ ἄρειον ἄνθος

. In hos enim plane quadrat tota illa descriptio: sed nomen iam perantiquo tempore obscuratum fuisse oportet, ut ex superstitibus litterarum vestigiis

Ἀραβίας

eruerent librarii. Simillimi ipsis etiam verbis versus sunt Dionysii periegetae 652. seqq.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-472

ὑψίκρημνον οἳ:

ὑψίκρημνονθ' οἳ

Μ.

ὑψίκριμνον θ᾽ οἳ

Lips.

ὑψίκρημνον τ' οἳ

Ald.

ὑψίκρημνον θ' οἳ

ceteri. Delendam esse copulam viderunt Bothius atque Elmsleius.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-473

νέμονται:

νέμουσι

Μ. (si recte adnotatum est et Vit. paucique alii. Ceteri libri

νέμονται

, quod praestat non aliam ob caussam, quam quod gravior spondeus fit diphthongo, quam si

νέμουσιν

scribitur: nam in strophico versu est

οἳ γᾶς

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-474

Καυκάσου πύλας: Sed

Καυκάσου πέλας

, quod libri habent, non puto scripsisse Aeschylum. Primum enim ipsa verba videntur aliquid vitii prodere. Nam

πόλισμα

, quod

ὑψίκρημνον

dicatur, in Caucaso potius ipso quam in vicinia Caucasi situm, esse intelligitur. Deinde tam apposite convenit haec descriptio portis Caucasiis, ut sponte se offerat apta loco scriptura,

Καυκάσου πύλας

. Plinius H. N. VI. 12.

ab his sunt portae Caucasiae, magno errore multis Caspiae dictae, ingens naturae opus montibus interruptis repente, ubi fores obditae ferratis trabibus, subter medias amne diri odoris fluente citraque in rupe castello, quod vocatur Cumania, communito ad arcendas transitu gentes innumeras, ibi loci, terrarum orbe portis discluso, ex adverso maxime Harmastis oppidi Iberum

. De iisdem, etsi nomine non appellans, Strabo XI. p. 500.

ἐκ δὲ τῶν πρὸς ἄρκτον νομάδων ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀνάβασις χαλεπή· καὶ μετὰ ταύτην ποταμία στενὴ ἐπὶ τοῦ Ἀράγου ποταμοῦ τεττάρων ἡμερῶν ὁδὸν ἔχουσα ἐφ᾽ ἕνα· φρουρεῖ δὲ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ τεῖχος δύςμαχον

. Ptolemaeus has

Σαρματικὰς πύλας

appellavit. Denique vero etiam Lucianus videtur

Καυκάσου πύλας

legisse, quas ille quidem eo errore quem Plinius notavit Caspias dixit, quum scripsit in Prometheo cap. 4.

σὺ δέ, στωμύλος γὰρ εἶ καὶ δικανικός, ἀπολόγησαι ὑπὲρ αὐτοῦ, ὡς δικαίαν τὴν ψῆφον ἔθετο ἀνεσταυρῶσθαί με πλησίον τῶν Κασπίων τούτων πυλῶν ἐπὶ τοῦ Καυκάσου, οἴκτιστον θέαμα πᾶσι Σκύθαις

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-475

ὀξυπρώροισι:

ὀξυπόροισι

Lips. Aug.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-476

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις:

μόνον δὴ πρόσθεν

M. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.

μόνον

omissum in G. sed in margine ante

δὴ

suppletum.

μόνον δὲ πρόσθεν

Ven. 2. Vind. 1. 3.

σου

post

πρόσθεν

addunt Par. B. Ox. Ald. Tum

ἄλλον ἐν πόνοις

Μ. aliique et Rob.

ἄλλων

Vit. Aug. aliique et Ald.

ἄλλον

ἄλλων

a sec. manu mutatum G.

ἄλλον

, superscripto

ων

, Lips.

ἄλλων

, superscripto

ἄλλον

γρ. πρόσθεν ἄλλον

, Par. B. Delendum esse

ἄλλων

vel

ἄλλον

adnotatio scholiastarum

ἢ σοῦ ἢ τῶν ἄλλων

docet. Scribendum est

μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις

. Antistrophica enim haec sunt.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-477

ἀδαμαντοδέτοις:

ἀδαμαντοδέτοις

Colb. 1. Ceteri libri

ἀκαμαντοδέτοις

, quod iam Stanleius corrigendum esse vidit. Inepta et ipsa secum pugnans vox est

ἀκαμαντοδέτοις

, nec dubium quin Aeschylus ut supra v. 148.

ἀδαμαντοδέτοις

, sed alio significatu, scripserit. Illic enim proprie eo vocabulo usus est, hic nihil nisi invictam necessitatem dixit. Ita Dionysii tyranni dominatus

ἀδάμαντι δεδεμένος

dicebatur, de quo Kuhnius et Perizonius ad Aeliani V. H. VI. 12. Ita Pindarus Pyth. IV. 125.

τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις

, commemoratus inter alia ab Rittershusio ad Oppiani Cyneg. III. 240. Eodem pertinet illud in oraculo, apud Herodotum VII. 141.

σοὶ δὲ τόδ᾽ αὐτις ἔπος ἐρέω, ἀδάμαντι πελάσσας

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-478

Τιτᾶνα λύμαις:

τιτᾶν ἀλύμαις

Vit.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-479

ἐςειδόμαν:

εἰσιδόμαν

, superscripto

ην

, Vit. Lips.

εἰσιδόμην

Vind. 4. Ald. Rob.

εἰσιδόμαν

ceteri.

εἰςειδόμαν

scribendum esse antistropha monstrat.

427. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-480

θεῶν:

θεὸν

M. G. Par. L. Rob.

θεόν

, superscripto

ῶν

, Bess.

θεῶν

ceteri.

428-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-481

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει:

ἄτλανθ᾽ ὡς

Μ.

ἄτλανθ' ὃς

ceteri, praeter Vit. Ald. qui divisim

ἄτλαν θ' ὃς

habent, ex inepta recentioris scholiastae sententia, qui

Τιτάνα

Typhonem intelligens accusativum esse volebat

Ἄτλαν

. Scilicet Tzetzes ad Hesiodi O. et D. 381.

Ἄτλας, Ἄτλα

declinari propter

Ἀτλαγενέων

affirmavit: quam sapientiam notavit Lobeckius ad Phryn. p. 669. Nihil ad illam declinationem tuendam confert vocativus

Ἄτλα

, quem a Graecis acceptum in hoc Ovidii Metam. IV. 643. videmus,

tempus, Atla, veniet

: cui par est apud Homerum

Πουλυδάμα

. Sed tamen indulserunt sibi interdum poetae huiusmodi mutationes formarum: unde apud Choeroboscum ad Theodosii canones in Bekkeri Anecd. p. 1183. legimus

καὶ λέγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Αἴας τοῦ Δία καὶ ὁ Δρύας τοῦ Δρύα καὶ ὁ Θόας τοῦ Θόα, ὡς παρ' Ἡσιόδῳ “ἡ δὲ Θόαν τέκεν υἱόν,” καὶ παρ' Ἀλκαίῳ “Αἴαν τὸν ἄριστον.” οἱ γὰρ ποιηταὶ μέτρῳ δουλεύοντες πολλάκις διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου παραβαίνουσι τὸν κάνονα

. Hesiodus quidem scribere poterat, et scripsit fortasse,

ἣ δὲ Θόαντ' ἔτεχ' υἱόν

. Alcaei versum integrum habet Hephaestio p. 61. Gaisf.

Κρονίδα βασιλῆος γένος, Αἴαν, τὸν ἄριστον πέδ Αχιλλέα

. Hic, ubi nulla metri necessitas cogebat, mirabilis est versus quem Dindorfius dedit,

εἰςιδόμαν θεὸν Ἄτλαν ὃς αἰὲν

Post

Ἄτλανθ᾿ ὃς

omnes libri

αἰέν

. Tum

ὑπείροσχον

Lips.

ὑπείοέχον

Par. C. Ceteri libri

ὑπείροχον

, praeter Vit. in quo recte scriptum est

ὑπέροχον

. Libri

σθένος κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστενάζει

, nisi quod

κρατεὸν

πῶλον

G. habet, Robortellus autem

ὑποβαστάζει

. Nihil hoc est nisi interpretatio verae scripturae

ὑποστεγάζει

, quae a me in dissertationis de differentia prosae et poeticae orationis parte prima p. 33. sive in Opusc. vol. I. p. 114. proposita effugit editorum praeter Dindorfium notitiam. In Vit. ad

ὑποστενάζει

superscriptum

βαστάζει

. Hesychius

στέγει, κρύπτει, συνέχει, βαστάζει, ὑπομένει

. Suidas in v.

στέγει, καὶ στεγόντων, ἀνεχόντων, βασταζόντων

. Atqui

στεγάζω

idem est quod

στέγω

. Totum locum, in quo emendando et alii et ego (veluti in Opusc. VII. p. 255.) varie laboravimus, nunc restituisse mihi videor. Et illud quidem Reisigius recte vidit,

σθένος

non potuisse de caelo dici, scribique, ex parte recte, voluit

Ἄτλαντος αἰὲν ὑπείροχον σθένος

. Deinde illud

οὐράνιόν τε πόλον

referri apparet ad aliquam terrae commemorationem, quemadmodum v. 351. Atlas dictus est

κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων

. Perturbati sunt strophae postremi versus eo quod

ὃς αἰέν

, non recte illud scriptum, in alienum locum venit. Scripsi

Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει

432. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-482

NA: Excidisse versum stropha docet.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-483

ξυμπίτνων:

ξυμπίτνων

sic M.

ξυμπιτνών

, acuto qui in media syllaba fuerat expuncto, Vit.

ξυμπίπτων

Cantabr. 1. Ven. 2. Vind. 3. et pro varia lectione Par. Β.

ξυμπιτνών

ceteri et in margine Vind. 3.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-484

βυθός:

βαθὺς

(non βαθός) M. Rob. In M. ad

στένει

adscriptum ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ

στένος

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-485

κελαινὸς: Libri

κελαινὸς δ᾽ ἄΐδος

. Delendam esse particulam stropha monstravit.

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-486

ὑποβρέμει:

ἀποβρέμει μυχὸς γᾶς

Vit.

ὑποβρέμυχος γᾶς

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-487

παγαί θ':

παγαί θ'

(non πηγαὶ δ' aut πηγαί θ') M. Vit. et ceteri plerique ac Rob.

πηγαί θ'

Lips. Aug. aliique et Ald.

πηγαὶ δ᾽

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-488

ἁγνορύτων:

ἁγνωρύτων

Μ.

ἁγνωρούτων

Vit.

ἁγνορρήτων

ἁγνηρούτων

Par. F. Ceteri

ἁγνορρύτων

. Emendavit Heathius.

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-489

οἰκτρόν:

πικρόν

pro

οἰκτρόν

Vit. et pauci alii.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-490

μή τοι:

μήτι

G. Vit. cum paucis codicibus et Ald.

μήτοι

ceteri et Rob.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-491

μηδ':

μηδ'

M. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri ut videtur codices.

μήτ'

editiones veteres.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-492

αὐθαδίᾳ:

αὐθαδείᾳ

ἀθυμίᾳ

Vit. Par. C.

αὐθαδίᾳ

supra adscriptum in Vit.

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-493

προςσελούμενον:

προσηλούμενον

, super

a sec. manu adscripto

, Μ.

προσηλούμενον

G. Par. G. D. F. N. Vind. 3. Cantabr. 1. 2. et pro varia lectione Par. Β.

προσελούμενον

Vit. Lips. Aug. Par. B. Vind. 1. 2. 4. Ald. Rob.

προσσελλούμενον

Ven. 3.

προσσελλούμενον

Turnebus, qui has scripturas adnotavit,

προσηλούμενον

προσεούμενον

. Brunckius ex Dawesii sententia in Misc. crit. p. 163.

προςἑλούμενον

. Porsonus, ut antea Askewius voluerat,

προσσελούμενον

, quod plerique receperunt. Ex Kiddii adnotatis ad Dawesii librum p. 295. cognovimus Bentleium, quod in uno codice Stobaei

προηγελοῦμεν

et apud Hesychium

προυγελεῖν

invenerat,

προϋγελούμενον

veram esse lectionem pronuntiasse. Mirae illae et inauditae formae

προυγελεῖν

προσελεῖν

qua radice ortae sint, qua analogia defendi possint, qua significationis derivatione commendentur, altum et apud ipsos et apud eorum pedisequos silentium. Solus, quod sciam, Buttmannus perplexam quandam viam in Lexilogi vol. II. p. 159. init, ut adhibita littera Aeolica et

προηγελεῖν

προυσελεῖν

tueretur, dirimi litem ratus Creticis

πρείους, πείγιστος, πρεινήϊον, πρειγευτής

πρέσβυς

deflexis. De his Creticis copiose disseruit Valckenarius ad Theocriti Adoniazusas p. 319. seq. At haec non videntur comparari posse cum isto

προηγελεῖν

vel

προυσελεῖν

. Quod verbum etsi, quia rarissimum est, videri potest peregrinum esse, tamen nisi ostendatur et qui Doriensium

προυγελεῖν

usurpaverint et Attici quomodo id in multo magis mirabilem formam

προυσελεῖν

mutaverint, suspecta potius utraque forma, quam altera alteri praeferenda aut alterutra omnino admittenda censeri debet. Invenitur hoc verbum, quod hodie sciamus, apud duas dumtaxat antiquos scriptores, hoc in Aeschyli versu et apud Aristophanem in Ranis v. 730. Ibi haec leguntur,

τῶν πολιτῶν θ᾽ οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς καὶ σώφρονας ἄνδρας ὄντας, καὶ δικαίους, καὶ καλούς τε καγαθούς, καὶ τραφέντας ἐν παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ, προσελοῦμεν

. Tertium exemplum, in quo recte idem verbum agnovit Lobeckius ad Ai. p. 252. ed. pr. 159. ed. alt. Aeliani est in epistola tertia, sed illud, ut videtur, ex Promethei versu sumptum,

καὶ γὰρ ἂν εἰκότως μοι στενάξαι τὰ τῶν προγόνων ἠρία, εἰ Εὐπειθείδης ὁ Κορυδαλλεὺς ἐμαυτὸν περιοψοίμην προσηλούμενον, καὶ ταῦτα ἀνδραπόδου ἴσως δυεῖν μναῖν ἀξίου

. Videamus nunc de scriptura. Atque apud Aeschylum nullus liber nec

προσσελούμενον

nec

προγελούμενον

praebet. Apud Aristophanem autem liber Ravennas

προυσελοῦμεν

. Ceteri libri, in quibus Venetus est, non minoris ille quam Ravennas auctoritatis,

προσελοῦμεν

, in duobus, quos Dobraeus contulit, alterum

supra scriptum est. Etiam Suidas

προσελοῦμεν

habet. Sed apud Stobaeum XLIII. 28. ubi Aristophanis versus leguntur, codex N. non A. quem Grotius nominat, in quo libro non legitur iste locus, et editio princeps habent

προηγελοῦμεν

. Hesychius

προϋγελεῖν, προπηλακίζειν, ὑβρίζειν

. Sed idem etiam

προσέλει, προπηλακίζει

. Incertum est pertineatne huc quod apud eundem sic scriptum legitur,

προσελα, προύτελα, προτελεῖ

. Tum in Etym. Μ. in v.

προσέληνοι

p. 690, 12.

προυσελλεῖν λέγουσι τὸ ὑβρίζειν. καὶ οἱ Ἀρκάδες, ἐπειδὴ λοιδορητικοί εἰσιν. οὕτως ἐν ὑπομνήματι Προμηθέως δεσμώτου

. Ex eodem fonte haustum est scholion cod. M. ad Aeschyli versum,

ὑβριζόμενον. ὅθεν καὶ Ἀρκάδες προσέληνοι. ὑβρισταὶ γὰρ μέμψιν ἀνθρώπων ἔχων

. Similiter scholia aliorum codicum. Tzetzes ad Lycophr. 482. de Arcadibus

ἢ ὅτι προσέληνοι οἱ ὑβρισταὶ λέγονται. προσελεῖν γὰρ τὸ ὑβρίζειν

. Sic etiam repetens illa Favorinus. Et idem

προσελεῖν τὸ ὑβρίζειν κατὰ Ἀρκάδας· ἐπειδὴ οἱ Ἀρκάδες λοιδορητικοί εἰσιν. Ἀριστοφάνης “ἐν ταῖς παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ προσελοῦμεν.”

Hinc in Tzetzae Chil. I. 882. et IV. 813. quibus in locis

προσελοῦν

legebatur,

προσελεῖν

restituit Kiesslingius. Viroque loco Tzetzes dicit

τὸ γὰρ ὑβρίζειν προσελεῖν καλεῖται παρ' Ἀρκάσιν

, nisi quod in priore, fortasse per errorem,

παρ' ἑτέροις

legitur. Eadem forma in scholiis Aristophanis, quae hoc verbum Atticis tribuunt. Tam multis testibus

προσελεῖν

, tam paucis

προϋσελεῖν

προυγελεῖν

cognitum habemus. Et quis, si hoc verbum

προυγελεῖν

vel

προυσελεῖν

fuisset, a

προσελήνοις

illud repetivisset Arcadibus? Mihi quidem sapientior fuisse videtur Dobraeus, qui in addendis ad Aristophanica p. (124) et

υγ

ex illa litterarum forma ortum esse iudicavit, qua in codicibus

σσ

scribi solet. Haec et in forma verbi et in significatione explicanda aptissima est et minimae obscuritatis ratio. Namque ut a

τέλλειν τελεῖν

, sic a

σέλλειν σελεῖν

est deductum.

Σέλλειν

autem, cognatum illud cum

εἴλειν, ἔλλειν

, quod

ὁρμᾶν

significaret, commemoravit Eustathius p. 1041, 29. 32. et ex eo Favorinus in v.

ξυσσέλμοιο νηός

. Videtur id proprie crispantem motum, quo aliquid rotatur, iactatur, vibratur, notasse. Inde

σόλος

, eodem loco memoratus Eustathio, ut a

δικεῖν δίσκος

. Inde

σέλας, σελήνη, σέλμα, Σελλήεις

et aliquot alia nomina. Nisi fallor, pertinet huc etiam

σελλίζειν

. Hesychius

σελλίζεσθαι, ψελλίζεσθαι. τινὲς δέ, σελλίζει, ἀλαζονεύει

. Id verbum grammatici a quodam Sello repetunt, quem vereor ne ipsi finxerint, quoniam Aeschinem quendam ab Aristophane in Vespis v. 325. et 1243.

τὸν Σελλοῦ

et v. 459.

τὸν Σελλαρτίου

appellatum videbant. At non Sellus, sed Aeschines propter vanitatis insolentiam famosus erat: quare istiusmodi feroces iactatores

αἰσχινίζειν

potius quam

σελλίζειν

essent dicti. Hinc colligi posse videtur Aeschinem istum non quod patrem haberet Sellum, sed quod temere gloriosus esset,

τὸν σελλοῦ

, i. e. iactatoris filium, vulgo esse appellatum: quam appellationem propter eandem caussam Aristophanes etiam ad Amynian transtulit, in eadem illum fabula v. 1267.

Ἀμυνίαν τὸν σελλοῦ

vocans. Ac titubant, eoque confirmant suspicionem nostram scholiastae, quos non mirandum est Sellum istum patrem putasse Aeschinis, quia qui illi pater fuerit non est proditum. Scholiastes Aristophanis ad Av. 824. de Aeschine

καὶ οὗτος πένης, θρυπτόμενος καὶ αὐτὸς ἐπὶ πλούτῳ καὶ λέγων ἑαυτὸν πλούσιον. ἦν δὲ Αἰσχίνης Σελλοῦ. ἔλεγον δὲ ἐκ μεταφορᾶς τοὺς τοιούτους σελλούς. καὶ τὸ ἀλαζονεύεσθαι δὲ σελλίζειν

. Qui eadem habet Suidas in

Θεαγένους χρήματα

, apud eum scriptum est

ἦν δὲ Αἰσχίνης σέλλος

. Scholiastes ad Vesp. 1259.

κομήτης ὁ Ἀμυνίας, Προνάπου υἱός. ὁ γὰρ Σέλλος οὐκ ἦν αὐτοῦ πατήρ, ἀλλ᾽ Αἰσχίνου. ἵνα οὖν καὶ τὸν Ἀμυνίαν καὶ τὸν Αἰσχίνην κωμωδήσῃ ὡς πένητας, τοῦτο εἶπεν

· et paullo post

Σέλλου δὲ εἶπεν, ἐπειδὴ πένης Αἰσχίνης ὁ Σέλλου

. Hesychius

σεσσελλίσαι. Φρύνιχος ἐν Κρονίῳ ἄγαμαι Διονύσου στόματος, ὡς στελλίσαι κεκομμένα πολλάκις

. Αἰσχίνης τις ὑπῆρχε Σέλλου καλούμενος, ἀλάζων καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ ἐν τῷ προςποιεῖσθαι πλουτεῖν, πενόμενος καθ᾽ ὑπερβολήν, ὡς τοὺς παραπλησίους οὕτω καλεῖσθαι. Corrigendum puto Φρύνιχος ἐν Κρόνῳ

ἄγαμαι, Διονῦ, σοῦ στόματος, ὡς σεσέλλισαι· καὶ κωμικοὶ πολλάκις

. Neque non huc referendum, quod idem Hesychius habet,

σελληγορεῖ, εὐχερείας ἀναφώνημα

. Scribe

εὐχερείας ἀναφωνεῖ

, i. e. temeritates loquitur. Cognatum cum

προςσελεῖν

esse

σίλλος

iam ab aliis observatum est, quod nomen ipsum quoque ab

εἴλλειν

ἴλλειν

habet originem, recteque, ut opinor, Valckenarius ad fragmenta Callimachi p. 282. etiam

ἕλλετε

, quod in fr. 292. pro

ἔρρετε

dictum tradidit Eustathius p. 756, 37. non ille tamen Heraclide auctore, ut Hemsterhusius ad fr. 121. ait, ex eadem radice natum suspicabatur. Ex his quae disputavi apparebit cur in Aeschyli versu scripserim

προςσελούμενον

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-494

καίτοι:

καίτι

Vit.

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-495

τοῖς νέοις:

τοῖς νέοις

supra versum scriptum in Lips. omissum in Aug.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-496

διώρισεν:

δι᾽ ὤρισεν

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-497

αὐτὰ:

ἀλλ' αὐτῷ

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-498

τἄν βροτοῖς:

γρ. τἀμβροτοῖς

Par. B.

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-499

πήματα: Pro

πήματα

, quod omnes libri habent, Brunckius

πταίσματα

posuit, quia in Par. Β. minutissimis litteris inter versus scriptum est

πταίσματα ἃ εἶχον προτοῦ, κατ᾽ εἰρωνείαν

. At illud

κατ᾽ εἰρωνείαν

πήματα

spectat,

πταίσματα

autem, quae manifesta interpretatio est, etiam numeros corrumpit. Comparari potest Euripidis hoc in Heracl. 962.

χρὴ γὰρ οὐχ ἅπαξ θνήσκειν σε, πολλὰ πήματ' ἐξειργασμένον

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-500

ἀκούσαθ':

ἀκούσασθ'

Lips.

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-501

ὥς σφας:

ὥσφας

, deleto qui in altera syllaba erat accentu, Μ.

ὡς σφὰς

Lips. Ald. Rob. Turn. et ex correctione primae manus Vit. in quo antea erat

ὡς σφᾶς

, ut inde a Victorio scribitur. Scribendum erat

ὡς σφας

. V. ad Soph. Oed. Col. 486.

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-502

ἐπηβόλους:

ἐπηβόλους

M. Vit. Aug.

ἐπιβόλους

G. et ante corr. Lips. Commemoratur

φρενῶν ἐπήβολος

non addito auctoris nomine ab Eustathio p. 625, 37.

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-503

ἀλίγκιοι: Margo ed. Ald. apud Morellium

γρ. ἀλίγκιον

. Nullo in libro haec scriptura est, sed fuit in Vit. in quo tamen correcta est.

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-504

χρόνον:

χρόνον

Lips. Aug. Ald. Rob.

βίον

adscripto

χρόνον

Vit. Par. B.

βίον

Μ. G. et ceteri.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-505

προςείλους:

προσήλους

G. aliique et Ald. Rob.

προσήλους

, superscripto alteri syllabae

ει

, M. Vit. Lips.

προσείλους

codices nonnulli et Turn. V. Etym. Μ. in

πρόςειλος οἰκία

p. 690, 15. et Olearium ad Philostr. p. 69. ac Dawesium Misc. crit. p. 269.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-506

ἦσαν:

ᾔσαν

Μ.

ἦσαν

G. Aug. aliique.

ἦσαν

, supra scripto

, Lips.

εἶσαν

Vit. a correctore.

σαν

codices nonnulli et edd. vett.

ἦσαν

scribendum esse monuerat Piersonus in addendis ad p. 174. notarum in Moerin.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-507

ἔναιον:

ἔναγον

a pr. manu habuisse videtur M.

ἔνναιον

Aug.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-508

ἀήσυροι:

Ζήσυροι

M. a pr. manu et Turn.

ἀείσυρος

Cantabr. 1.

ἀήσυροι

M. a recentiore manu et ceteri. In Par. A. B.

superscriptum. Eustathius p. 1500, 27. de vocabulo

ἁλιαής

disserens,

γίνεται δὲ παρὰ τὴν ἅλα καὶ τὸ ἄω τὸ πνέω· ἐξ οὗ — ἀήτης ἐπὶ ἀνέμου, καὶ ἀήσυρον κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὸ κούφον, ὅθεν καὶ “Ζήσυροι μύρμηκες” παρὰ Αἰσχύλῳ

. Idem p. 1547, 20.

ἐκ δὲ τοῦ ῥηθέντος ἄω καὶ ἀήσυρον τὸ κοῦφον· ὅθεν καὶ παρ' Αἰσχύλῳ “μύρμηκες ἀήσυροι.”

455-459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-509

NA: Versus 455–461. affert Achilles Tatius in Isagoge ad Aratum, versus 455–460. Stobaeus Ecl. phys. I. 2. hic quidem v. 455. servans Aeschyli librorum scripturam; sed apud Achillem Tatium est

οὐκ ἦν γὰρ αὐτοῖς

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-510

θέρους:

θέρεος

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-511

ἔςτε:

ὥστε

Lips.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-512

ἀντολὰς:

ἀνατολὰς

G. Vit.

459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-513

δύσεις: Libri Aeschyli omnes cum Achille Tatio

δύσεις

, nisi quod in Par. C.

δύσης

est, superscripto

ει

. Sed Stobaeus

ὁδούς

. Et hoc quidem olim in Observationibus criticis p. 18. praeferendum iudicavi, quia occasus siderum neque omnino cur difficiles observatu dicantur, neque cur difficiliores quam ortus, perspici possit, quod contra id recte de meatu eorum praedicetur. Quod Wellauerus conquestus est, constringi sic artioribus vinculis sermonem poeticum, praetereaque antecedens

ἀντολάς

postulare

δύσεις

, per se cadit, quia quae hic facta est distinctio aperte non poeticae dictionis est, sed accuratae demonstrationis, tantumque abest ut propter ortus commemorandi sint occasus, ut quo facilius ortuum appellatio animum ad occasuum cogitationem advertit, eo proclivius fuerit librariis

δύσεις

scribere. Ac valde sibi placere

ὁδούς

Dobraeus quoque, vir non hebetis iudicii, professus est in Aristophanicis p. (54). Sed tamen ne

ὁδούς

quidem satis aptum est, siquidem ortu siderum cognito non admodum difficile erat meatus explorare. Multo magis hic memoranda erat natura et vis ac potestas siderum, quae quod alia in aliis est, recte dicitur difficilis esse ad diiudicandum. Quare

δύσεις

posui, quod apparet quam facile, ortus mentione praegressa, in

δύσεις

potuerit mutari.

460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-514

σοφισμάτων:

νοσφισμάτων

, non

νοφισμάτων

, M. in cuius margine recentior manus

σοφισ

adscripsit. Commemorat

νοσφισμάτων

scholion, quod non habet M.

γράφεται καὶ νοσφισμάτων. καὶ γάρ τις μέτρον γινώσκων τῶν πραγμάτων αὑτοῦ οὔποτε τοῦ εἰκότος ἐκπέσοι

. Apud Stobaeum Ecl. phys. 1. 2. est

ἀριθμὸν εὑρὼν ἔξοχον σοφισμάτων βίον διώκησ᾽ ὄντα πρὶν πεφυρμένον θηρσίν θ' ὅμοιον· πρῶτα μὲν τὸν πάνσοφον ἀριθμὸν εὕρην ἔξοχον σοφισμάτων

. Quae ad Euripidis Palamedem pertinuisse videntur. Illud mirum est, quod scholiastes Aristidis p. 273. ed. Fromm. p. 702, 30. ed. Dind. ubi haec ipsa Palamedis verba in mente habuit Aristides, adnotavit,

τοῦτο ἐν Αἰσχύλῳ Προμηθεὺς λέγει περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους

. In florilegio Stobaei LXXXI. 1. afferuntur versus 460-462.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-515

τε:

πρῶτος

apud Stobaeum, et sic Porsonus scribi iubebat.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-516

συνθέσεις:

γραμμάτων δὲ σύνθεσιν

apud Stobaeum legitur.

γραμμάτων συνθέσεις

γραμμάτων τε συνθέσεις

ceteri libri Aeschyli omnes, et

συνθέσεις

etiam Stobaei codex A.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-517

NA: Adnotatio ΩΣ et ΟΥΣiou in Crameri Anecd. Ox. IV. p. 318, 19.

Αἰσχύλος δὲ Προμηθέα φησὶν εἰρηκέναι ταῦτα

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-518

μνήμην ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην:

μνήμην ἁπάντων

Μ.

supra addito post primam vocem a recentiore manu.

μνήμην ἁπάντων

etiam Stobaeus.

μνήμην τ᾽ ἁπάντων

Aug. Ceteri libri omnes

μνήμην θ᾽ ἁπάντων

. Tum

μουσομητὸς

apud Stobaeum est. Denique

ἐργάνην

M. a pr. manu, quae quas amplius litteras addiderat, iis deletis manus admodum recens

ἐργάτιν

scripsit.

ἐργάτιν

Par. B. in quo additum

γρ. μουσομήτορος ἐργάτην

, Bess. et edd. vett.

ἐργάτην

Vit. Lips. Aug. aliique.

ἐργάνῃ

praebuit Stobaeus. Brunckius secutus est Hemsterhusium, qui ad Lucianum vol. I. p. 88. sic scribendum censuit,

γραμμάτων τε σύνθεσιν, μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην

. Recepit

ἐργάνην

Blomfieldius, ut lectionem antiquam, servans ille

μνήμην θ'

, id quod fecerunt etiam quum alii, tum Wellauerus, argutias esse dicens, quibus ea scriptura damnetur. Id ille temere iudicavit. Nam artem memoriae si a Prometheo inventam dixisset Aeschylus, quae ab aequali eius Simonide inventa fertur, aut propter tempora stolidissime confusa ridiculus, aut ineptus propter commemorationem inventi, quod non disciplina aliqua doctrinave contineri, sed naturae beneficio tribui hominibus videretur, ab iis qui hoc iactantem Prometheum audirent esset iudicatus. Hemsterhusii elegantissima est coniectura et profecto optima, nisi quod non opus erat

σύνθεσιν

adsumere,

μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην

. Nam etsi servari posset

μνήμην

, si sic interpungeretur,

μνήμην ἁπάντων, μουσομήτορ' ἐργάνην

, quod olim defendi in Obs. crit. p. 19. tamen multo aptius et commodius cum aperto genitivo coniungitur

ἐργάνην

, quam si

Μουσῶν

μουσομήτορα

esset intelligendum. Sic etiam Euripides Androm. v. 1014. (987.)

τίνος οὕνεκ' ἄτιμον ὀργάναν χέρα τεκτοσύνας Ἐνυαλίῳ δοριμήστορι προςθέντες τάλαιναν, τάλαιναν μεθεῖτε Τροίαν

. Apertum est autem

ἐργάνην

propterea adsciscendum esse, quia

ἐργάτιν

, in quo personae notatio est, non apte declarando plurali

συνθέσεις

adhiberetur. Nam

ἐργάτης

effectrix est,

ἐργάνη

autem proprie effectionem significat. Apposite comparavit Schützius Livii verba in principio libri sexti,

et rarae per eadem tempora litterae fuere, una custodia fidelis memoriae rerum gestarum

. Eodem modo Euripides in Palamede apud Stobaeum LXXXI. 7. litteras

λύπης φάρμακα

appellavit, imitatus ille Aeschylum.

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-519

πρῶτος:

πρώτων

, superscriptis

ος

ως

a pr. manu, Vit.

πρώτως

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-520

κνώδαλα:

κνώδ

Μ. deletis reliquis litteris, quas recentior manus supplevit.

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-521

ζεύγλαισι:

ζεύγλαισι

M. G. et superscripto

Vit.

ζεύγλησι

Lips.

Ζεύγλην

alii curvaturam iugi, alii partem eam cui collum iumenti immittitur, vel, quod idem est, lora, quae subiugia ab Latinis vocantur, esse tradunt. Hoc significatu hic dixit Aeschylus et ante eum Homerus Il. XIX. 405.

πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οἶδας ἵκανεν

. V. scholiastas Homeri et Schefferum de re vehiculari p. 116. seqq. In Etym. M. p. 499. alia commemoratur significatio,

τὸ τοῦ τραχήλου μέρος, καθ᾽ ὃ ὁ ζυγός

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-522

σώμασίν θ':

σώμασίν θ'

Μ. et pauci alii. Ceteri

σώμασί θ'

. Haec vox iam scholiastis molestiam creavit, qui eam vel ad

δουλεύοντα

referri, ut

ἐπισάττεσθαι

iumenta et

φόρτους ἐπάνω τῶν σωμάτων αἴρειν σκευοφοροῦντα

dicerentur, vel construi cum sequentibus verbis voluerunt hoc modo,

καὶ ὑφ᾽ ἅρματ᾽ ἤγαγον φιληνίους ἵππους, ὅπως ἐν τοῖς σώμασι γένωνται διάδοχοι μεγίστων μοχθημάτων τοῖς θνητοῖς

, quam interpretationem meliorem esse censuerunt. Sic interpunctum in M. a sec. manu et in Vit. atque in editione Garbitii, admiseruntque hanc satis duram constructionem Porsonus eumque secuti recentiores. In Vit. ad

σώμασί θ' ὅπως

superscriptum

ἡνίαις οἱ ἄνθρωποι

. Tan. Faber in epistola 67. partis l. scribendum putabat

σήμασιν

, quo signa virgae motu aliove modo iumentis data intelligerentur. Brunckius insigni audacia

κέντροισιν

posuit. Pauwi

σάγμασιν

in minore editione recepit Schutzius. Fefellit interpretes quod

ζεύγλαισι

σώμασιν

ablativorum potestate dicta putarunt, nec viderunt

σώμασιν

non de iumentorum, sed de sessorum qui iumentis inequitant corporibus esse accipiendum. Id ostendunt usitata in hac re verba

σωματηγός

εἰ

σωματηγεῖν

. Eustathius p. 1625, 40. de Aristophane grammatico,

ἀστράβαι δέ, φησίν, οἱ καταμόνας σωματηγοῦντες ἡμίονοι

. Hesychius in v.

ἀστράβη, οἳ δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον μὲν τὴν σωματηγὸν ἡμίονον οὕτως ἔλεγον· ἐνίοτε δὲ πάντα ἁπλῶς τὸ σωματηγοῦντα ὑποζύγια

. Εtym. Μ. p. 159, 54.

οἳ δὲ τὴν σωματηγὸν ἡμίονον ἀστράβην λέγουσιν

. Eadem verba in eodem vocabulo habet Suidas.

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-523

διάδοχοι:

διάδοχον

M. a pr. manu.

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-524

γένοινθ':

γένωντ'

Ven. 1. Bess.

γένωνται

Vind. 1. 3.

γένοινθ'

Μ. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri libri. Emendavit Dawesius in Misc. crit. p. 268 (481. ed. Kidd.).

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-525

ὑφ᾽ ἅρμα τ': Libri

ὑφ᾽ ἅρματ'

, praeter Aug. qui

ὑφ᾽ ἅρμα τ'

habet. Sic Turn. et Grotius in Excerptis p. 9. eodemque modo Dawesius quoque et Tyrwhittus emendarunt.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-526

θαλασσόπλαγκτα:

θαλασσόπλακτα

Vit. Lips. et a pr. manu M.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-527

ναυτίλων ὀχήματα:

ναυτιλόχων ὀχήματα

Μ.

470. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-528

ἐξευρὼν:

ἐξεῦρον

Lips. Aug. Ven. 1. Par. E. Bess. Vind. 2. 4. Rob.

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-529

βροτοῖσιν, αὐτὸς:

βροτοῖσιν αὐτὸς δ᾽ οὐκ

Lips. Aug. Par. B. Bess. Vind. 4. In Par. Β.

γρ. αὐτὸς οὐκ

adscriptum.

βροτοῖς αὐτὸς δ᾽ οὐκ

Rob.

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-530

σόφισμ᾽:

σοφισμάτων

Μ. superscripto a recentiore manu

ὅτω

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-531

αἰκὲς: Libri

ἀεικές

. Porsonus

αἰκές

. Restitutum hodie est

αἰκῶς

apud Sophoclem in El. 102. 216.

αἰκεῖς

ibidem v. 206.

αἰκέλιος

apud Theognidem v. 1344. et Euripidem in Androm. 131. atque in epigrammate appendicis Anthologiae Palatinae p. 791. Schol. Homeri ad Il. ΧΧΙΙ. 336.

ἀπὸ τοῦ αἰκέως, ὃ δηλοῖ τὸ αἰκιστικῶς, γίνεται αἰκῶς καὶ αἰκῶς. οἳ μὲν δισυλλάβως αὐτὸ προφέρονται, οἳ δὲ συνεστάλθαι φασί. περισπᾶται δέ. ἔστι γὰρ ἐκ τοῦ ἀἰκέως πεπονθός, ὃ σημαίνει τὸ αἰκιστικῶς καὶ χαλεπῶς

. Grammaticus in Bekkeri Anecd. p. 360, 26.

αἰκῶς, χαλεπῶς, δισυλλάβως, ἀπὸ τῆς αἰκίας. οὕτω Πλάτων

474-475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-532

πλανᾷ, κακὸς δ' ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν * κακοῖς* ἀθυμεῖς:

πλανᾷ

(πλανᾶι Μ.)

κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν ἀθυμεῖς

Μ. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 1. 2. 4. Rob.

πλάνα

Bess. Turn.

πλάνα

Ald.

πλάνη

Par. Β. D. Cantabr. 2. et a sec. manu Vind. 2. In Lips. superscriptum

γρ. πλάνῃ

. In Par. B. adnotata et

πλάνα

πλανᾷ

. Brunckius

πλάνῃ

recepit, ut iungerentur

πέπονθας αἰκὲς πῆμ' ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλάνῃ

. Scholiastae et

πλάνα

πλανᾷ

memorant, hoc posterius si scribatur, construi volentes

πέπονθας αἰκὲς πῆμα· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ

. Id admiserunt Porsonus alique. Aliam viam ingressus Reisigio auctore in comm. crit. ad Oed. Col. p. 366. Wellauerus interpunxit

πέπονθας αἰκὲς πῆμ', ἀποσφαλεὶς φρενῶν· πλανᾷ, κακὸς δ᾽ ἰατρὸς ὡς τις etc

. Eo modo quum se tollere vitium putabat Reisigius, satis esse existimans, si

φρενῶν

finiret sententiam, removit vitium quod nullum erat, intulit autem pro eo tria non levia, inutile verbum

πλανᾷ

, inconcinnam dictionem, non aptam sententiam. Nec potest comparari Euripidis versus in Bacchis 359. quem sic interpungi iubet,

μέμηνας ἤδη καὶ πρίν· ἐξέστης φρενῶν

. At haec sententia absurda est. Hoc ibi dicit Tiresias, insanis etiam prius quam correptus es insania. Apud Aeschylum illa pessima ratio est, interpungi

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽· ἀποσφαλεὶς φρενῶν πλανᾷ

. Nam sic harum sententiarum posterior explicatio esset prioris, eaque prior reprehensionem contineret Promethei eamque verbis enuntiatam gravissimis. Id vero et a moribus chori alienissimum est, neque convenit cum iis, quae Prometheus modo dixerat. Melior Brunckii ratio est. Sed videtur tamen

πλάνῃ

vel

πλανᾷ

integrandis versibus additum esse. Scripsisse Aeschylum puto

πέπονθας αἰκὲς πῆμ᾽ ἀποσφαλεὶς φρενῶν, κακὸς δὲ ἰατρὸς ὥς τις ἐς νόσον πεσὼν κακοῖς ἀθυμεῖς

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-533

ὥς τις:

ὅστις

G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. 1. Bess. Ald. Rob.

ὥστις

Μ. Vit. (non ὥστε) atque ita Turn.

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἰάσιμος:

ἰάσημος

ἰάσιμον

Colb. 2. Bess. Ald. In Vit. a prima manu correctio facta, sed dignosci non potest

, an

sit mutatum.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-535

μου:

μοί

G. Vit. aliique codices. In G. Vit.

μου

explicandi caussa superscriptum est.

μου

Lips. Aug.

μοῦ

M. aliique et editiones.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-536

θαυμάσει:

θαυμάσῃ

libri praeter Ven. 3. Turn. qui habent

θαυμάσῃς

, quod superscriptum in Par. A. B.

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-537

οἷας:

superest a prima manu in M. Recentiores duae manus fecerunt una

οἵας

, altera

οἱᾶς

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-538

πόρους:

πόρους

M. Vit. aliique et Rob.

δόλους

G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

δόλους

τέχνας

adscriptum fuisse credibile est. Hesychius

τέχνη, ἐπιστήμη ἢ δόλος

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-539

ἐς:

ἐς

Lips. Par. A. B. aliique.

εἰς

M. G. Vit.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-540

οὔτε:

οὐδὲ

G. Lips. edd. vett. Recte Brunckius cum Par. A. B. Arund. Cantabr. 2.

οὔτε

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-541

οὐ χριστόν:

οὐ χριστὸν

a pr. manu habuisse videtur M.

οὐδὲ χριστὸν

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-542

οὐδὲ πιστόν:

οὐ πιστὸν

Lips. Aug. Colb. 1. Cantabr. 2. sed in Lips.

δὲ

superscriptum.

οὐ πιότατον

Vit. Par. B. C.

οὐδὲ πιστὸν

M. G. et pro varia lectione Par. B. atque sic edd. vett. Quater

πιστὰ φάρμακα

ex Aeschylo commemoravit Eustathius, p. 464, 37. 1050, 49. 1193, 22. 1554, 45: tum scholia in Iliadem in Crameri Anecd. Par. III. 200, 13. 283, 1.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-543

χρείᾳ:

χρείαν

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-544

κατεσκέλλοντο:

κατεσκέλοντο

Lips.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-545

πρίν:

πρίν

M. G. Vit. aliique et Rob.

πρὶν

Par. A. B. Ald. Turn.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-546

σφισιν:

σφισιν

Μ.

σφίσι

Lips. Ceteri

σφίσιν

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-547

ἠπίων:

ἡπιῶν

Lips.

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-548

ἀκεσμάτων:

χερασμάτων

diversa lectio in Par. B. et in margine Aldinae apud Morellium.

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-549

ἐξαμύνονται:

ἀμείβονται

G. Bess. Ald. et pro varia lectione in Par. B. in quo ad

αἷς

adscriptum

γρ. αἷς

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-550

τρόπους δὲ:

τρόπους τε

Μ.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-551

ἐστοίχισα:

ἐστοίχησα

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-552

τε:

τε

omittit Vit.

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-553

γαμψωνύχων:

γαμψονύχων

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-554

τε:

τε

omittunt G. Bess. Ald. Rob. non Vit. ut ait Blomfieldius.

491. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-555

εὐωνύμους τε:

εὐώνυμοί τε

G. Rob. Exquisitiorem scripturam

εὐωνύμους τε

praebent M. Vit. Lips. multique alii et Ald.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-556

στέργηθρα:

στέργη θρα

(non στέργητρα), erasa post

littera et

post

a sec. manu addito, M.

στέργητρα

Colb. 2. Par. N.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-557

συνεδρίαι:

συνεδρίαι

, litteris

δρ

a sec. manu in litura scriptis, M.

συνοδίαι

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-558

λειότητα:

τε λειότητα

coniunctim M. Lips. sed in M. secunda manus divisit.

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-559

χροιὰν:

χροίαν

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-560

δαίμοσιν:

δαίμοσι

M. G. Vit. Lips. Aug. edd. vett. Emendate Grotius in Excerptis p. 11. Post hunc versum credo unum excidisse. Nam non solum copula deest, sed etiam fellis color et forma res alienae sunt. Nihil enim, quod sciam, nisi ruptura fellis spectabatur, de qua Sophocles in Antigona v. 1009.

μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-561

κνίσῃ τε:

κνίσῃ τε

Μ. G.

κνήσσῃ

Par. G. Ceteri

κνίσσῃ τε

. Attigit hunc quoque locum I. H. Vossius in famosa illa de ossibus disputatione, in qua Heynium adortus in Epistolis mythologicis 38-40. sive secundae editionis ep. 76-78. demonstrare conatus est sola ossa femorum adipe tecta diis esse oblata, qui mos Hesiodo teste a celebrato illo Promethei dolo originem duxerit, eaque ossa

μηρία

μῆρα

ab Homero, non

μηροὺς

appellari. Aperuit Vossii errores Schneiderus in Lexico in v.

μηρίον

, cui assensus est censor Iliadis ab Heynio editae in Bibliotheca Germanica vol. XCIV. part. 1. p. 27. seq. quae censura separatim deinde edita est Berolini et Stettini a. 1805. in eandemque sententiam disputavit Nitzschius in commentariis ad Od. III. 456. Verissime Schneiderus. Iuvabit tamen de vocabulis istis omnique illa Vossii opinione paullo dicere explicatius. Ac

μηρίον

quidem proprie est os femoris,

μηρός

autem totum femur, i. e. os una cum carne qua est circumdatum. Sic etiam in hoc Herodoti III. 103.

κάμηλος ἐν τοῖσι ὀπισθίοισι σκέλεσι ἔχει τέσσερας μηροὺς καὶ γόνατα τέσσερα

. Nimirum in quoque pede duo femora duoque genua numerat. Coxendix enim cameli longior quam equi est, in quo ossa non pauciora nec femora quam in camelo sunt, sed non ut separatum femur conspicua coxendix.

Μηροί

autem pluralem habent etiam neutrius generis

μῆρα

, significatione congruentem cum vocabulo

μηρία

. Itaque obtinuit, ut, quum haec tria nomina in sacris promiscue de femore victimae usurparentur, non dicerentur

μηρία

μῆρα

de vivis sive hominibus sive aliis animantibus, sed

μηροί

. Legitur quidem in carmine quod inter Theocritea est XXV. v. 269. de Hercule leonem Nemeaeum sufflocante

πλευρῇσί τε μῆρ᾽ ἐφύλασσον

. Quae verba non mirum est explicata esse ineptissime, quia omni sensu carent. Egregie quid requireretur perspexit Briggsius,

μηροισί τε πλεύρ' ἐφύλασσον

. Apud Bionem in lamentatione Adonidis v. 84. ubi unus Amorum

μηρία λούειν

Adonidis dicitur, vereor ne scribendum sit

ὃ δὲ μηρὸν λούει

. Sed etsi et

μηρία

μῆρα

proprie nihil nisi ossa significant, tamen non est ab usu horum vocabulorum carnium notatio exclusa, in quam rem non ambiguum documentum Schneiderus attulit illud quod refert Athenaeus IV. p. 154. B. ex Posidonio,

τὸ δὲ παλαιόν φησιν ὅτι παρατεθέντων κωλήνων τὸ μηρίον ὁ κράτιστος ἐλάμβανεν, εἰ δέ τις ἕτερος ἀντιποιήσαιτο, συνίσταντο μονομαχήσοντες μέχρι θανάτου

. Quo loco usus est Eustathius p. 1606, 13. ut ostenderet

ὅτι οὐ νῶτα μόνον, ἀλλὰ καὶ μῆρα ἦν περισπούδαστα

. Quod si, ut Schneiderus docuit, non solum Homerus in sacris promiscue

μηρία, μῆρα, μηρούς

dicit, sed etiam apud alios scriptores

μηροί

diis sacrificari perhibentur, ut apud Sophoclem Ant. 1011. et saepius apud Pausaniam, veluti I. 24, 2. II. 10, 1. 5. 11, 7. V. 13, 8. 9. apertum est aut

μηροὶ

non proprie dici, si sola sunt ossa intelligenda, aut

μηρία

non proprium significatum retinere, si, quemadmodum apud Posidonium, os cum sua carne eo vocabulo comprehenditur. Tradunt enim grammatici

μηρία

esse

τὰ μηριαῖα ὀστᾶ

, ut Εtym. Μ. p. 585, 22. Quod Apollonius in lexico Homerico dicit,

μηρία, οὐχ ὡς ἡμεῖς, ἀλλὰ τὰ ἐκ τῶν μηρῶν ἐξαιρούμενα καὶ ἱεροθυτούμενα ὀστᾶ

(omnino enim

ὀστᾶ

ex Hesychio addendum), non indigere arbitror correctione quam Vossius p. 373. fecit, pro

οὐχ ὡς ἡμεῖς

scribi volens

οὐχ οἱ μηροί

, sed hoc dicere puto lexicographum, non usurpare Homerum eam vocem sic uti vulgo

μηρίον

bestiae mactatae os cum carne sua dicatur. Paullo aliter distinguit scholiastes Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 856, 11.

καὶ τὸ μηρίον διάφορον· μηρία γὰρ τὰ ἐναγιζόμενα τοῖς θεοῖς, μηροὶ δὲ τὰ μὴ οὕτως ἔχοντα

. Εt Etym. Μ. p. 585, 43.

διαφέρει γὰρ τὸ ἀρσενικὸν τοῦ οὐδετέρου, ὅτι τὸ μὲν ἀρσενικὸν ὁ ποιητὴς τίθησι καὶ ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “μηροὺς ἐξέταμον,” καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρωπείων, “μιάνθην αἵματι μηροί,” τὸ δὲ οὐδέτερον ἐπὶ τῶν ἁγιαζομένων, ὡς τὸ “αὐτὰρ ἐπεὶ κατὰ μῆρ' ἐκάη”

Ex his efficitur, nomina ista nihil ad rem facere, neque ex iis quidquam aut de nudis ossibus, aut de lumbis cum ipsa carne combustis posse colligi. At diserte testari putatur Hesiodus sola diis ossa esse oblata. Nam is quum in Theogonia v. 538. de Prometheo dixisset

τῷ μὲν γὰρ σάρκας τε καὶ ἔγκατα πίονι δημῷ ἐν ῥινῷ κατέθηκε, καλύψας γαστρὶ βοείῃ· τῷ δ᾽ αὖτ᾽ ὀστέα λευκὰ βοὸς δολίῃ ἐπὶ τέχνῃ εὐθετίσας κατέθηκε, καλύψας ἀργέτι δημῷ·

mox v. 556. addit

ἐκ τοῦ δ᾽ ἀθανάτοισιν ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων καίουσ᾽ ὀστέα λευκὰ θυηέντων ἐπὶ βωμῶν

. Dicatne hic id quod voluit Vossius an non dicat, aliunde certe quam ex eo colligi debet, quod

ὀστέα λευκά

appellat. Est enim illud perpetuum epitheton, quo utuntur poetae etiam ubi non potest de nudis ossibus cogitari, ut Il. XVI. 346.

τὸ δ᾽ ἀντικρὺ δόρυ χάλκεον ἐξεπέρησεν νέρθεν ὑπ' ἐγκεφάλοιο· κέασσε δ᾽ ἄρ᾽ ὀστέα λευκά

. Od. XI. 219.

ἀλλὰ τὰ μέν τε πυρὸς κρατερὸν μένος αἰθομένοιο δαμνᾷ, ἐπεί κεν πρῶτα λίπῃ λεύκ᾽ ὀστέα θυμός

. At, etiamsi epitheton eripuimus, res ipsa quam narrat Hesiodus ita pro Vossii opinione pugnare videtur, ut censor ille in Bibliotheca Germanica, quoniam Meconae illud Promethei sacrificium perhibetur factum esse, ritum illius loci proprium describi, non morem commemorari communem universae Graeciae existimaret. Id vero non credo eum cuiquam persuasisse: aperte enim obstat quod

ἐπὶ χθονὶ φῦλ᾽ ἀνθρώπων

ossa diis sacrificare poeta dicit. Et tamen, ut rectissime monet Nitzschius, non est credibile diis, quos hominum simillimos esse antiquitas credebat, ea esse oblata quae nemo convivis suis ad epulandum apponeret. Poterit, nisi fallor, hic nodus interpretando solvi. Nam tota haec de Promethei doloso sacrificio fabula eo videtur consilio excogitata esse, ut ostenderetur, cur institutum esset osseas potissimum partes hostiarum, lumbos et coxendicem, diis consecrare. Quum enim qui sacrificabant ipsi quoque partem hostiae et maximam quidem vindicarent, diis dabant ea quae instar aliquod essent totius victimae, ideoque componerentur ex ossibus, carne, adipe, visceribus. Ossa igitur ea principalem locum tenebant, quae et ipsa essent validissima ac fortissima et plurimam optimamque carnem haberent. Ea ex corpore victimae exsecabant: id enim significari, quum

μηροί

νel

μηρία ἐκτέμνεσθαι

dicuntur, perspexit Nitzschius. Veri igitur simillimum est coxendicem cum carne adhaerente esse combustam. Idque colligi posse videtur ex his Eustathii, haud dubie bonos auctores secuti, p. 134, 25.

ἔκαιον δὲ “δίπτυχα ποιοῦντες,” ἤγουν δίπλωμα τῇ πρὸς ἀλλήλους ἐπιθέσει τῶν μηρῶν, ἢ μάλιστα διπλοῦντες ἐν αὐτοῖς τὴν κνῖσαν. ἦν γὰρ σπουδὴ ὁλοκαυτωθῆναι τοὺς μηροὺς λαμπρῷ καταφλεχθέντας πυρί, ὡς εἴγε μὴ τοῦτο ἀπέβαινεν, ἀπαίσιον ἦν τοῖς Ἕλλησι τὸ γινόμενον, καὶ οὐκ ἐδόκουν καλλιερεῖν, ὁπηνίκα κατὰ τὴν τραγῳδίαν οἱ “μηροὶ καταρρυεῖς καλυπτῆς ἐξέκειντο πιμελῆς.” καὶ οὕτω μὲν τοὺς μηροὺς ὡς τι τίμιον ὡλοκαύτουν, ἐξαιροῦντες ἀπὸ τῶν ἄλλων τοῦ ζώου μερῶν, διὰ τὸ συντελεῖν τοῖς ζῴοις εἰς βάδισιν τε καὶ εἰς γένεσιν τῇ προέσει τοῦ σπέρματος. τῶν δὲ λοιπῶν τοῦ ζώου μελῶν μικρά τινα ἐκτέμνοντες, οἷόν τινας ἀπαρχὰς τοῦ ὅλου ζώου, ἐπετίθουν αὐτὰ τοῖς διπτύχοις, καὶ αὐτὸ ὠμοθετεῖν ἐκάλουν, τὸ τοῖς μηροῖς ὠμὰ πάντοθεν ἀκρωτηριάζοντας κρεάτων ἐπιτιθέναι τμήματα, ὡς δοκεῖν, κατὰ τοὺς παλαιούς, ὅλα οὕτω τὰ μέρη τοῦ ἱερείου καρποῦσθαι

. Comparari cum his potest scholiastes Ambrosianus ad Od. III. 470.

καλῶς ἀπὸ πάντων τῶν μερῶν τοῦ ζώου κόπτοντες ἐκάλυπτον τὰ κεκομμένα ἐν πιμελαῖς, μιᾶς κειμένης ἄνωθεν, ἄλλης δὲ κάτωθεν· ἃ καὶ δίπτυχα ὠνόμασαν· καὶ ἔθυον αὐτά, ἐπεὶ οὐκ ἦν ὅλον παντελῶς θύειν διὰ τὸ καὶ αὐτοὺς μέλλειν εὐωχεῖσθαι ἐκ τοῦ θυομένου. ἔκοπτον γοῦν ἐξ ὅλων τῶν μερῶν, ἵνα δοκῇ τὸ ὅλον θύεσθαι καὶ μὴ νομίζηται ἡ θυσία κολοβή

. Adde schol. ad Euripidis Phoen. 1256. ed. Matth. et Photium in v.

μασχαλίσματα

. Pausanias II. 10, 1. Herculem ab Sicyoniis partim ut deum, partim ut heroem coli narrans,

καὶ νῦν ἔτι, inquit, ἄρνα οἱ Σικυώνιοι σφάξαντες καὶ τοὺς μηροὺς ἐπὶ τῷ βωμῷ καύσαντες τὰ μὲν ἐσθίουσιν ὡς ἀπὸ ἱερείου, τὰ δὲ ὡς ἥρων τῶν χρεῶν ἐναγίζουσιν

. Apertum est autem, quum exciduntur femina, id et liberalius fieri posse et illiberalius. Nec mirandum, si sacerdotes, cui hominum generi quotidiano usu vilescere solet sacrorum religio, optimas carnium partes sibi servare didicerunt. Praeterea, ut Athenaeus dicit VIII. p. 364. Ε.

καὶ θύοντες μὲν τοῖς θεοῖς, ὀλίγιστα εἰς τὰς θυσίας καὶ τὰ τυχόντα δαπανῶμεν

, testem adhibens Menandrum in

Μέθῃ

, cuius versus tractavi in Opusc. IV. p. 385. seqq. Alia in hanc sententiam attulit Dobraeus ad Aristophanis Plutum v. 1115. Quod si quorum in hoc genere avaritia et illiberalitas a comicis perstringitur, quis non videt eos rem vehementer exaggerare? Vt Pherecrates in

Αὐτομόλοις

apud Clementem Alex. Strom. VII. p. 846. cuius laceri versus sic integrandi esse videntur,

ὅτε τοῖσι θεοῖς θύετε, πρώτιστ᾽ ἀποκρίνετε *τοῖς ἱερεῦσιν* τὸ νομιζόμενον· *κἄπειθ᾽* ὑμῖν (αἰσχύνη τοι τὸ κατειπεῖν) οὐ τὼ μηρὼ περιλέψαντες μέχρι βουβώνων *κρέα πάντα* καὶ τὴν ὀσφὺν κομιδῇ ψιλήν, λοιπὸν τὸν σπόνδυλον αὐτὸν ὥςπερ *οἴνῃ* ῥινήσαντες νέμεθ᾽ ὡςπερ τοῖς κυσὶν ἡμῖν· εἶτ᾽ ἀλλήλους αἰσχυνόμενοι θυλήμασι κρύπτετε πολλοῖς;

Eubuli autem versus in Semele, quos eodem loco affert Clemens, ita scribendi sunt,

πρῶτον μέν, ὅταν ἐμοί τι θύωσίν τινες, θύουσιν αἷμα, κύστιν· οὐ μὴ καρδίαν, μηδ᾽ ἐπιπόλαιον. οὐκ ἐγὼ γὰρ ἐσθίω γλύκιον οὐδὲν μηρίων;

Menander

Δυσκόλῳ

οἱ δὲ τὴν ὀσφὺν ἄκραν καὶ τὴν χολὴν ὀστᾶ τ᾽ ἄβρωτα τοῖς θεοῖς ἐπιθέντες, αὐτοὶ τἄλλα καταπίνουσ' ἀεί

. Incertus poeta apud Clementem VIII. Strom. p. 719. (851.) et Porphyrium de abstinentia II. p. 207. et Cyrillum contra Iulianum IX. p. 306.

τίς ὧδε μῶρος καὶ λίαν ἀνειμένως εὔπιστος ἀνδρῶν, ὅςτις ἐλπίζει θεοὺς ὀστῶν ἀσάρκων καὶ χολῆς πυρουμένης, ἃ καὶ κυσὶν πεινῶσιν οὐχὶ βρώσιμα, χαίρειν ἀπαρχῇ καὶ γέρας λαχεῖν τόδε;

Hermippus apud scholiastam Aristophanis ad Aves v. 1406.

ἀνάπηρά σοι θύουσιν ἤδη βοίδια, Λεωτροφίδου λεπτότερα καὶ Θουμάντιδος

. Haec omnia tantum abest ut ostendant sola ossa diis sacrificata esse, ut prodant carnis plus quam fas esset resectum esse ab iis qui eam ipsi comedere malebant. Neque, opinor, si nihil nisi ossa accepissent dii, quereretur apud Aristophanem in Pluto v. 1129. esuriens Mercurius

οἴμοι δὲ κωλῆς ἧς ἐγὼ κατήσθιον

, nec diceret mox v. 1137.

εἴ μοι πορίσας ἄρτον τίν' εὖ πεπεμμένον δοίης καταφαγεῖν καὶ κρέας νεανικὸν ὧν θύεθ᾽ ὑμεῖς ἔνδον

. Nam quod scholiastes ad versum 1129. dicit,

διαβάλλει οὖν ὡς ὀστέα τοῖς θεοῖς προςφέροντας

, non alio spectare videtur, quam ad partes eas hostiarum, quae plus ossium quam carnis habent. Omnino autem illa scholiastae explicatio neque cum praecedentibus neque cum sequentibus bene conciliari potest. Itaque etiam in Pace v. 1020. non de solis ossibus locutus videtur poeta, quum scriberet

ἀλλ᾽ εἴσω φέρων, θύσας, τὰ μηρί᾽ ἐξελὼν δεῖρ᾽ ἔκφερε, χοὔτω τὸ πρόβατον τῷ χορηγῷ σώζεται

. Quare ne apud Homerum quidem

πίονα μηρία

, aut

μηρία πιότατα ταύρων τε καὶ αἰγῶν

apud Lucianum in Timone c. 9. aut

πιανθέντα μηρία

apud Theocritum XVII. 126. propter adipem, quo involvebantur, sed propterea, quod pinguium hostiarum essent, dici videntur. Ex his consequitur non magnopere vituperandum esse Nonnum, qui sacrum, quod in tertio libro Odysseae descriptum est, imitatus V. 21. scripserit

καὶ εὐφνέων κρέα μερῶν ὠμὰ διατμήξας ἐκαλύψατο δίζυγι δημῷ, μιστύλλων κατὰ βαιόν

, licet ille minus accurate veterem morem expresserit. Interdum etiam homines famelici quae diis destinata essent sibi ipsis auferebant, in quam rem scriptum est epigramma Automedontis in Anthol. Pal. vol. II. p. 409. Ceterum non possum silentio praeterire duo argumenta, quae sententiae suae firmandae caussa attulit Vossius. Quorum alterum p. 375. ridiculum est, canem, a cuius facto Cynosarges nomen habeat, ossa quidem duo adipe involuta asportare, non autem si caro integra adhaesisset, potuisse. Alterum autem plane hue non pertinet, quod p. 377. attigit, Mercurium in hymno Homerico v. 137. combussisse

οὐλόποδ᾽, οὐλοκάρηνα

, quod ille fecisse dicitur, ne furti ullum superesset vestigium. Neque vero probari posse arbitror, quod idem Vossius p. 372. in his Apollonii Rhodii II. 698.

ἐκ δέ νυ πάντων εὐαγέως ἱερῷ ἀνὰ διπλόα μηρία βωμῷ καῖον

, de ossibus duplici adipe involutis, quod etiam aliis placuit, interpretatur. Aperte enim ipsa verba ostendunt duo ex quaque hostia femora intelligi. Ceterum quod Aeschylus

μακρὰν ὀσφύν

dicit, caussa haec est, quod ea pars etiam caudam comprehendebat: unde apud Clementem Eubulus

αὐτοῖς δὲ τοῖς θεοῖσι τὴν κέρκον μόνην καὶ μηρόν, ὥςπερ παιδερασταῖς, θύετε·

quod non ex omni parte intellexisse videtur Vossius p. 373. Itaque inutilis est Reisigii coniectura

χαμ' ἄκραν ὀσφύν

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-562

πυρώσας:

πυράσας

Lips. Aug.

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-563

θνητούς:

θνητά

, superscripto

ούς

, Vit.

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-564

φλογωπὰ σήματα: Ad

φλογωπὰ σήματα

quod attinet, v. Valcken. ad Phoen. 1261. et Musgr. ad eiusdem fabulae v. 1290. 1291.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-565

ἐξωμμάτωσα:

ἐξωμάτωσα

Lips.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-566

ἐπάργεμα: Eustathius p. 427, 37.

ἀργὸν γὰρ τὸ λευκόν. ὅθεν καὶ ἐπάργεμον πάθος ὀφθαλμοῦ τὸ κοινῶς λεγόμενον λεύκωμα, ὡς που καὶ Αἰσχύλος παραδηλοῖ

. Idem p. 1430, 60.

καὶ ἄργεμος, νόσος ὀμμάτων ἀφ' οὗ ἄργεια κατὰ Δίδυμον τὰ ἐπὶ ὀφθαλμῶν λευκώματα, ὧν μνήμη τῷ Αἰσχύλῳ ἐν τῷ “πρόσθεν ὄντ᾽ ἐπάργεμα.”

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-567

δὴ ταῦτ'· ἔνερθε:

δὴ ταῦτ᾽ ἔνερθεν

Lips.

δὴ ταῦτα ἔνερθεν

δῆτ᾽ ἔνερθε

, a rec. manu ad priorem vocem

, ad alteram

superscripto, Vit.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-568

κεκρυμμέν':

κεκομμένα δ'

sic Lips.

κεκρημένα

Aug.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-569

σίδηρον:

σίδηρον

Μ.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-570

χρυσόν τε τίς:

χρυσὸν δὲ τίς

M. G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.

χρυσὸν τὲ τὶς

Rob.

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-571

οἶδα:

οἶδ᾽ εἰ μὴ

Vit. et alii nonnulli.

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-572

φλῦσαι:

φλύσαι

Μ.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-573

μύθῳ:

λόγῳ

Lips. Vind. 1. 4. sed in Lips. superscriptum

μύθῳ

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-574

πάντα:

πάντα

G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. vett.

ταῦτα

M. Arund. Cantabr. 2. Ven. 1. Bess.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-575

συλλήβδην:

συλλήβην

Vit.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-576

μάθε:

μάθοις

G. Vit. aliique nonnulli, sed in G. superscriptum

μάθε

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-577

μὴ νῦν:

μὴ νῦν

Scaliger et Porsonus.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-578

ἰσχύσειν:

ἰσχύσει

Μ. G. sed in M. secunda manus

adscripsit.

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-579

πω:

που

, superscripto

, Lips. Vnde

πουω

Aug.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-580

κρᾶναι:

κράναι

Lips. Aug.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-581

δὲ:

δὲ

omittit G.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-582

καμφθεὶς:

καμφθεὶς

, post

superscripto a sec. manu

, Μ.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-583

δεσμὰ:

δεσμὸν

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-584

φυγγάνω:

φυγγανῶ

G. cum glossa

ἐκφευξούμαι

, et Vind. 1. 3. V. ad v. 527.

θιγγάνω

Lips. Aug.

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-585

Ἐρινύες:

ἐρινύες

Μ. Ceteri quod sciam libri

ἐριννύες

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-586

ἄρα Ζεύς:

ἄρα ζεὺς

Μ. Vit. Lips. Aug. Ven. 1. 2. Bess.

ἆρα ζεὺς

G. aliique et Rob.

ἆρ᾽ ὁ ζεὺς

Ald.

ἄρ᾽ ὁ ζεὺς

Ven. 3. Turn.

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-587

ἐκφύγοι γε:

ἐκφύγοι γε

M. Rob. Turn.

ἐκφύγοιτε

Ald.

ἐκφύγοιτο

G. Lips. Aug. et pauci alii.

ἐκφύγῃ γε

Vit. aliique.

ἐκφύγῃ τε

nonnulli.

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-588

πλὴν ἀεὶ κρατεῖν:

πρὶν ἀεικρατεῖν

Μ.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-589

τοῦτ᾽ οὐκ ἂν ἐκπύθοιο:

τοῦτ᾽ οὐκ ἂν οὖν

(

οὐκ ἂν δὴ

Μ.)

πύθοιο

Μ. edd. vett.

οὖν

omittunt G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. Par. E. Vind. 2. Brunckius

τοῦτ᾽ οὐκέτ᾽ ἂν πύθοιο

, non monito lectore. Id Vind. 1. 3. habent, atque in Colb. 2. Cantabr. 1. 2. scriptum

οὐκ ἔτ᾽ ἄν

. Diu est quum utramque scripturam a metricis profectam, Aeschylum autem

τοῦτ᾽ οὐκ ἂν ἐκπύθοιο

scripsisse credidi. Idque postea repertum est in Ven. 3.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-590

μηδὲ:

μὴ δὲ

M. G. Lips. Aug.

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-591

τόνδε δ᾽ οὐδαμῶς:

τόνδ᾽ οὐδαμῶς

G. Vit.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-592

ὅσον μάλιστα:

ὅσον τάχιστα

Par. L. Cantabr. 1.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-593

δύας:

δύας

Μ. aliique et Ald. Turn.

βίας

G. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-594

ἐκφυγγάνω:

ἐκφυγγάνω

Vit. Lips. Aug. In M. prius scriptum fuit

συφυγγάνω

, quod eadem manus in

ἐκφυγγάνω

mutavit.

ἐκφυγγανῶ

G. Vind. 1. 3. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 95, 17.

ἐκφυγγάνω· Δίφιλος Εὐνούχῳ

528. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-595

μηδάμ᾽ ὁ πάντα:

μὴδ᾽ ἅμ᾽ ὁ πάντα

Lips.

μὴδ᾽ ἅμὰ πάντα

Aug.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-596

θεῖτ':

θεῖτο

M. Vit. aliique et Ald.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-597

ἐλινύσαιμι:

ἐλινύσαιμι

M. Vit. Rob.

ἐλλίνεσαιμι

ἐλίνεσαι

Lips. Aug.

λυμανέαν

Ald. Turn.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-598

ὁσίαις:

ὁσίαι

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-599

θοίναις ποτινισσομένα:

θοίναις ποτινισομένα

Μ.

ποτινισσομένα θοίναις

Lips. Aug.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-600

βουφόνοις:

βουφώνοις

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-601

Ὠκεανοῦ: Codices et Ald. Rob.

Ὠκεανοῦ

. Ex Turnebi editione manavit

Ὠκεανοῖο

. Id non tenuissent editores, si cognitas habuissent leges huius Dorici metrorum generis. Blomfieldius rectius tacuisset quod sine iudicio scripsit Porsonus Hesychium hic legisse

Ὠκεανοῖο

. Nam sic ille,

Ὠκεανοῖο πόρον, τὸν ἀέρα, εἰς ὃν αἱ ψυχαὶ τῶν τελευτώντων ἀποχωροῦσιν

. Quae quid ad Aeschylum?

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-602

ἀλλά μοι τοῦτ': Omnes libri

ἀλλά μοι

. Deinde

τόδ' ἐμμένοι

G. Vit. ceterique plerique codices et Rob. Ita etiam M. sed ut

τ'

prius a manu secunda additum sit.

τόδε μένοι

Lips. Aug. Bess. Ald. Turn.

τόδ' ἐμμένει

Cantabr. 2. Par. F. K.

τόδ' ἐμμένη

Par. D.

μοι δ᾽ ἐμμένοι

Par. E. Quaesiverunt metri vitium critici in versu antistrophico. Sed neque iustam responsionem restituere potuerunt, et numeri potius stropham corrigendam esse ostendunt. Quare

ἀλλά

μάλα

mutavi,

τόδ

autem in

τοῦτ'

, idque etiam propterea praestat, quod

τόδε

fere ad sequentia refertur.

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-603

ἁδύ: Libri

ἁδύ

. Restitui Doricam formam.

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-604

θαρσαλέαις:

θαρσαλέαις

Lips.

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-605

τείνειν:

τείνειν

M. a prima manu: recentior priori syllabae

, alteri

superscripsit.

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-606

εὐφροσύναις:

εὐφροσύνῃ

, sed ab eadem manu superscripto

αις

, Vit.

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-607

δερκομένα:

δερκομένα

M. G. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1. Ven. 2. Par. A. B. C. N.

δερκομένη

editiones.

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-608

μόχθοις:

μόχθοις

ultimis duabus litteris a sec. manu M. Metra ostendunt deesse hic quattuor syllabas paeonem tertium efficientes. Excidisse videtur adverbium crudeliter vel immiserabiliter significans.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-609

γνώμᾳ:

γνώμᾳ

M. et Mosq. 1.

γνώμῃ

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett. Sciens ignaris verae scripturae

αὐτόνῳ γνώμᾳ

adnumeror. V. ad v. 534.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-610

σέβει:

σέβη

vel

σέβῃ

libri.

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-611

θνητοὺς:

θνητούς

Lips. superscripto

, et ceteri.

θνητοῖς

Ald. Rob.

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-612

ἄχαρις χάρις:

ἄχαρις

(non χάρις)

ἄχαρις

Μ.

χάρις ἄχαρις

ceteri.

ἄχαρις χάρις

primus Turnebus. Alio sensu Plutarchus de Socratis genio p. 583. F.

καὶ μὴν οὐδὲ ἀργόν, ἔφη, καθισόμεθα φρουροῦντες οἴκοι τὸν πλοῦτον· ἄχαρις γὰρ ἂν οὕτως ἡ χάρις καὶ ἄτιμος ἡ κτῆσις

. Aeschylus, ut hic, sic Agam. 1510. Choeph. 40.

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-613

εἰπέ, ποῦ τις ἀλκά: Plene interpunxi ante

ὦ φίλος

. Nam quod Blomfieldio placet,

ὅπως

cum

εἰπέ

construendum esse, sententiam praebet alienam ab huius loci ratione. Tantum abest enim ut chorus expediri sibi velit quomodo homines ingrati esse potuerint, ut id in illa eorum imbecillitate non posse non ita esse ipse fateatur. Scholiastarum alii

ὅπως

per

ἐπεί

explicant, alii vel interpretantur

φέρε

per

σκόπει

, vel intelligi hoc verbum volunt. Et profecto haec debet in his verbis sententia esse, en, ut ingrata gratia est. Recte

εἰπὲ ποῦ τίς ἀλκά

cum duplici interrogatione Vit.

εἰπὲ ποῦ τις ἀλκά

M. G. et Lips. in quo fuerat

ἀλκή

: male lectis litteris

εἰπὲ ποῦ τις ἀλληλὰ

Aug.

εἰπέ που τις

Ald. Rob.

εἰπέ που τίς

Turn. quod ineptissime dictum.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-614

ἐφαμερίων:

ἐφαμέρων

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-615

ὀλιγοδρανίαν:

ὀλιγοδρανίαν

Μ. G. aliique.

ὀλιγοδρανειαν

Vit.

ὀλιγοδρανίᾳ

Lips. Aug. edd. vett.

ὀλιγοδρανοῦσαν

non in G. est, sed commemoratum a Turnebo.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-616

ἄκικυν:

ἄκικυν

ultimis tribus litteris a sec. manu M.

547. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-617

ᾧ: Quoniam in antistrophico versu libri habent

καὶ λέχος σὸν ὑμεναίουν

, erat quum putarem

ἰσόνειρον

ex interpretatione receptum esse pro

ὑπνόνειρον

. Sic enim talia explicant grammatici, similiterque in Choeph. v. 316.

ἰσόμοιρον

male scriptum est pro

ἀντίμοιρον

. Atque iussit ita scribi Reisigius in enarratione Oed. Col. ad v. 186. Nihil valet ad defendendam productam in

ἰσόνειρον

primam syllabam comparatum a Dindorfio

ἰσόθεος

, nec Pindari

ἰσοδαίμων

accipio. Sed ut antistrophicum potius versum emendemus numerorum ratio admonet, quae versum Anacreonteum eo magis commendat, quod, si hi trochaei essent, parum scite

καὶ

in antistrophico versu graviorem ictum haberet.

ᾧ

in litura, a sec. manu scripto, ut sub litura

apparere videatur, M. G.

ᾧ

, superscripto

, Lips.

αἷς

Colb. 1. Bess. Ald.

ὃ

Rob. Turn. Omittit hoc pronomen Vit.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-618

ἀλαὸν * δέδεται*: Deesse verbum post

ἀλαὸν

Brunckius vidit. Intercidisse autem tale quale

δέδεται

est, quod posui, non solum metra, sed oratio quoque arguit, quae si

ἐστὶ

intelligendum esset, quod supplent scholiastae, prosae quam poesi esset similior. Vel hanc ob caussam non potest admitti quod Dindorfius Aeschylum scripsisse putat,

ἀλαὸν γένος ἐμπεποδισμένον; οὔποτε θνατῶν τὴν Διὸς ἁρμονίαν ἀνδρῶν παρεξίασι βουλαί

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-619

οὔπως: Libri

οὔποτε

, quod non dubitavi in

οὔπω

mutare, metri antistrophici indicio.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-620

θνατῶν:

θνητῶν

G. Quum in antistrophico versu iambus sit, vereor ne

βροτῶν

scribendum sit.

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-621

ἔμαθον τάδε σὰς:

ἔμαθον δὲ τὰς σὰς

Vit.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-622

διαμφίδιον: Hesychius

διαμφίδιον μέλος, ἀλλοῖον, διαπαντὸς κεχωρισμένον· ἀμφίς γὰρ χωρίς· Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

. Ne quis in articulo haereat, aut

τὸ διαμφίδιον

putet pro

διαμφιδίως

dici, qua Theocrito familiari ratione loquendi non utuntur tragici, moneo, poetam, quum dicere in animo haberet

τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προςέπτα, ὅτε ὑμεναίουν

, in medio explicandae sententiae caussa inserere

τόδ', ἐκεῖνο δέ

. Vsurpatum

διαμφίς

Dionysio periegetae v. 5. 903. 1136.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-623

μέλος:

μέλεις

Lips.

553-554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-624

τόδ', ἐκεῖνό θ᾽, ὅτ᾽ ἀμφὶ λουτρὰ καὶ λέχος σὸν:

τόδ' λουτρὰ καὶ

omittit Lips. in quo praecedens versus ultimus paginae est.

ἐκεῖν᾽ ὅτε τότ'

Μ.

ἐκεῖνό τε, ὅτ'

ἐκεῖνό τε ὅ,τ᾽

Colb. 2.

ἐκεῖν᾽ ὅτ'

Vit. aliique.

ἐκεῖν᾽ ὅτε τ'

Ven. 2. aliique.

ἐκείνωτε ὅτ'

Ald.

ἐκεῖνογε ὅτ'

Rob.

ἐκεῖνό θ' ὅ,το

Victorius.

ἐκεῖνό θ' ὅτ'

Brunckius.

λουτρὰ καὶ λέχος σὸν

M. Vit. aliique et Rob.

λοετρὰ καὶ λέχος σὸν

(

σοι

G.) G. Par. B. Bess. Ald.

λουτρά τε καὶ λέχος σὸν

Cantabr. 1.

λοετρά τε καὶ λέχος σὺν

Turn. Mutavi haec ita ut cum strophico versu congruerent. Non habeo fidem Photio dicenti

ὑμεναιοῦν, τὸ ᾄδειν τὸν ὑμέναιον καὶ συνάπτειν τὸν γάμον

, sed prius illud

ὑμεναιεῖν

dici analogia postulat. Quod apud Aristophanem est in Pace v. 1076. 1112.

πρίν κεν λύκος οἶν ὑμεναιοῖ

, recte explicat scholiastes

εἰς γάμους ἄγοιτο

. Eodem modo Theocritus XXII. 179.

ὑμεναιώσουσι δὲ κούρας τάςδε

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-625

ἰότατι:

ἰότατι

M. Vit. aliique.

ἰότητι

G. Lips. Aug. edd. vett.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-626

γάμων:

γάμον

Lips.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-627

ὅτε τὰν:

ὅτε τὴν ὁμοπάτριον

post

ἕδνοις ἤγαγες Ἡσιόναν

, duorum versiculorum sedibus permutatis, Ald. Rob. Turn.

τὰν

, superscripto

, Lips. Id negligentius adspectum fecit ut in Aug.

τ'

scriberetur.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-628

ἄγαγες:

ἤγαγες

G. Lips. Aug. Ald. Turn.

ἄγαγες

M. Vit. aliique et Rob.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-629

Ἡσιόναν:

Ἡσιόναν

etiam M. sed ut recentior manus

fecerit.

Ἡσιόναν

, superscripto

, Lips.

Ἡσιόνην

in litura G. De Hesiona nihil constat, nisi quod Tzetzes ad Lycophr. 1283. narrat, ex illa vel Axiothea Prometheo natum esse Deucalionem. Scholiastarum Aeschyli alii eam Oceani et Tethyis filiam fuisse commenti sunt,

ὁμοπάτριον

eam chori dici existimantes, alii sororem Promethei illo nomine vocari intellexerunt. Apud scholiastam Euripidis ad Phoen. 1129. ed. Matth. Hesiona ex Atlante mater est Electrae. Sapienter vero, quisquis ille fuit, qui Hesionam Promethei uxorem fecit. Compositum enim videtur hoc nomen ex iis verbis ex quibus sunt

ἵημι

ὄνησις

, ut significetur quae utilitates mittit.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-630

πιθὼν:

πείθων

a pr. manu M. Recentior manus

πιθὼν

fecit.

ποθῶν

, superscriptο

, Vit.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-631

λεύσσειν:

λεύσειν

G. Vit. et a pr. manu M.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-632

χαλινοῖς:

χαλινοῖσιν

M. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.

χαλινοῖσι

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-633

ἐν πετρίνοισιν:

ἐν πετρίνοισι

, superscripto a sec. manu

τοῖς ὀρείοις

, Μ.

ἐν πετρίνοισι

, addito minutis litteris

τοῖς ὀρείοισι

, superscripto

τοῖς ὀρεινοῖς

, ad

πετρίνοισι

autem

ὀρείοις

, Vit.

ἐν πετρίνοισι τοῖς ὀρείοις

Lips. Aug. aliique et Ald. Rob.

ἐν πετρίνοισιν ὀρείοις

alii.

πετρίνοισι τοῖς ὀρείοις

, omisso

ἐν

, et facta correctione

πέτρῃσι

, G.

ἐν πετρίνοισι τοῖσιν ὀρείοις

Turn. Codicis M. scripturam dedit Victorius.

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-634

ἀμπλακίας:

ἀμπλακίας

M. G. Vit. Lips. Aug. aliique.

ἀμπλακίης

quattuor Vind. et edd. vett.

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-635

ποινὰς:

ποινὰς

M. aliique et Ald.

ποινᾶς

Vit. Aug. aliique et Turn.

ποινὰς

Par. E.

ποινᾶς

Rob. et a pr. manu G.

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-636

ὀλέκει:

ὀλέκεις

atque ita a sec. manu G.

ὀλέκῃ

Par. E.

ὀλέσῃ

Colb. 2. Ceteri

ὀλέκῃ

vel

ὀλέκη

. Gravius verbum

ὀλέκει

comprehendit in se

τίνεις

561. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-637

ὅπῃ:

ὅποι

M. G. Ven. 3. Ceteri recte

ὅπῃ

, quod etiam Vit. e correctione primae manus habet, quae prius

ὅπου

scripsisse videtur.

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-638

γῆς:

γῆς ἀ

Ven. 3. Vind. 1.

γῆς

Vit. Lips. Aug. aliique.

γᾶς

M. G. edd. vett.

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-639

ἔα ἔα, ἦ ἔα·:

ἔα ἔα, ἔα ἔα

Vit. Lips. Ald. Rob. et sic etiam M.

ἔα ἔα, ἔα ἔα

Turn.

ἔ, ἔ

Colb. 1. Par. H.

ἔα ἔα, ἔ ἔ

γρ. ἔα, ἔα

Par. B.

ἔ ἔ ἔ ἔ

G. pro his interiectionibus omnibus, superscripto

φεῦ φεῦ

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-640

με τὰν τάλαιναν:

mutatione facta a sec. manu M. Quid prima scripserit dispici nequit.

με τάλαιναν

M. Vit. G. edd. vett.

με τὴν τάλαιναν

Lips. Aug. Ven. 3. Cantabr. 2.

με τὴν τάλαιναν

Cant. 1.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-641

οἶστρος:

οἴστροις

a pr. manu M. Recentior fecit

οἶστρος

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-642

ἄλευε δᾶ:

ἄλευ᾽ ἀ δᾶ

, litteris

λευ

in litura, circumflexo in

ἀ

a sec. manu addito, M.

ἄλευ᾽ ἢ δᾶ

adnotatum ex Par. N. memoratque

ἀ δᾶ

Turnebus.

ἀλευάδα

Lips. Aug. Cantabr. 1. Par. N. In Lips. supra scriptum

γρ. ἄλευ᾽ ὦ γᾶ

. G. Vit. edd. vett.

ἄλευ᾽ ἐ δᾶ

. Etym. M. p. 60, 8.

ἀλευάδα εἴρηται ὡς τὸ φεύδα. οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν δᾶν λέγουσι καὶ δίαν, ὡς καὶ τὸν γνόφον δνόφον. φεύδα οὖν φεύγη. οὕτως οὖν καὶ τὸ ἀλευάδα ἀλέου δᾶ, τοῦ δᾶ ἀντὶ τοῦ γῆ κειμένου

. Apertum est et

φεῦ δᾶ

ẹt

φεῦ γᾶ

scribendum esse: tum corrigendum est

οἱ γὰρ Δωριεῖς τὴν γῆν γᾶν λέγουσι καὶ δᾶν

. Vltima verba in Etym. MS. Augustano sic scripta,

φεύδα ἤγουν φεύγη. οὕτως καὶ τὸ ἀλευάδα, τὸ δῶ ἀντὶ τοῦ γᾶ

. Scholiastae et

ἄλευ᾽ ἐ δᾶ

legi referunt et

ἀλευάδα

, credo ex hac ipsa scriptura Argum Aleuae filium fuisse colligentes. Quod Schleusnero in adnotationibus ad Etym. M. in mentem venit

ἄλευε δᾶ

, id adscivit Dindorfius, eiecto

φοβοῦμαι

, quod post

δᾶ

legebatur, tres trimetros catalecticos exhibens. Tantum autem abest ut id metri forma postulet, ut hoc metri genus, quod natura sua catalecticum est, non aptum sit continuatae orationi, minimeque tali in loco, qualis hic est, pleno motus et agitationis. Quod autem ad monstruosum illud

ἄλευ'

attinet, abusus est Dindorfius docta et scita observatione Elmsleii, qui in Diarii classici fasc. XV. p. 218. et Photii adnotatione illa,

παῦ τὸ παῦσαι λέγουσι μονοσυλλάβως

παῦ παῦε

restituit Aristophani in Eq. v. 821. et

παῖ παῖε

in Pace v. 1119. Apertum est in vulgari sermone, si iteraretur

παῦε παῖε

, vel

παῖε παῖε

, non mirum esse, si id pronuntiabant

παῦ παῦε, παῖ παῖε

. At aliis in imperativis, iisque non iteratis, et in oratione familiaris sermonis levitatem vitante quis credat talia umquam esse usurpata? Blomfieldius Monkii monitu edidit

ἄλευε δᾶ

, ut haec verba,

ἄλευε δᾶ, φοβοῦμαι

, unum versum efficerent, quem praecederet dimeter iambicus. Sed ita descriptis versibus certo Aeschylus

ἄλευ᾽ ὦ δᾶ

praetulisset, antispasto et Bacchio coniunctis. Et sic Scholefieldius. His verbis,

ἄλευε δᾶ

, finiri trimetrum, et quod sequitur

φοβοῦμαι

delendum esse iam olim suspicatus sum, et delevit Dindorfius, de constructione conferri iubens quae Matthiae ad Euripidis Hec. 950. adnotavit. Omittunt autem

φοβοῦμαι

soli Vind. 2. 4. quod verbum post

δᾶ

ceteri libri omnes habent legitque Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 400. C.

βούταν δὲ καλεῖ τὸν πανόπτην Ἄργον ὁ τραγικὸς Αἰσχύλος, ἤτοι βουκόλον, ὡς ἐπιστατοῦντα καὶ ἑπόμενον τῇ Ἰοῖ τῇ θυγατρὶ τοῦ Ἰνάχου. φέρει γὰρ αὐτὴν λέγουσαν οὑτωσί, “φοβοῦμαι τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν.”

Huius quidem non magna auctoritas est: nec dubitandum videtur quin

φοβοῦμαι

ab explicatore sit adiectum, qui in constructione haesitaret qua

εἰςορῶσα

εἰ

χρίει με οἶστρος

coniuncta sunt, quasi dictum esset

οἰστροῦμαι

. Confirmatur haec sententia eo quod alii constructionem, quam expedire nesciebant,

εἰςορῶσα

εἰςορῶ

mutato sibi correxisse visi sunt. Sentiens perturbari mentem suam Io, primo id simpliciter narrare incipit, media autem in narratione conspiciens simulacrum feri agitatoris clamat

ἄλευε δᾶ, τὸν μυριωπὸν εἰςορῶσα βούταν

. Suidas

ἄλευε. Ἴωνες τὸ φυλάξαι οὕτως λέγουσι. καὶ παροιμία “ἄλευ᾽ ἀπὸ μείζονος ἀνδρός.”

Conf. Zonaras p. 135. In proverbio quidem significationem medii habet

ἀλεύειν

. Apud Aeschylum ubi hoc verbum invenitur activum est, avertere significans.

566. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-643

εἰςορῶσα:

εἰσιδοῦσα

Lips. Aug. Ven. 3. Vind. 2. 4. et

γρ. εἰσιδοῦσα

Par. B.

εἰσορῶ

G. Vind. 1. 3. et Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 153. cuius lacunosus locus, quem non ex omni parte recte explevit Welckerus in fragmentis Hipponactis p. 47. sic integrandus est,

τὸν δὲ Ἄργον εἶναι κύνα φασὶ κατὰ παντὸς τοῦ σώματος ὀφθαλμοὺς ἔχοντα καὶ φυλάττοντα τὴν Ἰὼ προςτάξει τῆς Ἥρας· ὃν ἀνεῖλεν Ἑρμῆς κελεύσει τοῦ Διός. ὅτι δὲ κύων ὁ Ἄργος, καὶ Ἱππῶναξ φησίν, Ἑρμῆ κύναγχα, Μῃονιστὶ Κανδαύλα. Αἰσχύλος δὲ οὐ κύνα πολυόφθαλμον τὸν Ἄργον, ἀλλὰ βουκόλον φησὶ λέγων ὡς ἀπὸ τῆς Ἰοῦς ἐν τῷ Προμηθεῖ τὸν μυριωπὸν εἰςορῶ βούταν. ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον γράψας ἄνθρωπον τοῦτον φησὶ τετρόφθαλμον, φύλακα τῆς Ἰοῦς παρὰ τῆς Ἥρας πεμφθέντα· λέγει δὲ οὕτωσί, καί οἱ ἔπι σκοπὸν Ἄργον ἔπεμπε κρατερόν τε μέγαν τε, τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρώμενον ἔνθα καὶ ἔνθα· ἀκάματον δέ οἱ ὦρσε θεὰ μένος, οὐδέ οἱ ὕπνος πῖπτεν ἐπὶ βλεφάροις, φυλακὴ δ᾽ ἔχεν ἔμπεδος αἰεί

. Hi ex Aegimio versus leguntur etiam in scholiis ad Euripidis Phoen. 1116.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-644

δόλιον:

δολεῖον

Par. Ε.

δόλερον

Cantabr. 2.

γρ. θολερόν

Par. B. si recte scripsit Faehsius.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-645

ὄμμ':

ὄμμ'

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-646

κυναγεῖ:

κυνηγέτει

sic M.

κυνηγετεῖ

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

κυναγετεῖ

Brunckius. Scribendum potius erat

κυναγεῖ

, quo restituitur dochmius.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-647

τὴν:

τὴν

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-648

ψάμμον:

ψάμμαν

Μ. superscripto a recentiore manu

ον

572. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-649

ὀτοβεῖ: Apertum est indicio aliquo, quod statim animadverteretur, admonendos de strophae initio fuisse spectatores. Quare non dubitandum est quin hic modi cantus fuerint mutati. Plutarchus de ira cohibenda p. 456.

ὥςπερ ὁ τῶν βουκόλων κηρόπλαστος ὀττοβεῖ δόναξ ἀχέτας ὑπνοδόταν νόμον

. Non pertinet huc

πλάσις

πλάσμα

arundinum, de quibus Theophrastus Hist. plant. IV. 11. ed. Schn. et Salmasius Exerc. Plin. p. 85. dixerunt, sed intelligitur quod Virgilius dixit Ecl. II. 32.

Pan primus calamos cera coniungere pluris instituit

ὀτοβεῖ

M. In ceteris libris et apud Plutarchum

ὀττοβεῖ

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-650

ὑπνοδόταν νόμον:

ὑπνοδότ᾽ ἄνομον

574-575. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-651

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσιν τηλέπλανοι πλάναι;:

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Μ.

ἰω ἰὼ ποῖ ποῖ. πόποι πόποι πῆ μὲ ἄγουσι

Vit.

ἰὼ ἰὼ ποῖ ποῖ. πῶ ποῖ. πῶ ποῖ. ποῖ μὲ ἄγουσι

G. Vind. 1. 3.

ἰὼ ἰὼ ποῖ. ποῖ. πῶ, πῶ, πῶς πῆ μὲ ἄγουσιν

Lips. Aug. et sic, sed

ἄγουσι

, edd. vett.

ἰὼ ἰὼ πῶ, πῶς ποῖ μὲ ἄγουσ' αἱ

Ven. 2. Par. K. L. Alii aliter peccant. Tum

τηλεπλαγκτοι

sic M.

τηλέπλαγκτοι

Par. A. B. edd. vett.

τηλέπληκτοι

τηλέπλακτοι

Lips. Aug.

τηλίπλακτοι

Vit.

τηλέπλαγκται

Colb. 1. 2. Cantabr. 1. Par. K. L. N. nisi in terminatione erratum est apud Butlerum. Denique

πλάνοι

Vit. edd. vett. et sic, non adscripto supra

αι

, etiam M.

πλάναι

G. Lips. Aug. Par. Α. Β. Vindobonenses quattuor aliique. Seidlerus in libro de versibus dochmiacis p. 84. et 141. corrigendum putavit

ἰώ ἰὼ πόποι, ποῖ, πόποι, ποῖ μ᾽ ἄγουσι τηλέπλανοι πλάνοι

,adscito in antistrophico versu

ἐτήτυμα

. Horum illud quidem,

ἰώ ἰὼ πόποι

, non dubitandum quin verum sit. Neque minus verum

τηλέπλανοι

, quocum propter sonum et propter librorum consensum in v. 585. rectius

πλάναι

quam

πλάνοι

coniungitur. Sed

ποῖ, πόποι

valde inelegans est, debebatque id

ὦ πόποι

scribi, si quidem

ποῖ μὲ ἄγουσι

statim iunctum fuit cum

τηλέπλανοι πλάναι

. De quo valde dubitandum est propter plerorumque et optimorum librorum in antistrophico versu scripturam duos Creticos exhibentium, qui usitatissimus numerus in dochmiacis est, quum vix alibi Creticus et ditrochaeus, molle et fractum genus numeri, inseratur. Quare scripsi

ἰὼ ἰὼ πόποι, ποῖ μὲ ἄγουσιν .... τηλέπλανοι πλάναι;

ut excidisse post

ἄγουσιν

significarem vocem iambum facientem, quam non puto

πόποι

fuisse, sed fortasse

μακραί

vel

χθονός

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-652

τί ποτέ μ', ὦ:

τί ποτέ με

Lips. Aug.

τίς ποτέ

M. G. aliique.

τί ποτ' ἔμ᾽ ὦ

Vit.

τί ποτ᾽, ὦ

Bess. Ald. Rob.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-653

τί ποτε: Semel tantum post

παῖ

habent

τί ποτε

M. G. Vit. Colb. 1. 2. Ven. 2. aliique: bis habent Vind. 2. 4. Rob.

τί ποτε. τίς ποτε

Bess. Ald.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-654

ταῖςδ':

ταῖςδε

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-655

πημοσύναις:

πημοσύναισι

M. Lips. Aug. et ceteri plerique, ut videtur, atque edd. vett.

ποιμοναῖσι

Par. G.

πημονέσιν

Vit.

πημοναῖς

G. Scribendum esse

πημοσύναις

monui in Opusc. IV. p. 334.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-656

ἔ ἔ:

ἔ ἔ

ἔ

edd. vett.

ἔ

G. Vit. Lips. Alienus est ab hac interiectione spiritus asper. V. Etym. M. in v.

ἔλεγος

, Zonaram p. 619. scholiastam Aristophanis ad Aves. v. 217. Blomfieldius in uno Parisiensium, qui ipsi G. est,

αἰ αἰ

legi ait.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-657

παράκοπον:

παρασκοπὸν

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-658

τείρεις:

τείρεις

priore diphthongo a sec. manu in litura M.

τύρεις

Par. E.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-659

πυρί με φλέξον: Libri

πυρὶ φλέξον

. Pronomen inserendum esse vidit Elmsleius.

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-660

ποντίοις:

ποντίοισι

M. G: Vit. Lips. Aug. Par. A. B. Ven. 2.

ποντίοις

Bess. edd. vett.

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-661

φθονήσῃς:

φθονήσῃς

Lips. Aug.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-662

εὐγμάτων:

εὐγμάτων

litteris

άτ

a sec. manu in litura M.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-663

ἄδην:

ἄδην

M. et hoc Brunckius restituit.

ἅδην

G. Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Bess. edd. vett.

ἅδην

, correctum in

ἄδην

, Vit.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-664

πολύπλανοι:

πολύπλανοι

M. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

πολύπλαγκοι

G. ex correctione.

πολύπλαγκτοι

Rob.

585. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-665

πλάναι: Omnes libri

πλάναι

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-666

γεγυμνάκασιν:

γεγυμνάκασι

G. Vit.

γεγυμνάσιν

Ald. Ceteri

γεγυμνάκασιν

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-667

ὅπῃ:

ὅποι

Lips. Aug. Ceteri

ὅπῃ

, quod omissum in Vit. superscripto

πημονάς

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-668

φθέγμα: Hunc versum, quem libri choro tribuunt, Ioї esse et a me et ab Elmsleio monitum est.

φθέγμα

M. a pr. manu, Lips. Aug. aliique et Rob.

φθέγματα

G. Vit. aliique.

σὸς

φθέγμα

a recentiore manu superscriptum in M.

γρ. πρόσφθεγμα

Par. B.

προσφθέγματα

Ald. Turn.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-669

τᾶς:

τᾶς

M. Vit. Rob.

τὰς

Ald.

τῆς

Colb. 1.

τᾶσδε

Par. B. D. F. Ven. 2. aliique.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-670

βουκέρω:

βουκέρω

Lips. Ven. 3. Ald. Rob. et ex correctione Vit. in quo antea erat

βουκέρω

, ut scriptum est in M. et in editionibus inde a Turnebo.

βουκέρω

sine accentu G. Recte

βουκέρω

voluit Porsonus. Nam analogia postulat ut nominativo accusativoque scribatur

βούκερως, βούκερων

, genitivo et dativo

βουκέρω, βουκέρη

589-590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-671

NA: affert Stephanus Byzantius in

Ἰναχία

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-672

Ἰναχείας:

Ἰναχείας

M. Vit. Lips. Aug. Vind. 1. 3. Bess.

Ἰναχίας

G. Vind. 2. 4. Colb. 1. Cantabr. 1. 2.

Ἰναχείης

edd. vett. et Stephani Byz. cod. Rehdigeranus,

Ἰναχίης

eiusdem Vossianus et Aldina,

Ἰναχόης

Perusinus.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-673

θάλπει κέαρ:

θάλπῃ

κέρας

Vossianus et Aldina Stephani Byz.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-674

στυγητὸς:

στυγητῶς

Vit.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-675

πρὸς βίαν:

πρὸς βίειν

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-676

γυμνάζεται:

γυμνάζεται

Μ.

γυμανάζεται

Lips. et in margine

γρ. βιάζεται

, quod etiam Vind. 2. 4. in margine habent, in textu Arund. Cantabr. 2.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-677

τὰ μογερᾷ:

τὰ μογερά

Lips.

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-678

ὤν:

ὤν

a manu recentiore M. Prima

ἂν

scripsisse videtur.

596. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-679

ἔτυμα:

ἔτυμα

G. a pr. manu, Bess. et ceteri, ut videtur, codices plerique et edd. vett.

ἔτυμα

, spiritu a sec. manu addito, M.

ἐτύμα

Vit.

ἔτημα

vocabuli alteri syllabae secunda manus

τή

superscripsit in G.

ἑτυτῆμα

, superscripto alteri syllabae

, tertiae

Lips.

ἐτυτήμα

Aug.

ἐτήτυμα

Arund. Cantabr. 1. 2.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-680

θεόσυτόν τε:

θεόσσυτόν τε

codices et Ald. Rob.

θεόσσυτον δὲ

male Turn.

θεόσυτόν τε

metrum requirit, pariterque

λαβρόσυτος

v. 601.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-681

ὠνόμασας:

ὀνομάσας

Lips. Aug.

598-599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-682

μαραίνει με χρίουσα κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ.:

μαραίνει με

, superscripto

νει

a sec. manu, M.

κέντροισι φοιταλέοισιν

libri omnes, nisi quod

κέντροις

Vind. 2. 4. et

φυταλέοισιν

Ald. Tum

ἔ· ἔ·

Μ. G. Vit. Lips. Aug.

ἓ ἕ

edd. vett. Scribendum esse

κέντροις φοιταλέοις; ἔ ἔ

, si quod vocabulum excidit, aut

κεντήμασιν φοιταλέοις; ἔ ἔ

, monui in Opusc. IV. p. 334. Excidisse potest

φρένας

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-683

νήστισιν:

νήστισιν

G. Vit. Lips. Aug. et ceteri plerique atque edd. vett.

νήστησιν

Vind. 2. 3. 4. Cant. 1. 2. Par. G. E. et ut videtur a pr. manu M. ex quo recentior alterum fecit. Commemorat

νίστησιν

etiam scholiastes, inepta addita explicatione.

601-602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-684

λαβρόσυτος ἦλθον, Ἥρας ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα: Libri omnes

λαβρόσυτος ἦλθον ἐπικότοισι μήδεσι δαμεῖσα

, nisi quod Ven. 3.

ἐπὶ σκότοισι

δαμασθεῖσα

, G. Bess.

ἐπικότοις

habent, Lips. autem et Aug.

μήδεσι

omittunt, sed Lips. in margine ut explicationis caussa habet

βουλαῖς μήδεσι

. Post

ἦλθον

et re ipsa iubente et postulante metro et confirmante scholiasta inserendum esse

Ἥρας

a me monitum rettulit Seidlerus de vers. dochm. p. 164.

603-604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-685

δὲ τίνες, οἵ, ἔ ἔ, οἷ᾽ ἐγὼ:

δὲ τίνες

M. Vit. G.

δέ τινες

Lips. Ald. Rob. Turn.

οἱ ἔξ οὗ ἐγὼ

Μ.

οἳ ἐ ὲ οὗ ἐγὼ

Vit. Lips. Aug. Ald. Rob.

ο· · ὲ δὲ ἐγὼ

οἱ, ε ε, οἱ ἐγὼ

Turn.

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-686

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου:

τί μὴ χρὴ φάρμακον νόσου

Μ.

τὶ μὴ, χρὴ τὶ φ. κ.

Α. Sic etiam Par. C. in quo

μοι

μὴ

superscriptum.

τί με

(τὶ μὲ Rob.) G. Vit. Lips. Aug. Par. N.

τί μοι χρὴ

Colb. 2. Cantabr. 1. 2. Par. D. F. Ven. 3. In Par. B. ad

τὶ μὴ χρὴ

superscriptum

ου

, et

γρ. τί μοι οὐ χρή

. Egregie Elmsleius

τι μήχαρ; τί φάρμακον νόσου

sed verissime I. Fr. Martinus

τί μῆχαρ, ἢ τί φάρμακον νόσου

608-609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-687

NA: Omissa

εἴπερ οἶσθα θρόει

in G. quorum

εἴπερ οἶσθα

post

μῆνιν

adscripta, inducto deinde ab alia manu atramento additoque

θρόει

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-688

φράζε:

φράζετε

Μ.

φράζε τε

Lips. Aug. Bess. Rob.

φράζε δὲ

Ald.

φράζε τε τὰ

φράζε τε τῷ

Cant. 1. Ven. 2. Vind. 3. aliique.

φράζε τὰ

Vit. Par. B. (in quo adscriptum

φράζε δυσπλάνῳ

) et sic inde a Turnebo editores.

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-689

δυςπλάνῳ:

δυσπλάνων

Μ. non

δυστάνῳ

, ut Butlerus ait.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-690

ὅπερ:

ὅτι

M. Vit. Ven. 3. edd. vett.

ὃ

G. Lips. Aug. Par. E. Vind. 2. 4. Restituit

ὅπερ

Porsonus ex Εtym. Μ. p. 762, 30. et Gudiano p. 532, 32. ubi hic et duo sequentes versus ut Sophoclis afferuntur. In Etym. Gud. scriptum est

τορόν σοι

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-691

φίλους:

φίλον

ante correctionem primae manus, Vit.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-692

NA: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 699.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-693

θνητοῖσιν:

θνητοῖσι

, supra adscripto

, Μ.

θνητοῖσι

G. Vit. Lips. Vind. 3. edd. vett.

βροτοῖσι

Colb. 2. Par. E.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-694

τλῆμον:

τλήμων

Lips. Aug.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-695

δίκην: Ad

δίκην

in G. ab ea manu, quae scholia scripsit, superscriptum

χάριν

, scholioque praefixum

τοῦ χάριν

. In textu

χάριν

Colb. 2. Vind. 1.

γρ. χάριν

Par. B. Scriptor Christi patientis v. 700.

τοῦ δίκην πάσχεις τάδε

, ubi mendose

δίκης

editum.

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-696

NA: Afferunt hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 106. et scholiastes Theocriti ad IV. 51.

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-697

οὔκουν:

οὐκ οὖν

Aug. sed Lips. cum ceteris

οὔκουν

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-698

τήνδε:

τάνδε

Lips. Vind. 2. Ald. Rob.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-699

αἰτεῖ:

αἰτεῖ

a pr. manu M. G. Vulgatum

αὐτῇ

in utroque a correctore factum.

αἰτεῖς

Vind. 3.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-700

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιό μου:

πᾶν γὰρ οὖν πύθοιό μου

Μ.

πᾶν γὰρ πύθοιό μου

Vit. Colb. 1. 2.

πάντα γὰρ πύθοιό μοι

G. Ven. 1. Ox. Ald. Rob.

πᾶν γὰρ ἐκπύθοιό μου

Lips. Aug. Vind. 2. 3. 4. Turn.

γρ. πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο. γρ. πάντα γὰρ πύθοιο

Par. Β. Restituit Brunckius

πᾶν γὰρ ἂν πύθοιο μου

. Et videtur sic habere Bess. nisi quod in eo

μοι

est.

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-701

ὤχμασεν:

ᾤχμασεν

M. Vit. Lips. Aug. Cantabr. 1.

ὤχμασε

G. edd. vett.

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-702

βούλευμα μὲν τὸ Δῖον:

βούλευμα μὲν τὸ δῖον

etiam Μ.

β. μέντοι τὸ δῖον

Vit.

β. μὲν τοῦ διὸς

Lips. Aug.

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-703

τίνεις: Usus est hoc versu scriptor Christi patientis v. 701.

τείνεις

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-704

τίς ἔσται:

τί ἔσται

Lips. Aug.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-705

σοι:

σοι

M. G. Lips. Aug. aliique et edd. vett.

σε

Vit. et alii nonnulli. Turbari videtur hic στιχομυθία eo quod duobus quos Io dixit versibus uno respondet Prometheus. Vnde quae nascitur suspicio, excidisse hic alterum Promethei versum, eam augere videri potest scholiastes, qui sic scripsit,

Ἐπικούρειόν ἐστι δόγμα, ἀναιροῦν τὴν μαντικήν· εἱμαρμένης γάρ, φησί, πάντα κρατούσης, πρὸ καιροῦ λελύπηκας, ἢ χρηστόν τι εἰπὼν τὴν ἡδονὴν ἐξέλυσας. λέγουσι δὲ καὶ τὸ “ἃ δεῖ γενέσθαι, ταῦτα καὶ γενήσεται.”

Quae adnotatio a quopiam profecta videri potest, qui quum omissum in codicis quem transscribebat contextu hunc versum in margine adscriptum videret, eum ut proverbium explicationis caussa adiectum interpretationi suae inserendum esse putaverit. Est autem haec sententia aptissima, et ex hoc ipso dicto recte concludere potuit Io quod respondet,

μήτοι με κρύψῃς τοῦθ᾽ ὅπερ μέλλω παθεῖν

, in quibus verbis Schützius, non recte rationem conclusam videns, iure haerebat. Monui haec dudum in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 10. sive Opusc. II. p. 83. Potest tamen quod libri praebent defendi, modo

τοι

non concludendae rationi, sed asseverando hortandoque inservire credamus. Neque quod ad

στιχομυθίαν

attinet, deest quod responderi possit, quum alio modo servata esse aequabilitas videatur. Nam quemadmodum post v. 614. 615. septem versus sunt inter Prometheum et Ionem divisi, ita idem factum est post v. 623. 624.

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-706

μήτοι:

μήτοι

M. Vit. Lips. Aug. edd. vett. et scholiastes Euripidis ad Hec. 565. ed. Matth. ut codices nonnulli et Thomas M. p. 228, 15.

μή τι κρύψῃς με

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-707

τοῦθ':

τόδ'

pro

τοῦθ'

Lips. Aug.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-708

τοῦδέ σοι δωρήματος:

τοῦδέ τοι δωρήματος

M. G. Vit. Colb. 2. Par. H. L. N. Ven. 2. 3. Bess. Cantabr. 1. 2. Vindobonenses, Rob.

τοῦδε δωρήματος

Lips. Aug. Ald.

τοῦδέ σοι δωρήματος

Turn. quod verum esse puto.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-709

μὴ οὐ:

μὴ

, superscripto a sec. manu

οὐ

, M. Ceteri plerique libri

μὴ οὐ

, nisi quod

οὐ

in G. Colb. 2. Cantabr. 2. erasum est.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-710

γεγωνίσκειν τὸ πᾶν:

γεγωνεῖν με τὸ πᾶν

Lips. Aug.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-711

σὰς δ᾽ ὀκνῶ:

σὰς δοκῶ

G. Ven. 1. Ald.

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-712

θράξαι:

θράξαι

, hoc accentu, libri, et diserte testantur grammatici

ταράσσειν

brevi

esse. V. Etym. M. p. 746, 38. Draco p. 85, 23.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-713

μᾶσσον ἢ ἐμοὶ γλυκύ: Libri

μᾶσσον ὡς ἐμοὶ γλυκύ

. Turnebus ex codice quopiam notavit, quod Brunckius aliique probarunt. Elmsleius

μασσόνως ἐμοὶ γλυκύ

, elegante et valde probabili coniectura; licet eam ipse ad Heracl. 544. non magni se facere dixerit. At aut sic scripsit, opinor, Aeschylus, aut

μάσσον ὧν ἐμοὶ γλυκύ

, i. e.

ἢ ἃ σε προκήδεσθαι ἐμοὶ γλυκύ ἐστι

. Sed quum haud paullo verisimilius sit

μασσόνως

a librariis esse depravatum, non dubitavi recipere Elmsleii emendationem. Neque enim inveni nisi et paucissima et ea valde suspecta exempla, quae tueri

ὡς

gratum viderentur. Quorum aptissimum est Dii Pythagorei apud Stobaeum LXV. 16. de hominibus formosis dicentis

τούτως γάρ, ὡς ἐνί, ισσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύοντι, θρησκεύοντες οὐ καλὰν θρήσκειαν

. Recte sic ibi vulgo legebatur,

ὡς ἐνί

, ut uno verbo dicam, neque debebat hoc, quamvis cum auctoritate, in

ὡς ví

mutari. Et hoc quidem exemplum eo memorabile est, quia non licet in

ἢ ὡς

scribi, quo fortasse remedio uti quis velit in aliis, ut apud Lysiam or. VII. 12. quae est de oleis excisis,

ἐγὼ τοίνυν, ὦ βουλή, ἐν μὲν τῷ τέως χρόνῳ, ὅσοι με φάσκοιεν δεινὸν καὶ ἀκριβῆ καὶ οὐδὲν ἂν εἰκῇ καὶ ἀλογίστως ποιῆσαι, ἠγανάκτουν ἄν, ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὡς μοι προςήκει

. Quo in loco ex

μᾶλλον

repetendum

δεινὸν καὶ ἀκριβῆ

. Εt §. 31.

ἐγὼ γὰρ τὰ ἐμοὶ προςτεταγμένα ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πόλεως ἠναγκαζόμην

. Αc profecto in priore horum locorum Dobraeus Adv. I. p. 206. vel

ὧν

vel

ἢ

vel

ἢ ὡς

scribi voluit. Omninoque Lysiae et Stobaeo, quorum scriptorum libri plurimis et maximis inquinati sunt librariorum erroribus, non multum in huiusmodi rebus tribui potest. Quare ego quoque et Lysiae illa exempla correctione indigere, et in Dii verbis pro

ὡς

scribendum

ἢ

arbitror, quarum vocularum quam facilis permutatio sit ostendit Bastius in diss. palaeogr. p. 780. In versibus Xenophanis apud Ath. XII. p. 526. A. recte scribitur

οὐ μείους ἤπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν

. Αpud Xenophontem Hist. Gr. II. 3, 16. scribendum est

εἰ δὲ – ἧττόν τι οἴει ἢ ὥςπερ τυραννίδος ταύτης τῆς ἀρχῆς χρῆναι ἐπιμελεῖσθαι

: conf. ibi Schneiderum. Alia quae afferuntur, in quibus

ὡς

aut simile vocabulum pro

ἤ

positum sit, aut alius generis sunt, aut male intellecta. Non potest huc referri quod Demosthenes dixit in or. contra Aristogitonem prima S. 53. p. 786, 20.

εἶτ᾿ ὃν οὐδὲ τῶν ἐν λίθου θεῶν εἰκός ἐστι τυχεῖν ἵλεων, ἀλλ᾽ εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι διὰ τὴν πονηρίαν τοῦ βίου, τοῦτον ὑμεῖς ἀδικοῦντα λαβόντες οὐ μόνον οὐ τιμωρήσεσθε, ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας;

Significat enim

ὡς

hic idem quod

εἰς

, oppositaque sunt haec verba,

ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας

, illis,

εἰς τοὺς ἀσεβεῖς ὠσθῆναι

. Neque magis huc referri potest illud Damoxeni apud Galenum vol. II. p. 422. ed. Bas. sive vol. XIII. p. 1053. ed. Lips.

πλεῖον δὲ τοῦ χειμῶνος, ὡς λίτραν, βάλ' εἰς οἴνου Φαλερίνου μέλανος οὐγκίας δέκα

. Sic ibi, non

πλεῖόν τε

, scribendum. Non enim plus quam libram dicit, sed circiter una libra plus quam si non hieme miscetur medicamentum. Nam quae praecedunt verba, quae sic scripta leguntur,

λίτραν τ' ἐλαίου τοῦ Σαβίνου δὶς δ'

, ita videntur esse corrigenda,

λίτρας τ᾽ ἐλαίου τοῦ Σαβίνου τέσσαρας

, quoniam

δὶς δ'

ex fine versus, qui hunc praecedit, pro simplici

δ'

repetitum esse verisimile est. Non perspexit illius rationis naturam, qua nomini vel adverbio comparativo cum negatione coniuncto

ὡς

additur, Schaeferus ad Plutarchum vol. IV. p. 394. Nam id genus loquendi significat nihil aeque ut. Dixit de eo Nitzschius in dissertatione de comparativis Graecae linguae modis editioni Ionis Platonici adiecta p. 76. Sic et in illo Plutarchi loco, Coriol. 36.

καὶ μὴν οὐδενὶ μᾶλλον ἔπρεπε τηρεῖν χάριν ὡς σοί, πικρῶς οὕτως ἀχαριστίαν ἐπεξιόντι

: et apud Polybium ΙΙΙ. 12, 5.

διὸ καὶ τοὺς ἐπὶ πραγμάτων ταττομένους χρὴ τῶν τοιούτων οὐδενὸς μᾶλλον φροντίζειν ὡς τοῦ μὴ λανθάνειν τὰς προαιρέσεις τῶν διαλυομένων τὰς ἔχθρας, ἢ συντιθεμένων τὰς φιλίας

. VII. 4, 5.

μετὰ δὲ ταῦτα φάσκοντες μηδενὶ καθήκειν μᾶλλον τὴν ἁπάντων Σικελιωτῶν ἀρχὴν ὡς ἐκείνῳ

. ΧΙ. 2, 9.

Ἀσδρούβας δέ, ἕως μὲν ἦν ἐλπὶς ἐκ τῶν κατὰ λόγον τοῦ δύνασθαι πράττειν ἄξιόν τι τῶν προβεβιωμένων, οὐδενὸς μᾶλλον προενοεῖτο κατὰ τοὺς κινδύνους ὡς τῆς αὑτοῦ σωτηρίας

. Ad idem genus pertinent etiam Platonis exempla in Apologia Socratis c. 26. p. 36. D. quo loco additum

οὕτως

ante

ὡς

aperte monstrat verae explicationis viam, et de rep. VII. p. 526. C. Euripides Hippol. 530.

οὔτε γὰρ πυρὸς οὔτ᾽ ἄστρων ὑπέρτερον βέλος, οἷον τὸ τῆς Ἀφροδίτας, ἵησιν ἐκ χερῶν Ἔρως ὁ Διὸς παῖς

. Theocritus IX. 33.

οὔτε γὰρ ὕπνος, οὔτ᾽ ἔαρ ἐξαπίνας γλυκερώτερον, οὔτε μελίσσαις ἄνθεα, ὅσσον ἐμὶν Μῶσαι φίλαι

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-714

προθυμεῖ: Libri

προθυμῇ

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-715

ἱστορήσωμεν:

ἱστορήσομεν

a pr. manu M.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-716

αὐτῆς:

αὑτῆς

Μ.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-717

λεγούσης: Idem a pr. manu

λεγούσας

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-718

τἀποκλαῦσαι:

ὡς κ ἀποκλαῦσαι

Μ.

ὡς κἀποκλαῦσαι

Vit. aliique nonnulli.

ὡς ἀποκλαῖσαι

G. Lips. Aug. Bess. Ald. Rob.

γρ. ὡς ἀποκλαῦσαι

Par. B.

ὥστ᾽ ἀποκλαῦσαι

Par. A. B. Vind. 1. 3.

ὡς τ᾿ ἀποκλαῖσαι

Turn.

ὡς τἀποκλαῦσαι

habere dicuntur Ven. 2. 3. Cantabr. 2. Par. F.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-719

κἀποδύρασθαι:

κἀποδύρασθαι

M. Lips. Aug. aliique.

κἀποδύρεσθαι

G. Vit. edd. vett.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-720

ὅπῃ:

ὅποι

M. G. Vit. aliique nonnulli et Rob.

ὅπῃ

Lips. Aug. Ald.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-721

μέλλει:

μέλλοι

M. Cantabr. 1. Par. C.

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-722

ἔχει:

ἔχειν

Lips. Ald.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-723

ὑμῖν:

ἡμῖν

Lips.

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-724

ἀπιστῆσαί:

ἀποστῆσαι

Vit. cum glossa

παρακοῦσαι

, quae in G. ad

ἀπιστῆσαι

adscripta est.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-725

πᾶν ὅπερ προςχρήζετε:

τὸ πᾶν ὅπερ χρήζεται

Lips. Aug. sed in Lips. correctum

χρήζετε

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-726

πεύσεσθε:

πεύσοισθε

Lips. Aug. Rob.

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-727

αἰσχύνομαι:

ὀδύρομαι

M. G. Vit. Lips. Aug. Par. D. N. Ven. 3. Bess. Vind. quattuor et edd. vett. In M. Lips. Par. B. D. N. Mosc. 1. adnotatum

γρ. αἰσχύνομαι

. Id in textu habent Cantabr. 1. 2. Deplorari mutationem formae sponte apparet, quia de ea re conqueritur: sed caussam mutatae formae non sine pudore aperire poterat Io.

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-728

διαφθορὰν:

διαφορὰν

Lips.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-729

ἀεὶ:

αἰεὶ

Μ. Cantabr. 1.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-730

ὄψεις:

ὄψει

ante sec. manus correctionem M.

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-731

πωλεύμεναι:

πωλεύμεναι

, Par. C. et, superscripto a recentiore manu

, Μ.

πολεύμεναι

G. Vit. Lips. Aug. edd. vett.

πολούμεναι

Par. D. Videtur servari posse Homerica forma, Od. II. 55. XVII. 534.

οἳ δ᾽ εἰς ἡμέτερον πωλεύμενοι ἤματα πάντα

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-732

εὐδαίμων:

εὐδαίμων

M. in quo sec. manus ultimae syllabae

superscripsit, Vit. Lips. Aug. Par. B. Ald. Turn. quod recte praeferre videtur Elmsleius.

εὐδαῖμον

G. Vind. 2. 4. Bess. Rob.

εὐδαιμον

Ven. 3.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-733

παρθενεύει:

παρθενεύεις

Vind. 1. 3, Ceteri

παρθενεύῃ

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-734

τέθαλπται:

τέθωπται

, cum glossa

κατακαίεται

, Vit.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-735

δαρόν:

δηρὸν

Aug.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-736

συναίρεσθαι:

ξυναίρεσθαι γρ. ξυνάρασθαι

Par. B. Ceteri

συναίρεσθαι

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-737

'πολακτίσῃς:

μὴ 'πιλακτίσῃς

Vit.

μὴ πωλακτήσει

Lips.

μὴ ἀπολακτήσει

Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-738

τὸ Ζηνός:

τὸ Διὸς

Lips. Aug.

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-739

Λέρνης:

Λέρνην

Lips. Aug.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-740

βουστάσεις τε πρὸς πατρός:

β. τε καὶ πρὸς πατρὸς

Vit.

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-741

ὀνείμασιν:

ὀνείρασιν

Cantabr. 1. Ald. Rob. Ceteri

ὀνείμασιν

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-742

ἔςτε:

ὥστε

Vit.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-743

νυκτίφοιτ':

νυκτίφαντ'

Μ. Rob.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-744

κἀπὶ Δωδώνης:

κἀπὶ Δωδώνην

Lips. Aug. Turn.

κἀπὶ Δωδώνης

M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. atque aliquot libri Thomae M. qui p. 180, 11. hunc versum et partem sequentis affert. Atticam hanc constructionem vocant schol. ad Il. III. 5. V. 700. Eustathius p. 371. seq.

659. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-745

πυκνοὺς:

συχνούς

, vulgare verbum, Arund. et Thomas M.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-746

ἴαλλεν:

ἴαλεν

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-747

μάθοι:

μάθοι

M. Lips. Aug. Turn. In Lips.

superscriptum.

μάθῃ

G. Vit. aliique et Ald. Rob.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-748

δαίμοσιν:

δαίμοσι

Vit. edd. vett.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-749

πράσσειν:

πράσσειν

M. Vit. Par. C. et superscriptum in Par. Β.

πράττειν

G. Lips. edd. vett.

πτάτο.τειν

Aug.

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-750

φίλα:

φίλωι

(non φίλως), superscripto a recentiore manu

, Μ. Α

φίλα

vulgata scriptura est.

φίλον

G. Lips. Aug. Vind. 2. 4. In Lips. superscriptum

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-751

ἀσήμους:

ἀσήμους

Μ. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique et Rob.

ἀσήμως

Lips. Aug. Ald. Turn.

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-752

δυςκρίτως τ':

δυςκρίτως τ'

M. G. Lips. Aug. aliique et Ald. Turn.

δυςκρίτως

Vit.

δυσκρίτους τ'

Par. C. Rob.

664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-753

βάξις ἦλθεν:

ἦλθε βάξις

Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Ceteri omnes, nominatim M. G. Vit. Lips. Aug. Ven. 3. Bess. edd. vett.

βάξις ἦλθεν

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-754

ἀλᾶσθαι:

ἁλᾶσθαι

G. Lips. Ald. Rob. In Lips. etiam alterum

supra scriptum. Idem codex ad

ἐσχάτοις

superscriptum habet

. Blomfieldius cum extremis verbis comparavit Heliodori hoc Aethiop. VI. prope finem,

γύναιον ὑπ᾽ ἔρωτος σεσοβημένον καὶ πᾶσαν ὡς εἰπεῖν ἐρωμένου τινὸς ἐπὶ γῆν ἕνεκεν ἀλωμένου· ᾧ μετὰ μυρίους μὲν μόχθους, μυρίους δὲ κινδύνους “γῆς ἐπ᾿ ἐσχάτοις ὅροις” τύχῃ σὺν λαμπρᾷ καὶ βασιλικῇ συμβιώσεται

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-755

θέλοι:

θέλοι

Μ. G. Vit. Turn. In G.

θέλει

θέλῃ

adscriptum.

θέλῃ

Lips. Aug. aliique nonnulli et Ald. Rob.

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-756

πυρωπὸν:

πυρωτὸν

Μ.

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-757

ἐξαϊστώσει:

ἐξαϊστώσει

M. Non opus est Blomfieldii coniectura

ἐξαιστώσοι

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-758

γένος:

γένος

, non

μένος

, etiam M. habere videtur.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-759

ἐξήλασέν με:

ἐξήλασέν με

M. et ed. Vict.

ἐξήλασε με

G. Vit. Lips. Aug. aliique et edd. ante Vict.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-760

κἀπέκλεισε:

κἀπέκλεισεν

Μ.

672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-761

ἐπηνάγκαζέ νιν:

ἐπαναγκαζέ νιν

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-762

εὐθὺς δὲ μορφὴ:

εὐθὺς οὖν μορφή

Thomas M. p. 93, 8.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-763

κεράστις:

κεράστης

Vit.

κεράστη

Rob.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-764

ὡς:

ὡς

omissum, sed postea ab eadem manu insertum in Vit.

675. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-765

ὀξυστόμῳ:

ὀξυτόμῳ

Lips. Rob.

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-766

ἐμμανεῖ σκιρτήματι:

ἐμμανεῖ σκιρτήματι

, ad postremam syllabam superscripto

, Lips. Non reprehendi posset

ἐμμανῆ σκιρτήματα

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-767

Κεγχρείας:

Κερχνείας

Μ. Rob. Turn.

γρ. Κερχνείας

Lips.

Κεγχρείας

G. Vit. Lips. Aug. Par. A. B. E. Ox. Arund. Bess. Vind. quattuor et Ald.

Κεγχρείας

, formam, quae ut asperior ita antiquior fuerit, praeferendam censebat contra Spanhemium ad Callim. h. Del. 271. Valckenarius ad Phoen. 1395.

Κεγχρεύς

tantum Stephanus Byzantius commemorat, et sic etiam Pausanias II. 24, 7. Hoc cum Aurato et Brunckio praetuli.

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-768

Λέρνης τ᾽ ἐς ἄκρην:

Λέρνης ἄκρην τε

M. G. Ven. 3. Bess. Turn. In Par. B. adnotatum

γρ. κρήνην

. Atque

λ. κρήνην τε

habent Lips. Aug. Ald. Rob.

Λέρνης ἄκραν τε

Par. A. Colb. 2.

τε

omittunt Colb. 1. Cantabr. 1.

Λέρνης ἐς ἄκρην

, supra scripto

ἐς

, sic tamen ut pro ipso textus vocabulo habendum sit, addita super eo glossa

εἰς

, Vit. Canteri coniecturam,

Λέρνης τε κρήνην

, recepit Blomfieldius, sed mavult

ἀκτήν τε Λέρνης

. Pessime Spanhemius ad Callim. Lav. Pall. 46.

Λέρνης ἀκτήν τε

, etsi recte comparans Pindari

Λερναίας ἀπ' ἀκτᾶς

Ol. VII. 60. Hinc ego viam monstrante codice Vit. dedi

Λέρνης τ' ἐς ἀκτήν

, inciditque in idem Reisigius. Buttmannus, cuius accurata de Lerna disputatio est in Mythologi vol. II. p. 93. seqq. neque horum Aeschyli verborum recordatus est, nec memor fuit Hemsterhusii, a quo ad Luciani Dial. mar. VI. 1. vol. I. p. 303. breviter eadem fere, quae ipse copiosius persecutus est, indicata sunt. De

Λερναίῳ ἀκτῇ

v. Heffterum de cultu deorum apud Rhodios II. p. 62. de fonte Lernaeo Ungeri Thebana paradoxa p. 191.ss.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-769

τοὺς ἐμοὺς:

τὰς ἐμὰς

Vit.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-770

κατὰ στίβους:

κατὰ στίβους

M. G. Vit. Ven. 3. Vind. quattuor et Turn.

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-771

αἰφνίδιος: Speciosa est Elmsleii coniectura, scripsisse Aeschylum

ἀφνίδιος

, ab

ἄφνω

, quae forma hodie apud solum exstet Hesychium,

ἀφνιδίως, αἰφνιδίως, ἄφνω

. Tamen ille mihi non persuasit, qui videam quidem analogiae convenire eam formam, sed tamen suspectam habeam, quum usus diphthongum etiam in prosa oratione, si libris fides est, probasse videatur. Negavitque etiam Porsonus, Dobraeo teste in Aristophanicis p. (145.) umquam Atticos dixisse

ἀφνιδίως

. Atque illa quae in codicibus illis adscripta est interpretatio

αἰφνίδιος

pridem me moverat, ut

αἰφνίδιος

vel ex

αἰφνιδίως

vel ex ipso illo cui interpretando inservire

αἰφνίδιος

poterat,

ἀφνιδίως

ortum existimarem. Itaque illam Hesychii glossam ad hunc ipsum referri credo Aeschyli versum. Neque enim facile aliquem adductum iri puto, ut

αἰφνηδίς

, quae forma ex Bekkeri Anecd. p. 1310. innotuit, Aeschylo tribuat.

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-772

οἰστροπλὴξ:

οἰστροπλὴξ

M. Vit.

οἰστρόπληξ

G. Lips. Aug.

οἰστρόπληγε

Bess. Ald. sed Bess. cum accentu et in media et in ultima syllaba, ut in Rob.

οἰστρόπληξ

scriptum est. V. Lob. Paralip. p. 279.

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-773

θείᾳ:

θείας

Lips. Aug.

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-774

γῆν πρὸ γῆς:

γῆς πρὸς γῆν

G. Vit. Lips. Aug. aliique et Ald.

γῆς πρὸ γῆν

Bess.

γῆν πρὸς γῆς

vel

γῆς πρὸς γῆς

alii.

γῆν ἐκ γῆς

Rob.

γῆν προγῆς

, a sec. manu ad

προ

adscripto accentu et

, Μ.

γῆν πρὸ γῆς

Turn. Cicero ad Att. XIV. 10.

itaque γῆν πρὸ γῆς cogito

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-775

ὅ τι:

ἔτι

M. G. Vit. Lips. Aug. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. 3. Par. H. Vindobonenses et Rob. Quae lectio ad

πόνον

spectat, quod nonnulli v. sequente habent.

ὅτι

Ald.

ὅ,τι

Turn.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-776

πόνων:

πόνον

M. Cantabr. 1. 2. Ven. 2. Vind. 3. Ald.

πόνου

Rob. Ceteri

πόνων

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-777

σήμαινε:

σήμαινε

Vit. Lips. Aug. Colb. 1.

σήμηνον

Cantabr. 2. et vulgatae superscriptum Mosc. 1.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-778

μηδέ μ':

μηδ' ἔμ'

, eraso apostrophe post

μηδ

, fuit enim antea

μηδ' ἐμ

, Μ.

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-779

ψευδέσιν:

ψεύδεσσιν

, accentu a sec. manu correcto, M.

ψευδέσι

G. Vit. Lips. Aug. edd. ante Victorianam.

687. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-780

συνθέτους:

ξυνθέτους

Colb. 2. Cantabr. 2. Hoc versu in media pagina finitur codex Augustanus.

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-781

ἄπεχε:

ἄπεσχε

Par. E. Ceteri omnes

ἄπεχε

. Id quoniam in scholiis per

σιώπα

explicatur, Brunckius ex Abreschii sententia

ἔπεχε

scripsit. Sed in G. glossa est

ἀφίστασο

, in Par. A.

ἀποχώρει

, nec quidquam mutandum. Versus est dimeter paeonicus.

689. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-782

οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους:

οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὐχόμην ξένους

M. G. Rob.

οὔποτ᾽ οὔποτ᾽ ηὔχουν ξένους

Vit. Colb. 1. 2. Par. C. D. Cantabr. 1. 2. Ven. 2.

γρ. ψυχόμην

οι

γρ. ξύννους

Par. Β.

οὔποτ᾽ οὔποτ' ηὔχουν ξένη

Lips.

οὐπώποτ' ηὐχόμην ξένους

Ven. 1. Bess. Vind. 1. 2. 4. Οx.

οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους

Ald. Turn. Ex his lectionibus prodire videtur usitatissimum metrum,

οὐπώποτ', οὐπώποτ' ηὔχουν ξένους

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-783

ἐς:

εἰς

G. Vit.

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-784

δυςθέατα:

δυσθέρατα

Lips.

691. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-785

καὶ:

και

omittunt M. Vit. et pauci alii.

692. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-786

πήματα, λύματ᾽, ἀμφήκει σὺν κέντρῳ:

πήματα λύματα δείματ' ἀμφήκει κέντρῳ

libri, nisi quod Vind. 1. ordine mutato habet

δείματα λύματ'

, Cantabr. 2. Par. D. F.

λύματα καὶ δείματα

, Guelf.

ἀμφηκείου

. Insoliti hi numeri, valdeque verisimile est

δείματα

nihil esse nisi corruptam ex

λύματα

scripturam, vel diversam pro illo lectionem. Quare scripsi

πήματα, λύματ᾽ ἀμφήκει σὺν κέντρῳ

. Scholiastae

διὰ κέντρου

ἐν κέντρῳ

693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-787

ψύχειν: Meinekius in Diurnis antiq. a. 1844. II. p. 11. scribendum putat

ψήχειν

, afferens ex Stobaeo XXXVIII. 53.

ὥςπερ ὁ ἰὸς σίδηρον, οὕτως ὁ φθόνος τὴν ἔχουσαν ψυχὴν ἐξαναψήχει

. Sed Hesychius

ψύξας, ἀμβλύνας, τὴν ψυχὴν φυσήσας, ἄνεμον ποιήσας, πνεύσας

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-788

πέφρικ᾽ εἰςιδοῦσα:

εἰςιδοῦσα

M. G. Lips. Bess. aliique. Recte Vit. et edd. vett.

εἰσιδοῦσα

. Mirum est quod nullus liber praebet

πέφρικά σ'

, ut versus sit iambicus trimeter catalecticus. Quamquam ne librorum quidem scriptura reprehendi potest.

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-789

πρό γε:

πρό γε

a pr. manu M. Id in

πρό γε

sec. manus mutavit, recentior

supra adscripsit.

πρὸ γε

Brunckius scribendum censuit. Recte vulgo

πρό γε

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-790

ἔςτ᾽ ἂν:

ὥστ᾽ ἂν

Vit. Lips.

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-791

προςμάθῃς:

προσμάθοις

G. Vind. 1. 3.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-792

λέγ᾽, ἐκδίδασκε:

λέγε δίδασκε

Vit. Colb. 1.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-793

τοῖς νοσοῦσί τοι:

τοῖς νοσοῦσί τοι

Μ. G. aliique.

τοῖς νοσοῦσί τι

Lips. Turn.

τοῖς νοσοῦσι τὸ

Ald. Rob.

τοῖς νοσοῦσι γὰρ

Vit. aliique.

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-794

προὐξεπίστασθαι:

προὐξεπίσταμαι

Lips.

700. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-795

χρείαν:

χρείαν

M. (si recte adnotatum ex M.) G. Vit. aliique.

χρείαν

Lips. edd. vett.

702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-796

ἀμφ' ἑαυτῆς:

ἀφ' ἑαυτῆς

G. Vit. aliique et Rob.

ἀφ' ἑαυτῆς

Lips.

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-797

ἀκούσαθ':

ἀκούσασθ'

Lips. Ald. Rob. sed in Lips. posterius

deletum.

ἄκουε

Vit.

704. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-798

τήνδε τὴν νεάνιδα:

τήνδε τήνδε νεάνιδα

a pr. manu M.

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-799

σύ τ':

σὺ δ'

G. edd. vett.

σύ τ'

M. Vit. Lips. aliique.

σύ

est in libris apud Stephanum Byz. qui hunc versum in

Ἰναχία

affert. Recepit Blomfieldius cum Brunckio

σύ τ'

, idque recte quidem, sed non recta adductus caussa, quum hoc magis e consuetudine tragicorum esse putavit, qui aliter libentius dixissent

Ἰνάχειον σπέρμα, σὺ δέ

. Non tragicorum illa verborum collocatio propria est, sed communis omnium Graecorum ; hoc autem loco non apta, quia nulla vis est in appellatione nominis. Nam hic aut, si distingueret poeta personas,

σὺ δ' Ἰνάχειον σπέρμα

, aut, si coniungeret,

σύ τε

dicendum erat. Coniunxit autem, quia in mente habet vobis satis factum est, tibique Io, satis fiet. In fine versus in Lips. mirabili oscitantia scriptum est

εἰς τῆς Ἥρας

, sed animadverso errore supra scriptum

τοὺς ἐμοὺς λόγους

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-800

βάλ':

μάθ' ριο βάλ

Μ. et superscripto

βάλ'

Colb. 1.

βάλλ'

aliquot codices.

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-801

τέρματ᾽ ἐκμάθῃς:

τέρμ᾽ ἐκμάθῃς

Vit. Colb. 1.

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-802

μὲν:

μὲν

omittunt Vit. Lips. sed in Vit. postea supra scriptum est.

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-803

ἐνθένδ':

ἐνθάδ'

Lips. et aliquot alii.

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-804

ἀντολὰς:

ἀντολὰς

M. aliique et ed. Victorii.

γρ. ἀνατολὰς

Par. B.

ἀνατολὰς

Rob.

ἀνατολὰς

, eraso

, G.

ἀνατολὰς

Vit. aliique et Ald. Turn.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-805

τρέψασα:

στρέψασα

M. G. ceterique codd. plerique et edd. vett.

τρέψασα

Vit. Lips. Vulgatae

στρέψασα

in G. superscriptum

τρέψασα, κλίνασα

. Non dubitavi recipere

τρέψασα

, partim quia de itinere, quod nunc novum susceptura sit Io, sermo est, partim quod illa, ut ex v. 830-839. apparet, ab occidente venit, ut pergere potius versus orientem quam se retro vertere sit dicenda.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-806

στεῖχ':

στῆχ'

Lips.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-807

γύας:

γύας

Lips. aliique et Ald. Rob.

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-808

ἀφίξει: Libri

ἀφίξῃ

710. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-809

ναίουσ':

νέουσ'

Μ.

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-810

ἐξηρτημένοι: Affert hunc versum Thomas M. p. 146, 10.

ἐξηρτυμένοι

Arund.

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-811

πελάζειν:

πολάζειν

Lips.

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-812

ἁλιστόνοις πόδας:

ἁλιστόνοις γυίο πόδας

M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 1. 2. Bess. Barocc. Ald. Rob. Vict.

γυίο πόποδας

Arund. In M. ultimae in

γυίο πόδας

syllabae a recentiore manu

ων

supra adscriptum.

ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις πόδας

Turn. Cant. et sic scribi voluit Scaliger. Porsonus ante

ἁλιστόνοις

posuit obelum, quod vocabulum Blomfieldio G. Burgesius ingeniose in

Ἁλιζώνοις

mutare videbatur. Immo infelicissima illa coniectura est. Non enim nominasset poeta hanc gentem ut notam, sed dixisset quum ad Halizones perveneris. Nihil vitii est in

ἁλιστόνοις

. Intelliguntur montes quos alluit Pontus Euxinus. De altero vocabulo perinepta narrat scholiastes, esse qui

γε πόδας

legant, esse etiam qui

Γύποδας

pro

Γυμνόποδας

dictum putent, quod gentis nomen fuerit. Nec laudaverim Elmsleii suspicionem, legendum esse

ἀλλ᾽ ἁλιστόνοις γ᾽ ὑποχρίμπτουσα ῥαχίαισιν

, quae et veri similitudinis nihil habet et vitiosa est propter inutile

γε

. Duplex cogitari vitii origo potest. Aut

γυῖα

scripsit poeta, hoc modo,

ἀλλὰ γυῖ᾽ ἁλιστόνοις

, cuius verbi explicatio

πόδας

in textum venit: nam Hesychius

γυῖα, μέλη, χεῖρές τε καὶ πόδες

: aut aberrans oculis librarius aliquis ad v. 708. ubi est

ἀνηρότους γύας

, hoc

γυ

, superscripto per compendium

ας

posuerat, animadversoque errore addiderat

πόδας

, lectionem genuinam. Id quum veri similius altero videretur, non dubitavi cum aliis scripturam a Turnebi editione profectam recipere.

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-813

χρίμπτουσα:

χρίπτουσα ῥαχίεσι

, supra adscripto

μπ

, Lips.

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-814

ἐκπερᾶν:

ἐκπέρα. γρ. ἐκπερῶν

Par. B. Mirum quod Elmsleius nominativi cum infinitivo constructione offensus est, ut

ἐκπέρᾳ

scribi vellet.

716. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-815

πρόςπλαστοι:

πρόσπλακτοι

Par. E. Ceteri omnes

πρόςπλαστοι

. Recte vero Elmsleius

πρόσπλατοι

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-816

ὑβριστὴν ποταμὸν:

ἕξεις δ'

γρ. εἰς

Par. B. Sola Robortelli editio

Ἄραξιν

. Ceteri libri omnes

ὑβριστήν

, quod Schützius non adiectivum, sed ipsum nomen fluvii esse putabat. At neque alii norunt fluvium Hybristen nec profecto Aeschylus. Sed quum et scholiastae Araxen intelligi dicant et Eustathius ad Dionysii v. 739. sic scribat,

τοῦ δὲ Μασσαγετικοῦ τούτου Ἀράξου μέμνηται καὶ Αἰσχύλος, καὶ ἀρέσκεται καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ ἀράσσειν καλεῖσθαι αὐτόν

, non dubitandum esse videtur quin ipsum illud nomen Aeschylus posuerit. Quod si eum fluvium Hybristen appellasset, non id praeteriturus erat Eustathius. Itaque quum neque nomen fluvii sit Hybristes, prorsus autem fieri non potuerit, ut non nominaret poeta fluvium quem

οὐ ψευδώνυμον

esse diceret, certissimum est post hunc versum excidisse alium, in quo nomen Araxis erat, veluti

σμερδναῖς Ἀράξην κύμασιν βρυχώμενον

. In cod. Mosc. adnotatum

γρ. οὐκ εὐώνυμον

, quae grammatici alicuius coniectura esse videtur.

719. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-817

εὔβατος:

ἄβατος

εὔατος

Lips.

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-818

αὐτὸν Καύκασον:

αὐτὸν τὸν Καύκασον

Vit. et pauci alii.

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-819

μόλῃς:

μόλοις

, erasa alia lectione, superscripto

ἔλθοις

, G.

μόλις

Lips.

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-820

ὀρῶν:

ὁρῶν

Lips.

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-821

ἀπ' αὐτῶν:

ἐπ' αὐτῶν

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-822

ἀστρογείτονας:

ἀστυγείτονας

Vit. Lips. sed Lips. in margine

ἀπὸ

, quod

ἀστρο

esse debebat. Respexit hunc versum Eustathius p. 733, 41. Idem p. 1390, 20.

Αἰσχύλος δὲ ἀστρογείτονας λέγει τὰς τοῦ Καυκάσου κορυφάς

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-823

ἐς:

εἰς

Vit.

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-824

ἵξει:

ἥξεις

M. G. Vit. Bess. Vind. omnes et edd. vett. quae scriptura adnotata est in Par. B. qui codex cum Par. A. Arund. Cantabr. 2. habet

ἵξεις

ἥξεις

, superscripto posteriori syllabae

ει

, Lips.

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-825

στυγάνορ':

στυγάνορα

plene G. Vit. aliique et Ald. Rob.

726. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-826

κατοικιοῦσιν:

κατοικοῦσι

G. Lips. Par. E. et ante correctionem M. Vit.

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-827

Σαλμυδησσία:

Σαλμυδισσία

Μ. G. Bess.

Σαλμυδισία

Vit. Aliter in aliis peccatum.

Σαλμυδησία

Ald. Rob.

Σαλμυδησσία

recte Lips. Ven. 3. Vind. 2. 3. 4. Turn. et id restituit recentior manus in M. Haec verba,

Σαλμυδησσία γνάθος

, affert Eustathius p. 309, 3. et eadem idem una cum sequente versu p. 560, 18. ac scholiastes Sophoclis ad Ant. 966.

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-828

ναύταισι:

ναύταισι

legitur apud Eustathium p. 560, 19. et Tzetzam ad Lycophr. 1286.

ναύτοισι

Ald.

ναύτης

Rob.

ναύτῃσι

ceteri libri et scholiastes Sophoclis ad Ant. 969. et Triclinius ad Oed. R. 183.

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-829

μητρυιὰ:

μητρυιὰ

a pr. manu M.

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-830

αὗταί σ':

αὗταί σ'

Vit. et a pr. manu M.

αὗται δ'

Lips.

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-831

ὁδηγήσουσι:

ὁδηγήσουσι

, littera

a rec. manu scripta, M.

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-832

στενοπόροις:

στενοπόρου

G. et adscriptum in Par. B.

στενωπόρου

Rob.

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-833

θρασυσπλάγχνως:

θρασυσπλάχνως

Lips.

θρασύσπλαγχνον

aliquot codices.

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-834

αὐλῶν': Illustravit

αὐλῶνα

I. G. Waltherus in Animadv. histor. et crit. p. 224. seq.

733-735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-835

NA:

ἔσται - κεκλήσεται

affert Stephanus Byz. in v.

Βόσπορος

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-836

εἰςαεὶ:

εἰς ἀεὶ

divisim M. G. Vit. Lips.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-837

Βόςπορος δ':

Βόσπορός τ'

Rob. Id probabat Elmsleius. Et

τε

δέ

bonum, sed sensu diverso.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-838

ἐπώνυμος:

ἐπώνυμον

Vit.

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-839

λιποῦσα:

λιποῦσ᾽ Εὐρώπης

Vit.

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-840

ἤπειρον:

ἤπειρον δ'

ἥξεις G.

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-841

Ἀσιάδ':

Ἀσιάδ'

Elmsleio scribendum videbatur.

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-842

ὁμῶς:

οὕτως

a pr. manu M.

739. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-843

ἐπέρριψεν:

ἐπέῤῥεψε

Par. E. et ad

superscripto

Lips.

ὑπέρριψε

Cantabr. 2. Ceteri

ἐπέρριψε

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-844

μηδέπω 'ν προοιμίοις:

μηδ᾽ ἐπῶν προοιμίοις

M. addito a rec. manu supra

μηδ'

accentu, et sic G. Lips. aliique et Ald.

μηδ' αὖ ἐν προοιμίοις

Par. D. et

supra versum scripto Vit.

μήδ' ἐπῶν προοίμια

Rob.

μηδέπω 'ν προοιμίοις

restituit Turnebus.

743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-845

ἰώ μοί μοι, ἔ ἔ.:

ἰὼ ἰώ μοί μοι

Cantabr. 1. Rob. Ceteri

ἰὼ μοί μοι

. Deinde

ἔ ἔ

M. Vit. Lips. et sic vel

ἔ

alii. In Vit. minoribus litteris adscriptum

φεῦ φεῦ

. Quater

ἔ

G. Par. B. Bess. edd. vett.

ἔ ἔ αἰ αἰ

Par. D. Versus est iambicus ischiorrhogicus.

744. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-846

κἀναμυχθίζει:

κἀναμυχθίζει

libri praeter Vit. Colb. 1. in quibus

κἀναμοχθίζει

est.

Μυχθίζειν

ut Aeschyleum memorat Eustathius p. 440, 25. 1965, 48.

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-847

τι:

τι

Vit. ante rasuram, qua

τι

factum, et Ald. Rob. cum paucis codicibus.

τὸ

, addito

, Lips.

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-848

ἀπὸ στυφλοῦ:

ἀποστύφλου

G. Vit. Lips. Ald. Rob.

ἀπὸ στυφλοῦ

Turn. et, ut videtur, M.

ἀπὸ στύφλου

Brunckius.

751. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-849

εἰςάπαξ:

εἰς ἅπαξ

M. G. Vit. Ald. Rob.

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-850

NA: In Vit. post

ἦ δυσπετῶς ἂν

statim sequitur

πημάτων ἀπαλλαγή

, sed eadem manus in ima pagina quae omiserat adiecit.

755. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-851

ἂν:

ἣν

M. aliique et Ald. Turn.

ἣν ἣν

G. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vind. 3.

ἂν

ante

ἦν

supra versum Vit.

οὖν

Lips. Rob. cuius scripturae veritatem confirmat incerta sede fluctuans

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-852

οὐδέν:

οὐ

omittunt Par. E. Vind. 2. 4. Pro eo

τὸ

Rob.

757. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-853

ἐκπέσῃ:

ἐκπέσοι

G. et aliquot alii.

759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-854

ἥδοι᾽ ἄν:

ἥδοι᾽ ἄν

M. G. Lips. Par. A. B. Ven. 3. Bess. edd. vett.

ἡδοίμην ἄν

Cantabr. 1. 2.

ἡδοίμην ἄν

Par. D. Continuant M. G. edd. vett. hunc versum cum praecedente et sequente, ut omnes Io recitet. Verissime Dawesius in Misc. crit. p. 248. hunc versum Prometheo tribuendum et

ἥδοιο

scribendum esse vidit. Sed mira fuit Zeunii negligentia, qui non adnotaverit in Vit. et versibus his tribus recte personas suas attributas esse et perspicue scriptum legi

ἥδοιο ἂν

, addita glossa

εὐφρανθείης

. Personae etiam in Lips. recte in singulis versibus notatae.

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-855

πῶς δ᾽ οὐκ ἄν:

πῶς οὐκ

Vit. Colb. 1.

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-856

κακῶς:

κακά

Lips. Par. L. Rob.

761. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-857

σοι μαθεῖν:

μαθεῖν σοι

M. (v

σοι

in litura M.) G. Vit. Par. C. Bess. Cantabr. 1. 2. Ox. Vind. omnes et Ald. Rob.

μαθεῖν

Lips.

σοι μαθεῖν

Turn.

762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-858

τύραννα:

τυράννων

Lips. et adscriptum in Par. B.

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-859

αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ:

αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ

G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.

αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ

Victorius.

πρὸς αὐτὸς αὑτοῦ

M. Cantabr. 1. 2. Arund. quod recte probavit Elmsleius.

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-860

κενοφρόνων:

κενόφρον

Lips. Rob.

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-861

θέορτον:

θέορτον

commemorat Eustathius p. 784, 4.

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-862

εἰ ῥητόν:

εἰρητὸν

M. Lips. Rob.

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-863

ῥητὸν: Temere Brunckius

ῥητὸν

θεμιτόν

mutavit. Aristophanes Αν. 1715.

οὐ φατὸν λέγειν

. Orpheus Arg. 931.

οὐ φατὸν εἰπεῖν

. Nec multum differt hoc Euripidis in Bacchis v. 472.

ἄρρητ' ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-864

τόδε:

τόδε

M. G. Vit. Cantabr. 1. Par. H. Colb. 2. Ven. 1. Bess. Rob.

τόνδε

Colb. 1.

τάδε

Lips. Ald. Turn.

769. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-865

NA: Affert hunc versum Tzetzes ad Lycophr. 178.

770. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-866

ἀпоστροφὴ:

οὐδέν ἐστιν αὐτῷ τις ἀποστροφὴ τύχης

Par. E. quocum in

τις

G. Lips. Vind. 2. consentiunt.

771. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-867

πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς: Magnopere fluctuant libri.

πρὶν ἂν ἔγωγ' ἐκ δεσμῶν λυθῶ

Lips. Vind. 1. Ald.

πρὶν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ

Par. A. B. Turn. Sic etiam G. nisi quod λ habet a prima manu, sed altera lectione erasa, scriptum, et supra

πρὶν

atque

ἕως

adnotatum. Ac

πλὴν

etiam Par. E. Bess. Vind. 3. Vacuum vitio versum praebet Ven. 3.

πλὴν ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ

. Sed

πλὴν

(a sec. manu M.)

ἔγωγ' ἂν ἐκ δεσμῶν λυθείς

M. Vit. In Vit.

λείπει τὸ βοηθήσω τούτῳ

adnotatum est.

πρὶν ἂν ἔγωγ᾽ ἐκ δεσμῶν λυθείς

Rob. Recepit

λυθείς

, quod pro diversa lectione etiam in Par. Β. adscriptum est, Porsonus, servato

πρὶν

et obelo ante

ἔγωγ'

apposito. Temere scripturas librorum pro suo arbitrio mutavit Brunckius. Burgesius ad Dawesii Misc. p. 492. ut Pauwius corrigendum putabat

πρίν γ' ἔγωγ᾽ ἂν ἐκ δεσμῶν λυθῶ

. Elmsleius, qui

ἄν

πρίν

separari non posse monuit, scribendum censebat

πλὴν ἔγωγ᾽ ὅταν δεσμῶν λυθείς

aut

λυθῶ

. At

ὅταν λυθείς

certe, verbo per aposiopesin omisso, durissimum est. Acquiescendum erat in scriptura librorum M. et Vit. quae repetitis cogitatione e praecedente versu verbis hanc habet sententiam,

οὐ δῆτα, πλὴν ἔγωγ' ἂν ἀποστροφὴ αὐτῷ τῆςδε τύχης γενοίμην, λυθεὶς ἐκ δεσμῶν

772. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-868

λύσων σ':

σ'

omittunt M. Vit. Lips. Colb. 1. 2. Cantabr. 1. 2. Ven. 3.

ὁ λύσσων ἐστὶν

habet Par. G.

τις οὖν ὁ λύσων σε δεσμῶν ἄκοντος Διός

Guelf.

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-869

τιν':

τίν'

cum accentu M. Vit. Lips. Ald. Rob.

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-870

ἐκγόνων:

αὐτῶν ἐγγόνων

M. et

ἐγγόνων

etiam Par. B. Ven. 3. Bess.

γρ. ἐκγόνων

Par. Β.

αὐτῶν ἐκ γόνων

Ald. In Vit. qui vulgatum habet, supra scriptum

λῦσαι ἐμὲ καὶ αὐτόν

773. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-871

εἶναι:

εἶναι

omittit Lips.

774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-872

παῖς σ':

σ'

omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald.

ἦ 'μὸς παῖς ἀπαλλάξοι

Lips.

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-873

γένναν:

γένναν πρὸς δέκ'

G. Par. E. Ald.

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-874

ἄλλαισιν:

ἄλλαισι

M. Lips. Vind. 1. edd. vett.

ἄλλῃσι

G. Vit. Vind. 3.

ἄλλησιν

alii. Emendate Victorius.

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-875

εὐξύμβλητος:

ἐξυμβλῶτος

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-876

χρησμῳδία:

χρησμοδία

Lips.

777. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-877

σαυτῆς γ':

σαυτῆς τ'

(non τις) M. Colb. 1. Ceteri

σαυτῆς

sive particula. Non debebat Blomfieldius

καὶ μήτι σαυτῆς

coniicere, sed

καὶ μηδὲ σαυτῆς γ'

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-878

δυοῖν:

δυοῖν

Μ. G. Vit. Lips. et ceteri quantum constat libri.

δυεῖν

ex Turnebi editione obtinuerat.

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-879

σε:

σε

, superscripto

σοι

, Vit.

779. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-880

θατέρῳ:

θάτερον

Colb. 1. et ante correctionem primae manus Vit.

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-881

ποίοιν:

ποίοιν

postremis tribus litteris in litura M.

ποίοις

Par. E.

ποίοισιν

Ven. 1.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-882

φράσω:

φράσαι

Rob.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-883

τὸν ἐκλύσοντ' ἐμέ:

τὸν ἐκλύσοντά με

G. et alii nonnulli codices.

783. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-884

χάριν:

τὴν δ᾽ ἐμοὶ δίδου

, omisso

χάριν

, G.

784. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-885

λόγους:

οἴκους

pro

λόγους

Vit. sed supra scriptum

γρ. καὶ λόγους καὶ τὰς ὑποσχέσεις

. Aliter alius glossator interpretatur,

τοὺς ἐμοὺς δηλονότι

. Elmsleius certissime se reponere putabat

λόγου

. Eo trahi possunt hae explicationes,

μὴ ἀπορρίψῃς καὶ οὐκ ἐθελήσῃς εἰπεῖν. ἀτίμους ποιήσῃς

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-886

γέγωνε:

καὶ τῆσδε μὲν, γέγονε

Lips.

785. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-887

λοιπὴν:

τῇ λοιπῇ

ante correctionem primae manus M.

786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-888

τὸν λύσοντα:

λύσοντά σε

G. et pauci alii.

λύσοντα σὲ

Bess. Ald.

786. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-889

ποθῶ:

τοῦτο γὰρ νῦν ποθῶ

Lips. paucique alii et Ald.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-890

μὴ οὐ:

οὐ

omittunt G. aliique codices et Rob. et a pr. manu M. Habent

οὐ

Vit. Lips. Ald. et superscriptum a sec. manu M.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-891

ὅσον:

ὅσονπερ χρήζετε

Lips.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-892

ἐγγράφου σὺ:

ἐγγράφουσα

a pr. manu habuisse videtur M.

ἐγγράφου σὺ

habet a secunda.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-893

μνήμοσιν:

μνήμοσιν

Μ.

μνήμασι

G. Vit. Lips. aliique et edd. ante Vict. Imitationem scriptoris qui Hermippum dialogum fecit, apud Schneiderum in praefatione Theophrasti p. 25. adnotavit Dindorfius,

καὶ ἔγωγε μνήμασι δέλτοις φρενῶν ταῦτ᾽ ἐγγράψομαι

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-894

ὅρον:

ὅτ' ἂν

Vit.

ὅρων

G. Ald.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-895

ἀντολὰς:

ἀντολὰς

Μ. G. Ald. Rob.

ἀνατολὰς

Vit. Lips. aliique.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-896

φλογῶπας:

φλογώπας

Pauwius et ita, ut videtur, M.

φλογωπάς

G. Vit. Lips. et ceteri libri praeter Ald. quae

φλογοπὰς

habet.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-897

ἡλιοστιβεῖς:

ἡλιοστιβεῖς

Lips. Post hunc versum aliquid excidisse Brunckius primus intellexit.

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-898

πόντου:

πόντον

M. G. Ven. 1. Bess. Ald.

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-899

ἔςτ᾽ ἂν:

ὥστ᾽ ἂν

Vit.

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-900

Κισθήνης:

Σκυθίνης

G. aliique et Ald. Rob.

Σκυθήνης

Colb. 1. aliique.

Κυθίνης

Ven. 3.

Κιθήνης

Vit. (de quo falsa refert Butlerus) Lips. Colb. 2.

Κισθένης

Turn. Veram scripturam

Κισθήνης

exhibent M. Par. A. C. D. et adscriptum

Κισθήνης

in Par. B. Harpocratio

Κισθήνη, Ἰσοκράτης Πανηγυρικῷ

(§. 153. p. 72. Steph.).

ὄρος τῆς Θράκης

. Κρατίνος

κἀνθένδ᾽ ἐπὶ τέρματα γῆς ἥξεις καὶ Κισθήνης ὄρος ὄψει

. Photius

Κισθήνη, ὄρος τῆς Θράκης

. Eadem Suidas, apud quem

Καστήνη

legitur. Hesychius

Κισσίνη, πόλις καὶ ὄρος ἐν Θράκῃ

. Aeolidis urbs Cisthene ad sinum Adramyttenum memoratur Stephano Byz. in

Ἴασσα

, Plinio V. 30. Melae I. 18. De ea Strabo XIII. p. 606. extrema

ἔξω δὲ τοῦ κόλπου καὶ τῆς Πυρρᾶς ἄκρας ἥ τε Κισθήνη ἐστί, πόλις ἔρημος, ἔχουσα λιμένα

. Haec videtur esse quam dixit Isocrates. Alia fuit urbs et insula inter Rhodum et insulas Chelidonias, de qua Strabo XIV. p. 666.

μεταξὺ δ᾽ ἐν τῷ λεχθέντι παράπλῳ νησία πολλὰ καὶ λιμένες· ὧν καὶ μεγίστη νῆσος καὶ πόλις ὁμώνυμος ἡ Κισθήνη

. Quem autem Thraciae locum sic appellatum Harpocratio aliique memorant, ex coniectura illic videntur collocasse. Rectius scholia Aeschyli

Κισθήνη, πόλις Λιβύης ἢ Αἰθιοπίας

. id enim coniunctio cum Gorgonibus docet. Acute Meinekius in praefatione Menandri p. 18. Cratini versum e Seriphiis esse coniecit, qua in fabula Persei ad Gorgones iter ad Aeschyli exemplum non sine iocis et risu descripserit poeta facetissimus.

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-901

ἵνα: Hiatu offensus Brunckius mollius esse putabat, si scriberetur

ὅπου αἱ Φορκίδες

. At is quidem soloecismus esset. Nam in re certa

οὗ

, non

ὅπου

, dicitur.

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-902

αἱ Φορκίδες: In

αἱ Φορκίδες

libri consentiunt omnes: quae scriptura non modo propter hiatum in praegresso

ἵνα

, sed magis etiam propter articulum displicet, qui nimium quantum dictioni poeticae adversatur. Nec dubito quin illud

αἱ Φορκίδες

interpretatio sit doctioris lectionis

Φορκυνίδες

, quam nominis formam etsi non inveni apud Graecos scriptores, tamen qui e Graecis sua hauserunt Romani poetae eam tuentur. Ovidius Metam. IV. 742.

ei imponit Phorcynidos ora Medusae

. V. 230.

et in partem Phorcynida transtulit illam

. Lucanus IX. 626.

squalebant late Phorcynidos arva Medusae

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-903

ὄμμ' ἐκτημέναι:

ὄμματ'

Par. E.

ἐκτειμέναι

Par. C.

ὄμμα κεκτημέναι

Ald. Rob. Vera scriptura in ceteris et apud Thomam M. p. 218, 18.

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-904

μονόδοντες:

μονώδοντες

M. Bess.

797. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-905

ἃς:

τὰς

Lips. aliique et Ald. Tzetzes Chil. III. 952.

Προυσίου ἔχοντος ὀστοῦν ἓν τοὺς ὀδόντας πάντας, ὥςπερ Αἰσχύλος ἐν γραφαῖς καὶ τὰς Φορκίδας λέγει

798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-906

νύκτερος: Libri omnes

οὔθ᾽ ὁ νύκτερος

. Delevi articulum, molestum in oratione poetae.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-907

δρακοντόμαλλοι:

δρακοντόμαλοι

G. aliique pauci et Ald.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-908

βροτοστυγεῖς:

βροτοστυγείς

Lips.

800. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-909

Γοργόνες:

Γοργόνες

802. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-910

τοιοῦτο μέν σοι τοῦτο:

τοιοῦτο

M. aliique et Rob.

τοιοῦτον

G. Vit. Lips. aliique et Ald. Nullus liber

μὰν

, ut refert de G. Vit. Ald. Butlerus, sed hi omnes

μὲν

habent, G. tamen in litura. Elmsleius, quod tragici rarissime

τοιοῦτο

τοσοῦτο

usurpent, scribendum putabat

τοιοῦτον ἕν σοι τοῦτο φρούριον λέγω

. Confidentius ad Oed. Col. 790.

τοιοῦτο

τοσοῦτο

prorsus a tragicis abiudicavit, fortasse quod, sicubi illa inveniuntur, metrum alteram formam admittat, ut in Eumen. 200. 419. Blomfieldio longe probabilius videbatur

τοιόνδε μέν σοι

. Ego quidem vulgatam scripturam servandam duxi, partim quod ille tragicorum usus vix satis stabiliri potest, partim quod sententia in illa Elmsleii coniectura non recte enuntiata videtur. Nam

ἓν

si dicitur, satis est

τοιοῦτο

aut

τοῦτο

addi, utroque autem addito alterum supervacaneum atque adeo molestum est.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-911

ὀξυστόμους:

ὀξυστόμου

ante correctionem secundae manu M.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-912

ἀκραγεῖς:

ἀκραγεῖς

Ven. 3. Bess. Par. H. Ald.

ἀκραγεῖς

Lips. Hesychius in codice

ἀκραγές

(Musurus ἀκραγγές),

δυςχερές, σκληρόν, ὀξύχολον, ἀσθενές

. Εtym. Μ. p. 52, 13.

ἀκραγγές, ἀσθενές, χαλεπόν, δυςχερές, σκληρόν, αὐστηρόν, καὶ τὸ ἀεὶ κλαῖον παιδίον. τά τε ἀκραγγῆ ὀξύχολα

. Sic etiam MS. Aug. Atque etiam in Bekkeri Anecd. p. 369, 17. legitur

ἄκραγγες, ἀκρόχολον, ἀσθενές, χαλεπόν

. Optima explicatio est

ἀκρόχολον

. Est enim vocabulum illud ab

ἄγη

deductum, de quo Etym. M. p. 9, 1.

ἄγη, θαῦμα, χαρά, ἀπιστία, ζῆλος. παρὰ Ἡρωδιανῷ βασκανία

. MS. Aug.

παρὰ Ἡροδ

. i. e.

παρὰ Ἡροδότῳ

(VI. 60.), ut Suidas quoque. Apertius Iovis ministri sunt aquila quae v. 1026. iecur Promethei exest, quaeque in Agamemnone v. 128. auguria dant aquilae. Hic gryphi sic appellati videntur ut Iovis voluntate ministerio auri custodiendi fungentes.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-913

γρῦπας:

γύπας

γρῦπας

Ven. 3. quum ceteri fere ut Μ.

γρύπας

habeant.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-914

τόν τε:

τό τε

ante sec. manus correctionem M.

τόν γε

Vit.

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-915

μουνῶπα:

μουνῶπα

a pr. manu M. Recentior circumflexum accentum in acutum mutavit et ultimae syllabae

ον

supra adscripsit. Eustathius ad Dionysii v. 31.

Αἰσχύλος δὲ μονῶπα στρατὸν ὀνομάζει

. Idem ad Od. p. 1388, 64.

μουνῶπα στρατὸν

ex h. l. commemorat.

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-916

Ἀριμασπὸν:

Ἀριμασπὸν

Vit. sed a pr. manu in

Ἀριμασπὸν

mutatum.

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-917

ἱπποβάμον:

ἱπποβάμον'

M. a pr. manu et Vit. Lips.

ἱπποβάμους'

806. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-918

οἳ χρυσόρρυτον:

οἳ χρυσόρρυτον

οἱ χρυσόρρυτοι

sic Lips.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-919

νᾶμα:

νᾶμα

G. et a pr. manu M.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-920

Πλούτωνος:

Πλούτωνος

. Lips.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-921

πόρου:

πόρον

M. Cantabr. 1. 2. Par. N. Ven. 3. Vind. 3. 4. Rob. idque superscriptum in Colb. 2. Gravior est et magis Aeschylea coniunctio horum verborum,

νᾶμα πόρου

. Sic in Persis v. 231.

τῆλε πρὸς δυσμὰς ἄνακτος Ἡλίου φθινασμάτων

808. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-922

τηλουρὸν:

τηλουρὸν

ante recentioris manus correctionem M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-923

ὄχθας:

ὄχθας

Lips. et a pr. manu M.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-924

ἕρφ':

ἕρφ'

Lips. aliique nonnulli et Ald.

ἕρφ',

adscripta explicatione

πορεύου

, G.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-925

Βυβλίνων:

Βυβλίνων

M. Colb. 2. Cant. 1.

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-926

ὀρῶν:

ὀρῶν

G. Lips.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-927

εὔποτον:

εὔποτον

, sed adscripta explicatione

γλυκύ

, Vit. Iis quae Stanleius de dulcedine aquae Nili ex Achillis Tatii IV, 18. et Spartiani Pescennio Nigro c. 7. attulit addi possunt Athenaeus p. 41. F. Eustathius p. 1499, 59.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-928

τρίγωνον:

τρίγωνον

, superscripto

ον

, Vit.

τρίγωνα

Par. D. N.

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-929

κτίσαι:

κτῆσαι

Vit.

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-930

τῶν δ' εἴ τι σοι:

τῶν εἰ τι σοι

a pr. manu,

τῶν δ᾽ εἴ τι, σοι

a sec. M. Hunc versum a verbis his,

εἴ τί σοι

, et duos sequentes affert Athenaeus VIII. p. 347. C. Eustathius p. 1535, 24. commemorat

ψελλόν τι

(sic)

καὶ δυσεύρετον

. Antiatticista in Bekkeri Anecd. p. 116, 18.

ψελλός. Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέθεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου

. Sine interpretatione memoratur hoc verbum in excerptis

ἐκ τοῦ Ἀριστοφάνους τοῦ περὶ λέξεων διαλαβόντος

, quae Herodiani Epimerismis adiecit Boissonadius p. 285.

818. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-931

ἐπαναδίπλαζε:

ἐπαναδίπλαζε

G. Dindorfio placet

ἐπανδίπλαζε

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-932

NA: Hic versus ab alia manu scriptus in M.

819. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-933

ἢ θέλω:

εἰ θέλεις

ἢ θέλῃς

Vit. in quo

ει

s a correctore est.

ἢ θέλεις

Οx. Bess. Ald.

820. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-934

μέν:

μέντοι

Vit. et alii nonnulli.

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-935

πλάνης:

πλάνης

, superscripto

γρ. τύχης

, Lips.

τύχης

Ven. 3. Par. H. K. L.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-936

αἰτούμεσθα:

αἰτούμεθα

Vit. Lips. aliique et Ald.

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-937

που: Ad

που

in Vit. superscriptum

τι

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-938

ἥνπερ: Consentiunt libri in

ἥντιν'

, etsi id hic

ἣν

dicendum erat. Non invitus acciperem, si liber aliquis praeberet

ἣν πρὶν ᾐτούμεσθα

, quemadmodum supra v. 700.

τὴν πρίν γε χρείαν

est dictum. Sed facillimum visum est

ἥνπερ

scribere. Sic v. 610. libri

ὃ

ὅτι

, ubi ex Etym. a Porsono

ὅπερ

restitutum est.

826. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-939

ἐκμεμόχθηκεν: In

ἐκμεμόχθηκεν

litterae

με

a sec. manu in M.

ἐκμόχθηκε

Vit.

ἐμμεμόχθηκε

G. Ceteri

ἐκμεμόχθηκε

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-940

εἶμι:

εἰμὶ

Lips.

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-941

δάπεδα: Libri

δάπεδα

. Porsonus ad Euripidis Or. 324. aut produci primam syllabam aut scribendum esse

γάπεδα

animadvertit, allatis his Stephani Byzantii in

γῆ

λέγεται καὶ γήπεδον τὸ πρὸς τοῖς οἴκοις ἐν πόλει κηπίον, ὅπερ οἱ τραγικοὶ διὰ τοῦ α φασὶ δωρίζοντες

. Addidit Blomfieldius scholiastam ad Il. IV. 2.

δάπεδον δὲ τὸ ὁμαλὸν χωρίον· γήπεδα δὲ τὰ ἐν ταῖς πόλεσι προκείμενα ταῖς οἰκίαις οἷον κηπίδια· οἰκόπεδα δὲ οἰκιῶν κατεριφεισῶν ἐδάφη

, et Eustathium p. 436, 41.

γήπεδον μέντοι τὸ ἐν πόλει προκείμενον οἰκίαις οἷον κηπίδιον

, et scholiastam Oppiani ad Hal. I. 54.

ἐκ τοῦ γῆ καὶ πέδον γήπεδον, τὸ τῆς οἰκίας πεδίον. οἰκήπεδον δὲ τὸ τῆς καταβληθείσης οἰκίας πεδίον, ἐρειποτόπιον λεγόμενον

. Tum Lycophronem v. 617.

τοῦ τειχοποιοῦ γαπέδων ἀμειβέως

, ubi libri confirmarunt hanc scripturam, restituendam Aeschylo etiam Choeph. v. 786.

831. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-942

αἰπύνωτόν τ':

αἰπύνωτόν τ'

a pr. manu M. ex quo sec. manus

αἰπύνωτόν τ'

fecit.

αἰπύνωτον δ'

Vit.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-943

θᾶκός τ': Libri

θῶκος

. Correxit Brunckius.

τ'

omittit Vit. sed a glossatore

τὲ

superscriptum.

832. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-944

Θεσπρωτοῦ:

Θεσπρώτου

Lips. Strabo VII. p. 328.

Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸn ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν καὶ τὸ ὄρος ὁ Τόμαρος ἢ Τμάρος, ἀμφοτέρως γὰρ λέγεται, ὑφ᾽ ᾧ κεῖται τὸ ἱερόν· καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο

. Aeschylum spectasse videtur et Euripidem Phoen. v. 989.

ΚΡ. Θεσπρωτὸν οἶδας. Μ. σεμνὰ Δωδώνης βάθρα;

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-945

ὑφ' ὧν:

ἀφ᾽ ὧν

G. In

σὺ

posteriorem litteram, in

αἰνικτηρίως

tres primas a rec. manu refectas habet M.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-946

προςηγορεύθης:

προσηγορήθης

Par. B. H. N. Ven. 3. quod Blomfieldio paullo vetustius visum est. At potestate differt. Nam

προςηγορεῖν

est blande alloqui, salutare, consolari. Apud Sophoclem El. 1470. Orestes, velatum interfectae Clytaemnestrae corpus afferens Aegistho,

οὐκ ἐμὸν τόδ', ἀλλὰ σόν, τὸ ταῦθ᾽ ὁρᾶν τε καὶ προςηγορεῖν φίλως

. Conf. Eur. Phoen. 996.

Προςαγορεύειν

, cuius perrarus apud tragicos usus est, invenitur apud Aeschylum Choeph. 938.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-947

κλεινὴ:

δάμαρ κλεινὴ

Lips. sed supra

δάμαρ

iterum

κλεινὴ

scriptum.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-948

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, εἰ: E Turnebi editione manavit

μέλλουσ᾽ ἔσεσθ', εἰ τῶνδε προςσαίνει σέ τι

. omisso

εἰ

scriptum est

ἔσεσθαι τῶνδε

in M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. B. D. H. K. L. N. Ven. 2. 3. Vindobonensibus omnibus et in Ald. Rob.

ἔσῃσθαι τῶνδε

Ox. Deinde

προσαίνει σέ τι

M. G. Vit. Lips. Par. E. Ven. 3.

προσαίνεις ἔτι

Colb. 1. Scholiastae quoque

εἰ

ignorant, qui haec verba,

τῶνδε προςσαίνει σέ τι

, volunt

διὰ μέσου

dicta esse. Interpretantur autem duobus modis, utroque ironia vacuo, uno quo

προςσαίνει

pro

θέλγει, ἡδύνει

dictum accipiatur, altero tali,

εἰς μνήμην ἔρχεται καὶ εὐφραίνει σε διὰ τὸ εἶναι ἀληθῶς δάμαρτα Διός

, οι

ὑπομιμνήσκει καὶ εὐφραίνει σε

Similiter apud Hesychium legitur

προσαίνουσί με, προςβάλλουσι, προςέρχονται

, quod pertinet ad

προςσαίνουσί με

in Eur. Hipp. 863. Hoc sensu si Aeschylus verbo isto usus esset, excidisse versum oporteret, quo haec pro apodosi praecedentium essent, verbi caussa

τῶνδε προςσαίνει σέ τι κλύουσαν ὀρθῶς οὐδὲν ἐξῃκασμένον;

quemadmodum locutus est in Agam. v. 1203. Interrogandi signum post

σέ τι

habet Cantabr. 1. Blomfieldius ex Arund. Cantabr. 1. Par. G. E.

ἔσεσθαι· τῶν δὲ

divisim scripsit, pathetice sumenda putans haec verba, quae sic est interpretatus, quin et hisce oraculis gratum aliquod tibi inerat. At neque significare hoc possunt ista verba, et quod

πάθος

dicit mala potius inconcinnitas eaque languidissimae sententiae est, nec melior machina quam si cum interrogatione dicatur

τῶνδε προςσαίνει σέ τι;

cuiusmodi interrogatio si mediae orationi insereretur, habere deberet particulam interrogativam, ut

μῶν σε προςσαίνει τάδε;

Νon puto dubitari posse quin

εἰ

necessarium esse recte perspexerit, quicumque fuit, qui

ἔσεσθ', εἰ τῶνδε

scripsit. Sed hoc tamen propter elisam diphthongum non videtur ferri posse. Non malam, sed audaciorem medicinam adhibuit Cantabrigiensis in Diarii classici fasc. V. p. 78.

μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι, τῶνδέ γ' εἰ σαίνει σε τι

. Mihi aliquando emendandum videbatur, mutatione perparva,

ὑφ᾽ ὧν σὺ λαμπρῶς κοὐδὲν αἰνικτηρίως προςηγορεύθης, εἰ Διὸς κλεινὴ δάμαρ μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι τῶνδε προςσαίνει σέ τι

. Sed abhorret id tamen a simplicitate dictionis Aeschyleae. Quare satius visum est propagatam a Turnebo lectionem ita servare ut plene scriberetur

ἔσεσθαι

cum eoque per crasin coalesceret

εἰ

. Saepissime enim librarii voculas, quae crasi non animadversa viderentur versum corrumpere, omittendas esse existimarunt. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 667.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-949

οἰστρήσασα:

οἰστρήσασα

οἰστρᾶν

dictum. V. ad Eur. Iph. Aul. 77.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-950

ᾖξας:

ᾖξας

Vit. et fortasse a pr. manu M. qui

ᾖξας

a sec. manu habet.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-951

παλιμπλάγκτοισι:

παλιπλάκτοισι

a pr. manu M.

παλιμπλάκτοισι

idem a sec. manu et G. Vit. Par. D.

παλιπλάγκτοισι

Ven. 3.

πολυπλάκτοισι

Lips.

πολυπλάγκτοισι

Arund. Cantabr. 1. Par. K. Vindobonenses et Rob.

839. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-952

χειμάζει:

χειμάζει

pro vulgato

χειμάζῃ

Par. E.

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-953

κεκλήσεται:

κεκλήσεται

Vit. Lips. et ceteri plerique.

κληθήσεται

M. G. Bess. edd. vett. idemque superscriptum est in Par. B. et habet Tzetzes ad Lycophr. 630. ubi hunc versum cum praecedente affert. Ionium mare ab Inachi filia appellatum esse Aeschylo auctore praeter Tzetzam tradunt Stephanus Byz. in

Ἰόνιον πέλαγος

, Etym. Μ. p. 473, 16. Eustathius ad Dionysii v. 92. scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 211. ed. Matth. qui sic scribit,

οἳ δέ φασιν Αἰσχύλῳ αὐτὸν ἕπεσθαι οἰομένῳ πάντα πόντον Ἰόνιον λέγεσθαι ὃν ἀλωμένη περιῆλθεν ἡ Ἰώ

. Eandem nominis originem non memorato Aeschylo alii multi prodiderunt, ut Apollodorus II. 1, 3. scholiastes Pindari ad Pyth. III. 120. Apollonii Rhodii ad IV. 308. Euripidis ad Hipp. 727. Eustathius ad Dionysii v. 389. Hyginus fab. 145.

842. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-954

πᾶσιν:

πᾶσι

Vit. Lips. edd. vett. Post hunc versum in G. tamquam alius versus legitur

Ἰόνιος ἀπὸ σοῦ μνημονεύματα τῆς σῆς πλάνης

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-955

τάδ':

σημεῖα σοι τάδ'

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-956

ἐστὶ:

ἔστι

Μ.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-957

ἐς ταὐτὸν:

ἐς ταὐτὸ

ante correctionem Vit.

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-958

ἔστιν:

ἔστιν

Μ.

ἔστι

G. Vit. Lips. edd. ante Vict. Afferunt hunc versum scholiastes Ambrosianus ad Od. IV. 563. VI. 204. Eustathius p. 1386, 12. 1509, 35. 1559, 60. quorum locorum in postremo

ἔστι τις πόλις

, in ceteris

ἔστι πόλις

legitur.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-959

NA: Hic versus in Colb. 1. post sequentem positus est. In Vit. totus ita legitur,

Νείλου πρὸς αὐτῷ χώματι

. Inter versus adnotatum

καὶ πρὸς ἀναχωματισμῷ, ἤγουν ταῖς ὄχθαις

, et deinde in fine versus

τῷ στόματι

. Lips.

πρὸς αὐτόματι καὶ προςχώματι

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-960

ἐνταῦθα:

ταῦτα

pro

ἐνταῦθα

, superscripto ad ultimam syllabam

, Lips.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-961

τίθησιν:

τίθεισιν

, superscripto a sec. manu

, Μ.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-962

χειρὶ: Libri

χειρὶ

, nisi quod M. a sec. manu gravem accentum habet.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-963

ἀταρβεῖ:

ἀταρβεῖ

scholia explicant

ἀφοβοποιῷ

, similiterque Blomfieldius nullum metum incutiente, placido, comparans Moschi versus II. 50.

ἐν δ᾽ ἦν Ζεὺς Κρονίδης, ἐπαφώμενος ἠρέμα χερσὶν πόρτιος Ἰναχίης, τὴν ἑπταπόρῳ παρὰ Νείλῳ ἐκ βοὺς εὐκεράοιο πάλιν μετάμειβε γυναῖκα

. Non credam isto significatu hoc vocabulum dictum esse, qui ne aptus quidem hic est, quum non sit quare metuendam sibi manum eius a quo amatur putet Io: sed est epitheton ornans, potentiam Iovis significandi caussa positum.

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-964

θιγὼν:

θιγὼν

M. Rob. Ceteri

θίγων

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-965

γεννημάτων: Omnes libri

γεννημάτων

, nisi quod M. a pr. manu et Lips.

γεννημάτων

. Miror Valckenario placuisse quod ad Phoen. 639. refert Scaligerum ex Peyraredi coniectura in libri sui margine adscripsisse,

θιγημάτων

. Nam quod affert ex Hesychio,

θιγημάτων, μιασμάτων

, id alio spectare apertum est, et ne scriptum quidem sic est apud Hesychium, sed, uti debebat,

θιγμάτων

. Tanta tamen fuit auctoritas Valckenarii, ut huic probatum verbum analogiae contrarium reciperent Brunckius et Schützius. Nihil prodesse puto tali coniecturae defendendae hoc scholion codicis Vit.

ἐνταῦθα ὁ Ζεὺς πάλιν ποιήσει ἄνθρωπον, ἀφόβῳ χειρὶ ἐφαψάμενός σου· τέξεις δὲ καὶ παῖδα Ἔπαφον ὀνομαζόμενον, ἐπώνυμον τῆς ἐπαφήσεως τῆς Διός

. Sensum enim eo scholio, non verba singula reddi alia scholia ostendunt. At, inquiunt Valckenarius et Brunckius, absurdum est

γεννημάτων

. Fateor ita videri posse, quum non praecedat quo referatur hoc vocabulum: quod recte se haberet, si

ἔγκυον

pro

ἔμφρονα

dixisset. At non multo minus absurdum esset, si ferri posset,

θιγημάτων

. Nam si sanam mentem contactu suo restituit virgini, quis inde colligat etiam gravidam eo contactu factam esse? Inde mihi olim nata est suspicio, in quam postea vidi etiam Elmsleium incidisse, deesse hic versum post

ἔμφρονα

, praesertim quum

μόνον

, si ad

τίθησιν ἔμφρονα

referatur, plane sit inutile, quia mentis compotem Iuppiter etiam nutu et sola voluntate sua reddere poterat. Nam alia minus probabilis est Elmsleii coniectura, haec verba,

ἐπαφῶν ἀταρβεῖ χειρὶ καὶ θιγὼν μόνον

, ex adnotatione in textum venisse: quae verba neque interpretem produnt, et ad intelligentiam rei sunt necessaria. Itaque omissi versus signa ante hunc versum posui. Recte enim iam omnia procedent, si tale quid scriptum fuisse statuamus,

παύσας τε μόχθων τῶνδε φιτύσει γόνον

. Vereor enim ne nimiae negligentiae reum faciat Aeschylum, qui quasi res nota fuerit omnibus omisisse eum credat mentionem graviditatis afferatque contraria ratione non dissimiles versus ex Supplicibus 298-300.

ΧΟ. καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. ΒΑ. τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

ΧΟ. Ἔπαφος, ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος·

quod ut illic

ῥύσια

dicuntur, etsi nihil praecessit quo id vocabulum referatur, sic hic dictum sit

γεννημάτων

. At multo tamen facilius ex eo, quod potitus virgine Iuppiter tangendo ex ea prolem genuit, servatam esse, quam genuisse eum prolem ex eo, quod mentis compotem reddiderit, potest intelligi.

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-966

τέξεις κελαινὸν Ἔπαφον:

τέξει κελαινὸν Ἔπαφ'

Lips.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-967

γέννα:

γένα

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-968

πεντηκοντάπαις:

πεντηκοντάπαις

G. Coll. 2. Cantabr. 1. Ven. 3. Bess. Ald. Turn. Ceteri

πεντηκοντόπαις

, ut Eustathius p. 37, 32. Atticam formam Blomfieldius recepit.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-969

θηλύσπορος:

θηλύσπορος

Μ.

θηλύπορος

Lips.

θηλύσπορον

G. Ald.

858. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-970

ἐπτοημένοι:

ἐπτωημένοι

ἐπτούμενοι

Lips.

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-971

NA: Suppl. 210.

ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, ἐχθρῶς ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-972

θηρεύσοντες:

θηρεύοντες

Vit. Colb. 1.

861. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-973

φθόνον:

φθόνον

Lips. Par. E.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-974

δαμέντων:

δαμέντα

Cantabr. 1.

861-864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-975

Vulgo hi versus sic scripti leguntur,

φθόνον δὲ σωμάτων ἕξει θεός· Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει

. Quae quum intellectum esset non admittere aptam explicationem, Brunckius temere scripsit

φθόνον δὲ σώμαθ' ὧν ἕξει θεός, Πελασγία δὲ δέξεται θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων

. Heynius ad Apollodorum p. 273. (108. ed. sec.) aut

σώματα

de puellis, quarum fructum deus maritis invideat, dici, et deinde

δαμέντας

legi debere, aut procorum corpora fato subducenda significari censebat. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 118. nihil mutandum ratus sic vertit, Aegypti filii Danaidum venabuntur nuptias, sed illarum deus invidebit corpora (non committet ut iis potiantur), ipsorum vero (Aegypti filiorum) a feminis caesorum corpora terra leget Pelasgica. Horum quidem nihil admitti posse apertum est. Blomfieldius

δαμέντας

edidit, Boissonadius

δαμέντα

, hanc Medicei libri scripturam esse falso dicens (habet enim ille quoque liber

δαμέντων

) deumque putans ob caesa corpora invidiam facere dici. Ne haec quidem habent quo cuiquam possint probanda videri. Illud vero mirere, quod qui

δαμέντας

vel

δαμέντα

scripserunt, non

δέξεται

mutarunt in

δέρξεται

, quo sententiam saltem aptam effecissent. Verba qui explicari satis ducit, acquiescere poterit in Wellaueri sententia, qui nihil mutans ad

δέξεται

intelligendum putabat

αὐτάς

ex praegresso

σωμάτων

, et

δαμέντων

genitivum absolutum esse volebat, hoc sensu, deus ipsis corpora puellarum invidebit, easque Pelasgia excipiet, interfectis illis ferro muliebri. Et illud quidem non potest dubium esse,

φθόνον σωμάτων ἕξει θεός

de virginum dictum esse corporibus, quorum potiri non permissurus sit deus Aegypti filiis: nec minus certum est

Πελασγία δὲ δέξεται

ad Danaides referri: absurdum est enim de corporibus Aegyptiadum receptis sepultisque cogitare, nec quidquam perversius quam

δαμέντας

, Pauwii inventum, aut

δαμέντα

inferri potuit. Sed

δαμέντων

si tum additum est genitivo absoluto, perobscura est ista brevitas orationis, omissa utraque et virginum et sponsorum nominatione. Quo efficitur ut vix dubitari possit quin aliquid exciderit ante

θηλυκτόνῳ

. Credibile est huiusmodi quid dictum fuisse,

Πελασγία δὲ δέξεται τὸν ἐγγενῆ στόλον γυναικῶν, νυμφίων θηλυκτόνῳ Ἄρει δαμέντων νυκτιφρουρήτῳ θράσει

. Similem in mediis versibus omissionem supra ad v. 753. ex Vit. adnotavimus.

867. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-976

ἐπ' ἐχθροὺς:

ἐς ἐχθροὺς

M. (si recte ex M. adnotatum) Vit. aliique et Rob.

ἐπ' ἐχθροὺς

G. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B. Blomfieldius quum praelaturum fortasse aliquem

ἐς

putavit, quia melius intrare amor quam contra ire diceretur, non cogitavit id hic non esse melius, ubi illud ipsum contra ire necessario est intelligendum: de quo significatui praepositionis citavit Valckenarium ad Phoen. 79.

Εἰς

quum pro

ἐπί

dici putatur, ut in Euripidis Or. 1010.

τὰ πανύστατα δ᾽ εἰς ἐμὲ καὶ γενέταν ἐμὸν νεῖμαι

, vis praepositionis est ea, ut pervenire aliquid aliquo, non ut tendere ad perveniendum, quod est in

ἐπί

, significetur. Hic etsi utrumvis dici potuit, aptius tamen videtur

ἐπί

, praesertim quum de connubio olim Iovi periculoso sit accipiendum.

868. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-977

ἵμερος:

ἵμερον

Lips.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-978

ἀπαμβλυνθήσεται:

ἀπαμβλυνθήσεται

Par. D. E. Ald. Turn.

ἀπαμβλυθήσεται

M. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Bess.

ἀπαμβληθήσεται

ἐπαμβλυνθήσεται

Vit.

ἐπαμβληθήσεται

Rob. et adscriptum in Par. B.

870. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-979

γνώμην· δυοῖν δὲ:

γνώμην. δυοῖν (δυεῖν Μ.) δὲ

M. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Par. C. E. F. N.

γνώμαιν δὲ δυοῖν

γνώμαιν (vel γνωμαῖν) δυοῖν δὲ

Par. A. B. D. H. Rob.

γνώμων (γνωμῶν· Turn.) δυοῖν δὲ

Ald. Turn.

γνώμοιν δυοῖν

, omisso

δέ

, Vit.

871. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-980

ἄναλκις:

ἄναλκις

Par. A. C. et superscriptum in B.

872. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-981

αὕτη:

αἳ

G. Ox. Bess. Ald.

873. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-982

μακροῦ λόγου δὲ: Vulgo

μακροῦ λόγου δεῖ ταῦτ᾽ ἐπεξελθεῖν τορῶς

, et sic M. Vit. Lips. ceterique plerique codices et Ald. Turn.

δεῖ ταῦτ' ἐξελθεῖν

Rob.

ταῦτα ἐξελθεῖν

Par. N.

ταῦτά τ᾽ ἐξελθεῖν

G. Mosc. 2. In

δεῖ

consentiunt libri praeter Ox. in quo

δὴ

est. Non est credibile sic haec sine coniunctione superioribus esse addita. Quare recipiendum duxi quod Schützius coniecit

δὲ

pro

δεῖ

. Et confirmatur hoc glossa codicis G.

πάρεστι

, etsi hic quoque codex

δεῖ

habet. Neque

δεῖ

habuerunt scholiastae, qui in explicatione verborum adhibuerint

ἐστίν

εἴη ἄν

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-983

ἐκ τῆσδε:

ἐκ τῶνδε

Par. Β. (sed hic adscripto

ἐκ τῆσδε

) Ox. Ven. 1.

καὶ τῶνδε

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-984

τόξοισι κλεινός:

τόξοισι κλεινοῖς

M. Rob. Ceteri

τόξοισι κλεινός

. Quem poeta extollere hic debebat Herculem, ut cuius memorandi caussa quae praecedunt omnia dixerat, eius significatione bene videbat mirifice commoveri audientium animos debere, si diceret

θρασύς, τόξοισι κλεινός

, prae quo misere languet

θρασὺς τόξοισι κλεινοῖς

, nec languore careret, si diceretur

θρασύς τις, τόξοισι κλεινός

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-985

ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ:

ὃς πόνων ἐκ τῶνδ' ἐμὲ

Μ. G. Vit. Lips. edd. vett. Alii codices

ὃς τῶνδ᾽ ἐκ πόνων ἐμὲ

, vel

ὃς ἐκ πόνων τῶνδέ με

, vel

ὃς ἐκ πόνων τῶν ἐμὲ

, vel

ὃς πόνων τῶν ἐμέ

876. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-986

χρησμὸν:

χρησμὸν

littera

a sec. manu M.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-987

ἐμοὶ:

ἐμὴ

Vit. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. K. Ven. 3. Bess. et ex corr. G. in quo prius

ἐμοὶ

fuerat.

οι

superscriptum in Colb. 2.

ἐμοὶ

M. Lips. aliique codices et edd. vett.

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-988

θεῶν: In fine versus libri omnes

Θέμις

, praeter G. in quo est

θεῶν

, superscripto

Θέμις

ut ex interpretatione. In Vit. ad

Θέμις

adscripta interpretatio

ἡ γῆ

. Hae glossae, simulque

παλαιγενής

epitheton, quod ineptum esset si de Promethei matre diceretur, genuinam esse produnt codicis Guelferbytani scripturam, interpretes autem ex v. 211. seqq. quae esset illa deorum mater explicaturos in diversa discessisse, aliis Tellurem, aliis Themidem dici putantibus. Itaque hunc sum librum secutus.

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-989

ὅπως δὲ χὤπῃ:

ὅπως δ᾽ ἔχω πῇ

Lips. Codex Vit. habuerat

πῶς δ᾽ ἔχω. ποῖ

, cum hac glossa,

ᾧτινι τρόπῳ ἔξω ποῦ

, quod

ποῦ

ab eadem manu in

πότε

mutatum, in textu autem correctum primum verbum in

ὅπως

, deinde ad

γρ

supra apposita signa quibus fieret

ὅπῃ

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-990

δεῖ:

δὲ

pro

δεῖ

Lips. Alii nonnulli

δή

878. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-991

λόγου:

χρόνου

G. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.

λόγου

M. Vit. Par. F. Hoc praetuli. Apte comparavit Stephanus Pers. 714.

πάντα γάρ, Δαρεῖε, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ

. Quamquam ibi quoque pars librorum

χρόνῳ

habet.

879. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-992

σύ τ':

σὺ δ'

Vit. Colb. 1. Ceteri, opinor, omnes ut M. G. Lips. edd. vett.

σύ τ'

, aptius his leviter et segnius adiectis.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-993

ἐλελεῦ, ἐλελεῦ:

ἐλελελελελεῦ

M. G. Lips. Turn.

ἐλελελελελελεῦ

septem syllabis Cantabr. 1. Quinque syllabis Ald. Sic etiam Rob. sed

ἰὼ. ἰὼ.

praemittens.

ἰω, ἰω, ἔλε, ἔλε, ἔλε, λε λεῦ

Par. E. Codex Vit. in quo quod praecedit

nomen Io est, sic,

έλε λε λε ἐλε λελεῦ

, octo syllabis, quarum quinta et sexta minoribus litteris in vacuo spatio insertae. Hesychius

ἐλελεῦ, ἐπιφώνημα πολεμικόν. οἳ δέ, προαναφώνησις παιανισμοῦ. τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ

. Emendavit Pauwius

ἐλελεῦ, ἐλελεῦ

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-994

φρενοπληγεῖς:

φρενοβλαβεῖς

G. Lips. Bess. aliique nonnulli.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-995

ἄρδις:

ἄρσις

G. Hesychius

ἄρδις, ἀκίς. Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-996

ἄπυρος:

ἄπειρος

G. Par. E. F. Dictum est

ἄπυρος

ut in Choeph. 487.

πέδαις δ᾽ ἀχαλκεύτοις ἐθηρεύθης, πάτερ

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-997

κραδία:

καρδία

M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. E. Bess. Ceteri

κραδία

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-998

φόβῳ φρένα λακτίζει:

φρένα φόβῳ λακτίζει

Vit. aliique nonnulli et Ald.

φόβῳ λακτίζει φρένα

Rob.

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-999

ὄμμαθ' ἑλίγδην:

ὄμματ' ἐλίγδην

Lips.

886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1000

ἀκρατής:

ἀκρατοὺς

Vit. Lips. sed in Vit.

ής

superscriptum.

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1001

παίουσ':

πταίουσ'

Par. L.

παύουσ'

Par. Κ.

παίουσιν

παίουσ'

etiam M. habere videtur. Hoc dicit, perturbala dicta mea illiduntur (h. e. luctantur) diri fluctibus fati.

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1002

πρὸς κύμασιν:

στυγνοῖς

Cantabr. 1. 2. Par. L. Vind. 1. 3.

στυγνῆς πρὸς κύμασι

G. et a pr. manu M. in quo a sec. manu

προς

factum est. In G. adscriptae hae interpretationes,

λυπηραῖς, ταραχαῖς

. Lips.

πρὸς κύμασιν ἄτης

, ad penultimam superscripto

889. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1003

NA: Totam primam huius carminis stropham habet scholion haud dubie recentissimum ad primum epigramma Callimachi. Nicephorus Gregoras Hist. Byz. VIII. 14. p. 383. ed. Bonn.

ἦ σοφὸς ἦν ἄρ᾽ ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώσσῃ διεμυθολόγησεν, εἴτε Θαλῆς ὁ Μιλήσιος ἦν, εἴτε Πλάτων ὁ Ἀρίστωνος, εἴτε καὶ ἄμφω, παρὰ θατέρου ἕτερος ἐκδεξάμενος, τό γ' ἑαυτὸν μακαρίζειν ἐκθύμως, ὅτι μὴ βάρβαρος, ἀλλ᾽ Ἕλλην γεγένηται

. Idem XXI. 5. p. 1025.

ἀλλὰ γὰρ ἦ σοφὸς ἦν ἐκεῖνος ὃς πρῶτος ἐν γνώμῃ τόδ᾽ ἐβάστασε καὶ γλώττῃ διεμυθολόγησε, τὸν μακρὸν ἅπαντα φύειν τ' ἄδηλα χρόνον καὶ τὰ φανέντα καλύπτειν·

quae posteriora ex Sophoclis Aiace v. 646. sumpta sunt.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1004

γνώμᾳ:

γνώμᾳ

, superscripto

ῃ

, Lips.

890. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1005

ἐβάστασε:

ἐβάσταζε

Par. Ε. et e corr. Lips. in quo fuerat

ἐβάσταξε

890-891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1006

γλώσσᾳ:

γλώσσῃ

G. Ald. Rob.

γλώσσα

, superscripto

ῃ

, Lips.

γλῶσσα

a pr. manu M. ex quo factum

γλώσσαι

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1007

διεμυθολόγησεν:

διεμυθολόγησε

Vit.

892. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1008

ἀριστεύει: Eustathius p. 717, 4. et 758, 63.

ὡς τὸ κηδεύειν καθ' ἑαυτὸν ἀριστεύει μακρύ

ἀριστεύοι

Lips.

ἀριστεύειν

G. Bess. Ald.

893. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1009

πλούτῳ:

πλούτου

, superscripto

ῳ

, Vit.

894. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1010

γέννᾳ:

γένα

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1011

ὄντα:

ὄντα

omittit G.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1012

χερνήτην:

χερνήταν

, ultimae vocali superscripto

, Lips.

896. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1013

μήποτε, μήποτέ μ', ὦ:

μήποτε μήποτέ μ' ὦ

M. Vit. Rob. Τurn.

μήποτε μήποτ᾽ ὦ

G. Lips. aliique et Ald.

μήποτέ με ὦ

pauci codices.

897. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1014

λεχέων Διὸς: Manifestum est post

Μοῖραι

excidisse quattuor syllabas. Non inepte coniiciat quis epitheto quo Sophocles usus est in Ant. v. 987. dixisse Aeschylum

ὦ Μοῖραι μακραίωνες

, quod hic ad futurum tempus esset referendum.

Διὸς λεχέων

Lips. aliique nonnulli.

Διός

omittunt Vit. aliique nonnulli et Ald. Turn.

λεχέων

omittit Par. L.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1015

πλαθείην:

πλαθείην

M. Lips. Ox.

πλασθείην

G. Vit. aliique et edd. vett.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1016

γαμέτᾳ:

γαμετᾷ

a pr. manu M. ex quo

γαμέτᾳ

a sec. manu factum.

ἐν γαμετᾷ

Lips. Ald. Rob.

ἐν γαμέτᾳ

G. Vit. Cantabr. 1. Par. C. D. E. Ven. 3. Turn. Delevit importunam praepositionem, quae a M. et, ut videtur, ab aliis abest, Canterus.

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1017

NA: Vehementer falsus est Doederlinus, qui ad Sophoclis Oed. Col. 563. quod

ἄστοργος

aliquando de homine dicatur, ita explicandum putavit

ἀστεργάνορα

, ut Io Iovi nupsisse significaretur, tamquam mortalium nuptiis sibi non suffecturis. Placuit hoc Halmio in Lectionum Aeschylearum parte priore. At nec nupsit Io Iovi, nec potest

ἀστεργάνωρ

illo significatu dici. Domo pulsa Io insania agitata fugit machinis Iunonis. Itaque virginitas eius dicitur non amans alicuius mariti, i. e. expers connubii.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1018

εἰςορῶσ':

εἰσοροῦσ᾽

Lips.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1019

Ἰοῦς:

Ἰὼ

ex correctione, quum prius

love

scriptum fuisset, Vit.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1020

μέγα δαπτομέναν:

γάμῳ (γάμῳ Rob. Turn.) δαπτομέναν

M. Rob. Turn. et superscripto ultimae syllabae

Lips.

γάμῳ δαπτομένην

G. Vit.

γάμῳ

Par. Ε.

γάμων

Ven. 3.

με γάμῳ

Bess. Ald.

δαπανομένην

Colb. 1. Par. D.

δαπανωμένων

Par. G.

δ᾽ ἀπτομένην

Ald. Optime Schützius emendavit

μέγα δαπτομέναν

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1021

δυςπλάνοις:

δυσπλάγχνοις

M. Lips. aliique et Turn.

δυσσπλάγχνοις

G. Par. B. Ald. Rob.

δυσπλάχνων

, sed

οις

superscripto, Vit.

γρ. ἀσπλάγχνοις

Par. B. Veram scripturam

δυςπλάνοις

Turnebus attulit, haud dubie ex C. Sic etiam Ox. et Bigot.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1022

ἀλατείαις:

ἀλατείαις

M. Par. D.

ἀλατείαισι

Vit. aliique et Rob.

ἀλατείαισι

ἀλατίαισι

Lips. aliique pauci.

ἀλατίαισι

Ald.

ἀλατίαισιν

Turn.

ἀλατείῃσι

Par. E.

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1023

πόνων:

πόνων

omittunt Par. C. Turn. Similiter Io in Suppl. v. 546. dicitur

μαινομένα πόνοις ἀτίμοις ὀδύναις τε κεντροδαλήτισι θυὰς Ἥρας

903. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1024

ἐμοὶ δέ γ' ὅτε: Libri

ἐμοὶ δ᾽ ὅτι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος

, nisi quod

δ'

omittunt Lips. Par. E. Vind. 2. 4.

904-906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1025

οὐδὲ δέδια· μηδέ τού με:

οὐ δέδια· μηδὲ κρεισσόνων

M. Turn.

οὐδέδια μηδὲ κρεισσόνων

, deleto rursus quod explicandi caussa superscriptum erat δέδια, Vit.

οὐδὲδια μὴ δὲ κρ.

G. Ald.

οὐδὲ διὰ μὴ δὲ κρ.

Rob.

οὐ δεδία μὴ δε κρ.

Lips.

οὐδὲ διατομὴ δὲ κρ.

Par. E.

οὐδέ τι διακρεισ σόνων

et in margine

μηδέτι

Ven. 2.

θεῶν: omittit Par. D.

ἔρως προςδράκοι ὄμμ' ἄφυκτον:

ἔρως ἄφυκτον ὄμμα

libri, nisi quod Par. Ε.

ἄφικτον

habet. Tum

προσδάρκοι με

Μ.

προσδέρκοι με

G. Vit. Lips. et sic, addito

με

, puto habere etiam Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Par. C. Ven. 2. 3. Vind. 1. 3. ex quibus

προσδέρκοι

adnotatum est.

προσδέρκει

Par. F.

προσδράμοι

Par. E. Vind. 2. 4. hi quoque, puto, non sine pronomine.

προσδράκη με

Rob.

προσδέρκοισθε

sine

με

Οχ. Ven. 1. Bess. Ald.

προσδέρκοιτο με

Turn. et quae seculae sunt editiones. Scholiastes Theocriti ad XV. 94. ὅμοιον δ᾽ ἐστὶ τῷ παρ' Αισχύλῳ “

μὴ δὲ κρεισσόνων θεῶν ἔρως ἄφυκτον ὄμμα προςδέρκοι με

ADNOTATIONES Nou epodum haec, sed antistrophica esse vidit Elmsleius, sed male ei cessit emendatio, quum sic scribendam stropham putavit,

ἐμοὶ διότι μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, άφοβος, οὐδὲ δέδια· μηδὲ κρείσσων θεῶν ἔρως ἄφυκτον ὄμμι . . προςδράκοι με

Nam ut mittam alienum prorsus a tragoedia

διότι

, etiam sententia laboral. Qui enim sciant Oceanides par sibi connubium fore ? et, si sciunt, cur optant ne qui maiorum deorum amore earum incendatur? Rectius sensui prospexerant Pauwius, Heathius, Arnaldus, Giacomellus, qui

ὅτι

öre

mutari volebant. Multi anni sunt, quum in scholis meis scribendum esse censebam

ἐμοὶ δέ γ' ὅτε μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, ἄφοβος, οὐδὲ δέδια, μηδ' ἄφυκτον κρεισσόνων θεῶν ἔρως ὄμμα με προςδρακείη.

Quorum postrema commemoravit Reisigius in comm. crit. ad Oed. Col. v. 1080. p. 333. Sed hodie haec non probo, primum propter

προςδρα- κείη

, quo passivo aoristo etsi Pindarus usus est, non tamen usi esse vi dentur tragici; tum propter collocationem verborum non iustam, quia

ἄφυκτον

non praemitti, sed postponi conveniebat; tum denique etiam propter scholiastae adnotationem, qui scribit

εἶτα παρακατιών, ἐφερμη νεύων τί ἔρως, φησὶν ὅτι ὄμμα φημὶ θεῶν ἄφυκτον

, licet ille male

ὄμμα ἄφυκτον

, qui accusativi sunt, pro nominativis per appositionem ad og additis habuit. Quae quum ita sint, finem strophae sic a poeta scriptum credo,

κρεισσόνων θεῶν ἔρως μηδέ τού με προςδράκοι ὄμμὲ ἄφυκτον.

Legitur

προςδρακεῖν

in Eum. v. 168. Quae Blomfieldius attulit, ut

κρείσσονας deos

appellari ostenderet, non magis ad rem pertinent quam Schaeferi iudicium in Melet. crit. p. 31. Aeschyli verbis eadem caussa abutentis. Hic enim non deos potentiores hominibus, sed maiorum gentium potiores inferioris ordinis diis intelligendos esse ipsa luce clarius est.

907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1026

ἄπορα: M. G. Vit. Lips. Ald. Turn.

εἰς άπορα

multi codices et Rob.

908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1027

οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν:

οὐδ᾽ ἔτις ἂν γένοιμ' ἂν

, sed ad

ἔτις

superscripto

χω

, Vit.

γενοίμην

G. Lips. Ald.

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1028

ὅπᾳ: superscripto

ου

Vit. et legitur

ὅπου

in Par. E. Vind. 2. 4.

911. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1029

αὐθάδης φρενῶν: M. a pr. manu (recentior

δη

supra adscripsit) et Vit. Par, B. Mosc. 1. Ald. et ante correctionem G.

αυθά- δη φρενών

Cantabr. 2. superscripto

φρονῶν

, et Turn.

αυθάδη φρονῶν

Lips. Par. C. E. F. Ven. 3. et e correctione G.

γρ. αυθάδη φρονῶν

Par. B. Id Porsonus alique tenuerunt: sed aperte praestat

αυθάδης φρενών

912. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1030

ταπεινός, οἷον:

ταπενὸς οἷον

Lips.

ταπεινὸς. γὰρ οἷον

Vit. quod

γὰρ

ortum videtur ex male intellecto

. Nam Rob. pro ceterorum librorum scriptura, quae est

olov

, habet

toñor

. In

olov

ultimam litteram a rec. manu habet M. Prima fortasse scripserat

olos

914. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1031

θρόνων τ' ἄϊστον:

θρόνων άϊστον

M. Rob.

θρόνων τ' αΐστων

, sed a pr. manu mutatum in

ἄΐστον

, Vit.

πατρὸς δ᾽ ἀρὰ: (

uga

Ald.) M. G. Lips. Ox. Par. E. L. Ven. 1. 2. Bess. Vindobonenses et Ald.

πατρὸς ἀρὰ

Vit. Rob.

πατρὸς δ' οὐ

alii, ut videtur, codices et Turn. ac reliquae edd.

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1032

Κρόνου: omittit Lips.

τότ': ultima littera a rec. manu M. in quo prius fuisse videtur

τόδ'

, ut est in Cantabr. 2.

πότ'

Рar. C.

916. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1033

ἐκπίτνων: Vit. Colb. 2. et a pr. manu M.

ἐκπιτνῶν

M. a rec. manu et ceteri.

δηναιῶν:

δηναιῶν

, superscripto a rec. manu

ων

, M.

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1034

τοιῶνδε:

τοιῶνδε

, superscripto a rec. manu

, M.

919. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1035

ἐγὼ τάδ᾽ οἶδα:

ἐγὼ δὲ τάδ᾽ οἶδα

Vit.

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1036

καθήσθω:

καθήστω

Ven. 3. et e correctione, quum prius fuisset

κα- στω

, Vit. sed in scholio Vit.

καθήσθω

legitur.

καθείσθω

Lips. Ald. Rob.

καθίσθω

Par. E.

πεδαρσίοις κτύποις: Pro

κτύποις

scholiastes

τόποις

. In M. super

πεδαρσίοις

adscripta a rec. manu glossa

ὑψηλοῖς τόποις

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1037

πιστός:

πιστός

, superscripto a sec. manu

, M. Apud scholiastam etiam

αὐστός

invenitur.

τινάσσων χειρὶ πυρπνόον βέλος:

τινάσσων τ᾽ ἐν χεροῖν πύρπνουν β.

Μ.

τινάσσων ταῖν χεροῖν πυρπνόον β.

τινάσων (τινάσσων Turn.) τ' ἐν χεροῖν πυρπνόον β.

Ald. Turn.

τινάσσων τ᾽ ἐν χεροῖν πυρίπνουν β.

Rob. et Lips. in quo prius

ἐν χερσὶν

fuerat.

τινάσσων τ᾽ ἐν χερσὶ πυρίπνουν β.

Vit.

ἐν χερσὶ πυρίπνουν

Par. D.

ἐν χερὶ πυρίπνουν

Par. A.

χερσὶ

Arund.

χερ- oin

Colb. 1. Cantabr. 1.

χερσι

Colb. 2.

πυρπνουν

Рar. B.

πυριπνουν

Vind. 2. 4.

πυρπνοον

Vind. 1. 3. nisi scriptum est

πυρπρόον

, ut in Вess.

πυρὶ πνο

Par. E. Porsonus ad Eur. Hec. v. 1117. hoc versu utens scripsit

τινάσσων χειρὶ πυρπνόον βέλος

, recte, ut videtur, quum formam non contractam praetulerint tragici, de qua re dixit Blomfieldius, pravo ille accentu scribens

πύρπνοον

922. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1038

οὐδὲν γὰρ αὐτῷ:

οὐ γὰρ αὐτῷ

Lips.

τὸ μὴ οὐ: M. Ald. Rob. Turn.

μὴ οὖν

affertur ex Par. E. Omittunt

οὐ

, quod in Vit. in principio sequentis versus additum est Lips. Arund. Cantabr. 1. Colb. 2. Mosc. 1. Par. L. N. Ven. 2. Vind. 1. 3. Si omittitur,

significatur; si additur,

quo minus

: quorum prius rem certo eventuram indicat. Quare

sine

rectius dicitur in iis rebus, quae iam comprobatae sunt eventu, ut in Agam. v. 1128.

ἄκος δ᾽ οὐδὲν ἐπήρκε σαν, τὸ μὴ πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν

. Itaque hoc loco aptius videtur

un ov

, praesertim quum vitaverit malum illud Iuppiter.

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1039

νῦν παρασκευάζεται:

παρασκευάζεται νῦν

G. Mosc. 2. Bess. Ald. Rob.

925. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1040

ἐπ᾽ αὐτὸς αὑτῷ: M. sed spiritu utriusque pronominis a sec. manu addito, et G.

ἐπ' αὐτὸς αὐτῷ

Vit. Lips. Cantabr. 1. Ald.

αὐτὸς ἐπ' αὐτῷ

Rob.

αὐτὸς ἑαυτῷ

Mosc. 1. et fortasse Par. K. ex quo

ἑαυ- τῷ

affertur.

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1041

κεραυνοῦ:

κεραυνῶν

ante correctionem Lips.

κρείσσον: Lips. et ante rec. manus correctionem M.

εὑρήσει:

εὑρήσοι

, littera

a sec. manu, M. idemque superscriptum in Colb. 2.

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1042

βροντῆς θ':

βροντῆς

Lips. Cantabr. 1. Ceteri omnes

βροντῆς

, quod Blomfieldius temere in

βροντὰς

mutavit, non cogitans verba comparationem significantia sic ut nomina comparativa construi. Vide Heindorfium ad Plat. Gorg. §. 68. p. 97. Pro vulgato

βροντῆς θ'

Vit.

βροντῆς δ'

ὑπερβάλλοντα: Cantabr. 1. et ante sec. manus correctionem M.

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1043

τινάκτειραν: Non aptum est, quod Elmsleium coniecisse Blomfieldius dicit,

θαλασσίαν δέ

τιναχτειρα

sine accentu Lips.

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1044

αἰχμὴν τὴν Ποσειδῶνος:

αἰχμήτην

pro

αἰχμὴν τὴν

αἰχμὴν τοῦ

Rob.

πόσε δῶνος

Lips.

930. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1045

κακῷ:

κακῶν

M. ante recentioris manus correctionem et Cantabr. 1. 2. Par. K. Ven. 2. Vind. 1. 3.

τῷ κακῶν

Par. B.

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1046

ὅσον:

ὅσσον

Μ. Rob.

932. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1047

σύ θην:

σύ θὴ

a pr. manu M. Recentior

et gravem litterae

accentum superscripsit.

σὺ δὴ

G. Vit. Lips. edd. et fortasse reliqui libri omnes. Correxit accentum Dindorfius: nam grammatici

θὴν

encliticis adnumerant.

ταῦτ᾽ ἐπιγλωσσᾷ:

ταῦτ᾽ ἐπιγλωσσᾶι

, sed

ἐπι

a recentiore manu, Μ.

ταῦθ᾽ ὑπο- γλωσσᾶ

G. Patet librarium

ὑπογλωσσᾷ

scribere voluisse.

ταῦτ᾽ ἐπι- γλώσσα

Lips.

934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1048

δεσπόσειν:

δεσπόζειν

Vit. Vind. 2.

Ζηνός τινα;: Μ. a sec. manu, prius

ζηνός τινὰ

fuerat,

ζηνὸς τινὰ

Par. B. et adnotatum in Mosc. 1.

ζηνός τίνα

Vit.

ζηνός τίνα;

Rob.

διὸς τινὰ

G. Arund. Mosc. 2. Vind. 2. 4.

διὸς τίνα

Par. E.

διός τινα;

Ald.

τινὰ διὸς

Lips. Mosc. 1. Ven. 2. Vind. 1. 3. et adnotatum in Par. B.

935. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1049

καὶ τῶνδέ γ' ἕξει: Μ. sed prius

εξεισ

fuerat.

καὶ τῶνδε δ᾽ ἕξει

Rob.

καὶ τῶνδ᾽ ἕξει

codices nonnulli.

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1050

πῶς δ᾽ οὐχὶ:

πῶς δ' οὐχὶ

M. G. Vit. edd. vett.

πῶς δ' οὐκὶ

Lips. Cantabr. 1.2. Colb. 2. Vind. 2. 3. 4. quos recte secuti sunt Blomfieldius aliique.

ἐκρίπτων:

ἐκρίπτων

G. Vit. Lips.

ἐκρίπτες

Par. D. Parum elegans Elmsleii coniectura est ad Med. 1371.

τοιάδε ῥίπτων ἔπη

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1051

τί δ᾽ ἂν:

τί δαὶ

Μ.

τίνα δ᾽ ἂν

Par. F.

938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1052

ἄν: omittunt Vit. Colb. 2.

ἂν

pro eo habent G. Mosc. 2.

τοῦδέ γ':

τοῦδ' ἀλγίω

Vit. Colb. 1. Elmsleius coniiciebat

τοῦδ᾽ ἔτ' ἀλ- γίω

, similibus quibusdam exemplis adductus: item Wellauerus. At etiam

recte se habet.

939. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1053

ὃ δ᾽ οὖν:

ὃ δ' αὖ

ὅδ' οὖν

M. (hic quidem accentu in

ὅδ'

a rec. manu addito) Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.

ὃ δ' οὖν

Vict. Steph. Cant. Blomfieldius Elmsleii monitu

ὃ δ' οὖν

. Et videtur id iam Turnebus voluisse in cuius editione est

O δ' οὖν

. Sed accentu notandum

ὅ

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1054

προςκυνοῦντες τὴν Ἀδράστειαν: Huius locutionis,

προςκυνοῦντες τὴν Αδράστειαν

, exempla attulit Dorvillius ad Charit. p. 332. sive 401. ed. Lips. De Adrastea copiose dixit Hermias ad Platonis Phaedrum p. 148.

941. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1055

θῶπτε:

θῶπτε

Turn. et a pr. manu M. sed

deletum et a sec. manu supra adscriptum

θώπευε

, quod habent G. Lips. aliique et Ald.

θῶπτε

Rob.

θῶπε

Vit.

τὸν κρατοῦντ᾽ ἀεί: Quod dicit

τὸν κρατοῦντ᾽ ἀεί

, intelligendus is cui quoque tempore regnare contigit. V. Monckium ad Eur. Ale. 716.

942. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1056

μέλει:

μέλλει

G. Vit.

943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1057

τόνδε: omittit Lips.

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1058

δαρὸn:

δαρὸν

Cantabr. 1. Par. N.

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1059

γὰρ: omittit Lips.

947. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1060

ἀγγελῶν:

ἀγγελεῖν

, sed adscripta interpretatione

δηλώσων

, G.

ἐλήλυθεν: Μ. Ceteri

ἐλήλυθε

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1061

τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον: Libri

τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον

, nisi quod Vind. 3.

τοῦ διὸς ὑπέρπικρον

, Par. C. autem

ὑπερπικρῶς

. Apte Blomfieldius

αἰνόθεν αἰνῶς

ex II. VI. 97. commemoravit.

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1062

ἐξαμαρτόντ᾽:

ἐξαμαρτώντ'

G. et, ut videtur, a pr. manu M.

ἐξαμαρτῶνθ'

, sic, sed in

mutato, Vit.

τὸν ἐφημέροις:

τὸν ἐφημέροις

Ald. Ceterae edd. cum Lips. varia lectione in Par. B. et aliis, ut videtur codicibus multis

τὸν ἐφημέροις

: sed in Lips. tenui linea traiecta deletus articulus.

ἐφημέροις

sine articulo G. Arund. Mosc. 1. Vindobonenses: sed in G. ante hanc vocem spatium duarum fere syllabarum, eraso quod scriptum fuerat.

τὸν ἀνθρώποις

Mosc. 2. ut

τοῖς ἀνθρώποις

a sec. manu adscriptum est in M.

ἐν ἡμέροις

Par. C.

τὸν ἡμέροις

M. (non

τὸν ἡμέρους

) Vit. Par. B. H. quam scripturam commemorant scholia. Blomfieldius eiecto articulo edidit

ἐφημέροις

, ut sensus esset

qui contra deos peccasti beneficia mortalibus praestando

. At hoc languet, alienumque est a tota loci conformatione, nec, si ita scripsisset poeta, addidisset

τὸν πυρὸς κλέπτην λέγω

, sed dixisset

καὶ τὸ πῦρ κλέ- ψαντα

. Porsonum Gaisfordius ad Heph. p. 243. narrat coniecisse

κα-ὶ ἐφημέροις

, quod aeque languidum est. Ipsa huius loci ratio, diversitatesque scripturae, tum etiam scholiastae testimonium monent ut

τὸν ἡμέροις

verum esse censeamus. Ne compositorum terminationes variare dicam, ut

ἐφημέριος ἐφήμερος, ἐκτόπιος ἔκτοπος, ἐγχώριος ἔγ- χώρος, παννύχιος πάννυχος

, eadem etiam simplicium ratio est, ut

ἑσπέ- ριος ἕσπερος

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1063

πορόντα:

πορῶντα

Lips. Cantabr. 1.

951. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1064

πατὴρ ἄνωγέ σ': Libri omnes

πατὴρ ἄνωγέ σ'

. Brunckius, pronomen non apto loco positum esse ratus

πατήρ σ' ἄνωγεν

edidit. Deleri pronomen voluit Elmsleius. Potuisse omitti quis neget? Sed si subtilius de tantilla re quaerendum est, paullo fortior est oratio addito pronomine; si additur autem, rectius additur post

ἄνωγε

quam post

πατήρ

. Nam patrem quum nominat Iovem Mercurius, suum patrem dicit. Promethei pater si esset Iuppiter pro paternaque potestate iuberet, praeferendum esset

πατήρ σ' ἄνωγεν

κομπεῖς:

κομποῖς

, sed superscripto

, Lips.

γάμους: Pro

γάμους

Cantabr. 1.

λόχους

, emendatius Rob.

λόγους

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1065

πρὸς ὧν τ᾽:

πρὸς ὧν γ'

Cantabr. 2. Ceteri

πρὸς ὧν τ'

. In Medico

ὧν

a sec. manu scriptum est, ut quid prius scriptum fuerit dispici nequeat,

τ'

a prima. Elmsleii iussu inconsiderate delevit copulam Blomfieldius. Neque enim

ὧν

γάμους

refertur, sed ad eum qui ex isto connubio natus regnum Iovi erepturus sit. Id monstrare possunt haec v. 999.

γνάμψει γὰρ οὐδὲν τῶνδέ μ' ὥςτε καὶ φράσαι πρὸς οὗ χρεών νιν ἐκπεσεῖν τυραννίδος.

ἐκπίπτει:

ἐκβληθῇ

Lips. Vind. 2. 4. Rob.

ἐκβληθῆν

aut Faehsio teste

ἐκ- βληθῇ

Par. E. Vera lectio,

ἐκπίπτει

, est in ceteris.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1066

ἀλλ᾽ αὔθ᾽ ἕκαστ᾽ ἔκφραζε:

ἀλλ᾽ αὐθέκαστα φράζε

Μ. a pr. manu, Arund. Cantabr. 2. Rob.

ἀλλ᾽ αὖθ᾽ ἕκαστα φραζε

Μ. a sec. manu, Vit. Lips. aliique.

αὔθ' ἕκαστ᾽ ἔκφραζε

ἀλλ᾽ αὐθέκαστ᾽ ἔκφραζε

Ald.

ἀλλ᾽ αὖθ᾽ ἕκαστ᾽ ἔκφραζε

Turn.

μηδέ μοι:

μηδ' ἐμοὶ

, cum lituris post

et super

, ut

μηδ' ἐμοὶ

scriptum fuisse videatur antequam sec. manus hoc mutavit, Μ.

μὴ δ' ἐμοὶ

μὴ δέ μοι

Lips. Ald. Rob.

μηδέ μοι

Vit. aliique et Turn.

διπλᾶς: G. et e corr. Lips. in quo fuerat

διπλὰς

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1067

προςβάλῃς:

πλέος

προμηθεῖς προβάλλης

Lips.

βάλλης προμηθεῦ

957. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1068

γε καὶ:

τε καὶ

Par. B. Turn. quod probabat Elmsleius.

958. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1069

ὁ μῦθός ἐστιν: Μ. G.

θεῶν:

διὸς

pro

θεῶν

Rob.

959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1070

νέον νέοι:

νέον νέος

Lips.

960. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1071

ναίειν: accentu et

αι

a sec. manu M. Eustathius p. 503, 4.

οἱ δὲ νεώτεροι πάσας τὰς ἀκροπόλεις οὕτω καλοῦσιν, οἳ καὶ οὐδετέρως τὰ πέργαμά φασιν, ὡς καὶ Αἰσχύλος Προμηθεῖ. δῆλον δὲ ὡς ἡ Πέργαμος καὶ πόλις λέγεται.

Servius ad Aen. I. 95.

propter Pergama, quae altissima fuerunt: ex quibus omnia alla aedificia pergama vocantur, sicut Aeschylus dicit

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1072

δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας: Uranum dicit et Saturnum. Recte monet Göttlingius ad Hes. Theog. 463. non de Ophione cogitasse Aeschylum.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1073

κοιρανοῦντ᾽: Μ. Vit. aliique.

τυραννοῦντ'

G. Lips. aliique et edd. vett.

δοκῶ:

δοκῶ σοι

963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1074

μή τί σοι:

μήτοι

Lips. Ceteri

μήτι

964. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1075

ὑποπτήσσειν:

ὑποπτήσειν

Lips. Cantabr. 1. 2. et ante sec. manus corr. M.

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1076

πολλοῦ γε:

πολλοῦ δὲ

M. Lips. Ox. Ald. et adnotatum in Par. B.

πολλῶ γε

Vit. Par. H.

966. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1077

ἐγκόνει:

ἐγγόνει

Lips.

967. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1078

πεύσει: libri.

ἀνιστορεῖς: etiam M. habere videtur, ut habent Vit. Lips. aliique et Rob. Codices nonnulli et Ald.

ἂν ἱστορεῖς

habent.

ἂν ἱστορῇς

. G. Ven. 3. Turn.

968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1079

αὐθαδίσμασιν:

αὐθαδίσμασι

Vit.

969. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1080

ἐς τάσδε:

ἐς τάδε

Vit.

κατούρισας:

καθώρισας

Μ. cum litura post

, et Rob.

καθώρουσας

Par. D.

καθωρούσας

Lips. Colb. 1.

καθώρισας

, cum glossa

ἐπέβαλες

, Vit.

κατώρουσας

, superscripto

ὅρμισας

, Mosc. 1.

κατώρουσας

Par. C. (in quo

με

superscriptum) F. Ven. 3. Vind. 3.

κατόρουσας

Par. L.

καθ- ώρμησας

Par. Ε.

καθώρμισας

, quod etiam in scholiis commemoratur, G. Ald. Turn. rell. Idem pro glossa adscriptum in Ven. 2.

κατήγα- γες

Arund. Colb. 2. Ven. 2. Nimia socordia in

καθώρμισας

acquieverunt editores. Vix enim credi potest, si hoc scripsisset poeta, tantam esse fluctuationem excitatam. Scripserat ille

κατούρισας

. Participium huius verbi sic interpretatur Hesychius,

κατουρίσας, ἀθρόως πάντα κά- λων καθεὶς καὶ μὴ διαμελλήσας

. Quod Eustathius p. 1452, 47. dicit,

ἐκεῖθεν καὶ οὐρίσαι τὸ ἀποκαταστῆναι εἰς οὔριον, ὡς φασιν οἱ πα- λαιοί, καὶ κατουρίζειν ῥῆμα τραγικῶς

, id quo pertineat patet ex his p. 1282, 17.

κατουρίζειν γε τὸ κατ᾽ οὖρον πλέειν, ὡς τὸ “πόλιν κατ' ὀρθὸν οὔρισας,”

quae Sophoclis verba sunt Oed. R. v. 695. Sed de Aeschyli versu dubitationem eximent quae scholiastes scripsit ad illa in´ Trachiniis v. 828.

καὶ τάδ᾽ ὀρθῶς ἔμπεδα κατουρίζει τροπικῶς δὲ κατουρίζει, ὥςπερ οὐρίῳ πνεύματι προςορμίζει ἡμῖν κατ' ὀρθὸν ἀννομένα

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1081

NA: Hic et duo qui sequuntur versus in libris omnibus continuantur Prometheo: quae ratio et per se frigida est et propter illa verba,

οὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών

, quae, si praecedentes duo versus Promethei sunt, plane stolide ferocientis orationem praebent, non potest probari. Hinc apparet versus 972. 973. Mercurii esse, ironice Prometheo poenam pervicaciae exprobrantis. Ita deinde apte respondet Prometheus ferociae opponendam esse ferociam. Quomodo hi versus personis distribuendi essent vidit etiam Erfurdtius, ut ex litteris eius mense Februario a. 1812. ad me datis cognovi.

λατρεύειν:

λατρεύσειν

Lips.

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1082

φῦναι:

φῆναι

Μ. G. Vit. aliique et Ald. Turn.

φυῆναι

Vind. 2. 4.

φῦναι

Lips. Rob. Vict. edd. reliquae.

πιστὸν:

πιστὸν δ᾽

a pr. manu,

πιστόν γ'

a recentiore manu M.

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1083

χρεών:

χρεών τάδε

Lips.

975. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1084

πράγμασιν:

πράγμασι

M. Vit. Lips. ceterique plerique et Thomas M. p. 393, 3. et ex eo Favorinus in

τρυφῶ

. Id Brunckius restituit.

πήμασι

G. Bess. edd. vett. et adnotatum in Par. B.

976. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1085

χλιδῶντας:

χλιδόντας

a pr. manu M.

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1086

καὶ σὲ δ᾽: pravo accentu Victorius et Canterus.

καὶ σὲ δ᾽

emendate M. G. Vit. Lips. Rob. Turn.

καί σέ γ'

ex Elmsleii coniectura Blomfieldius. Obtemperarunt illi male considerato decreto Porsoni, qui in adnotatione ad Eur. Or. v. 614.

καὶ δέ

particulas in tragicis ferre nolebat. Discessit a Porsono Schaeferus ad Longum p. 350. sed non reddita ratione. Seidlerus ad Eur. El. 1112. (1117.), qui versus Promethei versui simillimus est,

τρόποι τοιοῦτοι· καὶ σὺ δ᾽ αὐθάδης ἔφυς

καὶ

etiam significare,

δέ

autem nectere sententias monuit. Scilicet

καὶ — γε

est

atque adeo

, et auget ante dicta, ut in Hecuba v. 1274. (1256. Pors.)

ΕΚ. οὐδὲν μέλει μοι, σοῦ γέ μοι δόντος δίκην. ΠΟ. καὶ σήν γ' ἀνάγκη παῖδα Κασσάνδραν θανεῖν. ἙΚ. ἀπέπτυσ᾽· αὐτῷ ταῦτα σοὶ δίδωμ᾽ ἔχειν. ΠΟ. κτενεῖ νιν ἡ τοῦδ᾽ ἄλοχος, οἰκουρὸς πικρά. ΕΚ. μήπω μανείη Τυνδαρὶς τοσόνδε παῖς. ΠΟ. καὐτόν γε τοῦτον, πέλεκυν ἐξάρασ᾽ ἄνω.

Multum ab hoc differt

καὶ δέ

, quo non augentur ea quae praecesserunt, sed additur iis diversum quid, quod eiusdem generis sit, unde

καὶ

, idque vel confirmandi caussa, ut in Promethei atque Euripideae Electrae exemplis,

dico autem te quoque in his : es autem tu quoque ferox

, vel simpliciter ut addatur aliquid consimile, ut in Persis v. 151.

προπίτνω, προπίτνω· καὶ προςφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴν πάντας μύθοισι προςαυδῶν.

Et v. 541. ubi quum feminas Persarum lugere dixit chorus, haec adiicit,

κἀγὼ δὲ μόρον τῶν οἰχομένων αἴρω δοκίμως πολυπενθῆ.

978. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1087

συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ:

συμφορᾶς

Par. D. Et sic corrigendum putabat Valckenarius ad Phoen. 632. Ceteri libri

συμφοραῖς

. Id dicit

propter casus tuos

, non ut dativus ex praepositione quae est in

καὶ

pendeat, quod placebat Abreschio.

ἐπαιτιᾶς

Par. D.

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1088

ἐχθαίρω:

ἐχθραίνω

Par. D. N. Turn. Apud Aristophanem in Avibus v. 1547. Prometheus

μισῶ δ᾽ ἅπαντας τοὺς θεούς, ὡς οἶσθα σύ

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-1089

ἐκδίκως:

ἀδίκως

G. Mosc. 2.

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

;

193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

284-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-203

⁴

;

284-396. Second Scene of the First Episode. Oceanus, father of the Oceanids, enters (from the right), mounted upon a winged steed (τετρασκελής οἰωνός 395) like 285. 290 Pegasus. The scholiast understands a griffin, because of this word οἰωνός, but sea-gods, in older Greek art, are often seen riding on hippocamps or sea-horses. The machine here used was the αἰώρημα, a sort of crane with hanging ropes, by which persons could be swung aloft, moved through the air, and let down again. The scholiast remarks, καιρὸν δίδωσι τῷ χορῷ καθήκασθαι (καθιμᾶσθαι ?) τῆς μηχανῆς ᾿Ὠκεανὸς ἐλθών· ὑπερβολῇ δὲ ἐχρήσατο, ὅπου γε Ὅμηρος οὐκ εἰσήγα- γεν ᾿Ὠκεανὸν εἰς τὸν σύλλογον τῶν θεῶν (on this cp. Il. xx. 7 οὔτε τις οὖν Ποταμῶν ἀπέην νόσφ᾽ ᾿Ὠκεανοῖο). The anapaests of Oceanus accompany the descent of the chorus from their chariot into the orchestra. - This scene and the second episode form the second act, the beginning of the action which leads to the catastrophe. See on 307 and 436.

386. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-276

⁵

⁶

;

386. ἐμὸν δοκήσει: "it will be seen that this crime - of being right when one seems to be wrong-is mine, not thine." ἀμπλάκημα : ironical, like νόσῳ above.

387. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-277

⁷

⁸

;

387. σὸς λόγος: not the last speech only, but the tenor of the whole col- loquy.

388. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-278

⁹

¹⁰

;

388. γάρ: yes, for, implying as- sent to what precedes. - θρήνος: ὁ οἶκτος, Schol. ούμός : possessive pronoun standing for the objective genitive (ἐμοῦ). Cp. Pers. 699 τὴν ἐμὴν αἰδῶ μεθείς. G. 147, Ν. 1; Η. 694.

389. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-279

¹¹

¹²

;

389. νέον: see on 35. - ἕδρας: on this use of the cognate accusative see Krüger II. § 46, 6, 2.

391. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-280

¹³

¹⁴

;

391 f. Oceanus betrays by this answer the hopeless difference of sentiment between him and Prome- theus; hence the emphatic rejoinder στέλλου, κόμιζε, σῴζε. For the asyn- deton see on 56, and cp. 937 below, and Soph. El. 632 ἐῶ, κελεύω, θῦε.

393. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-281

¹⁵

¹⁶

;

393. ὁρμωμένῳ . . . λόγον: equiva- lent in sense to ὁρμωμένῳ μοι ἐθώυξας ὁρμᾶσθαι, that is to say, "I needed not your bidding." Cp. 277. Oceanus speaks with ill-concealed vexation. These and the following words further hint at the mode of his departure.

394. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-282

¹⁷

¹⁸

;

394. ψαίρει: cp. Verg. Aen. v. 216 mox aëre lapsa (sc. columba) quieto radit iter liquidum, xi. 756 aethera verberat alis (sc. aquila). Here said of the move- ments of the animal's wings as he prepares for his flight. With this the stage machinery is set in motion.

397-435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-283

¹⁹

²⁰

;

397-435. First Stasimon. The ionic rhythms accord with the sor- rowful burden of the song, which calls to mind the words of Fr. v. Schlegel, 'Es geht ein allgemeines Weinen, so weit die stillen Sterne scheinen, durch alle Adern der Natur.'

397. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-284

²¹

²²

;

397. οὐλομένας: the epic form οὐ- λόμενος occurs here and there in lyric passages of tragedy. ὀλόμενοs=per- ditus, accursed, baleful, unblest; it corresponds, as participle, to the exe cration ὄλοιο, just as ὀνήμενος (blessed) corresponds to the benediction ὄναιο. On the genitive of relation see Krüger I. § 47, 21.

398. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-285

²³

²⁴

;

398 ff. δακρυσίστακτα: adverbial. Cp. Eur. Or. 410 εὐπαίδευτα δ᾽ ἀποτρέ- πει λέγειν, Phoen. 310 μόλις φανεὶς ἄελπτα κἀδόκητα, 1739 ἀπαρθένευτ᾽ ἀλω-

;

μένη, Soph. Ant. 527 φιλάδελφα κάτω δάκρυ λειβομένη, Εl. 962 ἄλεκτρα γηρά- σκουσαν ἀνυμέναιά τε. – ῥαδινόν: λε- πτόν, ἰσχνόν, εὐκίνητον, ἁπαλόν, εὐδιά- σειστον, Hesych. The phrase ῥαδινὸν ῥέος (alliterative) is an imitation of the Homeric τέρεν δάκρυ, Il. iii. 142, xix. 323.

401. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-286

²⁵

²⁶

;

401. νοτίοις ἔτεγξα παγαῖς : cp. Soph. Ant. 1123 ὑγρῶν Ἰσμηνοῦ ῥεί- θρων, Eur. Ion 105 ὑγραῖς ῥανίσιν νοτε- ρόν, Η. F. 98 δακρυρρόους πηγάς.

402. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-287

²⁷

²⁸

;

402 ff. ἀμέγαρτα τάδε : depends on κρατύνων. With ἀμέγαρτα cp. ἄζηλον 143. – ἰδίοις νόμοις : cp. 186. – θεοῖς τοῖς πάρος : cpр. 151. – αἰχμή : ‘spear- point,' figurative for rule of might. Cp. Cho. 630 γυναικείαν ἄτολμον αἰχμάν.

406. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-288

²⁹

³⁰

;

406. στονόεν λέλακε : transitive, sends forth a mournful cry. Ср. Ад. 711 πολύθρηνον μέγα που στένει, Pers. 944 ἥσω τοι καὶ πάνδυρτον.

407. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-289

³¹

³²

;

407 f. μεγαλοσχήμονα: cp. εὔμορ- φον κράτος, Cho. 490. – ἀρχαιοπρεπή: 410. 415 420 in contrast to the recent dominion of Zeus. – ἑσπέριοι: the supplement is sugested by Od. viii. 29 ἠὲ πρὸς ἠοίων ἢ ἑσπερίων ἀνθρώπων. "West and East" carries out the idea of πρόπασα χώρα.

409. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-290

³³

³⁴

;

409. συναιμόνων: Atlas and Ty- phon. Both are undergoing punish- ment in the western world.

411. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-291

³⁵

³⁶

;

411 f. ἔποικον ᾿Ασίας ἕδος νέμον- ται : = ᾿Ασίαν ἐποικοῦσι. ἔποικος is here used in a general sense, conveying simply the idea of dwelling; 80 ἔποικον ἕδος = seat of residence. The scholiast, wrongly taking the word as colonist, imagines an anachronism (οὔπω γὰρ ἦν ἐποικισθεῖσα τοῖς "Ελλησιν ἡ ᾿Ασία). With ᾿Ασίας ἕδος cp. Ιθάκης ἕδος Od. xiii. 344, Θήβης ἕδος ΙΙ. ίν. 406.

414. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-292

³⁷

³⁸

;

414. συγκάμνουσι : not = σὺν ἡμῖν κάμνουσι (Schol.), but like συνασχαλᾶν above (161, 243), συμπονεῖν (274). Cp. Eur. Alc. 614 ἥκω κακοῖσι σοῖσι συγκάμνων, τέκνον.

;

δάιος στρατός, ὀξυπρώτας.

416. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-293

³⁹

⁴⁰

;

416. παρθένοι: see on 723. - μάχας ἄτρεστοι : cp. Soph. O. T. 885 Δίκας ἀφόβητος, Sept. 875 κακῶν ἀτρύμονες, Pers. 51 λόγχης ἄκμονες. Krüger II. § 47, 26, 9.

417. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-294

⁴¹

⁴²

;

417 f. Σκύθης: see on 2. — οἵ : σχῆμα πρὸς τὸ σημαινόμενον. Ср. 421, 805, 808. – γᾶς ἔσχατον τόπον: cp. 666; Soph. Trach. 1100 ἐπ᾿ ἐσχάτοις τόποις.

420. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-295

⁴³

⁴⁴

;

420. ᾿Αρίας : see App. In Cho. 423 ῎Αριον is explained by the Schol. as Περσικόν. Cp. Hesych. ᾿Αρείας πώλους· Περσικάς· ῎Αρειοι γὰρ ἔθνος Περσικόν. Ιη ᾿Αρίας ἄρειον there is an etymologizing play on words, as in Frg. 305 τοῦτον δ᾽ ἐπόπτην ἔποπα τῶν αὑτοῦ κακῶν. Cp. Eum. 155 ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων, Pers. 995 ἄρειόν τ᾽ ᾿Αγχάρην, 11. νί. 201 ἤτοι ὁ κὰπ πεδίον τὸ ᾿Αλήιον οῖος ἀλᾶτο. See also notes on 86 and 692. – ἄνθος : cp. Ag. 197 ἄνθος ᾿Αρ- γείων, Pers. 59 ἄνθος Περσίδος αἴας οἴχεται ἀνδρῶν, ibid. 252, 925, Suppl. 663 ἥβας δ᾽ ἄνθος.

421. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-296

⁴⁵

⁴⁶

;

421. ὑψίκρημνον πόλισμα: proba- bly the lofty Ecbatana (᾿Αγβάτανα Pers. 961), the capital of the Medes, is meant.

422. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-297

⁴⁷

⁴⁸

;

422. Καυκάσου πέλας: a geogra- phical definition like ἀμφὶ Μαιώτιν λίμναν just above. - νέμουσιν : cp. Eum. 1019 Παλλάδος πόλιν νέμοντες.

423. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-298

⁴⁹

⁵⁰

;

423. ὀξυπρῴροισι: cp. βούπρῳρος, ἀνδρόπρωρος. – βρέμων ἐν αἰχμαῖς: cp. Eur. Phoen. 113 πολλοῖς μὲν ἵπποις, μυρίοις δ᾽ ὅπλοις βρέμων. With ἐν αἰχμαῖς cp. Eur. Εl. 321 καὶ σκῆπτρ᾽ ἐν οἷς Ἕλλησιν ἐστρατηλάτει, Xen. Mem. iii. 9. 2 ἐν πέλταις καὶ ἀκοντίοις διαγω- νίζεσθαι.

425. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-299

⁵¹

⁵²

;

425. The foregoing thought, "I bewail thy sufferings in common with all humanity," is followed in the third strophe by the sole exam- ple of similar sufferings. This is then described at length, after the manner of the Homeric similes. The com- parison of past instances is common in tragedy; see Cho. 603 ff., Soph. Ant. 944 ff., El. 837 ff., Phil. 676 ff., Eur. Med. 1282 μίαν δὴ κλύω μίαν τῶν πάρος γυναῖκ᾽ ἐν φίλοις χέρα βαλεῖν τέκνοις κτέ., Hipp. 545 ff., H. F. 1017 ff.

425-430. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-300

⁵³

⁵⁴

;

425-430. Responsion with the an- tistrophe has been disturbed by inter- polation. See App.

426. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-301

⁵⁵

⁵⁶

;

426. ἐν πόνοις δαμέντα: ἐν is not simply the equivalent of the instru- mental dative, as often (for instance Pers. 251 ἐν μιᾷ πληγῇ κατέφθαρται πολὺς ὄλβος), but expresses the dura- tion of the pain, as if it were πόνοις ἐνεζευγμένον. See on 168. – ἀκαμαν- τοδέτοις λύμαις: interpolated from 148 (one manuscript has ἀδαμαντοδέ- τοις). – θεόν: like his brother Pro- metheus.

429. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-302

⁵⁷

⁵⁸

;

429 ff. For the thought cp. 348 ff. In both passages Atlas is described as 'upholding sky and earth,' but the language is here even vaguer than in the former place. The expression σθένος γαίας affords a hint of the con- ception intended. While the heavens press down from above, the earth bears up against the pressure of At- las's feet, and the strength with which she resists this pressure is in the poet's mind. - πόλον : cp. the scholi- ast on Ar. Av. 179 πόλον γὰρ οἱ παλαιοὶ οὐχ ὡς οἱ νεώτεροι σημεῖόν τι (a point) καὶ πέρας ἄξονος, ἀλλὰ τὸ περιέχον ἅπαν. Εὐριπίδης Πειρίθῳ (Frg. 597) ‘τὸν ᾿Ατ- λάντειον τηροῦσι πόλον.' - νώτοις ὑπο- στενάζει : = νώτοις βαστάζων στενάζει. But see App.

431. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-303

⁵⁹

⁶⁰

;

431 ff. Further description of At- las's situation. 'Fluctus marinos quasi misericordia Atlantis tangi fingit, quia Atlas haud procul a mari in Maure- tania stare ferebatur' (Schütz). — συμπίτνων : sc. ῎Ατλαντι στενάζοντι. The wave which breaks at Atlas's feet groans in sympathy with him, and the lament is passed on to the depth of the sea and finally to the dark re- cesses of the lower world. So too the rivers groan, whose sources are near Atlas. With βοᾷ δὲ πόντιος κλύδων συμπίτνων, cp. Il. xiv. 394 οὔτε θαλάσ- σης κῦμα τόσον βοάᾳ ποτὶ χέρσον, κτἑ.

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-304

⁶¹

⁶²

;

433. ῎Αΐδος μυχὸς γᾶς: two geni- tives, one of which (yas) is more closely connected with the govern- ing substantive than the other. Cp.4 Soph. O. C. 669 τᾶσδε χώρας ἵκου τὰ κράτιστα γᾶς ἔπαυλα, Eur. Suppl. 53 τάφων' χώματα γαίας, Cycl. 293 ή τε Σουνίου δίας ᾿Αθάνας σῶς ὑπάργυρος πέ- τρα. ῎Αïdos is here used in a broad sense, of the gloomy nether world. For the asyndeton στένει, ὑποβρέμει, and for the whole description, cp.

;

Sept. 900 διήκει δὲ καὶ πόλιν στόνος, στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλαν- δρον.

436-525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-305

⁶³

⁶⁴

;

436-525. Second Episode. Prometheus and the Coryphaeus. Prometheus calls to mind the benefits he has conferred on gods and men, and his bitterness increases as he contrasts these with his present treat- ment.

436. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-306

⁶⁵

⁶⁶

;

436. μή τοι: see on 625.

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-307

⁶⁷

⁶⁸

;

437. σιγάν: see Introduction, pp. 23 and 27. – συννοίᾳ : cp. Soph. Ant. 278 ἐμοί τοι, μή τι καὶ θεήλατον τοὔργον τόδ᾽, ἡ ξύννοια βουλεύει πάλαι, Hdt. i. 88 ὁ δὲ συννοίῃ ἐχόμενος ἥσυχος ἦν. The nature of the 'brooding thoughts' suggested by his pains is hinted at in the words καίτοι... διώρισεν. - δάπτο- μαι κέαρ: cp. Od. i. 48 δαίεται ἦτορ, Il. vi. 202 ὃν θυμὸν κατέδων.

439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-308

⁶⁹

⁷⁰

;

439. τούτοις : = istis, spoken with contempt.

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-309

⁷¹

⁷²

;

440. τίς ἄλλος ἢ ᾿γώ: διὰ τὸ συμβα- λέσθαι Διὶ κατὰ τῶν Τιτάνων, Schol. Cp. 219 with 229. Hence παντελώς, finally, after all, if one goes to the bottom of the matter.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-310

⁷³

⁷⁴

;

441 f. εἰδυίαισιν ἂν ὑμῖν λέγοιμι : cp. 1040, Suppl. 742 καὶ λέγω πρὸς εἰ- δότα, Αg. 1402 πρὸς εἰδότας λέγω, Il. x. 250 εἰδόσι γάρ τοι ταῦτα μετ᾿ ᾿Αργείοις ἀγορεύεις, xxiii. 787 εἰδόσιν ὄμμ᾽ ἐρέω πᾶσιν, Pind. Pyth. iv. 251 εἰδότι τοι ἐρέω, Soph. Ο. C. 1539 τὰ μὲν τοιαῦτ᾽ οὖν εἰδότ᾽ ἐκδιδάσκομεν, Eur. Hec. 670 οὐ καινὸν εἶπας, εἰδόσιν δ᾽ ὠνείδισας, Or. 1183 εἰδότ᾽ ἠρόμην, Hdt. iii. 103 ἐπιστα- μένοισι τοῖσι Ἕλλησι οὐ συγγράφω, vii. 8 ἐπισταμένοισι εὖ οὐκ ἄν τις λέγοι, Thuc. ii. 36 μακρηγορεῖν ἐν εἰδόσιν οὐ βουλόμενος ἐάσω, Plaut. Pseud. 996 novi: notis praedicas.

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-311

⁷⁵

⁷⁶

;

442. τὰν βροτοῖς δὲ πήματα: ὰ εἶ- χον πήματα πρώην, Schol. The pres- ent condition of mankind is known; but to put Prometheus's merit in a clear light, it is necessary to set forth their former wretched plight (447 ff.). In this sense Prometheus says be- low, λέξω δὲ μέμψιν οὔτιν᾿ ἀνθρώποις ἔχων.

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-312

⁷⁷

⁷⁸

;

444. φρενῶν ἐπηβόλους: cp. Soph. Ant. 492 λυσσῶσαν αὐτὴν οὐδ᾽ ἐπήβολον φρενῶν, Porphyr. Quaest. Homer. i. τὸ δὲ ἐπήβολος σημαίνει τὸν ἐπιτυχῆ καὶ ἔγκρατῆ ἀπὸ τῆς βολῆς καὶ τοῦ βάλλειν. Σοφοκλῆς ᾿Αλκμαίωνι ῾ εἴθ᾽ εὐ φρονή- σαντ᾽ εἰσίδοιμί πως φρενῶν ἐπήβολον καλῶν σε.'

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-313

⁷⁹

⁸⁰

;

445. μέμψιν ἔχων: Soph. Αi. 179 σοί τινα μομφὰν ἔχων, Eur. Phoen. 773 ὥστε μοι μομφὰς ἔχειν, Οr. 1069 ἓν μὲν πρῶτά σοι μομφὴν ἔχω. Cp. Soph. Phil. 322 ἔχεις ἔγκλημ᾽ ᾿Ατρείδαις. In passive sense Thuc. ii. 41 τῷ ὑπηκόῳ κατάμεμψιν ἔχει (sc. ἡ πόλις) ὡς οὐχ ὑπ᾿ ἀξίων ἄρχεται.

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-314

⁸¹

⁸²

;

446. ὧν δέδωκ' εὔνοιαν : the kindly feeling which prompted my gifts. See Krüger I. § 47, 7, 6.

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-315

⁸³

⁸⁴

;

447. πρῶτα μέν: answered by ἦν δ᾽ οὐδέν, 454 (cp. 707-709, 1016- 1020). The third specification is in- troduced by καὶ μήν (459), the fourth by καί (462). - The scholiast remarks, τὸ παροιμιώδες ἐξηγεῖται 'νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει. A verse of Epicharmus ran νοῦς ὁρῇ καὶ νοῦς ἀκούει, τἄλλα κωφὰ καὶ τυφλά.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-316

⁸⁵

⁸⁶

;

448 f. ὀνειράτων ἀλίγκιοι μορφαῖσι : see on 548, and cp. Ar. Av. 687 ἀνέρες εἰκελόνειροι. In a different sense Ag. 1218 ὀνείρων προσφερεῖς μορφώμασι. ἀλίγκιος is an Homeric word. – τὸν μακρὸν βίον: an expression for "the whole duration of life" (τὸ μῆκος τοῦ βίου), like our 'the live-long day.' Cp. Eur. Hipp. 374 νυκτὸς ἐν μακρῷ χρόνῳ, and 537 below.

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-317

⁸⁷

⁸⁸

;

450. ἔφυρον εἰκῇ: cp. Eur. Suppl. 201 αἰνῶ θ᾽ ὡς ἡμῖν βίοτον ἐκ πεφυρμένου καὶ θηριώδους θεῶν διεσταθμήσατο, and the passage of a tragedy preserved Stob. Ecl. Phys. i. 1 ἔπειτα πάσης Ελ- λάδος καὶ συμμάχων βίον διώκησ᾽ ὄντα πρὶν πεφυρμένον θηρσίν θ᾽ ὅμοιον· πρῶτα μὲν τὸν πάνσοφον ἀριθμὸν ηὕρηκ᾽ ἔξοχον σοφισμάτων (cp. 459), and finally the long description of the primitive con- dition of mankind in Lucret. v. 951 ff. - οὔτε ... οὐ: cp. 479; Cho. 291 οὔτε κρατῆρος μέρος εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός, Soph. Ant. 249 οὔτε του γενῇδος ἦν πλῆγμ᾽, οὐ δικέλλης ἐκ- βολή, Ο. C. 972 οὔτε βλάστας πω γε- νεθλίου πατρός, οὐ μητρός εἶχον, Eur. Οr. 46 ἔδοξε δ᾽ ῎Αργει τῷδε μήθ᾽ ἡμᾶς στέγαις, μὴ πυρὶ δέχεσθαι μήτε προσφω- νεῖν τινα, Tro. 934, Frg. 326. – πλιν- θυφεῖς : lateribus contextos. The word is found only here.

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-318

⁸⁹

⁹⁰

;

451. προσείλους : compound of εἵλη, sun's warmth. Cp. προσήλιος, ἀντήλιος. - ήσαν: on the Attic form (from olda) see G. 127 VII; H. 491.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-319

⁹¹

⁹²

;

452. ἀήσυροι : agiles, alacri- ter discurrentes (Schütz), that is, swarming. Root αε- (ἄημι), with added σ.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-320

⁹³

⁹⁴

;

453. Cp. Hom. Нутn xx. 1 ῞Ἥφαι- στον . · ὃς μετ᾿ ᾿Αθηναίης γλαυκώπιδος ἀγλαὰ ἔργα ἀνθρώπους ἐδίδαξεν ἐπὶ χθο- νός, οἱ τὸ πάρος περ ἄντροις ναιετάασκον

;

ἐν οὔρεσιν ἠΰτε θῆρες. νῦν δὲ ... εὔκη- λοι διάγουσιν ἐνὶ σφετέροισι δόμοισιν.

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-321

⁹⁵

⁹⁶

;

457. σφίν: see on 252.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-322

⁹⁷

⁹⁸

;

458. δυσκρίτους: belongs with ἀν- τολάς as well as δύσεις. Words com- mon to two members of a sentence, the poets like to put in the second member, to give it greater weight and to bind the whole together. Cp. Εl. 105 ἔστ᾽ ἂν παμφεγγεῖς ἄστρων ῥιπάς, λεύσσω δὲ τόδ᾽ ἦμαρ, 929 ἡδὺς οὐδὲ μητρὶ δυσχερής, Ο. C. 1399 οἴμοι κελεύθου τῆς τ᾽ ἐμῆς δυσπραξίας, Aesch. Ag. 589 φράζων ἅλωσιν Ἰλίου τ᾽ ἀνά- στασιν, Eum. 9 λιπὼν δὲ λίμνην Δηλίαν τε χοιράδα.' So Schneidewin on Soph. Ο. Τ. 802 (κηρύξ τε κἀπὶ πωλικῆς ἀνὴρ ἀπήνης ἐμβεβώς). See on 21, and 1015 below; also Cho. 206 στίβοι ποδῶν ὅμοιοι τοῖς τ᾽ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς, Eur. Heracl. 158 εἰς γόους τε καὶ τὰ τῶνδ᾽ οἰκτίσματα βλέψας, Med. 1366 ὕβρις οἵ τε σοὶ νεοδμῆτες γάμοι. - As an ex- ample of a δύσκριτος δύσις the scholi- ast cites, οἷον Ωρίων ὅτε δύων χειμῶνα ποιεῖ. σεις: the invention of architecture, astronomy, arithmetic, and letters is elsewhere ascribed to Palamedes. Cp. Soph. Frg. 379 οὗτος (Παλαμήδης) δ᾽ ἐφηῦρε τεῖχος ᾿Αργείων στρατῷ, σταθμῶν τ᾿ ἀριθμῶν καὶ μέτρων εὑρήματα..., ἐφηῦρε δ᾽ ἄστρων μέτρα καὶ περιστροφάς, Eur. Frg. 582 τὰ τῆς γε λήθης φάρμακ᾿ ὀρθώσας μόνος, ἄφωνα καὶ φωνοῦντα συλλαβάς τε θεὶς ἐξηῦρον ἀνθρώποισι γράμματ᾽ εἰδέναι.

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-323

⁹⁹

¹⁰⁰

;

461. μουσομήτορα: cp.Hesiod Theog. 52 Μοῦσαι Ὀλυμπιάδες κοῦραι Διὸς αἰγιό- χοιο, τὰς ἐν Πιερίῃ τέκε Μνημοσύνη. Memory, instead of being called simply ἐργάτις Μουσῶν, is more pic- turesquely described as ἐργάνη μουσο- μήτωρ. See also on 241.

463. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-324

¹⁰¹

¹⁰²

;

463. ζεύγλαισι δουλεύοντα σάγμα- σίν τε: so in Latin iugalia and clitellaria iumenta are distin- guished. For ζεύγλαισι δουλεύοντα cp. 968, Soph. Ο. C. 105 μόχθοις λα- τρεύων τοῖς ὑπερτάτοις.

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-325

¹⁰³

¹⁰⁴

;

464. διάδοχοι: cp. 1027 and Frg. IV. of the Προμηθεὺς λυόμενοs below.

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-326

¹⁰⁵

¹⁰⁶

;

465. φιληνίους : cp. Pind. Pyth. ii. 21 459 f. καὶ μήν: nay even. See on 246. – ἀριθμὸν ... γραμμάτων τε συνθέ- ἅρματα πεισιχάλινα. Here proleptic.

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-327

¹⁰⁷

¹⁰⁸

;

466. ἄγαλμα ... χλιδής: the pas- sion for fine horses was very strong at Athens, and led to much extrava- gance. In Thuc. vi. 16, Alcibiades takes credit for the splendor of the Olympian θεωρία ‘διότι ἅρματα μὲν ἑπτὰ καθῆκα, ὅσα οὐδείς πω ἰδιώτης πρότερον.᾿ Cp. Hdt. vi. 35 Μιλτιάδης ἐὼν οἰκίης τεθριπποτρόφου, [Dem.] XLII. 24 ἱππο- τρόφος ἄγαθός ἐστι (sc. Φαίνιππος) καὶ φιλότιμος ἅτε νέος καὶ πλούσιος καὶ ἰσχυρὸς ὤν, and especially the begin ning of Aristophanes's Clouds.

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-328

¹⁰⁹

¹¹⁰

;

467. ἄλλος ἀντ᾿ ἐμοῦ: cp. Soph. Ο. C. 488 κεἴ τις ἄλλος ἀντὶ σοῦ, Αἰ. 444 ἄλλος ἀντ᾿ ἐμοῦ, Eur. Η. F. 519 ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, Hel. 574 οὐκ ἔστιν ἄλλη σή τις ἀντ᾿ ἐμοῦ γυνή. Also Eur. Suppl. 419 ὁ γὰρ χρόνος μάθησιν ἀντὶ τοῦ τά- χους κρείσσω τίθησιν.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-329

¹¹¹

¹¹²

;

468. λινόπτερα: similarly Ennius (quoted by Servius on Verg. Aen. i. 224) naves velivolae; Ovid Pont. iv. 5, 42 velivolae rates; cp. Suppl. 734 νῆες ὠκύπτεροι, Eur. Hipp. 752 & λευκόπτερε πορθμίς, Od. vii. 36 νέες ὠκεῖαι ὡς εἰ πτέρον ἠὲ νόημα, xi. 125 εὐήρε᾽ ἐρετμά, τά πτερὰ νηυσὶ πέλονται. – ὀχήματα: cp. Suppl. 33 ξὺν ὄχῳ ταχυήρει, Od. iv. 708 νηῶν ὠκυπόρων ἐπιβαινέμεν, αἱ θ' ΤΕ ἁλὸς ἵπποι ἀνδράσι γίγνονται, Soph. Trach. 656 πολύκωπον ὄχημα ναός, Eur. Ι. Τ. 410 νάϊον ὄχημα.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-330

¹¹³

¹¹⁴

;

469 f. Cp. Eur. Frg. 897 μισῶ σο- φιστὴν ὅστις οὐχ αὑτῷ σοφός.

472. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-331

¹¹⁵

¹¹⁶

;

472 ff. μεσολαβοῦσαι αἱ τοῦ χοροῦ τὴν ἔκθεσιν τῶν κατορθωμάτων διανα- παύουσι τὸν ὑποκριτήν [Αἰσχύλου], Schol. That is, the object of the interruption is simply to rest the ac- tor. Accordingly, the coryphaeus re- peats assentingly the sentiment which Prometheus has last uttered. This is often the case in such intermediate speeches of the chorus. The words πέπονθας αἰκὲς πῆμα, thou hast been shamefully treated, voice the feeling of indignation implied in Prome- theus's speech. The chorus is amazed at the unjust dispensation by which Prometheus, who helped others, can- not help himself. – ἀποσφαλεὶς φρε- νῶν πλανᾷ : equivalent to οὐκ ἔχω σόφισμα above. Cp. Pers. 392 φόβος δὲ πᾶσι βαρβάροις παρῆν γνώμης ἀπο- σφαλεῖσιν, Eur. Iph. Α. 742 μάτην ᾖξ᾽, ἐλπίδος δ᾽ ἀπεσφάλην, Ag. 1530 ἀμηχανῶ φροντίδος στερηθεὶς εὐπάλαμον μέριμναν ὅπα τράπωμαι. Asyndeton, because the clause is explanatory of πέπονθας αἰκὲς πῆμα. Krüger I. § 59, 1, 5.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-332

¹¹⁷

¹¹⁸

;

474. ἀθυμεῖς: result of the help- lessness just described.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-333

¹¹⁹

¹²⁰

;

475. ἰάσιμος : for the omission of εἶ and σύ, see on 42. The thought reminds one of Mark xv. 31 ἄλλους ἔσωσεν, ἑαυτὸν οὐ δύναται σῶσαι, only there is no derision in the words of the coryphaeus.

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-334

¹²¹

¹²²

;

479 f. οὔτε ... οὐ ... οὔτε: instead of οὔτε ... οὔτε ... οὔτε (as in 454). See on 450. βρώσιμον . . . χριστὸν ... πιστόν : cp. Ag. 1407 ἐδανὸν ἢ ποτόν, Eur. Hipp. 516 πότερα δὲ χρι- στὸν ἢ ποτὸν τὸ φάρμακον; Schol. on Ar. Plut. 717 φάρμακον καταπλαστόν· τῶν φαρμάκων τὰ μέν ἐστι καταπλαστά, τὰ δὲ χριστά, τὰ δὲ ποτά. The form

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-335

¹²³

¹²⁴

;

484. τρόπους τε πολλούς μαντικῆς : on these means of prophecy (dreams, voices, omens, birds, sacrifices) cp. Xen. Mem. i. 1, 3 ὅσοι μαντικὴν νομί- ζοντες οἰωνοῖς τε χρῶνται καὶ φήμαις καὶ συμβόλοις καὶ θυσίαις, Ar. Av. 720 φήμη γ᾽ ὑμῖν ὄρνις ἐστίν, πταρμόν τ᾽ ὄρνιθα καλεῖτε, ξύμβολον ὄρνιν, φωνὴν ὄρνιν, θεράποντ᾽ ὄρνιν, ὄνον ὄρνιν, Eur. Suppl. 211 & δ' ἔστ᾽ ἄσημα κοὐ σαφῆ, γιγνώσκομεν εἰς πῦρ βλέποντες, καὶ κατὰ σπλάγχνων πτυχὰς μάντεις προ- σημαίνουσιν οἰωνῶν τ᾽ ἄπο. — Prophecy is reckoned among the instrumentali- ties of human progress.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-336

¹²⁵

¹²⁶

;

485. ἔκρινα : κρίνω is the regular word for the interpretation of dreams. potan, πιστός (for netόs) occurs only here; Cp. ὀνειροκρίτης, and Cho. 37 κριταί Lokon. but cp. πίστρα, πιστήρια. Not only the metre, but the assonance χριστὸν πιστόν, suggested the unusual form. 482. ἠπίων: cp. ἤπια φάρμακα Il. iv. 218, xi. 830; ἠπίοισι φύλλοις Soph. Phil. 697. TE τῶνδ᾽ ὀνειράτων. - For the thought cp. Pind. Frg. 96 εὕδει δὲ (sc. ζωόν, the soul) πρασσόντων μελέων, ἀτὰρ εὑδόντεσσιν ἐν πολλοῖς ὀνείροις δείκ- νυσι τερπνῶν ἐφέρποισαν χαλεπῶν τε κρίσιν.

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-337

¹²⁷

¹²⁸

;

486 f. ὕπαρ: cp. Od. xix. 547 οὐκ ὄναρ, ἀλλ᾽ ὕπαρ ἐσθλόν, ὅ τοι τετΕ λεσμένον ἔσται. – κληδόνας κτέ.: κλη- δόνες (or φῆμαι) are foreboding voices, ἐνόδιοι σύμβολοι signs which befall us on leaving home or on journeys. Cp. Cramer Anecd. Ox. IV. p. 241 ἐνόδιον, ὅταν ἐξηγήσηταί τις τὰ ἐν ὁδῷ ἀπαν- τῶντα λέγων· ἐάν σοι ὑπαντήσῃ τοιοῦ- τος ἄνθρωπος ἢ τόδε βαστάζων ἢ τόδε, συμβήσεταί σοι τόδε, Chrysost. on Paul. Ephes. 4, Homil. 12 πολλῶν δειμάτων αὐτοῖς (the Greeks) ἡ ψυχὴ μεστή, οἷον· ' ὁ δεῖνά μοι πρῶτος ἐνέ- τυχεν ἐξιόντι τῆς οἰκίας· πάντως μυ- ρίαδεῖ κακὰ συμπεσεῖν.” ' ἔξω δὲ ἐξελ- θόντι ὁ ὀφθαλμός μοι ὁ δεξιὸς κάτω- θεν ἀναπηδᾷ · δακρύων τοῦτο τεκμή- ριον,' Hor. Carm. iii. 27, 1 impios parrae recinentis omen du- cat et praegnans canis aut ab agro rava decurrens lupa Lanuvino fetaque vulpes. Rumpit et serpens iter in- stitutum, si per obliquum similis sagittae terruit man- nos.

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-338

¹²⁹

¹³⁰

;

488. γαμψωνύχων: cp. Il. xvi. 428 αἰγυπιοὶ γαμψώνυχες. The large, soar- ing birds of prey (eagles, hawks, ravens) served for augury. -σκεθρῶς: ср. 102.

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-339

¹³¹

¹³²

;

490 ff. εὐωνύμους τε: cp. on 91; also Ag. 444 στένουσι δ᾽ εὐ λέγοντες τὸν μὲν ὡς μάχης ἴδρις, τὸν δ᾽ ἐν φοναῖς καλῶς πεσόντα, Pers. 76 πεζονόμοις ἔκ τε θαλάσσας. — δίαιταν . . . συνεδρίαι : this, too, was a part of augural sci- ence, as affording prognostications of human conditions. Cp. Aristot. Hist. Αn. ix. 1 τοῖς ὠμοφάγοις ἅπαντα πολε- μεῖ, καὶ ταῦτα τοῖς ἄλλοις· ὅθεν καὶ τὰς διεδρίας καὶ τὰς συνεδρίας οἱ μάντεις λαμβάνουσι· δίεδρα μὲν τὰ πολέμια τιθέντες, σύνεδρα δὲ τὰ εἰρη- νεύοντα πρὸς ἄλληλα. Accordingly στέργηθρα is the untechnical, συνεδρίαι the technical term.

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-340

¹³³

¹³⁴

;

493 ff. Examination of sacrificial victims (extispicina) had to do with shape, position, and color of the inner organs. This was especially the office of the ἱεροσκόποι οι θυοσκό- ποι. – καὶ χροιὰν... χολή: and what color the gall must have, to be agreeable to the gods. Cp. Eur. El. 826 ἱερὰ δ' εἰς χεῖρας λαβὼν Αἴγισθος ἤθρει· καὶ λόβος μὲν οὐ προσῆν σπλάγχνοις, πύλαι δὲ καὶ δοχαὶ χολῆς πέλας κακὰς ἔφαι- νον τῷ σκοποῦντι προσβολάς,

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-341

¹³⁵

¹³⁶

;

496 ff. κνίσῃ... τέχνην : this τέχνη is the ἐμπυρομαντεία, which derived signs (σήματα) from the form, bright- ness and power of the sacrificial flames. Cp. Apoll. Rh. i. 144 αὐτὸς δὲ θεοπροπίας ἐδίδαξεν οἰωνούς τ᾽ ἀλέγειν ἠδ᾽ ἔμπυρα σήματ᾿ ἰδέσθαι. Such ἔμπυρα (= φλογωπά) σήματα, of evil portent, are described Soph. Ant. 1006 ἐκ δὲ θυμάτων Ηφαιστος οὐκ ἔλαμπεν, ἀλλ᾽ ἐπὶ σποδῷ μυδῶσα κηκὶς μηρίων ἐτήκετο κάτυφε κἀνέπτυε καὶ μετάρσιοι χολαὶ διεσπείροντο, καὶ καταρρυεῖς μηροὶ κα- λυπτῆς ἐξέκειντο πιμελῆς. Incident- ally, in κνίσῃ ὀσφῦν, the poet refers to the doctrines as to what part of the victims should be offered to the gods, and in what way. There is here a vague allusion to the story in Hesiod (see Introd. p. 5). Ср. also Il. i. 460 μηρούς τ᾽ ἐξέταμον κατά τε κνίσῃ ἐκάλυψαν, δίπτυχα ποιήσαντες, ἐπ᾿ αὐτῶν δ᾽ ὠμοθέτησαν. – μακρὰν ὀσφῦν : = μεγαλὴν ὀσφῦν. Cp. Eum. 75 δι' ἠπείρου μακρᾶς. The so-called ἱερὸν ὀστοῦν, os sacrum, is meant. Cp. Etym. Magn. p. 468, 28 ἱερὸν ὀστοῦν, τὸ ἄκρον τῆς ὀσφύος· οὕτω γὰρ κέκληται ὅτι μέγα ἐστίν (hence the epithet μακράν), ἢ ὅτι ἱερουργεῖται τοῖς θεοῖς.

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-342

¹³⁷

¹³⁸

;

499. ἐξωμμάτωσα, ἐπάργεμα: these correspond in their proper significa- tions. ἄργεμος, νόσος ὀμμάτων (cata- ract), ἀφ᾽ οὗ ἄργεμα κατὰ Δίδυμον τὰ ἐπὶ ὀφθαλμῶν λευκώματα (albugo), Eustath. p. 1430, 60; ἐπάργεμα λέγε- ται τὰ ὄμματα, ὅταν ἢ τετυφλωμένα ὑπὸ λευκωμάτων, Hesych. On ἐξομματοῦν, take scales from the eyes, cp. the verse from Sophocles's Phineus in Ar. Plut. 635 (ἀντὶ γὰρ τυφλοῦ) ἐξωμμάτωται καὶ λελάμπρυνται κόρας. Here “open the eyes is said for "make plain." What we perceive, seems to us, as it were, to have eyes. So τυφλός means invisible as well as not seeing. ματα. دو

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-343

¹³⁹

¹⁴⁰

;

501. ἀνθρώποισιν : to be joined with the verbal substantive ὠφελή- Cp. 612; Ar. Nub. 305 οὐρα- νίοις τε θεοῖς δωρήματα, Plat. Apol. 30 a τὴν ἐμὴν τῷ θεῷ ὑπηρεσίαν, Eur. Iph. Τ. 387 τὰ Ταντάλου τε θεοῖσιν ἑστιάματα. Krüger I. § 48, 12, 4; G. 185; H. 765 a. For the dative with ὠφελεῖν see on 342 above.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-344

¹⁴¹

¹⁴²

;

502. άργυρον χρυσόν τε: the last two objects, united by τé, form to- gether the third member of the series. Cp. Cic. Div. i. 51 aurum et argentum, aes, ferrum.

504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-345

¹⁴³

¹⁴⁴

;

504. φλύσαι: cp. Cic. de Fin. v. ζεε φλούρια 27 dixerit hoc quidem Epi- curus, semper beatum esse sapientem, quod quidem solet ebullire nonnunquam.

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-346

¹⁴⁵

¹⁴⁶

;

505. Cp. Eur. Frg. 364, 5 βραχεῖ δὲ μύθῳ πολλὰ συλλαβὼν ἐρῶ, Lucret. vi. 1083 sed breviter pau- cis praestat comprendere multa.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-347

¹⁴⁷

¹⁴⁸

;

507 f. Paratactic for μή νυν βρο- τοὺς ὠφελῶν σαυτοῦ ἀκήδει, according to a favorite Greek mode of expres- sion. Cp. Dem. Ix. 27 καὶ οὐ γράφει μὲν ταῦτα, τοῖς δ᾽ ἔργοις οὐ ποιεῖ. In ὠφέλει the time of the action is not thought of, only its sense as opposed to ἀκήδει. Observe that ἀκηδεῖν is an epic word.

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-348

¹⁴⁹

¹⁵⁰

;

509 f. The prediction of Prome- theus in 476 is fulfilled; the account of his achievements has brought the chorus to enthusiastic admiration. He has only, they think, to exert his inventive genius in his own behalf, to become as powerful as Zeus him- self. To the enlightened spectator this utterance, in a certain sense, is true, since at the end of the trilogy Prometheus is to take his place at the side of the other gods, and so of Zeus, as an object of worship. The thought serves furthermore as tran- sition to the mention of the secret and the revelation of Prometheus's designs.

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-349

¹⁵¹

¹⁵²

;

511 f. Prometheus tacitly accepts the words ἐκ δεσμῶν λυθέντα μηδὲν μεῖον ἰσχύσειν Διός, but as to time (οὔπω) and manner (ταύτῃ, as you suppose; cp. on 247) of his release the chorus, he asserts, is wrong. – μοῖρα πέπρωται: cp. τὴν πεπρωμένην μοῖραν, Hdt. i. 91. This general statement leads to a discussion of the nature of Destiny. – τελεσφόρος: Eur. Heracl. 899, μοῖρα τελεσσιδώτειρα. – κράναι : here intransitive, go into fulfilment (ούπω μοῖρα πέπρωται ταῦτα ταύτῃ κρᾶ- ναι). Cp. Cho. 1075 ποῖ δῆτα κρανεῖ, ποῖ καταλήξει μετακοιμισθὲν μένος ἄτης; – The scholiast remarks, οὔπω μοι λυθῆ- ναι μεμοίραται· ἐν γὰρ τῷ ἑξῆς δράματι λύεται, ὅπερ ἐμφαίνει Αἰσχύλος. – Eur. Med. 365 ἀλλ᾽ οὔτι ταῦτα ταύτῃ, μὴ δοκεῖτέ πω, seems an imitation of this passage. Cp. Ar. Eq. 843 οὐκ ἀγαθοὶ ταῦτ᾽ ἐστί πω ταύτῃ μὰ τὸν Ποσειδώ. -

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-350

¹⁵³

¹⁵⁴

;

513. φυγγάνω: the meaning of the present is, I am to escape; so 525 ἐκφυγγάνω, I have the means of escap- ing. Cp. Soph. Phil. 113 αἱρεῖ τὰ τόξα ταῦτα τὴν Τροίαν μόνα.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-351

¹⁵⁵

¹⁵⁶

;

514. τέχνη: sollertia. " Skill avails nought against Necessity" is a general sentiment. Prometheus hints that the time of his release is fixed by Fate; he cannot change it, nor can Zeus himself. This last idea is taken up by the chorus in 517.

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-352

¹⁵⁷

¹⁵⁸

;

515. οἰακοστρόφος (cp. 148): that is, "in whose hands lies the execu- tion of the law of the universe ? "

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-353

¹⁵⁹

¹⁶⁰

;

516. τρίμορφοι: as it were, ἑvds ὀνόματος (Μοίρας) τρεῖς μορφαί. Re- versed in 210 Γαῖα πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία– μνήμονες: cp. Ag. 155 παλίνορτος οἰκονόμος δολία μνάμων μῆ- νις. In Eum. 382 the Erinyes call themselves κακῶν μνήμονες, σεμναὶ καὶ δυσπαρήγοροι βροτοῖς. The Moῖραι are the representatives of eternal law, the Erinyes carry out this law by πλὴν ἀεὶ κρατεῖν ; punishing all who violate it. Cp. Eum. 334, where the Erinyes say, τοῦτο γὰρ λάχος Μοῖρ᾽ ἐπέκλωσεν ἐμπέ- δως ἔχειν, θνατῶν τοῖσιν αὐτουργίαι ξυμπέσωσιν μάταιοι, τοῖς ὁμαρτεῖν ὄφρ᾽ ἂν γᾶν ὑπέλθῃ, and Hesiod Theog. 217 καὶ Μοῖρας καὶ Κῆρας ἐγείνατο (sc. Νὺξ) νηλεοποίνους (where Κῆρες = Ἐρινύες, cp. Sept. 1054 φθερσιγενεῖς Κῆρες Ἐρι- vues, and Eum. 321, where the Erinyes are said to be daughters of Night). This verse taken together with 910 f. shows why Zeus is still subject to Fate. Prometheus has in mind the danger of loss of sovereignty. See Introduction, p. 17 f.

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-354

¹⁶¹

¹⁶²

;

518. οὔκουν . γε: the power of Fate over Zeus is limited to the in- fliction of penalties for his transgres- sions of universal law. Cp. the words of the Pythian priestess, Hdt. i. 91 τὴν πεπρωμένην μοῖραν ἀδύνατά ἐστι ἀποφυγεῖν καὶ θεῷ.

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-355

¹⁶³

¹⁶⁴

;

519. Cp. Eum. 125 τί σοι πέπρα πέπρακται πρᾶγμα πλὴν τεύχειν κακά;

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-356

¹⁶⁵

¹⁶⁶

;

522. The scholiast remarks, τῷ ἑξῆς δράματι φυλάττει τοὺς λόγους. - λόγου: λόγος (like ἔπος) is often used of the subject-matter of a discourse. Cp. Eur. Hel. 120 ἄλλου λόγου μέμνησο, μὴ κείνης ἔτι.

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-357

¹⁶⁷

¹⁶⁸

;

524. ὅσον μάλιστα: like ὅσον τά- χιστα. Krüger II. § 49, 10, 2; H. 651.

526-560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-358

¹⁶⁹

¹⁷⁰

;

526-560. Second Stasimon. The subject - praise of peace with Heaven and a tranquil life - is sug- gested by the words of the cory- phaeus 519 τί γὰρ πέπρωται Ζηνὶ πλὴν ἀεὶ κρατεῖν ; The dactylo-epitritic rhythm corresponds with this senti- ment, and 'affords, in the midst of the heat of tragic pathos, a moment of refreshing coolness and cheerful calm' (Westphal). ποτε ἀντίπαλον κράτος ποιοῖτο τῇ ἐμῇ γνώμῃ, ἀντὶ τοῦ μηδέποτε ἐναντίος μοι γένοιτο, Schol. – θεῖτο κράτος ἀντίπα- λον: see on 163.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-359

¹⁷¹

¹⁷²

;

529 f. ὁσίαις θοίναις: the sacrifi- cial feasts which the Oceanid maidens set for the gods on the shore of Ocean, remind one of the banquets of the Aethiopians in Homer (Il. i. 423 Ζεὺς γὰρ ἐς Ωκεανὸν μετ᾿ ἀμύμονας Αἰθιοπῆας χθιζὸς ἔβη κατὰ δαῖτα, θεοὶ δ᾽ ἅμα πάντες ἕποντο). The gods visit the banquets of the Oceanids, as in Ovid, Fast. iv. 423, frigida caeles- tum matres Arethusa voca- rat; venerat ad sacras et dea flava dapes. – βουφόνοις : cp. Eum. 283 καθαρμοῖς χοιροκτόνοις, Ag. 209 παρθενοσφάγοισι ῥείθροις.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-360

¹⁷³

¹⁷⁴

;

532. ἄσβεστον πόρον : cp. 139. 526 ff. ὁ πάντα διοικῶν Ζεὺς μηδέ- Hesych. explains, ἄσβεστον· ἀκατά-

;

παυστον. Cp. also Ag. 958 ἔστιν θά- λασσα, τίς δέ νιν κατασβέσει; For πόρον, see 806; Cho. 366 παρὰ Σκα- μάνδρου πόρον, Pers. 493 ἐπ᾿ ᾿Αξίου πόρον.

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-361

¹⁷⁵

¹⁷⁶

;

534 f. τόδε: "the following rule of life.” – ἐκτακείη : ' videtur a scrip- tura in tabulis cereis petitum esse, quae igni admoto aut solis radiis colliquescit ideoque deletur' (Schütz). Cp. 789, and Critias Frg. 2, 12 λῆστις δ᾽ ἐκτήκει μνημοσύνην πραπίδων.

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-362

¹⁷⁷

¹⁷⁸

;

536. Cp. Theogn. 765 ὧδ᾽ εἴη κεν ἄμεινον· ἐΰφρονα θυμὸν ἔχοντας νόσφι μεριμνάων εὐφροσύνως διάγειν τερπομέ- νους.

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-363

¹⁷⁹

¹⁸⁰

;

537. τὸν μακρὸν βίον : all the days of one's life. See on 449. – τείνειν : Pers. 708 ὁ μάσσων βίοτος ἣν ταθῇ πρόσω, Ag. 1362 ἢ καὶ βίον τείνοντες ὧδ᾽ ὑπείξομεν, Eur. Ion 624 βίου αἰῶνα τείνει, Med. 670 ἄπαις γὰρ δεῦρ᾽ ἀεὶ τείνεις βίον;

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-364

¹⁸¹

¹⁸²

;

538. φαναῖς ἐν εὐφροσύναις: cp. Plat. Phaedr. 256 Η εἰς γὰρ σκότον οὐ νόμος ἐστὶν ἔτι ἐλθεῖν τοῖς κατηργμένοις ἤδη τῆς ἐπουρανίου πορείας, ἀλλά φανὸν βίον διάγοντας εὐδαιμονεῖν. ἀλδαί- νουσαν: ἀλδαίνειν, like ἀλιταίνειν just above (533), is an epic word.

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-365

¹⁸³

¹⁸⁴

;

543. ἰδίᾳ: gives the right sense, but the metre requires a cretic. Probably idíą has replaced μουνάδι, as a gloss. Cp. ἰδιογνώμων and μονο- γνώμων, also μονόφρων Ag. 757; Pers. 734 μονάδα δὲ Ξέρξην ἔρημόν φασιν ... μολεῖν, Eur. Andr. 855 μονάδ᾽ ἔρημον οὖσαν, Bacch. 609 μονάδ᾽ ἐρημίαν, Phoen. 1520 μονάδ᾽ αἰῶνα. The tragic poets use the Ionic form μοῦνος for metrical convenience. Cp. 804 and note on 345.

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-366

¹⁸⁵

¹⁸⁶

;

544 f. φέρ᾿ ὅπως : pregnant, look how. δεῦρο δὴ καὶ σκόπησον, Schol. - ἄχαρις χάρις: ἡ χάρις ἣν ἐχαρίσω τοῖς ἀνθρώποις ἄχαρις ἦν καὶ ἀμείψασθαί σε μὴ δυναμένη, Schol. Cp. Ag. 1545 ἄχαριν χάριν ἀντ᾽ ἔργων μεγάλων ἀδίκως ἐπικρᾶναι, Cho. 42 τοιάνδε χάριν ἀχάρι- τον ἀπότροπον κακῶν, Eur. Iph. Τ. 566, Phoen. 1757, and the Homeric "Ipos ῎Αϊρος (Od. xviii. 73); also note on 904. – ποῦ τίς: see on πῇ πότε, 99.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-367

¹⁸⁷

¹⁸⁸

;

546 f. ἐφαμερίων : see on 83. With this description of human helpless- ness, cp. Ar. Αυ. 685 ἄγε δὴ φύσιν ἄνδρες ἀμαυρόβιοι, φύλλων γενεᾷ προσό- μοιοι, ὀλιγοδρανέες, πλάσματα πηλοῦ, σκιοειδέα φῦλ᾽ ἀμενηνά, ἀπτῆνες ἐφη- μέριοι, ταλαοὶ βροτοὶ, ἀνέρες εἰκελόνειροι. · ὀλιγοδρανίαν: with epic quantity before δρ. Homer uses the parti- ciple ὀλιγοδρανέων as equivalent to ὀλιγηπελέων. Cp. Orph. Argon. 432 ἀνθρώπων ὀλιγοδρανέων πολυεθνέα φύτ- λην ἤειδον. – ἄκικυς : ἀσθενής, ἀδύνατος, Hesych. Cp. Aesch. Frg. 230 σοὶ δ᾽ οὐκ ἔνεστι κῖκυς οὐδ᾽ αἱμόρρυτοι φλέβες, Od. xi. 393 ἀλλ᾽ οὐ γάρ οἱ ἔτ᾽ ἦν ἐς ἔμπεδος οὐδέ τι κίκυς.

548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-368

¹⁸⁹

¹⁹⁰

;

548 f. ἰσόνειρον : ι long, following epic usage, as in ἰσόθεος Pers. 80, ἰσοδαίμων Pind. Nem. iv. 136. For the sense, see on 448, and cp. Pind. Pyth. viii. 135 ἐπάμεροι· τί δέ τις; τί δ᾽ οὔ τις ; σκιᾶς ὄναρ ἄνθρωπος, Eur. Med. 1224 τὰ θνητὰ οὐ νῦν πρῶτον ἡγοῦμαι σκιάν. – φωτῶν : = ἀνδρῶν. Cp. Soph. Αί. 300 ὥστε φῶτας, in distinction to animals. – ἳ δέδεται: cp. Anth. Pal. νί. 296 ἐκ γήρως ἀδρανίῃ δέδεται.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-369

¹⁹¹

¹⁹²

;

550 f. οὔπως... παρεξίασι βουλαί: cp. Suppl. 1048 Διὸς οὐ παρβατός ἐστιν μεγάλα φρὴν ἀπέραντος, Od. ν. 103 ἀλλὰ μάλ᾽ οὔπως ἔστι Διὸς νόον αἰγιόχοιο οὔτε παρεξελθεῖν ἄλλον θεὸν οὔθ᾽ ἁλιῶ- σαι, Hesiod Theog. 613 ὡς οὐκ ἔστι Διὸς κλέψαι νόον οὐδὲ παρελθεῖν, and see on 906. For παρεξίασι cp. also Il. i. 132 οὐ παρελεύσεαι οὐδέ με πείσεις, Soph. Ant. 60, εἰ νόμου βίᾳ ψῆφον τυράννων ἢ κράτη παρέξιμεν. — τὰν Διὸς ἁρμονίαν: ὑψηλῶς καὶ τραγικῶς τὸ τῆς εἱμαρμένης ὄνομα Διὸς ἁρμονίαν εἶπεν, Schol., but this is inconsistent with 514 ff. By ἁρμονία Διός is meant rather the compact system of Zeus's realm. Cp. 230 διεστοιχίζετο ἀρχήν.

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-370

¹⁹³

¹⁹⁴

;

555. διαμφίδιον μέλος: ἀλλοῖον, δια- παντὸς κεχωρισμένον· ἀμφὶς γὰρ χωρίς · Αἰσχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-371

¹⁹⁵

¹⁹⁶

;

556. τόδ᾽ ἐκεῖνό τε: for this use of τέ, cp. Eur. Cycl. 37 μῶν κρότος σικι- νίδων ὅμοιος ὑμῖν νῦν τε χώτε βακχίῳ κώμοις συνασπίζοντες ᾿Αλθαίας δόμους προσῇτε; - λουτρά: ἔθος ἦν τοῖς παλαιοῖς ὅτε ἔγημέ τις ἐπὶ τοῖς ἐγχω- ρίοις ποταμοῖς ἀπολούεσθαι, Schol. on Eur. Phoen. 349.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-372

¹⁹⁷

¹⁹⁸

;

558. ὑμεναιοῦν: τὸ ἄδειν τὸν ὑμέ- ναιον καὶ συνάπτειν τὸν γάμον, Photius.

559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-373

¹⁹⁹

²⁰⁰

;

559. ἰότατι: an Homeric word. In Od. xi. 384 ἐν νόστῳ δ᾽ ἀπόλοντο κακῆς ἰότητι γυναικός, it means by the design of, but here it means on the occasion of. Cp. ἕκατι. τὰν ὁμοπάτριον : Hesione is daughter of Oceanus, ac- cording to Acusilaus (quoted Schol. Od. x. 2, ὡς δὲ ᾿Ακουσίλαος, Ησιόνης τῆς ᾿Ὠκεανοῦ καὶ τοῦ Προμηθέως, sc. Δευκαλίων ἦν υἱός). The expression ὁμοπάτριον implies that she is not a daughter of Tethys, the mother of the Oceanids.

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-374

²⁰¹

²⁰²

;

560. The scholiast interprets, ἕδνοις πείθων τὴν ἐσομένην σοι δάμαρτα κοινό- λεκτρον. The action of πείθων is syn- chronous with ἄyayes, but continued, so that πείθων ἕδνοις nearly = πειθοῖ ἕδνων. See Krüger I. § 53, 1, 7. Ср. Suppl. 918 τἄμ᾽ ὀλωλόθ᾽ εὑρίσκων ἄγω.

561-886. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-375

²⁰³

²⁰⁴

;

561-886. Third Episode. Io and Prometheus. The myth of Io is connected with that of Prometheus by the person of Heracles, the libera- tor of Prometheus, who is descended from paphus, the son of Zeus and Io (see on 774). The appearance of Io therefore prepares the way for the introduction of Heracles in the Προ- μηθεὺς λυόμενος. But the immediate significance of this scene consists in the present relation of Zeus and Io. Io appears as innocent and yet perse- cuted; her sufferings, superficially considered, put Zeus in the worst possible light. Accordingly the in- dignation of Prometheus rises more and more, till at last, carried away by passion, he vaunts his secret in such terms that the interposition of Zeus becomes inevitable. So the transition to the catastrophe is pre- pared. The geographical part of this episode, with its description of marvels, like the scene of Heracles in the Προμηθεὺς λυόμενος (see below, Frg. VII. and VIII.), doubtless had a peculiar charm for the Athenians of the period. On the origin of the myth of Io, see Introd. p. 9, footnote. Io appears as a horned maiden (588, 674; so indi- cated by her mask). In early Greek art, especially in vase-paintings, she has the figure of a cow outright. On the throne of the Amyclaean Apollo, a work of the sculptor Bathycles (about Ol. 60), Hera was represented as glaring at Io, 'who is already a cow' (Paus. iii. 18. 7). On an archaic black-figured vase of the Munich collection (No. 573; see Panofka, Argos Panoptes, plate 5), Argus is seen, seated on the ground, a fero- cious figure with long hair and beard, and a huge eye in his shaggy breast; he holds in his hand a long cord, attached to the horns of a cow. Near by stands Hermes, grasping the cord near the horns with his left hand, and about to draw his sword with his right. Argus's dog

;

stands at bay in front of his master. Through the influence of this trag- edy, Io came later to be depicted in art as a maiden with horns. So, for instance, on a red-figured vase of the Berlin Museum (Panofka, l.c., plate 3). The stinging gadfly' of the legend (cp. Suppl. 306 BΑ. τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ; ΧΟ. βοη- λάτην μύωπα κινητήριον, Verg. Georg. iii. 147 cui nomen asilo Ro- manum est, oestrum Graii vertere vocantes), which is mentioned in Io's narrative, 675 be- low, had also to be omitted in the scenic representation. The difficulty was met by a figurative conception of οἶστρος; the maddening sting was interpreted as the reminiscence of the crafty eye of Argos (567). — On account of the unusual manner of Io's entrance and exit, the anapaests which commonly accompany the ar- rival and departure of a personage are here and at 877 given to the actor, not to the chorus. So above, at the entrance of the chorus (120 ff.).

563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-376

²⁰⁵

²⁰⁶

;

563. χειμαζόμενον : here in its proper sense, exposed to wind and weather. Cp. 15. Other commen- tators take the word figuratively, vexatum, cruciatum, as in Soph. Phil. 1459 Ἑρμαῖον ὄρος παρέ- πεμψεν ἐμοὶ στόνον ἀντίτυπον χειμαζο μένῳ, Eur. Hipp. 315 ἄλλῃ δ᾽ ἐν τύχῃ χειμάζομαι, Suppl. 269 πόλις χειμα- σθεῖσα, cp. below 838, 643, 1015. κει.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-377

²⁰⁷

²⁰⁸

;

564. ποινάς : in apposition to ὀλέ- Destruction is the penalty of the crime. Cp. Ag. 224 ἔτλα δ᾽ οὖν θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός, γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν καὶ προτέλεια ναῶν. It is rare for an appositive of this sort to precede the verb (Krüger II. § 57, 10, 6), but here this is brought about by the question. Others regard ποινάς as accusative of the inner object; see on 591 below. – ὀλέκει : ὀλέκω (or ὀλέ- κομαι) is an epic word. Other occur- rences of it in tragedy are Soph. Ant, 1285 (ὀλέκεις), Τrach. 1013 (ὠλεκόμαν).

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-378

²⁰⁹

²¹⁰

;

567 f. Quod dicit av, id scite et convenienter spectatoris cogitationem ad ea quae extra scenam gesta sunt, traducit' (Schütz). – εἴδωλον: acc. depending on εἰσορῶσα. – γηγενούς : cp. Suppl. 305 ῎Αργον παῖδα γῆς. ἄλευ᾽ ὦ δᾶ: in a frenzy of fear, Io interrupts her sentence with this cry. Cp. Suppl. 528 and Sept. 141 ἄλευσον, Sept. 86 ἰ ἰὼ θεοὶ θεαί τ᾽ ὀρόμενον κακὸν ἀλεύσατε. δᾶ is vocative of Δᾶς = Ζᾶς = Ζεύς (cp. ἃ Ζήν, Suppl. 162), but it is a mere interjection, not an invocation of the particular god. Cp. Eum. 874 οἰοῖ δᾶ, φεῦ.

569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-379

²¹¹

²¹²

;

569. τὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βού- ταν: as if οἰστροῦμαι and ῎Αργον γη- γενῆ had preceded the intermediate exclamation. With ψάμμος) recurs Ar. Lys. 1260 (τᾶς ψάμμας) and Hdt. iv. 181.

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-380

²¹³

²¹⁴

;

574 f. ὑπὸ ... ότοβεῖ: see on 126. a croire Hec. 970 αἰδώς μ᾽ ἔχει ἐν τῷδε πότμῳ τυγχάνουσ᾽ ἵν᾽ εἰμὶ νῦν, Iph. Τ. 947 ἐλ- θὼν δ᾽ ἐκεῖσε, πρῶτα μέν μ᾽ οὐδεὶς ξένων ἑκὼν ἐδέξατο, Cycl. 330 δοραῖσι θηρῶν σῶμα περιβαλὼν ἐμὸν καὶ πῦρ ἀναίθων χιόνος οὐδέν μοι μέλει, Ιοη 927 ὑπεξαν- τλῶν ... ἄρδει με, Hipp. 22 τὰ πολλὰ δὲ πάλαι προκόψασ᾽, οὐ πόνου πολλοῦ με δεῖ. See Krüger I. § 56, 9, 4, and note on 201 above. - With μυριωπὸν βούταν cp. Suppl. 304 πανόπτην οἰοβούκολον, also 677 below. 570. δόλιον ὄμμα: aptly charac- terizes the crafty glance of the pur- suing spectre. - Dochmii are the proper rhythm for monodies of trag- edy which express passionate agita- tion. 571. κατθανόντα: cp. Suppl. 305 ῎Αργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανε. 572. ἀλλά με: the relative clause is continued, as usual, by an indepen- dent sentence. 573. ψάμμαν: the form ψάμμη (for (not of short) words between prepo- sition and verb, see Krüger II. § 68, 48, 4, and below on 878. – κηρόπακ- τος: wax-joined. Cp. Eur. Iph. T. 1125 συρίζων ὁ κηροδέτας κάλαμος οὐ- ·ρείου Πανός, Theocr. Id. i. 128 ἔνθ᾽ ὧναξ καὶ τάνδε φέρ᾽ εὐπάκτοιο· μελί- πνουν ἐκ κηρῶ σύριγγα καλάν, Εp. xiii. 4 κηροδέτῳ πνεύματι μελπόμενος, Ovid. Metam. i. 711 disparibus cala- mis compagine cerae inter se iunctis, Verg. Ecl. ii. 32 Pan primus calamos cera con- iungere pluris instituit. The flute of the αὐλητής was here actually heard, accompanying the strophic portion of Io's song. The foregoing portion was recitative (παρακαταλογή). · ὑπνοδόταν νόμον : the "slumberous lay" depicts the exhaustion of Io.

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-381

²¹⁵

²¹⁶

;

576. πλάναι, τηλέπλανοι πλάναι: for the repetition, cp. Sept. 134 ἐπί- λυσιν πόνων, ἐπίλυσιν δίδου, 171 κλύετε παρθένων κλύετε πανδίκως χειροτόνους

;

λιτάς, Ag. 1456 τὰς πολλὰς τὰς πάνυ πολλάς. The formation of a com- pound adjective from the substantive which it accompanies, occurs in three other passages of Aeschylus: 585 below, Cho. 315 πάτερ αἰνόπατερ, Eum. 690 πόλιν νεόπτολιν. In Sophocles it is nowhere found, but often in Eurip- ides (τυφλόπους πούς, τρίπους χαλκό- πους, πόρον εὔπορον, κάματον εὐκάματον, etc.).

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-382

²¹⁷

²¹⁸

;

577 f. ταῖσδ᾽ ἐνέζευξας ἐν πημοσύ ναις : see on 108, and cp. Il. ii. 111 Ζεύς με μέγα Κρονίδης ἄτῃ ἐνέδησε βαρείῃ, Soph. O. C. 526 γάμων ἐνέδησεν ἄτᾳ.

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-383

²¹⁹

²²⁰

;

580 f. οἰστρηλάτῳ δείματι : see on 147. – παράκοπον : cp. παράκοποι φρε- νῶν Eur. Bacch. 33. Properly of coins, false-struck, counterfeit.

582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-384

²²¹

²²²

;

582. Cp. Soph. O. Τ. 1410 ἔξω μέ που καλύψατ᾿ ἡ φονεύσατ᾽ ἢ θαλάσσιον ἐκρίψατε, Eur. Suppl. 829 κατά με πέδον γᾶς ἕλοι, διὰ δὲ θύελλα σπάσαι, πυρός τε φλογμὸς ὁ Διὸς ἐν κάρᾳ πέσοι.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-385

²²³

²²⁴

;

584. μοι φθονήσῃς εὐγμάτων: cp. 626, 859; Eur. H. F. 333 οὐ φθονῶ πέπλων, 1309 λέκτρων φθονοῦσα Ζηνί.

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-386

²²⁵

²²⁶

;

586. γεγυμνάκασιν: cp. 592; Eur. Hel. 533 οὐδ᾽ ἀγύμναστον πλάνοις ἥξειν.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-387

²²⁷

²²⁸

;

588. τᾶς βούκερω παρθένου: equiv- alent to the announcement of the speaker's name. See on 296.

589. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-388

²²⁹

²³⁰

;

589. οἰστροδινήτου : cp. Suppl. 573 πολύπλαγκτον ἀθλίαν οἰστροδόνητον ᾿Ιώ, 17 τῆς οἰστροδόνου βοός, Od. xxii. 299 βόες ὡς ἀγελαῖαι, τὰς μέν τ᾽ αἰόλος οἶστρος ἐφορμηθεὶς ἐδόνησεν.

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-389

²³¹

²³²

;

590. τῆς Ἰναχείας : see on 164. Διὰ τοῦ τὸν πατέρα αὐτῆς ὀνομάσαι ἐνέ- φηνε τὸν μάντιν, ὡς καὶ παρ' Ομήρφ (Od. xi. 100) ὁ Τειρεσίας ῾ νόστον δίζηαι μελιηδέα, φαίδιμ᾽ Ὀδυσσεῦ,' Schol.

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-390

²³³

²³⁴

;

591 f. δρόμους γυμνάζεται : an ex- tension of the accusative of the inner object (= γυμνάζειν τινὰ γυμνασίαν ὑπερμήκων δρόμων). Cp. Soph. Αi. 1107 τὰ σέμν᾽ ἔπη κόλαζ᾽ ἐκείνους, Ο. Τ. 340 ἔπη, ἃ νῦν σὺ τήνδ᾽ ἀτιμάζεις πόλιν. Krüger II. § 46, 7, 1; H. 716 a.

597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-391

²³⁵

²³⁶

;

597. θεόσυτον: cp. λαβρόσυτος 601, and see on 116.

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-392

²³⁷

²³⁸

;

599. φοιταλέοις: transferred from the person affected to the thing affect- ing, as in Goethe's expression 'von durstiger Jagd.' Cp. Ag. 193 πνοαὶ κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι, βροτῶν ἄλαι, and see on ἀφεγγής, 115 above.

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-393

²³⁹

²⁴⁰

;

601. ἄλλων: τοῖς τῆς "Ἥρας, Schol. Io shrinks from speaking the name of her persecutor. Cp. Eur. Hec. 640 κοινὸν δ᾽ ἐξ ἰδίας ἀνοίας κακὸν τᾷ Σι- μουντίδι γᾷ ὀλέθριον ἔμολε συμφορά τ᾽ ἀπ᾿ ἄλλων (the three contending god- desses). See also on 673 below.

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-394

²⁴¹

²⁴²

;

604. τορῶς: cp. Pers. 479 σημῆναι τορῶς.

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-395

²⁴³

²⁴⁴

;

605. ὅ τι... τί: cp. Soph. O. T. 71 πύθοιθ᾽ ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν ῥυσαίμην, Eur. Ion 785 πῶς ἐκπεραίνεται φράζε χὤστις ἔσθ᾽ ὁ παῖς, Ιph. Α. 696 γένους δὲ ποίου χὠπόθεν μαθεῖν θέλω, Plat. Gorg. 448 ο οὐδεὶς ἠρώτα ποία τις εἴη ἡ Γοργίου τέχνη, ἀλλὰ τίς, καὶ ὅντινα δέοι καλεῖν τὸν Γοργίαν. – ἐπαμμένει: cp. Pers. 807 οὗ σφιν κακῶν ὕψιστ᾽ ἐπαμ- μένει παθεῖν.

608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-396

²⁴⁵

²⁴⁶

;

608. θρόει, φράζε : asyndeton of urgent entreaty; see on 56. – τᾷ παρθένῳ: cp. 588. Aeschylus often puts like words in corresponding po- sitions of strophe and antistrophe.

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-397

²⁴⁷

²⁴⁸

;

610. Cp. Suppl. 464 αἰνιγματῶδες τοὔπος· ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον, and 949 below.

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-398

²⁴⁹

²⁵⁰

;

612. πυρὸς βροτοῖς δοτήρα: on the dative with personal verbal substan- tives see Krüger I. § 48, 12, 5, and on 501.- This verse, though lacking the regular caesura, is not divided in the middle, because δοτῆρ' and ὁρᾷs are closely connected by elision. Cp. 710 and see note on 640.

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-399

²⁵¹

²⁵²

;

613. The stichomythy is intro- duced by a speech of two verses (see on 38), and at 622 below the transi- tion to a new topic is similarly marked.

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-400

²⁵³

²⁵⁴

;

615. ἁρμοῖ: ἀρτίως, Hesych. Ac- cording to Heraclides (Eustath. on Iliad p. 140, 13), a Syracusan word. Cp. Soph. Ai. 787 τί μ᾽ αὖ τάλαιναν ἀρτίως πεπαυμένην κακῶν ἀτρύτων ἐξ ἕδρας ἀνίστατε; Eur. Frg. 337 τί μ᾽, ὦ ξέν᾽, ἄρτι πημάτων λελησμένην ὀρθοῖς;

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-401

²⁵⁵

²⁵⁶

;

621. τοσοῦτον κτέ.: διὰ τὸ μὴ ταυ- τολογῆσαι, Schol. · ἀρκῶ σαφηνίσας: for the supplementary participle with ἀρκῶ, see GMT. 899.

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-402

²⁵⁷

²⁵⁸

;

625 f. μή τοι: ' τοι non concluden- dae rationi, sed asseverando hortan- doque inservit' (Hermann). Ср. 436 above, Soph. Ant. 544 μή τοι κασιγνήτη μ᾽ ἀτιμήσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν, Ο. С. 1407 μή τοί με πρὸς θεῶν σφώ γε... μή μ' ἀτιμήσητέ γε, 1439 μή τοι μ᾽ ὀδύρου. – μεγαίρω : an epic word.

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-403

²⁵⁹

²⁶⁰

;

627. μὴ οὐ: cp. Soph. Ai. 540 τί δῆτα μέλλει μὴ οὐ παρουσίαν ἔχειν; and 1056 below. Krüger II. § 67, 12, 4; GMT. 817. - γεγωνίσκειν : poetic pres- ent to γέγωνα, recurs Thuc. vii. 76.

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-404

²⁶¹

²⁶²

;

628. θράξαι: ταράξαι, λυπῆσαι, Εὐρι- πίδης Πειρίθῳ, Hesych. Cp. Bekker's Anecd. 352, 16 ἄθρακτος, ἀτάραχος. καὶ τὸ συνεχύθη ἐθράχθη Σοφοκλῆς λέγει. Eur. Rhes. 863 δέδοικα δ᾽ αὐτὸν καί τί μου θράσσει φρένας. The tenuis, in the shortened form, changes to aspirate from the influence of the following liquid, as in φροίμιον (προ-οίμιον), φροῦδος (πρό-οδος), φρουρός (πρό-ορος), etc. See Curtius Etymol.5 p. 501. 5

629. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-405

²⁶³

²⁶⁴

;

629. μᾶσσον ὡς : = μᾶσσον ἤ. So in German wie instead of als after com- paratives. Cp. 11. iv. 277 μελάντερον ἠΰτε πίσσα, Xenophanes in Athen. xii. 526 b οὐ μείους ὥσπερ χίλιοι εἰς ἐπίπαν, Dios in Stob. Flor. 65, 16 τούτως γάρ, ὡς ἑνί, μασσότερον οἱ πλεῦνες ὡς θεὼς ἢ θεῶν ἱδρύματα ὑποτρέχοντι καὶ θεραπεύ- οντι, Lys. VII. 12 ἡγούμενος μᾶλλον λέγεσθαι ὥς μοι προσῆκε, VII. 31 ἅπαντα προθυμότερον πεποίηκα ὡς ὑπὸ τῆς πό- λεως ἠναγκαζόμην, Dem. xxv. 53 τοῦ- τον οὐ τιμωρήσεσθε ἀλλὰ καὶ μειζόνων ἀξιώσαντες δωρεῶν ἀφήσετε ὡς τοὺς εὐεργέτας. – προκήδου : contains an allusion to the name Προμηθεύς.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-406

²⁶⁵

²⁶⁶

;

630. ἐπεὶ προθυμεῖ: cp. 786.

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-407

²⁶⁷

²⁶⁸

;

631. μήπω γε: the relation of Io's adventures, beginning at this point, is in three parts. First comes Io's own narrative, given at request of the chorus; secondly, Prometheus, at Io's request, foretells her future destiny; and thirdly, he describes her previous wanderings, in order to convince her of his knowledge of the future. The second part is further divided into two distinct portions - wanderings in Europe (700-741), and wanderings in Asia and Africa (786-- 818). These are separated by a di- gression, but interest in the continu- ance of the narrative is ensured by 740 f. Thus by variety of motive, and by frequent hints of what is to come, the poet keeps the spectators' attention (see on 283) and gives his material an effective dramatic form.

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-408

²⁶⁹

²⁷⁰

;

632 f. νόσον: cp. 596 and see note on 249. νόσον and τὰς πολυφθόρους τύ xas stand in connexion; "let us hear what fatal misfortunes have brought her to this distressful state."

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-409

²⁷¹

²⁷²

;

634. τὰ λοιπὰ ἄθλων : cp. 780, 684; Soph. Phil. 24 τἀπίλοιπα τῶν λόγων.

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-410

²⁷³

²⁷⁴

;

635. ὑπουργῆσαι χάριν: like χαρί- ζεσθαι χάριν. Cp. Eur. Alc. 842 ᾿Αδμήτω ὑπουργῆσαι χάριν, Soph. Frg. 313 ἀνθ- υπουργῆσαι χάριν.

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-411

²⁷⁵

²⁷⁶

;

636. ἄλλως τε πάντως καί : cp. Pers. 688 ἐστὶ δ᾽ οὐκ εὐέξοδον, ἄλλως τε πάν- τως χοὶ κατὰ χθονὸς θεοὶ λαβεῖν ἀμεί-

;

νους εἰσὶν ἢ μεθιέναι (here an indepen- dent clause follows), Eum. 726 ἄλλως τε πάντως χώτε δεόμενος τύχοι. Α temporal or conditional clause, or a participle, is the usual construction after ἄλλως καί. – κασιγνήταις πατρός: cp. Hesiod Theog. 337 Τηθὺς δ᾽ ᾿Ὠκεανῷ Ποταμοὺς τέκε δινήεντας. TE

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-412

²⁷⁷

²⁷⁸

;

637. Cp. Eur. Frg. 567 σχολὴ μὲν οὐχί, τῷ δὲ δυστυχοῦντί πως τερπνὸν τὸ λέξαι κἀποκλαύσασθαι πάλιν.

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-413

²⁷⁹

²⁸⁰

;

638. μέλλοι: optative of a purely imaginary case. Cp. Soph. Ant. 666 ὃν πόλις στήσειε, τοῦδε χρὴ κλύειν, Ο. Τ. 314 ἄνδρα δ᾽ ὠφελεῖν, ἀφ᾽ ὧν ἔχοι τε καὶ δύναιτο, κάλλιστος πόνος, 979 εἰκῇ κράτιστον ζῆν ὅπως δύναιτό τις, Thuc. i. 120 ἀνδρῶν γὰρ σωφρόνων μέν ἐστιν, εἰ μὴ ἀδικοῖντο, ἡσυχάζειν. Krüger I. § 54, 14, 4.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-414

²⁸¹

²⁸²

;

639. ἀξίαν τριβὴν ἔχει : = ἀξίαν (substantive) τῆς τριβῆς ἔχει. Cp. Eur. Med. 1124 τί δ᾽ ἄξιόν μοι τῆσδε τυγχάνει φυγῆς;

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-415

²⁸³

²⁸⁴

;

640. Verses lacking the usual cae- sura, and dividing themselves into two halves, are not frequent in Aes- chylus. The greatest number (seven) occurs in the Persians. In this place the ill effect is somewhat relieved by a pause after οὐκ οἶδ᾽. – ἀπιστῆσαι; disobey. Cp. Sept. 1030 ἔχουσ᾽ ἄπιστον τήνδ᾽ ἀναρχίαν πόλει, Soph. Ant. 381 οὐ δή που σε γ᾽ ἀπιστοῦσαν τοῖς βασι- λείοισιν ἄγουσι νόμοις, Eur. Suppl. 389 ἦν δ᾽ ἀπιστῶσ᾽, οἵδε δεύτεροι λόγοι.

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-416

²⁸⁵

²⁸⁶

;

642. καὶ λέγουσ᾽ ὀδύρομαι : "the bare recital costs me tears." Ср. 197; Eur. Hec. 519 νῦν τε γὰρ λέγων κακὰ τέγξω τόδ᾽ ὄμμα, πρὸς τάφῳ θ᾽ ὅτ᾽ ἄλλυτο, Verg. Aen. ii. 6 quis talia fando...temperet a lacri- mis?

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-417

²⁸⁷

²⁸⁸

;

644. Cp. Soph. Αi. 282 τίς γάρ ποτ' ἀρχὴ τοῦ κακοῦ προσέπτατο; Eur. Alc. 420 οὐκ ἄφνω κακὸν τόδε προσέπτατο.

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-418

²⁸⁹

²⁹⁰

;

647. μέγ᾿ εὔδαιμον: cp. Χen. Cyr. ν. 1,28 μέγα εὐδαίμονας γενέσθαι, Suppl. 141 σεμνᾶς μέγα ματρός, Eur. Or. 1691 ὦ μέγα σεμνὴ Νίκη, and 1004 below. Also μέγ᾽ ἔξοχος, μέγα νήπιος in Homer and Hesiod. Krüger II. § 46, 6, 7.

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-419

²⁹¹

²⁹²

;

648. Enclitics form, as it were, one word with the preceding; the long thesis of the fifth foot is therefore not a blemish, especially after the phthehemimeral caesura. See on 107.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-420

²⁹³

²⁹⁴

;

649 f. ἱμέρου βέλει : = ἔρωτι (591). In an inverse relation τόξευμα is used in Suppl. 1003 καὶ παρθένων χλιδαῖσιν εὐμόρφοις ἔπι πᾶς τις παρελθὼν ὄμματος θελκτήριον τόξευμ᾽ ἔπεμψεν ἱμέρου νικώ- μενος. - τέθαλπται: cp. Soph. Ant. 1085 ἀφῆκα καρδίας τοξεύματα βέβαια τῶν σὺ θάλπος οὐκ ὑπεκδραμεῖ. θάλ- πος is said both of the smart of wounds and the fire of love (590). συναίρεσθαι Κύπριν: συνουσιάσαι, Schol.

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-421

²⁹⁵

²⁹⁶

;

651. Crasis of μὴ ἀ- is frequent. Cho. 918, Eum. 85 f., 694, 749, Suppl. 209. – ἀπολακτίσῃς: ὡς ἀπὸ τῶν ἀλό- γων ζῴων, Schol. The coarse expres- sion is purposely chosen, for intimi- dation.

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-422

²⁹⁷

²⁹⁸

;

652. βαθὺν λειμώνα : grassy meadow, i.e. with thick, deep herbage. Cp. Od. ix. 134 μάλα κὲν βαθὺ λήιον αἰεὶ εἰς ὥρας ἀμῷεν, ἐπεὶ μάλα πῖαρ ὑπ᾽ οὐδας, ΙΙ. ii. 147 ὡς δ᾽ ὅτε κινήσῃ Ζέφυρος βαθὺ λήιον ἐλθών, ix. 151 ῎Ανθειαν βαθύλει- μον, Eur. Hipp. 1138 βαθεῖαν ἀνὰ χλόαν.

654. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-423

²⁹⁹

³⁰⁰

;

654. ὄμμα λωφήσῃ: cp. 376. De- sire betrays itself in the look. Cp. Soph. Αi. 140 πεφόβημαι πτηνῆς ὡς ὄμμα πελείας.

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-424

³⁰¹

³⁰²

;

657. Cp. Cho. 523 ἐκ τ᾽ ὀνειράτων καὶ νυκτιπλάγκτων δειμάτων πεπαλμένη.

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-425

³⁰³

³⁰⁴

;

658 f. ἐπὶ Δωδώνης: towards Do- dona. ἐπί with gen. of general direc- tion or end in view, frequent in Homer (cp. Il. iii. 5) and Herodotus (cp. i. 1). With our passage cp. Eur. El. 1343 στεῖχ᾽ ἐπ᾿ ᾿Αθηνῶν, Thuc. i. 63 ὁποτέρωσε διακινδυνεύσει χωρήσας ἢ ἐπὶ τῆς Ὀλύνθου ἢ ἐς τὴν Ποτίδαιαν. G. 191, VI. 2, 1a; H. 799, 1, 6. – ἴαλλεν: an epic word.

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-426

³⁰⁵

³⁰⁶

;

660. τί δρῶντ᾽ ἢ λέγοντα: this par- ticularization is a favorite one in Greek. Cp. the Homeric ἡ ἔπει ἢ ἔργῳ, ΙΙ. 1. 504. Especially appro-

;

priate in anxious inquiry of an ora- cle; cp. Soph. Ο. Τ. 70 ἐς τὰ Πυθικὰ ἔπεμψα Φοίβου δώμαθ᾽, ὡς πύθοιθ᾽, ὅ τι δρῶν ἢ τί φωνῶν τήνδε ῥυσαίμην πόλιν. Cp. also Cho. 316 τί σοι φάμενος ἢ τί ῥέξας, Pers. 174 μήτ᾽ ἔπος μήτ᾽ ἔργον, Eur. Hec. 372 μηδὲν ἐμποδὼν γένῃ λέγουσα μηδὲ δρῶσα, Phoen. 878 τί οὐ δρῶν, ποῖα δ᾽ οὐ λέγων ἔπη. – πράσ- σειν φίλα : = ἦρα φέρειν, χαρίζεσθαι. πράσσειν covers both δρᾶν and λέ- γειν.

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-427

³⁰⁷

³⁰⁸

;

662. Synonymorum coacervatio non modo rem ipsam, scilicet ambigui- tatem oraculorum, auget atque exag- gerat, sed etiam commotum Ius animum ostendit' (Schütz). So below ἐναργὴς ... σαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένη.

666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-428

³⁰⁹

³¹⁰

;

666. ἄφετον: for the resolution see on 116. ἄφετos, at large, as said of sacred animals ranging the enclosure of a temple. Cp. Plat. Critias 119 d ἀφέτων ὄντων ταύρων ἐν τῷ τοῦ Ποσει- δῶνος ἱερῷ, Prot. 320 & αὐτοὶ περιιόντες νέμονται ὥσπερ ἄφετοι, Eur. Ion 821 8 δ᾽ ἐν θεοῦ δόμοισιν ἄφετος, ὡς λάθοι, παιδεύεται. ἀλᾶσθαι : consecutive infinitive. Krüger I. § 55, 3, 20. Ср. Cho. 489 ἄνες μοι πατέρ᾽ ἐποπτεῦσαι μάχην.

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-429

³¹¹

³¹²

;

667 f. μολεῖν κεραυνόν: see on 358 (ἦλθεν). – ἐξαϊστώσοι: see on 151.

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-430

³¹³

³¹⁴

;

671. ἄκουσαν ἄκων: see on 19. - ἀλλ᾽ ἐπηνάγκαζε: refers to the notion contained in άκων. Cp. Eum. 458 ἔφθιθ᾽ οὗτος οὐ καλῶς, μολὼν ἐς οἶκον· ἀλλά νιν κελαινόφρων ἐμὴ μήτηρ και τέκτα, Eur. Bacch. 1127 ἀπεσπάραξεν ὦμον οὐχ ὑπὸ σθένους, ἀλλ᾽ ὁ θεὸς εὐμά- ρειαν ἐπεδίδου χεροῖν.

672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-431

³¹⁵

³¹⁶

;

672. Διὸς χαλινός : cp. Ag. 133 στόμιον μέγα Τροίας, 218 ἀνάγκης λέ- παδνον. – πρὸς βίαν: nearly like βίᾳ φρενῶν (Sept. 612), with inner reluc- tance.

673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-432

³¹⁷

³¹⁸

;

673. The poet here omits certain details, which are related Suppl. 291 ff. The maid Io touches on external

;

facts only; she passes over the rea- sons of her persecution. A hint of these has been given by Prometheus at 592. – φρένες διάστροφοι: cp. Soph. Αἱ. 447 ὄμμα καὶ φρένες διάστροφοι.

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-433

³¹⁹

³²⁰

;

674 f. ὀξυστόμῳ μύωπι : see on 561, and cp. Schol. Apollon. Rhod. Arg. i. 1265 μύωψ εἶδος μυίας κατὰ τὸ ἔαρ γινό- μενον, ἥτις ταῖς λαγόσι τῶν βοῶν ἐπι- καθεζομένη δάκνει αὐτὰς καὶ εἰς μανίαν ἄγει· ἀφ᾽ οὗ καὶ οἶστρος λέγεται. Σώ- στρατος δὲ ἐν τῇ τετάρτῃ περὶ ζῴων διαστέλλει τὸν μύωπα τοῦ οἴστρου· ὁ μὲν γὰρ μύωψ ἐκ τῶν ξύλων ἀπογεννᾶ- ται, ὁ δὲ οἶστρος ἐκ τῶν ἐν τοῖς ποταμοῖς ἐπιπλεόντων σκωρίων. But Suppl. 307 βοηλάτην μύωπα κινητήριον· οἶστρον κα- λοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας. Cp. Plin. H. N. xi. 28, 34, 100 pinnae in- sectis omnibus sine scissura, nulli cauda nisi scorpioni; ...reliquorum quibusdam aculeus in ore ut asilo, sive tabanum dici placet.

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-434

³²¹

³²²

;

676. εὔποτον: cp. 812. 'The Greeks in general were so little prone to de- scriptive poetry that we cannot but wonder at the inexhaustible wealth of expression with which their poets describe the blessings of flowing water. It is surprising how carefully they inquired into its properties, and how they compared the waters of distant regions, distinguishing their temperature, taste, color, weight, and - their effect on the human body in drinking and bathing' (Ernst Curtius in Griechische Quell- und Brunnenin- schriften). – Κερχνείας ῥέος : Κέρχνη κρήνη ῎Αργους, Schol. According to Pausanias ii. 24, 7, the small town Κεγχρεαί (the later form of the name) lay on the route from Argos to Tegea. Not far away, near the coast, was the marshy lake of Lerna, renowned in the myth of Heracles. Cp. Pau- san. ii. 36, 6. 'The mountain-ridge Pontinus pushes out so close to the sea that the waters welling up at its base have not space to form a river- bed. It is these springs which pro- duce the Lernaean swamp.... Lerna itself was never a town; the name designates either the chief fountain, or the lake, or the whole coast-region' (E. Curtius, Peloponnesos II. pp. 340, 371).

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-435

³²³

³²⁴

;

678. ἄκρατος: intemperatus, unmitigated, unsoftened, like unmixed wine.

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-436

³²⁵

³²⁶

;

680. Here, too, the poet skilfully passes over details (see on 571). ἀπροσδόκητος, ἀφνίδιος: joined as in Thuc. ii. 61 δουλοῖ γὰρ φρόνημα τὸ αἰφνίδιον καὶ ἀπροσδόκητον καὶ τὸ πλεί- στῳ παραλόγῳ συμβαίνον. The form ἀφνίδιος is from ἄφνω. For the reso- lution, see on 2. The caesura is to be made after αὐτόν, not after ἀπροσ- δόκητος δ᾽.

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-437

³²⁷

³²⁸

;

681. οἰστροπλήξ: cp. Soph. El. 5 τῆς οἰστροπλῆγος ἄλσος Ἰνάχου κόρης. Whips were sometimes armed with sharp points, to serve as goads (cp. on 691); so the expression οἰστροπλὴξ μάστιγι is especially fitting.

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-438

³²⁹

³³⁰

;

682. γῆν πρὸ γῆς: cp. Ar. Ach. 235 διώκειν γῆν πρὸ γῆς. Also the phrases γῆν πρὸ γῆς ἀπιέναι, ἴτω χαιρέτω γῆν πρὸ γῆς ὅποι βούλοιτο, φεύγω γῆν πρὸ γῆς, quoted by Suidas (s.vv. διαξαίνειν, ἴτω, and πρὸ γῆς), Lucian Alex. 46 γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνεσθαι ὡς ἀσεβῆ, Cic. Att. xiv. 10 haec et alia ferre non possum; itaque γῆν πρὸ γῆς cogito. The expression (πρό= ἀντί) is analogous to ἀμείβεσθαι τόπον.

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-439

³³¹

³³²

;

684. The scholiast compares Tele- machus's words, Od. iii. 96 μηδέ τί μ' αἰδόμενος μειλίσσεο μηδ᾽ ἐλεαίρων, ἀλλ᾽ εὖ μοι κατάλεξον.

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-440

³³³

³³⁴

;

685. νόσημα αἴσχιστον: cp. 1069; Eur. Οr. 10 ἀκόλαστον ἔσχε γλῶσσαν, αἰσχίστην νόσον.

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-441

³³⁵

³³⁶

;

686. Cp. Il. ix. 312 ἐχθρὸς γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς ᾿Αΐδαο πύλῃσιν, ὅς χ᾽ ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ. – συνθέτους λόγους : = composita dicta, in Attius (v. 47, Ribbeck).

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-442

³³⁷

³³⁸

;

688. ηὔχουν: cp. 338, and Ag. 506 οὐ γάρ ποτ' ηὔχουν τῇδ᾽ ἐν ᾿Αργείᾳ χθονὶ θανὼν μεθέξειν φιλτάτου τάφου μέρος, Suppl. 329 τίς ηὔχει τήνδ᾽ ἀνέλπιστον φυγὴν κέλσειν ἐς ῎Apyos, Eur. Hel. 1619 οὐκ ἄν ποτ' ηὔχουν οὔτε σ᾽ οὔθ᾽ ἡμᾶς λαθεῖν Μενέλαον, Heracl. 931 οὐ γάρ ποτ' ηὔχει χεῖρας ἵξεσθαι σέθεν.

691. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-443

³³⁹

³⁴⁰

;

691 f. πήματα, λύματα, δείματα: the assonance is intentional, as is the alliteration in ψύχειν ψυχάν. Cp. 480, 959; Eur. Or. 1302 φονεύετε, καίνετε, ὄλλυτε. – ἀμφάκει κέντρῳ: cp. Ад. 642 διπλῇ μάστιγι τὴν ῎Αρης φιλεῖ. The goad (see on 323) had two κέντρα. Cp. Soph. O. Τ. 809 διπλοῖς κέντροισι, Frg. 137 μάσθλητα δίγονον. — ψύχειν : chill. So τέφρικα below. Cp. Plaut. Pseud. 1215 mihi..ille...cor

;

perfrigefacit. For the idea cp. Eum. 155 ἐμοὶ δ᾽ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸν ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κέντρῳ ὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν. πάρεστι μαστίκτορος δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν. — The pres- ent ψύχειν, after the future μολεῖσθαι, because the mind of the speaker reverts to the present moment.

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-444

³⁴¹

³⁴²

;

695. πρᾶξιν: plight, τὸ πεπραγέναι. Cp. Soph. Trach. 151 τὴν αὑτοῦ σκοπῶν πρᾶξιν, 293 ἀνδρὸς εὐτυχῆ κλύουσα πρᾶ- ξιν τήνδε, Αί. 790 ἥκει φέρων Αἴαντος ἡμῖν πρᾶξιν ἣν ἤλγησ᾽ ἐγώ.

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-445

³⁴³

³⁴⁴

;

696. πρώ: mature, too soon. Cp. Soph. Trach. 630 δέδοικα γὰρ μὴ πρὸ λέγοις ἂν τὸν πόθον τὸν ἐξ ἐμοῦ, πρὶν εἰδέναι τἀκεῖθεν εἰ ποθούμεθα, Plat. Par- men. 135 c πρὼ γὰρ, πρὶν γυμνασθῆναι, ὁρίζεσθαι ἐπιχειρεῖς καλόν τε τί καὶ δίκαιον καὶ ἀγαθόν. - πλέα τις: for τὶς with an adjective, see H. 702 a.

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-446

³⁴⁵

³⁴⁶

;

698. λέγ᾽, ἐκδίδασκε : cp. 608, and see note on 56.

701. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-447

³⁴⁷

³⁴⁸

;

701. κούφως: with light labor (sc. "on my part"), since it fell to Io (635) to meet their desire. – ἐχρήζετε : cp. 632 f.

702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-448

³⁴⁹

³⁵⁰

;

702. τὸν ἀμφ᾽ ἑαυτῆς ἀθλον : = ἀμφ᾽ ἑαυτῆς τὸν ἑαυτῆς ἆθλον ἐξηγουμένης. An attributive of the subject or ob- ject is often modified by the intrusion of a preposition which would natu- rally accompany the predicate. This is most frequent with the prepositions ἐξ, ἀπό, παρά. Cp. Cho. 507 τὸν ἐκ βυθοῦ κλωστῆρα σῴζοντες λίνου = τὸν ἐν βυθῷ κλωστῆρα λίνου (i.e. net) σφ- ζοντες ἐκ βυθοῦ, also Ag. 538 κῆρυξ ᾿Ἀχαιῶν χαῖρε τῶν ἀπὸ στρατοῦ. Krü- ger I. § 50, 8, 10 (cp. H. 788 a). But it occurs also with other prepositions; thus εὐσεβεῖν τὰ πρὸς θεούς, Soph. Phil. 1441

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-449

³⁵¹

³⁵²

;

706. θυμῷ βάλε: cp. the Homeric phrase σὺ δ᾽ ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σῇσι (differently Od. i. 200 ὡς ἐνὶ θυμῷ ἀθάνατοι βάλλουσι). For the dative, cp. Sept. 1048 χώραν τήνδε κινδύνῳ βαλεῖν, Soph. Phil. 67 λύπην πᾶσιν ᾿Αργείοις βαλεῖς, Eur. Phoen. 1535 σκότον ὄμμασι σοῖσι βαλών.

708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-450

³⁵³

³⁵⁴

;

708. στρέψασα: not τρέψασα, be- cause Io is to turn aside from Pro- metheus in beginning her journey. - στεῖχε γύας: cp. 837; Sept. 466 κλί- μακος προσαμβάσεις στείχει, in prose πορεύεσθαι πεδίον, etc. G. 159, N. 5; H. 712 b. - The geographical de- scription which follows - a mixture of truth and fable - is based on the vague reports of the merchants who were engaged in the traffic between the Hellenic colonies on the Black Sea and the regions to the north- ward. Herodotus was the first to bring to the Greeks a more accurate knowledge of the country and peo- ples north of the Pontus.

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-451

³⁵⁵

³⁵⁶

;

709. Cp. Od. xii. 39 Σειρῆνας μὲν πρῶτον ἀφίξεαι. – Σκύθας νομάδας : Hippocr. de Aëre 93 νομάδες δὲ και λεῦνται, ὅτι οὐκ ἔστι σφι οἰκήματα, ἀλλ᾽ ἐν ἁμάξῃσι οἰκεῦσι· αἱ δὲ ἅμαξαί εἰσι αἱ μὲν ἐλάχισται τετράκυκλοι, αἱ δὲ ἐξάκυκλοι· αὗται δὲ πίλοισι περιπεφραγ- μέναι· εἰσὶ δὲ καὶ τετεχνασμέναι ὥσπερ οἰκήματα, τὰ μὲν διπλᾶ, τὰ δὲ τριπλᾶ· ταῦτα δὲ καὶ στεγνὰ πρὸς ὕδωρ καὶ πρὸς χιόνα καὶ πρὸς τὰ πνεύματα, Hesiod in Strabo p. 302 γλακτοφάγων εἰς γαῖὰν ἀπήναις οἰκί ἐχόντων, Hdt. iv. 46 τοῖσι γὰρ μήτε ἄστεα μήτε τείχεα ἢ ἐκτι- σμένα, ἀλλὰ φερέοικοι ἐόντες πάντες ἔωσι ἱπποτοξόται, ζώοντες μὴ ἀπ᾿ ἀρότου, ἀλλ᾽ ἀπὸ κτηνέων, οἰκήματά τέ σφι ῇ ἐπὶ ζευγέων, κῶς οὐκ ἂν εἴησαν οὗτοι ἄμαχοί τε καὶ ἄποροι προσμίσγειν. Ас- cording to Hdt. iv. 19, these Scythians lived on the Carcinite gulf, west of the Crimean isthmus: τὸ δὲ πρὸς ἠῶ τῶν γεωργῶν τούτων Σκυθέων (on the Borysthenes), διαβάντι τὸν Παντικάπην ποταμόν, νομάδες ἤδη Σκύθαι νέμονται, οὔτε τι σπείροντες οὐδὲν οὔτε ἀροῦντες. But before Herodotus their residence had not been thus determined, and Aeschylus thinks of them as dwelling far in the north near the Ocean. Cp. Strab. p. 492 τὸ πρῶτον μέρος ἐκ τῶν πρὸς ἄρκτον μερῶν καὶ τὸν ᾿Ὠκεανὸν Σκυθών τινες νομάδες καὶ ἁμάξοικοι, Plin. H. N. vi. 20, 53 inhabitabilis prima pars a Scythico pro- muntorio ob nives, proxima inculta saevitia gentium. Anthropophagi Scythae in- sident humanis corporibus vescentes; ideo iuxta vas- tae solitudines.

712. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-452

³⁵⁷

³⁵⁸

;

712. πελάζειν ... ἐκπερᾶν: jussive infinitive. Cp. Eum. 1007 τὸ μὲν ἀτη- ρὸν χώρας κατέχειν, τὸ δὲ κερδαλέον πέμπειν. GMT. 784.

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-453

³⁵⁹

³⁶⁰

;

713. χρίμπτουσă: before ῥ-. See on 1023. – ῥαχίαισιν: κυρίως δὲ πᾶς ὁ πετρώδης αἰγιαλὸς ῥαχία καλεῖται, Etym. Mag. p. 702, 51. - Cp. Choe- ril. Frg. 2 (p. 719 Nauck) γῆς ὀστοῖ- σιν (i.e. stones) ἐγχριμφθεὶς πόδα.

714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-454

³⁶¹

³⁶²

;

714. Either verses have fallen out between 713 and 714, in which some other region, to be visited by Io after leaving the Ocean, was mentioned (cp. Frg. IX. of the Προμηθεὺς λυό- μενος), or the poet means that Io, having passed the Nomad Scythians in her course along the shore of Ocean, is to leave the Chalybes at her left, that is, wander inland and southward between the Scythians and Chalybes, until she reaches the river Hybristes. This she must follow upwards to its source in the Cauca- sus (720). - λαιᾶς χειρός : on the genitive, see Krüger II. § 46, 1, 3; G. 179, 2; H. 760; and Schneidewin- Nauck on Soph. El. 900.

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-455

³⁶³

³⁶⁴

;

715. A tribrach in the second foot; the only occurrence in this play. See on 2. Resolutions are more frequent in this description than in other por- tions of the Prometheus. This is due LEIANA Chows out to the exceptional subject-matter and the number of proper names. See 717, 720, 721, 722, 729, 730, 735, 788, 793, 796, 805, 809, 811, 840, 847, 849, 851, 869. – Χάλυβες: these are else- where (Hdt. i. 28; Strab. p. 678) said to live south of the Black Sea. Aeschylus places them in Northern Scythia, because he regards them as Scythians (Sept. 728 χάλυβος Σκυθῶν ἄποικος), and identifies their land with the region which produced the Scythian steel (cp. 301). This region was in reality the Ural Mountains.

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-456

³⁶⁵

³⁶⁶

;

717. Ὑβρίστην ποταμόν: the scho- liast remarks, τὸν ᾿Αράξην, παρὰ τὸ ἀράσσειν καὶ ἠχεῖν τὰ κύματα αὐτοῦ. The ancient expounders, we see, read ὑβριστήν, and supposed that by the designation "boisterous stream" the poet meant the Araxes, referring its name to ἀράσσειν. Cp. Eustath. on Dionys. Perieget. 739 τοῦ δὲ Μασσα- γετικοῦ τούτου ᾿Αράξου μέμνηται καὶ Αἰσχύλος, καὶ ἀρέσκεται καὶ ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ ἀράσσειν καλεῖσθαι αὐτόν. As to Aeschylus's actual notion, see on 714.

718. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-457

³⁶⁷

³⁶⁸

;

718. εὔβατος περάν: see on 766.

719. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-458

³⁶⁹

³⁷⁰

;

719 f. πρὸς αὐτὸν Καύκασον ἔνθα κτέ. : = πρὸς αὐτὸν τὸν τοῦ Καυκάσου τόπον ἔνθα ποταμὸς ἐκφυσᾷ μένος, till thou hast come to its very source on the

;

heights of Caucasus. αὐτόν belongs in sense to ἔνθα ποταμός, etc., and con- trasts the source with the lower course of the river. The poet, it would seem, imagines the Caucasus range to lie southeast of the scene of the play, and (as appears from the following) north of the Black and Azov seas.

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-459

³⁷¹

³⁷²

;

722. ὑπερβάλλουσαν: not ὑπερβα- λοῦσαν, because the southerly course is to be entered on during the passage of the mountain.

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-460

³⁷³

³⁷⁴

;

723 f. ᾿Αμαζόνων : cp. 416. - στυγά- νορα: cp. Suppl. 287 καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους τ᾿ ᾿Αμάζονας. - Θεμίσκυραν · ἀμφὶ Θερμώδοντα: the fabulous race of the Amazons was sometimes as- signed to the river Thermodon and the city Themiscyra (Strabo p. 505 τὴν δὲ Θεμίσκυραν καὶ τὰ περὶ τὸν Θερμώδοντα πεδία καὶ τὰ ὑπερκείμενα ὄρη ἅπαντα ᾿Αμαζόνων καλοῦσι καί φασιν ἐξελαθῆναι αὐτὰς ἐνθένδε), sometimes to the part of Scythia bordering on the sea of Azov and the Tanais. The first- named view, in post-Homeric times, became the more generally accepted. Aeschylus avoids conflict with it by assuming a later migration of the Amazons from Scythia to the Ther- modon. Migration in the contrary direction is assumed by Hdt. iv. 110.

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-461

³⁷⁵

³⁷⁶

;

725 f. ἵνα ... Σαλμυδησσία γνάθος : not a definition of Θερμώδοντα, but of the whole country of the Amazons, which is thereby given a greater ex- tension: round about the Thermodon to where, etc. There is perhaps a refer- ence to Il. iii. 187 οἵ ῥα τότ᾽ ἐστρα- τόωντο παρ᾿ ὄχθας Σαγγαρίοιο ... ἤματι τῷ ὅτε τ᾽ ἦλθον ᾿Αμαζόνες ἀντιάνειραι, in ignorance or neglect of the great actual distance. Salmydessus, ac- cording to Strab. p. 319, is an ἔρημος αἰγιαλὸς καὶ λιθώδης, ἀλίμενος, ἀνα- πεπταμένος πολὺς πρὸς τοὺς βορέας, σταδίων ὅσον ἑπτακοσίων μέχρι Κυα- νέων τὸ μῆκος (that is, from the cape Thynias to the Thracian Bosporus). Cp. Soph. Ant. 966 παρὰ δὲ κυανέων σπιλάδων διδύμας ἁλὸς ἀκταὶ Βοσπόριαι ἰδ᾽ ὁ Θρῃκῶν Σαλμυδησσός, Xen. Anab. vii. 5. 12 Σαλμυδησσόν, ἔνθα τῶν εἰς τὸν Πόντον πλεουσῶν νεῶν πολλαὶ ὀκέλλουσι καὶ ἐκπίπτουσι· τέναγος γάρ ἐστιν ἐπὶ παμπολὺ τῆς θαλάττης.

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-462

³⁷⁷

³⁷⁸

;

727. μητρυιά: cp. Hesiod O. D. 825 ἄλλοτε μητρυιὴ πέλει ἡμέρη, ἄλλοτε μήτηρ.

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-463

³⁷⁹

³⁸⁰

;

728. μάλ᾽ ἀσμένως: as στυγάνορες (724), the Amazons will cheerfully aid Io, who is ἀστεργάνωρ (898).

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-464

³⁸¹

³⁸²

;

729. λίμνης: Μαιώτιδος, defined by what follows. Cp. 364.

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-465

³⁸³

³⁸⁴

;

730. The only case in our play of a dactyl in the first foot. See on 18. - Join ὃν λιποῦσαν χρή σε ἐκπερᾶν αὐλῶνα Μαιωτικόν.

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-466

³⁸⁵

³⁸⁶

;

731. αὐλῶνα: properly valley; said of a strait of the sea here and Soph. Trach. 100 ποντίας αὐλῶνας. The channel of the Bosporus is meant, not the sea of Azov itself.

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-467

³⁸⁷

³⁸⁸

;

732. λόγος μέγας: cp. Soph. Ai. 226 ἀγγελίαν ... τὰν ὁ μέγας μῦθος (rumor late serpens) ἀέξει.

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-468

³⁸⁹

³⁹⁰

;

733. Βόσπορος: the understanding of this name as βοὸς πόρος (cp. τῆς σῆς πορείας) helped to fix the direction of Io's legendary wandering. The deri- vation, however, is wrong. At any rate the Thracian Bosporus, which, even more universally than the Cim- merian, was believed to owe its name to Io's passage, really received its name from the goddess Εκάτη Φωσφό- ρος (dialectic Βοσπόρος), who was there worshipped.

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-469

³⁹¹

³⁹²

;

734. λιπούσα δ' Εὐρώπης πέδον : the Cimmerian Bosporus was consid- ered the boundary of Europe and Asia. Cp. 790. All the places hither- to mentioned Aeschylus regards as belonging to Europe. See on 631.

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-470

³⁹³

³⁹⁴

;

735. ἀρ᾽ ὑμῖν δοκεῖ : ἆρα confidently spoken for ἆρ᾽ οὐ (as -ne for nonne). Cp. Soph. O. Τ. 822 ἆρ᾽ ἔφυν κακός, ἆρ᾽ οὐχὶ πᾶς ἄναγνος; Ο. C. 753 ἆρ᾿ ἄθλιον τοὔνειδος ὠνείδισ᾽ εἰς σὲ κἀμὲ καὶ τὸ πᾶν γένος; 780 ἆρ᾽ ἂν ματαίου τῆσδ᾽ ἂν ἡδονῆς τύχοις; Krüger I. § 69, 9.

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-471

³⁹⁵

³⁹⁶

;

736. ὁμῶς : = ὁμοίως. Cp. Εum. 387 δυσοδοπαίπαλα δερκομένοισι καὶ δυσομ- μάτοις ὁμῶς, 695 τό τ᾽ ἦμαρ καὶ κατ᾿ εὐφρόνην ὁμῶς, Ιl. i. 209 ἄμφω ὁμῶς θυμῷ φιλέουσά τε κηδομένη τε.

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-472

³⁹⁷

³⁹⁸

;

741. εἶναι ἐν προοιμίοις : like ἔν τισιν ἀριθμεῖσθαι; belong to the προοίμια,

;

count as such. Cp. Pers. 435 εὖ νῦν τόδ᾽ ἴσθι, μηδέπω μεσοῦν κακόν, Eur. Med. 60 ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ. On the aphaeresis see Krüger II. § 14, 9,5; H. 83.

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-473

³⁹⁹

⁴⁰⁰

;

742. αὐ: see 696.

745. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-474

⁴⁰¹

⁴⁰²

;

745. τῇδε: belongs to λοιπόν.

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-475

⁴⁰³

⁴⁰⁴

;

746. Cp. Sept. 758 κακῶν δ᾽ ὥσπερ θάλασσα κῦμ᾽ ἄγει· τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δ᾽ ἀείρει τρίχαλον κτἑ., Suppl. 470 ἄτης ἄβυσσον πέλαγος ... ἐσβέβηκα κοὐδα- μοῦ λιμὴν κακῶν.

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-476

⁴⁰⁵

⁴⁰⁶

;

747. Cp. Eur. Med. 145 τί δέ μοι ζῆν ἔτι κέρδος; 798 ἴτω· τί μοι ζῆν κέρδος; στυφελόν· τραχύ, σκληρόν. Cp. Pers. 303 στύφλους παρ᾿ ἀκτάς, 964 στυφελοῦ ἐπ᾿ ἀκτᾶς.

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-477

⁴⁰⁷

⁴⁰⁸

;

749 f. ὅπως ἀπηλλάγην : see on 157.

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-478

⁴⁰⁹

⁴¹⁰

;

753. θανεῖν μέν : as if τέρμα δὲ μό- χθων οὐδέν ἐστι προκείμενον followed.

754. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-479

⁴¹¹

⁴¹²

;

754. For the thought cp. Soph. Trach. 1173 τοῖς γὰρ θανοῦσι μόχθος οὐ προσγίγνεται, Εl. 1170 τοὺς γὰρ θανόν- τας οὐχ ὁρῶ λυπουμένους.

755. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-480

⁴¹³

⁴¹⁴

;

755. νῦν δέ: nunc vero; follow- ing the thought εἰ θανεῖν πεπρωμένον ἦν, αὕτη ἦν ἂν πημάτων ἀπαλλαγή. – Cp. 257.. - 748. στύφλου: Hesych. στύφλον ἢ

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-481

⁴¹⁵

⁴¹⁶

;

756. πρὶν ἂν ἐκπέσῃ τυραννίδος : unlike the statement made in 258.

;

Prometheus at last lifts slightly the veil of the secret so often hinted at, and defines somewhat the danger threatening Zeus. But the former statement, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ, is really more exact. For ἐκπεσεῖν τυ- ραννίδος is only a possibility, which in the end is not fulfilled.

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-482

⁴¹⁷

⁴¹⁸

;

760. ὄντων: sc. τῶνδε, as Soph. Ai. 981 ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων ... πάρα στενάζειν, Ant. 1179 ὡς ὧδ᾽ ἐχόντων τἄλλα βου- λεύειν πάρα. GMT. 848 and 917.

761. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-483

⁴¹⁹

⁴²⁰

;

761. τύραννα σκήπτρα: cp. Soph. Ant. 1169 τύραννον σχῆμα, Eur. Andr. 3 τύραννον ἑστίαν, Ηipp. 843 τύραννον δῶμα. Like δοῦλος, κασίγνητος, γέρων, and gentile nouns, τύραννος is a word which hovers between substantive and adjective. Cp. Ag. 750 γέρων λόγος, Frg. 317 γέρον γράμμα (Catull. lxviii. 46 charta loquaturanus), Frg. 338 κάπηλα τεχνήματα. σκήπτρα is accusative. G. 197, Ν. 2; H. 724 a.

762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-484

⁴²¹

⁴²²

;

762. πρὸς αὐτὸς αὐτοῦ: the metre would permit αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ, but the juxtaposition of αὐτὸς αὑτοῦ adds point to the expression and sharpens its irony. See on 19; and cp. Ag. 836 τοῖς τ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται, Soph. Ai. 1132 τοὺς γ᾽ αὐτὸς αὐτοῦ πολεμίους, Ο. C. 929 σὺ δ᾽ ἀξίαν οὐκ οὖσαν αἰσχύνεις πόλιν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ, 1356 τὸν αὐτὸς αὑτοῦ πατέρα τόνδ᾽ ἀπή- λασας, Timocles, Meineke Com. III. p. 593 τὰς αὐτὸς αὑτοῦ συμφορὰς ῥᾷον φέρει, Philemon, Meineke Com. IV. p. 50 τοὺς αὐτὸς αὑτοῦ βούλεθ᾽ ὑγιαί- νειν φίλους; also the verse quoted by Macarius VIII. 18 (Paroemiogr. Graec. II. p. 216 ed. Leutsch) τὴν αὐτὸς αὑτοῦ (νῦν) θύραν κρούεις λίθῳ, Babr. 56, 9 τά γ᾽ αὐτὸς αὑτοῦ πᾶς τις εὐπρεπῆ κρίνει. In prose, Aeschin. ΙΙΙ. 233 καταλέλυκεν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ δυναστείαν (where some mss. have the usual order αὐτὸς τὴν), [Plat.] Alc. II. 144 c οὐδὲ τὴν ὁτουοῦν μητέρα διενοεῖτο ἀποκτεῖναι, ἀλλὰ τὴν αὐτὸς

;

αὑτοῦ, Nicostrat. in Stob. Flor. 70, 12 εἰ γε μέλλει τις ... ἡδέως εἰς τὴν οἰκίαν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ εἰσελεύσεσθαι, Parthen. 3 πρὸς τῆς αὐτὸς αὐτοῦ γενεᾶς τρωθείς, Aristid. i. p. 128 σαγηνεύων τὴν ἀρχὴν τὴν αὐτὸς αὐτοῦ, ii. p. 148 ὁ δ᾽ ἀφ᾿ ἑστίας ἀρξάμενος τῆς αὐτὸς αὑτοῦ τὸ σύμμετρον ᾑρεῖτο πρὸ τοῦ πλέονος. Also Ovid. Am. i. 7, 26 valui poenam fortis in ipse meam, Ars Amat. iii. 668 indicio prodor ab ipse meo.

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-485

⁴²³

⁴²⁴

;

763. εἰ μή τις βλάβη: cp. 196.

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-486

⁴²⁵

⁴²⁶

;

764. ἀσχαλᾷ: for the tense see on 171. Krüger II. § 53, 1, 1. Ср. Eur. Phoen. 633 οὐ γὰρ οἶδ᾽ εἴ μοι προσειπεῖν αὖθις ἔσθ᾽ ὑμᾶς ποτε.

765. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-487

⁴²⁷

⁴²⁸

;

765. θέορτον: cp. 116.

766. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-488

⁴²⁹

⁴³⁰

;

766. τί δ᾽ ὅντινα: cp. Soph. O. T. 1056 τί δ᾽ ὅντιν᾿ εἶπε; ὅντινα refers to the question θέορτον ἢ βρότειον: in full τί δ' ("why ask") ὅντινα γάμον γαμεῖ; - γάρ: because τί δ᾽ ὅντιν implies a refusal. — ῥητὸν αὐδᾶσθαι : cp. Ar. Av. 1713 οὐ φατὸν λέγειν, Orph. Arg. 931 οὐ φατὸν εἰπεῖν, also Eur. Bacch. 472 ἄρρητ᾽ ἀβακχεύτοισιν εἰδέναι βροτῶν.

767. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-489

⁴³¹

⁴³²

;

767. ἐξανίσταται: for the present tense see note on 513.

768. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-490

⁴³³

⁴³⁴

;

768. See Introd. p. 17. The word φέρτερον recalls the passage of Pindar in question (quoted in note to 924).

770. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-491

⁴³⁵

⁴³⁶

;

770. ἄν: peradventure. The un- certainty implied in av refers solely to the possible alternative that Zeus, unwarned by Prometheus, shall enter into the fatal union. Perhaps verbis suppressed wittiwhich is showed 80. ε.δ. αποστρόφουμι

771. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-492

⁴³⁷

⁴³⁸

;

771 f. ὁ λύσων: see on 27. The object is easily supplied; cp. 27, 176, 337, 721, 783, 785. - Io's words, "who shall free thee against Zeus's will?" imply "no one can free thee." Ac- cordingly Prometheus, without regard το ἄκοντος Διός, answers, to Io's aston- ishment, "from thy offspring my de- liverer shall come." In point of fact the deliverance, in the following drama, does not come about ἄκοντος Διός, but rather, as in Hesiod Theog. 529, οὐκ ἀέκητι Ζηνὸς Ὀλυμπίου ὑψιμέ- δοντος.

774. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-493

⁴³⁹

⁴⁴⁰

;

774. ἀπὸ Ἰοῦς Ἔπαφος, οὗ Λιβύη, ἧς Βῆλος, οὗ Δαναός, οὗ ῾Υπερμνήστρα ἡ μὴ κτείνασα τὸν Λυγκέα τὸν ὁμόζυγον, ἧς ῎Αβας, οὗ Προῖτος, οὗ ᾿Ακρίσιος, οὗ Δα- νάη, ἧς Περσεύς, οὗ Ηλεκτρυών, οὗ ᾿Αλκμήνη, ἧς Ἡρακλῆς, Schol.

775. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-494

⁴⁴¹

⁴⁴²

;

775. οὐκέτι: no longer, in contrast to the foregoing revelations. - εὐ- ξύμβλητος : cp. Soph. Trach. 694 ἀξύμ- βλητον ἀνθρώπῳ μαθεῖν, Cho. 170 εὐξύμ- βολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.

776. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-495

⁴⁴³

⁴⁴⁴

;

776 f. καὶ μηδὲ σαυτής : and thine own sufferings, too, seek not to learn; that is, "thou understandest not my prophecy; shouldst thou ask to know it, thine own sufferings also would be revealed to thee; the explanation of the prophecy involves the prediction of thy woes." προτείνων : not προ- τείνας; "do not hold it forth and at the same moment deprive me of it."

778. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-496

⁴⁴⁵

⁴⁴⁶

;

778. On this construction of δωρεῖ-

;

σθαι (accus. of person and dat. of thing) see Krüger II. § 48, 7, 4.

780. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-497

⁴⁴⁷

⁴⁴⁸

;

780. Cp. Eur. Phoen. 951 τοῖνδ᾽ ἑλοῦ δυοῖν πότμοιν τὸν ἕτερον· ἢ γὰρ παῖδα σῶσον ἡ πόλιν. – ἑλοῦ γὰρ ἤ: ...ἤ in indirect question, as in Homer, for the common εἰ... ἤ, to express sharp contrast of the alter- natives (δυοῖν θατέρῳ). Cp. Cho. 890 εἰδῶμεν ἢ νικῶμεν ἢ νικώμεθα, Soph. Ο. C. 80 οἵδε γὰρ κρινοῦσί σοι ἢ χρή σε μίμνειν ἢ πορεύεσθαι πάλιν, Eur. Med. 492 οὐδ᾽ ἔχω μαθεῖν ἢ θεοὺς νομί- ζεις τοὺς τότ᾽ οὐκ ἄρχειν ἔτι ἢ καινὰ κεῖσθαι θέσμι᾽ ἀνθρώποις τὰ νῦν. See Krüger II. § 65, 1, 3. – πόνων τὰ λοιπά: cp. 634. - The stichomythy ends with a speech of two verses.

782. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-498

⁴⁴⁹

⁴⁵⁰

;

782. τούτοιν : sc. τοῖν χαρίτοιν. The dual of ὁ, οὗτος, ὅδε, αὐτός, ὅς, ὅστις has one form for all genders in the older Attic.

783. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-499

⁴⁵¹

⁴⁵²

;

783. ἀτιμάσῃς λόγου: sc. με (see on 771). For the expression, cp. Suppl. 378 τάσδ᾽ ἀτιμάσαι λιτάς, Soph. O. C. 49 μή μ᾿ ἀτιμάσῃς, . . . ὧν σε προστρέπω φράσαι, 1273 οὐδ᾽ ἀνταμείβει μ᾽ οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀτιμάσας πέμψεις ἄναυδος, Ant. 21 οὐ γὰρ τάφου . . . τὸν δ᾽ ἀτιμάσας ἔχει; Ο. C. 1278 ὡς μή μ᾽ ἄτιμον ... οὕτως ἀφῇ με μηδὲν ἀντειπὼν ἔπος, Ο. Τ. 788 καί μ' ὁ Φοῖβος ὧν μὲν ἱκόμην ἄτιμον ἐξέπεμψεν.

788. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-500

⁴⁵³

⁴⁵⁴

;

788. πολύδονον: see on 589.

789. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-501

⁴⁵⁵

⁴⁵⁶

;

789. ἐγγράφου κτέ.: cp. Suppl. 179 αἰνῶ φυλάξαι τἄμ᾽ ἔπη δελτουμένας, Eum. 274 δελτογράφῳ δὲ πάντ᾽ ἐπωπᾷ φρενί, Soph. Frg. 535 θὲς δ᾽ ἐν φρενὸς δέλτοισι τοὺς ἐμοὺς λόγους, Cho. 450 τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου, Soph. Phil. 1325 καὶ ταῦτ᾽ ἐπίστω καὶ γράφου φρενῶν ἔσω, Pind. Οl. xi. 2 πόθι φρενὸς ἐμᾶς γέγραπται, Paul. Ep. Cor. II. iii. 3 ἐπιστολὴ Χριστοῦ ἐγγεγραμμένη οὐκ ἐν πλαξὶ λιθίναις, ἀλλ᾽ ἐν πλαξὶ καρδίας.

790. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-502

⁴⁵⁷

⁴⁵⁸

;

790. ῥεῖθρον: i.e. the strait. - ἠπεί- ροιν ὅρον: see on 734.

791. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-503

⁴⁵⁹

⁴⁶⁰

;

791. ἀντολὰς ἡλιοστιβεῖς : peri- phrasis for ἀντολὰς ἡλίου. With ἡλιο- στιβής cp. Sept. 859 τὰν ἀστιβῆ ᾿πόλ- λωνι. The following places must therefore lie in the east. Thence Io is to reach Egypt by following the course of the river Aethiops (809 ff.). - After 791 some verses have fallen out.

792. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-504

⁴⁶¹

⁴⁶²

;

792. πόντου: probably the Cas- pian is meant, with which, however, the ancients confounded the sea of Aral.

793. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-505

⁴⁶³

⁴⁶⁴

;

793. Γοργόνεια : explained by 798 f. The home of the Gorgons, although placed in the west by Hesiod (Theog. 274 f.), was sometimes thought of as in the east. Cp. Schol. Pind. Pyth. x. 72 αἱ δὲ Γοργόνες κατὰ μέν τινας ἐν τοῖς Ερυθραίοις μέρεσι καὶ τοῖς Αἰθιοπικοῖς, ἅ ἐστι πρὸς ἀνατολὴν καὶ μεσημβρίαν, κατὰ δέ τινας ἐπὶ τῶν περάτων τῆς Λιβύης ἅ ἐστι πρὸς δύσιν. Cisthene we must accordingly understand_to be in the far east, at the end of the world. The verse of the comic poet Cratinus (quoted by Harpocration under Κισθήνη), κἀνθένδ᾽ ἐπὶ τέρματα - γῆς ἥξεις καὶ Κισθήνης ὄρος ὄψει, is probably a parody of this passage.

794. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-506

⁴⁶⁵

⁴⁶⁶

;

794. αἱ Φορκίδες ... δηναιαὶ κόραι : cp. Hesiod Theog. 270 Φόρκυι δ᾽ αὖ Κητὼ Γραίας τέκε καλλιπαρήους ἐκ γενετῆς πολιάς, τὰς δὴ Γραίας καλέου- σιν ... Γοργούς θ' αἱ ναίουσι πέρην κλυ- τοῦ ᾿Ωκεανοῖο.

795. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-507

⁴⁶⁷

⁴⁶⁸

;

795. τρεῖς κυκνομόρφοι: three is the number commonly given, but Hesiod seems to mention only two Graeae, Pephredo and Enyo. 'Swan- form - perhaps a swan's body with a human head - belongs to them be- cause they are sea-divinities, and swim in the sea like water-fowl. For a like reason other sea-gods were given the form of fishes' (Schoemann, Die He- siodische Theogonie, p. 156). — ἐκτημέ- ναι : the perfect ἐκτῆσθαι, for κεκτήσθαι, recurs Il. ix. 402, and in Herodotus.

796. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-508

⁴⁶⁹

⁴⁷⁰

;

796 f. Cp. Frg. 169 ἃς οὔτε πέμφιξ ἡλίου προσδέρκεται οὔτ᾽ ἀστερωπὸν ὄμμα Λητῴας κόρης. - The scholiast notes κατῴκουν δὲ ὑπὸ γῆν καὶ οὔτε ἡλίῳ οὔτε σελήνῃ ἦσαν θεαταί.

798. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-509

⁴⁷¹

⁴⁷²

;

798 f. ἀδελφαί: cp. Hesiod l.c. Their names are Σθεινώ, Εὐρυάλη, and

;

Μέδουσα. – δρακοντόμαλλοι : cp. Cho. 1048 γυναῖκες αἵδe (the Erinyes) Γορ- γόνων δίκην ... πεπλεκτανημέναι πυκνοῖς Harpies Apoll. Rh. Arg. ii. 289 μεγά- λοιο Διὸς κύνας. – ἀκραγεῖς: Hesych. οτά-κράζω ἀκραγές· δυσχερές, σκληρόν, ὀξύχολον δράκουσιν. For μαλλός said of hair, (Bekk. Anecd. p. 369, 17 ἀκρόχολον). Silant. cp. Eurip. Bacch. 112 πλοκάμων μαλ- λοῖς.

801. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-510

⁴⁷³

⁴⁷⁴

;

801. φρούριον: here cautio, οἷον φρουρήσασθαι. The scholiast explains καταγωγὴν ἣν ὀφείλεις φυλάξασθαι. Cp. φρούριον· προφύλαγμα, Hesych. See 715, 804; also 712, 718, 807.

803. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-511

⁴⁷⁵

⁴⁷⁶

;

803. See on 804; also Ctesias Exc. Ind. 12 ἔστι δὲ καὶ χρυσὸς ἐν τῇ Ἰνδικῇ χώρᾳ, οὐκ ἐν τοῖς ποταμοῖς εὑρισκόμενος καὶ πλυνόμενος, ὥσπερ ἐν τῷ Πακτωλῷ ποταμῷ· ἀλλ᾽ ὄρη πολλὰ καὶ μεγάλα, ἐν οἷς οἰκοῦσι γρῦπες, ὄρνεα τετράποδα, μέγεθος ὅσον λύκος· σκέλη καὶ ὄνυχες οἷαπερ λέων· τὰ ἐν τῷ ἄλλῳ σώματι πτερὰ μέλανα, ἐρυθρὰ δὲ τὰ ἐν τῷ στή- θει· δι᾽ αὐτοὺς δὲ ὁ ἐν τοῖς ὄρεσι χρυσός πολὺς ὢν γίνεται δυσπόριστος. Cp. So- lin. 13 in Asiatica Scythiater- wae sunt locupletes, inhabi- tabiles tamen, nam cum auro et gemmas affluant, Grypes tenent universa, ali- tes ferocissimae et ultra omnem rabiem saevientes, quarum immanitate obsis- tente ad venas divites ac- cessus difficilis ac rarus est; quippe visos discerpunt veluti geniti ad plectendam avaritiae temeritatem. - Ζη- νὸς κύνας: as servants of Zeus; cp. 1021 below. Said of the eagles Ag. 136 πτανοῖσιν κυσὶ πατρός, and of the From ἄκροs and ἄγη (= ζῆλος), exceed- ingly violent.

804. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-512

⁴⁷⁷

⁴⁷⁸

;

804. μούνωπα : see on 543. – στρα- τὸν ᾿Αριμασπόν: see on 761. On the name, Hdt. iv. 27 οὐνομάζομεν αὐτοὺς σκυθιστὶ ᾿Αριμασπούς· ἄριμα γὰρ ἓν καλέουσι Σκύθαι, σποῦ δὲ τὸν ὀφθαλ- μόν, Eustath. on Dion. Perieg. 31 ἀρὶ μὲν γὰρ τὸ ἓν σκυθιστί, μασπὸς δὲ ὁ ὀφθαλμός. This etymology, obviously connected with the belief in a one- eyed race, came probably from the ᾿Αριμάσπεα, an epic poem by Aristeas, of which Hdt. says (iv. 13) ἔφη δὲ ᾿Αριστέης ὁ Καϋστροβίου ἀνὴρ Προκοννή- σιος ποιέων ἔπεα, ἀπικέσθαι ἐς Ἰσσηδόνας φοιβόλαμπτος γενόμενος, Ἰσσηδόνων δ᾽ ὑπεροικέειν ᾿Αριμασποὺς ἄνδρας μουνο- φθάλμους, ὑπὲρ δὲ τούτων τοὺς χρυσοφύ- λακας γρῦπας, τούτων δὲ τοὺς Ὑπερβο- ρέους κατήκοντας ἐπὶ θάλασσαν. Cp. Paus. i. 24. 6 τούτους τοὺς γρῦπας ἐν τοῖς ἔπεσιν ᾿Αριστέας ὁ Προκοννήσιος μάχεσθαι περὶ τοῦ χρυσοῦ φησιν ᾿Αριμα- σποῖς τοῖς ὑπὲρ Ἰσσηδόνων· τὸν δὲ χρυσὸν ὃν φυλάσσουσιν οἱ γρῦπες ἀνιέναι τὴν γῆν· εἶναι δὲ ᾿Αριμασποὺς μὲν ἄν- δρας μονοφθάλμους πάντας ἐκ γενετῆς, γρῦπας δὲ θηρία λέουσι εἰκασμένα, πτερὰ δὲ ἔχειν καὶ στόμα ἀετοῦ. These stories about griffins and Arimaspi had their origin in the Persian-Indian fable of gold-digging ants (which in Ctesias's account, quoted above, appear as

;

griffins) and Indian gold-hunters (Hdt. iii. 102). The gold-mining ants have been recognized in the marmots of the sandy plains of Thibet (Lassen Indische Alterthumskunde I. p. 1021).

805. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-513

⁴⁷⁹

⁴⁸⁰

;

805 f. χρυσόρρυτον: cp. Hdt. iii. 116 πρὸς δὲ ἄρκτου τῆς Εὐρώπης πολλῷ τι πλεῖστος χρυσὸς φαίνεται ἐών· ὅκως μὲν γινόμενος οὐκ ἔχω οὐδὲ τοῦτο ἀτρε- κέως εἶπαι, λέγεται δὲ ὑπὲκ τῶν γρυπῶν ἁρπάζειν ᾿Αριμασποὺς ἄνδρας μουνοφθάλ- μους. The river Pluton is nowhere else mentioned. Probably it is a fiction, like the Hybristes 717. The name (from πλοῦτος) corresponds to the idea of the region. - πόρου: see on 532.

807. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-514

⁴⁸¹

⁴⁸²

;

807 ff. σύ: expresses affectionate interest. – τηλουρὸν γῆν, κελαινὸν φύ- λον: personal accusative as apposi- tive to the name of the country. Cp. Krüger II. § 46, 3, 1 and 2. κελαινὸν φῦλον is further defined by ποταμὸς Αἰθίοψ in the next verse. - ἡλίου πη- γαῖς : this cannot be the Fount of the Sun, sacred to Ammon, which is described by Hdt. iv. 181 ἐπίκλησιν δὲ αὕτη ἡ κρήνη καλέεται ἡλίου; cp. Quint. Curt. iv. 7, 22 aquam solis vocant, Lucret. vi. 848 esse apud Hammonis fanum fons luce diurna frigidus, at calidus nocturno tempore fertur. Rather it appears from Eur. Frg. 771, Μέροπι τῆσδ᾽ ἄνακτι γῆς, ἣν ἐκ τεθρίπ- πων ἁρμάτων πρώτην χθόνα Ἥλιος ἀνί- σχων χρυσέᾳ βάλλει φλογί· καλοῦσι δ᾽ αὐτὴν γείτονες μελάμβροτοι Ἕω φαεννὰς Ηλίου θ᾽ ἱπποστάσεις, that the παντο- τρόφος λίμνη, described in Frg. II. of the Προμ. λυόμενος below, is meant. Its waters give life and happiness. Origi- nally it was thought to be in the heav- ens, afterwards on the earth; cp. the Homeric verse (Od. iii. 1) Ἠέλιος δ᾽ ἀνόρουσε λιπὼν περικαλλέα λίμνην οὐρα- νὸν ἐς πολύχαλκον. — Strabo p. 33, quoting the Frg. of the Προμηθεὺς λυόμενος just mentioned, shows that the early Greeks regarded all the south as belonging to Aethiopia, as the whole north to Scythia; he adds μηνύει δὲ καὶ Ἔφορος τὴν παλαιὰν περὶ τῆς Αἰθιοπίας δόξαν προστίθησι δ᾽ ὅτι μείζων ἡ Αἰθιοπία καὶ ἡ Σκυθία· δο- κεῖ γάρ, φησί, τὸ τῶν Αἰθιόπων ἔθνος παρατείνειν ἀπ᾿ ἀνατολῶν χειμερινῶν μέχρι δυσμῶν, ἡ Σκυθία δ᾽ ἀντικεῖται τούτῳ.

809. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-515

⁴⁸³

⁴⁸⁴

;

809. ποταμὸς Αιθίοψ: the scholiast rightly explains ὁ Νεῖλος. The name Nile, it was said, properly belonged only to the lower course of the river, below the last cataract (see note on 811). Cp. Solin. 32 demumque a Cataracte ultimo tutus est, ita enim quaedam claustra eius Aegyptii nuncupant; re- licto tamen hoc post se no- mine quo Nigris vocatur, Vitruv. viii. 2, 6 pervenit per montes ad catarrhactam ab eaque se praecipitans Nilus appellatur. Aeschylus, like others of his time, conceives of the Nile, under the name Αἰθίοψ (Nigris) as

;

rising in the east (i.e. southeast). Cp. the Schol. on Suppl. 559 χιονό- βοσκον (said of the Nile) φασὶ γὰρ λυομένης χιόνος παρὰ Ἰνδοῖς πληροῦ- σθαι αὐτόν. Alexander and his com- panions thought the Indian river Hy- daspes to be the beginning of the Nile. Cp. also Frg. 304, γένος μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπίσταμαι Αἰθιοπίδος γῆς, ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γαῖαν κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρίᾳ, ἐν δ᾽ ἥλιος πυρω- πὸς ἐκλάμψας χθονὶ τήκει πετραίαν χιόνα· πᾶσα δ᾽ εὐθαλὴς Αἴγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δήμη- τρος ἀντέλλει στάχυν.

811. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-516

⁴⁸⁵

⁴⁸⁶

;

811. καταβασμόν : the so-called Little Cataract, the tenth and last in descending, is meant. It is now called Shellal = Cataract; its ancient name was Κατάδουπα. Cp. Hdt. ii. 17 Αἴγυπτον πᾶσαν ἀρξαμένην ἀπὸ Κα- ταδούπων τε καὶ Ἐλεφαντίνης πόλιος, Strabo p. 817 μικρὸν δ᾽ ὑπὲρ Ελεφαντί- νης ἐστὶν καταράκτης ·, πετρώδης τις ὀφρύς, ἐπίπεδος μὲν ἄνωθεν ὥστε δέχε- σθαι τὸν ποταμόν, τελευτῶσα δ᾽ εἰς κρημ- νόν, καθ᾽ οὗ καταρρήγνυται τὸ ὕδωρ, Cic. Somn. Scip. 18 sicut ubi Nilus ad ea quae Catadupa nomi- nantur praecipitat ex altis- simis montibus. - βυβλίνων ὀρῶν: ἀπὸ τῆς γινομένης παρ᾽ αὐτοῖς βύβλου ἔπλασεν τὰ βύβλινα ὄρη, Schol. On this Stanley remarks, 'non absimile vero, namque et Niger perinde ac Nilus papyro viget et calamo praetexitur, Solin. 30.'

812. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-517

⁴⁸⁷

⁴⁸⁸

;

812. σεπτόν: said as in the above- quoted Frg. ἁγνοῦ νάματος, 434 above ἁγνορύτων ποταμῶν, Pers. 497 ῥέε- θρον ἁγνοῦ Στρυμόνοs, Eur. Iph. Τ. 401 ῥεύματα σεμνὰ Δίρκας. - Νεῖλος : nearly = Νεῖλος γενόμενος, as the Nile. εὔποτον ῥέος : Suppl. 561 ὕδωρ τὸ Νείλου νόσοις ἄθικτον, Achill. Tatius iv. 18 (of the Nile-water) γλυκὺ δὲ πινόμενον ἦν καὶ ψυχρὸν ἐν μέτρῳ τῆς ἡδονῆς. Pescennius Niger, when his soldiers demanded wine, exclaimed, 'Nilum habetis et vinum quaeritis?' to which Aelius Spar- tianus (Pesc. Nig. 7) adds tanta illius fluminis dulcitudo ut accolae vina non quaerant. For ῥέος cp. 676.

813. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-518

⁴⁸⁹

⁴⁹⁰

;

813. τρίγωνον χθόνα: τὸ καλεόμενον Δέλτα, Hdt. ii. 13.

814. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-519

⁴⁹¹

⁴⁹²

;

814. μακράν: distant. Not tem- poral ("lasting till the return of the Danaides to Argos").

816. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-520

⁴⁹³

⁴⁹⁴

;

816. τῶν δέ : see on 234. — ψελλόν: Ar. Frg. 536 ψελλόν ἐστι καὶ καλεῖ τὴν ἄρκτον ἄρτον. Cp. Hesych. ψελλός· ὁ τὸ σίγμα παχύτερον λέγων. ψελλίζειν · ἀσήμως λαλεῖν. Bekk. Anecd. p. 116, 18, ψελλός· Αἰσχύλος Προμηθεῖ. τέ θεικε δὲ τὴν λέξιν ἐπὶ τοῦ σαφῶς μὴ εἰρημένου. “Lisping" = "indistinct." Cp. the use of τυφλός (see note on 499).

817. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-521

⁴⁹⁵

⁴⁹⁶

;

⁴⁹⁷

817. For the resolution in the first foot , see on 116 .

821. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-522

⁴⁹⁸

⁴⁹⁹

;

⁵⁰⁰

821. See on 107 respecting the long thesis in the fifth foot .

822. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-523

⁵⁰¹

⁵⁰²

;

⁵⁰³

822. μέμνησαι δέ που · joined loosely to ἥνπερ αἰτούμεσθα . Cp . Soph . Ant . 531 σὺ δ᾽, ἡ κατ᾿ οἴκους λήθουσά μ᾿ ἐξέπινες, οὐδ᾽ ἐμάνθανον τρέφων δύ᾽ ἄτα, κτέ .

823. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-524

⁵⁰⁴

⁵⁰⁵

;

⁵⁰⁶

823. τὸ πᾶν πορείας τέρμα : see on 1. " The whole journey - goal " = " the goal of the whole journey . "

827. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-525

⁵⁰⁷

⁵⁰⁸

;

⁵⁰⁹

827 f . ὄχλον ... τέρμα : the route from Argos to Dodona is omitted . Aeschylus probably thought of it as passing over the Aegean to Asia Minor ( cp . Suppl . 547 ff . ) and thence back by the Thracian Bosporus to Dodona .

829. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-526

⁵¹⁰

⁵¹¹

;

⁵¹²

829. Μολοσσὰ γῆς πέδα : see on 1 .

830. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-527

⁵¹³

⁵¹⁴

;

⁵¹⁵

830 ff . ἰπύνωτον : Dodona lay on the flank of the Tomaros or Tmaros range . At the foot of the mountain stood the temple . ἀμφί : cp . 1029 , - Soph . Αi . 1064 ἀμφὶ χλωρὰν ψάμαθον ἐκβεβλημένος . – Δωδώνην : Hdt . ii . 52 τὸ γὰρ δὴ μαντήιον τοῦτο νενόμισται ἀρχαιότατον τῶν ἐν ῞Ἕλλησι χρηστηρίων εἶναι. It was a sign - oracle ; the rus- tling of a sacred oak ( φηγός ) was interpreted , originally by the Σελλοί , afterwards by three priestesses ( πε- λιαί , ί.ε. πολιαί ) . Cp . Od . xiv . 327 τὸν δ᾽ ἐς Δωδώνην φάτο βήμεναι , ὄφρα

;

θεοῖο ἐκ δρυὸς ὑψικόμοιο Διὸς βουλὴν ἐπακούσαι, Ιl. xvi. 233 Ζεῦ ἄνα Δωδω- ναῖε Πελασγικέ, τηλόθι ναίων, Δωδώνης μεδέων δυσχειμέρου· ἀμφὶ δὲ Σελλοὶ σοὶ ναίουσ᾽ ὑποφῆται ἀνιπτόποδες χαμαιεῦ- ναι. – Θεσπρωτοῦ: cp. Eur. Phoen. 982 Θεσπρωτὸν οἶδας ... σεμνὰ Δωδώνης βά- θρα, Strabo p. 328 Δωδώνη τοίνυν τὸ μὲν παλαιὸν ὑπὸ Θεσπρωτοῖς ἦν ... καὶ οἱ τραγικοὶ δὲ καὶ Πίνδαρος Θεσπρωτίδα εἰρήκασι τὴν Δωδώνην· ὕστερον δὲ ὑπὸ Μολοττοῖς ἐλέγετο. – αἱ προσήγοροι δρύες: cp. Soph. Trach. 171, 1166 & τῶν ὀρείων καὶ χαμαικοιτῶν ἐγὼ Σελλῶν ἐσελθὼν ἄλσος εἰσεγραψάμην πρὸς τῆς πατρώας καὶ πολυγλώσσου δρυός, Sen. Herc. Oet. 1475 quercus fatidica.

833. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-528

⁵¹⁶

⁵¹⁷

;

833. λαμπρώς: cp. Eum. 797 λαμ- πρὰ μαρτύρια παρῆν.

834. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-529

⁵¹⁸

⁵¹⁹

;

834. ή: the article with the predi- cate noun, because the words of the oracle are directly quoted. Cp. Eur. Η. F. 581 Ἡρακλῆς ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι, Οr. 1140 ὁ μητροφόντης δ᾽ οὐ καλεῖ ταύτην κτανών. - κλεινή : noble; an epithet of princely and high- born personages.

835. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-530

⁵²⁰

⁵²¹

;

835. μέλλουσ᾽ ἔσεσθαι: in place of these interpolated words we expect something like κλύεις μάται᾿ (= ἆρα μάτην λέγω; cp. 824) ἢ τῶνδε προσσαί- νει σε τι; Prometheus would then mean that his exact knowledge of the words of the oracle is the best τεκμήριον (826). Cp. Ag. 1194, where Casandra, after showing her acquaint- ance with the grewsome history of the Atridae, asks the chorus ἥμαρτον, ἢ θηρῶ τι τοξότης τις ὥς; ἢ ψευδόμαντίς εἰμι θυροκόπος φλέδων, Soph. Ο. Τ. 1140 λέγω τι τούτων ἢ οὐ λέγω πε- πραγμένον ; – προσσαίνει : ὑπομιμνή- σκει σε, Schol., touches thee caressingly = "awakens in thee a pleasant mem- ory." Cp. Soph. Ant. 1214 παιδός με σαίνει φθόγγος, Eur. Hipp. 862 καὶ μὴν τύποι γε σφενδόνης χρυσηλάτου τῆς οὐ- κέτ᾽ οὔσης τῆσδε προσσαίνουσί με. Ob- serve that the sentence is parenthetic.

836. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-531

⁵²²

⁵²³

;

836. οἰστρήσασα: cp. Eur. Iph. A. 77 ὁ δὲ καθ' Ἑλλάδ᾽ οἰστρήσας δρόμῳ ὅρκους παλαιοὺς Τυνδάρεω μαρτύρεται.

837. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-532

⁵²⁴

⁵²⁵

;

837. κόλπον 'Ρέας: καὶ ᾿Απολλώνιος Κρονίην ἅλα τὸν Ἰόνιόν φησι, οὕτω γὰρ ἐκαλεῖτο, Schol. The passage is Argon. ⅳν. 327 δή ῥα τότε Κρονίην Κόλχοι ἅλα δ᾽ ἐκπρομολόντες. - μέγαν: cp. Verg. Aen. iii. 211 insulae Ionio in magno, and Servius's note scien- dum Ionium sinum esse im- mensum ab Ionia usque ad Siciliam, et huius partes esse Adriaticum, Achaicum, Epiroticum.

838. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-533

⁵²⁶

⁵²⁷

;

838. παλιμπλάγκτοισι : πάλιν means back from the sea, into the interior. Cp. Od. xiii. 5 παλιμπλαγχθέντα. χειμάζει : see on 563. The present signifies that this last stage of her journey brings her to Prometheus.

840. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-534

⁵²⁸

⁵²⁹

;

840. Ιόνιος: a false etymology. The first syllable of the name is short, both here and Eur. Phoen. 208, when ᾿Ιόνιον κατά responds to ἴσα δ' ἀγάλμασι. (Yet Ovid Her. xiv. 103 makes the first syllable of Io short.)

841. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-535

⁵³⁰

⁵³¹

;

841. τῆς σῆς πορείας: ‘itineris tui, aditus tui' (Schütz). Differ- ently 733 (traiectionis tuae).

843. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-536

⁵³²

⁵³³

;

843. τοῦ πεφασμένου: τοῦ φανεροῦ, Schol.

845. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-537

⁵³⁴

⁵³⁵

;

845. τῶν πάλαι λόγων: the refer- ence is to 815. πάλαι of the recent past, as Ag. 587 ἀνωλόλυξα μὲν πάλαι χαρᾶς ὕπο, ὅτ᾽ ἦλθ᾽ ὁ πρῶτος νύχιος ἄγγελος πυρός.

846. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-538

⁵³⁶

⁵³⁷

;

846. ἔστιν πόλις Κάνωβος : the narrative begins, in epic fashion, with a description of the locality. Cp. Od. iii. 293 ἔστι δέ τις λισσὴ αἰπεῖά τε εἰς ἅλα πέτρη, Il. ii. 811 ἔστι δέ τις προπά- ροιθε πόλιος αἰπεῖα κολώνη (in Latin poets est locus), Soph. Trach. 237 ἀκτή τις ἔστ᾽ Εὐβοιίς, 752 ἀκτή τις ἀμφί- κλυστος ἔστιν, Ant. 966 παρὰ δὲ κυανέων σπιλάδων ἀκταὶ Βοσπόριαι ἰδ᾽ ὁ Θρῃκῶν Σαλμυδησσὸς ἵνα κτέ., Eur. Hipp. 1199 ἀκτή τις ἔστι τοὐπέκεινα τῆσδε γῆς, Iph. Τ. 262 ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωπὸς ἀγμός, 1450 χῶ- ρός τις ἔστιν ᾿Ατθίδος πρὸς ἐσχάτοις ὅροισι, also Aesch. Pers. 447. — χθονός: of its region. Cp. Suppl. 717 οἴακος ἰθυντῆρος ὑστάτου νεώς. For the story cp. Suppl. 311 καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο (sc. Ιώ).

847. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-539

⁵³⁸

⁵³⁹

;

847. προσχώματι: τῷ ὑπὸ τοῦ πο- ταμοῦ ἐτησίῳ προσθήματι τοῦ χώματος, Schol. Cp. Solon Frg. 28 Νείλου ἐπὶ προχοῇσι Κανωβίδος ἐγγύθεν ἀκτῆς.

848. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-540

⁵⁴⁰

⁵⁴¹

;

848. τίθησιν : to Prometheus's pro- phetic vision the future is like the present. See on 109 and 211. - ἔμ- φρονα: Aeschylus has changed the story. The prevailing account (see on 561) was, according to the scholi- ast on Eur. Phoen. 678, ὁ Ζεὺς ἐπαφη- σάμενος· τῆς Ἰοῦς πάλιν εἰς γυναῖκα μετεμόρφωσε. Cp. Ovid Met. i. 738 vultus capit illa priores, fitque quod ante fuit.

849. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-541

⁵⁴²

⁵⁴³

;

849. ἐπαφῶν: the word is chosen with reference to the name Ἔπαφος and its supposed etymology. Cp. Suppl. 46 ἐπωνυμίᾳ δ᾽ ἐπεκραίνετο μόρ- σιμος αἰὼν εὐλόγως, Ἔπαφόν τ᾽ ἐγέννα- σεν. The ease and painlessness of the transformation, expressed by ἐπα- φῶν ἀταρβεῖ χειρί, is further empha- sized by καὶ θιγὼν μόνον. Cp. Suppl. !

;

576 δίῳ δ᾽ ἀπημάντῳ σθένει καὶ θείαις ἐπιπνοίαις παύεται, 1065 Ἰὼ πημονᾶς ἐλύσατ᾽ εὖ χειρὶ παιωνίᾳ κατασχεθών, εὐμενεῖ βίᾳ κτίσας, 45 ἐξ ἐπιπνοίας Ζηνὸς ἔφαψιν.

850. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-542

⁵⁴⁴

⁵⁴⁵

;

850. Prometheus, in saying τῶν Διὸς γεννημάτων instead of τῆς Διὸς ἐπαφῆς, hints at what is expressly stated Suppl. 312 καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον. Το this 834 above also alludes. - ἐπώνυμον τῶν Διὸς γεννημάτων: means "called after the manner of his begetting" (by ἐπαφή). Similarly Suppl. 314 "Επαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος, where ῥύσια = “ re- storation by ἐπαφή.”

851. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-543

⁵⁴⁶

⁵⁴⁷

;

851. τέξεις: the same form 869, the middle form 768.

852. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-544

⁵⁴⁸

⁵⁴⁹

;

852. πλατύρρους: cp. Frg. 304 ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους. The uncon- tracted -poos appears in Frg. 280 πλεκτάνην χειμάρροον. ...

853. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-545

⁵⁵⁰

⁵⁵¹

;

853. πέμπτη: see on 774.

854. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-546

⁵⁵²

⁵⁵³

;

854. οὐχ ἑκοῦσα: explained by φεύγουσα ἀνεψιῶν below. – ἐλεύ- σεται: ἐλεύσομαι recurs Suppl. 522. Elsewhere the Attic poets use only εἶμι.

855. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-547

⁵⁵⁴

⁵⁵⁵

;

855 f. συγγενή: gives the motive for φεύγουσα. – ἀνεψιῶν : cp. Suppl. 320 Δαναός· ἀδελφὸς δ᾽ ἐστὶ πεντακον- τάπαις ... Αἴγυπτος. - ἐπτοημένοι : cp. Eur. Iph. A. 586 ἔρωτι δ᾽ αὐτὸς ἐπ- τοάθης, Sappho Frg. 2, 5 καὶ γελαίσας ἰμερόεν, τό μοι μὰν καρδίαν ἐν στήθεσιν ἐπτόασεν, Apoll. Rhod. Arg. i. 1232 τῆς δὲ φρένας ἐπτοίησεν Κύπρις.

857. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-548

⁵⁵⁶

⁵⁵⁷

;

857. κίρκοι: the simile is added without comparative conjunction, in poetic fashion. For the comparison cp. Suppl. 223 ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς ὡς πελειάδων ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ, Ιl. xxii. 139 ἠύτε κίρκος ὄρεσφιν ἐλαφρότατος πετεεινῶν ῥηιδίως οἴμησε μετὰ τρήρωνα πέλειαν. sense:

859. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-549

⁵⁵⁸

⁵⁵⁹

;

859. φθόνον ἕξει : = φθονήσει. Cp. χρείαν ἔχειν 169, and Cho. 481. The "God will begrudge them their desire," σωμάτων τῶν παρθένων φθονήσει αὐτοῖς (cp. 584), 'puella- rum fructum deus maritis invidebit' (Heyne). The marriage will be cele- brated, but will be dissolved in blood.

860. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-550

⁵⁶⁰

⁵⁶¹

;

860 f. Πελασγία: cp. Eur. Suppl. 367 καὶ μεγάλᾷ Πελασγίᾳ καὶ κατ᾿ ῎Αρ- yos, Strabo p. 221 Αἰσχύλος ἐκ τοῦ περὶ Μυκήνας ῎Αργους φησὶν ἐν Ἱκέτισι καὶ Δαναΐσι τὸ γένος αὐτῶν (ⅰ.e. τῶν Πελασ-

;

γῶν) καὶ τὴν Πελοπόννησον δὲ Πελασ- γίαν φησὶν Ἔφορος κληθῆναι. Argos (Suppl. 634), the land of Pelasgus (Suppl. 250), is meant. — δέξεται : both sense and syntax demand aἱμάξεται (= αἱμαχθήσεται, as Soph. Phil. 48 φυ- λάξεται = φυλαχθήσεται). Cp. Ag. 1589 θανὼν πατρῷον αἱμάξαι πέδον, Pers. 595 αἱμαχθεῖσα δ' ἄρουρα, Eur. H. F. 573 Δίρκης νᾶμα αἱμαχθήσεται. The verse would thus lack the usual caesura; but see on 640, and Introd. p. 26, footnote. - "Αρει : = φόνῳ. – δαμέν- των: sc. αὐτῶν. GMT. 848; H. 972 a. - νυκτιφρουρήτῳ: τῷ νυκτὸς ἐπιτηρή- σαντι, Schol. More exactly night- waking, awake at night. See on 599. αὐχένος καὶ στήθους σφαγή (in ani- mals), Polyaen. viii. 48 τὸ ξίφος καθ- εῖσα διὰ τῆς σφαγῆς, Antonin. Lib- eral. 25 ἐπάταξαν ἑαυτὰς τῇ κερκίδι παρὰ τὴν κλεῖδα καὶ ἀνέρρηξαν τὴν σφαγήν.

864. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-551

⁵⁶²

⁵⁶³

;

864. With this wish cp. Suppl. 1032 μηδ᾽ ὑπ᾿ ἀνάγκας γάμος ἔλθοι Κυ- θερείας· στυγερῶν πέλοι τόδ᾽ ἆθλον, Xen. Anab. iii. 2. 3 οἶμαι γὰρ ἂν ὑμᾶς τοιαῦτα παθεῖν, οἷα τοὺς ἐχθροὺς οἱ θεοὶ ποιήσειαν.

865. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-552

⁵⁶⁴

⁵⁶⁵

;

865. μίαν: Hypermnestra; see on 774. – θέλξει τὸ μή: see on 236. 862. ἕκαστον: goes in sense with γυνή as well as ἄνδρα. – αἰῶνος στερεῖ: cp. Il. xxii. 58 αὐτὸς δὲ φίλης αἰῶνος ἀμερθῇς, χνί. 453 ἐπὴν δὴ τόν γε λίπῃ ψυχή τε καὶ αἰών. 863. ἐν σφαγαῖσι βάψασα ξίφος: cp. Soph. Ai. 95 ἔβαψας ἔγχος εὖ πρὸς ᾿Αργείων στρατῷ. The phrase ἐν σφα- γαῖσι = ἐν φόνῳ, in the blood of the slaughtered men. Blomfield, after Ruhnken, explains ἐν σφαγαῖσι as 'in iugulo,' comparing Eur. Or. 291 μή- ποτε τεκούσης εἰς σφαγὰς ὦσαι ξίφος, Aristot. Hist. Αn. i. 14 κοινὸν δὲ μέρος

866. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-553

⁵⁶⁶

⁵⁶⁷

;

866. ἀπαμβλυνθήσεται: ‘ἀπαμβλύ- νειν ut ἀμβλύνειν de impetu animi re- tardato ponitur. Comparatio a retusa ferri acie ducta est. Sic Sept. 715 τεθηγμένον τοί μ᾽ οὐκ ἀπαμβλυνεῖς λόγῳ' (Schütz). Cp. the words of Hypermnestra in Ovid. Her. xiv. 7 esse ream praestat quam sic placuisse parenti; non piget immunes caedis habere ma- nus.

869. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-554

⁵⁶⁸

⁵⁶⁹

;

869 f. Prometheus begins as if about to tell the whole story, but suddenly breaks off. Hence the asyndeton μακροῦ λόγου δεῖ. With μακροῦ λόγου cp. Pers. 713, πάντα γὰρ ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ λόγῳ.

874. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-555

⁵⁷⁰

⁵⁷¹

;

874. διήλθε: like διεῖπε, set forth fully. – Τιτανὶς Θέμις: see on 210.

875. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-556

⁵⁷²

⁵⁷³

;

875. ὅπως, ὅπη: these are joined, to include every possible circum- stance. For the ellipsis cp. 915. What Prometheus here passes over, the spectator learns in the Προμηθεὺς λυόμενος. 'Io

877. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-557

⁵⁷⁴

⁵⁷⁵

;

877 ff. As a motive for Io's depar- ture, the poet employs a fresh ac- cession of madness (οἶστρος). primos tantum furoris impetus verbis describit, reliquos vero scena egressa spectatoris imaginationi coniciendos relinquit' (Schütz). — ἐλελεῦ: θρηνώ- δες ἐπίφθεγμα, Schol. ἐλελεῦ· ἐπιφώ- νημα πολεμικόν· οἳ δὲ, προαναφώνησις παιανισμοῦ· τίθησι δὲ αὐτὸ Αἰσχύλος ἐπὶ σχετλιασμοῦ ἐν Προμηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych. The battle-cry serves to depict the fury of madness. - ὑπό... θάλπουσι: see on 574. In trimeter, Aeschylus nowhere interposes impor- tant words, or several words, between preposition and verb, except in Ag. 1215 and the doubtful passage Sept. 1028. ὑπό here implies inception, "begins to burn." For θάλπειν cp. Αg. 1256 παπαῖ, οἷον τὸ πῦρ· ἐπέρ- χεται δέ μοι, spoken by Casandra, seized with prophetic mania. - σφά- κελος: σπασμὸς τοῦ ἐγκεφάλου, Schol. Cp. Eur. Hipp. 1351 διά μου κεφαλᾶς ᾄσσουσ᾽ ὀδύναι, κατὰ δ᾽ ἐγκέφαλον πηδᾷ σφάκελος. – ἄρδις : ἀκίς, Αἰσχύλος Προ- μηθεῖ δεσμώτῃ, Hesych.

880. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-558

⁵⁷⁶

⁵⁷⁷

;

880. ἄπυρος: the scholiast ex- plains, ἡ πολύπυρος διὰ τὸ σφοδρὸν πά- θος (assuming 'alpha intensivum') ἢ πῦρ μὴ ἔχουσα. The latter inter- pretation, in the sense of 'telum igni non admotum, sine igne factum,' was shown to be right by Schütz and Hermann. 'Adiectivo ἄπυρος telum metaphorice dictum a proprie sic ap- pellato discrevit Aeschylus' (Schütz). Cp. Cho. 493 πέδαις ἄχαλκεύτοις (of Clytaemnestra's entangling noose), Frg. 298, 4 ἄπτεροι πελειάδες (of the Pleiades), Ag. 1258 δίπους λέαινα (of Clytaemnestra), Sept. 64 κῦμα χερσαῖον στρατοῦ, ibid. 942 ὁ πόντιος ξεῖνος ἐκ πυρὸς συθεὶς (the sword), Soph. Trach. 874 βέβηκε Δηιάνειρα τὴν πανυστάτην ὁδῶν ἁπασῶν ἐξ ἀκινήτου ποδός, Ο. Τ. 190 ῎Αρεα ... ὃς νῦν ἄχαλκος ἀσπίδων (the pest), Eur. Frg. 598 αἰδοῦς ἀχαλ- κεύτοισιν ἔζευκται πέδαις, Iph. T. 1095 ἄπτερος ὄρνις, Οr. 621 ὑφῆψε δῶμ᾽ ἀνη- φαίστῳ πυρί.

881. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-559

⁵⁷⁸

⁵⁷⁹

;

881. φρένα: see on 361. - For the conception cp. Cho. 165 ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ, 1025 πρὸς δὲ καρδίᾳ φόβος ᾄδειν ἕτοιμος, ἡ δ᾽ ὑπορχεῖσθαι κρότῳ, Ag. 996 πρὸς ἐνδίκοις φρεσὶν τελεσφό- ραις δίναις κυκλούμενον κέαρ, Il. vii. 216 Εκτορί τ' αὐτῷ θυμὸς ἐνὶ στήθεσσι πάτασσεν.

882. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-560

⁵⁸⁰

⁵⁸¹

;

882. τροχοδινεῖται : cp. στροφοδι- νοῦνται, Ag. 51.

883. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-561

⁵⁸²

⁵⁸³

;

883. ἔξω δρόμου φέρομαι: (δρόμος =track) cp. Cho. 1022 ὥσπερ ξὺν ἵπποις ἡνιοστροφῶ δρόμου ἐξωτέρω· φέρουσι γὰρ νικώμενον φρένες δύσαρκτοι, Ag. 1245 ἐκ δρόμου πεσὼν τρέχω. Also Engl. 'be deranged.'

884. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-562

⁵⁸⁴

⁵⁸⁵

;

884. γλώσσης ἀκρατής: cp. The- ogn. 503 οἰνοβαρέω κεφαλήν . γλώσ- σης οὐκέτ᾽ ἐγὼ ταμίης ἡμετέρης, τὸ δὲ δῶμα περιτρέχει, Lucret. iii. 453, clau- dicat ingenium, delirat lin- gua.

885. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-563

⁵⁸⁶

⁵⁸⁷

;

885 f. θολεροί: Hesych. θολερόν· ταραχώδες, ἀκάθ ρτον, βορβορῶδες, τε- ταραγμένον. Cp. Schol. Ai. 206 (θολερῷ χειμῶνη νοσήσας). The adjective sug- gests the mud (κελαινὰν θίνα, Soph. Ant. 589) stirred up from the bottom of the sea by the waves. Io's words are like this; they beat against the billows of madness and are tossed by them at random (εἰκῇ, corresponding to foregoing ἀκρατὴς γλώσσης), so as to be planless and incoherent. παίουσι πρὸς κύμασιν : cp. Eur. Hec. 116 πολλῆς δ᾽ ἔριδος συνέπαισε κλύδων.

887-906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-564

⁵⁸⁸

⁵⁸⁹

;

887-906. Third Stasimon. For the dactylo-epitritic rhythms, see on 526. The tranquil reflexions of the chorus contrast agreeably with the turmoil of the preceding scene.

887. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-565

⁵⁹⁰

⁵⁹¹

;

887. ή σοφός: the scholiast ex- plains that Pittacus is meant, who, when consulted by a man in doubt whether to marry a rich woman, or a poorer one whose rank was the same as his own, directed his ques- tioner to listen to a group of boys who were playing at tops close by. These were heard to cry τὴν καθ᾽ ἑαυ- τὸν ἔλαυνε. Αn epigram of Callima- chus, in Diog. Laert. i. 80, gives τὴν κατὰ σαυτὸν ἔλα. Another scholiast compares Pind. Pyth. ii. 64 χρὴ δὲ καθ᾽ αὑτὸν αἰεὶ παντὸς ὁρᾶν μέτρον, εὐναὶ δὲ παράτροποι ἐς κακότατ᾽ ἀθρόαν ἔβαλον ποτὶ κοῖτον ἰόντα. – In like manner a proverb is introduced in Soph. Ant. 620 σοφίᾳ γὰρ ἔκ του κλει- νὸν ἔπος πέφανται. Cp. Ag. 369 οὐκ ἔφα τις θεοὺς βροτῶν ἀξιοῦσθαι μέλειν κτέ., 750 παλαίφατος δ᾽ ἐν βροτοῖς γέρων

;

λόγος τέτυκται, Cho. 313 δράσαντι πα- θεῖν τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ. - On the omission of ἦν see Krüger I. § 62, 1, 6.

888. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-566

⁵⁹²

⁵⁹³

;

888. ἐβάστασε: weighed (by lifting). The scholiast explains by ἐδοκίμασεν, and quotes Od. xxi. 405 ἐπεὶ μέγα τόξον ἐβάστασε καὶ ἴδε πάντῃ. Cp. Ar. Thesm. 438 πάσας δ' ἰδέας ἐξήτασεν, πάντα δ᾽ ἐβάστασεν φρενί, Polyb. viii. 18 πᾶν ἐβάστασε πρᾶγμα καὶ πᾶσαν ἐπίνοιαν ἐψηλάφα.

891. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-567

⁵⁹⁴

⁵⁹⁵

;

891 f. διαθρυπτομένων, μεγαλυνο- μένων: the assonance is significant; wealth and birth are equally value- less.

895. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-568

⁵⁹⁶

⁵⁹⁷

;

895 f. εὐνάτειραν ... πλαθείην : cp. Soph. O. T. 1099 τίς σ᾽ ἔτικτε τᾶν μακραιώνων ἄρα Πανὸς ὀρεσσιβάτα πα- τρὸς πελασθεῖσ᾽, ἢ σε γ᾽ εὐνά - τειρα Λοξίου; – τῶν ἐξ οὐρανοῦ: as 902 κρεισσόνων θεῶν. The preposition ἐξ conveys the notion "descending to me from heaven." See on 702.

898. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-569

⁵⁹⁸

⁵⁹⁹

;

898. ἀστεργάνορα παρθενίαν : "vir- ginitatem viri sive proci non aman- μιση πελώς tem” ut φυξανορίᾳ Suppl. v. 9 "proco- rum fuga." Odium erga Iovem Io ipsa prodiderat v. 759' (Schütz). Cp. στυγάνορα 724, γάμον δυσάνορα Suppl. 1064.

899. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-570

⁶⁰⁰

⁶⁰¹

;

899. ἀμαλαπτομέναν : cp. Lycophr. 34 ἠμάλαψε κάρχαρος κύων, Hesych. ἠμαλάψαι· κρύψαι, ἀφανίσαι (read ἠμά- λαψε· ἔκρυψε, ἠφάνισε)· Σοφοκλής Ὀδυσσεῖ μαινομένῳ. Also Photius p. 68, 3 ἠμάλαπτεν· ἔκρυπτεν, ἠφάνιζεν, Hesych. ἀμαλόν· ἁπαλόν, ἀσθενῆ (Eur. Heracl. 75).

900. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-571

⁶⁰²

⁶⁰³

;

900. δυσπλάνοις ἀλατείαις: ср. Ад. 1136 κακόποτμοι τύχαι, Pers. 711 βίο- τον εὐαίωνα, Soph. O. C. 716 εὐήρετ- μος πλάτα, Αί. 138 λόγος κακόθρους, Eur. Hipp. 200 εὐπήχεις χεῖρας. – ἀλατείαις πόνων: for the qualitative force of the attributive genitive see Krüger II. § 47, 5, 2; and cp. Eur. Iph. Α. 1230 πόνων τιθηνοὺς ἀποδιδοῦσά σοι τροφάς, Bacch. 1218 μόχθων (usu- ally read μοχθῶν) μυρίοις ζητήμασι, Soph. Αi. 888 τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων.

901. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-572

⁶⁰⁴

⁶⁰⁵

;

901. ἐμοὶ τιόμενος: sc. ἐστί. Cp. Pers. 1000 ἔταφον, οὐκ ἀμφὶ σκηναῖς τροχηλάτοισιν όπιθεν ἑπόμενοι (sc. εἰ- σίν), Eur. Ion 517 ἡ γὰρ ἀρχὴ τοῦ λόγου πρέπουσά μοι, also Eum. 546 ξενοτίμους ἐπιστροφὰς δωμάτων αἰδόμε- νός τις ἔστω. – ὁμαλὸς ὁ γάμος : = ὁμαλὸς ὢν ὁ γάμος, “when the union is equal (between equals)."

902. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-573

⁶⁰⁶

⁶⁰⁷

;

902 f. θεῶν ἔρως: poetical for θεοὶ ἐρῶντες. – ἄφυκτον ὄμμα κτἑ.: free cognate accus. In place of δέργμα προσδέρκεσθαι is said ὄμμα (= ὄψιν) προσδέρκεσθαι. Cp. Pers. 81 λεύσσων δέργμα, 305 πήδημ᾽ ἀφήλατο. For the whole construction (direct object and cognate accusative), cp. Eur. Phoen. 293 γονυπετεῖς ἕδρας προσπίτνω σ᾽ ἄναξ, Or. 1020 ὥς σ᾿ ἰδοῦσ᾽ ἐν ὄμμασι πανυ- στάτην πρόσοψιν ἐξέστην φρενῶν. Krü- ger. II. § 46, 12, 1.

904. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-574

⁶⁰⁸

⁶⁰⁹

;

904. ἀπόλεμος ὁ πόλεμος: cp. Ag. 1142 νόμον ἄνομον, Εum. 1033 παῖδες ἄπαιδες, Pers. 680 vᾶες ἄvaes, Eur. Η. F. 1133 ἀπόλεμον πόλεμον, Soph. Αί. 665 ἄδωρα δώρα, Εl. 1154 μήτηρ ἀμήτωρ, Ο. Τ. 1214 ἄγαμος γάμος. ἄπορα πόριμος: the verbal noun πόρι- μος takes the regimen of its verb, as Cho. 23 χοὰς προπομπός, Pers. 981 μυρία πεμπαστάν, Suppl. 594 τὸ πᾶν μῆχαρ οὔριος Ζεύς, Αg. 1090 πολλὰ συνίστορα (στέγην) αὐτόφονα κακά, also Suppl. 149 ἀδμήτας ἀδμήτα ῥύσιος γενέσθω (= ῥυσάσθω), Soph. Ant. 787 καί σε φύ- ξιμος (= φεύγειν δύναται), Eur. Iph. A. 1255 ἐγὼ τά τ' οἰκτρὰ συνετός εἰμι καὶ τὰ μή, Lys. 111. 27 ταῦτα ἔξαρνός ἐστι, [Plat.] Alc. II. 141 d ἀνήκοον εἶναι χθιζά τε καὶ πρωϊζὰ γεγενημένα, Plat. Charm. 158 c ἐξάρνῳ εἶναι τὰ ἐρωτώ- μενα. G. 158, Ν. 3; H. 713.

905. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-575

⁶¹⁰

⁶¹¹

;

905. τίς ἂν γενοίμαν : equivalent to the more usual τί ἂν γενοίμαν.

906. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-576

⁶¹²

⁶¹³

;

906. Cp. 551, and Il. viii. 143 ἀνὴρ δέ κεν οὔτι Διὸς νόον εἰρύσσαιτο οὐδὲ μάλ᾽ ἴφθιμος, ἐπεὶ ἢ πολὺ φέρτερός ἐστιν, Hesiod O. D. 105 οὕτως οὔτι πῃ ἔστι Διὸς νόον ἐξαλέασθαι.

907-943. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-577

⁶¹⁴

⁶¹⁵

;

907-943. First Scene of the Exodos. Prometheus and the Cory- phaeus. Preparation of the catas- trophe.

907. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-578

⁶¹⁶

⁶¹⁷

;

907. ἡ μὴν ἔτι: cp. 167. – αὐθάδης φρενών: genitive of relation. Krüger I. § 47, 26, 9; II. § 47, 26, 7.

908. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-579

⁶¹⁸

⁶¹⁹

;

908. οἷον : = ὅτι τοιοῦτον. Cp. Od. ii. 239 νῦν δ᾽ ἄλλῳ δήμῳ νεμεσίζομαι,

;

οἷον ἅπαντες ἦσθ᾽ ἄνεῳ, Il. xxii. 346 αἱ γάρ πως αὐτόν με μένος καὶ θυμὸς ἀνείη ὤμ᾿ ἀποταμνόμενον κρέα ἔδμεναι, οἷά μ᾽ ἔοργας, Eur. H. F. 816 ἆρ᾽ εἰς τὸν αὐτὸν πίτυλον ἥκομεν φόβου, οἷον φάσμ᾽ ὑπὲρ δόμων ὁρῶ; Ion 796 ἀν' ὑγρὸν ἀμπταίην αἰθέρα . . ., οἷον οἷον ἄλγος ἔπαθον, Ar. Nub. 1157 οὐδὲν γὰρ ἄν με φλαῦρον ἐργάσαισθ᾽ ἔτι, οἷος ἐμοὶ τρέφεται, Hdt. i. 31 αἱ δὲ ᾿Αργεῖαι τὴν μητέρα αὐτῶν (ἐμακάριζον), οἵων τέκνων ἐκύρησε, viii. 12 ἐς φόβον κατι- στέατο ἐλπίζοντες πάγχυ ἀπολέεσθαι, ἐς οἷα κακὰ ἧκον.

910. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-580

⁶²⁰

⁶²¹

;

910. ἄιστον ἐκβαλεῖ: ἱ.ε. ἐκβαλεῖ ὥστε ἄιστον εἶναι. For ἄιστος see on 151.

911. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-581

⁶²²

⁶²³

;

911. Κρόνου ... κρανθήσεται : al- literation of κρ-.

915. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-582

⁶²⁴

⁶²⁵

;

915 f. ταῦτα: see on 992. πεδαρσίοις : see on 269.

917. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-583

⁶²⁶

⁶²⁷

;

917. πύρπνουν βέλος: see on 359. For the contracted form πύρπνουν see on 852, and Soph. Ant. 224 δύσπνους ἱκάνω. In melic passages only -πνοος is used.

920. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-584

⁶²⁸

⁶²⁹

;

920. τοῖον: demonstratives at the beginning of a sentence often state the cause or reason of what goes before, in Greek as in Latin. Cp. Soph. Ai. 560 οὔτοι σ' ᾿Ἀχαιῶν, οἶδα, μή τις ὑβρίσῃ . . . τοῖον πυλωρὸν φύλακα Τεῦκρον ἀμφί σοι λείψω.

921. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-585

⁶³⁰

⁶³¹

;

921. ἐπ᾿ αὐτὸς αὐτῳ: see on 762.

922. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-586

⁶³²

⁶³³

;

922. κεραυνού : κεραυνός, ignea coruscatio; βροντή, fragor caeli tonantis.

923. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-587

⁶³⁴

⁶³⁵

;

923. βροντῆς ὑπερβάλλοντα: ὑπερ- βάλλειν takes the genitive, as a verb of surpassing, here and Plat. Gorg. 475 ο ἆρα λύπῃ ὑπερβάλλει τὸ ἀδικεῖν τοῦ ἀδικεῖσθαι; also Aristot. Hist. An. ii. 11 πολὺ ὑπερβάλλοντες τῶν περὶ τὰ λοιπὰ ὑπαρχόντων. Cp. the use of ὑπερφέρειν (Soph. O. T. 380 τέχνη τέχνης ὑπερφέρουσα) and ὑπερέχειν

;

(Plat. Gorg. 475 ο οὐκ ἄρα λύπῃ γε ὑπερέχει, following the words quoted above).

924. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-588

⁶³⁶

⁶³⁷

;

924 f. θαλασσίαν τρίαιναν : cp. Eur. Ιοη 282 πληγαὶ τριαίνης ποντίου. νόσον: 'ubi Latinis pestis, noxa aut calamitas, ibi Graecis νόσος in usu est' (Schütz). Cp. Soph. Ant. 418 καὶ τότ᾽ ἐξαίφνης χθονός τυφὼς ἀείρας σκηπτόν, οὐράνιον ἄχος, πίμπλησι πε- δίον· . . . μύσαντες δ᾽ εἴχομεν θείαν νό- σον. - According to Pindar Isthm. vii. 60 ff., the sagacious Themis, when Zeus and Poseidon sought the hand of Thetis, announced to the gods, εἵνεκεν πεπρωμένον ἦν φέρτερον γόνον ἂν ἄνακτα πατρὸς τεκεῖν ποντίαν θεόν, ὃς κεραυνοῦ τε κρέσσον ἄλλο βέλος διώ- ξει χερὶ τριόδοντός τ᾽ ἀμαιμακέτου, Δί γε μισγομέναν ἢ Διὸς παρ᾿ ἀδελφεοῖσιν. Aeschylus, for the sake of effect, has retained the part of the prophecy re- lating to Poseidon, although its occa- sion - the competition of Poseidon for Thetis's hand - is absent from his account. One may understand him to mean that Poseidon's domin- ion would perish along with Zeus's.

926. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-589

⁶³⁸

⁶³⁹

;

926. πταίσας τῷδε πρὸς κακῷ: cp. Sept. 210 νεὼς καμούσης ποντίῳ πρὸς κύματι. ...

927. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-590

⁶⁴⁰

⁶⁴¹

;

927. For τὲ καί with a word meaning 'differ' or 'different,' cp. Soph. Ο. C. 808 χωρὶς τό τ᾽ εἰπεῖν πολλὰ καὶ τὰ καίρια, Eur. Alc. 528 χωρὶς τό τ᾽ εἶναι καὶ τὸ μὴ νομίζεται, Xen. Hier. i. 2 πῇ διαφέρει ὁ τυραννικός τε καὶ ὁ ἰδιω- τικὸς βίος. See Elmsley on Soph. l.c.

928. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-591

⁶⁴²

⁶⁴³

;

928. θήν: this particle is chiefly epic. Krüg. II. § 69, 38. — ἐπιγλωσσᾷ: prophesy ill, utter ominous words; ἐποι- ωνίζῃ κατὰ τοῦ Διὸς & βούλει γενέσθαι αὐτῷ, Schol. So Hesych. ἐπιγλωσσῶ· ἐποιωνίζου διὰ γλώττης, Αἰσχύλος Ἡρα- κλείδαις. Cp. Cho. 1044 μηδ' ἐπιζευχ- θῇς στόμα φήμῃ πονηρᾷ μηδ᾽ ἐπιγλωσσῶ κακά, Ar. Lys. 37 περὶ τῶν ᾿Αθηνῶν δ᾽ οὐκ ἐπιγλωττήσομαι τοιοῦτον οὐδέν.

929. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-592

⁶⁴⁴

⁶⁴⁵

;

929. τελεῖται: may be either fu- ture or present (see on 211). – πρὸς δέ: see on 73.

931. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-593

⁶⁴⁶

⁶⁴⁷

;

931. τῶνδε : τῶν ἐμῶν. -

932. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-594

⁶⁴⁸

⁶⁴⁹

;

932. ἐκρίπτων: see on 312.

933. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-595

⁶⁵⁰

⁶⁵¹

;

933. ᾧ θανεῖν οὐ μόρσιμον: the thought recurs 1053; in a different relation 753 and Frg. III. of the Προ- μηθεὺς λυόμενος 23 f.

934. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-596

⁶⁵²

⁶⁵³

;

934. Ср. 313.

936. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-597

⁶⁵⁴

⁶⁵⁵

;

936. οἱ προσκυνοῦντες τὴν ᾿Αδρά- στειαν : Hesych. ᾿Αδραστία· ἡ Νέμεσις. 'Ad vitandam invidiam Graeci sole- bant dicere προσκυνῶ τὴν Νέμεσιν. Dem. adv. Aristogit. I. p. 495 [xxv. 37] καὶ ᾿Αδράστειαν μὲν ἄνθρωπος ὢν ἔγωγε προσκυνῶ, Plat. Rep. v. 451 & προσ- κυνῶ δὲ ᾿Αδράστειαν, ὦ Γλαύκων, χάριν οὗ μέλλω λέγειν' (Giacomelli). Cp. also Eur. Rhes. 342 ᾿Αδράστεια μὲν ὁ Διὸς παῖς εἴργοι στομάτων φθόνον, 468 σὺν δ᾽ ᾿Αδραστείᾳ λέγω, ξὺν σοὶ στρατεύειν γῆν ἐπ᾿ ᾿Αργείων θέλω καὶ πᾶσαν ἐλθὼν Ἑλλάδ᾽ ἐκπέρσαι δορί, Alciphr. Ep. i. 33 προσκυνῶ δὲ τὴν Νέμεσιν, Soph. Phil. 776 τὸν φθόνον δὲ πρόσκυσον. ...

937. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-598

⁶⁵⁶

⁶⁵⁷

;

937. σέβου, προσεύχου, θώπτε: cp. 392. – τὸν κρατοῦντ᾽ ἀεί : = τὸν ἀεὶ (for the time being) κρατοῦντα. Cp. Eur. Οr. 889 ὑπὸ τοῖς δυναμένοισιν ὢν ἀεί, Αr. Vesp. 1318 κωμῳδολοιχῶν περὶ τὸν εὖ πράττοντ᾽ ἀεί, Plut. 1026 φάσκων βοηθεῖν τοῖς ἀδικουμένοις ἀεί, Χen. Cyr. viii. 5. 16.

938. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-599

⁶⁵⁸

⁶⁵⁹

;

938. ἔλασσον ἢ μηδέν: cp. Plat. Theaet. 179 e ἧττον αὐτοῖς ἔνι ἢ τὸ μη- δέν. The abstract idea of nothingness is expressed by μηδέν (not οὐδέν) or τὸ μηδέν. Cp. Soph. Αi. 1275 ἤδη τὸ μηδὲν ὄντας, Εl. 1166 δέξαι με τὴν μηδὲν εἰς τὸ μηδέν, Eur. Cycl. 355 ἄλλως νομίζει Ζεὺς τὸ μηδὲν ὢν θεός, Soph. Ai. 1231 ὅτ᾽ οὐδὲν ὢν τοῦ μηδὲν ἀντέστης ὕπερ.

939. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-600

⁶⁶⁰

⁶⁶¹

;

939. δράτω, κρατείτω: cp. Ag. 1669 πρᾶσσε, πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην, ἐπεὶ πάρα, Soph. Ant. 768 δράτω, φρο- νείτω μεῖζον ἢ κατ᾿ ἄνδρ᾿ ἰών.

940. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-601

⁶⁶²

⁶⁶³

;

940. ἄρξει θεοῖς : see on 49.

941. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-602

⁶⁶⁴

⁶⁶⁵

;

941. ἀλλ᾽ εἰσορῶ γάρ : cp. Eur. Hec. 724 ἀλλ᾽ εἰσορῶ γὰρ τοῦδε δεσπότου δέ- μας ᾿Αγαμέμνονος, τοὐνθένδε σιγῶμεν, φίλαι. - τρόχιν: Hesych., τρόχις· ἄγ- γελος, ἀκόλουθος. Here, however, a contemptuous designation of the di- vine messenger, as διάκονος τοῦ νέου τυράννου. So throughout the following scene Hermes is treated with lofty disdain by Prometheus. The phrase Διὸς τρόχις suffices for the spectators, without mention of the name. τρό- χις furthermore alludes to Hermes's winged shoes, and it is probable that he is swung from above upon the stage, by means of the αἰώρημα (see on 284).

944-1039. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-603

⁶⁶⁶

⁶⁶⁷

;

944-1039. Second Scene of the Exodos. Prometheus and Hermes. Development of the catas- trophe.

944. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-604

⁶⁶⁸

⁶⁶⁹

;

944. σοφιστήν: see on 62. - τὸν πικρῶς ὑπέρπικρον: see on 328.

945. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-605

⁶⁷⁰

⁶⁷¹

;

945. Ср. 82. 66

948. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-606

⁶⁷²

⁶⁷³

;

948. ἐκπίπτει: see on 171.

949. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-607

⁶⁷⁴

⁶⁷⁵

;

949. μηδὲν αἰνικτηρίως : cp. 610.

950. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-608

⁶⁷⁶

⁶⁷⁷

;

950. αὔθ᾽ ἕκαστα: everything as it really is, = explicitly." Cp. Eur. Phoen. 494 ταῦτ᾽ αὔθ᾽ ἕκαστα, μῆτερ, οὐχὶ περιπλοκὰς λόγων ἀθροίσας, εἶπον, Οr. 1393 σαφῶς λέγ᾽ ἡμῖν αὔθ᾽ ἕκαστα τὰν δόμοις.

952. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-609

⁶⁷⁸

⁶⁷⁹

;

952. τοῖς τοιούτοις : the Schol. wrongly interprets τοῖς μὴ πειθομένοις αὐτῷ. The words are neuter, and refer to the shifts and evasions just mentioned. For τοιούτοις see on 237.

954. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-610

⁶⁸⁰

⁶⁸¹

;

954. Cp. Eur. Tro. 424 ἡ δεινὸς ὁ λάτρις· τί ποτ᾽ ἔχουσι τοὔνομα κήρυκες; ἓν ἀπέχθημα πάγκοινον βροτοῖς οἱ περὶ τυράννους καὶ πόλεις ὑπηρέται.

955. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-611

⁶⁸²

⁶⁸³

;

955. νέον κρατεῖτε : see on 35.

956. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-612

⁶⁸⁴

⁶⁸⁵

;

956. πέργαμα: Servius on Verg. Aen. i. 95 propter Pergama quae altissima fuerunt: ex quibus omnia alta aedificia pergama vocantur, sicut Aes- chylus dicit.

957. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-613

⁶⁸⁶

⁶⁸⁷

;

957. δισσοὺς τυράννους : Uranus and Cronus.

959. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-614

⁶⁸⁸

⁶⁸⁹

;

959. αἴσχιστα καὶ τάχιστα: SC, ἐκπίπτοντα. - The assonance is effec- tive; cp. 480,691,891 f., Soph. Ant. 1327 βράχιστα γὰρ κράτιστα τὰν ποσὶν κακά.

961. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-615

⁶⁹⁰

⁶⁹¹

;

961. πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω: cp. 1006. πολλοῦ γε δεῖ or πολλοῦ γε καὶ δεῖ (il s'en faut bien) is a common expression.

962. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-616

⁶⁹²

⁶⁹³

;

962. ἐγκόνει πάλιν: a contemptu- ous expression (cp. τρόχις) for simple ἀναστρέφου.

963. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-617

⁶⁹⁴

⁶⁹⁵

;

963. Cp. Soph. Ο. C. 991 ἓν γάρ μ' ἄμειψαι μοῦνον ὧν σ᾽ ἀνιστορῶ. The attraction οὐδὲν ὧν, very common in Soph. and Eur., occurs in Aeschylus only here and 984 below.

965. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-618

⁶⁹⁶

⁶⁹⁷

;

965. καθώρμισας: cp. Eur. H. F. 1094 δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι ἡμαι, Ar. Thesm. 1105 τίν᾽ ὄχθον τόνδ᾽ ὁρῶ καὶ παρθένον θεαῖς ὁμοίαν ναῦν ὅπως ὡρ- μισμένην; The metaphor is further carried out in Frg. III. of Προμηθεὺς λυόμενος, 3 navem ut horri- sono freto noctem paventes timidi adnectunt navitae.

968. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-619

⁶⁹⁸

⁶⁹⁹

;

968 f. οἶμαι: ironical. – τῇδε λα- -

;

τρεύειν πέτρα: see on 463. The ex- pression is here chosen with reference to the next verse (φῦναι Ζηνὶ ἄγγελον). · πέτρα η πατρί: the assonance em- phasizes the contrast.

970. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-620

⁷⁰⁰

⁷⁰¹

;

970. This verse was preceded by some telling retort to Hermes's taunt λατρεύειν πέτρα.

972. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-621

⁷⁰²

⁷⁰³

;

972. Cp. 864, Soph. Trach. 819 τὴν δὲ τέρψιν ἣν τὠμῷ δίδωσι πατρί, τήνδ᾽ αὐτὴ λάβοι, Ρhil. 794 ᾿Αγάμεμνον, ὦ Μενέλαε, πῶς ἂν ἀντ᾿ ἐμοῦ τὸν ἴσον χρόνον τρέφοιτε τήνδε τὴν νόσον ;

973. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-622

⁷⁰⁴

⁷⁰⁵

;

973. καὶ ... δέ: and too. H. 1042 end; Krüger II. § 69, 41, 2. Ср. Eur. Εl. 1117 τρόποι τοιοῦτοι· καὶ σὺ δ᾽ αὐθάδης ἔφυς.

974. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-623

⁷⁰⁶

⁷⁰⁷

;

974. συμφοραῖς: ob calamita- tes tuas. For this use of the causal dative, cp. Cho. 81 δακρύω ματαί- οισι δεσπόταν τύχαις, Εum. 717 ἢ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτων πρω- τοκτόνοισι προστροπαῖς Ιξίονος; Eur. Med. 1286 πίτνει δ᾽ ἁ τάλαιν᾽ ἐς ἅλμαν φόνῳ τέκνων δυσσεβεῖ, Heracl. 474 θρά- σος μοι μηδὲν ἐξόδοις ἐμαῖς προσθῆτε.

975. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-624

⁷⁰⁸

⁷⁰⁹

;

975. ἁπλῷ λόγῳ: cp. 46. In Ar. Αν. 1547 Prometheus expresses the same sentiment, μισῶ δ᾽ ἅπαντας τοὺς θεούς, ὡς οἶσθα σύ.

977. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-625

⁷¹⁰

⁷¹¹

;

977. The dialogue becomes sticho- mythic as the heat of the speakers increases. - κλύω : the sense is, "from your speech I perceive that, etc." - μεμηνότα νόσον: like μεμηνότα μανίαν. Krüger II. § 46, 6.

979. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-626

⁷¹²

⁷¹³

;

979. Cp. Frg. 294 κακοὶ γὰρ εὖ πράσσοντες οὐκ ἀνασχετοί.

980. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-627

⁷¹⁴

⁷¹⁵

;

980. ὤμοι, τόδε τοὔπος : = " this word ὤμοι." Cp. Pers. 124 ὀᾶ, τοῦτ᾽ ἔπος γυναικοπληθὴς ὅμιλος ἀπύων, Αg. 1334 ' μηκέτ᾽ ἐσέλθῃς᾽ τάδε φωνῶν, Εum. 510 τοῦτ᾽ ἔπος θροούμενος, ἰὼ δίκα. Hermes means that Zeus is not moved by lamentations (cp. 952), but Pro- metheus, in the next verse, takes the statement in a different sense: κἀκεῖ- νος οὖν τῷ χρόνῳ μαθήσεται τὸ στενά- ζειν, Schol.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορός πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον, 195 ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι, οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται: δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς καὶ μὴν φίλοις <γ᾽> 10 ἐλεινὸς 11 εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς θνητοὺς 12 ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον. 250

Χορός τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ 13 ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι; 255

Προμηθεύς ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον; 14

Προμηθεύς οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ. 260

Ὠκεανός οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι; 380

Προμηθεύς ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ 39 βίᾳ.

Ὠκεανός ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν. 385

Ὠκεανός ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ. 390

Ὠκεανός ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Χορός πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον, ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι, οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται· δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς καὶ μὴν φίλοις γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον. 250

Χορός τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι; 255

Προμηθεύς ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—

Προμηθεύς αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

Προμηθεύς οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ. 260

Ὠκεανός οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι; 380

Προμηθεύς ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.

Ὠκεανός ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν. 385

Ὠκεανός ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ. 390

Ὠκεανός ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

ἢ μὴν ἔτ᾽ ἐμοῦ, καίπερ κρατεραῖς 180 ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου, χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις,

ΧΟ.

Chorus Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.

Chorus Iron-hearted and made of stone, Prometheus, is he who feels no compassion at your miseries. For myself, I would not have desired to see them; and now that I see them, I am pained in my heart. 245

Prometheus Yes, to my friends indeed I am a spectacle of pity.

Chorus Did you perhaps transgress even somewhat beyond this offence?

Prometheus Yes, I caused mortals to cease foreseeing their doom. 1 250

Chorus Of what sort was the cure that you found for this affliction?

Prometheus I caused blind hopes to dwell within their breasts.

Chorus A great benefit was this you gave to mortals.

Prometheus In addition, I gave them fire.

Chorus What! Do creatures of a day now have flame-eyed fire? 255

Prometheus Yes, and from it they shall learn many arts.

Chorus Then it was on a charge like this that Zeus—

Prometheus Torments me and in no way gives me respite from pain.

Chorus And is there no end assigned to your ordeal?

Prometheus No, none except when it seems good to him. 260

Chorus But how will it seem good to him? What hope is there? Do you not see that you have wronged? And yet it is not pleasant for me to talk about how you have wronged, and for you it is pain. So, let us quit this theme; and may you seek some release from your ordeal.

Chorus Not to unwilling ears have you made this appeal, Prometheus. And so now with light foot I will quit my swift-speeding seat and the pure air, the pathway of birds and draw near to this rugged ground; for I want to hear 280 the whole story of your sorrows. 285

Prometheus I envy you because you have escaped blame for having dared to share with me in my troubles. 2 So now leave me alone and let it not concern you. Do what you want, you cannot persuade him; for he is not easy to persuade. Beware that you do not do yourself harm by the mission you take. 335

Oceanus In truth, you are far better able to admonish others than yourself. It is by fact, not by hearsay, that I judge. So do not hold back one who is eager to go. For I am confident, yes, confident, that Zeus will grant me this favor, to free you from your sufferings. 340

Oceanus Do you not know then, Prometheus, that words are the physicians of a disordered temper? 380

Prometheus If one softens the soul in season, and does not hasten to reduce its swelling rage by violence.

Oceanus What lurking mischief do you see when daring joins to zeal? Teach me this.

Prometheus Lost labor and thoughtless simplicity. 385

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις <γ᾽>¹⁰ ἐλεινὸς¹¹ εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητοὺς¹² ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ¹³ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;¹⁴

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ³⁹ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Χορός

πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

ἢ μὴν ἔτ᾽ ἐμοῦ, καίπερ κρατεραῖς
180

ἐν γυιοπέδαις αἰκιζομένου,

χρείαν ἕξει μακάρων πρύτανις,

Chorus

Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.

Chorus

Iron-hearted and made of stone, Prometheus,

is he who feels no compassion at your miseries. For myself, I would not have desired to see them; and now that I see them, I am pained in my heart.
245

Prometheus

Yes, to my friends indeed I am a spectacle of pity.

Chorus

Did you perhaps transgress even somewhat beyond this offence?

Prometheus

Yes, I caused mortals to cease foreseeing their doom.¹
250

Chorus

Of what sort was the cure that you found for this affliction?

Prometheus

I caused blind hopes to dwell within their breasts.

Chorus

A great benefit was this you gave to mortals.

Prometheus

In addition, I gave them fire.

Chorus

What! Do creatures of a day now have flame-eyed fire?
255

Prometheus

Yes, and from it they shall learn many arts.

Chorus

Then it was on a charge like this that Zeus—

Prometheus

Torments me and in no way gives me respite from pain.

Chorus

And is there no end assigned to your ordeal?

Prometheus

No, none except when it seems good to him.
260

Chorus

But how will it seem good to him? What hope is there? Do you not see that you have wronged? And yet it is not pleasant for me to talk about how you have wronged, and for you it is pain. So, let us quit this theme; and may you seek some release from your ordeal.

Chorus

Not to unwilling ears have you made this appeal,

Prometheus. And so now with light foot I will quit my swift-speeding seat and the pure air, the pathway of birds and draw near to this rugged ground; for I want to hear
280

the whole story of your sorrows.
285

Prometheus

I envy you because you have escaped blame for having dared to share with me in my troubles.²So now leave me alone and let it not concern you.

Do what you want, you cannot persuade him; for he is not easy to persuade. Beware that you do not do yourself harm by the mission you take.
335

Oceanus

In truth, you are far better able to admonish others than yourself. It is by fact, not by hearsay, that I judge.

So do not hold back one who is eager to go. For I am confident, yes, confident, that Zeus will grant me this favor, to free you from your sufferings.
340

Oceanus

Do you not know then, Prometheus, that

words are the physicians of a disordered temper?
380

Prometheus

If one softens the soul in season, and does not hasten to reduce its swelling rage by violence.

Oceanus

What lurking mischief do you see when daring joins to zeal? Teach me this.

Prometheus

Lost labor and thoughtless simplicity.
385

Oceanus

Leave me to be affected by this, since it is most advantageous, when truly wise, to be deemed a fool.

Prometheus

This fault will be seen to be my own.

Oceanus

Clearly the manner of your speech orders me back home.

Prometheus

So that you won’t win enmity for yourself by lamenting for me.
390

Oceanus

In the eyes of the one who is newly seated on his omnipotent throne?