Prometheus Bound. Aeschylus. ed. Gottfried Hermann. Lipsiae. 1852.
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
Current edition Experimental
Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (7)
Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 195-398 focus
Χορός
πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,
195
ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι,
οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται:
δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.
Προμηθεύς
ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,
ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.
200
ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου
στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,
οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,
ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν
σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν,
205
ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν
Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,
οὐκ ἠδυνήθην: αἱμύλας δὲ μηχανὰς
ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν
ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν:
210
ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,
τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο
1
προυτεθεσπίκει,
ὡς οὐ κατ᾽ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν
τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου
οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.
κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε
ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα
5
μητέρα
ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220
ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς
κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον
αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ
ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος
κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἀντημείψατο.
6
225
ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι
νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.
ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα
αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230
καθέζετ᾽, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα
ἄλλοισιν ἄλλα, καὶ διεστοιχίζετο
ἀρχήν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον
οὐκ ἔσχεν οὐδέν᾽, ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος
τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235
καὶ τοισίδ᾽ οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.
ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽:
7
ἐξελυσάμην βροτοὺς
τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.
τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,
πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν:
240
θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν
οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς
8
ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.
244
ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
Χορός
σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος
ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245
μόχθοις: ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε
ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τ᾽ ἠλγύνθην
9
κέαρ.
Προμηθεύς
Χορός
μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;
Προμηθεύς
θνητοὺς
12
ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250
Χορός
τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;
Προμηθεύς
τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.
Χορός
μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.
Προμηθεύς
πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.
Χορός
καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ
13
ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255
Προμηθεύς
ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.
Χορός
τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν
Προμηθεύς
αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.
Χορός
οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;
14
Προμηθεύς
οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260
Χορός
δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι
ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν
καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.
265
Προμηθεύς
ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265
ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς
πράσσοντ᾽:
15
ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾽ ἠπιστάμην.
ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι:
θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.
οὐ μήν τι ποιναῖς γ᾽ ᾠόμην τοίαισί με
16
270
κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,
τυχόντ᾽ ἐρήμου τοῦδ᾽ ἀγείτονος πάγου.
καί μοι
17
τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ᾽ ἄχη,
πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας
ἀκούσαθ᾽, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275
πίθεσθέ
18
μοι, πίθεσθε, συμπονήσατε
τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι
19
πλανωμένη
πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.
279
Χορός
οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας
τοῦτο, Προμηθεῦ.
280
καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
θᾶκον προλιποῦσ᾽, αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν
πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ
χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285
Ὠκεανός
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων:
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290
τό τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως
ἐσαναγκάζει,
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.
γνώσει δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ᾽, οὐδὲ μάτην
295
χαριτογλωσσεῖν
20
ἔνι μοι: φέρε γὰρ
σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν:
οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
300
Προμηθεύς
ἔα: τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300
ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305
δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
Ὠκεανός
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους: νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
21
315
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε:
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,
πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325
τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων:
σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.
ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;
332
Προμηθεύς
ζηλῶ σ᾽ ὁθούνεκ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς,
καὶ νῦν ἔασον μηδέ
24
σοι μελησάτω.
πάπταινε δ᾽ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.
Ὠκεανός
πολλῷ γ᾽ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς
ἢ σαυτόν: ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.
ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς μ᾽
27
ἀντισπάσῃς.
αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ
340
δώσειν Δί᾽, ὥστε τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.
343
Προμηθεύς
τὰ μέν σ᾽ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ
28
λήξω ποτέ:
προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ
μηδὲν πόνει: μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν
ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345
ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων:
ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ, τοῦδ᾽ οὕνεκα
θέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.
τείρουσ᾽ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς
31
ἑσπέρους τόπους
350
ἕστηκε κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς
ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.
τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα
ἄντρων ἰδὼν ᾤκτειρα, δάιον τέρας
ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355
Τυφῶνα θοῦρον, πᾶσι δ᾽
32
ἀντέστη θεοῖς,
σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον:
33
ἐξ ὀμμάτων δ᾽ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,
ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ᾽ ἐκπέρσων βίᾳ:
ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360
καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,
ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων
κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς
ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.
καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον
34
δέμας
365
κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου
ἰπούμενος
35
ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο:
κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ
Ἥφαιστος: ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370
τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας:
τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον
καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.
375
χρῄζεις: σεαυτὸν σῷζ᾽ ὅπως ἐπίστασαι:
ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,
ἔς τ᾽ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.
379
Ὠκεανός
οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380
Προμηθεύς
ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ
καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ
39
βίᾳ.
Ὠκεανός
ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα
ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.
Προμηθεύς
μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385
Ὠκεανός
ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ
κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.
Προμηθεύς
ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.
Ὠκεανός
σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.
Προμηθεύς
μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390
Ὠκεανός
ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;
Προμηθεύς
τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.
Ὠκεανός
ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.
Προμηθεύς
στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.
Ὠκεανός
ὁρμωμένῳ μοι τόνδ᾽ ἐθώυξας λόγον.
395
λευρὸν γὰρ οἶμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς
τετρασκελὴς οἰωνός: ἄσμενος δέ τἂν
40
σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.
399
Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 196-398 focus
Χορός
πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,
ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,
οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.
Προμηθεύς
ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,
200
ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.
ἐπεὶ τάχιστʼ ἤρξαντο δαίμονες χόλου
στάσις τʼ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,
οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,
ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν
σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτʼ ἄρξειεν θεῶν,
205
ἐνταῦθʼ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν
Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,
οὐκ ἠδυνήθην. αἱμύλας δὲ μηχανὰς
ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν
ᾤοντʼ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·
210
ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,
καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,
τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προυτεθεσπίκει,
ὡς οὐ κατʼ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν
χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.
215
τοιαῦτʼ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου
οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.
κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε
ἐφαίνετʼ εἶναι προσλαβόντα μητέρα
ἑκόνθʼ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220
ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς
κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον
αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδʼ ἐξ ἐμοῦ
ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος
κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μʼ ἐξημείψατο.
225
ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι
νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.
ὃ δʼ οὖν ἐρωτᾶτʼ, αἰτίαν καθʼ ἥντινα
αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230
καθέζετʼ, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα
ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο
ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον
οὐκ ἔσχεν οὐδένʼ, ἀλλʼ ἀιστώσας γένος
τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235
καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.
ἐγὼ δʼ ἐτόλμησʼ· ἐξελυσάμην βροτοὺς
τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.
τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,
πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δʼ ἰδεῖν·
240
θνητοὺς δʼ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν
οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς
ὧδʼ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.
244
ὃ δʼ οὖν ἐρωτᾶτʼ, αἰτίαν καθʼ ἥντινα
ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
Χορός
σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος
ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245
μόχθοις· ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἂν εἰσιδεῖν τάδε
ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τʼ ἠλγύνθην κέαρ.
Προμηθεύς
καὶ μὴν φίλοις
γʼ ἐλεινὸς εἰσορᾶν ἐγώ.
Χορός
μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;
Προμηθεύς
θνητούς γʼ ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250
Χορός
τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;
Προμηθεύς
τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.
Χορός
μέγʼ ὠφέλημα τοῦτʼ ἐδωρήσω βροτοῖς.
Προμηθεύς
πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.
Χορός
καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ ἔχουσʼ ἐφήμεροι;
255
Προμηθεύς
ἀφʼ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.
Χορός
τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάμασιν—
Προμηθεύς
αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.
Χορός
οὐδʼ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;
Προμηθεύς
οὐκ ἄλλο γʼ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260
Χορός
δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι
ἥμαρτες; ὡς δʼ ἥμαρτες οὔτʼ ἐμοὶ λέγειν
καθʼ ἡδονὴν σοί τʼ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν
μεθῶμεν, ἄθλου δʼ ἔκλυσιν ζήτει τινά.
265
Προμηθεύς
ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265
ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς
πράσσοντʼ· ἐγὼ δὲ ταῦθʼ ἅπαντʼ ἠπιστάμην.
ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι·
θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.
οὐ μήν τι ποιναῖς γʼ ᾠόμην τοίαισί με
270
κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,
τυχόντʼ ἐρήμου τοῦδʼ ἀγείτονος πάγου.
καί μοι τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθʼ ἄχη,
πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας
ἀκούσαθʼ, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275
πίθεσθέ μοι πίθεσθε, συμπονήσατε
τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι πλανωμένη
πρὸς ἄλλοτʼ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.
279
Χορός
οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας
τοῦτο, Προμηθεῦ.
280
καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
θᾶκον προλιποῦσʼ, αἰθέρα θʼ ἁγνὸν
πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ
χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285
Ὠκεανός
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,
τὸν πτερυγωκῆ τόνδʼ οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290
τὸ τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως
ἐσαναγκάζει,
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
μείζονα μοῖραν νείμαιμʼ ἢ σοί.
γνώσῃ δὲ τάδʼ ὡς ἔτυμʼ, οὐδὲ μάτην
295
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ
σήμαινʼ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν·
οὐ γάρ ποτʼ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
300
Προμηθεύς
ἔα· τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300
ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν
ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ
αὐτόκτιτʼ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα
ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἦ θεωρήσων τύχας
ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305
δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,
τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,
οἵαις ὑπʼ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.
Ὠκεανός
ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι
θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310
γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους
νέους· νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.
εἰ δʼ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους
ῥίψεις, τάχʼ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω
θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον
315
παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.
ἀλλʼ, ὦ ταλαίπωρʼ, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,
ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.
ἀρχαῖʼ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε·
τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320
γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.
σὺ δʼ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδʼ εἴκεις κακοῖς,
πρὸς τοῖς παροῦσι δʼ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.
οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ
πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325
τραχὺς μόναρχος οὐδʼ ὑπεύθυνος κρατεῖ.
καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι
ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.
σὺ δʼ ἡσύχαζε μηδʼ ἄγαν λαβροστόμει.
ἢ οὐκ οἶσθʼ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330
γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;
332
Προμηθεύς
ζηλῶ σʼ ὁθούνεκʼ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς
τούτων μετασχεῖν καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.
καὶ νῦν ἔασον μηδέ σοι μελησάτω.
πάντως γὰρ οὐ πείσεις νιν· οὐ γὰρ εὐπιθής.
335
πάπταινε δʼ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.
Ὠκεανός
πολλῷ γʼ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς
ἢ σαυτόν· ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.
ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς ἀντισπάσῃς.
340
αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ
δώσειν Δίʼ, ὥστε τῶνδέ σʼ ἐκλῦσαι πόνων.
343
Προμηθεύς
τὰ μὲν σʼ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ λήξω ποτέ·
προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ
μηδὲν πόνει. μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν
ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345
ἀλλʼ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων·
ἐγὼ γὰρ οὐκ, εἰ δυστυχῶ, τοῦδʼ εἵνεκα
θέλοιμʼ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.
οὐ δῆτʼ ἐπεί με καὶ κασιγνήτου τύχαι
τείρουσʼ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς ἑσπέρους τόπους
350
ἕστηκε κίονʼ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς
ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.
τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα
ἄντρων ἰδὼν ᾤκτιρα, δάιον τέρας
ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355
Τυφῶνα θοῦρον· πᾶσιν
ὅς ἀντέστη θεοῖς,
σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον·
ἐξ ὀμμάτων δʼ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,
ὡς τὴν Διὸς τυραννίδʼ ἐκπέρσων βίᾳ·
ἀλλʼ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360
καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,
ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων
κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς
ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.
καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον δέμας
365
κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου
ἰπούμενος ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο·
κορυφαῖς δʼ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ
Ἥφαιστος· ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε
ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370
τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας·
τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον
θερμοῖς ἀπλάτου βέλεσι πυρπνόου ζάλης,
καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.
σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλου
375
χρῄζεις· σεαυτὸν σῷζʼ ὅπως ἐπίστασαι·
ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,
ἔστʼ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.
379
σὺ δʼ οὐκ ἄπειρος, οὐδʼ ἐμοῦ διδασκάλου
Ὠκεανός
οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι
ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380
Προμηθεύς
ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ
καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ βίᾳ.
Ὠκεανός
ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα
ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.
Προμηθεύς
μόχθον περισσὸν κουφόνουν τʼ εὐηθίαν.
385
Ὠκεανός
ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ
κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.
Προμηθεύς
ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημʼ εἶναι τόδε.
Ὠκεανός
σαφῶς μʼ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.
Προμηθεύς
μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390
Ὠκεανός
ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;
Προμηθεύς
τούτου φυλάσσου μή ποτʼ ἀχθεσθῇ κέαρ.
Ὠκεανός
ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.
Προμηθεύς
στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.
Ὠκεανός
ὁρμωμένῳ μοι τόνδʼ ἐθώυξας λόγον.
395
λευρὸν γὰρ οἷμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς
τετρασκελὴς οἰωνός· ἄσμενος δέ τἂν
σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 279 focus
ΧΟ.
οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώϋξας
τοῦτο, Προμηθεῦ.
καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
θᾶκον προλιποῦσ᾽,
αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν πόρον οἰωνῶν,
280
ὀκριοέσσῃ χθονὶ τῇδε πελῶ·
τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρήζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
ΩΚΕΑΝΟΣ.
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σὲ, Προμηθεῦ,
285
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
τό τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως
ἐσαναγκάζει,
290
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.
γνώσει δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ, οὐδὲ μάτην
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ
σήμαιν᾿ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν·
295
οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 279 focus
Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν
τοῦτο, Προμηθεῦ. καὶ νῦν ἐλαφρῷ
280
ποδὶ κραιπνόσυτον θᾶκον προλιποῦσ',
αἰθέρα θ᾽ ἁγνόν, πόρον οἰωνῶν,
ὀκριοέσσῃ χθονὶ τῇδε πελῶ·
τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρήζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285
Ὠκεανός
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ' οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290
τό τε γάρ με, δοκῶ, ξυγγενὲς οὕτως
ἐςαναγκάζει, χωρίς τε γένους
οὐκ ἔστιν ὅτῳ μείζονα μοῖραν
νείμαιμ᾽ ἢ σοί.
γνώσει δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ', οὐδὲ μάτην
295
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ
σήμαιν' ὅ τι χρή σοι ξυμπράσσειν·
οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 279 focus
ΧΟΡΟΣ
Οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας
τοῦτο, Προμηθεῦ· καὶ νῦν ἐλαφρῷ
ποδὶ κραιπνόσυτον θᾶκον προλιποῦσ'
αἰθέρα θ', ἁγνὸν πόρον οἰωνῶν,
280
ὀκριοέσσῃ χθονὶ τῇδε πελῶ·
τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
ΩΚΕΑΝΟΣ
Ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,
285
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ' οἰωνὸν
γνώμῃ, στομίων ἄτερ, εὐθύνων·
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ·
τό τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως
ἐσαναγκάζει,
290
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ
μείζονα μοῖραν νείμαιμ' ἢ σοί·
γνώσῃ δὲ τάδ' ὡς ἔτυμ', οὐδὲ
μάτην
μάτην σε (uel σοι uel σε τὸ)
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ
σήμαιν' ὅ τι χρή σοι
συμπράσσειν
συμπράττειν·
295
οὐ γάρ ποτ' ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 279 focus
οὐκ ἀκούσαις ἐπεύξαο
τοῦτο, Προμηθεῦ.
καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον
295
θᾶκον προλιποῦσ᾽ αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν
πόρον οἰωνῶν, ἀκριοέσσῃ
χθονὶ τῇδε πελῶ· τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρήζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
Ὠκεανός.
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
300
διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ' οἰωνὸν
γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων·
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
τό τε γάρ με, δοκῶ, ξυγγενὲς οὕτως
305
ἐσαναγκάζει, χωρίς τε γένους
οὐκ ἔστιν ὅτῳ μείζονα μοῖραν
ΠΡ.
Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 279 focus
ΧΟ.
οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας
τοῦτο Προμηθεῦ, καὶ νῦν ἐλαφρῶι
ποδὶ κραιπνόσυτον θᾶκον προλιποῦσ᾽
αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν πόρον οἰωνῶν
280
ὀκριοέσσηι χθονὶ τῆιδε πελῶ·
τοὺς σοὺς δὲ πόνους
χρήιζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
ΩΚΕΑΝΟΣ.
ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου
διαμειψάμενος πρὸς σὲ Προμηθεῦ
285
τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν
γνώμηι στομίων ἄτερ εὐθύνων·
ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγώ.
Testim.:
Apparatus Criticus
εὖ εὐ ἐγώ τὸν κακῶς πράσσοντα πάντ᾽ ἠπιστάμην ταῦτ᾽ ἀπ. ταῦθ᾽ ἅπ. ἐπίστ. θνητοῖς θνητοῖς θνητοῖς δ' βλαβάς 2 μήν τι μήν γε μήντοι μέντοι ποιναῖς ... τοίαισί πημοναῖς ὠ. τοιαῖσδ᾽ ἔτι κατισχνανεῖσθαι κατισχνανεῖσθαι. κατισχαν. πεδαρσίοις πεδαρσίαις μὴ δύρεσθ᾽ μηδύρ. μὴ ὀδ. μὴ δύρ. πέδοι πέδοι πεδοῖ μάθητε μάθοιτε πίθεσθέ πείθεσθε μογοῦντι πονοῦντι πάντα τοι ταὐτά τοι. ταύτη ταῦτα ἐπεθώυξας ἐθώυξας τοῦτο τοῦτ᾽ ὦ κραιπνόσυτον κραιπνόσυτον κραιπνόσσ. θᾶκον θώκον αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν αἰθέρ᾽ ἁγ. αἰθέρα τ᾽ ὀκριοέσσηι ὀκρυο. ἀκοῦσαι ἀκούειν συναλγώ συναλγώ ξυν.
ΩΚΕΑΝΟΣ.
3
τό τε γάρ με, δοκῶ, ξυγγενὲς οὕτως
ἐσαναγκάζει,
290
χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτωι
μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.
γνώσηι δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ᾽, οὐδὲ μάτην
χαριτογλωσσεῖν ἔνι μοι· φέρε γὰρ
σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν·
295
οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς, ὡς Ὠκεανοῦ
φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.
Translations (8)
Prometheus Bound Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 196-395 focus
Chorus
Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.
Prometheus
It is painful to me to tell the tale,
painful to keep it silent. My case is unfortunate every way.
When first the heavenly powers were moved to wrath, and mutual dissension was stirred up among them—some bent on casting Cronus from his seat so Zeus, in truth, might reign; others, eager for
200
the contrary end, that Zeus might never win mastery over the gods—it was then that I, although advising them for the best, was unable to persuade the Titans, children of Heaven and Earth; but they, disdaining counsels of craft, in the pride of their strength
205
thought to gain the mastery without a struggle and by force. Often my mother Themis, or Earth (though one form, she had many names), had foretold to me the way in which the future was fated to come to pass. That it was not by brute strength nor through violence,
210
but by guile that those who should gain the upper hand were destined to prevail. And though I argued all this to them, they did not pay any attention to my words. With all that before me, it seemed best that, joining with my mother, I should place myself,
215
a welcome volunteer, on the side of Zeus; and it is by reason of my counsel that the cavernous gloom of Tartarus now hides ancient Cronus and his allies within it. Thus I helped the tyrant of the gods
220
and with this foul payment he has responded; for it is a disease that is somehow inherent in tyranny to have no faith in friends.
However, you ask why he torments me, and this I will now make clear.
225
As soon as he had seated himself upon his father’s throne, he immediately assigned to the deities their several privileges and apportioned to them their proper powers. But of wretched mortals he took no notice, desiring to bring
230
the whole race to an end and create a new one in its place. Against this purpose none dared make stand except me— I only had the courage; I saved mortals so that they did not descend, blasted utterly, to the house of Hades. This is why I am bent by such grievous tortures,
235
painful to suffer, piteous to behold. I who gave mortals first place in my pity, I am deemed unworthy to win this pity for myself, but am in this way mercilessly disciplined, a spectacle that shames the glory of Zeus.
240
244
When first the heavenly powers were moved to wrath, and mutual dissension was stirred up among them—some bent on casting Cronus from his seat so Zeus, in truth, might reign; others, eager for
However, you ask why he torments me, and this I will now make clear.
Chorus
Iron-hearted and made of stone, Prometheus,
is he who feels no compassion at your miseries. For myself, I would not have desired to see them; and now that I see them, I am pained in my heart.
245
Prometheus
Yes, to my friends indeed I am a spectacle of pity.
Chorus
Did you perhaps transgress even somewhat beyond this offence?
Prometheus
Yes, I caused mortals to cease foreseeing their doom.
1
250
Chorus
Of what sort was the cure that you found for this affliction?
Prometheus
I caused blind hopes to dwell within their breasts.
Chorus
A great benefit was this you gave to mortals.
Prometheus
In addition, I gave them fire.
Chorus
What! Do creatures of a day now have flame-eyed fire?
255
Prometheus
Yes, and from it they shall learn many arts.
Chorus
Then it was on a charge like this that Zeus—
Prometheus
Torments me and in no way gives me respite from pain.
Chorus
And is there no end assigned to your ordeal?
Prometheus
No, none except when it seems good to him.
260
Chorus
But how will it seem good to him? What hope is there? Do you not see that you have wronged? And yet it is not pleasant for me to talk about how you have wronged, and for you it is pain. So, let us quit this theme; and may you seek some release from your ordeal.
265
Prometheus
It is easy for him who keeps his foot free from harm to counsel and admonish him who is in misery. I have known this all the while. Of my own will, yes, of my own will I erred—I will not deny it. By helping mortals I found suffering for myself;
265
nevertheless I did not think I would be punished in this way—wasting away upon cliffs in mid-air, my portion this desolate and dreary crag. And now, bewail no more my present woes; alight on the ground and listen to my
270
oncoming fortunes so that you may be told them from end to end. Consent, I beg you, oh consent. Take part in the trouble of him who is now in sore distress. In truth, affliction wanders impartially abroad and alights upon all in turn.
275
279
Chorus
Not to unwilling ears have you made this appeal,
Prometheus. And so now with light foot I will quit my swift-speeding seat and the pure air, the pathway of birds and draw near to this rugged ground; for I want to hear
280
the whole story of your sorrows.
285
Enter Oceanus on a winged steed
Oceanus
I have come to the end of a long journey in my passage to you, Prometheus, guiding by my own will, without a bridle, this swift-winged bird.
For your fate, you may be sure, I feel compassion. Kinship, I think, constrains me to this; and, apart from blood ties, there is none to whom I should pay greater respect than to you.
290
You shall know this for simple truth and that it is not in me to utter vain and empty words; come, tell me; what aid can I render you? For you shall never say that you have a friend more loyal than Oceanus.
295
300
Prometheus
Ha! What have we here? So then you too have come to stare upon my sufferings? How did you summon courage to quit the stream that bears your name and the rock-roofed caves you yourself have made and come to this land, the mother of iron? Is it that you have come
300
to gaze upon my state and join your grief to my distress? Look upon me here—a spectacle, the friend of Zeus, who helped him to establish his sovereign power, by what anguish I am bent by him!
305
Oceanus
I see, Prometheus; and I want to give you
the best advice, although you yourself are wily. Learn to know yourself and adapt yourself to new ways; for new also is the ruler among the gods. If you hurl forth words so harsh and of such whetted edge, perhaps Zeus may hear you,
310
though throned far off, high in the heavens, and then your present multitude of sorrows shall seem but childish sport. Oh wretched sufferer! Put away your wrathful mood and try to find release from these miseries. Perhaps this advice may seem to you old and dull;
315
but your plight, Prometheus, is only the wages of too boastful speech. You still have not learned humility, nor do you bend before misfortune, but would rather add even more miseries to those you have. Therefore take me as your teacher
320
and do not add insult to injury, seeing that a harsh monarch now rules who is accountable to no one. So now I will depart and see whether I can release you from these sufferings. And may you hold your peace and be not too blustering of speech.
325
Or, can it be that for all your exceeding wisdom, you do not know that chastisement is inflicted on a wagging tongue?
330
332
Prometheus
I envy you because you have escaped blame for having dared to share with me in my troubles.
2
So now leave me alone and let it not concern you.
Do what you want, you cannot persuade him; for he is not easy to persuade. Beware that you do not do yourself harm by the mission you take.
335
Oceanus
In truth, you are far better able to admonish others than yourself. It is by fact, not by hearsay, that I judge.
So do not hold back one who is eager to go. For I am confident, yes, confident, that Zeus will grant me this favor, to free you from your sufferings.
340
343
Prometheus
I thank you for all this and shall never cease to thank you; in zeal you lack nothing, but do not trouble yourself; for your trouble will be vain and
not helpful to me—if indeed you want to take the pain. No, keep quiet and keep yourself clear of harm. For even if I am in sore plight, I would not wish affliction on everyone else. No, certainly, no! since, besides, I am distressed by the fate
345
of my brother Atlas, who, towards the west, stands bearing on his shoulders the pillar of heaven and earth, a burden not easy for his arms to grasp. Pity moved me, too, at the sight of the earth-born dweller of the Cilician caves curbed by violence, that destructive monster
350
of a hundred heads, impetuous Typhon. He withstood all the gods, hissing out terror with horrid jaws, while from his eyes lightened a hideous glare, as though he would storm by force the sovereignty of Zeus.
355
But the unsleeping bolt of Zeus came upon him, the swooping lightning brand with breath of flame, which struck him, frightened, from his loud-mouthed boasts; then, stricken to the very heart, he was burnt to ashes and his strength blasted from him by the lightning bolt.
360
And now, a helpless and a sprawling bulk, he lies hard by the narrows of the sea, pressed down beneath the roots of
Aetna
; while on the topmost summit Hephaestus sits and hammers the molten ore. There, one day, shall burst forth
365
rivers of fire,
3
with savage jaws devouring the level fields of
Sicily
, land of fair fruit—such boiling rage shall Typho, although charred by the blazing lightning of Zeus, send spouting forth with hot jets of appalling, fire-breathing surge.
370
But you are not inexperienced, and do not need me to teach you. Save yourself, as you know best; while I exhaust my present lot until the time comes when the mind of Zeus shall abandon its wrath.
375
379
Oceanus
Do you not know then, Prometheus, that
words are the physicians of a disordered temper?
380
Prometheus
If one softens the soul in season, and does not hasten to reduce its swelling rage by violence.
Oceanus
What lurking mischief do you see when daring joins to zeal? Teach me this.
Prometheus
Lost labor and thoughtless simplicity.
385
Oceanus
Leave me to be affected by this, since it is most advantageous, when truly wise, to be deemed a fool.
Prometheus
This fault will be seen to be my own.
Oceanus
Clearly the manner of your speech orders me back home.
Prometheus
So that you won’t win enmity for yourself by lamenting for me.
390
Oceanus
In the eyes of the one who is newly seated on his omnipotent throne?
Prometheus
Beware lest the time come when his heart is angered with you.
Oceanus
Your plight, Prometheus, is my instructor.
Prometheus
Go away, depart, keep your present purpose.
Oceanus
Your urging meets my eagerness; for my four-footed winged beast fans with his wings the smooth pathway of the air; and truly he will be glad to rest his knees in his stall at home.
Exit
395
399
Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 279 focus
Enter OCEAN.
I am arrived at the end of a long journey
, having passed over [it] to thee, Prometheus, guiding this winged steed of mine, swift of pinion, by my will, without a bit; and, rest assured, I sorrow with thy misfortunes. For both the tie of kindred thus constrains me, and, relationship apart, there is no one on whom I would bestow a larger share [of my regard] than to thyself. And thou shalt know that these words are sincere, and that it is not in me vainly to do lip-service: for come, signify to me in what it is necessary for me to assist thee; for at no time shalt thou say that thou hast a stauncher friend than Oceanus.
PROMETHEUS
PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 279 focus
OCÉAN
Pour aller à toi, Prométhée, j'ai poussé
jusqu'au terme d'une longue course, sur cet oiseau aux ailes promptes, que, sans bride, ma seule volonté dirige. De tes maux, sache-le, j'ai compassion. Le sang
1
, je crois,
m'y contraint, et, le sang n'y fût-il pour rien, il n'est personne qui tienne plus de place dans mon cœur. Tu reconnaîtras bientôt que je dis vrai et ne sais pas user de vaines
flatteries. Allons, indique-moi quel appui je dois te prêter. Tu ne pourras jamais dire que tu as un ami plus sûr qu'Océan.
Parlé.
jusqu'au terme d'une longue course, sur cet oiseau aux ailes promptes, que, sans bride, ma seule volonté dirige. De tes maux, sache-le, j'ai compassion. Le sang 1 , je crois,
m'y contraint, et, le sang n'y fût-il pour rien, il n'est personne qui tienne plus de place dans mon cœur. Tu reconnaîtras bientôt que je dis vrai et ne sais pas user de vaines
flatteries. Allons, indique-moi quel appui je dois te prêter. Tu ne pourras jamais dire que tu as un ami plus sûr qu'Océan.
PROMÉTHÉE
Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 279 focus
OCEANUS.
Far diſtant, thro' the vaſt expanſe of air,
To thee, Prometheus, on this ſwiftwing'd ſteed
l
,
295
Whoſe neck unrein'd obeys my will, I come,
In ſocial ſorrow ſympathizing with thee.
To this the near affinity of blood
Moves me; and be aſſur'd, that tie apart,
There is not who can tax my dear regard
300
Deeper than thou: believe me, this is truth,
Not the falſe glozings of a flatt'ring tongue.
Inſtruct me then in what my pow'r may ſerve thee,
For never ſhalt thou ſay thou haſt a friend
More firm, more conſtant than Oceanus.
305
PROMETHEUS.
Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 279 focus
Seduto appena sul paterno soglio,
subito Giove a compartir si diede
doni ai Celesti, a compartirne uffici,
a chi questo, a chi quello.
270
E dei mortali
non fe parola alcuna: anzi distruggere
tutta quanta volea la stirpe loro,
ed una nuova seminarne.
E niuno,
275
se togli me, si oppose al suo disegno.
lo n'ebbi ardire. E gli uomini salvai
dal piombare nell'Ade, allo sterminio.
Per questo in tali pene io son fiaccato,
dure a soffrire, misere a vedere.
280
Perché pietà degli uomini sentii,
indegno io stesso parvi di pietà;
e in questi lacci dolorosi stretto,
offro tal vista miseranda a Giove.
CORO
Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 279 focus
Et nunc levi pede sublimem
Sedem relinquens, & purum æthera,
Solum avium, ab hac molesta
Terra migro: tuos autem labores
Volo semper intelligi.
290
Oce.
Venio, difficilis viæ finem
Emensus, ad te Prometheu:
Hanc avem verò,
Meo arbitratu sine frenis regens:
Tuis verò fortunis, scito, condoleo.
295
Cognatio sic enim arbitror me
Cogit: sine genere,
Non est cui maiorem fortunam tribuere quam tibi.
Cognosces verò haec quàm vere, neq; frustra
Grata loqui licet mihi. age igitur
300
Significa mihi, qua in re oportet me tibi opitulari?
PROMETHEVS.
Non enim unquam dices, quòd Oceano
Sit tibi amicus firmior.
Pro.
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 279 focus
To willing hearts, and schooled to feel,
Prometheus, came thy tongue's appeal;
Therefore we leave, with lightsome tread,
The flying cars in which we sped—
We leave the stainless virgin air
315
Where wingèd creatures float and fare,
And by thy side, on rocky land,
Thus gently we alight and stand,
Willing, from end to end, to know
Thine history of woe.
320
[
The
Chorus
alight from their winged cars.
Enter
Oceanus,
mounted on a griffin.
Oceanus
Thus, over leagues and leagues of space
I come, Prometheus, to thy place—
By will alone, not rein, I guide
The wingèd thing on which I ride;
And much, be sure, I mourn thy case—
325
Kinship is Pity's bond, I trow;
And, wert thou not akin, I vow
None other should have more than thou
Of my compassion's grace!
'Tis said, and shall be proved; no skill
330
Have I to gloze and feign goodwill!
Name but some mode of helpfulness,
And thou wilt in a trice confess
That I, Oceanus, am best
Of all thy friends, and trustiest.
335
Prometheus
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 279 focus
Gern thun wir, Prometheus, was dein Ruf
Uns eben gebot.
Leicht heb' ich den Schritt und entschwinge mich schnell
Dem geflügelten Siz
280
Und der heiligen Luft, wo der Adler sich sonnt;
Ich steige herab auf den felsigen Grund;
Es verlangt mich von dir
Dein Schicksal ganz zu vernehmen.
(Von der Meeresseite her erscheint Okeanos auf seinem geflügelten Seeroß.)
Okeanos.
Ich komme zu dir, o Prometheus, hier,
285
Nachdem ich durchmaß den unendlichen Pfad :
Das geflügelte Seeroß trug mich daher,
Das ohne Gebiß mein Wille gelenkt.
Denn wisse, mich schmerzt dein Jammergeschick.
Wohl drängt mich dazu die Verwandtschaft schon,
290
Dünkt mir; doch, seh' ich auch ab vom Geschlecht,
Wo wäre von allen Göttern ein Gott
Mir theurer als du?
Daß wahr ich geredet, erkennst du bald;
Denn schmeichelnder Trug ist ferne von mir.
295
Auf, sage, worin ich dir beisteh'n kann;
Denn du sollst mir gesteh'n, ein bewährterer Freund,
Als Okeanos, werde dir nimmer!
Prometheus.
Commentary
Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-308
English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus
193-396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145
277-283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-199
277.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-200