177.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-178
ποινάς τε:
ποινάς
(sic a pr. manu, a tertia
ποιναὶ
)
τέ μοι τίνειν
Μ.
ποινάς τ᾽ ἐμοὶ
(
τέμου
Lips. 2. Aug.)
τίνειν
(
τείνειν
G.) G. Lips. 1. 2. Aug.
ποινάς τε τίνειν
Turnebus.
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-179
180.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-180
ἐνδίδως:
ἐπιχαλᾶς
Μ.
ὑποχαλᾶς
Lips. 1. Vindob. 1.
182.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-181
182.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-182
ἠρέθισε: Libri
ἠρέθισε
. Turnebus solus
ερέθισε
, quod ab Elmsleio probatum recepit Blomfieldius: v. ad v. 162.
183.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-183
δέδια δ᾽: Libri
δέδια γάρ
. Porsonus
δέδια δ'
. Vt gemellum comparat Blomfieldius
δέδια δ'
in Soph. Oed. Col. 1468. At ibi non potuit
δέδια γάρ
dici.
183.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-184
σαῖς τύχαις:
σαῖς τύχαι
Lips. 1.
σὰς τύχας
aliquot codices.
184.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-185
πᾷ:
ὅπαι
Μ.
ὅπα
G. Lips. 1. aliique codices.
ὅπα
, superscripto
οι
Lips. 2.
ὅπαιοι
Aug.
ὅπη
vel
ὅποι
alii.
πᾷ
primus Turnebus.
184.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-186
185.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-187
NA: In nonnullis codicibus hic est ordo verborum
ποτέ χρή σε τῶνδε πόνων τέρμα
, in Lips. 2. Aug. vitiose scriptum
ποτὲ χρή σε τῶν δαιμόνων τέρμα
.
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-188
ἐςιδεῖν:
εἰσιδεῖν
Lips. 2. Aug. Colb. 2.
ἐπιδεῖν
Par. L.
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-189
ἀκίχητα:
Ἀκίχητα, ἀκατάληπτα
Hesychius.
186.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-190
187.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-191
ἀπαράμυθον:
οὐπαράμυθον
M. G. Ox. Ven. 1. Bess. Par. C. L. Vind. 1. Turn.
οὐπαράμυθον
Lips. 1.
ἀπαράμυθον
Lips. 2. Aug. cum ceteris, credo, codicibus et Ald. Rob.
187.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-192
Κρόνου παῖς:
ὁ κρόνου παῖς
G. Lips. 1.
188.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-193
τραχὺς καὶ:
τραχύς τε καὶ
M. G. Lips. 1.
θρασύς τε καὶ
Lips. 2. Aug. aliique. In Lips. 2. γρ.
τραχύς
superscriptum.
ὡς
(pro
ὅτι
)
τραχύς καὶ
Colb. 1.
θρασὺς καὶ
alii.
τραχὺς καὶ
Turnebus.
189.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-194
NA: Post
ἔχων
libri addunt
οἴῳ
, ut M. a sec. manu (nam a pr. manu habuit
οἵῳ
) et G. Lips. 1. 2. Aug. vel
οἵῳ
, formam verbi non usitatam tragicis. Eiecerunt critici praeter Scholefieldium, qui post eam vocem lacunae signum posuit. Si quid genuini in isto vocabulo est, neque illud ortum est ex
ὅμως
ad
ἔμπας
adscripto, putandum erit
οἵῳ
fuisse, excidisseque tot versus quot requiruntur ad aequandum hoc systema ei quod praecedit. V. ad v. 155. Potuit certe
οἵῳ γάμῳ
dici, sententiaque esse eadem quae v. 911. seqq. continetur.
190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-195
191.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-196
ῥαισθῇ:
ῥαισθῇ
, ut videtur, M.
ῥαγῇ
G.
ῥαγῇ
Lips. 2. Aug. et plerique codices. Alii codices
ῥαγῇ, ῥαισθῇ, ῥαχθῇ, ῥαγῇ
.
ταύτῃ
refertur ad ea quae in proximo systemate dixerat Prometheus.
193.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-197
ἀρθμὸν:
ἀρθμὸν
M. aliique libri.
ἁρμὸν
G. Lips. 1. 2. Aug. aliique. γρ.
ἁρμὸν
Lips. 2.
195.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-198
196.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-199
αἰτιάματι:
αιτιάματι
Lips. 2. Antiatticista Bekkeri p. 78, 25.
αἰτίαμα. Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
.
198.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-200
βλάπτει: Libri
βλάπτῃ
, nisi quod Lips. 1. ante correctionem
βλάπτειν
.
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-201
ἀλγεινὰ:
ἀλγεινά
, superscripto
οι
, Lips. 2. Aug.
199.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-202
200.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-203
δύςποτμα:
δύσποτμος
Par. F.
201.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-204
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-205
NA: om. Lips. 2. Idem
ὠρθύνετο
.
203.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-206
ἕδρας:
ἕδρας
M. G. Lips. 1. 2. Aug.
ἕδρας
Ven. 3. Rob. Turn.
204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-207
ἀνάσσοι:
ἀνάσσοι
M. G. Rob. Turn.
ἀνάσσῃ
Lips. 1. 2. Aug. aliique codd. et Ald.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-208
NA: In G. sedecim versus 205–220. bis scripti sunt a diversis manibus. Nam quum prima manus desiisset in v. 204. ita ut superesset trium versuum spatium, secunda manus addidit in ea ipsa pagina versus 205. 206. 207. in altera autem 208-220. Quum autem folia aliquot intercidissent, tertia manus in quattuor foliis insertis adscripsit qui deerant versus 205-294. In iis quae bis scripta sunt non est nisi glossarum aliqua diversitas.
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-209
ἄρξειεν:
ἄρξειεν
Μ.
ἄρξειε
G. Lips. 1. 2.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-210
ἐνταῦθ᾽:
ἐντεῦθ᾽
Lips. 2. Aug.
ἐντεῦθεν
G.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-211
τὰ λῷστα:
ταλωστὰ
Lips. 1.
λῶστα
Lips. 2.
τἄριστα
G.
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-212
πιθεῖν:
πιθεῖν
a pr. manu M.
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-213
καρτεροῖς:
καρτερών
Lips. 2. Aug.
210.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-214
ἀμοχθὶ:
ἀμοχθὶ
M. et Regius Spanhemii. Ceteri
ἀμοχθεί
.
211.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-215
μήτηρ:
μητρὶ
G. aliique codices et ex correctione Lips. 1. in quo antea
μοί
. Lips. 2.
μοι
, supra scriptis.
212.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-216
μορφὴ:
μορφή
G. et a pr. manu M. De Telluris
πολυωνυμίᾳ
disseruerunt Stanleius ad h. 1. et Bern. Martinus Var. Lect. III. 13. Videndus etiam Arnaldus de diis
παρέδροις
cap. 22. Schützius vero vel unum exemplum requirebat, in quo Themis nomen haberet Telluris. Nam Themis quum ab Aeschylo non solum in principio Eumenidum
Τιτανὶς παῖς Χθονός
, sed in ipso etiam Prometheo v. 877. dicta sit
Τιτανίς
, negabat dubium esse quin Aeschylus Hesiodum aliosque auctores secutus Themidem a Tellure distinxerit. Accedere quod, si Telluris filius esset Prometheus, Titanes, quos v. 207.
Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα
vocet, rectius videatur fratres appellaturus fuisse. Quumque praeterea in exponendo Themidis vaticinio inutile sit et incommodum istud de alio Themidis nomine additamentum, versum hunc,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία
, spurium, Aeschylo plane indignum, atque ex glossa marginali vel interpretatione alicuius grammatici intrusum esse censebat. Videri enim istam interpretationem ex errore scholiastarum natam, qui quum
οὐχ ἅπαξ μόνον
ad Themidem referrent, requisiverint aliquid quod his verbis opponeretur. Haec etsi speciose disputata sunt, tamen versum illum genuinum esse certissimum est. Nihil quidem ponderis habet Io. Tzetzes, qui et ad Hesiodi O. et D. 9. scribit
Θέμις ἡ γῆ κατ' Αισχύλον
, et in Exegesi in Il. p. 52, 24.
Αἰσχύλος Θέμιν λέγει τὴν γῆν ἐν τῷ Προμηθεῖ προφανῶς· Θέμις τε καὶ Γῆ πολλῶν ὀνομάτων γραφῇ μιᾷ
quo respicit etiam p. 135, 25.
Αισχύλος δὲ Θέμιν φησὶ μητέρα Προμηθέως, ἀλλ' οὐκ Ασίαν
. Sed ipso licet Aeschylo auctore uti, qui quum in fine fabulae scripserit
ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων, ἐφορᾷς μὲ ὡς ἔκδικα πάσχω;
inepta invocatio matris esset, nisi terram et caelum his versibus designaret. Ergo non emendando, sed explicando succurrendum. Quod qui facere conatus est Welckerus in Trilogia p. 39. seqq. non solum aliena multa immiscuit, sed in ipsa etiam explicatione falli videtur, quum Themidem et Tellurem unum numen esse contendit, cognomenque hoc Themidis arbitrio poetae separatum a Telluris numine putat. Nam contrarium potius statuendum est, videturque ipse statuisse in Appendice Trilogiae p. 67. diversas omnium ipsiusque Aeschyli sententia deas hic in unum esse numen coniunctas. Id ipse Aeschylus declarat, quum eas dicit
πολλῶν ὀνομάτων μορφὴν μίαν
. Nimirum senserunt illi, qui religiones Graecis condiderunt, quos deos vocarent unius cuiusdam naturae communitate contineri, muneribusque magis atque officiis quam separatis numinibus singulos ab se invicem discretos vivere. Ita factum est ut, qui pro muneribus illis diversi di putabantur, saepe vel coniunctis officiis vel uno munere aliis praelato in unum confunderentur, ac modo duobus consociatis nominibus, modo uno ex alius dei natura petito appellarentur. Magis autem illa deorum in unam naturam coniunctio Aeschyli aevo per philosophos celebrata est atque dispersa, ex quo genere multa sunt a tragicis commemorata. Ac Terra quidem modo eadem quae Rhea habita est, de qua quum alii multi scriptores, tum copiosissime exposuit Lucretius II. 599-658. paucis autem complexus Apollonius Rhodius II. 1098. scripsit, Rheam dicens,
ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθὼν πᾶσα πεπείρηται νιφόεν θ᾽ ἕδος Ουλύμποιο
. Aeschylus autem in Supplicibus v. 857. 867. et Sophocles in Philocteta v. 391. Iovem terrae filium vocarunt; modo confusa est cum Cerere, quod constat factum esse saepissime, Ceresque ipsa omnibus Rheae attributis ornata est ab Euripide longo carmine in Helena a v. 1321. Ita hic quoque Aeschylus, sive ipse primus Prometheum Themidis filium appellavit, sive, quod veri similius est, antiquam aliquam fabulam est secutus, hanc famam praetulit, quia haec nobilior esset origo coniunctiorque cum virtutibus et meritis Promethei, quam si Clymenae vel Asiae filius diceretur. Themis autem coniunctissima cum Tellure est, siquidem antiquissimum Delphicum oraculum Telluris fuisse creditum est, cui successerit Themis, ut et in Eumenidum initio dictum est et ab Euripide in Iphigenia in Tauris v. 1259. seqq. Et sic etiam Olympiae. Pausanias V. 14, 10.
ἐπὶ δὲ τῷ Γαíῳ καλουμένῳ βωμός ἐστιν ἐπ' αὐτῷ Γῆς, τέφρας καὶ οὗτος· τὰ δ᾽ ἔτι ἀρχαιότερα καὶ μαντεῖον τῆς Γῆς αὐτόθι εἶναι λέγουσιν. ἐπὶ δὲ τοῦ ὀνομαζομένου στομίου Θέμιδι ὁ βωμὸς πεποίηται
. Has igitur fatidicas deas in unam coaluisse cernimus. Itaque non est quod miremur, si poeta v. 876. scripsit, quod veri simile est,
τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς θεῶν
. Nam eodem modo qui proprie Titanida est
Τιτάν Προμηθεύς
vocatur ab Sophocle in Oed. Col. v. 56. et ab Euripide Phoen. v. 1122. Ione v. 455. Quo tamen non referendum videtur illud Ciceronis ex Aeschylo
Titanum suboles, socia nostri sanguinis
, quod ab Aeschylo sic scriptum fuisse credibile est,
ὦ κοινὸν αἷμα, γέννα Τιτάνων, ἐμοί
.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-217
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-218
κραíνοιτο: Non opus videtur ut cum Elmsleio scribatur
κρανεῖτο
.
213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-219
προὐτεθεσπίκει:
προστεθεστήκει
G.
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-220
καρτερὸν:
κρατερὸν
G. ubi primum scripti hi versus.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-221
χρείη:
χρὴ
M.
χρῆ
G. Lips. 1. 2. Aug. et sic fere ceteri.
χρεῖ ἦ
a manu tertia margo Μ. γρ.
χρεῖ ᾖ
supra scriptum in G. Lips. 2. Aug. et sic Rob.
χρείη
restituit Dawesius Misc. crit. p. 333.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-222
δὲ:
δὲ
omissum in M. a pr. manu tertia adscripsit. Omittunt Lips. 1. aliique.
τε
habent G. Lips. 2. Aug. aliique.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-223
ὑπερσχόντας:
ὑπερέχοντας
libri, nisi quod
ὑπερέχοντας
quidam Parisini. Ex Turnebi editione vulgabatur
ὑπερέξοντας
, Porsonum alii
ὑπερσχόντας
corrigentem secuti sunt. Sic Valckenarius in Euripidis Hipp. 1365. quum legeretur
ὑπερέχων
, correxit
ὁδ᾽ ὁ σωφροσύνῃ πάντας ὑπερσχών
. Aliud tamen monstrant glossae in Lips. 2.
μεγάλους
, in Ox.
τοὺς μεγάλους
, in G. et Lips. 1.
τοὺς μείζονας
, quibus non videtur
ὑπερσχόντας
, sed
ὑπερτέρους
explicatum esse. Scholiastes ad Od. III. 65.
ὑπέρτερα, τὰ ὑπέρθετα καὶ μείζονα
. Ad I. XI. 437.
ὑπέρτερον, μέγα
. Ad Od. XV. 491.
ὑπέρτερον, ὑπέροχον, μέγα
. Ad XI. 290.
ὑπέρτερον εὖχος, μεγάλως τῇ δόξῃ ὑπερέχον
. Schol. Ven. B. ad Il. XI. 785.
ὑπέρτερον δὲ ἀεὶ τὸν ὑπερέχοντα φησιν
. Schol. Α.
ὁ γὰρ ὑπερέχων κατά τι ἐστιν ὑπέρτερος. καὶ νῦν λέγει, τῷ γένει, τῇ εὐγενείᾳ ὑπερέχει
. Ibi dem in alio scholio
οὐ λέγει ὅτι τῇ γεννήσει σοῦ ἐστὶν ὑπερέχων, ἀλλ᾽ ὑπερτέραν γενεὰν λέγει οὐ τὴν χρόνῳ ὑπερέχουσαν, ἀλλὰ γένους ἀξίᾳ
. Glossa in Aeschyli Sept. ad Th. 511.
ὑπέρτερον, μειζόνως
. Schol. Sophoclis ad El. 455.
ἐξ ὑπερτέρας χειρός, ἀντὶ τοῦ ἰσχυροτέρας, οἷον μετὰ δυνάμεως μείζονος
. Hinc scripsi
ὑπερτέρους
. Sententia eadem est quae si diceret
τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερτέρους
. De hac collocatione articuli dixit Heindorfius ad Plat. Phaedonem p. 139. V. ad Eur. Andr. 215.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-224
τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ:
τοιαῦτά μου
ante correctionem G.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-225
ἐξηγουμένου:
ἐξηγομένου
Lips. 1.
ἐξηγουμένω
, adscripto
ν
super
ω
, Lips. 2.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-226
οὐδὲ:
οὐδὲν
ante corr. Lips. 1.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-227
προςβλέψαι: Idem
προβλέψαι
.
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-228
κράτιστα:
κράτιστα
, superscripto
οι
, Lips. 2.
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-229
προςλαβόντα:
προσλαβόντι
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et multi alii. Nonnulli
προσλαβόντα
, quod Brunckius restituit.
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-230
ἑκόνθ' ἑκόντι:
ἑκὼν θ' ἑκόντι
Lips. 1.
ἔκονθ' έτι
G.
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-231
μελαμβαθὴς:
μελαμβαθής
M. aliique.
μελαμβαφής
Aug.
μελεμβαφής
G. Lips. 1. 2.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-232
κευθμὼν:
κευθμών
Lips. 1.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-233
παλαιγενῆ:
τὸν παλαιὸν
Lips. 2. Aug.
223.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-234
αὐτοῖσι συμμάχοισι:
αὐτοῖσυμάχοισι
ex correctione, quum penultima syllaba prius
ου
fuisset, Lips. 1.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-235
ποιναῖς:
ποιναῖς
Μ. et plerique libri.
πηναῖς
Lips. 1.
τιμαῖς
G. Mosq. 1.
ποιναῖς
γρ.
τιμαῖς
Par. B. Id non videtur interpretis esse. Atque unus scholiastarum
τιμωρίας
adscripsit. Hesychius
τιμή, δόξα, ποτὲ δὲ καὶ τιμωρία, ἢ ἀντέκτισις ἡ κυρία
. Itaque recepi, praesertim quum acerbius dictum videretur.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-236
ταῖςδέ μ' ἐξημείψατο:
ταῖσδ᾽ ἐξημείψατο
Lips. 2.
ἀντημείψατο
ex Arund. et Cant. 2. recepit Blomfieldius.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-237
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-238
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-239
τυραννίδι:
τοῦτο τῆρανύδι
Lips 1.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-240
ἐρωτᾶτ':
ἐρωτᾶτε μὲ
Lips. 1.
ἐρωτᾶτ' ἐμ'
Lips. 2. Aug.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-241
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-242
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-243
καθέζετ':
καθίζετ'
G. Lips. 1.
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-244
δαíμοσιν νέμει:
δαίμοσι
M. G. Lips. 1. 2.
νέμοι
G.
232.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-245
διεστοιχίζετο:
διεστοιχίζετο
ex hoc loco habere videtur Hesychius.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-246
βροτῶν δὲ τῶν:
βροτῶν τῶνδε τῶν
Lips. 1.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-247
234.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-248
οὐδὲν:
οὐδένα
Μ.
οὐδὲν
G. Lips. 1. 2.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-249
φιτῦσαι:
φιτύσαι
Μ.
φυτῦσαι
Lips. 2. Aug.
αντῆσαι
G. Lips. 1.
φιτῆσαι, φυτεῦσαι
alii.
φιτῦσαι
Turnebus.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-250
τοῖσιν:
τοῖσιν
ultima littera in litura M. Blomfieldius ex Elmsleii sententia
καὶ τοισίδ'
. Non opus. Quae defendendo
τοισίδ'
allata exempla sunt, nihil ponderis habent. Nam aliud est
hic
, aliud
hice
.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-251
ἀντέβαινε:
ἀντέβαινεν
Lips. 2.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-252
ἐγὼ δ' ἐτόλμησ᾽:
ἐγὼ δὲ τόλμησ'
Μ.
ἐγὼ δὲ τολμῆς
G. Lips. 1. 2. Aug. Alii
ἐγὼ δὲ τολμῆς
vel
ἐγὼ δ᾽ ὁ τολμῆς
. Schol.
τινὲς ἐτόλμησα, καὶ τὸ ἑξῆς μετὰ ἤθους. δύναται καὶ τολμῆς εἶναι, ὡς τιμήεις τιμῆς
. Emendate
ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ'
Par. F.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-253
ἐξελυσάμην:
ἐξελυσάμην
M. Lips. 1. 2. Aug. (in cuius margine γρ.
ἐξερωσάμην
) aliique codices et Rob.
ἐξερυσάμην
G. aliique et Ald. Turn. At in hoc verbo duplicari solet
ρ
.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-254
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-255
τοῦ μὴ:
τὸ μη
Μ.
τὸ μὴ
Rob. et Regius Spanhemii. Ceteri libri
τοῦ μή
. G. Bernhardy in Syntaxi p. 356. magis, quam hoc Aeschyli
τοῦ μή
, defendendum censuit illud Herodoti I. 86,
ῥύσεται τοῦ μὴ ζῶντα κατακαυθῆναι
. Non intelligo quid voluerit.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-256
τῷ τοι:
τῷ ταῖς τοιαῖσδε
, sed ad
ταῖς
a sec. manu superscripto
τοι
, Μ,
τῷ τοιαῖσδε
Lips. 2.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-257
πημοναῖσι:
πημοναῖσιν
Lips. 1.
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-258
κάμπτομαι:
κάπτομαι
Lips. 2.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-259
οἰκτραῖσιν:
οἰκτραῖσι
Lips. 2.
οἰκταῖσι
G.
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-260
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-261
αὐτός:
αὐτὸς
pro
αὐτός
Lips. 2. Aug.
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-262
ἀλλὰ νηλεῶς: Libri
ἀλλ' ἀνηλεώς
, quae proba quidem vox est, usurpata Platoni de leg. III. p. 697. et aliis: v. Dorv. ad Char. p. 724. (643.) sed recte tamen, opinor, Elmsleii monitu
ἀλλὰ νηλεῶς
scripsit Blomfieldius. Hanc enim formam ab Homero acceptam probasse videntur tragici.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-263
ἐρρύθμισμαι:
ἐρύθμισμαι
Μ. a prima manu (tertia
ρ
addidit) et Lips. 2.
ἐρρύθισμαι
Lips. 1.
ἐρύθμης και
G. in quo post
Ζηνί
interpunctum est.
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-264
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-265
NA: Eustathius p. 1940, 58.
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-266
σιδηρόφρων:
σιδηρόφρον
Lips.
245.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-267
ξυνασχαλᾷ:
ξυανασχαλᾷ
Lips. 1.
συνασχαλα
ceteri.
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-268
μόχθοις:
κακοῖς
pro
μόχθοις
codex Gregorii Corinthii in adnotatione p. 110. memoratus.
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-269
ἠλγύνθην:
ἀλγύνθην
Μ. G.
Ἀλγήθην
Lips. 1.
Ἀλγήνθην
Lips. 2. Aug. Aliquot codices
ἠλγύνθην
.
248.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-270
φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν: Vulgo
καὶ μὴν φίλοις ἐλεεινὸς εἰςορᾶν ἐγώ
, et sic M. nisi quod
εἰσ ὁρᾶν
habet. Porsonum in praefatione Hecubae p. VII.
ἐλεινός
corrigentem secuti sunt recentiores. Acquiescere in hac scriptura poteramus, nisi alio ducere viderentur quidam libri. Nam G. Lips. 1. et duo ex Parisinis (D. G.)
φίλοισιν
habent, idem Lips. autem et Vind. 1.
εἰσορᾶν ἐλεεινὸς ἐγώ
. Quae scripturae eo magis suadent ut
ἐλεεινός
pro explicatione habeamus, quod ad ipsum illud
ἐλεεινός
nihil est a glossatoribus adnotatum. Itaque scripsi
καὶ μὴν φίλοισιν οἰκτρὸς εἰςορᾶν ἐγώ
. Hesychius
οἰκτρά, ἐλεεινά. οἰκτρός, ἐλεεινός
.
250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-271
θνητούς γε παύσας:
θνητοὺς ἔπαυσα
G. Aug. Ald. Rob. Τurn.
θνητούς τ᾽ ἔπαυσα
Lips. 1. Ven. 3. Victorius. Nicephorus in scholiis ad Synesium p. 403.
καὶ ὁ Αἰσχύλος δὲ ἐν τῷ δράματι ὃ ἐπιγράφει Προμηθεὺς δεσμώτης εἰςάγων τὸν Προμηθέα λυπούμενον διὰ τὸν δεσμὸν καὶ διηγούμενον τὰς αἰτίας δι᾽ ἃς τιμωρεῖται παρὰ τοῦ Διός, φησὶ καὶ ὅτι “θνητούς τ' ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον, τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατοικίσας.”
Porsonus posuit quod Lips. 2. Vind. 2. 4. habent,
θνητούς γ᾽ ἔπαυσα
. Non credo sic scripsisse Aeschylum. Etenim usitata in respondendo ratio postulat
θνητούς γε παύσας
, idque restitui.
250.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-272
προδέρκεσθαι μόρον:
προσδέρκεσθαι
ante rasuram M.
μόρων
G. Meminerat huius loci Plato, quum in Gorgia p. 523. D. Iovem Prometheo mandare finxit, ut fatalis horae cognitionem hominibus eriperet :
πρῶτον μὲν οὖν, ἔφη, παυστέον ἐστὶ προειδότας αὐτοὺς τὸν θάνατον· νῦν μὲν γὰρ προΐσασι. τοῦτο μὲν οὖν καὶ δὴ εἴρηται τῷ Προμηθεῖ ὅπως ἂν παύσῃ αὐτῶν
. Repetita sunt Platonis verba a Plutarcho in Consol. ad Apoll. p. 120. B. C.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-273
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-274
ἐν αὐτοῖς:
ἐν αὐτῇ
Lips. 2.
ἐλπίδας
, minio superscripto
λ
, Lips. 1.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-275
κατῴκισα:
κατοικίσας
Nicephorus.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-276
πρὸς τοῖςδε:
πρὸς τούτοις
G.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-277
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-278
φλογωπὸν:
φλογωπόν
, supra
ω
scripto
ο
, Lips. 2.
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-279
ἔχουσ᾽:
ἔχουσιν
G.
ἔχουσι
Lips. 1.
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-280
αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ:
αἰκίζεται κοὐδαμῶς
, ad
ῶς
superscripto
ῆ
, Lips. 2.
αἰκίζεται οὐδαμῶς
Aug.
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-281
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-282
τέρμα σοι:
τερμάσοι
Μ.
τέρμασι
Lips. 2.
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-283
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-284
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-285
δοκῇ:
δοκηι
ultima syllaba in litura M.
δοκεῖ
Lips. 2. Aug. sed supra scripto
η
, et ante correctionem G.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-286
λέγειν:
λέγει
, minio addito
ν
, Lips. 1.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-287
ἄθλου:
ἄθλου
Μ. G. Lips. 2. Aug. aliique et ante corr. Lips. 1.
ἄθλων
Lips. 1. ex corr. et alii.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-288
ἔκλυσιν:
ἔκλησιν
Lips. 1.
266-267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-289
τὸν κακῶς πράσσοντ': Omnes libri
τοὺς κακῶς πράσσοντας
, nisi quod
τοὺς κακῶς πράσσοντα
Lips. 1. Emendavit Stanleius. Similia quaedam vitia sustulit Porsonus ad Med. v. 5. Vide infra v. 351.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-290
ταῦθ᾽ ἅπαντ':
ταῦτα πάντ'
Lips. 1.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-291
ἐπιστάμην:
ἠπιστάμην
G. et ante corr. Lips. 1. 2.
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-292
οὐκ ἀρνήσομαι:
οὐ καρνήσομαι
Μ.
οὐκ ἀνήσομαι
Lips. 1.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-293
δ᾽:
δ'
omittunt M. Rob. Ac delevit Elmsleio obsecutus Blomfieldius. At hic versus non est explicatio praecedentis.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-294
εὑρόμην:
ηρόμην
Cant. 2.
εὑράμην
G.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-295
NA: Hoc versu incipit codex Vitebergensis, in quo quae praecedunt perierunt.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-296
οὐ μήν τι:
οὐ μήν τι
M. Rob.
οὐ μήν τοι
(
τοῖ
Aug.) G. Vit. Lips. 2. Aug.
οὐ μήν γε
Lips. 1.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-297
γ':
γ'
omittunt Lips. 1. 2. Aug. aliique et edd. ante Vict.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-298
τοίαισί:
τοιαῖσδέ τοι
Ven. 3. Elmsleius scribi volebat
τοιαισίδε
.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-299
κατισχνανεῖσθαι:
κατισχανεῖσθαι
G. Lips. 1. 2. Aug. Ven. 3. et edd. vett. quod Porsonus ad Eur. Or. 292. ab Atticis suavioris soni caussa probatum iudicabat. Id analogiae repugnare vidit Blomfieldius. Recte M. Vit. Par. D.
κατισχνανεῖσθαι
, ediditque ita ipse Porsonus. Vtitur hoc verbo Aeschylus etiam infra 382. Eum. 142. 264. et in Lycurgo apud Athenaeum X. p. 447. C. recteque Blomfieldius in Callimachi epigr. 48, 3. reposuit
αἱ Μοῦσαι τὸν Ἔρωτα κατισχναίνοντι, Φίλιππε
. In G. virgula interpunctum post
κατισχανεῖσθαι
, ut
πρὸς πέτραις
cum sequentibus iungatur.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-300
πεδαρσίοις:
πεδαρσίοις
Par. D. et sic prius in M. scriptum fuisse videtur.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-301
καίτοι:
καίτοι
Cant. 1.
καὶ μήν
, superscripto
οι
. Ceteri libri
καί μοι
, praeter Rob. et marginem MS. apud Morellium, in quibus est
καίτοι
, quod recte recepit Blomfieldius.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-302
δύρεσθ᾽:
μηδύρεσθ'
Μ.
μὴ δύρεσθ'
Aug.
μὴ δύρεσθ'
Vit. Lips. 1. 2. edd. vett.
μὴ ὀδύρεσθ'
G.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-303
πέδοι:
πέδοι
M. a manu secunda, a prima
πέδο
habuit ut ceteri libri et Eustathius p. 153, 34. Quod Ioannes Alexandrinus in
τονικοῖς παραγγέλμασι
p. 36, 7. praecipit,
τὰ δὲ ἀπὸ βαρυτόνων βαρύνεται, ἔξω ἕξοι, πέδον πέδοι· “πέδοι δὲ βᾶσαι” Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ
, ante quam hic libellus editus est notum erat ex schol. Dionysii Thracis in Bekkeri Anecd. p. 945.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-304
τύχας: Pro
τύχας
etiam
βλάβας
legi ait scholiastes.
275.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-305
ἀκούσαθ':
ἀκούσατε
G.
ἀκούσασθ'
Lips. 2.
275.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-306
μάθητε:
μάθητε
Vit. et alii. Ne huius promissi oblivisci videatur Prometheus, qui v. 524. seqq. se futura celare affirmat, tenendum est eum illa in mente habere, quae de liberatore suo dicturus est.
276.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-307
πείθεσθέ μοι, πείθεσθε:
πείθεσθαί μοι, πείθεσθε
G.
πείθεσθέ μοι, πείθεσθέ μοι
Vit. et alii pauci. Elmsleius sine caussa
πίθεσθέ μοι, πίθεσθε
scribendum putabat. V. ad Soph. El. 1003.
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-308
ταὐτά τοι:
ταυτάτοι
M. addito primae syllabae a sec. manu circumflexo.
ταὐτά τοι
Vit. Lips. 1.2. Aug. aliique codices et Turn.
ταὐτά τοι
Ald. Rob. Vict.
ταῦτα μοι
G.
ταυτά μοι
quattuor Vindobonenses. Vnus scholiastarum
τὸ ταῦτα πρὸς τὸ συμπονήσατε κρεῖττον ἢ πρὸς τὸ νῦν μογοῦντι ἀποδεδόσθαι. ἢ στικτέον εἰς τὸ μογοῦντι· τὸ δὲ ταῦτα τῷ ἑξῆς συναπτέον, ἵν ᾗ ἡ περὶ τὰ αὐτὰ περιερχομένη πημονὴ ἢ βλάβη ἄλλοτε πρὸς ἄλλον προςιζάνει
. Si
ταῦτα
coniungendum esset cum
μογοῦντι
, scripsisset poeta
τῷ νῦν μογοῦντι ταῦτ᾽· ἐπεὶ πλανωμένη
. Itaque rectum est
ταυτά τοι
.
278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-309
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον:
πρός τ' ἄλλον τ' ἄλλη
G.
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλη
Vind. 1. Lips. 1. et lemma scholii in G.
πρὸς ἄλλον ἄλλη
margo MS. apud Morellium. Hunc alia, sed ea mala scriptura prodit,
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλῃ πημονὴ προςιζάνει
. Vind. 2. 4. aliique
πρὸς ἄλλοτ' ἄλλο
, atque ita Vit. sed
ν
ad
ἄλλο
, adscripto. Ad
ἄλλο
pertinet glossa
κακόν
in Vit. Recte M. Lips. 2. Aug. et edd.
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον
.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-310
κραιπνόσυτον:
κραιπνόσσυτον
M. Vit. Lips. 1. 2. (in quo ultimae litterae superscriptum
ς
) Aug. ut reliqui fere libri.
κραιπνόσυτον
G. et Parisini E. G. (i. e. Ask. Α.) Colb. 1.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-311
θᾶκον:
θᾶκον
(hoc accentu) M. G. Vit. Lips. 1.
θῶκον
Lips. 2. Aug. aliique pauci codd. et edd. veteres.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-312
αἰθέρα θ᾽ ἁγνόν:
αιθέρ' ἁγνὸν
Lips. 2. paucique codd. et Ald. Rob.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-313
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-314
ὀκριοέσσῃ:
ὀκριοέσσῃ
M. Lips. 1.
ἀκριοέσῃ
G.
ἀκρυοεσσῃ
Vit. Lips. 2. Aug. et plerique.
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-315
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-316
πελῶ:
πέλω
Lips. 2. et sic fortasse prius fuit in M.
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-317
διὰ παντὸς:
διαπαντὸς
M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug.
διὰ πάντος
Rob.
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-318
ἀκοῦσαι:
ἀκούσειν
Ven. 2. Rob.
287.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-319
πρὸς σέ:
πρόσσε
, primo accentu a sec. manu addito, Μ.
πρὸς σὲ
G. Vit. Lips. 2. Omittit has duas voces Lips. 1.
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-320
πτερυγωκῆ:
πτερυγικόν
Lips. 2. Eustathius p. 1545, 48.
οὕτω καὶ ὠκεανὸς τό τε ὕδωρ αὐτὸ καὶ ὁ μυθευόμενος θεός, ὃν ὁ τραγικὸς Αισχύλος ἐπὶ γρυπὸς καθίζων ἐξάγει πρὸς τὸ θέατρον
. Non insolitum hoc spectaculum Atheniensibus fuisse adnotavit Spanhemius, haec afferens Plutarchi in Agesilao c. 19.
κάναθρα δὲ καλοῦσιν εἴδωλα γρυπῶν ξύλινα καὶ τραγελάφων, ἐν οἷς κομίζουσι τὰς παῖδας ἐν ταῖς πομπαῖς
, item Hesychium in
κάνναβρα
et Casaubonum ad Ath. IV. 6. p. 260. h. e. apud Schweighaeuserum vol. II. p. 450.
289.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-321
στομίων ἄτερ εὐθύνων:
στομίων εὐθύνων ἄτερ
Lips. 1.
290.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-322
συναλγῶ:
συναλγῶ
Μ. Vit.
ξυναλγῶ
G. Lips. 1. 2. Aug.
292.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-323
ἐςαναγκάζει:
ἐσαναγκάσει
, superscripto
ζει
, Vit.
ἐς ἀναγάζει
. G.
292.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-324
294.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-325
νείμαιμ᾽:
νείμαι μ'
Μ. G. Vit.
νέμοι'
Lips. 1. 2. Aug.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-326
γνώσει δὲ τάδ᾽: Libri
γνώσῃ
. Athenaeus IV. p. 165. C.
τὸ δὲ χαριτογλωσσεῖν Αἰσχύλος εἴρηκεν ἐν Προμηθεῖ δεσμώτη, γνώσει τάδ᾽ ὡς ἔτυμ', οὐδὲ μάτην χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι
, ubi codices
ἔτημα
et
ἔτοιμα
. Vt Athenaeus, sic etiam G. Vit. Lips. 1.
δὲ
omittunt.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-327
ἔτυμ':
ἔτυμ'
Μ. et superscripto
η
Vit.
ἐτήτυμα
Lips. 1.
ἐτύτημα
G.
ἐτύπημα
, adscripto
ν
super
η
, Ligs. 2. Aug.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-328
οὐδὲ:
οὐ μάτην
Vit.
κοὐ μάτην
Lips. 1.
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-329
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι:
σὲ τὸ χαριτογλωσσεῖν
Μ.
σοὶ τὸ χ.
Rob.
σὲ χ.
G. Vit. Lips. I. aliique et Ald.
σοὶ χ.
Lips. 2. aliique.
χαριτογλωσσεῖν σοι
vel
σ'
alii.
χαριτογλωσσεῖν
Athenaeus, et sic Turn.
297.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-330
ξυμπράσσειν: Libri
συμπράττειν
. Correxit Brunckius.
298.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-331
ποτ᾽ ἐρεῖς:
ποτ' ἐρεῖς
M. G. Vit. Lips. 1. Rob.
ποτε φὴς
Lips. 2. in quo superscriptum ut glossa
ἐρεῖς
, et Aug. Ald. Alii
ποτε φῇς, ποτε φήσεις
.
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-332
καὶ σὺ δὴ:
δ'
omittunt Lips. 2. in quo
σὺ
in rasura duarum syllabarum est, et Aug. Ald. Rob.
301.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-333
ἥκεις:
ἧκες
, cum explicatione
ἦλθες
, G.
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-334
αὐτόκτιτ᾽:
αὐτόκτιτ'
Μ. aliique et Turn.
αὐτόκτητ᾽
Lips. 2. Aug.
αὐτόκτιστο
G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-335
ἐλθεῖν:
ἐς
a pr. manu M.
ἐλθεῖν
a secunda, et sic Vit. Lips. 1. 2. Rob. Ald. Turn. et recentiores.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-336
NA: Scholiastam secundum, cuius adnotationi in ed. Stanl. praefixum est
ἢ θεωρὸς τύχας ἐμὰς ἀφίξαι καὶ ξυνασχαλῶν κακοῖς
, Porsonus legisse putabat
θεωρὸς ὤν
. Eam scripturam Butleri negligentia tribuit Aldinae, quam habere dicit
θεωρὸς τύχας
, quum habeat
θεωρήσων τύχας
. Repetiit errorem Wellauerus. Affertur
θεωρὸς ὢν
ex Vind. 3.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-337
ἀφῖξαι:
ἀφίξαι
a pr. manu M.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-338
ξυνασχαλῶν:
ξυνασχαλῶν
Lips. 1.
συνασχαλῶν
M. G. Lips. 2.
συνασχαλών
Vit.
306.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-339
τὸν:
τον
omittit Lips. 1.
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-340
τὸν συγκαταστήσαντα: Omnes
τὸν συγκαταστήσαντα
.
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-341
τυραννίδα: Lips. 1.
τυρανίδα
.
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-342
κάμπτομαι:
κάπτομαι
Lips. 1.
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-343
γίγνωσκε:
γíγνωσκε
Μ. Vind. 4. Ceteri
γίνωσκε
.
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-344
μεθάρμοσαι:
μεθάρμοσαι
M. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald.
μεθάρμωσαι
G.
μεθάρμοσον
Vit. quod in aliis superscriptum.
μεθάρμοζε
Rob.
312.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-345
313.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-346
τραχεῖς καὶ:
τραχεῖς τε καὶ
Lips. 2.
314.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-347
ἀνωτέρω:
ἀνωτέρω
Μ. Vit. et plerique ut videtur libri.
ἀπωτέρω
G. Lips. 1. Rob. quod in aliis codd. pro diversa lectione adnotatum.
ἀπατέρω
Lips. 2. Aug.
315.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-348
θακῶν κλύοι:
θακῶν
Μ. G. Lips. 2. Aug. et sic Victorius.
Θακών
Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
κλύει
G.
κλύῃ
Lips. 2. Aug.
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-349
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-350
317.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-351
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-352
πημάτων:
τῶν πημάτων
Lips. 2.
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-353
τῶνδε:
τῶνδε
omittit Vit.
319.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-354
ἀρχαῖ᾽:
ἀρχαῖα
G. Lips. 1.
319.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-355
ἴσως σοι:
ἴσωσοι
M. a pr. manu.
ἴσος σοι
Lips. 1.
ἴσως
omisso
σοι
Lips. 2. Aug.
321.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-356
γίγνεται:
γίγνεται
Lips. 1. Ceteri
γίνεται
.
322.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-357
κακοῖς:
κακῶν
Vit. in quo supra scriptum
ὑποχωρεῖς ἀπὸ τῶν
.
323.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-358
324.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-359
NA: Imitatum esse hunc versum Tzetzam ad Hesiodi O. et D. 780. adnotavit Porsonus.
327.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-360
καὶ νῦν:
και μιν
, superscripto
νῦν
, Lips. 2. Aug.
329.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-361
λαβροστόμει:
μη λαβροστόμει
G. Vit. aliique et Ald. Scholiastes Nicandri ad Alex. 160.
καὶ Αἰσχύλος, μὴ λαβροστόμει
.
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-362
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-363
περισσόφρων:
περισώφρων
G. Lips. 1.
331.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-364
προςτρίβεται:
προςτρίβεται
M. G. Vit. Lips. 1. Vind. 1. 4. et Victorius, atque ita scriptum est apud Stobaeum XXXVI. 17. atque Apostolium VI. 36. et in Monostichis Menandri v. 111.
προςγίνεται
Lips. 2. Aug. aliique codd. et Ald. Rob. Turn. γρ.
προςτρίβεται
margo Lips. 2.
332.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-365
ὁθούνεκ': Libri
ὅθ' οὕνεκ
.
333.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-366
τετολμηκὼς:
τετολμικῶς
G. Simillime Sophocles Antig. 537.
καὶ ξυμμετίσχω καὶ φέρω τῆς αἰτίας
.
334.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-367
μηδέ σοι:
μηδέν σοι
M. Vit. Lips. 1. 2. aliique et Rob.
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-368
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-369
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-370
εὐπιθής:
εὐπειθής
M. а pr. manu et Vit. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Rob. In Lips. 2. ad
ε
superscriptum
ι
.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-371
πάπταινε:
πάπταννε
G.
πάμπταινε
Lips. 2. Aug.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-372
πημανθῇς:
πημανθῆ
M. a pr. manu,
ς
addidit secunda.
339.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-373
ἀντισπάσῃς:
μηδαμῶς μὲ ἀντισπάσῃς
ex duabus Cantabrigiensibus Blomfieldius.
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-374
τῶνδέ:
τόνδε
om. Lips. 2. Aug.
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-375
κοὐδαμῇ:
κουδὲ μὴ
M. G. Vit. aliique.
κουδαμῆ
Lips. 1. edd. vett.
κουδαμή
, ultima littera in litura et supra scripto
οι
, Lips. 2.
κοὐδαμοῦ
Aug. Valckenario ad Phoen. 1723. p. 575.
τὰ μὲν σ' ἐπαινῶν οὐδαμῇ λήξω ποτέ
legendum putanti more suo obsecutus est Brunckius. V. ad Soph. Ai. 1379.
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-376
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-377
345.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-378
θέλοις:
θέλεις
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et sic codd. plerique et vett. edd.
θέλοις
Vit. Par. B. Cantabr. 1. quod receperunt Brunckius et Schützius, non, ut Wellauerus ait, inepte, sed aptissime, immo sententia etiam flagitante, quia
μάτην πονήσεις
idem fere est quod
πονήσειας ἂν μάτην
.
347.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-379
οὐκ εἰ:
ουκ
om. Vit. qui
εἰ
habet et
οὐ
in principio sequentis versus.
347.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-380
οἵνεκα: Libri
εἵνεκα
. Correxit Brunckius.
348.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-381
πλείστοισι:
πλήστοισι
pr. manu habuisse videtur M.
348.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-382
πημονὰς:
πλείστους πημονάς
Vit.
349-374.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-383
NA: Versus 349-374. in libris Oceano tributi sunt. Promethei esse intellexit Elmsleius.
349.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-384
καὶ:
καὶ
om. G. Pro eo male Porsonus
καί
.
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-385
ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους:
ὃς ἐς ἑσπέρους τόπους
Med. Par. D. Rob.
ὃς πρὸς ἑσπερίους τόπους
Vit. Ceteri
ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
.
351.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-386
κίον᾽:
κίονας
G. Lips. 1. Vulgatum
κίον'
, quae etiam in Rob. est, habet Plutarchus de facie in orbe lunae p. 923. C. Eustathius p. 1389, 61.
διὸ καὶ Αἰσχύλος ἐν Προμηθεῖ κίονα εἶπεν ἑνικῶς καὶ οὐ κίονας
, de axe, circum quem volvitur orbis, haec intelligenda putans. P. Petitum, qui in Obss. misc. III. 24.
ἕστηκε κίων
ut vulgatam scripturam affert, refutavit Abreschius. Quo magis mirum est Blomfieldium illud ipsum
ἕστηκε κίων
scribendum coniecisse, probasseque Nitzschium in adn. ad Od. I. 52. p. 18.
351.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-387
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-388
ὤμοις:
ὤμοις
(non
ὤμοισι
) M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. edd. vett. praeter Rob. Sic etiam apud Plutarchum.
ὤμοισι
Par. D.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-389
NA: Alteram versus partem respexit Porphyrius de abst. p. 77.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-390
εὐάγκαλον:
εὐάγγαλον
Lips. 1.
353.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-391
354.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-392
ἄντρων:
ἄντρων
, superscripto
ω
, Lips. 2.
355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-393
ἑκατογκάρηνον: Libri
ἑκατοντακάρηνον
, nisi quod M.
ἑκατοντοκάρηνον
habet,
α
super
η
a manu secunda adscripto. Ex Pauwii emendatione Porsonus
ἑκατογκάρηνον
. Blomfieldius aliique
ἑκατογκάρανον
, quod
καρανῶσαι, καρανιστῆρα
dicant tragici, probabili, etsi non prorsus certo argumento. Videri potest confirmari Hesychii verbis p. 1126.
ἑκατονκάρανοι, ἑκατὸν αἱ ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
, et est fortasse ita, si ille
ἑκατογκάρανον
scripsit et deinde posuit ex Aristophanis Eq. 440.
ἑκατοντάλαντοι δίκαι, αἱ ἑκατὸν τάλαντα ἐπιζήμιον πρασσόμεναι
. In chori carmine apud Aeschylum Choeph. 391.
κάρανα
legitur, sed in trimetro ex Euripidis Meleagro apud scholiastam Pindari ad Nem. X. 12.
κάρα Τυδεὺς γένυσι Μελανίππου σπάσας
.
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-394
πᾶσι δ᾽ ἀντέστη θεοῖς:
πᾶσιν ὃς ἀντέστη θεοῖς
M. G. Vit. Lips. 1. Ald. Rob. Turn.
ὃς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
Lips. 2. Aug. Par. E. Bess. Gaisfordii coniecturam,
Τυφῶνα θοῦρον, ὃςτις ἀντέστη θεοῖς
, probaverat Porsonus, multis exemplis allatis, in quibus
τις
vel additum temere vel omissum est. Ne commemorem quod sic grave et prope necessarium vocabulum abiicitur, ne recte quidem dictum est
ὅςτις
, quod pronomen quum non sit definientis, quam vim habet
ὃς
, sed declarantis, referendum id esset ad
θοῦρον
, quo languida fieret sententia. Defendere quidem
ὅςτις
pro
ὃς
positum conatus est Blomfieldius, sed aliena sunt exempla quae attulit praeter unum Callimachi h. Apoll. 22. in quo tamen vulgo recte divisim scriptum est de saxo Nioben referente
ὃς τις ἐνὶ Φρυγíῃ διερὸς λίθος ἐστήρικται
, h. e.
διερός τις λίθος
. Praeter alias inscite inventas medelas imperite Wunderlichius coniecit
πᾶσιν ὃς ἀνέστη θεοῖς
, numero prorsus ab Aeschyli arte alieno. Probabilius est quod Lobeckius in prima editione Aiacis ad v. 1122. p. 344. proposuit
πᾶσιν ὃς προὔστη θεοῖς
, ut in Aiacis versu dictum est
ἢ σοὶ γὰρ Αἴας πολέμιος προὔστη ποτέ;
quocum comparari potest scriptura quam in Trachinis v. 1183. servavit scholiastes, falsa illa quidem aperte,
οὐ θᾶσσον οἴσεις, μηδὲ προστήσεις ἐμοί
, quam interpretatur
ἐναντιωθήσῃ
, quo
verbo
etiam Aeschyli enarratores usi sunt. Multo tamen elegantius est, neque exiguam habet veri speciem, quod Naekio in mentem venit in programmate a. 1829. edito sive in eius Opusculis I. p. 175. inter
πᾶσιν ὃς
et
ἀντέστη
lacunam esse unius versus, hac fere sententia,
qui cunctis unus insana mentis rabie diis obstitit
. Quamquam, si quid excidit, non adducor ut
πᾶσιν
tam longe a
θεοῖς
removisse Aeschylum putem, sed facilius credam altera
ὃς
pronominis positura eum tale quid scripsisse,
ὃς δυςαντήτῳ μένει χειρῶν πεποιθὼς πᾶσιν ἀντέστη θεοῖς
. Sed tamen, quoniam haec omnia non sine magna audacia coniici possunt, ad illud redii quod ut facillimum olim in publicis scholis commendavi,
πᾶσι δ' ἀντέστη θεοῖς
. Eodem modo in Sept. ad Th. 549.
ἕκτον λέγοιμι ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον ἀλκήν τ' ἄριστον, μάντιν, Αμφιάρεω βίαν· Ὁμολοΐσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένος κακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν
.
357-358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-395
NA: Hunc versum et sequentem afferunt Eudocia p. 406. Tzetzes ad Lycophr. 177.et in Theogonia v. 289. Favorinus in
Τυφωεύς
, priorem solum Eustathius p. 579, 20.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-396
σμερδναῖσι: Apud Eudociam, Favorinum, Tzetzam in Theogonia et in quibusdam eius libris ad Lycophronem, ut in ed. Rob.
δειναῖσι
. Eustathius
σμερδνῇσι
. Ceteri Aeschyli et Tzetzae libri
σμερδναῖσι
.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-397
γαμφηλαῖσι:
γαμφήλαισι
a pr. manu M. et ad secundam syllabam superscripto
ι
G.
γαμφήλαισι
M. a sec. manu et Rob. Eudocia, Favorinus.
γαμφηλαῖσι
Lips. 1.
γαμφηλαις
vel
γαμφηλαις
Vit. Lips. 2. aliique codd. et Ald. Turn. atque Eustathius et Tzetzes. Quod ad has dativi formas attinet, quid de Homeri usu statuendum sit, copiose docet Etym. M. p. 166, 30. et Gudianum p. 249, 41. sed utrumque emendatione indigens. Eam praebet Etym. Augustanum, in quo omissis exemplis sic scriptum,
δεῖ δὲ γιγνώσκειν ὅτι παρὰ τῷ ποιητῇ αἱ τοιαῦται δοτικαí, εἴτε ἐπεκτεταμέναι εἴτε ἀνεπέκτατοι, τὸ α εἰς η τρέπουσι, οἷον ἐν παλάμῃσιν, ἐν παλάμῃς φορεῖ, σεσημειωμένων δυεῖν, θεαῖς καὶ ἀκταῖς
. Itaque non in locis duobus illis quos Etym. M. et Gudianum afferunt, Od. V. 119. et II. XII. 284. servandum est
αις
, sed in duobus vocabulis
θεαῖς
et
ἀκταῖς
. Atque ex
θεά
dativus exstat etiam II. III. 15S. ubi tamen
αἰνῶς ἀθανάτησι θεῇς εἰς ὦπα ἔοικεν
non solum in libris scriptum est, sed etiam apud Athenaeum V. p. 188. B. ipsoque in Etym. M. p. 36, 7. Subtili quadam ratione Göttlingius ad Aristotelis Polit. p. 343.
θεῇς
not sine iota littera defendere studuit.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-398
φόνον:
φόβον
, memoratum in scholiis habent M. Par. D. Rob. et ante primae manus correctionem Vit. Ceteri
φόνον
.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-399
ὀμμάτων:
ὀμάτων
G. Lips. 1.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-400
ἤστραπτε:
ἤστραπται
G. Lips. 2.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-401
γοργωπὸν:
γοργωπὸν
ex hoc versu habere videtur Hesychius.
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-402
ἄγρυπνον:
ἄγριον
G. Lips. 1.
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-403
NA: Non latuit hic locus Bentleium Horatio Carm. III. 4, 44.
caducum fulmen
eripere tentantem.
364.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-404
κἀξεβροντήθη:
καὶ ἐξεβροντίθη
G.
κἀξεβροντήσθη
Vit.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-405
παράορον:
παράωρον
Vit. aliique codd.
πανάωρον
Ox. Bess. Ald. γρ.
καὶ πανάωρον
Vit.
παρήωρον
G. Lips. 1. aliique codd. et Rob.
παρήορον
Lips. 2. Aug. Colb. 2. Turn.
παράφρον
, quod Bergkius in Diurn. antiq. Darmst. a. 1835. p. 952. restituendum monuit ex Hesychii glossa
παράορος, σειραφόρος
, praebuit M. V. II. VII. 156.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-406
ἰπούμενος:
ἰπνούμενος
Lips. 2. Aug. eum plerisque libris et schol. Aristoph. ad Vesp. 139. in ed. Ald.
ἱπνούμενος
G. et a manu recentiore Μ.
ἱπούμενος
Vit. ex correctione primae manus, quae alterum
π
delevit. Eodem errore apud Hesychium et Photium
ιπποῦμεν
et
ἰππούμενος
scriptum.
ἰπνούμενον
Lips. 1. Quod Hemsterhusius ad Pluti v. 816. reponendum vidit
ἰπούμενος
habet M. a pr. manu et Par. C. et pro diversa scriptura Par. B. Eustathius p. 16, 40.
ἰποῦν ῥῆμα τὸ βλάπτειν παρὰ τῷ Αἰσχύλῳ
. Etiam Pindarus Ol. IV. 11. Aetnam vocavit
ἶπον ἀνεμόεσσαν ἑκατογκεφάλα Τυφῶνος ὀβρίμου
.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-407
ῥίζαισιν:
ῥίζαισιν
M. Vit. Aug.
ῥίζησιν
G. Lips. 1.
ῥίζεσιν
Lips. 2.
368.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-408
μυδροκτυπεῖ:
μυδροκτυπεῖ
in litura M.
μυδροκτρυπεῖ
Lips. 2.
369.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-409
ἔνθεν ἐκραγήσονταί:
ἐνθένδ᾽ ἐκρ.
Lips. 1.
ἔνθ᾽ ἐκρραγήσονταί ποτε
G. Describit poeta recentis memoriae incendium Aetnae Ol. LXXV. 2. de quo marmor Parium in Corp. inscr. vol. II. p. 302. et Thucydides III. 116. V. Cluverii Sic. ant. I. p. 104.
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-410
δάπτοντες:
δ᾽ ἄπτοντες
G.
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-411
ἀγρίαις:
ἀγρίοις
Vit. et pauci alii.
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-412
λευρὰς:
λευροὺς
Μ. Rob. Ceteri libri
λευράς
.
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-413
γύας:
γυίας
Vit. Lips. 1. aliique.
γυίας
Lips. 2.
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-414
θερμῆς:
θερμοῖς
, quod in Par. Β. adscriptum est, Ald. Turn. Cant. et posteriores. Fortius est quod plerique libri cum Rob. habent
θερμῆς
. Ita, non
θερμής
, etiam M.
θέρμης
G. et ante correctionem Vit.
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-415
ἀπλήστου: Libri
ἀπλήστου
. Id in
ἀπλήτου
(scribere debebat
ἀπλάτου
) mutandum suspicabatur Schutzius, quia Pindarus
ἀπλάτου πυρός
dixerit. Cur corrigatur quod caret vitio?
373.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-416
375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-417
NA: In libris huic versui appositum est Promethei nomen, quoniam qui praecedunt versus tributi sunt Oceano. V. ad v. 349. Scholia haec praebent,
σὺ δ᾽· ὦ Ὠκεανέ. οὐκ ἄπειρος· τῆς ὀργῆς τοῦ Διός. οὐκ ἄπειρος, φησίν, ὑπάρχεις ὧν λέγεις, ἀλλ᾽ ἔμπειρος· ἔμπειρος δὲ ὢν τούτων φύλασσε ὅπως σώσεις ἑαυτὸν ὡς γινώσκεις· οὐ γὰρ ἐν τούτῳ χρήζεις διδασκάλου τινός
. Prior interpretatio non satisfacit. Nam si iram Iovis expertus esse dicitur Oceanus, quaenam est illa ira? Non iram, sed audaciam Iovis et quidem non magis quam ceteri omnes antiqui dei expertus erat, cunctorum illo sibi imperium arrogante. Melius est alterum, non inexpertum eorum quae dicat esse Oceanum. Dixit autem Oceanus v. 326.
τραχὺς μόναρχος, οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ
.
376.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-418
376.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-419
ἐπίστασαι:
ἐπίσταμαι
ante corr. Lips. 1.
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-420
λωφήσῃ:
λωφήσῃ
, ut librarius prius
λωφήσει
scripsisse videatur, M.
λογήσῃ
G.
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-421
379.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-422
γιγνώσκεις:
γιγνώσκεις
Μ. Ceteri
γινώσκεις
. Cicero Q. Tusc. III. 31.
Sed sumendum tempus est non minus in animorum morbis quam in corporum: ut Prometheus ille Aeschyli, cui quum dictum esset atqui, Prometheu, te hoc tenere existumo, mederi posse rationem iracundiae, respondi siquidem quis tempestivam medicinam admovens non ad gravescens vulnus illidat manus
. His refutatur Bentleius, qui etiam alterum distichon Oceano tribuendum putabat.
380.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-423
ψυχῆς νοσούσης: Libri omnes
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Stobaeus ΧΧ. 13.
ὀργῆς ματαίας εἰσὶν αἴτιοι λόγοι
. Plutarchus in Consol. ad Apollonium p. 102. Β.
καλῶς ἔχειν ὑπέλαβον τῶν παραμυθητικῶν σοι μεταδοῦναι λόγων πρὸς ἄνεσιν τῆς λύπης καὶ παῦλαν τῶν πενθικῶν καὶ ματαίων ὀδυρμῶν. ψυχῆς γὰρ νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι, ὅταν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ
. Plutarchum homo doctus in Novae bibliothecae Germanicae vol. LXVI. parte I. cuius observationes Latine versae in Beckii Commentariis societatis philologicae vol. II. exstant,
ψυχῆς
pro
ὀργῆς
substituisse, quoniam de dolore, non de ira scriberet, suspicabatur. Eadem Wyttenbachii sententia fuit. Eustathius p. 696, 33. fortasse ex Plutarcho,
κατὰ γὰρ τὴν τραγῳδίαν ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Εt p. 1005, 21.
ἐπεὶ καὶ φύσει κατὰ τὸν εἰπόντα ψυχῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
. Sic hic versus scriptus est etiam in Georgidae Gnomologio in Boissonadii Anecd. I. p. 100. Attulerat Stanleius Isocratis verba in or. de pace S. 39.
ὑμᾶς δὲ χρὴ πρῶτον μὲν τοῦτο γιγνώσκειν, ὅτι τῶν μὲν περὶ τὸ σῶμα νοσημάτων πολλαὶ θεραπεῖαι καὶ παντοδαπαὶ τοῖς ἰατροῖς εὕρηνται, ταῖς δὲ ψυχαῖς ταῖς νοσούσαις καὶ γεμούσαις πονηρῶν ἐπιθυμιῶν οὐδέν ἐστιν ἄλλο φάρμακον πλὴν λόγος ὁ τολμῶν τοῖς ἁμαρτανομένοις ἐπιπλήττειν
: verum ibi pro
νοσούσαις
codex Vrbinas praebuit
ἀγνοούσαις
. Plutarchi et Eustathii scripturam probarunt Stephanus, Casaubonus ad Athenaeum p. 65. Gatakerus in Adv. misc. p. 487. C. Ei repugnare videtur Ciceronis interpretatio, nisi hunc sententiam magis quam verba expressisse putabimus.
Ὀργή
quidem non videtur
νοσοῦσα
dici potuisse. Nam etsi
νοσεῖν περί τι
vel
ἐπί τινι
de vehementi cupiditate dicitur, ut apud Platonem in Phaedro p. 228. Β.
ἀπαντήσας δέ τῳ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μὲν ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, καὶ προςάγειν ἐκέλευε
, tamen si quid simpliciter
νοσεῖν
dicitur, ei significatur deesse aliquid, quominus id sit quod pro natura sua esse debeat. Itaque
ὀργὴ νοσοῦσα
non erit nimia et modum excedens ira intelligenda, sed quae non impleat modum nec possit recte censeri ira esse. Adhaeret enim illi verbo debilitationis quaedam notatio. Non igitur recte
νοσούσης
ille interpretatus est, qui pro eo verbo
ματαίας
, quod apud Stobaeum est, posuit. Pauwianam sapientiam, qui, quod
ὀργή
quamlibet animi affectionem significaret, eo vocabulo hic usum esse Aeschylum putavit, non debebat probare Wellauerus. Reisigius quod ad Soph. Oed. C. 1190. leni sane mutatione coniecit,
ὀργῆς νοσοῦσιν εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι
, hac credo sententia, ut miseris iram lenire adhortationes dicantur, id si Aeschylus voluisset, scripsisset
νοσοῦσιν ὀργῆς
. Aliud in mentem venit G Dindorfio, quem moverunt haec verba Themistii in or. VII. p. 98.
φάρμακον δὲ ὀργῆς οἰδαινούσης τὸ μὲν αὐτίκα λόγος ἐστίν, ᾧ σὺ τηνικαῦτα ἐπράϋνας σφαδάζουσαν καὶ ζέουσαν ἔτι
, ut Aeschylum
ὀργῆς ζεούσης
scripsisse crederet, ad sententiam recte, modo satis appareret unde in libros
νοσούσης
irrepserit. Fatendum tamen est scholiastas aliud verbum quam
νοσούσης
videri legisse. Eorum unus
εἰπόντος τοῦ Προμηθέως ὅτι ἐγὼ τὴν παροῦσαν ὑπομενῶ τύχην, ἕως οὗ ὁ νοῦς τοῦ Διὸς παυθήσεται τῆς ὀργῆς, φησὶν ὁ Ὠκεανὸς πρὸς αὐτόν, οὐδὲ τοῦτο γινώσκεις, ὦ Προμηθεῦ, ὅτι οἱ λόγοι οἱ παρακλητικοὶ θεραπεύουσι τὴν ὀργὴν ἀγριαίνουσαν καὶ ἐπαιρομένην;
Alius interpres adscripsit
ἀκμαζούσης
. In alio scholio est
εἰπόντος Ὠκεανοῦ ὅτι τῆς ἀκμαζούσης ὀργῆς οἱ λόγοι εἰσὶν ἰατροί
. Quas interpretationes qui consideret, facile adducatur ut eas ad
σφριγώσης
pertinere putet, quandoquidem mox ad
σφριγῶντα
v. 382. adnotatum est
αὐξόμενον καὶ ζέοντα. ἀκμάζοντα. νεάζοντα καὶ αὐξάνοντα
. Atque apud Hesychium
σφριγᾷ, — ἀκμάζει, νεάζει. σφριγῶν, ἀκμάζων, νεάζων, αὔξων. σφριγῶντα, ἐπαιρόμενον, ἰσχύοντα
. Quod si cui hariolari libeat, suspicari poterit lectum fuisse olim
ὀργῆς σφριγώσης
, idque verbum quum librario in mente haereret, illatum ab eo esse pro
σφυδῶντα
, quod codex M. v. 382. habet. Verum eadem opera etiam alia coniici possunt, ut
ὀργῆς βρυούσης
. Nam Hesychius
βρύει, ῥέει, πηγάζει, ἀναβλύζει, πηδᾷ, ἀνθεῖ, ἀνίησιν, αὔξεται
. Dicitur id autem etiam non adiecto nomine, ut in Soph. Electra v. 422.
βρύοντα θάλλον
. Sed tamen consultius visum est tenere scripturam quae apud Plutarchum et Eustathium et Georgidam est, quum ad eam explicandam, quoniam de ira sermo est, facile adscribi potuerit
ὀργῆς
, quod pro diversa scriptura habitum deinde expulso
ψυχῆς
in
ὀργῆς
mutatum fuerit.
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-424
ἐάν τις ἐν καιρῷ γε:
κἄν τις
G. quod etiam scholio in illo codice praepositum est.
ὅταν τις
Plutarchus.
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-425
μαλθάσσῃ:
μαλθάσῃς
M. a pr. manu et G. Lips. 1. Ald. Rob.
μαλθακίσῃ
Lips. 2. Aug.
382.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-426
σφυδῶντα:
σφυδῶντα
Μ.
σφυγῶντα
Lips. 1.
σφιγῶντα
G. Ceteri omnes
σφριγώντα
. Hesychius
σφυδῶν, ἰσχυρός, εύρωστος, σκληρός· et διασφυδῶσαι, αὐξῆσαι, ἀπὸ τοῦ σφύζειν
.
382.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-427
ἰσχναίνῃ:
ἰσχράνει
Μ.
ἰσχαίνῃ
G. Lips. 1. et pauci alii libri.
ἰσχναίνῃ
Vit. Lips. 2. cum plerisque. Sed id cum in Lips. 2. sic scriptum sit ut imperito videri possit
ἰσχναίνῃ
esse, posuit hoc is qui Aug. scripsit.
ἰσχναίνῃ
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-428
προμηθεῖσθαι:
προμηθεῖσθαι
M. G. Lips. 1. aliique et Ald.
προμηθεῖσθαι
Lips. 2. Aug. aliique et Rob.
ἐν τῷ προμηθεῖσθαι μὲ καὶ τολμῶν
, addita explicatione
προνοεῖσθαι ἐμὲ τὸ συμφέρον σοι
, Vit.
προμηθεῖσθαι
recte probarunt Scaliger et Valckenarius ad Phoen. 1475.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-429
ὁρᾷς:
ὁρᾷς το
, sed lineola transfixo, M.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-430
δίδασκέ με:
δίδασκέ μοι
Vit.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-431
περισσὸν:
περισὸν
Lips. 1.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-432
κουφόνούν:
κουφόνουν
cum unius aut duarum litterarum litura post ν M.
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-433
τῇδε τῇ νόσῳ:
τῇδε τῇ νόσῳ
M. G. Vit. Lips. 1. 2. Aug. et cum plerisque. codd. Ald. Rob.
τήνδε τιν νόσον
inter versus adscriptum in Par. B. et sic Turn. Sophocles Trach. 544.
νοσοῦντι κείνῳ πολλὰ τῇδε τῇ νόσῳ.
387.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-434
μὴ δοκεῖν φρονεῖν:
μὴ φρονεῖν δοκεῖν
Μ. et pauci alii codices.
μὴ δοκεῖν ἀφρονεῖν
G. Lips. 1. adscripta in utroque glossa φράζεσθαι.
388.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-435
δόκει σοι:
δόξεις
M. G. Lips. 1. 2. Aug. et plerique, quod unus scholiastarum frustra explicare conatur.
δόκει σοι
Vit. et alii pauci.
δόξει σοι, γρ. δοκήσῃ
Par. B. Apertum est scribendum fuisse
δόκει σύ
. Meum, inquit, hoc peccatum esse puta, ut desipere videar, quum recte sapiam. Quibus verbis iubet Oceanum absistere a consilio suo.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-436
οἶκον:
οἴκους
Lips. 2. Aug.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-437
πάλιν:
πάλαι
, sed supra scripto
ὀπίσω
, Vit.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-438
θρῆνος οὑμὸς:
θρῆνός ὁ ἐμὸς
G. Lips. 2. Aug. Ald.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-439
391.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-440
θακοῦντι:
θακοῦντι
M. Vit. aliique et Rob.
κρατοῦντι
G. Lips. 1. 2. Aug. aliique et Ald. Id ut glossa supra adscriptum in Vit.
392.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-441
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-442
συμφορὰ:
συμφοραί
a pr. manu habuisse videtur M.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-443
λευρὸν γὰρ οἶμον:
λευρῶν γὰρ οἴμων
Ven. 2. 3. Rob. Ceteri
λευρὸν γὰρ οἶμον
, praeter Vit. in quo est
εὐρὺν
, superscripto
οι
. G.
λευρὸν
in litura, quum prius
λευρὰν
scriptum fuisset. Euripides Alc. 838.
ὀρθὴν παρ' οἶμον, ἣ ἐπὶ Λάρισσαν φέρει
. Praetuli ut exquisitius femininum, ad quod etiam
λευρὸν
ducere videtur.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-444
ψαίρει:
ψαίρει
M. G. et ex correctione Vit. probatum Turnebo, Iensio Lect. Luc. p. 393. Valckenario ad Phoen. 1399.
ψαύει
ante corr. Vit. aliique et Ald.
ψαύει
Lips. Aug. aliique et Rob.
ψαύει
, superscripto
ψαίρει
et addito
γρ. ψαίρει
Par. B.
397.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-445
τετρασκελὴς:
τετρασχελής
Lips.
397.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-446
δέ τἂν:
δέ τ' ἄν
M. G. Cantabr. 1. Vulgo
δέ τ' ἄν
. Blomfieldius recte
δέ τἂν
.
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-447
κάμψειεν:
κάμψειε
G. Vit.
κάμψει
Lips. Aug. etsi glossa est in Lips.
κλίνειε
.
399.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-448
στένω σε τᾶς: Affert primum huius carminis versum scholiastes Aristophanis ad Vesp. 270. ut stasimi, et profecto aptissime, quum πάροδος chori quae dicitur non a stantibus in orchestra, sed sedentibus in curru alato sit cantata. Schol.
τὸ στάσιμον ᾄδει ὁ χορὸς ἐπὶ τῆς γῆς κατεληλυθώς
.
στένω σε τᾶς
, super
ă
adscripto
η
, Μ.
στένω σε τὰς
G. Vit. Aug. Ald.
στένωσις τὰς
Lips.
400-401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-449
δ᾽ εἰβομένα: Libri omnes
δακρυσίστακτον δ'
, praeter Bess. in quo
τ'
est, et Lips. Aug. qui
δακρυσίστατον δ'
habent. Tum
ῥαδινῶν (ῥαδηνῶν G.) λειβομένα
M. G. Lips. Aug. et ceteri plerique. Idem fuit in Vit. sed a prima manu in
ῥαδινὸν λ.
mutatum est.
ῥαδινὸν λειβομένα
aliquot codices et Ald. Rob. Εt
ῥαδινόν
quidem potest videri verum esse, ut Aeschylus expresserit
τέρε δάκρυον
. Vt stropham antistrophae exaequaret Heathius scripsit
δακρυσίστακτον ἀπ᾿ ὄσσων ῥαδινῶν ῥέος παρειάν
, omissis
δέ
et
λειβομένα
. Sed particula abesse non potest, nem que
λειβομένα
delendum est, sed excidit aliquid in antistropha. Quare deleta post
δακρυσίστακτον
particula ex
λειβομένα
feci
δ᾽ εἰβομένα
. Sophocles Ant. 527.
φιλάδελφα κάτω δάκρυ εἰβομένη
.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-450
νοτίοις:
νωτίοις
ante correctionem M.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-451
ἔτεγξα:
ἔτεγξα
libri praeter Par. A. qui
ἔτεγξε
habet. Coniecerat ita Heathius, receperunt Brunckius, Porsonus, alii. At ne eiecto quidem
εἰβομένα
opus erat
ἔτεγξε
scribi.
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-452
παγαῖς:
πηγαῖς
M. Lips. aliique.
παγαῖς
G. Vit.
403-404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-453
τάδε· Ζεὺς δ᾽:
τάδε. Ζεὺς γὰρ ἰδίοις
Vind. 2. Ceteri codices et Ald.
τάδε Ζεὺς ἰδίοις
, nisi quod quidam ut Vit. post
τάδε
interpungunt, in quo codice supra scriptum
ὁ γάρ
. Verissima Robortelli scriptura
τάδε, Ζεὺς δ᾽ ἰδίοις
.
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-454
κρατύνων:
κρατύνει
Vind. 1. 3. et in litura, quum antea
κρατύνων
fuisset, G.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-455
ὑπερήφανον:
ὑπερήφανος
ante correctionem M.
405-406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-456
θεοῖς τοῖς πάρος:
θεοῖς τοῖς πάρος
M. G. Vit. et cum plerisque codd. Rob.
τοῖς πάρος θεοῖς
Lips. aliique nonnulli et Ald.
τοῖς πρὸς θεοῖς
Aug.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-457
ἐνδείκνυσιν:
ἐνδείκνυσιν
G. Arund. Par. L.
ἐνδεικνύειν
Μ.
ἐνδεικνύει
Par. D.
δεικνύει
Vit. et pauci alii.
δείκνυσιν
Lips. Aug. aliique et edd. vett.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-458
αἰχμάν:
αἰχμήν
M. G. Vit.
αἰχμάν
Lips.
408-409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-459
μεγαλοσχήμονά τ' ἀρχαιοπρεπῆ δακρυχέει στένουσα: Libri
μεγαλοσχήμονα τ' ἀρχαιοπρεπῆ
, nisi quod Vind. 2. 3. 4.
τε
plene scriptum habent, Aug. autem
μεγαλοσχήμον τ' ἀρχαιοπρεπή
. Sola Aldina
μεγαλοσχήμων ἀπ' ἀρχαιοπρεπή
. Tum
στένωσι
, super
ο
addito
υ
, Μ.
στένουσι
G. Vit. aliique pauci et Rob.
στένουσα
Lips. Aug. aliique et Ald.
στένουσαν
Par. E. Agnoscunt
στένουσι
scholiastae. At sic tam languida fit oratio, ut plane indigna sit Aeschylo. Itaque vix dubitari posse videtur quin
στένουσι
correctori debeatur, qui
στένουσα
construi non posse animadverteret. Sed stropha monstrat post
ἀρχαιοπρεπή
excidisse verbum, quod videtur
δακρυχέει
fuisse,
409.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-460
τὴν σὰν:
τῶν σῶν
G. Vit. Ald.
τὰν σὰν
Rob.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-461
τε:
τε
omittunt Lips. Aug. Bess. Ald.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-462
τιμάν:
τιμᾶν
ante corr. M.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-463
ὁπόσοι:
ὅποσοι
G. et aliquot alii.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-464
413.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-465
σοῖς:
σοῖς
M. G. Vit. Lips. Aug.
σοισι
pauci codices.
414.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-466
θνητοί:
θνατοί
Μ. G. Ceteri
θνητοί
.
416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-467
μάχαις:
μάχας
M. aliique.
μάχαν
Rob.
μάχης
Lips. Aug. Ald.
μάχαις
G. Vit. et multi alii. Hoc tenui. Sophocles Ai. 365.
τὸν ἐν δαίοις ἄτρεστον μάχαις
.
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-468
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-469
418.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-470
τόπον:
τόπον
M. Vit. aliique et Rob.
πόρον
G. Lips. Aug. aliique.
τόπον πόρον
Ald. Restituit
τόπον
Porsonus, vocabulum tragicis tritissimum.
420.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-471
Σαρματᾶν:
Ἀραβίας
M. G. Vit. et plerique.
Ἀρσαβίας
Lips. et pauci. Tum
ἄνθος
Ald.
ἄνθος
M. G. Vit. Lips. Aug. et cum ceteris plerisque Rob. I. H. Vossius in Geographia vet. p. XVIII. non opus esse ait ut exclamemus quod Plautinus Charmides in Trinummo IV. 2.89. dicenti
omnium primum in Pontum advecti ad Arabiam terram sumus
respondet,
an etiam Arabia est in Ponto?
Collocasse enim Aeschylum Arabiam in vicinia Caucasi. At si Euripides in Bacchis v. 16. sciebat ubi sita esset Arabia, respondere licebit quod Charmidae isti respondetur,
est: non illaec ubi tus gignitur, sed ubi absinthium fit atque cunila gallinacea
. Laborarunt jam veteres interpretes in quaerenda ratione qua Arabiam Scythiae admoverent: qui quum ei rei Troglodytas adhibuerunt, gravi errore, quem Casaubonus ad Strabonem p. 506. notavit, Troglodytas qui ad sinum Arabicum incolebant, de quibus Strabo in principio libri XVII. exposuit, confuderunt cum illis quorum sedes fuit inter Caucasum et paludem Maeotidem, de quibus idem Strabo refert libro XI. p. 506. quem locum spectarunt scholiastae. Praeter hos alii fuere Troglodytae ad Istrum circa Tomos, de quibus dixit Strabo libro VII. p. 318. Elmsleius cum Butlero latius patere visum antiquis esse nomen Arabiae et Aeschylum nihilo peritiorem geographiae Shakespeario fuisse censebat. Profecto ita est in iis locis qui ubi terrarum siti essent nemo tum accurate sciebat. At id non potest cadere in Arabiam, cuius nomen usque ad Caucasum porrigi credere relinquendum Welckero in Trilogia p. 20. et Bothio. Apertum est autem Aeschylum de noto claroque populo loqui, qui vel ad Caucasum vel in ipso Caucaso habitet. Nam quod sequitur,
ὑψίκρημνον θ' οἱ πόλισμα Καυκάσου πέλας νέμονται
, non solum metri indicio sine
τε
copula scribendum est, sed etiam propter ipsam sententiam. Ineptissima esset enim gentis commemoratio, cuius nomen, quo in genere sibi placent tragici, taceretur, et tamen illa vocaretur
δάϊος στρατός, ὀξυπρώροισι βρέμων ἐν αἰχμαῖς
. Hinc non puto dubitari posse quin Sarmatas dixerit Aeschylus scripseritque
Σαρματᾶν τ᾽ ἄρειον ἄνθος
. In hos enim plane quadrat tota illa descriptio: sed nomen iam perantiquo tempore obscuratum fuisse oportet, ut ex superstitibus litterarum vestigiis
Ἀραβίας
eruerent librarii. Simillimi ipsis etiam verbis versus sunt Dionysii periegetae 652. seqq.
421.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-472
ὑψίκρημνον οἳ:
ὑψίκρημνονθ' οἳ
Μ.
ὑψίκριμνον θ᾽ οἳ
Lips.
ὑψίκρημνον τ' οἳ
Ald.
ὑψίκρημνον θ' οἳ
ceteri. Delendam esse copulam viderunt Bothius atque Elmsleius.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-473
νέμονται:
νέμουσι
Μ. (si recte adnotatum est et Vit. paucique alii. Ceteri libri
νέμονται
, quod praestat non aliam ob caussam, quam quod gravior spondeus fit diphthongo, quam si
νέμουσιν
scribitur: nam in strophico versu est
οἳ γᾶς
.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-474
Καυκάσου πύλας: Sed
Καυκάσου πέλας
, quod libri habent, non puto scripsisse Aeschylum. Primum enim ipsa verba videntur aliquid vitii prodere. Nam
πόλισμα
, quod
ὑψίκρημνον
dicatur, in Caucaso potius ipso quam in vicinia Caucasi situm, esse intelligitur. Deinde tam apposite convenit haec descriptio portis Caucasiis, ut sponte se offerat apta loco scriptura,
Καυκάσου πύλας
. Plinius H. N. VI. 12.
ab his sunt portae Caucasiae, magno errore multis Caspiae dictae, ingens naturae opus montibus interruptis repente, ubi fores obditae ferratis trabibus, subter medias amne diri odoris fluente citraque in rupe castello, quod vocatur Cumania, communito ad arcendas transitu gentes innumeras, ibi loci, terrarum orbe portis discluso, ex adverso maxime Harmastis oppidi Iberum
. De iisdem, etsi nomine non appellans, Strabo XI. p. 500.
ἐκ δὲ τῶν πρὸς ἄρκτον νομάδων ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας ἀνάβασις χαλεπή· καὶ μετὰ ταύτην ποταμία στενὴ ἐπὶ τοῦ Ἀράγου ποταμοῦ τεττάρων ἡμερῶν ὁδὸν ἔχουσα ἐφ᾽ ἕνα· φρουρεῖ δὲ τὸ πέρας τῆς ὁδοῦ τεῖχος δύςμαχον
. Ptolemaeus has
Σαρματικὰς πύλας
appellavit. Denique vero etiam Lucianus videtur
Καυκάσου πύλας
legisse, quas ille quidem eo errore quem Plinius notavit Caspias dixit, quum scripsit in Prometheo cap. 4.
σὺ δέ, στωμύλος γὰρ εἶ καὶ δικανικός, ἀπολόγησαι ὑπὲρ αὐτοῦ, ὡς δικαίαν τὴν ψῆφον ἔθετο ἀνεσταυρῶσθαί με πλησίον τῶν Κασπίων τούτων πυλῶν ἐπὶ τοῦ Καυκάσου, οἴκτιστον θέαμα πᾶσι Σκύθαις
.
423.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-475
ὀξυπρώροισι:
ὀξυπόροισι
Lips. Aug.
425.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-476
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις:
μόνον δὴ πρόσθεν
M. Vit. Lips. Aug. aliique et Rob.
μόνον
omissum in G. sed in margine ante
δὴ
suppletum.
μόνον δὲ πρόσθεν
Ven. 2. Vind. 1. 3.
σου
post
πρόσθεν
addunt Par. B. Ox. Ald. Tum
ἄλλον ἐν πόνοις
Μ. aliique et Rob.
ἄλλων
Vit. Aug. aliique et Ald.
ἄλλον
in
ἄλλων
a sec. manu mutatum G.
ἄλλον
, superscripto
ων
, Lips.
ἄλλων
, superscripto
ἄλλον
et
γρ. πρόσθεν ἄλλον
, Par. B. Delendum esse
ἄλλων
vel
ἄλλον
adnotatio scholiastarum
ἢ σοῦ ἢ τῶν ἄλλων
docet. Scribendum est
μόνον δὲ πρόσθεν ἐν πόνοις
. Antistrophica enim haec sunt.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-477
ἀδαμαντοδέτοις:
ἀδαμαντοδέτοις
Colb. 1. Ceteri libri
ἀκαμαντοδέτοις
, quod iam Stanleius corrigendum esse vidit. Inepta et ipsa secum pugnans vox est
ἀκαμαντοδέτοις
, nec dubium quin Aeschylus ut supra v. 148.
ἀδαμαντοδέτοις
, sed alio significatu, scripserit. Illic enim proprie eo vocabulo usus est, hic nihil nisi invictam necessitatem dixit. Ita Dionysii tyranni dominatus
ἀδάμαντι δεδεμένος
dicebatur, de quo Kuhnius et Perizonius ad Aeliani V. H. VI. 12. Ita Pindarus Pyth. IV. 125.
τίς δὲ κίνδυνος κρατεροῖς ἀδάμαντος δῆσεν ἅλοις
, commemoratus inter alia ab Rittershusio ad Oppiani Cyneg. III. 240. Eodem pertinet illud in oraculo, apud Herodotum VII. 141.
σοὶ δὲ τόδ᾽ αὐτις ἔπος ἐρέω, ἀδάμαντι πελάσσας
.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-478
Τιτᾶνα λύμαις:
τιτᾶν ἀλύμαις
Vit.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-479
ἐςειδόμαν:
εἰσιδόμαν
, superscripto
ην
, Vit. Lips.
εἰσιδόμην
Vind. 4. Ald. Rob.
εἰσιδόμαν
ceteri.
εἰςειδόμαν
scribendum esse antistropha monstrat.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-480
θεῶν:
θεὸν
M. G. Par. L. Rob.
θεόν
, superscripto
ῶν
, Bess.
θεῶν
ceteri.
428-430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-481
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει:
ἄτλανθ᾽ ὡς
Μ.
ἄτλανθ' ὃς
ceteri, praeter Vit. Ald. qui divisim
ἄτλαν θ' ὃς
habent, ex inepta recentioris scholiastae sententia, qui
Τιτάνα
Typhonem intelligens accusativum esse volebat
Ἄτλαν
. Scilicet Tzetzes ad Hesiodi O. et D. 381.
Ἄτλας, Ἄτλα
declinari propter
Ἀτλαγενέων
affirmavit: quam sapientiam notavit Lobeckius ad Phryn. p. 669. Nihil ad illam declinationem tuendam confert vocativus
Ἄτλα
, quem a Graecis acceptum in hoc Ovidii Metam. IV. 643. videmus,
tempus, Atla, veniet
: cui par est apud Homerum
Πουλυδάμα
. Sed tamen indulserunt sibi interdum poetae huiusmodi mutationes formarum: unde apud Choeroboscum ad Theodosii canones in Bekkeri Anecd. p. 1183. legimus
καὶ λέγουσιν οἱ ποιηταὶ πολλάκις ὁ Αἴας τοῦ Δία καὶ ὁ Δρύας τοῦ Δρύα καὶ ὁ Θόας τοῦ Θόα, ὡς παρ' Ἡσιόδῳ “ἡ δὲ Θόαν τέκεν υἱόν,” καὶ παρ' Ἀλκαίῳ “Αἴαν τὸν ἄριστον.” οἱ γὰρ ποιηταὶ μέτρῳ δουλεύοντες πολλάκις διὰ τὴν ἀνάγκην τοῦ μέτρου παραβαίνουσι τὸν κάνονα
. Hesiodus quidem scribere poterat, et scripsit fortasse,
ἣ δὲ Θόαντ' ἔτεχ' υἱόν
. Alcaei versum integrum habet Hephaestio p. 61. Gaisf.
Κρονίδα βασιλῆος γένος, Αἴαν, τὸν ἄριστον πέδ Αχιλλέα
. Hic, ubi nulla metri necessitas cogebat, mirabilis est versus quem Dindorfius dedit,
εἰςιδόμαν θεὸν Ἄτλαν ὃς αἰὲν
Post
Ἄτλανθ᾿ ὃς
omnes libri
αἰέν
. Tum
ὑπείροσχον
Lips.
ὑπείοέχον
Par. C. Ceteri libri
ὑπείροχον
, praeter Vit. in quo recte scriptum est
ὑπέροχον
. Libri
σθένος κραταιὸν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστενάζει
, nisi quod
κρατεὸν
et
πῶλον
G. habet, Robortellus autem
ὑποβαστάζει
. Nihil hoc est nisi interpretatio verae scripturae
ὑποστεγάζει
, quae a me in dissertationis de differentia prosae et poeticae orationis parte prima p. 33. sive in Opusc. vol. I. p. 114. proposita effugit editorum praeter Dindorfium notitiam. In Vit. ad
ὑποστενάζει
superscriptum
βαστάζει
. Hesychius
στέγει, κρύπτει, συνέχει, βαστάζει, ὑπομένει
. Suidas in v.
στέγει, καὶ στεγόντων, ἀνεχόντων, βασταζόντων
. Atqui
στεγάζω
idem est quod
στέγω
. Totum locum, in quo emendando et alii et ego (veluti in Opusc. VII. p. 255.) varie laboravimus, nunc restituisse mihi videor. Et illud quidem Reisigius recte vidit,
σθένος
non potuisse de caelo dici, scribique, ex parte recte, voluit
Ἄτλαντος αἰὲν ὑπείροχον σθένος
. Deinde illud
οὐράνιόν τε πόλον
referri apparet ad aliquam terrae commemorationem, quemadmodum v. 351. Atlas dictus est
κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς ὤμοις ἐρείδων
. Perturbati sunt strophae postremi versus eo quod
ὃς αἰέν
, non recte illud scriptum, in alienum locum venit. Scripsi
Ἄτλαντος ὑπέροχον σθένος κραταιόν, ὃς γᾶν οὐράνιόν τε πόλον νώτοις ὑποστεγάζει
.
432.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-482
NA: Excidisse versum stropha docet.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-483
ξυμπίτνων:
ξυμπίτνων
sic M.
ξυμπιτνών
, acuto qui in media syllaba fuerat expuncto, Vit.
ξυμπίπτων
Cantabr. 1. Ven. 2. Vind. 3. et pro varia lectione Par. Β.
ξυμπιτνών
ceteri et in margine Vind. 3.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-484
βυθός:
βαθὺς
(non βαθός) M. Rob. In M. ad
στένει
adscriptum ἀπ᾿ εὐθείας τῆς τὸ
στένος
.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-485
κελαινὸς: Libri
κελαινὸς δ᾽ ἄΐδος
. Delendam esse particulam stropha monstravit.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-486
ὑποβρέμει:
ἀποβρέμει μυχὸς γᾶς
Vit.
ὑποβρέμυχος γᾶς
G.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-487
παγαί θ':
παγαί θ'
(non πηγαὶ δ' aut πηγαί θ') M. Vit. et ceteri plerique ac Rob.
πηγαί θ'
Lips. Aug. aliique et Ald.
πηγαὶ δ᾽
G.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-488
ἁγνορύτων:
ἁγνωρύτων
Μ.
ἁγνωρούτων
Vit.
ἁγνορρήτων
G.
ἁγνηρούτων
Par. F. Ceteri
ἁγνορρύτων
. Emendavit Heathius.
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-489
οἰκτρόν:
πικρόν
pro
οἰκτρόν
Vit. et pauci alii.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-490
μή τοι:
μήτι
G. Vit. cum paucis codicibus et Ald.
μήτοι
ceteri et Rob.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-491
μηδ':
μηδ'
M. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri ut videtur codices.
μήτ'
editiones veteres.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-492
αὐθαδίᾳ:
αὐθαδείᾳ
G.
ἀθυμίᾳ
Vit. Par. C.
αὐθαδίᾳ
supra adscriptum in Vit.
439.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-493
προςσελούμενον:
προσηλούμενον
, super
η
a sec. manu adscripto
ε
, Μ.
προσηλούμενον
G. Par. G. D. F. N. Vind. 3. Cantabr. 1. 2. et pro varia lectione Par. Β.
προσελούμενον
Vit. Lips. Aug. Par. B. Vind. 1. 2. 4. Ald. Rob.
προσσελλούμενον
Ven. 3.
προσσελλούμενον
Turnebus, qui has scripturas adnotavit,
προσηλούμενον
et
προσεούμενον
. Brunckius ex Dawesii sententia in Misc. crit. p. 163.
προςἑλούμενον
. Porsonus, ut antea Askewius voluerat,
προσσελούμενον
, quod plerique receperunt. Ex Kiddii adnotatis ad Dawesii librum p. 295. cognovimus Bentleium, quod in uno codice Stobaei
προηγελοῦμεν
et apud Hesychium
προυγελεῖν
invenerat,
προϋγελούμενον
veram esse lectionem pronuntiasse. Mirae illae et inauditae formae
προυγελεῖν
et
προσελεῖν
qua radice ortae sint, qua analogia defendi possint, qua significationis derivatione commendentur, altum et apud ipsos et apud eorum pedisequos silentium. Solus, quod sciam, Buttmannus perplexam quandam viam in Lexilogi vol. II. p. 159. init, ut adhibita littera Aeolica et
προηγελεῖν
et
προυσελεῖν
tueretur, dirimi litem ratus Creticis
πρείους, πείγιστος, πρεινήϊον, πρειγευτής
ex
πρέσβυς
deflexis. De his Creticis copiose disseruit Valckenarius ad Theocriti Adoniazusas p. 319. seq. At haec non videntur comparari posse cum isto
προηγελεῖν
vel
προυσελεῖν
. Quod verbum etsi, quia rarissimum est, videri potest peregrinum esse, tamen nisi ostendatur et qui Doriensium
προυγελεῖν
usurpaverint et Attici quomodo id in multo magis mirabilem formam
προυσελεῖν
mutaverint, suspecta potius utraque forma, quam altera alteri praeferenda aut alterutra omnino admittenda censeri debet. Invenitur hoc verbum, quod hodie sciamus, apud duas dumtaxat antiquos scriptores, hoc in Aeschyli versu et apud Aristophanem in Ranis v. 730. Ibi haec leguntur,
τῶν πολιτῶν θ᾽ οὓς μὲν ἴσμεν εὐγενεῖς καὶ σώφρονας ἄνδρας ὄντας, καὶ δικαίους, καὶ καλούς τε καγαθούς, καὶ τραφέντας ἐν παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ, προσελοῦμεν
. Tertium exemplum, in quo recte idem verbum agnovit Lobeckius ad Ai. p. 252. ed. pr. 159. ed. alt. Aeliani est in epistola tertia, sed illud, ut videtur, ex Promethei versu sumptum,
καὶ γὰρ ἂν εἰκότως μοι στενάξαι τὰ τῶν προγόνων ἠρία, εἰ Εὐπειθείδης ὁ Κορυδαλλεὺς ἐμαυτὸν περιοψοίμην προσηλούμενον, καὶ ταῦτα ἀνδραπόδου ἴσως δυεῖν μναῖν ἀξίου
. Videamus nunc de scriptura. Atque apud Aeschylum nullus liber nec
προσσελούμενον
nec
προγελούμενον
praebet. Apud Aristophanem autem liber Ravennas
προυσελοῦμεν
. Ceteri libri, in quibus Venetus est, non minoris ille quam Ravennas auctoritatis,
προσελοῦμεν
, in duobus, quos Dobraeus contulit, alterum
σ
supra scriptum est. Etiam Suidas
προσελοῦμεν
habet. Sed apud Stobaeum XLIII. 28. ubi Aristophanis versus leguntur, codex N. non A. quem Grotius nominat, in quo libro non legitur iste locus, et editio princeps habent
προηγελοῦμεν
. Hesychius
προϋγελεῖν, προπηλακίζειν, ὑβρίζειν
. Sed idem etiam
προσέλει, προπηλακίζει
. Incertum est pertineatne huc quod apud eundem sic scriptum legitur,
προσελα, προύτελα, προτελεῖ
. Tum in Etym. Μ. in v.
προσέληνοι
p. 690, 12.
προυσελλεῖν λέγουσι τὸ ὑβρίζειν. καὶ οἱ Ἀρκάδες, ἐπειδὴ λοιδορητικοί εἰσιν. οὕτως ἐν ὑπομνήματι Προμηθέως δεσμώτου
. Ex eodem fonte haustum est scholion cod. M. ad Aeschyli versum,
ὑβριζόμενον. ὅθεν καὶ Ἀρκάδες προσέληνοι. ὑβρισταὶ γὰρ μέμψιν ἀνθρώπων ἔχων
. Similiter scholia aliorum codicum. Tzetzes ad Lycophr. 482. de Arcadibus
ἢ ὅτι προσέληνοι οἱ ὑβρισταὶ λέγονται. προσελεῖν γὰρ τὸ ὑβρίζειν
. Sic etiam repetens illa Favorinus. Et idem
προσελεῖν τὸ ὑβρίζειν κατὰ Ἀρκάδας· ἐπειδὴ οἱ Ἀρκάδες λοιδορητικοί εἰσιν. Ἀριστοφάνης “ἐν ταῖς παλαίστραις καὶ χοροῖς καὶ μουσικῇ προσελοῦμεν.”
Hinc in Tzetzae Chil. I. 882. et IV. 813. quibus in locis
προσελοῦν
legebatur,
προσελεῖν
restituit Kiesslingius. Viroque loco Tzetzes dicit
τὸ γὰρ ὑβρίζειν προσελεῖν καλεῖται παρ' Ἀρκάσιν
, nisi quod in priore, fortasse per errorem,
παρ' ἑτέροις
legitur. Eadem forma in scholiis Aristophanis, quae hoc verbum Atticis tribuunt. Tam multis testibus
προσελεῖν
, tam paucis
προϋσελεῖν
et
προυγελεῖν
cognitum habemus. Et quis, si hoc verbum
προυγελεῖν
vel
προυσελεῖν
fuisset, a
προσελήνοις
illud repetivisset Arcadibus? Mihi quidem sapientior fuisse videtur Dobraeus, qui in addendis ad Aristophanica p. (124) et
υ
et
υγ
ex illa litterarum forma ortum esse iudicavit, qua in codicibus
σσ
scribi solet. Haec et in forma verbi et in significatione explicanda aptissima est et minimae obscuritatis ratio. Namque ut a
τέλλειν τελεῖν
, sic a
σέλλειν σελεῖν
est deductum.
Σέλλειν
autem, cognatum illud cum
εἴλειν, ἔλλειν
, quod
ὁρμᾶν
significaret, commemoravit Eustathius p. 1041, 29. 32. et ex eo Favorinus in v.
ξυσσέλμοιο νηός
. Videtur id proprie crispantem motum, quo aliquid rotatur, iactatur, vibratur, notasse. Inde
σόλος
, eodem loco memoratus Eustathio, ut a
δικεῖν δίσκος
. Inde
σέλας, σελήνη, σέλμα, Σελλήεις
et aliquot alia nomina. Nisi fallor, pertinet huc etiam
σελλίζειν
. Hesychius
σελλίζεσθαι, ψελλίζεσθαι. τινὲς δέ, σελλίζει, ἀλαζονεύει
. Id verbum grammatici a quodam Sello repetunt, quem vereor ne ipsi finxerint, quoniam Aeschinem quendam ab Aristophane in Vespis v. 325. et 1243.
τὸν Σελλοῦ
et v. 459.
τὸν Σελλαρτίου
appellatum videbant. At non Sellus, sed Aeschines propter vanitatis insolentiam famosus erat: quare istiusmodi feroces iactatores
αἰσχινίζειν
potius quam
σελλίζειν
essent dicti. Hinc colligi posse videtur Aeschinem istum non quod patrem haberet Sellum, sed quod temere gloriosus esset,
τὸν σελλοῦ
, i. e. iactatoris filium, vulgo esse appellatum: quam appellationem propter eandem caussam Aristophanes etiam ad Amynian transtulit, in eadem illum fabula v. 1267.
Ἀμυνίαν τὸν σελλοῦ
vocans. Ac titubant, eoque confirmant suspicionem nostram scholiastae, quos non mirandum est Sellum istum patrem putasse Aeschinis, quia qui illi pater fuerit non est proditum. Scholiastes Aristophanis ad Av. 824. de Aeschine
καὶ οὗτος πένης, θρυπτόμενος καὶ αὐτὸς ἐπὶ πλούτῳ καὶ λέγων ἑαυτὸν πλούσιον. ἦν δὲ Αἰσχίνης Σελλοῦ. ἔλεγον δὲ ἐκ μεταφορᾶς τοὺς τοιούτους σελλούς. καὶ τὸ ἀλαζονεύεσθαι δὲ σελλίζειν
. Qui eadem habet Suidas in
Θεαγένους χρήματα
, apud eum scriptum est
ἦν δὲ Αἰσχίνης σέλλος
. Scholiastes ad Vesp. 1259.
κομήτης ὁ Ἀμυνίας, Προνάπου υἱός. ὁ γὰρ Σέλλος οὐκ ἦν αὐτοῦ πατήρ, ἀλλ᾽ Αἰσχίνου. ἵνα οὖν καὶ τὸν Ἀμυνίαν καὶ τὸν Αἰσχίνην κωμωδήσῃ ὡς πένητας, τοῦτο εἶπεν
· et paullo post
Σέλλου δὲ εἶπεν, ἐπειδὴ πένης Αἰσχίνης ὁ Σέλλου
. Hesychius
σεσσελλίσαι. Φρύνιχος ἐν Κρονίῳ ἄγαμαι Διονύσου στόματος, ὡς στελλίσαι κεκομμένα πολλάκις
. Αἰσχίνης τις ὑπῆρχε Σέλλου καλούμενος, ἀλάζων καὶ ἐν τῷ διαλέγεσθαι καὶ ἐν τῷ προςποιεῖσθαι πλουτεῖν, πενόμενος καθ᾽ ὑπερβολήν, ὡς τοὺς παραπλησίους οὕτω καλεῖσθαι. Corrigendum puto Φρύνιχος ἐν Κρόνῳ
ἄγαμαι, Διονῦ, σοῦ στόματος, ὡς σεσέλλισαι· καὶ κωμικοὶ πολλάκις
. Neque non huc referendum, quod idem Hesychius habet,
σελληγορεῖ, εὐχερείας ἀναφώνημα
. Scribe
εὐχερείας ἀναφωνεῖ
, i. e. temeritates loquitur. Cognatum cum
προςσελεῖν
esse
σίλλος
iam ab aliis observatum est, quod nomen ipsum quoque ab
εἴλλειν
et
ἴλλειν
habet originem, recteque, ut opinor, Valckenarius ad fragmenta Callimachi p. 282. etiam
ἕλλετε
, quod in fr. 292. pro
ἔρρετε
dictum tradidit Eustathius p. 756, 37. non ille tamen Heraclide auctore, ut Hemsterhusius ad fr. 121. ait, ex eadem radice natum suspicabatur. Ex his quae disputavi apparebit cur in Aeschyli versu scripserim
προςσελούμενον
.
440.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-494
440.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-495
τοῖς νέοις:
τοῖς νέοις
supra versum scriptum in Lips. omissum in Aug.
441.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-496
442.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-497
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-498
τἄν βροτοῖς:
γρ. τἀμβροτοῖς
Par. B.
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-499
πήματα: Pro
πήματα
, quod omnes libri habent, Brunckius
πταίσματα
posuit, quia in Par. Β. minutissimis litteris inter versus scriptum est
πταίσματα ἃ εἶχον προτοῦ, κατ᾽ εἰρωνείαν
. At illud
κατ᾽ εἰρωνείαν
ad
πήματα
spectat,
πταίσματα
autem, quae manifesta interpretatio est, etiam numeros corrumpit. Comparari potest Euripidis hoc in Heracl. 962.
χρὴ γὰρ οὐχ ἅπαξ θνήσκειν σε, πολλὰ πήματ' ἐξειργασμένον
.
444.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-500
ἀκούσαθ':
ἀκούσασθ'
Lips.
444.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-501
ὥς σφας:
ὥσφας
, deleto qui in altera syllaba erat accentu, Μ.
ὡς σφὰς
Lips. Ald. Rob. Turn. et ex correctione primae manus Vit. in quo antea erat
ὡς σφᾶς
, ut inde a Victorio scribitur. Scribendum erat
ὡς σφας
. V. ad Soph. Oed. Col. 486.
445.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-502
ἐπηβόλους:
ἐπηβόλους
M. Vit. Aug.
ἐπιβόλους
G. et ante corr. Lips. Commemoratur
φρενῶν ἐπήβολος
non addito auctoris nomine ab Eustathio p. 625, 37.
450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-503
ἀλίγκιοι: Margo ed. Ald. apud Morellium
γρ. ἀλίγκιον
. Nullo in libro haec scriptura est, sed fuit in Vit. in quo tamen correcta est.
450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-504
χρόνον:
χρόνον
Lips. Aug. Ald. Rob.
βίον
adscripto
χρόνον
Vit. Par. B.
βίον
Μ. G. et ceteri.
452.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-505
προςείλους:
προσήλους
G. aliique et Ald. Rob.
προσήλους
, superscripto alteri syllabae
ει
, M. Vit. Lips.
προσείλους
codices nonnulli et Turn. V. Etym. Μ. in
πρόςειλος οἰκία
p. 690, 15. et Olearium ad Philostr. p. 69. ac Dawesium Misc. crit. p. 269.
452.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-506
ἦσαν:
ᾔσαν
Μ.
ἦσαν
G. Aug. aliique.
ἦσαν
, supra scripto
ι
, Lips.
εἶσαν
Vit. a correctore.
σαν
codices nonnulli et edd. vett.
ἦσαν
scribendum esse monuerat Piersonus in addendis ad p. 174. notarum in Moerin.
453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-507
ἔναιον:
ἔναγον
a pr. manu habuisse videtur M.
ἔνναιον
Aug.
453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-508
ἀήσυροι:
Ζήσυροι
M. a pr. manu et Turn.
ἀείσυρος
Cantabr. 1.
ἀήσυροι
M. a recentiore manu et ceteri. In Par. A. B.
η
superscriptum. Eustathius p. 1500, 27. de vocabulo
ἁλιαής
disserens,
γίνεται δὲ παρὰ τὴν ἅλα καὶ τὸ ἄω τὸ πνέω· ἐξ οὗ — ἀήτης ἐπὶ ἀνέμου, καὶ ἀήσυρον κατὰ τοὺς παλαιοὺς τὸ κούφον, ὅθεν καὶ “Ζήσυροι μύρμηκες” παρὰ Αἰσχύλῳ
. Idem p. 1547, 20.
ἐκ δὲ τοῦ ῥηθέντος ἄω καὶ ἀήσυρον τὸ κοῦφον· ὅθεν καὶ παρ' Αἰσχύλῳ “μύρμηκες ἀήσυροι.”
455-459.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-509
NA: Versus 455–461. affert Achilles Tatius in Isagoge ad Aratum, versus 455–460. Stobaeus Ecl. phys. I. 2. hic quidem v. 455. servans Aeschyli librorum scripturam; sed apud Achillem Tatium est
οὐκ ἦν γὰρ αὐτοῖς
.
457.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-510
458.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-511
458.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-512
ἀντολὰς:
ἀνατολὰς
G. Vit.
459.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-513
δύσεις: Libri Aeschyli omnes cum Achille Tatio
δύσεις
, nisi quod in Par. C.
δύσης
est, superscripto
ει
. Sed Stobaeus
ὁδούς
. Et hoc quidem olim in Observationibus criticis p. 18. praeferendum iudicavi, quia occasus siderum neque omnino cur difficiles observatu dicantur, neque cur difficiliores quam ortus, perspici possit, quod contra id recte de meatu eorum praedicetur. Quod Wellauerus conquestus est, constringi sic artioribus vinculis sermonem poeticum, praetereaque antecedens
ἀντολάς
postulare
δύσεις
, per se cadit, quia quae hic facta est distinctio aperte non poeticae dictionis est, sed accuratae demonstrationis, tantumque abest ut propter ortus commemorandi sint occasus, ut quo facilius ortuum appellatio animum ad occasuum cogitationem advertit, eo proclivius fuerit librariis
δύσεις
scribere. Ac valde sibi placere
ὁδούς
Dobraeus quoque, vir non hebetis iudicii, professus est in Aristophanicis p. (54). Sed tamen ne
ὁδούς
quidem satis aptum est, siquidem ortu siderum cognito non admodum difficile erat meatus explorare. Multo magis hic memoranda erat natura et vis ac potestas siderum, quae quod alia in aliis est, recte dicitur difficilis esse ad diiudicandum. Quare
δύσεις
posui, quod apparet quam facile, ortus mentione praegressa, in
δύσεις
potuerit mutari.
460.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-514
σοφισμάτων:
νοσφισμάτων
, non
νοφισμάτων
, M. in cuius margine recentior manus
σοφισ
adscripsit. Commemorat
νοσφισμάτων
scholion, quod non habet M.
γράφεται καὶ νοσφισμάτων. καὶ γάρ τις μέτρον γινώσκων τῶν πραγμάτων αὑτοῦ οὔποτε τοῦ εἰκότος ἐκπέσοι
. Apud Stobaeum Ecl. phys. 1. 2. est
ἀριθμὸν εὑρὼν ἔξοχον σοφισμάτων βίον διώκησ᾽ ὄντα πρὶν πεφυρμένον θηρσίν θ' ὅμοιον· πρῶτα μὲν τὸν πάνσοφον ἀριθμὸν εὕρην ἔξοχον σοφισμάτων
. Quae ad Euripidis Palamedem pertinuisse videntur. Illud mirum est, quod scholiastes Aristidis p. 273. ed. Fromm. p. 702, 30. ed. Dind. ubi haec ipsa Palamedis verba in mente habuit Aristides, adnotavit,
τοῦτο ἐν Αἰσχύλῳ Προμηθεὺς λέγει περὶ τοῦ ἀνθρωπείου γένους
. In florilegio Stobaei LXXXI. 1. afferuntur versus 460-462.
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-515
τε:
πρῶτος
apud Stobaeum, et sic Porsonus scribi iubebat.
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-516
συνθέσεις:
γραμμάτων δὲ σύνθεσιν
apud Stobaeum legitur.
γραμμάτων συνθέσεις
G.
γραμμάτων τε συνθέσεις
ceteri libri Aeschyli omnes, et
συνθέσεις
etiam Stobaei codex A.
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-517
NA: Adnotatio ΩΣ et ΟΥΣiou in Crameri Anecd. Ox. IV. p. 318, 19.
Αἰσχύλος δὲ Προμηθέα φησὶν εἰρηκέναι ταῦτα
.
462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-518
μνήμην ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην:
μνήμην ἁπάντων
Μ.
θ
supra addito post primam vocem a recentiore manu.
μνήμην ἁπάντων
etiam Stobaeus.
μνήμην τ᾽ ἁπάντων
Aug. Ceteri libri omnes
μνήμην θ᾽ ἁπάντων
. Tum
μουσομητὸς
apud Stobaeum est. Denique
ἐργάνην
M. a pr. manu, quae quas amplius litteras addiderat, iis deletis manus admodum recens
ἐργάτιν
scripsit.
ἐργάτιν
Par. B. in quo additum
γρ. μουσομήτορος ἐργάτην
, Bess. et edd. vett.
ἐργάτην
Vit. Lips. Aug. aliique.
ἐργάνῃ
praebuit Stobaeus. Brunckius secutus est Hemsterhusium, qui ad Lucianum vol. I. p. 88. sic scribendum censuit,
γραμμάτων τε σύνθεσιν, μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην
. Recepit
ἐργάνην
Blomfieldius, ut lectionem antiquam, servans ille
μνήμην θ'
, id quod fecerunt etiam quum alii, tum Wellauerus, argutias esse dicens, quibus ea scriptura damnetur. Id ille temere iudicavit. Nam artem memoriae si a Prometheo inventam dixisset Aeschylus, quae ab aequali eius Simonide inventa fertur, aut propter tempora stolidissime confusa ridiculus, aut ineptus propter commemorationem inventi, quod non disciplina aliqua doctrinave contineri, sed naturae beneficio tribui hominibus videretur, ab iis qui hoc iactantem Prometheum audirent esset iudicatus. Hemsterhusii elegantissima est coniectura et profecto optima, nisi quod non opus erat
σύνθεσιν
adsumere,
μνήμης ἁπάντων μουσομήτορ' ἐργάνην
. Nam etsi servari posset
μνήμην
, si sic interpungeretur,
μνήμην ἁπάντων, μουσομήτορ' ἐργάνην
, quod olim defendi in Obs. crit. p. 19. tamen multo aptius et commodius cum aperto genitivo coniungitur
ἐργάνην
, quam si
Μουσῶν
ex
μουσομήτορα
esset intelligendum. Sic etiam Euripides Androm. v. 1014. (987.)
τίνος οὕνεκ' ἄτιμον ὀργάναν χέρα τεκτοσύνας Ἐνυαλίῳ δοριμήστορι προςθέντες τάλαιναν, τάλαιναν μεθεῖτε Τροίαν
. Apertum est autem
ἐργάνην
propterea adsciscendum esse, quia
ἐργάτιν
, in quo personae notatio est, non apte declarando plurali
συνθέσεις
adhiberetur. Nam
ἐργάτης
effectrix est,
ἐργάνη
autem proprie effectionem significat. Apposite comparavit Schützius Livii verba in principio libri sexti,
et rarae per eadem tempora litterae fuere, una custodia fidelis memoriae rerum gestarum
. Eodem modo Euripides in Palamede apud Stobaeum LXXXI. 7. litteras
λύπης φάρμακα
appellavit, imitatus ille Aeschylum.
463.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-519
πρῶτος:
πρώτων
, superscriptis
ος
et
ως
a pr. manu, Vit.
πρώτως
G.
463.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-520
κνώδαλα:
κνώδ
Μ. deletis reliquis litteris, quas recentior manus supplevit.
464.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-521
ζεύγλαισι:
ζεύγλαισι
M. G. et superscripto
η
Vit.
ζεύγλησι
Lips.
Ζεύγλην
alii curvaturam iugi, alii partem eam cui collum iumenti immittitur, vel, quod idem est, lora, quae subiugia ab Latinis vocantur, esse tradunt. Hoc significatu hic dixit Aeschylus et ante eum Homerus Il. XIX. 405.
πᾶσα δὲ χαίτη ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν οἶδας ἵκανεν
. V. scholiastas Homeri et Schefferum de re vehiculari p. 116. seqq. In Etym. M. p. 499. alia commemoratur significatio,
τὸ τοῦ τραχήλου μέρος, καθ᾽ ὃ ὁ ζυγός
.
464.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-522
σώμασίν θ':
σώμασίν θ'
Μ. et pauci alii. Ceteri
σώμασί θ'
. Haec vox iam scholiastis molestiam creavit, qui eam vel ad
δουλεύοντα
referri, ut
ἐπισάττεσθαι
iumenta et
φόρτους ἐπάνω τῶν σωμάτων αἴρειν σκευοφοροῦντα
dicerentur, vel construi cum sequentibus verbis voluerunt hoc modo,
καὶ ὑφ᾽ ἅρματ᾽ ἤγαγον φιληνίους ἵππους, ὅπως ἐν τοῖς σώμασι γένωνται διάδοχοι μεγίστων μοχθημάτων τοῖς θνητοῖς
, quam interpretationem meliorem esse censuerunt. Sic interpunctum in M. a sec. manu et in Vit. atque in editione Garbitii, admiseruntque hanc satis duram constructionem Porsonus eumque secuti recentiores. In Vit. ad
σώμασί θ' ὅπως
superscriptum
ἡνίαις οἱ ἄνθρωποι
. Tan. Faber in epistola 67. partis l. scribendum putabat
σήμασιν
, quo signa virgae motu aliove modo iumentis data intelligerentur. Brunckius insigni audacia
κέντροισιν
posuit. Pauwi
σάγμασιν
in minore editione recepit Schutzius. Fefellit interpretes quod
ζεύγλαισι
et
σώμασιν
ablativorum potestate dicta putarunt, nec viderunt
σώμασιν
non de iumentorum, sed de sessorum qui iumentis inequitant corporibus esse accipiendum. Id ostendunt usitata in hac re verba
σωματηγός
εἰ
σωματηγεῖν
. Eustathius p. 1625, 40. de Aristophane grammatico,
ἀστράβαι δέ, φησίν, οἱ καταμόνας σωματηγοῦντες ἡμίονοι
. Hesychius in v.
ἀστράβη, οἳ δὲ κατὰ τὸ πλεῖστον μὲν τὴν σωματηγὸν ἡμίονον οὕτως ἔλεγον· ἐνίοτε δὲ πάντα ἁπλῶς τὸ σωματηγοῦντα ὑποζύγια
. Εtym. Μ. p. 159, 54.
οἳ δὲ τὴν σωματηγὸν ἡμίονον ἀστράβην λέγουσιν
. Eadem verba in eodem vocabulo habet Suidas.
465.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-523
διάδοχοι:
διάδοχον
M. a pr. manu.
466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-524
γένοινθ':
γένωντ'
Ven. 1. Bess.
γένωνται
Vind. 1. 3.
γένοινθ'
Μ. G. Vit. Lips. Aug. et ceteri libri. Emendavit Dawesius in Misc. crit. p. 268 (481. ed. Kidd.).
466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-525
ὑφ᾽ ἅρμα τ': Libri
ὑφ᾽ ἅρματ'
, praeter Aug. qui
ὑφ᾽ ἅρμα τ'
habet. Sic Turn. et Grotius in Excerptis p. 9. eodemque modo Dawesius quoque et Tyrwhittus emendarunt.
468.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-526
θαλασσόπλαγκτα:
θαλασσόπλακτα
Vit. Lips. et a pr. manu M.
469.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-527
ναυτίλων ὀχήματα:
ναυτιλόχων ὀχήματα
Μ.
470.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-528
ἐξευρὼν:
ἐξεῦρον
Lips. Aug. Ven. 1. Par. E. Bess. Vind. 2. 4. Rob.