2.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1
πιστὰ:
πίστα
M. Vit. Ald. Rob.
πιστά
Lips.
πιστὰ
G. Turn.
3.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-2
ἀφνεῶν:
ἀφνεῶν
M. Vit. Lips. edd. vett. et
ει
superscripto Par. B.
ἀφνειών
G, Ven. B. aliique.
καὶ:
τῶν
pro
καὶ
Lips. Rob.
4-5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-3
ἑδράνων φύλακες, κατὰ πρεσβείαν: Verba
ἑδράνων φύλακες κατὰ πρεσβείαν
in Vit. omissa, sed a pr. manu in fine paginae post verba
ὅ τε τοξοδάμας ἐσθλὸς
v. 31. scripta sunt, signo addito, quo error corrigatur, et adiecta hac adnotatione,
λήθη γέγονε καὶ οὐκ ἐτέθη ὁ τοιοῦτος στίχος εἰς τὴν τάξιν τούτου
.
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-4
Δαρειογενὴς:
δαρειογενὴς δαρείου υἱὸς
M. Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.
δαρειογενὴς υἱὸς δαρείου
G,
δαρειογενὴς υἱὸς
Par. F.
8.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-5
βασιλείῳ:
νώστω τῷ βασιλείου
, superscripto ultimis litteris
ω
, Lips.
9.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-6
πολυχρύσου στρατιᾶς:
πολυχρύσους στρατιάς
M, Par. L.
10.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-7
ὀρσολογεῖται:
ὀρσολοπεῖται
M. et inde Victorius.
ὀρσοπολεῖται
G. Vit. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob. Turn. In G. ad
ε
superscriptum
ι
. Hesychius
ὀρσολοπεῖται, διαπολεμεῖται, ταράσσεται. Αἰσχύλος
. Cognatum videtur
ὀρσόλοπος
cum vocabulis
ὀλόπτειν
ex
λέπω
facto et
ὁλοφώιος
et excitatorem vellicationis ac proinde turbae et tumultus significare.
11.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-8
ἔσωθεν δὲ βαΰζει:
ἔσωθεν
Lips. Omittit Vit.
δὲ βαΰζει
hic non habent libri.
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-9
Ἀσιατογενής:
ἀσιατιγενής
Turn.
Ἀσιητιγενής
Blomfieldius. Repugnare hanc formam analogiae monuit Lobeckius ad Phryn. p. 646.
13.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-10
οἴχωκε νέων:
οἴχωκεν ἐον δ'
M.
οἴχωκε νέον δ'
G. Rob.
οἴχωκεν νέον δ'
Lips.
ᾤχωκε νέον
, sine particula, Vit.
ᾤχωκε νέον δ'
Ald. Turn. V. de hoc verbo Lobeckium ad Soph. Ai. v. 896. Scholiastes
γράψεται καὶ ἑόν, ἤτοι τὸν ἴδιον ἄνδρα
. Post
νέον δ'
, vel, ut Vit. habet,
νέον
, omnes libri addunt
ἄνδρα βαΐζει
. In explicandis his verbis iam antiqui interpretes in diversa abierunt. Alii enim
θυμός
, alii
Ἀσία
ad
βαΐζει
intelligendum putarunt. Audaciorem manum, sed parum feliciter, admovit Valckenarius, cuius ipsa verba cognoscere operae pretium est. Sic igitur ille ad Eur. Phoen. v. 1489. In Aeschyli Persis sic vulgatur v. 12. et 13.
πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ασιατογενής οἴχωκε· νέον δ᾽ ἄνδρα βαΰζει.
In his dum clauditur sententia, versus requiritur paroemiacus, quo sponte ducil in ultimis modulus
δρα βαΰζει
. Sed quis obsecro vel quae regio Bable;
Ἀσία
respondet scholiastes, huiusque vestigiis insistens Stanleius. Quid illa latratu requirit?
νέον ἄνδρα
sic iuventutem appellassel Aeschylus. Quantivis pretii lectionem servavit scholiastes:
γράψεται
, inquit,
καὶ ἑόν, ἤτοι τὸν ἴδιον ἄνδρα
. Hoc ita placet, ut alterum tamen
νέον
non reiecerim: hanc vocem, in antiquis exemplaribus hoc in loco leclam, suspicor oculos fefellisse describentis, ut duas intermedias praetermiserit, quarum altera desierit in easdem lilleras: has utinam nobis vir clarissimus Antonius Askewius ex codd. vetustis revocaret. Interim lubet hariolari. Suspicor basin anapaesticam hic praecessisse versum paroemiacum, atque ita scripsisse tragicum:
πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ασιατογενὴς ᾤχωκε νέον, [Περσὶς δ᾽ ἑὸν] ἄνδρα βαΰζει.
Quae vulgatis esse meliora non diffitebitur in tragicis exercitatissimus Anglus: reliqui, si qui Persida sic mirabuntur ab Asia distinctam, legant ex eodem dramate v. 249. 250.
ὦ γῆς ἁπάσης Ασιάδος πολίσματα, ὦ Περσίς αλα καὶ πολὺς λιμήν
, et seqq. conf. v. 59. et seqq. 512. 548. 925. Illud '
οἴχωκε
(nam si quis Aeschyleam veterem praeoptaret scripturam,
ΟΙΚΟΚΕ
foret reponendum)
νέον
, id est
νεωστί
, peropportunum est et Aeschyleum; in huius Prom. v. 954.
Νέον νέοι κρατεῖτε
· Schol. recte,
Νέον
, inquit,
νεωστί· οὐ γὰρ ἀρχαία ὑμῶν ἡ βασιλεία
. Bacchum, cuius adspernabatur sacra,
τὸν νεωστὶ δαίμονα
vocat Pentheus in Eurip. Bacch. v. 219. et in his Phoen. 1637. novellum Regem exosa Antigone
τὸν νεωστὶ κοίρανον
. frequens
ἥκω νεωστί
, Aeschylus Agam. v. 1634.
ἥκοντας ἐκ μάχης νέον
. est illud Homericum, Sophocli nusquam, in Euripideis semel adhibitum. Doleas hic, ut alibi non semel, obrutum doctrinae copia iudicium viri praestantissimi. Nam ne quid dicam de paroemiaco, qui hic ne placere quidem potest, quum vis sententiae in sequentibus verbis insit, quis credat poetam
ᾤχωκε νέον
scripsisse, quum, si nuper abiisset exercitus, ridiculum foret sollicitos esse qui domi manserant. Immo iam diu abesse exercitum necesse erat, si illi metuerent, idque ipse poeta, ut par erat, indicavit non modo his verbis,
κοὔτε τις ἄγγελος, οὔτε τις ἱππεὺς ἄστυ τὸ Περσῶν ἀφικνεῖται
, sed apertius etiam infra v. 64.
τοκέες δ᾽ ἄλοχοί θ' ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον τρομέονται
. Verum in vulgata scriptura explicanda et illud perdurum atque adeo ineptum est,
θυμός
ad
βαΰζει
intelligere, nec probari potest illorum sententia, qui
Ἀσία
ex
Ἀσιατογενής
repetunt. Quod nego fieri posse servato
νέον ἄνδρα
. Nam quum in adiectivo latet genitivus nominis, quod ad sequentia intelligendum est, ita oportet conformatam esse orationem, ut quid intelligendum sit vel ex pronomine aliquo vel alio modo appareat. Sic in illo Euripidis Hec. 22.
πατρῴα θ' ἑστία κατεσκάφη, αὐτὸς δὲ βωμῷ πρὸς θεοδμήτῳ πιτνεῖ,
ubi alia exempla attulit Porsonus, e pronomine cognoscimus sermonem esse de Priamo: omisso pronomine uterque versus non posset non de domo Priami intelligi. Quae in scholiis commemoratur scriptura,
ἑὸν δ' ἄνδρα βαΰζει
, correctio esse videtur alicuius grammatici, qui quod vulgatae scripturae sensum hunc esse animadverteret, exercitus novum militem requirit, ineptum id esse videns, verba illa in hanc sententiam accipienda putavit, omnis Asiae potentia periit, suamque requirit iuventutem. At ita poeta verbis usus esset ineptissimis.
βαΰζει
scholiastae per
ἀνακαλεῖται
reddunt. Sed nec demonstrata est ea significatio, et, si haec esset sententia, non solum repeteretur quod modo dictum est, verum etiam interpellaretur explicatio caussae cur mala praesagiat animus. Videtur error ex eo ortus esse, quod omissum antea et deinde in margine adscriptum erat
δὲ βαΰζει
: tum librarius aliquis, quo loco reponenda essent, nesciens, post
ΝΕΟΝ
, quod non vidit esse
νέων
, ea addidit adiecitque explicandi caussa
ἄνδρα
. Aeschylum credibile est scripsisse
ἀμφὶ δὲ νόστῳ τῷ βασιλείῳ κακόμαντις ἄγαν ὀρσολοπεῖται θυμός, ἔσωθεν δὲ βαΰζει.
Similiter dixit in Agam. v. 429.
τὰ δὲ σῖγά τις βαΰζει
. Sic igitur hos versus conformavi.
14.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-11
κοὔτε:
κ᾽ οὐτέ τις
et
οὐτέ τις
M.
15.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-12
τὸ:
τὸ
, non
τe
, etiam M. habere videtur.
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-13
Ἐκβατάνων: M. Lips. Libri omnes
ἐκβατάνων
, nisi quod Lips.
ἐκβάταν
.. habet. Brunckius
Ἀγβατάνων
dedit, ut antiquiorem formam, auctore Wesselingio ad Herod. I. 98. Sed Stephanus Byzantius in
Ἀγβάτανα
, ubi pluribus disserit de diversa huius nominis scriptura,
παρὰ δὲ τοῖς ἀρχαίοις
, inquit,
διὰ τοῦ κ τὸ Περσικόν, ὡς δειχθήσεται
.
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-14
καὶ:
εἰς
pro
καὶ
Rob.
Κίσσινον:
κίσσινον
a pr. manu Vit. a sec. ante
o
insertum
ν
. Blomfieldius ex coniectura
Κίσσιον
. Non recte, etsi laudandus est quod haesitavit in perrara terminatione adiectivi a nomine gentili derivati. Ex analogia enim dici debebat
Κισσιακόν
. Sed ita etiam in Prom. v. 812.
Βυβλίνων ὀρῶν ἄπο
. Ceterum quod
Κίσσινον ἕρκος
appellat Aeschylus, re vera non diversum erat a Susis, licet illi ita visum sit. V. Herod. V. 49. et 52. Strabo XIV. p. 728. A.
λέγονται δὲ καὶ Κίσσιοι οἱ Σούσιοι
. Stanleius, qui Cissiam urbem a Ptolemaeo commemorari ait, fallitur. Regionem ille, non urbem dicit, distinguens tamen ut partem a Susiana.
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-15
ἔβαν:
ἔβαν
, superscripto posteriori vocali
η
, Lips.
19.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-16
οἳ δ': Verba
οἳ δ' ἐπὶ ναῶν
, usque ad
Μεγαβάτης
v. 23. affert Triclinius ad Soph. El. 157.
οἱ δ'
G. Vit. Ald. Rob.
οἳ δ'
M. Lips. Turn.
ναῶν:
νηῶν
M. Vit.
ναῶν
, superscripto
η
, Lips.
νηῶν τε
Mosc.
20.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-17
πεζοί τε βάδην: Post
πεζοί τε βάδην
aliquid excidisse cogitari potest. Certe egregie huc quadraret, quod apud Hesychium sine auctore legitur,
ὁλκή· ἡ φαρέτρα
, addita explicatione
πολλοὶ τοξόται
. Vtique
βάδην
ad sequentia referendum, neque, ut Blomfieldius fecit,
πεζοὶ βάδην
iungenda.
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-18
στῖφος:
στύφος
M.
στῖφος
G. Vit. Lips. edd. ante Brunckium.
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-19
οἷος:
οἷος
a sec. manu, nam antea videtur fuisse
οἳ
, Vit.
Ἀμίστρης:
ἀμνίστρης
Vit. Ven. A.
ἀμνήστρης
Ald.
ἀμήτρης
Rob.
ἀμίστρης
M. G. Lips. Turn. Apud Herodotum
Ἄμηστρις
nomen est uxoris Xerxis. In hac Aeschyli fabula infra v. 315. nomen viri est et fortasse eiusdem de quo hic agitur. Vt ibi plerique libri
ἄμηστρις
habent, ita hoc loco idem legitur in editionibus veteribus scholiastae Sophoclis.
ἠδ':
ἠδ'
M.
ἠδ'
Lips.
Ἀρταφρένης:
ἀρταφρένης
, cum unius litterae litura post
ε
, M.
ἀρταφρένης
, superscripto ad secundam syllabam
ι
, Mosc.
ἀρταφέρνης
G. Lips. aliique.
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-20
Μεγαβάτης:
μεγαβάτης
M. Vit. Ven. A. B.
μεταβάτης
Mosc. Ald.
μεγαβάζης
G. Lips. Rob. Turn. et sic apud Triclinium. Ab Herodoto VII. 97. commemoratur
Μεγάβαζος ὁ Μεγαβάτεω
.
ἠδ':
ἠδ'
M. Lips.
Ἀστάσπης:
ἀστάσπης
M. G. Lips. Par. B. Turn.
ἀστάπης
Ven. A. Mosc. aliique et Ald. Rob. et a sec. manu Vit.
ἀσπάτης
a pr. manu Vit.
ἀστάπης
Par. G. γρ.
καὶ ἀστάσπις
Par. B.
Ἀσπάσπης
varia lectio apud Turnebum. Non inepte quaerit Stanleius idemne sit hic qui ad Herodoto VII. 64.
Ὑστάσπης
vocetur.
25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-21
βασιλῆς:
βασιλῆς
M. G. Turn.
βασιλεῖς
Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.
βασιλέως:
βασιλέως
, superscripto
ι
, Lips.
26.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-22
27.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-23
τοξοδάμαντές:
τοξοδάμαντον
Mosc.
τ':
τ'
omittunt G. Vit.
ἠδ':
ἠδ'
pro
ἠδ'
Mosc.
ἠδ'
M.
ἠδ'
, priore littera a sec. manu in litura, Vit.
ἠδ'
Lips.
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-24
εὐτλήμονι:
ἐν τλήμονι
M. Vit. Lips. Ven. A. B. Ald. Turn.
εὐτλήμονι
Par. A. B. et e corr. pr. manus G. quum antea fuisset
ἀτλήμονι
, quod est in Rob.
30.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-25
Ἀρτεμβάρης:
ἀρτημβάρης
G.
ἀρτεμβάρης
, superscripto
o
ad
e
, Lips.
ἀρτεμβάρης
M. Vit. et reliqui. Sic hoc nomen scribitur v. 297. 945. et apud Herodotum I. 114. 115. 116. IX. 122.
ἱππιοχάρμης:
ἱπποχάρμης
Lips.
31.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-26
Μασίστρης: Infra v. 944. libri meliores et plerique
Μασίστρας
. Apud Herodotum
Μασίστης
nomen est VII. 82. IX. 107. 113.
Μασίστιος
VII. 79. IX. 20. 24.
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-27
Ἰμαῖος:
ἱμαῖος
M.
ἱμαῖος
G. Lips.
Ἰμαῖος
Vit. edd.
Φαρανδάκης:
φαρανδάκης
libri etiam v. 932. Apud Herodotum aliosque invenitur
Φαρανδάτης
: v. Wesselingium ad Her. p. 726, 86.
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-28
ἵππων τ᾽ ἐλατὴρ Σωσθάνης:
ἵππων ἐλατὴρ
Colb. 1. Ox. Par. C. Ald. Turn.
θ' σωσθάνης
Ald.
καὶ σωσθάνης
Turn.
σοσθένης
M. Cantabr. 2. Mosc.
σουσθάνης
Vit.
σοσθένης
Ven. B.
σωσθένης
G. Cantabr. 1. Par. L.
σωσθάνης
Lips. Rob. Guil. Kieserus coniecit
τ' Ὀστάνης
, afferens Diogenem Laertium prooem. 2. Plinium H. N. XXX. 1. Suidam in
Ὀστᾶναι
et in
ἀστρονομία
.
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-29
ἔπεμψεν:
ἔπεμψεν
M. Rob.
ἔπεμψε
G. Vit. Lips. Ald. Turn. Schol.
τινὲς διαιροῦσι τὸ σουσισκάνης καὶ πηγὰς καὶ ταγών
.
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-30
Πηγασταγὼν:
πηγαστάγων
M.
πηγασταγὼν
G. Lips. Par. B. Ald. Turn.
πηγὰσταγών
, priore accentu postea expuncto, Vit.
πηγὰς τ' ἀγὼν
Rob. γρ.
πηγάς τ' ἄγων ἄρχων
adnotatum in G. γρ.
πηγὰς τ᾽ ἀγὼν
margo Lips. γρ.
πηγὰς ταγὼν
Par. B.
πηγὰς ταγὼν
Cantabr. 1. Etiam in scholiis, ut vidimus, adnotatum est a nonnullis divisim scribi
πηγὰς ταγών
.
Αἰγυπτογενής:
αἰγυπτογενὴς
M. Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Par. L. Ald. Turn.
αἰγυπτιογενὴς
G. Vit. Ven. B. Rob.
37.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-31
Μέμφιδος: Hunc versum et sequentis verba duo priora habet Photius p. 258, 4.
μεμφίδος
G. Turn.
μέμφιδος
Vit.
38.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-32
μέγας:
μέγας'
Lips. Mosc.
Ἀρσάμης:
Ἀρσάκης
apud Photium. Sed
Ἀρσάμης
legitur etiam v. 303. et apud Herodotum VII. 69.
ὠγυγίους:
Ὠγυγίους
M. G. Lips. Ven. B. Par. A. B. C.
ὠγυγίας
Vit. Ald. Turn.
ὠγυγίου
Rob.
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-33
ἑλειοβάται:
ἐλειοβάται
Vit. Lips.
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-34
ἀνάριθμοι:
ἀνάριθμοι
Ven. B. Colb. 1. Par. C. Turn.
ἀνάριθμοι
Cantabr. 2.
πλῆθος τ' ἀνάριθμοι
. γρ.
πλῆθος καὶ τ' ἀνάριθμον
Par. B.
42.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-35
ἁβροδιαίτων:
ἁβραδιαίτων
Lips.
ἕπεται:
ὅπεται
Vit. Ald. Rob.
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-36
ἐπίπαν:
ἐπὶ πᾶν
, ut ante lituram
πᾶν
scriptum fuisse videatur, M. De mensura vocis
ἐπίπαν
, de qua etiam Blomfieldius dixit, videndus est in primis Boeckhius in dissertatione quam Germanice scripsit de critica tractatione Pindari p. 82. seqq.
ἠπειρογενὲς:
ἠπειρογενεῖς
ante sec. manus correctionem Vit. Blomfieldium, qui recte observavit noluisse Aeschylum Ionum mentionem facere, sed comprehendere eos nomine Lydorum, quorum intra fines sex urbes Ionicas sitas esse dixerit Herodotus I. 142. miror in constructione verborum haesisse. Nam ex illa ipsa observatione patet sensum esse Lydi, qui omnes continentis incolas comprehendunt, i. e. etiam eos qui non sunt Lydi, Ionas.
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-37
Μιτρογαθής:
μιτρογαθὴς
M. G. Cantabr. 1. Par. C.
μιτραγαθὴς
Vit.
μιτραγαθὴς
Ven. A, Ald. Rob. Turn. et
ι
primae syllabae, alteri
o
superscriptis, Par. B.
μιτρογαθὴς
Par. L.
μιτρογαθὴς
Lips. Par. A. Hoc cum Brunckio praeferendum videtur. Persica nomina apud Herodotum sunt
Μιτραδάτης
I. 121. οι
Μιτροβάτης
III. 120. 126. 127.
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-38
Ἀρκτεύς:
ἀρκτεὺς
M. Lips. Ven. A. aliique et ex corr. G. quum antea
ἀρκτὸς
fuisset.
ἀρητεὺς
Rob.
ἀρκεὺς
Vit. Ald. Turn.
ἀρτεύς
, supra scripto
κ
, Par. C.
βασιλῆς:
βασιλῆς
M.
βασιλεῖς
Vit. Mosc. edd. vett.
βασιλῆες
G.
βασιλεῖες
Lips.
δίοποι:
δίοποι
M. Turn.
δίοπτοι
G. Vit. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob. Dicit de Aeschyleo vocabulo
δίοποι
Eustathius p. 98, 46. 203, 11. Idem p. 1705, 53. alium Aeschyli locum spectare videtur. V. fragm. 244.
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-39
καὶ:
καὶ
libri.
χαὶ
Blomfieldius. Hoc recepi: nam in consociatione rerum diversarum rectius adest quam abest articulus.
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-40
ἐξορμῶσιν:
ἐξορμῶσιν
M.
ἐξορμῶσι
G. Vit. Lips. et edd. ante Brunckium.
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-41
τρίρρυμα:
τίρρυμα
pro
τρίρρυμα
M.
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-42
στεῦται: Hic versus deest in Ox. Posterius additus est in Ven. A. Post sequentem versum collocatus est in Ald. Rob.
στεῦνται
, sed
ν
littera puncto notata, M.
στεῖται
Mosc. Explicat singularem scholion in M. Ceteri
στεῦνται
.
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-43
δούλιον:
δούλειον
libri.
δούλιον
scribendum esse monuit ante Stanleium Scaliger.
Ἑλλάδι:
ἐλάδι
Lips.
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-44
Θάρυβις:
θάρυβις
. γρ.
θάρβις
G.
θάρυμβος
. γρ.
βάρβις
Lips.
θάρύθις
Ven. B.
τ' Ἀρύβις
Turn.
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-45
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-46
σύρδην:
πέμπει σύρδην. ἴσθι δέ
. γρ.
σύδην ἀντὶ τοῦ ὁρμητικῶς, οὗ ἡ χρῆσις ἐν τοῖς ἑξῆς
Par. B. Aliter quam hic
σύρδην
dictum est in Rheso v. 56.
ὦ δαῖμον, ὅςτις μ' εὐτυχοῦντ᾽ ἐνόσφισας θοίνης λέοντα, πρὶν τὸν Ἀργείων στρατὸν σύρδην ἅπαντα τῷδ᾽ ἀναλῶσαι δορί.
Ibi enim haec est sententia, priusquam ruens omnem Argivorum exercitum perderem. Magis proprie Aeschylus
σύρδην
de longo tractu magnisque catervis dicit, quibus incedentes Babylonii vias impleverint. Nam
σύρεσθαι
de fluviis et maribus frequens est apud Dionysium periegeten. Comparari potest cum nostro verbo schwemmen, ut apud eundem Dionysium legitur v. 1076.
κείμενον, οἷα κύλινδρον ἐπὶ χθονός, ὃν δ᾽ ἀπὸ πέτρης χειμερίου ποταμοῖο κάτω σύρουσι χαράδραι.
Est ergo
σύρδην
de magnis copiis dictum, quae longis tractibus quasi inundant vias, ut nos überschwemmen etiam in communi sermone de numeroso exercitu dicimus, qua metaphora Aeschylus v. 89. seqq. utitur,
μεγάλῳ ρεύματι φωτῶν
dicens et
ἄμαχον κῦμα θαλάσσης
.
ναῶν:
ναῶν
, superscripto
η
ad
α
, Lips.
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-47
καὶ:
καὶ
omittit G.
λήματι:
λήμματα
Vit. Lips. aliique et Rob.
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-48
ἕπεται: Post
ἕπεται
Ox. Ven. A. Ald. addunt
προτροπαῖς
. Ea voce in scholiis sequente versu
ὑποπομπαῖς
explicatur.
59.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-49
ὑπὸ πομπαῖς: Libri
ὑποπομπαῖς
, nisi forte Veneti habent
ὑπὸ πομπαῖς
. Illa scribendum esse Abreschius vidit.
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-50
αἴας:
γαίας
Vit.
αἴης
Par. A. B. et ut videtur Veneti.
αἴας
(non
αἴης
) M. G. Lips. edd. vett.
61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-51
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-52
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-53
δ':
δ'
ex scholiastae adnotatione Blomfieldius. Libri
θ'
.
ἡμερολεγδὸν:
ἡμερόλεκτον
G. e correctione. Antea fuerat
ἡμερόλεγδον
, ut in ceteris libris. Proparoxytonon est hoc adverbium apud Lucianum Lexiph. c. 9. apud Etymologum p. 429, 40. apud Photium, apud Suidam. Recte vero oxytonon apud Aristotelem Hist. An. VI. 21. Et sic volebat apud Lucianum Guyetus.
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-54
τρομέονται:
τρομαίονται
G. et ante sec. manus correctionem Vit.
τρομέοντα
Lips.
66.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-55
πεπέρακεν μὲν ὁ:
πεπέρασε μὲν ὁ
codd. Ald. Rob.
πεπέρακεν ὁ
Turn. Correxit Porsonus.
68-69.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-56
γείτονα χώραν:
γείτονα χώραν
omittit Ven. B.
χώρας
, superscripto
ν
, M.
χθόνα
pro
χώραν
G. Lips. aliique et Rob.
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-57
Ἕλλας:
Ἕλλας
M. Vit. Ven. A. B. Par. A. B.
Ἕλλης
G. Lips. edd. ante Brunckium.
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-58
ὅδισμα:
ὅδησμα
Lips. γρ.
ἔρεισμα
margo Lips. γρ.
ἔρεισμα τὴν ναῦν
adscriptum ad
ὅδισμα
in M.
ἔρεισμα
Rob.
ὅδισμα
vocabulo explicationes
πορείαν. ἔρεισμα. ὁδόν
supra adscriptae in G.
74.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-59
Ἀσίας:
ἀσίης
ante correctionem G.
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-60
χθόνα:
χώραν
pro
χθόνα
G. Lips. aliique et Rob. Eustathius p. 212, 42.
τὸ δὲ ποιμὴν λαῶν, ταὐτὸν ἂν τῷ ἀνδρῶν ποιμάνωρ, συνθέτως Αἰσχύλος εἴρηκε, καὶ τὸ τοιοῦτον ποιμνιον ποιμανύριον
.
θεῖον:
θεῖτ'
pro
θεῖον
Lips.
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-61
ἐλαύνει διχόθεν:
ἐλαύνοι δειχόθεν
G.
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-62
θαλάσσης:
θαλάσσας
Blomfieldius. Idem recte sustulit comma quod vulgo post hanc vocem ponebatur, coniungens
ἐχυροῖς ἐκ θαλάσσης στυφελοῖς ἐφέταις
.
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-63
ἐχυροῖσι:
ἐχυροῖσι
Cantabr. 1. Par. B. L. N. et
o
ad primam syllabam superscripto M. γρ.
ὀχυροῦσι
Par. B.
ὀχυροῖσι
ceteri.
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-64
στυφελοῖς:
στυφέλοις
libri.
στυφελοῖς
Blomfieldius.
ἐφέταις:
ἀφέταις
Colb. 1. Rob. Hesychius
ἐφέτας, τοὺς ἡγεμόνας τῶν Περσῶν, καταχρηστικῶς
.
χρυσογόνου:
χρυσονόμου
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Turn.
χρυσογόνου
. γρ.
καὶ χρυσονόμου
Par. B.
χρυσογόνου
Rob. Vtramque scripturam commemorant scholia. Qui
χρυσονόμου
praeoptat, sic explicare debebit, ut idem sit quod
χρυσοῦς
, neglecto significatu terminationis. Sed in compositis ex
νέμω
hoc fieri non videtur exemplis posse demonstrari. Praestat
χρυσογόνου
.
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-65
γενεᾶς:
γεναιᾶς
G.
γεννεᾶς
Lips.
ἰσόθεος φώς:
ἰσόθεον φώς
M.
ἰσόθεον φῶς
, ultima prioris vocabuli littera in
ς
mutata, G. γρ.
ἰσόθεον φῶς
Par. B.
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-66
κυάνεον: Scribendum videri potest
κυανόν
. Sed videtur haec forma recentiorum scriptorum propria esse. Male Blomfieldius
κυανοῦν
, quod vulgaris linguae est. Peius etiam Wellauerus
κυάνεον
vocabuli non ultimas, sed primas duas syllabas contrahendas esse putavit.
λεύσσων:
λεύσων
M. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.
βλέπων
Vit. sed antiquae sunt tantum litterae
λε
, ceterae a recentiore manu scriptae.
83.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-67
φονίου:
φονίου
M. G. Vit. Lips. Ven. B. aliique et Ald. Rob.
φονίου
Turn.
δέργμα:
δέρμα
M. Lips. aliique nonnulli.
84.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-68
πολυναύτης:
πολυναύτας
Vit. Cantabr. 2.
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-69
Σύριόν θ':
συριόν
M. ed. Vict.
δουριόν θ'
Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.
δοσσυριόν θ'
G. Ven. B. aliique et Rob. Turn. Alludi ad oraculum de pugna Salaminia Atheniensibus datum, quod est apud Herodotum VII. 140. in quo erat
Συριγγενὲς ἅρμα διώκων
viderunt et Blomfieldius et Suevernius in diss. Berolini a. 1824. hoc titulo edita, Ueber einige historische und politische anspielungen in der alten tragoedie, p. 4.
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-70
δουρικλύτοις:
δουρικλύτοις
M. Rob. Turn.
δουρικλυτοῖς
G. Ald.
δορικλυτοῖς
Lips.
δορυκλύτοις
Vit.
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-71
τοξόδαμνον:
τοξόδαμνιν
Vit.
Ἄρη:
Ἄρη
M. in quo supra versum ab alia manu additum, Par. C. Rob.
ἄρην. γρ. ἄρη. κοινῶς.
Par. B.
ἄρην
G. Vit. Lips. Ald. Turn.
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-72
ὑποστὰς:
ὑποστάς. γρ. ἐπιστὰς ἤγουν ἐναντιαθεὶς μαχεσάμενος
(sic apud Faehsium)
ὑποστάς
Par. B. Sensus est nemo adeo probatus est, ut, si id in se recipiat, magna multitudine virorum ut valido munimento arcere possit invictum maris fluctum. Audacter
κῦμα θαλάσσης
dicit copias navales, quas Graeci quamvis magno virorum numero non possint ab se propellere.
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-73
φωτῶν: Post
φωτῶν
Vit. addit
τάξεσιν οὐδ᾽ ἄρα ἔρη ἴσχει
, quorum ea quae post
τάξιν
leguntur, expuncta sunt. Colb. 1. addit
νάρεσι, οὐδ᾽ ἄρα ἕρκεα ἴσχει
. Quae ex notissimo Homeri versu sumpta esse vidit Vauvillersius. Eadem vero verba, sic scripta
τάξεσιν οὐτ᾽ ἄρα ἕρκει ἴσχει
, ut scholion adscripta sunt in M.
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-74
ἐχυροῖς:
ἐχυροῖς
M. G. aliique et Rob.
ἐχυροῖσιν
Ven. B.
ὀχυροῖς
Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald. Turn.
ἕρκεσιν:
ἕρκοισιν
Ven. B.
εἴργειν:
εἴργεις
Lips.
93.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-75
λαός:
λαός
M. G. Vit. Lips. aliique et Ald.
λεὼς
Rob. Turn.
94.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-76
δολόμητιν δ᾽ ἀπάταν:
δολόμητιν δ᾽ ἀπάτην
G. et
ἀπάτην
etiam Vit.
ἀπάταν
, ultimo
α
superscripto
η
, Lips.
95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-77
θνατὸς:
θνητὸς
Vit.
θνατὸς
, superscripto
η
, Lips.
96-97.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-78
πήδημἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων:
πηδήματος
libri omnes. Tum, post hoc ipsum vocabulum,
εὐπετέος
M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. Turn.
εὐπατέος
Lips.
εὐπετέως
Mosc. Par. L.
Εὐπετοῦς
Porsonus. In Vit. post hanc vocem
εὐπετέος
, qua in eo libro versus finitur, a sec. manu additum est
τῆς
, superne quidem hoc modo
εὐπετέος ἄτης
sed initiali ductu
α
litterae usque ad praegressum
ς
descendente, ut non videatur dubitandum esse quin, qui adscripsit
ἄτης
, id Aeschyli verbum esse putaverit, praesertim quum in versu qui infra hunc scriptus est simile quid factum sit in vocabulo
ἀρκύστατα
, cuius primae quattuor litterae ab antiqua manu sunt, '
στατα
autem ab eadem illa manu, quae
ἄτης
scripsit, adiecta. Non deerit fortasse qui suspicetur scriptum alicubi fuisse
πήματος
, eiusque vocabuli explicationem esse
ἄτης
. Sed scholiastes in Vit. coniunxit
πηδήματος τῆς ἄτης ἀνάσσων καὶ κρατῶν
. Porro
ἀνάσσων
M. G. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codd. omnes et Ald. Rob.
ἀναίσσων
Turn.
ἀναΐσσων
Vict. unde Brunckius et qui eum secuti sunt
ἀνάσσων
dederunt. Scholiastae
ἀνάσσων
sequuntur, genitivo
πηδήματος
moti. Sed haud dubie verum est
ἀνάσσων
. Brunckius genitivum illum
ποδί
constructum esse putavit. Nimirum, ut dubium illud
εὐπετέος
mittamus,
ποὺς κραιπνὸς πηδήματος
esset
ποὺς κραιπνῶς πηδῶν
. Verum tamen ista loquendi ratio a gravi simplicitate Aeschyli alienior est quam ut videatur probari posse. Scripsit ille, nisi fallor,
τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδημ᾽ ἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων;
Sic infra v. 300.
πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο.
Et in Agam. v. 792.
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς, πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν.
Apud Euripidem Iph. Taur. v. 315 (308.).
ἔμφρων δ᾽ ἀνάξας ὁ ξένος πεσήματος.
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-79
ποτισαίνουσα: Libri
σαίνουσα
. Scholiastes
ἡ γὰρ ἐκ θεοῦ, φησίν, ἀμαύρωσις καὶ δόλωσις ἀφυκτός ἐστιν. ἅμα γὰρ δολοῖ καὶ προσαίνει (Γ. προςσαίνει) καὶ κακοποιεῖ
. Scripsi
ποτισαίνουσα
. Lenius hoc quam ingeniosae coniecturae quibus Seidlerus in libro de versibus dochm. p. 407. metra restituere conatus est. Non est autem haec epodus in stropham et antistropham mutanda.
παράγει:
παράγε
Lips.
100.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-80
βροτὸν:
βροτῶν
Ven. B. et
o
ad
ω
superscripto Lips.
εἰς ἄρκυας ἄτα:
εἰς ἀρκύστατα
libri praeter Rob. in qua est Turnebo memorata scriptura
ἀρκύσακτα
. Diu iam est quum scribendum vidi
εἰς ἄρκυας ἄτα
. Nam scholiastas nomen
ἄτη
in his versibus invenisse ex eo apparet, quod Homericos de
Ἄτῃ
versus afferunt.
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-81
ὑπὲκ θνατὸν:
ὑπὲρ θνατὸν
M. G. Vit. et ceteri plerique.
ὕπερ θνατὸν
Ald.
ὑπερθνατὸν
Lips.
ὕπερθεν
, omisso
θνατόν
, Rob.
ὕπερθεν τὸν
adnotavit Stephanus.. Ex scholio codicis Vit. in quo est
διὸ οὐκ ἔστιν ἄνθρωπον ὑπεκδραμόντα τὴν ἄτην φυγείν
, optimam et elegantissimam lectionem nanciscimur,
ὑπὲκ θνατόν
.
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-82
ἀλύξαντα:
ἀλύξατα
Lips.
φυγεῖν:
φυγεῖν
omittit Ven. B.
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-83
κάτα:
κατὰ
libri.
ἐκράτησεν:
ἐκράτησεν
M.
ἐκράτησε
G. Vit. Lips. et edd, ante Brunckium.
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-84
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-85
ἱππιοχάρμας:
ἱπποχάρμας
Ald.
ἱππιοχάρμους
Cantabr. 1.
ἱππειοχάρμους
Ven. B.
ἱππιοχάρμονας
Vit. Mosc.
107.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-86
πόλεών τ᾿ ἀναστάσεις:
πόλεων δ᾽ ἀναστάσεις
M. (non
ἀνστάσεις
) Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.
τ'
omittit Ven. B.
πόλεών τ' ἀναστάσεις
G. aliique et Rob.
πόλεων τε ἀνστάσεις
Turn.
108-109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-87
θαλάσσης πολιαινομένης:
θαλάσσης πολιαινομένης
M. G. Lips. Ald. Turn. In Lips. participii
ης
a recentiore manu est.
θαλάσσης
(superscripto
ας
)
πολιαινομένας
Vit.
θαλάσσας πολιαινομένας
Par. A. B. Rob. et, ut videtur, Ven. A. B.
λάβρῳ:
λάβρῳ
G. Ald. Rob.
110.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-88
ἐςορᾶν:
ἐσὁρᾶν
M.
ἐς ὁρᾶν
Vit. Ald.
ἐσορῶν
Lips.
ἄλσος: γρ.
ἄλγος
Par. B. Suppl. 834.
δι' ἁλίρρυτον ἄλσος
.
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-89
πίσυνοι:
πίσυνοι
Ald. Rob.
πισύνος
G.
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-90
τε: omittit Vit.
λεπτοδόμοις πείσμασι λαοπόροις τε μηχαναῖς:
λεπτοδόμοις
Scholiastae de solis navibus hic agi putant, Schützius
πείσμασι
ad naves,
λαοπόροις μηχαναῖς
ad pontes refert. In Schutzi explicatione hoc displicet, quod ista navium et pontium distinctio, tam ambigue significata, exilis videtur ideoque indigna Aeschylo. Mihi quidem omnia de pontibus videntur intelligenda esse. Nam si haec de navibus accipiantur, non satis verum est, ideoque ne satis aptum quidem, Persas dici navibus assuefactos esse. Navibus enim non tam ipsi Persae quam socii eorum utebantur, quod recte monuerunt scholiastae. Atqui de his, ut maritimis et pridem deditis navigationi, non recte diceretur nunc eos didicisse artem navigandi. Illud vero ut novum et insolens et quod sollicitudinem, ut statim dicit chorus, afferret commemorari poterat, quod per pontes parum firmos agitatum fluctibus mare transgredi essent ausi. Et sic supra, omninoque saepius in hac fabula pontes illos, ut rem periculi temeritatisque plenam, memorari videmus. Egregie verba quoque cum hac explicatione congruunt, quum non modo
λαόποροι μηχαναί
planius ad pontium fabricationem quam ad navium vehicula ducant, sed etiam
λεπτόδομα πείσματα
de navibus multo minus apte quam de pontibus dicantur, in quibus hoc ipsum maxime temerarium videri debuit, quod machinae istae rudentibus, nimium tenuibus pro tanti operis mole, retinerentur. Inde supra v. 69. poeta dixerat
λινοδέσμῳ σχεδίᾳ
, eadem verborum vi. Prorsus enim reiicienda est eorum sententia, qui
πείσματα
putant
λεπτόδομα
vocari quod ex pluribus tenuibus filis facta sint. Immo nihil aliud, quam quod simplicius
λεπτά
dici poterat, significatur. Describit hos rudentes Herodotus VII. 36.
113.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-91
μοι:
μοι
M. G. aliique nonnulli.
114.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-92
ἀμύσσεται:
ἀμύσεται
M. Idem mox
ὀά
.
117.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-93
τοῦδε: Post
τοῦδε
comma posuit Turnebus, et sic recentiores editores omnes praeter Schützium in minore editione
τοῦδε
in
τοῦτο
male mutantem. Iungebant autem
ὀὰ Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε
. Peius etiam Brunckius hos genitivos ad
φρὴν ἀμύσσεται φόβῳ
rettulit. Usus tragicorum monere poterat nullam esse posse post
τοῦδε
interpunctionem. Sic enim iungenda sunt verba,
μὴ πόλις πύθηται ἄστυ Σούσιδος κένανδρον Περσικοῦ στρατεύματος τοῦδε
, ne civitas audiat urbem Susidis hoc Persarum exercitu orbatam. Ita
θεοὶ πολισσοῦχοι χθονός
et alia huiusmodi millena.
119.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-94
Κισσίων:
κισσίων
M. Par. G. L. N.
κασσίων
Ven. B.
κισσίνων
Vit. Lips. Mosc. Rob.
κισσινῶν
G.
κίσσινον
Ald. ceteraeque editiones.
120.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-95
ἔσσεται:
ἔσεται
M. Vit. Par. G. N. Nihil ineptius perversiusve fingi potuit quam C. Burnei
ᾄσεται
, ne scilicet
ἔσσεται
duplicato
σ
diceret scriptor Atticus. Quin ut omnis loci virtus periret Blomfieldius recepta Burnei coniectura verba
ἀντίδουπον — ἀπύων
ut parenthesin ab reliquis separavit. Neque in Wellaueri adnotatione quidquam sani est. Hoc dicit chorus, propterea mihi nigro obscuratum velo cor laceratur metu, hei, ne hoc Persico exercitu orbatam civitas audiat magnam urbem Susidis, et Cissiorum arces, hei clamitans turba feminarum, resonent, byssinaeque vestes rumpantur.
121.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-96
122.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-97
τοῦτ᾽ ἔπος: omittunt Ald. Turn.
γυναικοπληθὴς:
γυναικοπληθὺς
Lips. et ante correctionem Vit.
γυναικοπληθὴς ἔσται
ex scholio Rob. Hi nominativi non sunt absoluti, sed inserviunt explicandis verbis
τὸ Κισσίων πόλισμα
.
123.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-98
124.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-99
πέσῃ λακίς:
πέσηι λακίς
, quum prius omissa essent, inter versus adscripta sunt in M.
125.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-100
ἱππηλάτας:
ἱππηλάτης
, ultimae vocali superscripto
η
, M.
ἱππηλάτας
, superscripto
η
, Lips. Post hanc vocem
Τε
addit non M. sed Turnebus et qui hunc secuti sunt Vict. Cant. Stanl.
126.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-101
καὶ πεδοστιβὴς λεὼς:
καὶ προδοστηβάς λεως
, ad
ο
superscripto
η
, Lips.
καὶ πεδοστιβὴς λεως
. γρ.
πεδοτριβὴς, τοῦτ᾽ ἔστι πεζός
Par. B.
127.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-102
ὡς:
ὃς
pro
ὡς
ante correctionem Vit.
ἐκλέλοιπεν:
ἐκλέλοιπεν
M. Par. L. Rob. Ceteri
ἐκλέλοιπε
.
μελισσᾶν:
μέλισσα
M. Par. L.
μελισσάων
G. Ven. B. et adscripto, ut Faehsius ait,
μελισσών
Par. B.
μελισσῶν
Vit. Lips. Ald. Turn.
μελισσῶν
Cantabr. 1. Rob.
128.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-103
ὀρχάμῳ:
ἀρχάμονι
adnotatum in Par. B.
129-131.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-104
τὸν ἀμφίζευκτον ἐξαμείψας ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας:
ἀμείψας
Vit. Fluctuant interpretes, quem dicat Aeschylus
τὸν ἀμφίζευκτον ἀμφοτέρας ἅλιον πρῶνα κοινὸν αἴας
. Dicit vero iunctum utriusque continentis socium litus. Litoris significatione
πρών
vocabulum usurpatum est v. 870.
νασοί θ' αἳ κατὰ πρῶν ἅλιον περίκλυστοι τῇδε γῇ προςήμεναι.
Pariterque in Agam. v. 291.
Σαρωνικού πορθμοῦ κάτοπτον πρῶν ὑπερβάλλειν πρόσω φλέγουσαν.
Sic enim, quae aliter in singulis horum locorum difficultas foret, sponte evanescit.
Κοινόν
, ex quo vocabulo ortae sunt dubitationes, sic dicitur, ut id ipsum effectum esse iungendis litoribus indicetur.
133.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-105
πίμπλαται:
πίμπλαται
M. Vit. Par. L. N. aliique.
πίμπλανται
G. Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium.
δακρύμασιν:
δακρύμασιν
M. Par. L. Ceteri
δακρύμασι
.
134.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-106
ἑκάστα:
ἑκάστα
M. (in quo post ultimam litteram litura est scriptumque prius fuisse videtur
ἑκάσταν
) G. Vit. Par. A. B. aliique.
ἑκάστη
Lips. et edd. ante Brunckium.
136-137.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-107
αἰχμάεντα τοῦρον εὐνατῆρα προπεμψαμένα:
αἰχμήεντα
M. Vit. Lips. Par. L. Rob. Turn.
αἰχμητάεντα
Ox. Ald.
εὐναιάεντα
Ven. B.
αἰχμάεντα
G. Par. A. N.
εὐνατῆρα προπεμψαμένα
Cantabr. 1. et Par. A. in quo
ἀπο
ad
προ
supra adscriptum est. Hoc Brunckius restituit.
εὐνατῆρ προπεμψαμένα
Rob.
εὑνατῆς ἀποπεμψαμένη
M.
εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη
G.
εὐνατῆρα ἀποπεμψαμένη
Lips.
εὐνατῆρ᾽ ἀποπεμψαμένη
, supra adscripto ad ultimam vocalem
α
, Vit.
εὐνητῆς ἀποπεμψαμένα
Ven. A.
εὐνατῆς ἀποπεμψαμένα
Ven. B. Par. L. Ald. ceteraeque ante Brunckium editiones.
139.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-108
ἀλλ᾽ ἄγε, Πέρσαι:
ἀλλ᾽ ἄγετε πέρσαι
Vit.
ἀλλ᾽ ἄγετ᾽ ὦ π.
Lips. Rob.
140.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-109
τόδ᾽ ἐνεζόμενοι στέγος:
τὸ δὲνεζόμενοι στέος
M.
142.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-110
θώμεθα· χρεία:
θώμεθ' α. χρεία
M.
προςήκει:
προσήκοι
Cantabr. 2. Colb. 2.
143.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-111
ἄρα:
ἆρα
M.
πράσσει:
πράξει
Lips.
145.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-112
πατρωνύμιον:
πρωνύμιον
G.
πατρώνυμον
Vit. Mosc. Genus, inquiunt, a Perseo ductum, unde nos nomen habemus, ideoque nobis cognatum. Formam vocabuli tuetur Pindaricum
ἐπωνύμιος
.
ἁμέτερον:
ἁμέτερον
, superscripto primae litterae
f
, Lips.
146.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-113
πότερον:
πότερ'
or cum litura inter
ρ
et
o
M.
νικῶν:
νικών
Vit.
147.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-114
δορυκράνου:
δορικράνου
G. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.
δορυκράνου
M. Vit. Turn. Recte, ut videtur.
148.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-115
κεκράτηκεν:
κεκράτηκε
Vit.
149.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-116
NA: Prodit regina splendido ornatu et curru vecta, ut ex v. 610. intelligitur.
ἴσον:
ἴσον
M. G. Lips. Turn.
ἶσον
Vit. Ald. Rob.
150.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-117
φάος:
φῶς
Lips. aliique pauci et Ald.
ὁρμᾶται:
ὁρᾶται
Ven. B. et adscripto
ὁρμᾶται
Par. B.
151.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-118
βασίλεια δ᾽ ἐμή· προπίτνω, * προπίτνω· *: Libri
β. δ' ἐμὴ, προσπιτνῶ
, nisi quod
προσπιτνῶ (προσπίτνω M.) προσκυνῶ
habent M. Par. L. N. explicatione in textum admissa, quae in Vit. Lips. supra scripta est. Putavi scribendum esse
προπίτνω, προπίτνω
. Sic v. 591.
ἐς γᾶν προπίτνοντες
. Sophocles El. 1380.
αἰτῶ, προπίτνω, λίσσομαι
. Euripides Suppl. 93.
ὁσίως οὔχ, ὑπ᾽ ἀνάγκας δὲ προπίπτουσα, προςαιτοῦσ᾽ ἔμολον.
152.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-119
προςφθόγγοις:
πρὸς φθόγγοις
G.
προσφθόγκοις
Lips.
χρεὼν:
χερῶν
Lips.
154.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-120
Περσίδων: Hunc et sequentem versum affert Maximus Planudas in Bachmanni Anecd. II. p. 99, 27.
δαιμόνων
pro
Περσίδων
Ven. B.
155.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-121
ἡ: omittit Lips.
γεραιά:
γηραιά
Lips. Ald. Rob.
156.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-122
εὐνήτειρα:
εὐνήτειρα
M. Vit. Lips.
εὐνέτειρα
Tzetzes.
εὐνάτειρα
, secundae syllabae
η
superscripto, Par. B.
εὐνάτηρα
Ald.
εὐνάτειρα
G. Rob. Turn. Doricae formae hic nullus usus est.
καὶ: omittunt Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ald. Rob. Sensum huius loci non videntur satis perspexisse qui
εὐνήτειρα
pro nominativo habuerunt, quod haud scio an fecerit etiam Tzetzes Chil. VII. v. 358.
Ἀσσύριοι καὶ Πέρσαι γὰρ τοὺς βασιλεῖς θεοῦσιν, ὡς καὶ Αἰσχύλος δράματι Πέρσαις δεικνύει τοῦτο. Ἄτοσσαν θέλων γὰρ εἰπεῖν σύζυγον βασιλέως, μητέρα βασιλέως τε ὁμοίως, εἶπεν οὕτω, “Θεοῦ Περσῶν εὐνέτειρα, θεοῦ τε μήτηρ ἔφυς.”
Neque enim senes aliud quam salvere reginam iubent: qui, si
εὐνήτειρα
nominativus esset, quasi obiter eam salutantes hoc ut primarium afferrent, tu et coniux Persarum dei et mater es. Quamobrem
εὐνήτειρα
vocativus est, cui quum alter deberet addi vocativus,
θεοῦ δὲ καὶ μῆτερ
, mutatur forma orationis, quia hac tantum conditione mater Persarum dei vocari potest Atossa, si Xerxes eadem qua Darius fortuna utatur.
157.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-123
μεθέστηκε: γρ.
ἐφέστηκε, ἠναντιώθη, ὑπεχώρησε
Par. B.
στρατῷ:
στρατῷ
M. Vit. Ven. A. Par. B. (Fachsio teste) Turn.
στρατοῦ
G. Lips. Par. A. C. aliique et Rob.
ἀπὸ τοῦ στρατοῦ
margo Par. B.
158.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-124
λιποῦσ᾽:
λιποῦσι κευνῶ
G.
λιποῦσα, δ', ἱκάνω
Lips.
χρυσεοστόλμους:
χρυσεοστόλμους
M. Vit. et adnotatum in Par. B.
χρυσεοστόλβους
Ven. A. Ald.
χρυσεοστίλβους
G. Ven. B. Par. C. F. L. Turn. et hoc quoque adnotatum in Par. B. et in margine Lips.
χρυσεοστόλους
Par. B. Rob.
χρυσεοστόλοις
Lips.
δόμους:
δόμοις
Lips.
159.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-125
τε: omittit Cantabr. 1. Par. C.
κἀμὸν:
κἀμὸν
M. G. Vit. Par. A. B. C. Ven. A. B. Cantabr. 1. Ald. Rob.
καμὸν
Lips. Turn.
εὐναστήριον:
εὐνατήριον
M. Vit. Lips. Ven. A. edd. vett.
εὐναστήριον
G. Ven. B. Par. L. N. Id recte restituit Blomfieldius.
160.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-126
καί με:
καί μου
Lips. Ald.
καί μοι
Vit.
φροντίς:
φροντὶς
Lips.
161.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-127
οὐδαμῶς ἐμαυτῆς:
ἐμαυτῆς οὐδαμῶς
G. Rob.
οὖσ᾽:
οὖσα
Lips.
ἀδείμαντος:
ἀδείματος
Cantabr. 1. Turn. Quod apud Photium p. 8, 10. legitur
ἀδείματα, ἄφοβα
, melius et plenius scriptum exstat apud Zonaram p. 45.
ἀδείμαντα, ἄφοβα, ἀπὸ τοῦ δειμαίνω τὸ φοβοῦμαι
.
162.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-128
μὴ:
καὶ μὴ
Lips.
κονίσας:
κονίσσας
M. aliique et Rob.
κονίσας
G. Vit. Par. A. B. C. Ald. Turn.
οἶδας:
τ᾽ οἶδας
Lips.
ἀντρέψῃ:
ἀντρέψῃ
M. Turn.
ἀτρέψῃ
Ald.
ἀνατρέψῃ
G. Ven. B. aliique et Rob. et ex corr. Vit.
ἀνατρέψει
Mosc. et ante corr. Vit.
163.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἦρεν:
εἷλεν
pro
ἦρεν
Ald.
θεῶν:
θεοῦ
Vit. sed
οῦ
a sec. manu supra positum, quum prima tantum
θε
dedisset.
164-166.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-130
ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα: Libri omnes
ταῦτά μοι διπλῆ μέριμν᾽ ἄφραστός ἐστιν ἐν φρεσί
, nisi quod
ἄφραστός ἐστιν
habent Vit. Lips. Ald. Rob. eaedemque duae edd.
φρεσίν
. In Vit. ad
ἄφραστος
supra adscriptum
πῶς
. Corruptum esse hunc versum vidit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XLIII. Sed dum in metro occupatus traiectione verborum caesuram, quae in librorum scriptura intolerabili sane modo neglecta est, restituere conatur, de sensu loci quaerere omisit. Verba si spectas, nihil ea aliud significare possunt quam quod Stanleius expressit, propter hoc duplex est mihi in mente cura ineffabilis, neque pecuniarum sine viris multitudinem honore prosequi, neque pecunia carentibus splendere lumen, quantumcumque adsit robur, in qua interpretatione postrema tantum,
ὅσον σθένος πάρα
, male reddita sunt, neque pecuniae nomen debebat usurpari, nexus vero sententiarum recte indicatus est. Atqui quis non videt, hoc, neque opes sine viro neque virum sine opibus magni faciendum esse, non posse curam ac sollicitudinem, multoque minus ineffabilem curam vocari, sed nihil esse aliud quam sententiam vel consilium, quod cur ineffabile vocetur nulla inveniri ratio potest. Quod si
μέριμνα
hic sententiam significat, ut quum alibi, tum in simili Euripidis loco, Or. 631.
Μενέλαε, ποῖ σὸν πόδ᾽ ἐπὶ συννοίᾳ κυκλεῖς, διπλῆς μερίμνης διπτύχους ἰὼν ὁδούς;
planum esse arbitror non mutato ordine verborum scribendum esse
ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν, μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβειν, μήτ' ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα.
Sic nihil in his versibus obscuritatis est et omnia aptissime cohaerent. Metuo, inquit, ne nimiae opes rapido pede proruant felicitatem non sine diis a Dario parlam. Vnde gemina mihi certa est sententia, neque opum sine viris magnitudinem nulli facere, neque carenti opibus affulgere tantum lucis quantum ei roboris est (h. e. non aeque eum felicem esse ut potens est). Etenim ab opibus quidem tuti sumus, sed oculis offusus est metus, quod absente moderatore nihil prosunt divitiae.
167.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-131
ἀμεμφής: Non dicit opulentiam non deberi contemni, sed esse Persis opes non contemnendas.
ἀμφὶ:
ἀμφ'
Lips.
ὀφθαλμοῖς:
ἀμφὶ δ᾽ ὀφθαλμοῖς φόβος
proprie intelligendum est, de oculis, sine metaphora. Nam de eo quod carum est
ὀφθαλμός
singulari tantum numero dicitur. Seidlerus in censura editionis Blomfieldianae comparavit Eur. Iph. in Aul. v. 1133.
τί δ᾽ ἔστιν; ὥς μοι πάντες εἰς ἓν ἥκετε, σύγχυσιν ἔχοντες καὶ ταραγμὸν ὀμμάτων.
168.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-132
νομίζω:
νομίζου
Vit. Ven. A.
δόμων:
δόμου
Par. L.
169.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-133
170.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-134
γένεσθε:
γένεσθε
M. Par. N.
γίνεσθε
ceteri, sed in Vit. primae syllabae
ε
, ultimae
αι
superscriptum est.
173.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-135
δύναμις:
δυνάμεις
M.
ἡγεῖσθαι:
ἡγῆσθαι
Lips.
174.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-136
εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς:
εὐμενεῖς δ᾽ ἡμᾶς καλεῖς
affert Thomas M. p. 162, 7.
175.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-137
ἀεὶ:
ἀεὶ
M. G. Vit. Lips. Par. A. B. Ald. Rob.
αἰεὶ
Ven. B. Turn.
ὀνείρασιν:
ὀνείρασιν
M. Cantabr. 1. Ceteri
ὀνείρασι
.
176.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-138
οὗπερ:
περ
omittit G.
στείλας:
στείχας
Lips.
178.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-139
ἐναργὲς:
ἐν ἀργές
ex corr. Vit. Antea
ἐν ἀργ ῆς
, cum litura post
γ
, fuisse videtur.
180.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-140
μοι: omittit M.
γυναῖκ᾽ εὐείμονε:
γυναῖκες εὐείμονες
Vit.
γυναῖκ᾽ εὐείμονες
Ald. Turn.
γυναῖκ᾽ εὐήμονε
Lips.
182.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-141
ἣ δ᾽ αὖτε:
ἥδ' αὖτε
G. Vit. Lips. Ald. Rob.
Δωρικοῖσιν:
περσικοῖσιν
, quamvis etiam in praecedente versu
περσικοῖς
habeat, G.
183.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-142
μεγέθει τε:
μέγεθος
, omisso
τε
, Lips.
ἐκπρεπεστάτα:
ἐκπεπρεστάτα
M. aliique et Rob.
εὐπρεπεστάτα
G. aliique et Ald. Turn.
εὐπρεπεσάτα
sic Lips.
εὐπρεπεστάτω
Ven. B. et
ω
ex
α
a correctore facto Vit.
184.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-143
κάλλει τ':
κάλει τ'
Lips.
ἀμώμῳ:
ἀμώμῳ
M. Ald. Rob. Sed
ἀμώμω
G. Vit. Lips. Par. A. B. Turn.
κασιγνήτα:
κασιγνήτω
Vit. Par. N.
185.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-144
ταὐτοῦ:
τ' αὐτοῦ
M. Ald. Rob.
ταὐτοῦ
G. Lips. Turn.
αὐτοῦ
Mosc. ut Schutzius refert, nisi Vit. nominare voluit, in quo sic est, sed
τ'
in fine praecedentis versus a secunda, ut videtur, manu posito.
πάτραν:
πέτραν
Lips.
187.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-145
ὡς ἐγὼ δόκουν ὁρᾶν:
ἐγὼ δόκουν
M. Lips. Turn.
ἐγὼ 'δόκουν
Vit. Ald. Rob.
ἐγὼ ἐδόκουν
G. et supra adscriptum est a sec. manu augmentum in Vit.
188.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-146
τεύχειν ἐν ἀλλήλαισι:
ἐν ἀλλήλαισι
Blomfieldius.
ἐν ἀλλήλῃσι
M. G. aliique et Turn.
ἐν ἀλλήλοισι
Vit. Lips. aliique et
ν
omisso Rob.
ἀλλήλαιν
, omisso
ἐν
, Ald. In infinitivo consentiunt libri, nisi quod ex Par. B. Faehsius affert
τεύχειν ἐν ἀλλήλῃσι. γρ. τεῦχον. ἀπὸ τοῦ κοινοῦ τὸ ἐδοξάτην μοι
. V. ad Soph. Ant. 702. 736.
μαθὼν:
λαθών
, supra scripto γρ.
μαθών
, Vit.
189-190.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-147
ἅρμασιν δ' υπο ζεύγνυσιν:
ἅρμασιν δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν
M.
ἅρμασι δ᾽ ὑποζεύγυσιν
G. Turn. et commate post
ὑπο
addito Ald. Rob.
ἅρμασι δ᾽ ὑπο ζεύγνυσιν
Vit.
ἅρματι δ᾽ ὑποζεύγνυσιν
Lips.
αὐτὰ:
αὐτῷ
G. et ante corr. M.
αὐτῷ
Ald. Rob.
ἐπ᾽ αὐχένων:
ὑπαυχένων
M.
ὑπ' αὐχένων
affertur ex Par. L.
192.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-148
ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν:
ἐν ἡνίαισιν εἶχεν
M. Vit. Par. G. L. atque ita scribendum esse coniecit Schaeferus Melet. crit. p. 94. At hoc non est Aeschyleum.
ἐν δ᾽ ἡνίαισιν εἶχεν
Lips. Ceteri
ἐν ἡνίαισι δ᾽ εἶχεν
.
193.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-149
ἔντη δίφρου:
ἐντῆ δίφρου
M. et
δίφρου
habet etiam Lambethanus Blomfieldii, adscriptumque est in Par. B. In margine M. adnotatum
ἐν τῆ βίαι δίφρου χαλινὰ ῥήσσει
. G. Vit. Lips. Ven. A.
ἐν τῆ, δίφρον
. Editiones ante Brunckium
ἐν τῇ δίφρον
. Praeclaram emendationem,
ἔντη δίφρου
, Scaligero surripuit Stanleius.
194.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-150
διασπαράσσει:
διασπαράσσει
Cantabr. 2. et, ut videtur, Ven. A.
διασπαράττει
M. Ceteri
διασπαράττει
.
197.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-151
200.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-152
καλιρρόου:
καλλιρόου
M. Vit.
201.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-153
πηγῆς, σὺν θυηπόλῳ χερὶ:
παγῆς
Lips.
γῆς
, addito a sec. manu
πη
, Vit.
θυηπόλην
ante sec. manus corr. Vit.
χειρὶ
Vit. Lips. Non pignore contenderim genuinam nunc exstare scripturam. Vereor enim ne
δὲ
in apodosi post
ἐπεί
positum librarios ad mutationem faciendam compulerit. Certe melius, nisi fallor, omnia hoc modo procederent,
ἐπεὶ δ᾽ ἀνέστην καὶ χεροῖν καλλιρρόου ψαύσασα πηγῆς σὺν θυηπόλῳ χερὶ βωμὸν προςέστην, ἀποτρόποισι δαίμοσιν θέλουσα θῦσαι πέλανον, ὧν τέλη τάδε· ὁρῶ δὲ φεύγοντ᾽ αἰετὸν πρὸς ἐσχάραν Φοίβου.
202.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-154
βωμὸν:
βωμὸν
M. G. Lips. Ven. B. Colb. 2. Par. G. L.
βωμῷ
ceteri libri, sed Vit. addita a sec. manu correctione
βωμόν
et supra scripto
ἐς τὸν
.
ἀποτρόποισι:
ἀποτρόποις
G.
δαίμοσιν:
δαίμοσιν
M. Par. L. Ceteri
δαίμοσι
.
204.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-155
205.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-156
206.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-157
μεθύστερον δὲ:
μεθ᾽ ὕστερον
M. edd. vett.
κίρκον:
κέρκον
Vit.
207.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-158
208.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-159
ὃ δ᾽:
ὅδ'
Vit. Lips. Ald. Rob.
δέμας παρείχε: Inter
δέμας
et
παρείχε
Ven. A. Ox. Ald. inserunt
τῷ κίρκῳ τύπτεσθαι
.
209.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-160
δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν:
δειματἐσἰδεῖν
M.
210-213.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-161
ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν. εὖ γὰρ ἴστε, παῖς ἐμὸς πράξας μὲν εὖ θαυμαστὸς ἂν γένοιτ' ἀνήρ, κακῶς δὲ πράξας οὐχ ὑπεύθυνος πόλει, σωθεὶς δ᾽ ὁμοίως τῆςδε κοιρανεῖ χθονός.:
ὑμῖν τ'
G. Par. L.
γ'
omittunt Ven. A. Ald. Rob. In vitii suspicionem adducta sunt quae sequuntur. Verum si modo haec verba,
ταῦτ᾽ ἔμοιγε δείματ᾽ ἔστ' ἰδεῖν, ὑμῖν δ᾽ ἀκούειν
, recte intelliguntur, in reliquis non est quod laboremus. Dicit autem Atossa illud hoc sensu, haec mihi, quae vidi, et vobis, qui audistis, metuenda sunt, quorsum spectent. De eo enim sollicita est, quid dicat isto somnio ostentoque portendi. Itaque subiicit nam de regno filii scitis non esse quod metuam, quem, si prospera fortuna admirandum reddere potest, at adversa certe regno non exuet, si quidem ille salvus redibit. His igitur verbis indicat non habere se quomodo visa illa interpretetur, nisi de morte filii, quam apertius nominare reformidat.
211.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-162
214.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-163
βουλόμεσθα:
βουλόμεθα
G. Vit. Lips. Ald.
φοβεῖν:
φυγεῖν
pro
φοβεῖν
Ven. B.
215.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-164
θαρσύνειν:
θρασύνειν
M. Vit. aliique et Turn.
προςτροπαῖς:
προτροπαῖς
Lips. aliique et Ald.
ἱκνουμένη:
ἱκανουμένη
Vit.
ἱκνομένη
Lips.
216.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-165
εἶδες:
εἶδος
Rob.
εἶδος
Lips. Sic etiam Vit. ex correctione. Antea
εἶδες
, ut ceteri.
ἀποτροπὴν:
ἀποτροπεῖν
ante corr. M. Ad
ἀποτροπὴν
in Lips. supra adscriptum γρ.
ἀπροτροπήν
, si recte lego compendium.
λαβεῖν:
λαβεῖν
G. Ven. A. Par. B. Ald. Turn. In Par. B. supra scriptum γρ.
τελεῖν. καὶ δοῦναί σοι
. Ac
τελεῖν
habent M. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. K. Rob.
217.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-166
τἀγαθ᾽ ἐκτελῆ γενέσθαι:
ταδ' ἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ
M.
τὰ δ᾽ ἀγαθὰ, ἐκτελῆ
ex corr. G. Antea
ἐκτελεῖ
fuerat.
τὰ ἀγαθά δ᾽ ἐκτελεῖ
Vit,
τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ
Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Ex Par. B.
τὰ δ᾽ ἀγαθά γ᾽ ἐκτελεῖν. γρ. τἀγαθὰ δ᾽ ἐκτελῆ
Faehsius affert.
τὰ γαθά τ' ἐκτελῆ
Ald.
τάδ' ἀγαθ' ἐκτελῆ
Rob.
τὰ δ᾽ ἀγαθ᾽ ἐκτελῆ
Turn. et edd. reliquae omnes. Immo scribendum erat
τἀγαθ᾽ ἐκτεлῆ γενέσθαι
, i. e. quo tibi bona eventum habeant.
σοί τε καὶ τέκνοις σέθεν:
καὶ τέκνοισί τε
, omisso
σέθεν
, Vit.
218.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-167
δεύτερον δὲ:
δεύτερος δὲ χρὴ χοαὶ
Lips.
219.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-168
χέασθαι:
χέεσθαι
Vit. Lips. Par. N. sed Vit. supra scripto
ασ
.
πρευμενῶς:
πρευμενῶς
M. G. Lips. Ven. B. Par. A. B. Rob. et plerique, ut videtur, reliqui codices.
πρευμενῆ
Ven. A. Ox. Lambeth. Turn. et adscriptum in Par. A. B. Idem ex corr. Vit. in quo antea fuerat
πρευμενῶς
: supra
ης
adscriptum.
πρευμενὴν
Ald. Haud scio an
πρευμενής
et
πρευμενῆ
interpretibus debeatur, dubitantibus utrum
πρευμενῶς
ad Atossam, an ad Darium spectaret. Quare
πρευμενῶς
servandum duxi, quod iungendum est cum verbo
πέμπειν
.
220.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-169
εὐφρόνην:
κατ' εὐφροσύνην
Lips. et bis quidem scriptis his verbis.
221.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-170
σοι:
σος
pro
σοι
Lips.
τέκνῳ τε, γῆς:
τέκνω τ᾽ ἐγῆς
G.
222.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-171
τἄμπαλιν:
τούμπαλιν
Vit. aliique nonnulli et Ald. Rob.
γαίᾳ:
γαία
M. Par. H. L.
γαίᾳ. γρ. γαῖαν
ex Par. B. Faehsius affert.
γαῖα
Vit.
γαία
G. Lips. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob.
γῆ
Par. G.
γαίας
Turn.
κάτοχα:
κάτοχος ἀμαυροῦσθαι
Ven. B.
κάτοχ᾽ ἀμαυροῦ
Ald.
κάτοχ᾽ ἀμαυροῦσθαι
ceteri. Correxit Blomfieldius gloss. ad Sept. ad Th. v. 47.
223.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-172
ὢν σοὶ:
ὦν σοι
a pr. manu,
ὤν σοι
a sec. M.
ὧν σοι
, sed mutatum in
ὢν σοι
, Vit.
ὢν σοι
Lips. et cum commate post
σοι
G. Ald. Rob.
ὢν, σοὶ
male Turn.
πρευμενῶς:
προσευμένως
Lips. sed in marg. γρ.
πρευμενῶς
.
225.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-173
ἀλλὰ μὴν:
ἀλλαμὴν
M.
γ᾽: omittunt Vit. Lips.
226.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-174
παιδὶ:
παισὶ
Lips. Cantabr. 2. Par. H. K. L.
τῶνδ':
τῶν δ'
M.
τήνδ':
τὴν δ᾽
M.
ἐκύρωσας:
ἐχύρωσε
vel Faehsio teste
ἐκύρωσεν
Par. L.
ἔκυρσας
Rob.
φάτιν:
φάτην
Lips. Ald.
227.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-175
ἐκτελοῖτο:
ἐξιλεοῖτο
Mosc. et erasa priore scriptura Vit. idemque adscriptum in Par. B.
εἶπε δὲ ἡ ἐξιλέωσις εἰς ἀγαθὸν ἀποβαίη
scholiastes. Ceteri
ἐκτελοῖτο
.
δὴ τὰ:
δὲ τὰ
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Par. G. Ald. Rob.
δὴ
, omisso
τὰ
, Turn.
228.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-176
θήσομεν:
θήσομαι
Ven. B. Rob.
θεοῖσι:
θεοῖσιν
M.
τοῖς τ᾽:
τοῖς δ᾽
Vit.
ἔνερθε γῆς:
ἔνερθεν
G. Vit. Lips. Ald.
γῆς
omittunt Ven. A. Ox. Ald.
229.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-177
ἐς:
ἐς
G. Lips.
κεῖνα:
'κεῖνα
Lips.
230.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-178
φασὶν:
φησὶν
Lips.
ἱδρῦσθαι:
ἱδρῦσθαι
Vit. Ceteri pravo accentu
ἱδρύσθαι
.
231.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-179
δυσμὰς: Brunckius ex Par. A. dedit
δυσμάς
, idque habet etiam Lambeth. adscriptumque est in Par. B. Idem
δυσμάς
ex corr. Vit. in quo antea fuerat
δυσμαῖς
, quae est ceterorum librorum lectio. Praeferendum iudicavi
δυσμάς
.
φθινασμάτων: Vulgatum
φθινασμάτων
contra Pauwii Schutziique coniecturam,
φθινάσμασιν
, satis superque tuentur quae Erfurdtius attulit ad Soph. Ant. v. 422.
Ἡλίου φθίνασμα
vel
φθινάσματα
ex hoc loco memorat Eustathius p. 698, 24. 832, 45.
232.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-180
ἀλλὰ μὴν:
ἀλλαμὴν
M.
ἵμειρ᾽:
ἱμείρ'
G.
ἔμειρ'
Lips.
θηρᾶσαι:
θηρᾶσαι
Lips. Ceteri male
θηράσαι
.
233.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-181
πᾶσα γὰρ:
πᾶσα γὰρ ἂν γένοιτ' ἂν
Lips.
πᾶσα γένοιτ᾽ ἂν
Ald.
235.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-182
ἔρξας:
ἔρξας
Lips.
ἔρξας δὴ μήδους πλεῖστα κακά
Rob.
Μήδους:
μήδεους
Vit.
236.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-183
τούτοισιν:
τούτοις
Ven. A. Ald. Rob.
τούτοισιν
G.
ἐξαρκὴς: γρ.
καὶ ἐξαρκεῖ
ex Par. B. Faehsius affert.
δόμοις:
δόμοις
, superscripto
ων
, Lips.
δόμων
G. Par. L. Id exquisitius esse videri potest.
237.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-184
αὐτοῖς ἐστι:
αὐτοῖς ἐστιν αὐτοῖς
Ald.
αὐτοῖς ἐστιν
Rob.
αὐτοῖς ἔστι
G. Vit.
αὐτοῖς ἐστὶ
M. Lips. Turn.
ἐστιν αὐτοῖς
Ven. A. Ox. Ex Par. B. Faehsius affert
ἀργύρου πηγή τις ἐστιν αὐτοῖς θησαυρὸς χθονός. γρ. καὶ αὐτοῖς ἐστι
.
238.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-185
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;:
διὰ χερὸς ἀν'
M.
διὰ χερὸς αὐτοῖς
G. Vit. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. A. B. C. K. N. Ald.
διὰ χειρὸς αὐτοῖς
Lips.
διὰ χερός
, omisso
αὐτοῖς
, Rob. Tum
πρέπει
M. G. ceterique, ut videtur, plerique et Ald.
πίπτει
Lips. Par. F. K. Rob.
πέμπει
, sed expuncto postea
μ
, Vit.
διὰ χερός γ' αὐτοῖς πρέπει
Turn.
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αὐτοῖς αἰχμὴ διὰ χερὸς πρέπει
Ven. B. Particulae
γε
, quam Turnebus ex coniectura addidit, hic non est locus. Neque probari potest quod Brunckius scripsit,
διὰ χερῶν αὐτοῖς πρέπει
, vel quod Elmsleius ad Med. p. 286. coniecit,
διὰ χεροῖν αὐτοῖς πρέπει
. Scholiastes qui sic interpretatur,
ἆρα, φησί, διὰ τῶν χειρῶν αὐτοῖς πρέπει ἡ βολὴ ἡ τοξική;
non videtur
διὰ χερῶν
vel
διὰ χεροῖν
legisse, sed explicare
διὰ χερός
, quod librorum consensus tuetur, per pluralem. Sed in his scholiastae verbis Vit. non
πρέπει
habet, sed
ἐμπρέπει
, quod in codice Monacensi corruptum est in
ἐπρέπει
. Hoc probabilem huius versus emendationem aperit,
πότερα γὰρ τοξουλκὸς αἰχμὴ διὰ χερός σφιν ἐμπρέπει;
239.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-186
σάγαι:
σαγαί
libri. Pro eo vocabulo
χέρες
Rob. in qua antea
ἔχει
est pro
ἔγχη
.
240.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-187
ποιμάνωρ:
ποιμάντωρ
G. Lips. Ald. Turn. Hesychius
ποιμάνωρ, ποιμήν, ἢ βασιλεύς
. Eustathii huc respicientis verba allata sunt ad v. 76.
στρατοῦ:
στρατῷ
M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. N. Rob.
στρατῶ
, superscripto ultimae litterae
ου
, Lips. Ceteri
στρατοῦ
, quod suspiceris etiam habuisse Eustathium, qui
ἀνδρῶν ποιμάνωρ
afferat. Praeferendus esse videtur genitivus, quae exquisitior constructio est, ut interdum in verbo
ἐπιστατεῖν
.
241.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-188
οὔτινος:
οὔτινος
G.
δοῦλοι:
δοῦλος
Lips.
242.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-189
243.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-190
ὥστε Δαρείου:
ὥστε δαρείου τε πολύν τε
Lips.
244.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-191
δεινά τοι:
δεινά τι
G. Cantabr. 2.
τεκοῦσι:
τεκοῦσιν
M.
245.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-192
δοκεῖν:
δοκεῖ
Vit. Ven. A. Cantabr. 1. Ox. Mosc. Par. N.
δοκεῖν
Lips. cum ceteris, sed lineola tramissa deleri iubetur.
τάχ᾽ εἴσει:
εἴση πάντα
, omisso
τάχ'
, Rob.
πάντ᾽ εἴσῃ τάχα
G. Lips. et aliquot alii.
εἴσῃ
omnes libri.
ναμερτῆ λόγον:
νημερτεῖ λόγῳ
adscriptum in Par. B. Sic volebat scribere librarius in Vit. in quo est
νημερτὴ λόγῳ
, cum interpretatione
ἀληθεῖ
. Ceteri
νημερτῆ λόγον
, nisi quod in M. prius scriptum fuisse videtur
νημαρτῆ
. Doricam formam
ναμερτῆ
restituit Porsonus. V. ad Soph. Trach. v. 173.
246.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-193
δράμημα:
δράμημα
M. G. Lips. et reliqui, ut videtur, plerique atque edd. vett.
δρόμημα
Vit. Lambeth. Mosc. Par. N. et
α
superscripto Cantabr. 2. V. Lob. ad Phryn. p. 618.
247.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-194
κλύειν:
κλύειν
omittit Rob. Pro eo habet
ἀκούειν
Par. N.
κλύεις
Ven. B.
248.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-195
γῆς ἁπάσης: γρ.
καὶ γῆς ἁπάσης
vulgato superscriptum in Lips.
Ἀσιάδος:
ἀσιάτιδος
Ven. A. Ald.
Ἀσίδος
Blomfieldius.
πολίσματα:
πτολίσματα
Ven. B.
249.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-196
αἷα:
ἄνα
pro
αἷα
Lips.
γαῖα
Rob. Imitatur hunc versum Euripides Or. v. 1083.
καὶ δῶμα πατρὸς καὶ μέγας πλούτου λιμήν.
Ceterum animadvertat lector artem poetae, qui partim ut magnitudinem cladis apte demonstraret, partim ut a Persa haec dici spectatoribus indicaret, nuntium fecit non, ut solent fere nuntii, referre tantum quae gesta essent, sed cum magno motu et vociferatione accurrentem, priusquam rem enarret, deplorare sortem Persarum.
251.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-197
τὸ Περσῶν δ᾽:
τὸ δὲ περσῶν
Ven. A. Ald. Rob.
τὸ περσικὸν δ'
Vit. Lips. Colb. 2. sed in Vit. a sec. manu
περσικὸν
mutatum in
περσῶν
, et in Lips. supra scriptum γρ.
Τὸ περσῶν
. Ex Par. B. Faehsius affert
τὸ Περσῶν. γρ. καὶ Πέρσαις
.
252.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-198
ὤμοι:
ὤμοι
libri, etiam G. Solus Cantabr. 2.
ἰώ μοί μοί
.
ἀγγέλλειν:
ἀγγέλειν
Vit. Lips. Post hunc versum G. Lips. Par. N. hunc inserunt,
στέργει γὰρ οὐδεὶς ἄγγελον κακῶν ἐπῶν
(
κακακῶν ἐπῶν
Lips.), qui versus est 277. Antigonae Sophocleae. Adscriptus est hic versus, sic quidem ut prius
εἰπών
fuerit, in margine M. Post sequentem versum eadem Sophoclis verba habet Rob.
253.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-199
ἀνάγκη:
ἀνάγκα
Ald. Rob. Eaedem et Ven. A.
ἀναπτύσαι
.
πάθος: Post
πάθος
Ald. addit
πέρσας
.
254.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-200
Πέρσαι:
πέρσαι
M. G. Vit. Ven. A. B. edd. ante Brunckium. Merito hoc revocavit Porsonus. Neque enim iam nuntius haec secum ipse loquitur, sed Persas compellat. Atque egregie, ut in tanto malo, non reginam ab eo salutari, sed, quo est animi motu, simul omnes qui adsunt comprehendi facit poeta. Brunckius ex Par. B. receperat
Πέρσαις
, quod habet etiam Lips. Atque in Vit. quoque a sec. manu
σ
supra scriptum est. Neque quod Aldina, quae hic
πέρσαι
exhibet, in fine praecedentis versus habet,
πέρσας
, aliud est quam vitiose scripta varia lectio
πέρσαις
.
255.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-201
ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ:
ἄνι᾽ ἄνια κακὰ
M. Lips.
ἄνι᾽ ἄνια καὶ
Vit.
ἄνια, ἄνια κακὰ
G. Turn.
ἄνια, ἄνια, κακὰ λυπηρὰ, λυπηρὰ
Ven. A. Ox. Ald. Rob. Ante
νεόκοτα
litura aliquot litterarum in M.
νεότοκα
Rob. γρ.
νεοτόκα
superscriptum vulgato
νεόκοτα
in Lips.
καὶ δάϊ αἱ αἱ
M.
καὶ δάϊ' αἳ αἳ
Vit. Lips.
δάϊ αἳ αἴ
, omisso
καὶ
, G.
καὶ δάϊα. αἳ αἳ
edd. vett. Patet
λυπηρά, λυπηρά
explicationis caussa adscriptum esse. Sed
κακὰ
non minus interpretis est. Scribendum
ἄνι᾽ ἄνια νεόκοτα καὶ δάϊ, αἰαῖ.
Constat versus ex dochmio et dochmio hypercatalecto.
256.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-202
διαίνεσθε:
διαίνεσθαι
G. Ald.
σαίνεσθαι
, superscripto ultimis litteris
θε
, Mosc.
διαίνεσθαι δάκουσι
, inserta vitiose scripta interpretatione
δάκρυσι
, Rob.
257.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-203
ὡς πάντα γ' ἔστ' ἐκεῖνα:
ὡς πάντα γ' ἔσται κεῖνα
Vit. Mosc. In Vit. recentior manus
ἀκεῖνα
fecit.
ὡς πάντα γ᾽ ἔσ᾽ ἐκεῖνα
Lips.
ὡς πάντ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα
Ald. Rob. In
ὡς
particula errat scholiastes: significat ea hic nam.
258.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-204
καὐτὸς δ᾽: Hunc versum omittit Lips.
αὐτὸς δ'
Porsonus,
καὐτός δ'
cum Cantabr. 2. Blomfieldius, ne scilicet
καί
et
δέ
in uno enuntiato coniungerentur.
δ'
secunda manus addidit in Vit.
259.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-205
μακροβίοτος ὅδε τις:
μακροβίωτος
Lips.
ὁ δέ γέ τις αἰὼν
M.
ὧδε γέ τις αἰὼν
Ald.
αἰὼν ὅδε γε τις
Cantabr. 2.
ὅδε γέ τις αἰὼν
ceteri.
ἐφάνθη:
ἐφάνη
G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. N. aliique nonnulli.
ἐφαάνθη
Ven. A. Cantabr. 1. Par. B. C. Ox. Ald. Turn. idque supra scriptum in G.
ἐφάνθη
recte M. Lips. Rob. Metrum unam syllabam deleri postulat, quod quum fieri possit scribendo
μακρόβιος
, tamen
γε
potius delendum est, quod hic rectius omittitur.
260.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-206
γεραιοῖς:
γηραιοῖς
Ven. A. Ald. Rob.
γεραιοῖς δ᾽
Lips.
261.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-207
παρών τε:
παρών τε
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. N.
παρών γε
edd.
262.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-208
Πέρσαι:
πέρσαις
, Rob. Ceteri
πέρσαι
, in iisque Lips. in quo supra scriptum γρ.
πέρσαις
.
φράσαιμ᾽ ἂν οἷ᾽:
φράζαιμ᾽ ἂν οἷα
G.
263.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-209
ὀτοτοτοῖ:
ὦ το τοῖ τοῖ
M.
ὀττοτοτοῖ
G.
ὀττοτοὶ
Vit.
ὀττοτοῖ
Lips.
ὀττοτοτοίτοι
Ven. A.
ὀτοτοτοὶ τοὶ
Ald.
ὁτοτοιτοῖ τοὶ
Rob.
Ὀττοττοὶ
Turn.
ὀττοττοτοι
Ven. B. Vict. ceteraeque edd. ante Porsonum, qui
ὀτοτοτοῖ
restituit.
μάταν:
μάτην
Vit.
264.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-210
τὰ πολέα:
τὰ πολλὰ
libri. Scripsi
τὰ πολέα
. Eodem modo Lachmannus. V. ad v. 270.
265.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-211
γᾶς:
γᾶς
, superscripto
η
, Lips.
γῆς
Ald.
ἀπ' Ἀσίδος:
ἀπ' ἀσιάδος
G. Lips. aliique nonnulli et Rob.
ἐπ' ἀσιάδος
Vit.
ἦλθ᾽:
ἦλθεν
Vit. Lips.
266.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-212
δίαν:
δίαν
Vit. edd.
δίαν
M. G.
δία
Lips.
δαΐαν
codex Lambethanus, unde
δάϊαν
Blomfieldius.
Ἑλλάδα:
Ἕλλάδα
Lips.
267.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-213
268.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-214
πρόςχωρος:
πρόχωρος
Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. quo spectat interpretatio
εὐρύχωρος
in Vit.
269.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-215
ὀτοτοτοῖ: hic recte M.
ὀττοτοῖ
G. Lips.
ὀττοτοὶ
Vit.
ὀττοτοτοὶ
Ven. A. Ald.
ὀττοτοιτοι
Rob.
ὀττοττοὶ
Turn.
ὀττοττοτοῖ
Ven. B. Vict. ceteraeque ante Porsonum editiones.
270.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-216
ἁλίδονα: Libri omnes
ἁλίδονα σώματα
, nisi quod Par. G. habet
ἁλίδονα σώματον
, in Par. B. autem, etiam Bekkero teste,
ἁλιδνὰ
adscriptum est. Hoc si verum putatur, servandum in strophico versu
τὰ πολλά
. V. Epit. doctr. metr. §. 253. et 271. ed. alt.
271.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-217
κατθανόντα:
καταθανόντα
Vit.
272.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-218
πλαγκτοῖς:
πλακτοῖς
Vit. Lips. Lambeth. et Lips. quidem cum hac adnotatione, γρ.
πολυπλάκτοις, ἢ ἐν αἷς ταῦτα πλανῶνται
.
διπλάκεσσιν:
διπλάκεσιν
G. Vit. Lips. Ven. B. Ald. Rob.
διπλάκεσσιν
edd. inde a Turn. et sic M. In explicando hoc vocabulo laborant scholiastae. Quorum qui hanc explicationem adscripsit,
ὡς ἂν εἴποι τις διαύλοις· τὰ γὰρ κύματα ἐκχεῖται καὶ ὑπονοστεῖ
, in mente habuit hoc Euripidis Hec. v. 29.
πολλοῖς διαύλοις κυμάτων φορουμένας.
Stanleius auctor fuit, ut de tabulis navium haec vox acciperetur. Sed haec quoque interpretatio fundamento caret. Solus Sanravius de vestibus mersorum in mari fluctuantibus cogitavit, vertit enim in errabundis diploidibus.
Δίπλαξ
quum proprie adiectivum esset, tamen etiam pro substantivo usurpari solitum est, sic quidem ut pallium significaret. Pallium autem quum grammatici duobus modis
δίπλακα
dici tradant, vel quod ex duplicato filo contextum sit, quod etiam
δίμιτον
vocetur, vel quod ob latitudinem in gestando duplicetur, haec posterior explicatio et ipsa per se probabilior videtur et valde confirmatur similium nominum comparatione. Hesychius
δίπλακα, διπλῆν, μεγάλην διπλοΐδα, ὥςτε διπλῇ χρῆσθαι
. Idem
διπλοΐδα, διπλουμένην χλανίδα ἐν τῷ φορεῖσθαι
. Idem
διπλῆν, διπλασίονα, καὶ μεγάλην
, quod pertinet ad Il. X. 134. ubi poeta
χλαῖναν
commemorat
διπλῆν, ἐκταδίην
. Idem Hesychius
δίβολον φάρος, διπλοῦν
, et
διβόλους χλαίνας, οἳ μὲν διμίτους, οἳ δὲ διπλᾶς
. In primis ea quam praetulimus explicatio eo confirmatur quod notam illam Cynicorum duplicem vestem Antipater Sidonius epigr. 61.
ἔσθος διπλάδιον
, epigr. autem 82.
δίπλακα
vocat. Plura in hanc rem collegerunt Salmasius ad Tertull. de pallio p. 396. seqq. Iungermannus ad Poll. VII. 47. Iacobsius Anthol. vol. II. p. I. p. 57. seqq. Videtur igitur Aeschylus
πλαγκτοὺς δίπλακας
amplas Persarum vestes dicere, quae in mari nantibus mortuis late expansae huc illuc ferebantur. Ita Rufinus epigr. 38. comas fuitantes dicit
τρίχας τὰς ἐπὶ τοῖς σοβαροῖς αὐχέσι πλαζομένας
.
273.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-219
ἀπώλλυτο:
δ᾽ ἀπόλλυτο
, ad
υ
supra adscripto
οι
, Vit.
δὲ ἀπώλλετο
Lips.
ἀπώλετο
adscriptum in Par. B.
274.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-220
στρατός:
λεὼς
G. Par. K. In G.
στρατός
tamquam explicatio supra scriptum. Lips. vulgatum
στρατὸς
habet, sed supra adscriptum γρ.
λεώς
.
ναΐοισιν:
ναΐοισι
M. Vit. Lips. Ven. B. Par. B. edd. vett. Sed in Lips. penultimae syllabae
ι
superscriptum.
ναΐοισι
Ven. A.
ναΐοισιν
G. Par. A. N. et adscriptum in Par. B. ut ex Brunckii adnotatione colligas..
ναΐοισι
Cantabr. 1.
ἐμβολαῖς:
ἐν βολαῖς
M.
275-278.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-221
ΐϋζ' ἀποτμον δαΐοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.: Libri
ἴϋζ᾽ ἄποτμον βοὰν δυσαιανῆ πέρσαις δαίοις, ὡς πάντα παγκάκως ἔθεσαν, αἱ αἱ στρατοῦ φθαρέντος
, nisi quod in paucis variant.
ἴϋζε
M. Lips. Par. C. N. Ald. Turn.
ἴϋζε
Vit. Tum
βοάν
, superscripto
η
ad
α
, Lips. Deinde Faehsius ex Par. B. affert γρ.
καὶ δυσεανῆ ἤγουν πολυποίκιλον
. Tum
πέρσαισῶν
, duabus scripturis,
πέρσαις
et
περσῶν
coniunctis, Par. N. Deinde
ὡς πάντα παγκάκως
M. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. F. H. I. N. Ald. Rob. Sic etiam, ut Bekkerus adnotavit, Par. B. ex quo Faehsius p. 182.
ὡς παγκάκως πάντα
affert, quod est in edd. Turn. et Vict.
ὡς πάντα κάκως
G.
ὡς πάνπαγκάκως
Lips. Deinde
ἔθεαν
Ald. Denique
αἳ αἳ
M.
αἳ αἳ
G. Vit. Lips. edd. vett. Hae lectiones omnes quum nihil contineant quo metra, quae in antistropha valde diversa sunt, exaequentur, apertum est maiorem corruptelam aut hic aut in antistropha latere. Accedit quod dubitari non potest, quin, ut particula
ὡς
utrobique eundem in numeris locum obtinet, ita idem observatum fuerit in nomine
δαίοις
. Id igitur aut in stropha aut in antistropha ex sede sua dimovendum est. In antistropha id non videtur probabili ratione fieri posse. In stropha igitur vitium quaerendum est. Ac diu est quum
Πέρσαις
eiiciendum esse suspicatus sum, in qua coniectura confirmavit me illud quod in Par. N. scriptum est
πέρσαισῶν
, quod indicio esse videtur dubitasse interpretes utrum
δαίοις
de hostibus Persarum, an de ipsis Persis, clade bellica afflictis, intelligendum esset. Vicit tamen posterior explicatio, quae sane probanda est, ita ut, quum in margine adscriptum ab interprete esset
Πέρσαις δαίοις
, id pro emendata lectione habitum alieno loco in ipsa poetae verba illatum sit. Itaque
Πέρσαις
delevi. Praeterea verba
βοὰν δυσαιανῆ
inverso ordine collocanda esse antistropha docuit. Deinde sequenti versui aliquid ad integritatem deest. Atque hic quoque duae proditae sunt ab interpretibus explicationes verbi
ἔθεσαν
, quum in G.
οἱ Πέρσαι
, in Vit.
οἱ θεοὶ
adscriptum sit. Si de diis haec intelligenda sunt, nominari deos oportuit. Ac restituitur metrum, si ante
ἔθεσαν
hoc ipsum nomen
θεοὶ
inseritur praetereaque
πάντα
in
πάντα
mutatur. Scripsi igitur
ἴϋζ᾽ ἀποτμον δαίοις δυςαιανῆ βοάν, ὡς πάντα παγκάκως θεοὶ ἔθεσαν, αἰαῖ, στρατοῦ φθαρέντος.
279.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-222
ἔχθος:
ἔχθος
ad
ἔχθος
adscriptum in Par. B.
280.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-223
Ἀθηνῶν: Post
Ἀθηνῶν
comma habent Ald. Rob. Turn. Omittunt interpunctionem Vict. et reliquae editiones, male, si quid video. Inficetum enim videtur nuntium de eo loqui, quam ipse ingemiscat. Gravis autem est sententia, si dicit nam ingemisco, quum recordor, quo indicat vel recordationem mali tantam vim habere ut a gemitibus temperare sibi nequeat, ex quo colligi posse quantum praesentibus videri istud malum debuerit.
281.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-224
στυγναί γ': Brunckius dedit
στυγναί γ' Ἀθῆναι
. Et habet M.
στυγναί γ' ἀθῆναι
. Ex Par. B.
δ'
, superscripto
γ'
, ex Par. C.
γ'
, superscripto
γ'
, ex Ven. A. et Ox.
θ'
adnotatum est.
στυγναὶ δ' ἀθῆναι
G. Ald. Rob.
στυγναὶ δ᾽ ἀθῆναι
Vit. Lips.
στυγναὶ δ᾽ Ἀθῆναι
Turn.
στυγναὶ ἀθῆναι
Ven. B. Et
ἀθῆναι
quidem habent etiam Par. B. F. I. N. Acquiescendum erat in plerorumque librorum lectione. Nam
δέ
particula continuat orationem iis quae chorus postrema dixerat ut v. 297. 475. Ceterum Lips. Ald. Rob. interpungunt post
Ἀθῆναι
, nomine
δαίοις
ad sequentia relato. Recte inde a Turn. post
δαίοις
interpunctum est.
282.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-225
μεμνῆσθαί τοι:
μεμνῆσθαί τε
Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. N.
πάρα:
παρεὶς
pro
πάρα
Ven. A. quod natum ex interpretatione
πάρεισι
.
283.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-226
Περσίδων:
τῶν περσίδων
Vit. Lips. Mosc.
284.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-227
ἠδ᾽ ἀνάνδρους: omittit Lips. Boeckhius in praefatione lectionum aestivarum a. 1827. p. 12. scribendum esse coniecit
εὔνιδας ἔκτισσαν ἠδ᾽ ἀνάνδρους
.
285.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-228
NA: Praeclare Atossa regiam maiestatem et huc usque silentio conservavit et nunc gravitate orationis tuetur.
286.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-229
κακοῖς:
κακοῖσιν
Lips.
ὑπερβάλλει:
ὑπερβάλλοι
Vit.
288.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-230
βροτοῖς:
βροτοὺς
Lips. Rob. sed in Lips.
οις
supra scriptum.
βροτοῖς
M. G. aliique et Ald. Turn. Idem ex corr. Vit. quum antea
βροτοὺς
scriptum fuisset. Propter exquisitiorem structuram praeferendum videtur
βροτοῖς
. Nam ne quis putet traiectionem verborum indicio esse potius
βροτοὺς
scriptum fuisse a poeta, hoc argumentum nihil probare moneo. Etenim
βροτοῖς
ideo ante
φέρειν
collocatum est, quia non
φέρειν
, sed
βροτοῖς
primariam notionem esse poeta voluit, quod idem est ac
νοῖς οὖσι βροτοῖς
, quoniam mortales sumus.
290.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-231
κεἰ:
καὶ εἰ
, superscripto ad
καὶ
a sec. manu
κ
, M.
εἰ
Rob.
στένεις:
στένοις
Par. N. Ald. Rob.
292.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-232
ἀρχελείων:
ἀρχελείων
, sic, supra scripta glossa
λαῶν ἀρχόντων
, M.
ἀρχελείων
G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, omnes praeter ed. Rob. in qua
ἀρχελάων
est.
Ἀρχέλειος
pariter ac Minervae nomen
ἀγελεία
a voce
λεία
deductum est, quod etsi praedam ex armentorum gregibus constantem plerumque significat, tamen etiam simpliciter de gregibus dicitur, ut apud Sophoclem Ai. v. 26. Hesychius
λείη, ἡ τῶν θρεμμάτων ἀγέλη
. Eodem pertinent apud eundem
λήϊτα, κτήνη
, οι
ληΐη, προνομία, οἰκονομία, βοσκήματα
. Intelligendi sunt igitur ductores gregum, quemadmodum Apollonius in lexico Homerico scribit,
ἀγελείην, λείας ἄγουσαν, οἷον λάφυρα. ἔνιοι δέ, ἄγουσαν τοὺς ἐπὶ πόλεμον ὄχλους
, recte ille de hoc quidem nomine addens
βέλτιον δὲ τὸ πρότερον
.
ἐπὶ σκηπτουχίᾳ:
ἐπὶ σκηπτουχίᾳ ταχθεὶς
aut praefectum eunuchorum aut aliquem ex illis corporis custodibus significat. Hoc posterius probabilius videtur, quod omnes isti eunuchi
σκηπτοῦχοι
appellabantur: v. Xenoph. Cyrop. VII. 3, 16. VIII. 1, 38. 3, 15.
293.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-233
ἄνανδρον:
ἄναρχον
sola ed. Rob. Ceteri libri, quod sciam, omnes recte
ἄνανδρον
. Dictum hoc est de eo quod deserta a morientibus acie consequitur. Similiter Sophocles Oed. R. v. 58.
ἔρημος ἀνδρῶν μὴ ξυνοικούντων ἔσω.
ἠρήμου:
ἠρήμα
Lips. Idem et Mosc.
θανεῖν
, uterque supra scripto
ών
.
294.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-234
βλέπει φάος: Scholiastes Aristophanis ad Ran. v. 1060. hunc versum afferens habet
βλέπει φάος
, quam scripturam lectioni librorum Aeschyli omnium
φάος βλέπει
praeferendam iudicavi, quod hic aperte melior est ordo verborum, vocabulo
βλέπει
, in quo primaria vis est, primarium locum obtinente. Et quum saepissime
φάος
ultimum in versu locum occupet, tum in formula
βλέπειν φάος
id fieri videmus. Supra v. 258.
καὐτὸς δ᾽ ἀέλπτως νόστιμον βλέπω φάος.
Scriptor Rhesi v. 971.
ἀνθρωποδαίμων κείσεται βλέπων φάος.
Ceterum magna est ars poetae in iis quae nuntius dicit: qui consternatus adhuc clade primo id quod summum erat, regem salvum esse, paucis verbis profligat; deinde, ut solent qui in re nova magnaque initium narrandi invenire nequeunt, plurima raptim et confuse comprehendit; tum denique, tranquillior factus, rem omnem ordine exponit.
295.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-235
δώμασιν:
δόμοισι
G. aliique nonnulli.
δώμοισι
, mutato
ω
in
ο
, Vit.
δώμασι
Lips. Ald. Rob. Turn. In Lips. γρ.
δόμοισι
supra scriptum.
δώμασιν
M.
296.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-236
ἦμαρ:
ἦμαρ
M. Rob.
μελαγχίμου:
μελαγχείμου
Ven. A. Ald. Rob.
297.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-237
ἵππου: Post
ἵππου
unius litterae litura in M.
298.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-238
στύφλους: Libri
στύφλους
. Brunckius
στυφλούς
. V. ad v. 80.
παρ᾽ ἀκτὰς:
παρ' ἀκταῖς
Lips.
παρακταῖς
Mosc.
Σιληνιῶν:
σιληνιῶν
M.
σιληνίων
Mosc. Ceteri
σιληνιῶν
. Scholiastes
Σιληνίαι αἰγιαλὸς Σαλαμῖνος τῆς λεγομένης Τροπαίου ἄκρας, ὡς Τιμόξενος ἐν τῷ περὶ λιμένων φησί
. Sic M. Hesychius
Σιληνίαι, τῆς Σαλαμῖνος, πλησίον τοῦ λεγομένου Τροπαίου
.
299.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-239
χιλίαρχος: 1η
χιλίαρχος
lituram post
χι
habet M.
χιλιάρχης
ex corr. G. antea
χιλίαρχος
.
Δαδάκης:
δαρδάκης
Lambeth. Par. K.
πληγῇ:
πληγείς
Par. N. et Vit. sed Vit. supra scripto
η
.
300.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-240
ἀφήλατο:
ἀφήλλατο
Vit. Lips. paucique alii et Ald.
301.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-241
Τενάγων:
τανάγων
Ven. A. Ox. Ald.
τενέγων
Rob.
ἀριστεύς:
ἀριστεὺς
Blomfieldius. Libri
ἄριστος
.
Βακτρίων:
βακτηρίων
Lips.
ιθαγενής:
ἰθαιγενὴς
M. Ven. B. Rob. Ceteri
ἰθαγενής
.
302.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-242
θαλασσόπληκτον:
θαλασσόπληκτον
, supra adscripto ad penultimam syllabam
αγ
, Ven. B.
θαλασσόπλακτον
Ven. A. et aliquot alii.
θαλασσόπλακτον
Par. C. H.
νῆσον:
νῆσος
Par. G.
πόλει
G. Adolphus Emperius in Actis soc. Graecae I. p. 363. scribendum coniecit
σποδεῖ
. Non probo.
303.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-243
κἀργήστης:
καργήστης
M.
καργήστρης
G.
καργίστης
Vit.
κάργιστης
Lips.
304.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-244
οἵδ᾽:
οἵ
M.
οἵδ'
Lips.
πελειοθρέμμονα: Ad finem versus γρ.
σαλαμῖνα
supra scriptum in Lips. Intelligit Salaminem scholiastes. Hesychius
πελειοθρέμμονα νῆσον
in lexico suo posuit, cui addita est aliena ab his verbis adnotatio
Ἀριστοτέλης φησὶ διαφέρειν περιστερὰς καὶ πελειάς
. Sed referendum huc est quod modo corrupte apud eum scriptum est
πελεστόθρην νῆσον, τὴν Σαλαμῖνα
. Salaminem anates potius quam columbas aluisse Butlerus ex Eustathio p. 284, 44. colligit. Stanleius quod columbas summa cura ibi nutritas existimavit, quum ex Homero discatur eam insulam Veneri sacram fuisse, negligenter inspexerat hymnum minorem Veneris (X), in quo Cypriam Salaminem respici apertum est,
χαῖρε θεὰ Σαλαμῖνος ἐὐκτιμένης μεδέουσα καὶ πάσης Κύπρου.
Equidem apud Aeschylum, praesertim praegressa modo mentione Salaminis, unam ex adiacentibus parvis insulis intelligendam puto.
305.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-245
κύρισσον:
κύρισσον
cum coronide Brunckius. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XIII.
306.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-246
γειτονῶν:
γειτόνων
Ald. Rob. et ante correctionem M. Vit.
γείτονες
, sed adscripto γρ.
ων
, Cantabr. 1.
Αἰγυπτίου:
αἰγυπτίαι
, ad ultimam litteram supra adscripto
ου
, Lips. Mosc.
αἰγυπτίου
Par. N. et adscriptum in Par. B.
307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-247
Ἀδεύης:
ἀδεύης
ut ceteri Lips. sed supra scriptum γρ.
ἀδάης
. Eo pertinere videtur quod in G. supra scriptum est,
πλήρης
, quamquam hic quoque codex
ἀδεύης
habet.
Φερεσσεύης:
φερεσσεύης
Cantabr. 1. Lambeth. Par. A. B. C. N.
φερεσέυης
Cantabr. 2.
φερεσεύης ὁ
Ven. B.
φεσεσσεύης
G.
φαρεσσεύης
Par. K.
φερεσέβης
Ald.
Φερεσσέβης
Turn.
φρεσεύης
M. Mosc.
φρεσσεύης
Vit.
φρεσέβης
, mediae syllabae in
ε
vel contra mutato, Lips. γρ.
φερεσκεύης
supra adscriptum in Lips.
φρεδεύης
Rob.
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-248
Φαρνοῦχος, οἵδε ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον:
καὶ φαρνοῦχος
Ven. A. Ox. Par. G. Ald.
καὶ φανοῦρχος
Rob.
οἵ τε
M. Vit. Lips. Par. C. N. aliique et Rob. Ex Par. B.
οἵγε
, supra scripto ad prius vocabulum γρ.
οἵτε
, notavit Bekkerus.
οἵ γ' ἡ
Cantabr. 1. Par. H.
οἵδε
G. Ald. Tum
ναὸς ἐκ μιᾶς πέσον
libri, nisi quod
νηὸς
habet Par. H. et Turn.
ναὸς
supra scripto
η
Vit. Cantabr. 1.
νεὼς
Ald. Rob.
πέσαν
G. Par. C.
πεσὼν
ante corr. M. Vauvillersius ad Soph. Phil. 374. vol. II. p. 47. scribendum coniecit
οἵδε ναὸς ἔπεσον ἐκ μιᾶς
, idque Porsono aliisque placuit. Sed hoc ingrato verborum ordine corrumpuntur numeri. Scribendum putavi
οἵδε ναὸς ἓν μιᾶς πέσος,
hi unius navis iactura fuerunt.
309.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-249
Μάταλλος:
μάταλλος
M. Vit.
μάταλος
Lips. Mosc.
μάτταλος
Ald.
μέταλλος
G.
μέταλλος
Ven. B. Par. C. L. Rob. Turn.
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-250
πυρσὴν:
πυρσὴν
Porsonus.
πυρσὰν
M. et plerique, ut videtur, codices et Turn.
πυρσὰν
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. Par. C. Ald. Rob.
δάσκιον:
δάσκειον
M. G. Lips. Mosc.
312.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-251
ἔτεγγ':
ἔταγ'
Lips.
πορφυρᾷ:
πορφυρέᾳ
M. Ceteri
πορφυρέᾳ
. Porsonus
πορφυρᾷ
. Sed videntur tragici a forma
πορφυροῦς
, ut vulgaris sermonis propria, abstinuisse, ideoque contractionem praetulisse eam in qua leviter audiretur
ε
, ita ut non efficeret syllabam. Non obstant versus ex Stheneboea Euripidis ab Athenaeo p. 421. F. allati, ubi
βιὸς δὲ πορφυροῦς θαλάσσιος
valde torsit criticos. Scribendum est enim
βίος δὲ πορφυρεὺς θαλάσσιος
. Loquitur, ut reliqua ostendunt, piscator, quem quo minus dubites unum ex illis intelligendum esse, qui
πορφυρεῖς
, captores purpurarum, vocabantur, facit alius Euripidis locus in Iph. Taur. v. 262.
ἦν τις διαρρὼξ κυμάτων πολλῷ σάλῳ κοιλωτὸς ἀγμός, πορφυρευτικαὶ στέγαι.
313.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-252
Μάγος:
μάγος
M. G. Vit. Lips. Ven. A. Rob. Accentum correxit Turn.
μάγος
Ald. Magos gentem esse circa Mediam Stanleius docuit ex Herodoto I. 101. et Stephano Byzantio in v.
Μαρία
. Addi poterat Plinius H. N. VI. 26 (29).
Ἄραβος:
ἄραβος
M. Vit. Lips. Ven. B. Turn.
ἄραβος
Ven. A. Ox. Ald. Rob.
ἄραβος
G. Par. B.
Ἀρτάμης:
ἀρτάμης
Lips. Ald. Turn. sed in Lips. γρ.
ἀρσάβης
supra adscriptum.
ἀρσάκης
Rob.
ἀρτάβης
M. G. Vit. Par. K. L. sed in Vit.
β
a sec. manu in litura scriptum, in M. puncto notatum.
ἀρσάκης
Cantabr. 1.
314.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-253
NA: Hunc versum post sequentem collocant Vit. Lips. sed in Vit. error additis numeris correctus.
σκληρᾶς:
σκαληρᾶς
, sed supra γρ.
σκληρᾶς
, Vit.
μέτοικος:
ἔποικος
G. Lips. aliique nonnulli.
κατέφθιτο:
κατέφθιτο
, supra scripto
κ
, Lips.
315.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-254
Ἄμηστρις:
Ἄμηστρις
Brunckius.
ἄμηστρις
M. Par. A. B. edd. ante Brunckium.
ἀμίστρις
Vit. Lips.
ἀμίστρης
G. Ven. A. Par. L. V. ad v. 22.
Ἀμφιστρεύς:
ἀμιστρεύς
Lips.
ἀμφιτρεύς
Par. C.
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-255
Σάρδεσιν:
σάρδεσιν
M. Lips.
σάρδεσι
G. Vulgo
Σάρδεσι
.
Hunc versum, quod quartam a fine syllabam in vocabuli exitu longam habet, depravatum esse existimavit Porsonus in supplemento praefationis ad Hecubam p. XXXV. simulque eam suspicionem alio firmare studuit argumento. Ariomardus, inquit, supra 38. Thebarum praefectus erat. Cur igitur Sardibus luctuosa esset eius mors? Hoc, ut opinor, sentiens scholiastes addit,
πατρὶς γὰρ αἱ Σάρδεις αὐτῷ
. Sed potius existimo versum unum vel plures excidisse, ubi Sardium praefectus, fortasse Mitragathes vel Arceus, nominaretur.
νωμῶν, ὅ, τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος...
Expleat hiatum, si potest, sagax lector; sed id simul curet, ut verbum
Ἀριόμαρδος
vocalis sequatur. Ipse postea sic explevit,
νωμῶν, ὅ,τ᾽ ἐσθλὸς Ἀριόμαρδος *Σαρδέων
βολαῖσι πιστός, Μιτραγάθης τε* Σάρδεσι
Sed nomen proprium, ut aliis in rebus, ita hoc quoque in genere idoneam excusationem suppeditat. Repugnantia autem illa circa patriam Ariomardi nulla prorsus est, si scholiastam, recte et prudenter monentem, audire voles. Nam, ut satis ex Herodoto intelligi potest, non suis quisque popularibus erat praefectus, nisi qui inferioris ordinis duces erant, uti VII. 96. 97. narrat, sed ut quisque apud regem vel generis propinquitate vel gratia dignissimus censebatur, ita ei alia atque alia committebatur provincia. Quamobrem etsi Herodotus VII. 67. 68. duos in exercitu Persarum memorat Ariomardos, tamen Aeschylum, qui nullo eos nomine distinguit, sed semper ut de uno loquitur, unum eundemque ubique in mente habuisse certissimum est. Qui si Sardibus natus Aegyptiis praefuit, tantum abest ut non recte dicatur Sardibus luctuosus obisse, ut, si haec esset repugnantia, simul duo alii loci in eandem vitii suspicionem inciderent. Nam ipse ille quem Porsonus commemorat Arceus vel Arcteus, qui v. 45. dux vocatur Lydorum qui Sardibus advenerant, v. 306. dicitur
πηγαῖς Νείλου γειτονῶν Αἰγυπτίου
. Non videtur enim dubitari posse quin utroque loco de eodem viro sermo sit. Susiscanes autem, ab Nilo secundum v. 35. profectus, infra v. 934.
Βάτανα
dicitur reliquisse. Quare maneat posthac Aeschyli Ariomardo et imperium Aegyptiorum et patria Sardes.
317.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-256
Σεισάμης:
σεισάμης
M. Par. B. et ut videtur Par. A.
σησάμης
Vit. Par. N. et sic Brunckius ex v. 956.
σισάμης
G.
εἰσάμης
Ven. B.
σισάρμης
Lips. Cantabr. 2. Par. K. L.
σεισάρμης
Ven. A. Ox. et adscriptum in Par. B.
σεισάρκης
Ald. Rob. Turn. Post hoc nomen
θ'
addunt G. Par. A. B. K. Non addunt M. Vit. Lips. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
318.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-257
Θάρυβίς τε:
θαρυβίς τε
G.
θάρβις τε
Ald.
θάβυρίς τε
adscriptum in Par. B.
θάρμις τε
Ven. B. Rob.
πεντήκοντα πεντάκις:
πεντηκοντοπεντάκις
ante sec. manus correctionem Vit.
319.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-258
Λυρναῖος: Stephanus Byzantius
Λυρνησσός, πόλις Τρωϊκή, μία τῶν ἕνδεκα τῶν ἐν τῇ Τρῳάδι. τὸ ἐθνικὸν Λυρνήσσιος. Αἰσχύλος δὲ Πέρσαις ὡς ἀπὸ τοῦ Λύρνα ἢ Λύρνη Λυρναῖος
.
320.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-259
εὐτυχῶς:
νεῖται εἰ εὐτυχῶν
Rob.
εὐτυχής
, sed correctum in
εὐτυχῶς
, G.
321.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-260
Συέννεσίς τε:
σύννεσίς τε
M. Par. H. K. N.
σύνεσίς τε
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. Mosc. Ox. Par. G. L. Ald. Rob.
συνεσιά τε
a pr. manu,
συνέσις τε
a sec. manu Vit.
Συέννεσίς τε
Turn. Apud Herodotum VII. 98.
Κίλιξ Συέννεσις Ὠρομέδοντος
commemoratur.
πρῶτος εἰς εὐψυχίαν:
πρῶτος αὐτὸς εἰς εὐψυχίαν
G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. C. K. L. nisi quod
ἀψυχίαν
habet G. Est haec haud dubie grammatici alicuius mutatio, propter falsum nomen
Σύνεσις
facta, ut versus constaret.
322.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-261
Κιλίκων:
ἀκιλικίων
Ald.
ἔπαρχος:
ἄπαρχος
sic M.
ἄπαρχος
Vit. a pr. manu et Lips. Ven. A. Ald. Turn.
πάραρχος
Rob. et reliquae ante Brunckium editiones.
ἄρχος
Par. L.
πάραρχος
Ven. B. Par. N. et adscriptum in Par. B. Id Brunckius posuit. In Vit. quod a prima manu est
ἄπαρχος
, a secunda ita mutatum est, ut nescias utrum
ἔπαρχος
an
ὕπαρχος
legi debeat. Praestat fortasse
ἔπαρχος
, vocabulum Herodoto, Xenophonti, aliis de satrapa usitatissimum, de quo dixerunt Wesselingius ad Herod. V. 20. Dorvillius ad Charit. p. 407. seqq. sive p. 448. ed. Lips.
323.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-262
ἐκπρεπῶς: Vulgata lectio est
εὐκλεῶς
. Sed
νηλεῶς
habent G. Cantabr. 1. et in Par. B. adscriptum est γρ.
νηλεῶς
, quod non dubitavi recipere, ut multo magis accommodatum huic narrationi.
324.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-263
τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν:
τοιῶνδ' ἀρχόντων νῦν
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Mosc. Par. A. B. C. F. K. L. N. Ald. sed in M.
νῦν
ab alia manu supra versum additum est. γρ.
καὶ ἐπαρχόντων
Faehsio teste adscriptum in Par. B.
τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων νῦν
Rob.
τοιῶνδ᾽ ἄρ᾽ ὄντων νῦν
Turn. ex coniectura, ut videtur.
τοιῶνδέ γ' ἀρχόντων
, omisso
νῦν
, Brunckius, parum considerate. Videtur potius
ἀρχόντων
interpretatio esse. Poterat Aeschylus dicere
τοιῶνδε ταγῶν
, poterat
τοιῶνδ᾽ ἀνάκτων
. Hesychius
ταγοί, προστάται, ἄρχοντες, ἡγεμόνες
, οἱ
ἄναξ, βασιλεύς, ἄρχων, δεσπότης
.
Εἰ ναῶν ἄνακτες
legitur infra v. 378. Sed probabiliter Canterus scribendum coniecit
τοιῶνδέ γ' ἀρχῶν
, etsi Homericum hoc vocabulum apud tragicos alibi non invenitur.
325.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-264
ὀλίγ᾽:
ὀλίγ'
omittit M.
ἀπαγγέλλω:
ἀπαγγελῶ
Ald. Rob.
ἀπαγγέλω
Lips. Cantabr. 2.
ἀναγγέλλω
G.
326.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-265
αἰαῖ:
αἳ αἳ
M. G. Ceteri
αἰαῖ
, nisi quod
α
decies repetit Cantabr. 1.
327.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-266
λιγέα:
λυγέα
Ald.
λιγέα
, ad
ι
supra adscripto
υ
, Lips.
328.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-267
ἀτὰρ:
αὐτὰρ
Lips. Mosc. et ex corr. primae manus Vit. in quo antea, ut in ceteris,
ἀτὰρ
erat.
τοῦτ᾽:
τοῦτ'
M. G. Vit. Lips. et ceteri, ut videtur, codices.
τοῦτ'
Ald. Rob. Turn.
ἀναστρέψας:
ἀνατρέψας
Ven. A.
329.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-268
πόσον δὲ πλῆθος:
πόσον δὲ θοῦς
M. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ox. Ald. Rob.
πόσον δὲ πλῆθος
G. Cantabr. 1. Par. A. B. C.
πῶς δὲ πλῆθος
ex Par. L. adnotavit Faehsius.
πόσον τι πλῆθος
Turn. ex coniectura, ut videtur. Non dubitandum est quin Aeschylus scripserit
πόσον δὲ πλῆθος
. Recepit hoc Brunckius, qui probasse videtur quod in Par. B. adscriptum est
ἀντὶ τοῦ δή
. Sed falluntur grammatici qui, ut Gregorius Cor. p. 33. (78. ed. Schaef.)
δὲ
ab Atticis pro
δή
dici tradunt: quod illi si de Homero dixissent, aliquid in ea re veri esse videretur. Thucydidis quidem locus quem Gregorius affert, in quo ille interpretando multum fallitur, valde diversus est ab Aeschyli loco, quamquam Aeschylus non magis quam Thucydides
δὲ
pro
δή
posuit. Pertinet enim hoc
δὲ
ad illam sermonis Graeci proprietatem, qua post eas formulas, quibus dictum quid iri vel dici debere indicatur, particula, quae nectendae orationi inserviat, ita adiicitur, tamquam si non praecessisset talis formula. Veluti quum
γάρ
post verba
σημεῖον δέ
, et quae similes formulae sunt, usurpatur. Quae proprietas, latius extensa, complectitur etiam talia, ut
λέγω ὅτι ἐγώ εἰμι ἐκεῖνος
, οἱ
ἐλθούσης ἐπιστολῆς, ὡς ἄνδρες αἰχμάλωτοι ἥκουσι
, multaque alia. Eodem igitur modo post interrogationis quasdam formulas, quasi eae formulae omnino non adessent,
δὲ
nectendae orationis caussa infertur.
νεῶν:
ἦ νεῶν
Ald.
330.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-269
ὥςτ᾽:
ὥστ'
ante sec. manus corr. Vit.
Περσικῷ:
περσικῶν
Ven. B.
331.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-270
ναΐοισιν ἐμβολαῖς:
ναΐοισιν ἐμβολαῖς
M. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. et, ut videtur, 2. Lambeth. Ox. Turn.
ναΐοισιν ἐμβολαῖς
G. Par. H. N. Ald. Rob. et supra scriptum in Cantabr. 2.
ναΐοισι συμβολαῖς
Ven. B. et a sec. manu Vit.
ναΐοισι συμβολαῖς
Mosc. et a pr. manu Vit. In Lips. alteri
ι
in
ναΐοισι
syllabae
ο
superscriptum. Conf. v. 274.
332.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-271
μὲν:
μὲν
omittunt Lips. et pauci alii. Suprascriptum est a sec. manu in Vit.
βάρβαρον:
δ'
pro
ἂν
Par. F. L. 19 Rob.
οὖνθ'
ante corr. Lips. In fine versus
βαρβάρων
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Ox. Par. C. F. H. K. N. Ald. Rob.
βαρβάρους
Turn. ex coniectura, ut videtur, qua expeditissima fit constructio. Sed antiquitus non fuisse scriptum
βαρβάρους
quum codicum fortasse omnium in voce
βαρβάρων
consensus docet, tum quod tollendae difficultatis caussa
ἂν
a nonnullis in
ἦν
mutatum est, ut in Vit. ad
βαρβάρων
adscriptum est et in margine M.
λείπει τὸ ἦν
. Neque tamen intelligi debet
ἦν
: non enim opponi recte potest
ἀλλ' οὐκ ἦν
, sed
ἀλλ' οὐκ ἐκράτησαν
. Wakefieldius, qui in Del. trag. I. p. 16.
μὲν οὖν
pro
μὲν ἂν
scribendum esse coniecit, protulisset quod probabile videri posset, si simul proximo versu
ναυσὶν
mutasset in
ναῦς ἦν
. Lenissima mutatione scripsi
βάρβαρον
. In idem inciderunt Blomfieldius et Halmius.
333.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-272
ναυσὶν:
ναυσὶν
Porsonus.
ναυσὶ
libri.
Ἕλλησιν:
Ἕλλησιν
Brunckius. Libri
ἕλλησι
. De numero navium aliter ab aliis, ut fit in huiusmodi rebus, indicato, dixerunt Valckenarius ad Herod. VII. 89. Wesselingius ad Diod. XI. 3. Spanhemius ad Iulianum p. 280. Siebelis in diatriba de Aeschyli Persis p. 61.
335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-273
τῶνδε:
τῶνδε
Brunckius, contra libros, ut videtur, omnes.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-274
δὲ, καὶ γὰρ:
δὲ γὰρ
, omissis particulis
δὲ
et
καί
, Lips. Hunc versum cum duobus sequentibus affert Plutarchus in vita Themistoclis c. 14.
337.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-275
ὧν ἦγε πλῆθος:
νεῶν τὸ πλῆθος
pro
ὧν ἦγε πλῆθος
Plutarchus scripsit.
αἱ δ᾽:
αἱ δ'
Vit. Lips. Ald. Rob.
ὑπέρκομποι:
ὑπέρκοποι
Wakefieldius in Del. trag. I. p. 107. et Blomfieldius, qui in adn. ad Sept. ad Th. v. 387.
ὑπέρκομπος
tragicis omnino abiudicavit. Dixit contra hanc opinionem Lobeckius ad Soph. Ai. v. 127.
339-342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-276
μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ; ἀλλ᾽ ὧδε δαίμων τις κατέφθειρε στρατόν, τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς.: Quod Brunckius et Schützius ex Heathii coniectura dederunt,
δοκῶμεν
, id habet G. In ceteris omnibus, nominatim in M. Vit. Lips. Ven. A. B. et edd. ante Brunckium, est
δοκοῦμεν
. Deinde
λειφθῆναι
M. Vit. Mosc.
λειφθῆναι
, ad
ει
supra adscripto
η
, Lips. Scholiastes utrum
δοκοῦμεν
an
δοκῶμεν
legerit, ex eius interpretatione
μὴ δόκει
non potest perspici. Illud vero planum est, si duo sequentes versus nuntio continuantur, ut fit in libris omnibus, non posse
δοκοῦμεν
legi, quod sic mirum in modum abrupta et inconcinna fieret oratio, sed legendum esse
δοκῶμεν
, quo haec commode et cum praecedentibus et cum sequentibus cohaereant: ita se habet ratio, ne nos hac ex parte putes in pugna inferiores fuisse: sed deus aliquis exercitum perdidit, non aequa lance sortem ponderans. At vero uti tantus librorum in indicativo consensus suspicionem facit, coniunctivum in codice Guelferbytano emendationem esse vel critici vel librarii, sentientis quam male conveniret indicativus in illo quem indicavi orationis decursu, ita multo magis haec suspicio eo augetur et confirmatur, quod oratione nuntii usque ad verba
οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
producta, quae deinceps sequuntur prorsus perturbata et perversa sunt. Quae quum vulgo sic personis divisa sint,
ΑΤ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς. ΑΓΓ. ἔστ' ἆρ᾽ Ἀθηνῶν, ἔστ᾽ ἀπόρθητος πόλις, · ἀνδρῶν γὰρ ὄντων ἕρκος ἐστὶν ἀσφαλές
, primus sensit Schützius versum, qui in his medius est, Atossae tribuendum esse: etsi illud non recte fecit, quod in commentario ad maiores editiones illam personarum distinctionem, quae est in editione Robortelli, adsciscendam iudicavit, qua duo priores versus Atossae, extremus nuntio tribuitur. Neque enim hoc modo multum tollitur de inconcinnitate orationis. Rectius in minore editione primum versum nuntio, secundum Atossae, tertium rursus nuntio adscripsit, quam rationem iure probavit Iacobsius in iis quae de Aeschyli Persis scripsit in Wielandii Museo Attico vol. IV. p. 1. sive in Opusculis suis vol. V. sed rursus ille rectius Schützio de hoc loco sentiens. Nam quum Schützius primum versum cum praecedente nuntii oratione coniunxisset, audaciore facta mutatione, nulloque prorsus stabilita fundamento,
θεὸς πόλιν δ᾽ ἔσωσε Παλλάδος θεᾶς
, vidit Iacobsius servandam esse vulgatam lectionem, sed praecedere huic versui debuisse dictum aliquod Atossae. Quod ille quum nullum reperiret, ut qui orationem nuntii putaret verbis
οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
finiri, excidisse versum Atossae post illam orationem nuntii credidit. At nihil excidit, sed illa ipsa lectio,
μὴ σοί δοκοῦμεν
, ita est comparata ut sequentes versus ab nuntii oratione seiungi postulet. Quos duo versus si Atossae tribueris, non solum haec, sed reliqua quoque ex illa Iacobsii personarum divisione rectissime procedent. Nuntius igitur sic finit orationem suam, numquid hac ex parte tibi videmur inferiores fuisse? Iam dicenti Atossae at ergo deus quispiam classem, iniqua lance fortunam dispensans, afflixit, ita ille respondet, dii Palladis urbem servant. Atque eodem modo deinceps amplius interroganti respondet.
340.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-277
ὧδε:
ὧδε
hic non significat tantopere, sed potius ergo, i. e. in hoc rerum statu, quum haec ita sint. Ut in Prometheo v. 514.
μυρίαις δὲ πημοναῖς δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω.
In prosa oratione plerumque
οὕτως
invenitur, cuius exempla vide apud Taylorem ad Demosthenis or. in Midiam p. 627. Adde quos nominat Schaeferus ad Dion. Hal. de struct. verb. p. 414. et quae ego dixi ad Vigerum p. 933. Herodotus saepe sic
δὲ
quoque usurpat. Sensit vim particulae scholiastes qui adscripsit, licet obscurius,
ἐνταῦθα, ἤγουν εἰς τὸ πλῆθος
. Debebat sic explicare, quum haec ita sint, ut Persae tanto navium numero Graecis superiores essent, deus aliquis exercitum prodiderit necesse est.
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-278
τάλαντα:
τάλαντ᾽ ὑβρίσας
Lips.
ἰσορρόπῳ:
ἰσορρόπῳ
, expuncto postea
ν
, Vit.
ἰσορρόπων
Ven. B.
εἰσορρόπῳ
a pr. manu M.
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-279
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-280
ἔτ᾽ ἄρ᾽:
ἔστ' ἆρ'
M.
ἔστ᾽ ἂρ
Ald.
ἔστ᾽ ἄρ᾽
Turn.
ἔτ᾽ ἂρ
Rob.
ἔτ᾽ ἄρ'
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. L. N. quod Schützius
γ'
in
ἄρ'
mutato in editionem minorem merito recepit. Recte monuit Iacobsius fidem historicam Aeschyli, quam Siebelis p. 63. propter hunc versum graviter vituperavit, non meruisse hanc reprehensionem: nam neque negare voluisse poetam captas eo bello a Persis Athenas esse, nec sequente versu aliud contineri quam Athenienses ipsos in pugna non succubuisse. Poterat, opinor, longius progredi. Tantum abest enim ut reprehendi ob hos versus Aeschylus debeat, ut etiam laudandus esse videatur. Nam quum constaret inter omnes, captas esse vastatasque Athenas brevi ante pugnam Salaminiam, maluit poeta subindicare hanc rem, sed cum laude Atheniensium, quam non attingenda dissimulasse cladem videri. In qua re magnam artem et sagacissimum prodidit iudicium. Nam quum Atossam faceret interrogantem, ut consentaneum erat, de illa ipsa re, quam minime iucundam auditu esse Atheniensibus sciebat, fieri non potuit quin exspectatione quadam et metu commoverentur spectatores, ne referentem audirent nuntium quod factum esse graviter ferebant. Sed hunc metum tam callide et cogitate dispellit poeta, ut illa nuntii responsio etiam laudem et gloriam afferat Atheniensibus. Apte comparat cum hoc versu Iacobsius responsum a Themistocle, testibus Herodoto VIII. 61. et Plutarcho in Themistocle c. 11. Adimanto datum, urbem non esse in moenibus ac domibus, sed in CC triremibus positam. Quod dictum quis dubitabit pervulgatum apud Athenienses fuisse, ita ut iure credi possit allusisse eo hic Aeschylum.
344.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-281
ἀνδρῶν γὰρ ὄντων: corum qui viri sunt.
ἕρκος:
ἕρκος
a pr. manu M.
345.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-282
δὲ: omittunt Vit. Par. N. Pro eo
τε
habet Ven. A.
ναυσὶ:
ναυσὶν
M.
συμβολῆς τίς ἦν:
συμβολαῖς ἦν τις
Lips.
συμβολὴ
affertur ex Par. C.
ἦν
omittit Colb. 2.
347.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-283
πλήθει:
πλήθη
G.
καταυχήσας:
κατακαυχήσας
Ox. Par. C. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.
348.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-284
ἦρξεν μέν:
ἦρξέν
, omisso
μέν
.
ἦρξε μὲν
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Turn.
ἦρξεν
Rob.
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-285
NA: Sicinnum dicit, vernam Themistoclis et eius liberorum paedagogum, de quo Herodotus VIII. 75. Diodorus Siculus XI. 17.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-286
353.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-287
μενοῖεν: Libri
μένοιεν
et mox v. 355.
ἐκσωσαίατο
. Correxit a Monkio monitus Blomfieldius. V. Elmsl. ad Oed. Col. v. 945.
σέλμασιν:
σέλμασιν
M. Ald. Rob. Ceteri litteram paragogicam negligunt.
σέλματι
Cantabr. 2.
354.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-288
ναῶν:
ναῶν
M. G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 2. Par. L.
νεῶν
Ald. Rob. Turn.
νηῶν
Mosc.
ἐπενθορόντες:
ἐπενθορόντες
G. Ven. A. B. Turn.
ἐπενθορύντες
Ald.
ἐπανθορόντες
M. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. C. L. N. Rob.
ἐπανθορόντες
Vit. Lambeth. et supra scripto ad secundam syllabam
εν
, ad quartam
ό
, Lips.
355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-289
βίοτον:
βίου
Vit. et aliquot alii.
ἐκσωσοίατο:
ἐκσωσαίατο
libri. V. ad v. 353.
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-290
ὃ δ᾽:
ὃ
M.
ὃ δ'
Vit. Lips. Ald. Rob. Vulgo
ὃ δ'
.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-291
τὸν:
τῶν
pro
τὸν
Lips. Par. L. et ante correctionem M.
τὸν θεοῦ
Par. N.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-292
πᾶσιν:
πᾶσιν
Porsonus, et sic M. Ceteri
πᾶσι
.
προφωνεῖ:
προσφωνεῖ
Vit. Lips. Ven. A. aliique nonnulli et Ald. Rob.
τόνδε:
τοιόνδε
Ven. A.
ναυάρχοις:
ναυάρχαις
Ald. et
οις
minio supra scripto G.
359.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-293
χθόνα:
φλόγα
pro
χθόνα
Par. C. K. L. Rob. γρ.
φλόγα
adscriptum in Lips. Par. B.
θονὸς
adscriptum in Par. C.
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-294
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-295
στίφος μὲν:
στίφος μὲν
M. G. Turn.
στῖφος μὲν
Vit. Ald. Rob.
μὲν στῖφος
Brunckius, nullo, ut videtur, auctore.
στοίχοις:
στοίχοις
M. Cantabr. 2. Colb. 1. 2. Hoc fuerat etiam in Vit. sed in
στίχοις
mutatum est.
στίχοις
, ad
ι
supra scripto
οι
, Lips. Mosc. Ceteri
στίχοις
. Sed huic vocabulo, quod in re militari dubiae fidei est et omnino apud tragicos non invenitur, praeferendum est
στοίχοις
.
362.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-296
ἁλιρρόθους:
ἁλιρόθους
Ald. Rob.
363.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-297
κύκλῳ:
κύκλων
Ven. B.
νῆσον:
νῆσον
Ald. et ante sec. manus correctionem Vit:
νοῦσον
Rob.
πέριξ:
Πέριξ
, eraso
ξ
, Vit.
364.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-298
ὡς εἰ:
ὡςεἰ
e correctione Lips. Antea recte
ὡς εἰ
.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-299
ναυσὶν:
ναυσὶν
Porsonus.
νηυσὶν
M.
ναυσὶ
vulgo.
εὑρόντες:
εὑρόντα
Ven. B.
366.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-300
πᾶσι:
πᾶσιν
M.
στέρεσθαι:
στερίσκεσθαι
Vit. Lips. Mosc. Par. N. Sed γρ.
στέρεσθαι
adscriptum in Vit. Lips.
κρατὸς:
κράτος
G. et ex sec. manus correctione M. quam lectionem imperite praefert scholiastes. Melius constaret temporum ratio, si scriptum esset
ἦν προκείμενον
. Nam si scripsit Aeschylus, accuratius ante dixisset
εἰ ἔφυγον
.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-301
τοσαῦτ᾽:
τοιαῦτ'
edidit Brunckius, nullo, ut videtur, auctore.
ὑπ᾽ ἐκθύμου:
ὑπερθύμου
G. Lips. Ven. A. B. Mosc. Ox. Par. C. L. N. Rob.
ὑπὲρ θύμου
Colb. 2.
ὑπενθύμου
M. et hinc
ὑπ᾽ εὐθύμου
Victorius.
ὑπ᾽ ἐκθύμου
Ald. Turn. et videtur hoc prius fuisse in Vit. qui nunc
ὑπερθύμου
ex correctione habet.
Ἔκθυμος
est animi impotens.
φρενός:
φρενὶ
Mosc. et supra scripto
ὸς
Lips.
369.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-302
οἳ δ᾽:
οΐδ'
Vit. Lips. Ald. Rob. Ceteri
οἱ δ'
.
πειθάρχῳ:
πιθάρχῳ
Vit. Mosc.
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-303
δεῖπνόν τ᾽:
δεῖπνον
M. Vit. Lips. edd. ante Brunckium.
τ'
addidit Brunckius et ante eum Scaliger.
ναυβάτης τ':
ναυβάτης τ'
M. Par. B. L. Rob.
ναυβάτης
sine particula Par. N.
ναυάτης δ'
Ven. A.
ναύτης τ'
Ald.
ναυάτης τ'
ceteri.
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-304
τροποῦτο:
τροποῦτο
omnes libri. Non recte Brunckius
τροποῦτο
. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XLVI. Hesychius
τροπώσασθαι, τὸ τὴν κώπην πρὸς τὸν σκαλμὸν δῆσαι τῷ τροπωτῆρι
.
σκαλμὸν:
σκαρμὸν
Cantabr. 1. γρ.
σκαρθμὸν
Par. B.
372.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-305
φέγγος:
φθέγγος
, expuncta
θ
littera, M.
φθόγγος
Lips.
374.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-306
ἐς ναῦν:
εἰς ναῦν
Lips.
ἐς ναῦς
G. Mosc.
ναῦ
affertur ex Par. C.
πᾶς θ':
πᾶς δ'
M. Vit. Lips. et supra scripto
θ
Par. B.
375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-307
τάξις:
τάξεις
, ad
ει
supra scripto
ι
, M.
376.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-308
377.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-309
καὶ πάννυχοι:
πάννυχοι δὴ διάπλουν
, omisso
καὶ
, Rob.
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-310
ναῶν:
ναῶν
M. Vit. Lips. Ald. Rob. et ceteri, ut videtur, libri praeter Ven. A. Turn. qui
νηῶν
habent.
380.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-311
οὐδαμῇ:
οὐδαμῇ
, ad ultimam litteram supra scripto
οῦ
, Lips.
οὐδαμοῦ
Par. L.
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-312
λευκόπωλος:
κενκόπωλος
Lips.
382.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-313
κατέσχε:
κατάγε
pro
κατέσχε
Mosc.
κατὰ γαῖαν
pro
κατέσχε γαῖαν
Lips.
κατέσχε γῆν
Ald.
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-314
πρῶτον:
πρῶτα
Par. C.
ἠχῇ:
ἠχῇ
M. G. Ven. A. B. Ald. Turn. et supra scripto
ἠχοῖ
Cantabr. 2. Par. B.
ἠχοῖ
, ad
οι
supra scripto
η
, Lips. In
ἠχοῖ
coniectura incidisse Piersonum ad Moer. p. 176. merito mireris, quum ibi interesse aliquid inter
ἠχήν
et
ἠχώ
ostendere studeat,
ἠχεῖ
Vit. Mosc. Par. L. Rob. Totum hunc locum imitatione expressum esse ab Iuliano in prima oratione observarunt Spanhemius p. 235. et Wyttenbachius p. 188. ed. Schaef.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-315
εὐφήμησεν:
ἐφήμισεν
Cantabr. 1.
ηὐφήμησεν
Brunckius.
ὄρθιον:
ὄρθιόν θ'
Cantabr. 2.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-316
ἀντηλάλαξε:
ἀντιλάλαξε
G.
πέτρας:
πέτρης
Par. C.
πέρας
Ven. B, quod vocabulum nisi unus tantum liber haberet, placere posse dixeris. V. ad Suppl. v. 249.
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-317
παρῆν:
παροῦς
, supra scripto a sec. manu
ν
, Vit.
387.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-318
φυγῇ:
οὐδὲ γὰρ ὡς ἐν φυγῇ
Ven. A. Ox. Ald.
οὐ γὰρ ὡς φυγεῖν
Rob.
388.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-319
ἐφύμνουν:
ἐφήμουν
G. Vit. et aliquot alii.
ἐφ᾽ ὕπνουν
Lips.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-320
ὁρμῶντες:
ὁρῶντες
G.
ὁρῶντας
Rob.
ὁρμῶντες
, ut reliqui, sed supra scripto γρ.
ὁρῶντες
, Lips.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-321
δ᾽:
δ'
inter versus M.
ἀϋτῇ:
αὐτὴ
G. et ante sec. manus correctionem Vit.
αὑτῷ
Lips.
ἐπέφλεγεν:
ὑπέφλεγεν
Ven. A. et adscripto γρ.
ἐπέφλεγεν
Par. B. Schutzius coniiciebat
πάντα θῖν ἐπέφλεγεν
. Nihil est quare quis in verbis
πάντ᾽ ἐκεῖνα
haereat. Est enim haec usitatissima formula, quum multa quae ante commemorata sunt, praesertim si magna sunt et gravia, ut uno vocabulo comprehendi nequeant, indicantur. Sic supra v. 257.
ὡς πάντα γ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα διαπεπραγμένα.
Herodotus VII. 34. de operibus quibus Xerxes pontes in Hellesponto fecerat,
καὶ δὴ ἐξευγμένου τοῦ πόρου ἐπιγενόμενος χειμὼν μέγας συνέκοψέ τε ἐκεῖνα πάντα καὶ διέλυσε
. Sic etiam
πάντα ταῦτα
, ut in Eum. v. 113.
καὶ πάντα ταῦτα λὰξ ὁρῶ πατούμενα.
391.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-322
εὐθὺς δὲ:
ἐπεὶ δὲ
Ald. Turn.
εὐθὺς δὲ
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Par. A. B. H. K. L. Rob. Hoc ad sensum et vim loci multo aptius esse nemo non videt. Inutilis coniectura Porsoni
ἔπειτα
.
ξυνεμβολῇ:
ξὺν ἐμβολῇ
Par. L.
392.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-323
NA:
ἔπαισαν ἅλμην
. Idem versus initium in oratione nuntii apud Euripidem Iph. Taur. v. 1391. in qua oratione plura ex Aeschyli Persis sumpta esse indicavit Seidlerus.
κελεύματος:
κελεύματος
M. Vit. Lips. Mosc. Ceteri
κελεύσματος
.
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-324
ἐκφανεῖς:
ἦσαν ἐμφανεῖς
Rob.
ἐμφανεῖς ἦσαν
Par. C. γρ.
ἐμφανεῖς
adscriptum in Par. B.
394.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-325
πρῶτον:
πρῶτον
a sec. manu supra lituram unius syllabae inter versus adscriptum in Vit.
εὐτάκτως:
εὐτάκτως
M. G. Cantabr. 1. Mosc. Par. K. L. et supra scriptum in Cantabr. 2.
εὐτάκτως
, supra scripto primae syllabae accentu, tertiae
ον
, Lips.
εὔτακτον
Vit. Cantabr. 2. Rob. Turn. et adscriptum in Par. B.
εὐτάκτων
Ald.
εὐστόχως
Par. B. I. Comparanda sunt cum his Diodori verba XI. 18.
τὸ μὲν εὐώνυμον μέρος ἐπεῖχον Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι, πρὸς τὸ τῶν Φοινίκων ναυτικὸν ἀντιταχθησόμενοι· — Αἰγινῆται δὲ καὶ Μεγαρεῖς τὸ δεξιὸν κέρας ἀνεπλήρουν
. Herodotus VIII. 85. in sinistro cornu Athenienses, Lacedaemonios in dextro fuisse scribit, quod verius videtur Valckenario. Cum utro faciat Aeschylus, dubitari potest. Veri tamen similius esse videtur Aeginetas eum laudare voluisse quam Lacedaemonios, praesertim quum per hos ipsos effectum sit ut Aeginetis primae decernerentur, Atheniensium autem soli Amyniae, fratri Aeschyli, ut quidem placet Diodoro XI. 27. Non multum dissimilia habet Herodotus VIII. 93. ubi videndus Valckenarius.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-326
ἐπεξεχώρει:
ἐξεχώρει
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. B. N. Ald. Rob. Turn.
ὑπεξεχώρει
editiones Vict. Cant. Stanl.
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-327
δὲ:
ἐλευθεροῦτε δὴ
Vit.
ἐλοῦτε δὴ
Mosc.
401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-328
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-329
κοὐκέτ᾽:
κουκέτ'
M. Lips.
403.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-330
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-331
ἦρξε δ':
ἦρξεν δ'
M. Quod hic narratur, Lycomedis cuiusdam, Atheniensis, factum fuisse scholiastes cum Plutarcho in Themistocle c. 15. narrat. Sed Lycomedem hoc ad Artemisium fecisse Herodotus scribit VIII. 11. In Salaminia pugna Aminiam primum impetum in classem Persicam fecisse tradunt Herodotus VIII. 84. et Diodorus XI. 27. Aminias apud Aeschylum intelligendus est: sed quod hunc Aminiam, quem Pallenensem dicit Herodotus, fratrem Aeschyli fuisse perhibent Diodorus, Aelianus V. H. V. 19. scriptorque vitae Aeschyli, fabula videtur esse. Ceterum ne nominaret poeta Aminiam, tragoediae gravitas prohibebat, quoniam, qui in conspectu nostro et in hac communis vitae humilitate versantur, haud facile illo magnitudinis splendore, quem requirit poesis, ita exornari possunt ut omnis quotidianae tenuitatis recordatio evanescat. Idque bene perspectum habens poeta sapienter ne Themistoclis quidem nomen admittere ausus est.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-332
Φοινίσσης: Herodotus VIII. 85.
κατὰ μὲν δὴ Ἀθηναίους ἐτετάχατο Φοίνικες· οὗτοι γὰρ εἶχον τὸ πρὸς Ἐλευσῖνός τε καὶ ἑσπέρης κέρας
.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-333
ἴθυνεν:
ἴθυνεν
M. Ex Par. B. Faehsius
ἴθυνε. γρ. ἴθυνε
affert: Brunckius hunc codicem
εὐθύνων
et pro varia lectione
ἴθυνεν
habere significat.
ἴθυνε
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ald. Turn.
ἴθυνεν
Rob. et reliquae inde a Vict. editiones.
407.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-334
καὶ πρῶτα: recepi ex G. Lips. Cantabr. 2. Par. L. Rob.
τὰ πρῶτα
M. Ald. Turn.
μέν νυν:
μὲν νῦν
Cantabr. 2. et supra scripto
ἀντὶ τοῦ δή
M.
μὲν νῦν
etiam Vit. habuerat, sed eraso a sec. manu
νῦν
factum est.
μὲν νυν
Ven. B.
μὲν οὖν
Lips. Ven. A. Par. N. Mosc. Ox. Ald. Rob.
μὲν δὴ
G. Turn. Ex his
μέν νυν
praeferendum erat, pro quo saepe
μὲν δή
εἰ
μὲν οὖν
ab librariis posita sunt. V. Valcken. ad Hipp. 20.
ῥεῦμα:
εὖ ῥεῦμα
Ven. B. Cantabr. 2.
408.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-335
στενῷ:
στενῶν
Par. G.
στενῷ
Ven. B.
νεῶν:
νεῶν τῶν περσικῶν
G.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-336
ὑφ᾽ αὑτῶν:
ὑφ᾽ αὑτῶν
Lips. Rob.
ὑφ᾽ αὐτῶν
G.
ὑπ' αὐτῶν
, leni in altero vocabulo spiritu a correctore in asperum mutato, Vit.
ὑπ' αὐτῶν
Ven. A. Mosc. Ox. Ald. Turn.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-337
παίοντ᾽:
παίοντ'
indiget nulla mutatione. Est enim praesentis participium
ἀΐσσω
, significatque eum qui illiditur, ut in Prom. v. 887.
θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσ᾽ εἰκῇ στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης.
412.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-338
ἀφρασμόνως:
ἀφρασμόνως
dedi ex M. Ven. B. Par. N. Idem antequam corrector
σ
in
δ
mutavit erat in Vit. Ceteri
ἀφραδμόνως
.
413.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-339
ὑπτιοῦτο δὲ:
ἑστιοῦτο δὲ
Ven. B.
ὑπτιοῦτο δὴ
Heathius. Fugerat eum
δέ
in apodosi post
ὡς
positum, ut v. 410.
414.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-340
θάλασσα δ᾽:
θαλάσσῃ δ'
Lips. sed
ῃ
in
α
mutato.
θάλασσαν δ'
Ald.
θάλασσαν
, omissa particula, Turn. ex coniectura, ut videtur.
415.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-341
πλήθουσα:
πλήθουσαν
Ald. Turn.
φόνου:
φόνο
Lips.
416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-342
ἐπλήθυον:
ἐπλήθυον
M. Ven. B. Cantabr. 1. Rob. et a pr. manu Cantabr. 2. Par. A.
ἐπλήθυνον
G. Vit. (sic Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. B. C. N. Ald. et a sec. manu Cantabr. 2. Par. A.
ἐκπλήθυνον
Turn.
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-343
ἀκόσμως:
ἀκόσμῳ
e correctione, deleto
ς
, Vit. Ita scribendum putavit Casaubonus.
Ἀκόσμῳ ξὺν φυγῇ
legitur v. 465.
418.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-344
419.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-345
τοὶ δ᾽:
οἱ δ'
Blomfieldius. V. ad Soph. Ai. v. 1404.
θύννους:
θήνους
Lips.
θύνους
Rob.
420.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-346
θραύμασίν τ':
θραύμασίν τ'
M.
θραύμασί τ'
G. (sic G.) Vit. Lips. Mosc. Par. L. Rob. et
ρ
a sec. manu scripto Cantabr. 2.
θραύσμασί τ'
Cantabr. 1. Ald. Turn. Dixit de his formis Lobeckius ad Soph. Ai. p. 322.
ἐρειπίων:
ἐριπίων
M.
421.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-347
ἐρράχιζον:
ἐράχιζον
Vit. Lips. Mosc.
οἰμωγὴ:
οἰμωγή
ex correctione, quum antea
οἰμωγὴ
fuisset, Vit.
οἰμωγῆς
M.
οἰμογή
Ald.
ἡμογὴ
Lips.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-348
κωκύμασιν:
κωκύμασιν
M.
κωκύμασι
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn. Solent coniungi
οἰμωγή
et
κώκυμα
,
οἰμώζειν
et
κωκύειν
. Sed hic laetum potius clamorem Graecorum commemorari exspectamus, ut in Homerico illo
ἔνθα δ᾽ ἅμ' οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων
. Quare putavi Aeschylum scripsisse
καυχἠμασιν
.
πελαγίαν:
πελασγίαν
G. Vit. Lips. aliique nonnulli et Rob. γρ.
πελαγίαν
margo Lips.
423.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-349
κελαινῆς: In
κελαινῆς
littera
ν
puncto notata in M.
νυκτὸς ὄμμ᾽: explicat Seidlerus ad Eur. Iph. Taur. v. 110.
424.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-350
ἤματα: In
ἤματα
primam litteram in litura habet M.
425.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-351
στοιχηγοροίην:
στοιχοιγαροίην
, ad
α
supra scripto '
o
', M.
στοιχηγορείην
Cantabr. 2.
χοικηγοροίην
Par. G.
στιχηγοροίην
Lips. Mosc. Par. F. K. L.
ἐφεξῆς λέγοιμι. στοιχομυθοίην
adscriptum in M. Hesychius
στοιχομυθεῖν, τὸ ἐφεξῆς λέγειν καὶ ἀδολεσχεῖν
.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-352
μηδάμ᾽:
μὴδ' ἂν
M. et sic vel
μηδ' ἂν
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Par. B. edd. ante Brunckium, qui
μηδάμ'
restituit ex Par. A. in quo glossa
μηδαμῶς
addita est. γρ.
μηδάμ᾽ ἡμέρᾳ
margo Par. B.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-353
τοσουτάριθμον:
τοσουτάριθμον
Lips. Rob. γρ.
τοσουτάριθμον
supra scriptum in Vit.
τοσοῦτ' ἀριθμὸν
M. Ven. A. Cantabr. 2. Ox. Ald. Turn. et a sec. manu Vit.
τοσοῦτ᾽ ἀριθμῶν
a pr. manu Vit.
τοσοῦτ᾽ ἄριθμον
G. scilicet, ut interpreti videtur, pro
ἀριθμόν
. Et
τοσουτάριθμον
et
τοσοῦτ᾽ ἀριθμὸν
commemorant scholiastae. Alludere ad hunc locum videtur Tzetzes in exegesi ad Il. p. 92, 8.
ἐκ δὲ τῆς συνεχείας τῆς ἵππου καὶ τοῦ περιττώματος τοῦ τοσουταρίθμου στρατοῦ
.
428.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-354
αἰαῖ:
αἳ αἳ
M. G.
α
octies Cantabr. 1. Ceteri
αἰαῖ
ἔρρωγεν:
ἔρρωγεν
Rob. et a pr. manu Cantabr. 2. Idem supra scriptum in Vit.
ἔρρωγεν
a sec. manu Cantabr. 2.
ἔρρωγε
G. Lips. Ald. Turn.
ἔρρωγε
Vit.
ἔρρωγε
Mosc. et cum litura inter
o
et
γ
M.
429.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-355
βαρβάρων:
βαρβάρω
Par. K. L.
γένει:
γένῃ
, sed
η
supra scripto
ει
, Lips.
430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-356
κακόν:
κακόν
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Par. B. N.
κακῶν
Ald. Rob. Turn. Euripides Med. v. 59.
ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ
, ubi v. Elmsleium.
431.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-357
ἐπ᾽ αὐτοῖς:
ἐπ' αὐτοῖς
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ox. Par. B. K. L. N. Ald. Rob.
ἐπ' αὐτοὺς
Turn.
ἐπ' αὐτῆς
Mosc.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-358
τῆσδ᾽ ἔτ᾽:
τῆσδέ τ'
M. G. Vit. Par. A. B.
τίς δὲ τ'
Ald. Rob. Emendate
τῆσδ᾽ ἔτ᾽
Lips. Turn. γρ.
καὶ τύχης
ex Par. B. Faehsius affert.
τῆσδ᾽:
τῆδε
, ut fere solet, M.
τῆσδε
Ald. Rob.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-359
τίν᾽ αὖ:
τί δ' αὖ
G.
στρατῷ:
στρατῷ
, mutato a sec. manu
ῶ
in
οῦ
, Vit.
στρατοῦ
Ald.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-360
μάσσονα:
μάσσονα
, supra scripto
ν
, Vit.
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-361
φύσιν:
φύσιν
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et
ι
supra scripto
ει
Lips.
φύσει
G. Ven. B. Par. A. B. K. L. et supra scripto
φύσιν
Cantabr. 2.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-362
ψυχήν:
ψυχὴν
, supra scripto
o
, Lips.
κεὐγένειαν:
καὶ εὐγένειαν
M. Vit. Mosc. Ald. Rob.
ἐκπρεπεῖς:
ἐκπρεπεῖς
M. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.
εὐπρεπεῖς
G. Vit. Lips. Ven. B. Mosc. Par. A. B. L. N. Rob.
438.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-363
439.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-364
αἰσχρῶς:
αἰσχρῶς
M. G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Lambeth. Mosc. Ox. Par. A. B. H. K. L. N. Rob.
οἰκτρῶς
Ald. Turn. et supra scriptum in Par. B.
δυςκλεεστάτῳ:
δυσκλεεστάτῳ
M. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn. Id fuit etiam in Vit. ubi terendo
λε
periit.
δυσκλεστάτῳ
Par. C.
δυστυχεστάτῳ
G. Ven. B. Cantabr. 1. Par. A. L. et adscriptum γρ.
δυστυχεστάτῳ
in Lips.
μόρῳ:
πότμῳ
Vit. Lips. Mosc. Par. N. sed in Lips. adscriptum γρ.
μόρῳ. θανάτῳ
.
440.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-365
οἴ 'γὼ:
οἱ ἐγὼ
M.
ὃ ἐγὼ
Par. C.
οἳ ἐγὼ
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Rob. Turn. Correxit Porsonus.
τάλαινα:
τάλαινα
Vit.
κακῆς:
κακοὶ
pro
κακῆς
Lips.
441.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-366
δὲ: omittunt Ven. A. Ox. Ald. Post
ποίῳ
habet Rob.
442.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-367
ἐστὶ:
ἐστιν
Vit.
πρόσθε:
πρόσθε
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Mosc. Ald.
πρόθεν
Par. N.
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-368
δύςορμος:
δύσορμος
, ad
ος
supra scripto
ον
, Lips.
ναυσίν:
νηυσὶν
M. G. Vit. Lips.
444.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-369
ἀκτῆς:
ἀκτῆς
G. In Vit. ad
ἀκτῆς
a sec. manu supra scriptum γρ.
ἁλός
, sic.
445.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-370
NA: Narrat rem etiam Herodotus VIII. 76.
ὅταν:
ὅτ' ἂν
M. Vit. Lips. Rob.
ὅτι
scribendum putavit Elmsleius (Edinburgh Review XVII. p. 236.). Sed v. diss. de particula
ἂν
III. 4. Opusc. IV. p. 148.
446.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-371
ἐкσωζοίατο:
ἐξσωζοίατο
, ad
ξ
supra scripto
κ
. M.
ἐκσωζοίατο
, ad
οι
supra scripto
αι
, Lips. Non satis recte Abreschius
νεῶν ἐκσωζοίατο
ita coniungit ut
φθαρέντες
seorsim positum sit. Vt ista sint coniungenda, certe
φθαρέντες
non minus cum illo genitivo construi debet: dissipati ex navibus.
φθείρεσθαι
errare, vagari significans et ab Abreschio hic et in Misc. Obs. IV. 3. p. 451. illustratum est. Conferendus Blomfieldius.
447.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-372
κτείνοιεν:
κτείνειαν
Ald.
κτείνειεν
G. Ven. A. B. Ox. Par. C. N. Rob. Inde
κτείνειαν
Porsonus. Recte
κτείνοιεν
M. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codices et Turn.
εὐχείρωτον:
ἀχείρωτον
G.
εὐχείρως τὸν
Mosc. Par. B. Id videtur etiam in Vit. fuisse, in quo erasa ea scriptura
εὐχείρωτον
restitutum.
εὐχείρω τὸν
, propter similem, ut videtur, codicis alicuius lituram, Ald.
448.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-373
ἐναλίων:
ἐναλίων
M. G. Vit. Par. A. B. N.
εἰναλίων
Ven. A. Rob. Turn.
εἰν ἀλίων
Ald.
ἀναλίων
Lips.
449.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-374
ὡς γὰρ θεὸς:
ὡς γὰρ ὁ Θεὸς
Lips. Mosc.
450.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-375
ναῶν:
νῆες
Ven. A. Par. C.
νεῶν
Cantabr. 2.
κῦδος:
κῦδος
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
Ἕλλησιν:
Ἕλλησιν
M. Rob.
451.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-376
αὐθημερὸν:
αὐθημερῶν
Vit. V. Herodotum VIII. 95.
452-453.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-377
ἀμφὶ δὲ κυκλοῦντο:
ἀμφὶ δὲ κυκλοῦντο
Ven. A. Par. B. C. et ante correctionem Vit.
ἀμφὶ δ᾽ ἐκύκλουν τὴν
ex correctione Vit.
ἀμφὶ δ' ἐκυκλοῦντο
G. Lips. et ut videtur Mosc.
ἀμφὶ δὲ
, ut Brunckius refert, supra scriptum in Par. B. γρ.
δὲ
ex eo codice Faehsius affert. De omisso augmento v. praef. ad Eur. Bacchas p. XLVI.
454.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-378
τράποιντο: γρ.
τράπωνται
Par. B.
τράπονται
Par. C.
455.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-379
πέτροισιν:
πέτροισι
M. Vit. Lips. Ven. B. Mosc. Par. B. N. Vulgo
πέτρησιν
.
ἠράσσοντο:
ἠράσσοντο
M. (sic M.) G. Lips. Par. A. B.
ἠράσσαντο
Vit, aliique et Turn.
ἠράσσαντο
Ald. Rob.
τοξικῆς τ᾽ ἀπὸ:
τοξικῆς
Lips. Ven. A. Par. B. Ald. Turn.
ἀπὸ
M. G. Vit. Par. A. N. Rob.
ἀπ'
ad
δ'
supra scriptum in Lips. Par. B. Non dubitavi praeferre
τε
. Sed anastrophen, quam consensu tuentur libri, repudiandam esse diligens docebat artis poetarum in condendis trimetris observatio, qui quum plerumque ita coniungant verba, ut singulis versibus aliqua pars orationis terminetur, tamen saepe etiam pausa paullo ante finem versus facta tam arte finem versus cum sequentis initio coniungunt, ut ne elisionem quidem in fine versus spreverint, nedum in praepositionibus admiserint anastrophen.
456.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-380
προςπίτνοντες:
προσπίτνοντες
M. Cantabr. 2. Rob.
πίπτοντες
Par. N. Ceteri
προσπίπτοντες
.
ὤλλυσαν:
ὤλλυσαν
M.
ὤλυσαν
G. Vit. aliique nonnulli.
457.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-381
ἐφορμηθέντες:
ἀφορμηθέντες
, ad
ἀ
supra scripto
ε
, Lips.
458.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-382
κρεοκοποῦσι:
κρεοκοποῦσι
ex correctione M. et hoc ex scholiis restituit Porsonus.
κρεωκοποῦσι
Ald. Rob.
κερωκοποῦσι
Vit. supra tamen scripto γρ.
κρεωκοποῦσι
, quod in M. ante correctionem erat ut in ceteris omnibus. V. Pors. praef. ad Hec. p. VIII. Lob. ad Phryn. p. 693.
460.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-383
ἀνώμωξεν:
ἀνώμωξε
G. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.
κακῶν:
κακῶν
omittunt Mosc. et a pr. manu Vit.
βάθος:
πάθος
Vit. Par. N.
461.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-384
εὐαγῆ: De loco illo, ex quo Xerxes pugnam spectaverit, vide Wassium ad Thuc. II. 19. Valckenarium et Wesselingium ad Herod. VIII. 90. Toupium Emend. in Suidam vol I. p. 393. seqq. (261. ed. Lips.).
Libri omnes
εὐαγῆ
. Scholiastes
καθαράν, κεχωρισμένην, εὖ ἔχουσαν οἷον τὴν ἄποψιν καὶ ἐπιτηροῦσαν τὸν λεὼν ἅπαντα. ἢ αὐγάζοντα καὶ ὁρῶντα
. Hemsterhusius
εὐαυγῆ
, quod receperunt Brunckius, Schützius, Porsonus, Blomfieldius. Praeclara illa Hemsterhusii disputatio tanto magis tota huc transferenda videtur, quod et in primis ad Aeschyli locum pertinet et plura sunt quae de ea monere lectorem volo. Sic igitur ille apud Musgravium in Exerc. Eurip. II. 6. sive in eiusdem notis ad Euripidis Suppl. 654.
ἔστην θεατής, πύργον εὐαγῇ λαβών.
Euripidis loco apte convenit interpretatio (Hesychii verba dicit,
εὐαγές, εὔοπτον
): ipsi voci convenire fuerat ostendendum.
Εὐαγής
si ducatur ab
ἄγος
, quid sit notum est, quemadmodum
ἀναγής, δυσαγής
. Si ab
ἄγω
duco, erit agilis, flexibilis, qua potestate capitur in Hippocr. περὶ διαίτ. ΙΙ. p. 363, 34. neque aliter Henr. Stephan. intellexit Anth. 1. c. 60. Ep. 8.
Χαίροιτ᾽ εὐαγέες (μέλισσαι)
in Th. L. Gr. Tom. I. p. 126. C. agiles apes, quod per aerem ferantur cito et facile: vel mobilis, volubilis, ut in Aretaeo p. 19. v. 33. (p. 41. ed. Lips.)
ὀφθαλμοὶ εὐαγέες, λαμπροί
, exponi possunt, licet puros dederit Crassus, Wiganus lucentes, quod vix perspicias unde pendeat, nisi legisse vel legi voluisse statuas
εὐαυγέες
: iunguntur tamen itidem ab Adamantio 1. c. 9. (p. 349.)
ὀφθαλμοὶ μεγάλοι τε καὶ λαμπροὶ καὶ εὐαγεῖς
, cuius vice admodum vitiose
εὐλαβεῖς
Polemo (p. 222.) praefert. Porro si ab
ἄγω, ἄγνυμι
frango, significabit fragilem, quique facile comminui possit; quo pertinet Suidae locus ita scribendus:
εὐαγές, εὐκόλως κεκλασμένον, εἰ στάχυς εὐαγής
, idem qui
εὔκλαστος, εὔθραυστος
, apud Etym. in v.
Δημήτηρ
. In his, sicuti linguae norma postulat, penultima corripitur: aliis in locis eadem vox syllabam istam habet productam: Leonid. Anth. VI. 27. Ep. 6.
καὶ πέλεκυν ῥυκάναν τ᾽ εὐαγέα καὶ περιαγὲς Τρύπανον
Parmen. ap. Clem. Str. V. p. 732.
καθαρᾶς εὐαγέος ἠελίοιο Λαμπάδος ἔργ᾽ ἀΐδηλα
— nimirum forma Dorica nascuntur ex
εὐηγής
οι
περιηγής
: quorum illud rarissimum, alterum frequentatur pro circumacto, circumiecto, rotundo: saepe tamen quam proprie vim habeat obscurum est, qua de re nunc nihil amplius dicam. Singulare est quod ex Lex. Vet. MS. Bibl. Sangerman. (Anecd. Bekkeri p. 337, 13.) mecum communicavit praestantissimus noster Ruhnkenius:
ἀγής· τοῦτο ἀπὸ συνθέσεως (συνθέτου apud Bekkerum) καταλείπεται τοῦ εὐαγής ἢ παναγής. Ἐμπεδοκλῆς· ἄθρει μὲν γὰρ ἄνακτος ἐναντίον ἀγέα κύκλον
pro
παναγής
, quod longe diversum est, melius scripsisset
περιαγής
, ut in illo versu proverbiali, quem suggerit Philopon. περὶ Κοσμοπ. p. 179.
μηδ' ὅσον ὀφθαλμοῦ περιηγέα κύκλον ἑλίξαι
. vid. Suid. in
εὐαγής
. Nunc investiga quantum libet, harum, quas notari in
εὐαγής
, significationum quaenam vel Aeschyli verbis vel Euripidis accommodari possit, nullam invenies: at si scripseris inserta littera
υ
εὐαυγῆ
, omnis difficultas fuerit sublata: nam
εὐαυγής
, locus illustris, vel qui undique conspici potest, vel unde prospectus in vicina late patet. Ratio structurae in
ἕδρα παντὸς εὐαυγὴς στρατοῦ
itidem expedita, quae frustra quaeratur in
εὐαγής
. Enimvero iam dudum vereor, ne
εὐαυγής
per culpam librariorum pluribus locis abierit in
εὐαγής
: in Iamblichi certe Protr. p. 152. vs. 23. (p. 360. Kiessl.) vice vulgati,
λαμπροτάτη τὶς εὐαγία
, cod. Reines. quem ipse cum edito contuli, praefert
εὐαυγία
, quod utique longe melius congruit cum
λαμπροτάτη
εἰ
τὸ τῆς ψυχῆς ὄμμα
, quam
εὐαγία
. Perinde se res habet in Platone de LL. XII. p 989. C. (p. 952. A. Steph.)
ἃ μαθοῦσι μὲν εὐαγέστερα γίγνεσθαι, μὴ μαθοῦσι δὲ σκοτωδέστερα — καὶ ἀσαφῆ
. Tim. p. 1065. E. (p. 58. D. Steph.)
ἀέρος τὸ μὲν εὐαγέστατον ἐπίκλην αἰθὴρ καλούμενος, ὁ δὲ θολερώτατος ὁμίχλη τε καὶ σκότος
: unde sumptum Iamblichi de Myst. p. 80. vs. 21.
τὸ εὐαγέστατον καὶ ἄκρον τοῦ ἀέρος
. Si tum iuncta propinquae, tum opposita contrariae potestatis attente spectes, quid prius in mentem veniat, quam opportunissimum
εὐαυγής
? Accedat Aristoteles, vel quicumque nomen eius mentitus auctor, de Mund. p. 14. vs. 12. (p.397. a. 16. ed. Bekk.)
κόσμος-λαμπρότητι δὲ εὐαγέστατος
: vertit Appuleius: splendore perlucidus: quin clarius etiam caussam nostram suffulcit diversa, quam Stobaeus suppeditat Ecl. Phys. p. 78. vs. 9. (p. 694. Heer.) lectio,
λαμπρότητα δὲ τηλαυγέστατος
. In Parmenide quoque
εὐαυγέος ήελίοιο
non sprevero. Pythagoreis autem in primis
αὐγή
et voces inde natae placuerunt; unico Theagis exemplo defungar apud Stob. p. 11. vs. 46.
ὁ νέος ἔχων περιαυγέα καὶ διαυγέα τὰν ἔποψιν
. Iam neminem opinor fore, qui contendat, pro
εὐαυγής
Graecos
vitandae κακοφωνίας ergo solenni more pronunciasse
εὐαγής
.
Haec Hemsterhusius, docte quidem et acute, sed non ita ut omnem sustulerit dubitandi materiam. Equidem etsi vereor ne haec res ad liquidum perduci nequeat, tamen afferam, quae, ne quis iusto citius assentatur, impediant.
Apertum est nomen
εὐαγής
, prout ab
ἄγω
vel
ἄγνυμι
vel
ἅζω
derivetur, non posse non diversas significationes habere. De his dicendum est singillatim, ne quae cognata quidem, sed diversa tamen sunt, confundantur. Ac verba
ἄγω
et
ἄγνυμι
fontem habent communem, ut
ἄγνυμι
proprie sit ducendo i. e. flectendo frango, deinde simpliciter frango, contero. Ab eo verbo est
εὐαγής
, media syllaba longa. Suidas
εὐαγές, καλῶς κεκλασμένον
. Et hoc usus est Etymologus M. p. 266, 2.
Δημήτερος ἀκτή· διὰ τὸ κατάγνυσθαι ἐν τῇ ὅλῳ τὸν στάχυν τὸν εὐαγῆ, ἢ αὐτὸν τὸν σῖτον ἐν τῷ μύλῳ θραύεσθαι
. Sed idem vocabulum etiam aliam habet significationem, quae propius accedit ad propriam verbi
ἄγνυμι
notionem. Corrupta sunt haec grammaticorum, Photii p. 27, 6.
εὐαγής, μεταφορικῶς κύκλος
, Zonarae p. 897.
εὐαγής, καλῶς περιηγμένος, ἢ μεταφορικὸς κύκλος
. Eadem quae Zonaras, omisso tamen
ἤ
, habet Suidas, apud quem
μεταφορικῶς
a Kustero repositum est. Scribendum est
εὐαγής, καλῶς περιηγμένος, ἢ μεταφορικῶς κυκλικός
. Terminationes enim
ος
et
ικός
saepe permutantur. De testimonio, quod Suidas ex epigrammate Antipatri Sidonii adiecit, infra videbimus: est enim illud ab hoc vocabulo prorsus alienum. De ipso vocabulo noli dubitare quin vera tradiderint grammatici. Id quod apparet ex simili
περιαγής
. Photius p. 414, 15.
περιαγές, ἐπικαμπές
. Usurpatur
περιαγής
ab Adamantio Physiogn. I. 24. p. 413.
κεφαλὴν μέσην τὸ μέγεθος, περιαγῆ
. Etym. M. p. 545, 27.
παρὰ τὸ κύφον, τουτέστιν τὸ περιφερὲς καὶ περιαγές
. Eadem schol. ad Il. V. 596. Ac ne dubites quin ab
ἄγνυμι
ductum sit, argumento est
περιαγή
substantivum apud Aratum v. 687. de Argo navi,
ἀλλ᾽ ἤτοι Περσεὺς μὲν ἄτερ γουνός τε ποδός τε
δεξιτεροῦ δύεται, πρύμνης δ᾽ ὅσον ἐς περιαγήν,
quod scholiastes interpretatur
ὅσον εἰς τὴν περίκλασιν καὶ καμπὴν τῆς πρύμνης
. Illa vero significatione etsi videri possit
εὐαγής
dictum esse ab Leonida Tarentino epigr. 28. in Anal. Brunckii t. I. p. 227. sive Anth. Pal. VI. 204.
Θῆρις ὁ δαιδαλόχειρ τῇ Παλλάδι πήχυν ἀκαμπῆ,
καὶ τετανὸν νώτῳ καμπτόμενον πρίονα,
καὶ πέλεκυν, ῥυκάναν τ᾽ εὐαγέα, καὶ περιαγὲς
τρύπανον, ἐκ τέχνας ἄνθετο παυσάμενος,
ut runcina intelligatur ab anteriore parte curvata, tamen non potest dubitari quin Meinekius in Del. poet. Anth. Gr. p. 31. recte viderit scribendum esse
εὐάκεα
. Sed usus videtur hoc nomine Parmenides v. 133.
εἴσῃ δ' αἰθερίην τε φύσιν, τά τ᾽ ἐν αἰθέρι πάντα
σήματα, καὶ καθαρῆς εὐαγέος ἠελίοιο
ut, si hoc ita sit, etiam Empedocles
ἀγέα κύκλον
rotundum solis orbem intellexisse videatur. Quamquam hoc incertum est. Illud vero valde probabile est, nomen
εὐάγητος
ab
ἄγνυμι
dictum esse et flexuosum, sinuosum notare. Aristophanes Nub. 274.
ἀρθῶμεν φανεραὶ δροσερὰν φύσιν
Abutitur ingenio suo Bentleius in Museo crit. Cantabr. II. p. 435. Male interpretantur Suidas, Zonaras p. 905. Favorinus,
εὐάγητον, καθαράν, λαμπράν. Ἀριστοφάνης, δροσερὰν εὐάγητον φύσιν
, et scholiastae
πανταχοῦ φερομένην, ἢ λαμπράν. πάντῃ φερόμενον· εὐκίνητον· τοιοῦτο γὰρ τὸ ὕδωρ
. Eustathius in Opusc. p. 142. a. 9.
εὐάγητον
intellexit
εὐαγές, sanctum
, et eodem significatu p. 144. a. 1.
εὐαγέστατον ὄνομα
.
Nunc transeamus ad
εὐαγής
ab
ἄγω
duco derivatum. Quale vocabulum, si ab ipso verbo
ἄγω
factum fuit, brevem necesse est habuerit mediam syllabam; sin ab
ἄγω
Dorico, de quo Schaeferus in Melet. crit. p. 113. seq. dixit, longam, ut pro communi forma
εὐηγής
dictum, quemadmodum
περιαγὲς τρύπανον
in illo quod attulimus Leonidae epigrammate pro
περιηγές
positum videtur. Quamquam si quis
ὀφθαλμοῦ περιηγέα κύκλον
dixit, non poterit hoc ad Parmenidis
εὐαγέος ἠελίοιο
aut ab Empedoclis
ἀγέα κύκλον
adhiberi, quod neuter Dorica dialecto est usus. Sed huius vocabuli
εὐαγής
quae communis vel Ionica forma exstare visa est apud Aretaeum de curatione morb. diuturn. I. 13. p. 128. B. ed. Boerh. p. 327. ed. Lips. emendatione corrupti loci removenda est. Scribendum est enim
προςτίθει δὲ χάριτας πόματος καὶ σίτου, τὴν μικρῷ χείρω τῶν ὠφελεόντων ἔωσι διδόναι (ἔσται γὰρ διέξοδος ναυτιώδει καὶ ἀτερπέι ὑγρῷ· μετεξετέρους γὰρ ἡ τοῦ πύου δίοδος βλάψαι δύναται), μήπω τι καὶ ἀπόσιτοι ἔσονται, κἤν τι λάβωσι εὐημές.
Abest vulgo
διδόναι
, quod codex Harleianus suppeditat. Deinde ed. Boerh.
κἄν τι λάβωσι
, pro quo P. Petitus habet
κἄν τε λάβωσι
. Denique legebatur
εὐαγέες
. Non perceperunt loci sensum interpretes, qui quum de reponendo
εὐαγές
cogitarunt, sententiam reddiderunt etiam obscuriorem. Scripsi
εὐημές
, de qua forma Lobeckius dixit ad Phryn. p. 706. Sensus est adhibe illecebras potus et cibi, etiam si paullo minus conducibilium quam dari oporteat (parabitur enim exitus nauseam facienti et insuavi humori; nonnullis enim perruptio puris nocere potest), ne fastidiant cibum, etsi quid quod facile evomere possint sumpserint.
Εὐαγής
autem, correpta media syllaba, ab
ἄγω
duco derivatum esse haud ita facile credam, primum quod alia huius formae vocabula desunt, tum quod prorsus silent grammatici, tum denique quod exempla, quae pro hac derivatione afferuntur, valde suspecta sunt, quippe quae cuncta vel admittant aliam explicationem vel etiam efflagitent. De qua re mox videbimus.
Iam enim dicendum est de nomine
εὐαγής
, quod ab
ἅζω
ductum sacrum, castum, purum significat. Grammaticorum interpretationes has habemus. Hesychii,
εὐαγές, ἁγνόν, καθαρόν, εὐσεβές, εὔοπτον, ἅγιον
. Photii,
εὐαγές, ἁγνόν, εὐσεβές, ὅσιον, θειότατον
. Suidae,
εὐαγές, ἁγνόν, καθαρόν, εὐσεβές, ὅσιον, θειότατον· γένους δὲ ἦν εὐαγοῦς, οὐκ ἐπὶ δυνάμει τρυφώσῃ λαμπρυνόμενον, οὐδὲ ἐπὶ χρημάτων περιουσίᾳ κολαζόμενον
, quae eadem, sed minus plene, apud Zonaram p. 914. exstant. Porro Hesychii,
εὐαγοῦς, δυστάτης
. Zonarae p. 897. et Favorini,
εὐαγῆ, μεγάλην
, quod alio spectat quam, ut Tittmanno videbatur, ad epigramma Antipatri Sidonii a Suida in v.
εὐαγής
allati. Sed originem significationis si requiris, omnem illam latissime patentem verborum cognationem, cuiusmodi sunt
ἀγάζω, ἄγαμαι, ἀγαίομαι, ἅζω, ἄγη, ἄγος, ἅγιος, ἁγνός, ἁγηλατῶ
pluraque alia, in quibus est etiam
ἀγάζομαι
, aliter explicandam puto quam visum est Ruhnkenio ad Timaei lex. Plat. p. 12. seq. qui quam iniit viam, quum primam posuit nitoris significationem, ea non satis plana aut expedita videtur ad omnem illam verborum et notionum varietatem comprehendendam. Non potest quidem dubitari quin cognatae cum his verbis voces
ἀγλαΐς
et
αὐγή
, quae proprie de refractis radiis dicuntur, ab
ἄγω, ἄγνυμι
derivatae sint quarum altera, ut a
κράζω κραυγή
, insertum habet crassiorem spiritum: sed tamen ista quam indicavi verborum familia, etsi ab eadem radice orta est, ita manifestam prodit admirationis vel horroris vel omnino motus cuiusdam et gestus significationem, ut alia ratione, quam quae est radiantis lucis, cum radice illa cohaerere videatur. Utar pro primitivo (perinde est enim quo quis utatur, quum nullum istorum sit primitivum) verbo
ἅζω
sive
ἅζομαι
. In eo primaria esse videtur notio stupescendi, ducta ab eo, quod qui conspecta re insolita stupescunt, superiora corporis recedunt. Haec significatio statim pro rei ob quam stupemus natura in duas alias dispescitur, unam admirationis, venerationis, reverentiae, alteram horroris, abominationis, indignationis: unde rerum quoque ipsarum fit diversitas, aliis colendis ob sanctitatem suam, aliis formidandis ob nefas et piaculum. Accedit ad has tertia significatio, composita ex illis ambabus, invidiae, quae est indignatio ex admiratione orta. Quod si haec ad nomen
εὐαγής
adhibemus, primo quaerendum est an illud duplex sit, unum correpta media, quod plurimo usu frequentatum est, alterum producta. Certe si recte in lexico illo Sangermanensi
ἀγής
apud Empedoclem significatione cum
εὐαγής
οι
παναγής
cognatum esse indicatur, cum aspero potius spiritu credas Empedoclem scripsisse
ἄθρει μὲν γὰρ ἄνακτος ἐναντίον ἁγέα κύκλον,
et sacrum voluisse orbem solis intelligi. Quae suspicio eo videtur confirmari, quod idem nomen, ut plura ex illa radice, etiam in malam partem usurpatum invenitur: de qua re Tzetzes scribit ad Lycophr. v. 436.
ὅτι δὲ ὁ ἀγής, ὁ μυσαρός, ἐξ οὗ λέγεται καὶ ὁ ἅγιος ὁ μυσαρός, Ἱππῶνάξ φησιν
ὡς οἱ μὲν ἁγεῖ Βουπάλῳ κατηρῶντο.
Quamobrem nihil mirum foret, si ex hoc nomine compositum fuisset
εὐαγής
media producta. Itaque incertum est, Parmenides, quum scripsit
εὐαγέος ἠελίοιο
, sacrumne voluerit an rotundum: Karstenus p. 122. seq. ea significatione putat
εὐαγέος
dictum esse, qua Hemsterhusio
εὐαυγέος
scribendum esse videbatur. Proxime cohaerere cum adiectivo
ἁγής
videtur substantivum
ἅγος
, a quo esse puto, quod apud Hesychium legitur,
ἄγεα, τεμένη
, ex quo si est
ἁγηλατεῖν
, et spiritus asper in eo verbo erit praeferendus, de qua scriptura v. Schaeferum ad Greg. Cor. p. 546. et prima syllaba longe putanda. Certe non memini loci ex quo huius syllabae mensura certo disci possit. Eadem dubitatio est de adiectivo
εὐαγής
, quod in iis locis, in quibus maxime vel de significatione vel de scripturae sinceritate disceptari potest, aut apud prosae orationis scriptores invenitur aut a poetis ita positum est ut mensura ambigua sit. Quare non satis cognitum est utrum
εὐαγής
ubique mediam syllabam brevem habeat, an certis in significationibus ea syllaba producatur. Veri tamen similius videtur unum dumtaxat esse nomen
εὐαγής
brevi media syllaba, quam mensuram habere videtur etiam
ἀκραγής
, quo usus est Aeschylus in Prom. v. 804.
ὀξυστόμους γὰρ Ζηνὸς ἀκραγεῖς κύνας γρῦπας φυλάξαι.
Falluntur enim qui id a
κράζειν
ductum putant, quia, si ita esset, primam syllabam poeta non produxisset: itaque recte alii
ὀξυχόλους, ἀκροχόλους
interpretantur. Est autem
εὐαγής
proprie sanctus, deinde sacer, i. e. qui ob sanctitatem colitur. Ex his duabus significationibus prima tantum ita multiplex est, ut plures alios significatus pepererit: altera autem tam simplex, ut praeteriri nunc posset, nisi de duobus locis, qui in dubitationem vocati sunt, dicendum videretur. Suidas post illa, quae supra allata sunt,
εὐαγής καλῶς περιηγμένος, μεταφορικὸς κύκλος
, haec habet, καὶ ἐν ἐπιγράμματι
Πιερικὰν σάλπιγγα, τὸν εὐαγέων βαρὺν ὕμνων χαλκευτάν, κατέχει Πίνδαρον ἅδε κόνις.
Idem distichon ab eodem in v.
χαλκευτής
affertur. Est autem Antipatri Sidonii in Brunckii Anal. t. II. p. 27. ep. 79. sive Anth. Pal. VII. 34. Eleganter Toupius
εὐαχέων
scribi voluit, his ipsius Pindari verbis motus Pyth. I. 14. (24.)
ἄλλοις δέ τις ἐτέλεσσεν ἄλλος ἀνὴρ εὐαχέα βασιλεῦσιν ὕμνον, ἄποιν' ἀρετᾶς
. Brunckius vero vulgatam tuetur, sed ut
εὐαγέων
secundam syllabam productam habeat et hymnos bene tornatos significet: quod ille quum nullo alio argumento fecerit quam propter Suidae explicationem et propter
ῥυκάναν εὐαγέα
apud Leonidam Tarentinum, nihil caussae est quare ei accedamus. Nam Leonidae epigramma quomodo Meinekius emendaverit supra dictum est, apud Suidam autem recte intellexit Portus Antipatri exemplum ad aliam quam quae a Suida posita est significationem spectare. Neque aut Zonaras aut Favorinus Antipatri versus addunt. Itaque non erit dubitandum quin Antipater sacra carmina intelligi voluerit. Alter locus Antiphili est in Anal. Br. t. II. p. 177. ep. 29. sive Anth. Pal. IX. 404. de apibus,
χαίροιτ', εὐαγέες, καὶ ἐν ἄνθεσι ποιμαίνεσθε, αἰθερίου πτηναὶ νέκταρος ἐργάτιδες.
Ibi vero H. Stephanus
εὐαγέες
agiles interpretatur, Iacobsius, ut apud Virgilium, leves dici apes existimat. Quam significationem quum supra omnino in dubitationem adduxerimus, hic tanto minus putamus admittendam esse, quod quum apes hoc epigrammate in primis ob gratuitum mellis donum laudentur, multo aptius est sacras eas colendasque mortalibus a poeta dici. Sed redeo ad primam significationem, quae sanctitatis est. Sanctum autem dicimus primo eum qui sceleris immunis est. Ita
εὐαγής
dictum est in Homerico hymno Cereris v. 274. 369. quae antiquissima esset pro hac voce auctoritas, si satis constaret quid in his hymnis primo auctori deberetur. Theocritus XXVI. 30.
αὐτὸς δ᾽ εὐαγέοιμι καὶ εὐαγέεσσιν ἅδοιμι.
Callimachus h. Deliaci v. 98.
εὐαγέων δὲ καὶ εὐαγέεσσι μελοίμην.
Alia ibi exempla adnotavit Spanhemius in iisque observationem scholiastae Sophoclis ad Oed. R. 921. licet non satis apto loco factam, opposita esse
εὐαγής
οἱ
ἐναγής
. Ita Appianus de b. civ. IV. 96.
καὶ τάδε, ὦ πολῖται, πράσσοντες οἱ τρεῖς ἡμᾶς ἐναγεῖς λέγουσι
, et c. 97.
ὁρᾶτε δὲ πρὸς ἡμᾶς ὡς εὐαγεῖς καὶ δημοκρατικοὺς καταπεφευγότας
. Aliud oppositum est
δυσαγής
apud Manethonem V. 180. restitutum a Dorvillio commemoratumque a Schaefero ad Dion. Hal. de struct. or. p. 89. Deinde sanctus est criminis expers. Ita in lege apud Andocidem de myst. p. 48, 7. ed. Reisk.
ὁ δὲ ἀποκτείνας τὸν ταῦτα πονήσαντα καὶ ὁ συμβουλεύσας ὅσιος ἔστω καὶ εὐαγής
. Et apud Demosthenem in tertia Philippica p. 122, 16.
εὐαγὲς ᾖ τὸ ἀποκτεῖναι
, quod orator ipse his verbis interpretatur,
καθαρὸν τὸν τούτων τινὰ ἀποκτείναντα εἶναι
. Sic etiam Sophocles Ant. 521.
τίς οἶδεν, εἰ κάτω 'στὶν εὐαγῆ τάδε;
Pertinet huc locus Aristidis Quintiliani de musica I. p. 5. male intellectus a Meibomio,
εἰ δημιουργὸν ὀνομάζειν θέμις ἐξ ὧν εἴργασται, καλῶς θεμένους τὴν προςηγορίαν, εἴτε εἶδος καλεῖν εὐαγές
, ubi non
εἶδος εὐαγές
, sed
εὐαγές ἐστιν, εἶδος καλεῖν
dicit, ut antea
ὀνομάζειν θέμις
. Tertio sanctus universe dicitur qui malo vacat. Ita Sophocles in Oed. R. 919.
πρὸς σ᾽, ὦ Λύκει Ἄπολλον, ἄγχιστος γὰρ εἶ,
ἱκέτις ἀφίγμαι τοῖςδε σὺν κατεύγμασιν,
ὅπως λύσιν τίν' ἡμὶν εὐαγῆ πόρῃς.
Haec vero significatio, nisi fallor, fecit ut nomen
εὐαγής
ad eam quoque puritatem transferretur quam serenitatem appellamus: quae ita est cum lucis notione coniuncta, ut non sit mirum, si saepe dubitari possit,
εὐαγής
an
εὐαυγής
praeferendum sit. Ut nihil magnopere obstabat quin Sophocles diceret
εὐαυγῆ λύσιν
, ita, quum
εὐαγῆ
mallet, qui est serenus exitus, satis prope accessit ad illam notionem. Non ausim itaque cum Brunckio, quem moverat Hemsterhusii disputatio,
εὐαυγεῖς
reponere in his versibus Euripidis Bacch. 660.
ἥκω Κιθαιρῶν᾽ ἐκλιπών, ἵν᾽ οὔποτε
λευκῆς χιόνος ἀνεῖσαν εὐαγεῖς βολαί.
Non mutasset, opinor, si
ἁγναί
scriptum invenisset, quod ipsum quoque aptum, sed, si recte sentio, tamen magis de candoris puritate, quam de serenitate intelligendum esset. Hanc autem nominis
εὐαγής
explicationem non mediocriter illud confirmat, quod oculi sereni
εὐαγεῖς
appellantur. Nam qui agiles significari putant, eos non solum aliunde confirmare usum huius vocabuli oportet, sed etiam docere quomodo haec significatio ubique satis apta sit. Est autem, si libris fides, ita locutus Aretaeus de caussis et signis morborum acutorum II. 4. p. 16. E. sive p. 41. ed. Lips.
ὀφθαλμοὶ εὐαγέες, λαμπροί, ὑπέρυθροι
. Sermo est de febri ardente, ut hic quidem potius
εὐαυγέες
requiri videatur. Sed Adamantius Physiogn. I. 9. p. 349.
εἰ δὲ ὑψηλοὶ ὄντες ὀφθαλμοὶ μεγάλοι τε καὶ εὐαγεῖς εἶεν, καὶ ὑγρὸν βλέποντες, δίκαιοι, συνετοί, φιλομαθεῖς, ἔρωτος πλήρεις
. Quod si, qui haec in suum librum transtulit, Polemo I. 6. p. 222.
εὐλαβεῖς
habet pro
εὐαγεῖς
, dubitari potest an ea non sit aberratio librarii, sed recepta in textum parum hic apta explicatio. Certe Synesius epistola 143. (142.)
εὐαγῶς καὶ εὐλαβῶς
, ut non multum diversa, iunxit. Ne quis autem Adamantium et Polemonem
εὐαυγεῖς
scripsisse suspicetur, licet hoc accommodatissimum oculis vocabulum sit, Hippocratis auctoritas obstat, qui de sanorum victus ratione II. 11. p. 54. L. II. ed. Mack. sic scribit,
οἱ δὲ ὄρθριοι περίπατοι ἰσχναίνουσι, καὶ τὰ περὶ τὴν κεφαλὴν κουφά τε καὶ εὐαγέα καὶ εὐήκοα παρασκευάζουσι, καὶ τὴν κοιλίην λύουσιν. ἰσχναίνουσι μὲν ὅτι κινούμενον τὸ σῶμα θερμαίνεται, καὶ τὸ ὑγρὸν λεπτύνεται καὶ καθαίρεται, τὸ μὲν ὑπὸ τοῦ πνεύματος, τὸ δὲ μύττεταί τε καὶ χρέμπτεται, τὸ δὲ ἐς τὴν τροφὴν τῷ τῆς ψυχῆς θερμῷ καταναλίσκεται· τὴν δὲ κοιλίαν λύουσι διότι θερμὴ ἐοῦσα, τοῦ ψυχροῦ πνεύματος ἐςπίπτοντος ἄνωθεν, ὑποχωρέει τὸ θερμὸν τῷ ψυχρῷ· κοῦφα δὲ τὰ περὶ τὴν κεφαλὴν ποιέουσι διὰ τάδε· ὅταν κενωθῇ ἡ κοιλίη, ἕλκει ἐς ἑωυτὴν ἐκ τοῦ ἄλλου σώματος καὶ τῆς κεφαλῆς τὸ ὑγρόν, θερμὴ ἐοῦσα· κενουμένης δὲ τῆς κεφαλῆς ἀποκαθαίρεται ἥ τε ὄψις καὶ ἡ ἀκοή, καὶ γίγνονται εὐαγέες οἱ ἄνθρωποι
. Quo in loco quum primo de oculis tantum ea vox dicta sit, in fine autem, ubi concluditur demonstratio, de toto homine usurpetur, apertum est significationem ei inesse, quae non, ut in vocabulo
εὐαυγής
, ad solum videndi sensum, sed ad omnem in sentiendo alacritatem, praecipue vero ad eam quae in oculis cernitur, spectet. Atqui haec ipsa est serenitatis significatio, quae quum Hippocratis loco, tum Adamantii et Polemonis verbis ita omnibus numeris satisfacit, ut aptiorem invenire nequeas. Confirmatur haec vocis
εὐαγής
explicatio, ut serenum significet,. iis quae ex Democriti sententia Theophrastus in libro de sensu et sensilibus affert §. 73. p. 677. ed. Schneid.
τὰ μὲν οὖν σκληρὰ τῶν λευκῶν ἐκ τοιούτων σχημάτων συγκεῖσθαι, οἷον ἡ ἐντὸς πλὰς τῶν κογχυλίων· οὕτω γὰρ ἄσκια καὶ εὐαγῆ καὶ εὐθύπορα εἶναι
, et §. 78. p. 679. dicit,
σχεδὸν δὲ καὶ τὸ ἔρυθρον τῷ λευκῷ μιχθὲν χλωρὸν ποιεῖν εὐαγὲς καὶ οὐ μέλαν
. Quae quum ita esse videantur, non puto esse quare haec Platonis in Timaeo p. 58. C. ed. Steph. vitii suspecta habeamus,
μετὰ δὴ ταῦτα δεῖ νοεῖν ὅτι πυρός τε γένη πολλὰ γέγονεν, οἷον φλὸς τό τε ἀπὸ τῆς φλογὸς ἀπιόν, ὃ κάει μὲν οὔ, φῶς δὲ τοῖς ὄμμασι παρέχει, τό τε φλογὸς ἀποσβεσθείσης ἐν τοῖς διαπύροις καταλειπόμενον αὐτοῦ. κατὰ ταὐτὰ δὲ ἀέρος τὸ μὲν εὐαγέστατον ἐπίκλην αἰθὴρ καλούμενος, ὁ δὲ θολερώτατος ὁμίχλη τε καὶ σκότος
. Tantum abest enim, quod Hemsterhusio videtur, ut quae hic inter se opponuntur
εὐαυγέστατος
scribi suadeant, ut exactior etiam sit in vulgata lectione oppositio: quin illa, quae de igne praemisit Plato, quodammodo postulare videntur ut hic, ubi de alio elemento sermo est, nomina adhibeantur magis huius elementi propria quam communia cum natura ignis. Et, si quid in tali re ab similibus exemplis praesidii accedit, Hippocrates in libro de aere, locis et aquis p. 255, 27. paene eodem modo de aere loquens magis
τὸ εὐαγέστατον
quam
τὸ εὐαυγέστατον
expressit:
τὸ μὲν θολερὸν αὐτέου καὶ νυκτοειδὲς ἐκκρίνεται καὶ ἐξίσταται καὶ γίγνεται ἠώς τε καὶ ὀμίχλη, τὸ δὲ λεπτότατον καὶ κουφότατον αὐτέου λείπεται καὶ γλυκαίνεται, ὑπὸ τοῦ ἡλίου καιόμενόν τε καὶ ἑψόμενον
. Sic etiam Chrysippus apud Stobaeum Ecl. phys. p. 446. ed. Heer. vocat
αἰθέρα ἀραιότατόν τε καὶ εἰλικρινέστατον
. Non multum discedit quod idem Stobaeus p. 489. ex Philolao refert,
τὸ μὲν οὖν ἀνωτάτω μέρος τοῦ περιέχοντος, ἐν ᾧ τὴν εἰλικρίνειαν εἶναι τῶν στοιχείων, Ὄλυμπον καλεῖ
. Itaque etiam apud Iamblichum de myst. p. 80, 21. sinceram puto vulgatam lectionem,
τὸ γὰρ εὐαγέστατον καὶ ἄκρον τοῦ ἀέρος, ἐπιτηδείως ἔχον ἐξάπτεσθαι εἰς πῦρ, ἅμα τε ἐπινεύουσιν οἱ θεοί, καὶ εὐθὺς ἀνακαίεται
. Hinc ne in Aristotelici quidem libri de mundo c. 5. Hemsterhusio sine dubitatione assentiendum esse videtur:
καὶ μὴν μεγέθει μὲν οὗτος (ὁ αὐτὸς ex codd. Bekkerus) πανυπέρτατος, κινήσει δὲ ὀξύτατος, λαμπρότητι δὲ εὐαγέστατος, δυνάμει δὲ ἀγήρως τε καὶ ἄφθαρτος
. Quod Hemsterhusio scribendum videbatur,
εὐαυγέστατος
, edidit Bekkerus ex uno suorum quattuor codicum: unus
διαυγέστατος
praebet: quas autem duas memorabiles lectionis diversitates habet Stobaeus p. 694. ed. Heer.
ἀνυπέθετος
pro
πανυπέρτατος
, et
τηλαυγέστατος
pro
εὐαγέστατος
, eae vereor ne non maius ad hanc rem diiudicandam momentum conferant quam liberius ista interpretantis Appuleii verba, splendore perlucidus. Sed progrediamur longius. Si comparaveris consimilis significationis vocabula quae Germanica lingua habet, rein, hell, klar, heiter, non miraberis
εὐαγές
etiam perspicuum dici. Itaque ne apud Platonem quidem de leg. XII. p. 951. E. vocabulum
εὐαγέστερον
mutare ausim:
τὴν δὲ συνουσίαν εἶναι τούτοις καὶ τοὺς λόγους περὶ νόμων ἀεί, τῆς τε οἰκείας πόλεως πέρι, καὶ ἐὰν ἄλλοθι πυνθάνωνταί τι περὶ τῶν τοιούτων διαφέρον, καὶ δὴ καὶ περὶ μαθημάτων, ὁπόσ᾽ ἂν ἐν ταύτῃ τῇ σκέψει δοκῇ συμφέρειν, ἃ μαθοῦσι μὲν εὐαγέστερον γίγνεσθαι, μὴ μαθοῦσι δὲ σκοτωδέστερα τὰ περὶ νόμους αὐτοῖς φαίνεσθαι καὶ ἀσαφῆ
. In his
εὐαγέστερον
Hemsterhusius ex coniectura videtur in pluralem mutasse. Illud potius quaeri potest, sitne pro codicum lectione
ὁπόσ᾽ ἂν ἐν ταύτῃ
, cuius loco editio Basileensis secunda p. 628.
ὁπόσ᾽ ἐν καὶ ταύτῃ
habet, scribendum
ὁπόσ᾽ ἂν καὶ ταύτῃ
. Interpretor autem haec ita, colloquia autem his et sermones semper de legibus esse, et quod ad ipsorum civitatem attinet, et si quid alibi audiant vel in hoc genere diversum esse, vel etiam in doctrinis quaecumque aliquid ad hanc disputationem conferre videantur, quibus id cognitis clarius fieri, non cognitis autem obscuriorem videri illis et implicatiorem legum scientiam. Dubitandum igitur puto an in Iamblichi Protr. p. 360. ed. Kiessl. non praestet
εὐαυγία
, lectio codicis Cizensis:
φιλοσόφει μὴ προςέχων, μὴ ταῖς κατ' αἴσθησιν φαντασίαις, αἵτινες φῶς μέν τι περὶ τὰς καταλήψεις ποιοῦσι, λυχνοειδὲς μέντοι καὶ οὐχὶ φυσικόν, οὐδὲ ἀληθές, ἀλλὰ μᾶλλον ταῖς κατὰ τὸ νοητικὸν ἐπιστημονικαῖς, ἀφ᾽ ὧν λαμπροτάτη τις εὐαγία καὶ ἀδιάπταιστος περὶ τὸ τῆς ψυχῆς ὄμμα συνίσταται ἐξ ἁπάντων τῶν νοημάτων καὶ νοητῶν καὶ τῆς περὶ ταῦτα θεωρίας, ἀλλ' οὐκ ἐκ τῶν σωματικῶν καὶ αἰσθητῶν.
Est enim
λαμπροτάτη τις εὐαγία
prorsus quod Germanice dicas eine helle Klarheit. Deduximus eo hanc disputationem, ut soli supersint duo tragicorum loci, unus Euripidis in Suppl. v. 651.
ἔστην θεατής, πύργον εὐαγῆ λαβών,
alter hic Aeschyli,
ἕδραν γὰρ εἶχε παντὸς εὐαγῆ στρατοῦ.
Nec diffiteor utrumque locum planissimum fore, si
εὐαυγῆ
scribatur: pro qua coniectura illud maxime afferri potest, quod saepe
ι
et
αυ
confunduntur. Sed sunt etiam quae revocare ab reponendo
εὐαυγῆ
videantur: silentium grammaticorum, consensus librorum in scriptura
εὐαγῆ
, antiquitas huius scripturae ea ut iam scholiastae in explicatione laborarint. Quae quum ita sint, equidem etiam in his Euripidis et Aeschyli versibus tueri vulgatam scripturam quam mutare malim. Nam si verum est quod supra ostendere studui, serenitatis notionem in illa voce esse, non sane mirum est, ut nos de locis nullo montium, silvarum, aedium obiectu obscuratis eine heitere Gegend dicimus, ita Graecos, poetas maxime, locos propter altitudinem late patente prospectu serenos,
εὐαγεῖς
, appellasse. Ita in Euripidis certe loco nihil amplius videbitur difficultatis relinqui. Neque vero Aeschyli versus multo erit ad explicandum difficilior, si quidem non est necessarium ut genitivis
παντὸς στρατοῦ
videre exercitus sedem illam, aut videri ex ea indicetur, quum iis etiam hoc possit significari, ex toto exercitu loco propter altitudinem sereno sedem habuisse Xerxem. Est enim hic locus ex iis in quibus absolutum nomen etiam melius est et aptius comparativo vel superlativo. In quam rem bona est Eustathii observatio p. 258, 39.
τὸ δὲ μέγ᾽ ἔξοχος πάντων γενικὴν ἔσχε σύνταξιν διὰ τὴν ἐν λέξει ὑπεροχήν. ὑπέρθεσιν γὰρ δηλοῖ τὸ μέγα ἔξοχος. ποιεῖ δὲ Ὅμηρος τοῦτο καὶ ἐν τῷ δῖος Ἀχαιῶν, καὶ ἀριδείκετος ἀνδρῶν, καὶ δῖα γυναικῶν. τοιοῦτον δὲ καὶ τὸ κορυφαῖος χοροῦ. ὑπέρθεσις γὰρ καὶ τούτοις ἐμφαίνεται, διά τε τὸν Δία ὑπερφέροντα τῶν λοιπῶν θεῶν, διά τε τὴν κορυφὴν ὑπερκειμένην τοῦ σώματος, διά τε τὴν τοῦ ἀρί ἐπιρρηματικοῦ μορίου ἐπίτασιν. αἱ δὲ ὑπερθέσεις φιλοῦσι τὴν γενικὴν σύνταξιν
. Similiter in v.
συγκριτικὰ καὶ ὑπερθετικά
Favorinus,
ἔστι δὲ καί τινα ὀνόματα ἀπολύτως λεγόμενα, ἃ τοσαύτην οἴκοθεν ἔχει τὴν ὑπεροχὴν ὥστε οὐδὲ δεῖται γενικῆς πρὸς ὑπέρθεσιν ἐλθεῖν, ἀλλὰ αὐτόθεν γενικῇ πληθυντικῶν συντάσσεται, ὡς τὸ δῖα θεάων, καὶ ἔξοχος καὶ κορυφαῖος ἁπάντων, καὶ μόνος ἁπάντων· ὧν τό τε κορυφαῖος καὶ τὸ μόνος ὑπερθετικά ἐστιν, ὅτε ποιεῖ κορυφαιότατος καὶ μονώτατος, οὐκ ἀναγκαίως. οὔτε γὰρ τῆς κορυφῆς ἀνώτερόν τι εὑρίσκεται, οὔτε τοῦ μόνου μονώτερον. διὰ τοῦτο οὐ συγκριτικὰ ποιοῦσιν, ἀλλὰ ὑπερθετικὰ μόνα
. Sed tenendum est quaedam in hoc genere eiusmodi esse ut et absoluto et superlativo recte utamur, ut in illo
δῖος Ἀχαιῶν
, ad quod exemplum
δῖε Πελασγῶν
dicit Aeschylus in Suppl. v. 934. quaedam autem talia ut soli absoluto locus concedatur. Nam illud
δῖος Ἀχαιῶν
etiam per superlativum, si id usitatum esset, dici poterat, si quidem non is qui solus, sed qui maxime divinus est, quum alii quoque divini vocari possint, intelligitur: ubi autem quid solum de pluribus tale est ut ei adiectivum, in quo est comparatio ad reliqua, conveniat, ibi ne potest quidem aliud quam absolutum nomen poni, quia nihil adest de quo idem praedicari possit. Ex quo intelligitur ne satis recte quidem dicturum fuisse Aeschylum
ἕδραν εἶχε παντὸς εὐαγεστάτην στρατοῦ
, quod eo non eminentem in toto exercitu hunc unum locum, sed eum de pluribus eminentibus locis eminentissimum significasset: id quod res ipsa falsum esse arguit.
462.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-385
πελαγίας:
πελαγίας
M. Par. A. B. C. Rob.
πελασγίας
G. Vit. Lips. Ald. Turn. et supra scriptum in Par. B.
ἁλός:
χθονός
Rob. Ceteri
ἁλός
, sed γρ.
χθονός
margo Lips.
465.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-386
ᾖξ':
ἴησ'
M. Ven. B. Par. B.
ἵησ'
Rob. Ceteri
ᾖξ'
, nisi quod
ἤϊε
habet Lips. De
ἀΐσσειν
trisyllabo apud tragicos v. Porsonum ad Hec. v. 31. Elmsleium ad Bacch. v. 147.
ἀκόσμῳ ξὺν:
ἀκόσμῳ ξὺν
M. Ald. Rob. Turn.
ἀκόσμῳ σὺν
G. et ex corr. Vit.
κόσμῳ σὺν
Lips.
ἀκόσμως σὺν
Mosc. Par. N. et ante corr. Vit.
ἀπότμῳ ξὺν
, supra scripto γρ.
ἀκόσμῳ
Cantabr. 1.
τοιάνδε σοι:
τοιὰν δέ σοι
M.
τοιάνδέ σοι
G. Vit. Ald. Rob. Turn.
τοιάνδε σοι
Lips.
466.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-387
τῇ:
τῆς
Ven. B.
τῇ
a sec. manu in
τοῖς
mutatum videtur in Vit.
πάροιθε:
πάροιθεν
G. Vit. Lips. Mosc. Ald. Rob.
συμφορὰν:
συμφορᾷ
Cantabr. 1. Mosc. Par. N. et a pr. manu Vit.
συμφορὰν
Vit. a sec. manu et reliqui.
στένειν:
παραστένειν
G.
467.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-388
δαῖμον:
δαίμων
Mosc. et a pr. manu Cantabr. 2. et supra scripto ad primam syllabam circumflexo, ad secundam littera
ο
, Lips.
469.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-389
ἀπήρκεσαν:
ἀπήρκεσε
M.
ἀπήρκεσεν
Ven. A. B. Par. C. Rob.
ἐπήρκεσαν
, prima littera in litura scripta, Vit.
ἀπήρκεων
Ald.
ἀπήρκεσαν
G. Vit. cum reliquis.
470.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-390
πρόσθε:
πρόσθεν
G. Lips. Cantabr. 1. 2.
472.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-391
τοσόνδε:
τοσῶν δὲ
sic M.
τοσῶνδε
Ven. B. paucique alii et ex corr. Vit.
τὸ σὸν δὲ
, ad
σὸν
supra scripto
ω
, Lips.
τοσόνδε
G. ceterique plerique et ante corr. Vit.
ἐπέσπασεν:
ἐπέσπασεν
M. Cantabr. 1.
ἀπέσπασεν
Ven. B.
ἀπέσπασε
ante corr. Vit.
ἐπέσπασε
Vit. ex corr. et reliqui.
473.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-392
ναῶν:
νεῶν
Ven. A. Ald. Rob.
νηῶν
Ox. Par. G. L. Turn.
ναῶν
Vit. Lips. ut reliqui, sed uterque
η
supra scripto.
αἱ:
οἳ
, supra scripto
αἳ
, Lips.
πεφεύγασιν:
πεφεύγασι
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
πεφεύγασιν
Victorius.
474.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-393
τάσδ᾽:
τάσδ'
M.
ἔλειπες:
ἔλειπες
M. Rob.
ἔλιπες
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. C. N. Ald. Turn.
475.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-394
ναῶν δὲ:
ναῶν γὲ
Rob. Ceteri
ναῶν δὲ
, nisi quod ad
α
supra scriptum
η
in Lips. Non erat
δὲ
sollicitandum, de quo recte praecipit scholiastes.
λελειμμένων:
λελειμένων
Lips. γρ.
ἐλελεγμένων
adscriptum in Vit. γρ.
λελεγμένων
Par. B. Eo spectat in scholiis
τῶν νηῶν τῶν λεγομένων
.
476.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-395
αἴρονται:
αἱροῦνται
M. Ceteri
αἴρονται
. In Vit. ultimae syllabae
το
superscriptum. Correxit Elmsleius ad Eur. Heracl. v. 505.
477.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-396
478.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-397
οἳ μὲν: in Vit. a corr. pro
ἡμῖν
restitutum.
γάνος:
γένος
Ven. B.
γᾶνος
G.
κρηναῖον γάνος
scholiasta auctore, cuius haec sunt verba,
τόπος Βοιωτίας ἡ Κρήνη
, de loco quodam Boeotiae interpretes acceperunt. Vnde maior littera initialis inde a Victoriana editione obtinuit. Scholiastae fidem, qui solus veterum commemorare videbatur istum Boeotiae locum, iam Heathius suspectam habuit, graviter hanc explicationem improbavit Valckenarius ad Herod. VIII. 115. Cum scholiastae adnotatione Ungerus in Thebanis Paradoxis I. p. 461. contulit scholion ad Arati v. 208. p. 70, 5. ed. Bekk.
ὑπὸ τὰς ὑπωρείας γὰρ τοῦ Ἑλικῶνος ἡ Θέσπεια κεῖται, ἐν δὲ ταῖς ὑπωρείαις ἡ Κρήνη ἐστί. καλεῖται δὲ οὕτως ἰδίως αὕτη ἡ πηγή, Κρήνη
. Verum, ut Schutzius quoque et primus Palmerius Exerc. p. 275. seqq. intellexit,
κρηναῖον γάνος
, quibus verbis etiam Lycophro v. 247. utitur, de quocumque fonte intelligendum esse ipsa poetae verba ostendunt. Dicit enim partim peribant, dum ad fontes prae siti laborabant. Comparari cum his potest locus Theophili Simocattae hist. II. 5. allatus a Suida in v.
λαφύξας
et tentatus a Toupio Emend. I. p. 337.
οἱ δὲ Πέρσαι φρέασι περιτυχόντες λαφύττουσιν ἀπληστότερον καὶ ἐς μέγα κακοῦ ἀποκλίνουσι, τῆς κοιλίας αὐτοῖς τῇ ἀθρόᾳ τοῦ ὕδατος ἐμβολῇ διενεγκεῖν οὐκ ἐχούσης τοῦ ἐπιφορτισθέντος ὕδατος τὴν ἀντίληψιν.
479.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-398
δίψῃ:
δίψῃ
M. Ceteri
δίψει
.
οἳ δ᾽:
οἶδ'
G. Vit. Ald. Rob.
ὑπ᾽ ἄσθματος:
ἀπ' ἄσθματος
Par. N.
ἐπ᾽ ἄσθματος
Par. L.
ὑπ᾽ ἄσματος
Mosc. et ante pr. manus corr. Vit.
ὑπάσθματος
Lips. Futilis est Abreschii interpretatio,
ὑπόκενοι ἄσθματος
, quam ille ex scholiis hausit. Recte Schutzius vidit intelligi anhelatione ex cursu contracto exhaustos.
480.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-399
διεκπερῶμεν: Schutzius scribendum esse coniecit, commate post
κενοί
posito,
οἵ τ᾽ ἐκπερῶμεν
, Bothius et Blomfieldius
διεκπερῶμέν τ'
. Nihil mutandum est. Volebat nuntius dicere
στρατὸς ὁ λοιπὸς ἔν τε Βοιωτῶν χθονὶ διώλλυτο, ἀμφὶ κρηναῖον γάνος δίψῃ πονοῦντες, καὶ ἐς Φωκέων χθόνα καὶ Δωρίδ' αἶαν Μηλιᾶ τε κόλπον ὑπ᾽ ἄσθματος κενοὶ διεκπερῶμεν
. In quibus quum duplex divisio sit, una locorum in quibus afflictus est exercitus, altera mortuorum et servatorum, ambas complicat, ita dicens, reliquus exercitus et in Boeotia periit, alii prae siti ad fontes haerentes, alii autem anhelitu exhausti et in Phocidem ac Doridem et ad sinum Maliacum pervenimus. Omninoque ubi
τε
et
δέ
sibi respondent, existimandum est scriptorem oblitum priorum aliter pergere.
481.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-400
Δωρίδ᾽:
δοριδ᾽
Vit.
δουρίδ'
Lips.
Μηλιᾶ:
μηλία
Vit.
μηλέα
Par. N.
482.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-401
Σπερχειὸς:
Σπερχειὸς
G.
ἄρδει:
ἄρδεσι
Ald.
483.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-402
γῆς:
τῆς
Par. H. K. L.
Ἀχαΐδος:
Ἀχαιίδος
Brunckius, et ita Ven. B. Strabo p. 433. (661.)
ὑπὸ δὲ τῷ Κροκίῳ Θῆβαι εἰσὶν αἱ Φθιώτιδες, καὶ ἡ χώρα δὲ Φθιῶτις καλεῖται, καὶ Ἀχαϊκή, συνάπτουσα τοῖς Μαλιεῦσιν, ὥσper καὶ οἱ τῆς Ὄθρυος πρόποδες.
484.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-403
485.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-404
ἐδέξαντ᾽:
ἐδέξαντο
M.
ἐδέξατ'
, supra scripto γρ.
ἐδέξαντο
, Vit.
ἔνθα δὴ πλεῖστοι θάνον:
ἐνθαδὴ
Lips.
πλεῖστοι θάνον
M. G. Vit. Lips. Ven. B. edd. ante Brunckium.
πλεῖστ᾽ ἔθανον
Ald.
πλεῖστοι 'θάνον
Par. B. A Brunckio introductum
πλεῖστοι 'θανον
. De qua crasi dixi in praef. ad Eur. Bacchas p. XIV. Vereor autem omnino ne hic aliud quid lateat. Aptius enim esset imperfectum quam aoristus. Aeschyleum foret
ἔνθα δὴ πλεῖστον σίνος
, vel eiusmodi aliquid.
486.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-405
δίψῃ:
δίψῃ
M. Vit. Cantabr. 1. Ald. Rob. et supra scriptum in Par. B.
δίψει
G. Lips. Cantabr. 2. Par. A. B. L. N.
τε λιμῷ τ': Et G. quidem
δίψει. λιμῶγε. τἀμφότερα
, Lips.
δίψει τὲ λιμῶ, ἀμφότερα
. Prius
τε
omittunt Cantabr. 1. 2.
487.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-406
ἔς τε:
ἔστε
M. Vit. Lips. Ven. B. Ald. Turn.
ὥστε
G.
ἠδὲ
Rob.
488.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-407
ἀφικόμεσθ᾽:
ἀφικόμεθ'
Vit. aliique nonnulli et Rob.
ἀφικέμεθ'
Lips.
Ἀξιοῦ:
ἀξείου
Cantabr. 1. Par. L. γρ.
καὶ ἀξείου (an voluit scribere ἀξείνου?) ἤγουν τοῦ βαρβάρου
ex Par. B. Faehsius affert.
ἀξειοῦ
Ven. B.
ἀξίου
, ad mediam syllabam
ι
et
ει
supra scripto, Lips.
ἀξίου
M. G. Vit. Ald. Turn.
ἀξιοῦ
Rob.
489.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-408
Παγγαῖόν τ':
πάγγαιον τ'
M. Rob.
πάγκαιόν τ'
G. Vit. Lips. aliique.
“Πάγαιον. γρ. Παγγαῖον et Πάγκαιον, non Παγκαῖον”
ex Par. B. Faehsius.
παγγεῖον τ'
Ald.
Παγγαῖόν τ'
Turn.
490.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-409
Ἠδωνίδ᾽:
ἡδωνίδ᾽
M.
Ἀδωνίδ'
Ald. Rob.
491.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-410
πήγνυσιν:
πήγνυσιν
M. Ven. B.
πήγνυσι
G. Vit. Lips. alique et Ald. Rob. Turn.
492.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-411
ἁγνοῦ Στρυμόνος:
ἁγνοῦ στρυμμόνος
G. Ven. B. Cantabr. 2.
στρυμόνος ἁγνοῦ
Ven. A. Ox. Ald. Rob.
493.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-412
εὔχετο:
εὔχετο
M. Vit. Ven. A. B. Ald. Rob.
ηὔχετο
G. Lips. Turn.
496.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-413
κρυσταλλοπῆγα:
κρυσταλοπῆγα
Lips. Ald. Dixi de hoc versu in El. doctr. metr. p. 113.
497.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-414
σκεδασθῆναι:
σχεδασθῆναι
Vit. et
σ
supra scripto
κ
Lips.
500.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-415
θερμαίνων:
φλεγμαίνων
Cantabr. 1. Par. L. et adscripto
θερμαίνων
Colb. 2.. γρ.
φλεγμαίνων
Lips.
501.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-416
πῖπτον δ᾽: Libri
πίπτον δ'
, nisi quod Ald.
πίπτον τ'
, habet, et ex Par. I.
πίπτων
affertur. De omisso augmento dictum est in praef. ad Eur. Bacch. p. XXXV.
ἐπ᾽ ἀλλήλοισιν:
ἐπ' ἀλλήλοισι
Vit. Lips. Mosc. sed Lips.
ν
supra scripto.
ἐναλλήλοισιν
Par. N.
εὐτυχεῖ:
εὐτυχεῖ
M. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. B.
τυχεῖν
ceteri et supra scriptum in Cantabr. 2.
502.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-417
ἀπέρρηξεν:
ἀπέρρηξε
G. Vit. Lips. aliique nonnulli et Ald. Turn.
503.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-418
504.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-419
μόγις:
μόγις
M. Vit. Lips. et plerique, ut videtur, codices ac Turn.
μόλις
G. Ald. Rob.
506.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-420
ὡς στένειν:
ὥς τέ νιν
, sed supra scripto γρ.
καὶ στένειν
, ad
ὥς
autem
εἰς
, Vit. Idem ante correctionem
πόλις
.
508.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-421
ταῦτ᾽ ἔστ᾽ ἀληθῆ:
ταῦτέστ᾽ ἀληθῆ
M. Ceteri
ταῦτ᾽ ἔστ᾽ ἀληθῆ
, quod etiam scholiastes agnoscit. Defendique potest, si idem esse statuas ac si dixisset
ταῦτ' οὐχὶ πλαστά
. Quamquam non est diffitendum, hic, ubi non de veritate rei, sed de eo quid esset actum sermo est, multo aptius futurum esse
ταῦτ᾽ ἐστὶ τἀληθῆ
. Quae res me olim moverat ut ad Eur. Hec. v. 576. scribendum coniicerem
ταῦτ' ἐστὶ ταῦτα
, similiter ut in Agam. v. 658.
τοσαῦτ᾽ ἀκούσας ἴσθι τἀληθῆ κλύων.
Hoc enim fere modo perorare solent nuntii. Exempla attuleram ex Persis v. 324. 465. ex Agam. v. 560. ex Sophoclis Electra v. 761. Trachiniis v. 943. Philocteta v. 389. 620. In altera Hecubae editione suspicatus sum scripsisse Aeschylum
ταῦτ᾽ ἐστὶ τἄργα
, ut apud Sophoclem est Oed. Col. v. 383.
ταῦτ᾽ οὐκ ἀριθμός ἐστιν, ὦ πάτερ, λόγων, ἀλλ' ἔργα δεινά.
509.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-422
ἐγκατέσκηψεν:
ἐγκατέσκηψε
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1.2. Mosc. Rob. Turn. Litteram paragogicam habet ed. Vict.
ἐγκεῖ τέσκηψε
Ald.
511.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-423
ἐνήλλου:
ἐνήλλου
M. G. aliique et Rob. Sed
ἐνήλλου
Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Mosc. Par. C. N. Ald. Turn. V. ad Soph. Oed. R. v. 1311.
512.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-424
οἴ 'γώ:
οἳ ἐγὼ
M.
οἴ 'γὼ
Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. C. N.
οἴ. ἐγὼ
Rob.
αἴ 'γὼ
Ald. Turn. Correxit Porsonus.
διαπεπραγμένου στρατοῦ: Verba
διαπεπραγμένου στρατοῦ
errore memoriae ex Septem ad Thebas affert Thomas M. p. 82, 14.
513.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-425
ἐμφανὴs:
ἐκφανὴς
Vit. Mosc.
ἐμφανής τ'
Cantabr. 1.
εὐφανὴς
Par. N.
515.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-426
αὔτ᾽:
αὐτ'
, sic, cum adnotatione
αὐτά. ἀντὶ τὰ ὀνείρατα
, M.
αὔτ᾽
Lips. Turn.
αὐτ'
G.
αὖ τ'
Ald. Rob.
ταῦτ᾽
Vit. Mosc. Par. N.
ἄγαν:
ἄγαν γ'
Ven. B.
516.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-427
ἐκύρωσεν:
ἐκύρωσεν
M. Rob.
ἔκυρσεν
Ven. B.
ἐκύρωσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
519.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-428
ἥξω:
ἄξω
G. Non
πέλανον
in appositione est, sed
δωρήματα
.
520.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-429
ἐπ᾽ ἐξειργασμένοis:
ἐπεξειργασμένοις
M. G.
ἐπεξειργασμένως
Ald.
ἐπεξειργασμένας
Rob.
521.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-430
ἐς:
εἰς
Vit.
λῷον: Omnes
λῷον
, pro quo scholiastes, ut iam H. Stephanus animadvertit,
βέλτιον
videtur legisse, quod aperte deterius est.
πέλοι:
πέλοι
M. G. Vit. Turn.
πέλει
Ald. Rob. et
οι
supra scripto Lips.
522.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-431
ὑμᾶς:
ἡμᾶς
M.
ἡμῖν
Ven. B. Rob.
χρὴ 'πὶ:
χρὴ ἐπὶ
, eraso
ε
ante
π
, M.
χρὴ ἐπὶ
Vit. Lips.
τοῖςδε τοῖς:
δε τοῖς
pro
τοῖς δὲ τοῖς
Ald.
τοῖς δὲ τοῖς
Rob.
πεπραγμένοις:
πεπραμένοις
Vit.
523.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-432
πιστοῖσι πιστὰ:
πιστοῖσι πιστὰ
Par. A. B.
πιστοῖς πιστά
M. Vit. Ven. A. Mosc. Par. N.
πιστοῖς σε, πιστὰ
Lips.
πιστοῖς γε πιστὰ
G. Rob. Turn.
πιστοῖσι γῆ πιστὰ
Cantabr. 1.
πιστοῖς τὰ πιστὰ
Par. N. Ald. In Par. B. adnotatum
γράφεται ὧδε στίχος· πιστοῖσι, τὰ πιστὰ ξυμφέρειν βουλεύματα.
Ex scholiis discimus fuisse qui
πιστούς
scriberent, sic, opinor,
πιστούς γε πιστά
. Hoc dicit Atossa, oportet vos fida cum fidis (mecum) communicare consilia.
ξυμφέρειν: libri praeter Ald. quae
φέρειν
habet.
524.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-433
καὶ παῖδ', ἐάν περ:
καὶ παῖς δ᾽ ἐάν περ
Vit. et
περ
omisso Mosc.
525.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-434
παρηγορεῖτε, καὶ προπέμπετ᾽:
παρηγορῆτε καὶ προπέμπητ᾽
Ald. Rob. In Lips. ad
προπέμπετ'
supra adscriptum est γρ.
προτρέπετε
.
526.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-435
μὴ καί τι:
μὴ κέτι
M.
μηκέτι
Vit. Lips.
μηκέτι
Mosc. Par. L. N.
μή κ᾿ ἔτι
Ald.
μὴδ' ἔτι
Rob.
καί μήτι
Cantabr. 1. Par. B.
πρόςθηται:
πρόσθητε
M. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. B. L. N. Ald. Rob.
προσθῆτε
et supra γρ.
πρόσθητε
Lips.
γένηται
Ven. A.
πρόσθηται
Turn.
527.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-436
ὦ Ζεῦ βασιλεῦ, νῦν *γὰρ*:
ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ βασιλεῦ, νῦν περσῶν
M. (si ex M. recte adnotatum est) Turn. Vict. Sed omittunt
ἀλλ'
G, Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. B. F. H. I. K. L. N. Ald. Rob. Schützius post
νῦν
inseruit
μέν
. Inserendum potius videbatur
γάρ
, quo rationem reddit chorus, cur exclamet
ὦ Ζεῦ βασιλεῦ
.
528.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-437
μεγαλαύχων:
μεγαλαύχουν
Vit.
529.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-438
ὀλέσας:
ὤλεσας
, cum hac adnotatione,
ἰωνικῶς μικρόν
, Vit. In G. Lips. adnotatum γρ.
ὤλεσας, ὅπερ εἰ εἴποις, κομματικὸν ἐκφέροις τὸ λοιπόν
. Et γρ.
ὤλεσας
adscriptum etiam in Cantabr. 1. Par. B.
530.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-439
Σούσων:
τὸ σούσσων
G.
τοσούτων
Vit.
Ἐκβατάνων:
ἐγβατάνων
M. Ceteri
ἐκβατάνων
, nisi quod in Lips. ad ultimam syllabam
ην
supra scriptum est. Brunckius
Ἀγβατάνων
. V. ad v. 16.
531.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-440
δνοφερῷ:
δνοφερῷ
M. G. Vit. Lips. Rob.
δνοφερῶν
sic Ven. B.
γνοφερῶν
Par. N.
στυγερῷ
Ven. A. (sic Ven. A.) Ox. Par. B. Ald. Turn. et supra scriptum in Cantabr. 2. In Par. B. adnotatum γρ.
δνοφερῷ, ἀπολικώς
.
532-533.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-441
ἀταλαῖς χερσὶ καλύπτρας μαῖαι γονάδες κατερεικόμεναι:
ἀπαλαῖς
M. Ald.
ἁπαλαῖς
G. Vit. Lips. Turn. Sed
ἀταλαῖς
Ven. B. Rob. Quae scriptura cur praeferenda sit, mox apparebit.
καλύπτρας κατερχόμενοι
Par. K. Ceteri libri
καλύπτρας κατερεικόμεναι
, praeter Vit. qui haec habet,
καλύπτας μαγνά κατερεικόμεναι
, ex codice mutilo, ut videtur, ducta. V. ad v. 534. 608. 612. ss. 623.625. 627. Ex hac codicis Vit. scriptura eliciendum esse
μαῖαι γονάδες
dixi in diss. de versibus spuriis apud Aeschylum p. 12. sive in Opusc. II. p. 84. Eadem sententia est v. 64.
τοκέες δ᾽ ἄλοχοί θ' ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον τρομέονται.
Simul autem apparet quid sibi velit
ἀταλαῖς χερσί
, quod ut maxime cum imbecillitatis notione coniunctum multo rectius quam
ἁπαλαῖς
de tremulis Persarum matribus dictum est. Videtur enim
ἀταλός
a
ταλάσαι
factum esse. Nisi Aeschylus scripsit
ἀμαλαῖς
. Herodotus VIII. 99.
ἡ δὲ δευτέρη σφι ἀγγελίη ἐπεξελθοῦσα συνέχεε οὕτω ὥστε τοὺς κιθῶνας κατερρήξαντο πάντες, βοῇ τε καὶ οἰμωγῇ ἐχρέωντο ἀπλέτῳ, Μαρδόνιον ἐν αἰτίῃσι τιθέντες. οὐκ οὕτω δὲ περὶ τῶν νεῶν ἀχθόμενοι ταῦτα οἱ Πέρσαι ἐποίευν ὡς περὶ αὐτῷ Ξέρξῃ δειμαίνοντες.
διαμυδαλέοις:
διαμυδαλέοις
M. G. Vit. atque sic scribendum esse vidit Porsonus, ante quem
διὰ μυδαλέοις
scribebatur.
διὰ μυγδαλέοις
, adscripto ae ad or, Lips.
διὰ μυδαλέοις
, supra adscripto oυς, Par. B. C. In G. adnotatum γρ.
μυδαλέους
πρὸς τὸ κόλπους.
τέγγουσ':
τέγκουσ'
Vit. Lips. Cantabr. 2. Par. C.
κόλπ
sine terminatione. Vit.
μετέχουσαι:
μετέχουσαι
Ven. Β.
κατέχουσαι
Par. I. Scripsit fortasse Aeschylus
ἄλγος μέγ' ἔχουσαι
.
ἁβρογόοι:
ἁβροχόον
Lips.
ἁβροχόοι
G. ut reliqui praeter Ald. quae lenem spiritum habet. Praeter necessitatem hoc vocabulum coniecturis tentatum est.
Περσίδες:
περσίδαις
Lips.
ποθέουσαι ἰδεῖν:
ποθέουσαι ἰδεῖν
omittit Lips.
ποθέουσ' ἰδεῖν
habent Vit. Par. I. Ν.
ποθέουσι δείνων
Mosc.
ἀρτιζυγίαν:
ἀρτιζυγίαν
M, G. Turn.
ἀρτιζυγίην
Vit. Lips.
ἄρτι συζυγίαν
Par. Β. hic quidem adscripto γρ.
αρτιζυγίαν
, et Ox. Ald. Rob. Apud scholiastem est
ἀρτισυζυγίαν
, quod is, ut ex eius interpretatione intelligitur,
ἀρτιοζυγίαν
scripserat.
τ':
τ'
omittunt M. Ox. Ald. Turn.
ἀκορέστοις: Vulgo
ακορεστάτοις
. Faehsius ex Par. Β. affert
πενθοῦσι γόοις ἀκορεστοτάτοις
. γρ.
καὶ ἀκορεστάτοις
. Sed Bekkerus ex eo com dice adnotavit γρ.
ἀκορεστάταις
, et id legi in Par. C.
ακορεστοτήτοις
Vit. Friget superlativus, praetereaque omnis sermo ita institutus est ut vix dubites quin singulae eius partes, commemoratio Iovis, matrum, uxorum, chori ipsius, paroemiaco terminatae fuerint. Quare
ἀκορέστοις
scripsi. Et codicis Vit. lectio nihil videtur esse quam coniunctio duarum lectionum,
ἀκορίστοις
et
ἀκορήτοις
.
νῦν γὰρ δὴ: δ' omittunt Ven. B. Par. N. Ita Brunckius:
γάρ,
servato
δή,
eiecit Porsonus. Recte scriptum est
νῦν γὰρ δή,
initio strophae facto a trochaeo semanto, ut in Agam. v. 149.
γαῖ' Ἀσὶς ἐκκεκενωμένα: Inde a Cantero scribitur
γαι Ασιάς
, quam lectionem com memoravit H. Stephanus.
γῆ ἀσιας
, alterum vocabulum sine accentu, Par. I.
γαῖα ἀσίας
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Vict. Atque
ἀσίας
quidem etiam ex Ven. A. B. Par. B. C. F. H. N. adnotatum est. De Ven. B. in Bekkeri excerptis reperio
Ασίας κενουμένα γᾶς
, ut codex habere videatur
γᾶς ἀσίας κενουμένα
. Εt in Lips. adnotatum γρ.
γᾶς
. Deinde vulgo
ἐκκενουμένα
, et sic M. G. edd. vett.
ἐκκενουμένη
Vit. Lips. et supra scriptum in Cantabr. 2.
κενουμένα
Ven. Β.
ἐκμαινομένα
adscri ptum in Ven. B. C. γρ.
ἐκμαινομένη
Cantabr. 1. 2. Scripsi
γαῖ᾽ Ασὶς ἐκκεκενωμένα
. Εt
Ασὶς
quidem etiam Blomfieldius.
ἤγαγεν:
μὲν γὰρ
libri.
γὰρ
recte delevit Porsonus. Sic etiam in particula antistrophicus versus congruit.
ἤγαγεν
M. aliique et Rob.
ἤγαγε
G. Vit. Lips. Turn.
ἔγαγε
Ald.
ἄγαγεν
, ut
ἄγαγον
est in antistrophico versu, restituit Blomfieldius.
ποποῖ:
πόποι
sic Lips.
τοττοῖ
Par. Ν. De sensu vide ad v. 553.
ἀπώλεσεν:
ἀπώλεσεν
Μ. Rob.
ἀπώλεσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
τοτοῖ:
τό του
Lips.
τὸ τοῦ
Αld.
ἐπέσπε: Versus 547-558. in M. a manu secunda, quae scholia scripsit, in margine adscripti sunt. Eosdem versus omittit Par. N.
έσπεσε
sine accentu G.
ἐπέσπασε
Cantabr. 1. Par. G. N. Idem in scholiis per
ἐπεσπάσατο
explicatur.
βαρίδεσσι ποντίαις:
βαρίδεσσι ποντίαις
Ald. Rob. Τurn.
βαρίδεσι ποντίαις
G. Lips. Ven. A.
βαρύδεσι ποντίαις
Vit.
βαρίδες τε ποντίαι
Μ.
βαρί δες τε πόντια
Ven. Β.
βαρίδες θ' αἱ πόντιαι
adscriptum in Par. Β.
τίπτε:
τίπτε. γρ. τί ποτε. θαυμαστικῶς
Faehsius ex Par. B. affert. Ceteri praeter Rob.
τί ποτε
. Recepi
τίπτε
, quod habet Aeschylus Agam. v. 942.
οὐ
τότ'
ἀβλαβὴς
ἐπῆν:
οὐτίποτε δαρεῖος μὲν τότ' ἐβλάβη. ἐπῆν
Rob.
τί ποτε δαρεῖος μὲν σὺ τότ' ἐβλάβας ἐπῆν
Lips.
τί ποτε δαρεῖος οὕτω τότ᾽ ἀβλαβὴς ἐπῆν
Vit.
οὕτω
non recte in
οὔπω
mutare voluit Heathius. Sensus est cur olim Darius sic sine damno civium regnavit, neque idem fecit Xerres.
τόξαρχος:
τόξαρχος
M. G. Vit. Ven. A. Ald. Rob. Turn.
τόξαρχος
Lips.
τοξάρχης
Par. Α. Β.
πολιήταις:
πολήταις
Μ.
πολίταις
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
πολιήταις
inde a Victorii editione obtinuit.
Σουσίδος:
σουσίδες
, ad e supra scripto o, M.
σουσίδαις
Ven. A. Οx. Ald. Turn. et scholiastes.
σουσίδαι
Lambethanus. Ceteri
σουσίδος
. Restituit
Σουσίδαις
Blomfieldius.
πεζούς τ' ἠδὲ καὶ θαλασσίους:
πεζούς τε γὰρ καὶ θαλασσίους αἵδ᾽ (αἱ δ' Μ.) ὁμό- πτεροι κυανώπιδες
M. G. Vit. Lips. Rob. Turn.
γὰρ
omittunt Ven. A. Ald.
τε
omittit Ven. Β. qui deinde
αἱ δ'
habet.
καὶ
omittit Par. N.
aid'
vel
ai d'
omittendum esse Brunckius et Porsonus viderunt. Reliqua, ut cum stropha congruerent, ita scripsi,
πεζούς τ' ἠδὲ καὶ θαλασσίους ὁμόπτεροι κυανώπιδες
.
ἤγαγον: Par. C.
νães
, ad ã supra scripto, Lips.
ἤγαγον
Par. N.
ποποῖ:
πόποι
Lips.
δ':
de
Vit. Lips.
τοτοῖ:
τὸ τοῦ
Lips.
πανωλέθροισιν:
πανωλέθροισιν
Vit. Ven. B. Rob.
πανωλεθρίοισιν
G. Lips. Turn.
πανωλεθρίοισι
Par. L. et o a sec. manu in to mutato M.
παν- ολεθρίησιν
Ald.
διά γ' Ἰαόνων χέρας: Libri
διὰ δ᾽ λαόνων χέρας
, nisi quod
διὰ δὲ ἀόνων
Rob.
lavórov
Par. C. Brunckius, Schützius, Porsonus servata vulgari interpunctione, qua inde a Turnebo post
ἐμβολαῖς
punctum ponebatur, ex Pauwii coniectura scripserunt
διὰ δ᾽ Ἰαόνων χέρας τυτθά γ' ἐκφυγεῖν ἄνακτ'
etc. libris omnibus invitis. Recte post
ἐμβόλαις
commate interpunxit Heathius, interpretans sed per Atheniensium manus. Debebat per Ionum manus. Scribendum autem est
διά γ' Ιαόνων χέρας
. Naves dicuntur Persarum, quarum
ἐμβολαί
fuerint propter Iones
πανώλεθροι
.
τυτθὰ δ': Libri
τυτθὰ δ'
, nisi quod
τυτθᾶ δ'
habet Vit.
αὐτὸν:
αὐτὸν
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Par. A. B. L. N.
αὐτὸν
edd. ante Brunckium. Ad
ὡς
adscriptum παρέλκον in Par. B. Eadem est dicendi ratio quae v. 187. seq.
ἂμ πεδιήρεις: Vulgo
ἀμπεδιήρεις
iunctim.
ἀνὰ πεδιήρεις
Par. N.
ἀνάπε- διήρεις
Rob.
δυσχίμους τε: Libri
δυσχειμέρους τε
, nisi quod Ven. B.
τε
omittit.
δυςχεί- μους τε
cum Heathio Brunckius, Schützius, Porsonus. Scribendum erat cum Arnaldo
δυσχείμους τε
. Sic Blomfieldius. V. Elmsl, ad Eur. Bacch. v. 15.
τοὶ δ᾽ ἄρα πρωτόμοιροι,: Libri
πρωτόμοιροι φεῦ
, nisi quod
πρωτόμορφοι φεῦ
habent Lips. Ven. A. atque ex Par. B. Faehsius affert
τοὶ δ᾽ ἄρα πρω- τόμοιροι. γρ. πρωτόμοροι. οἱ πρῶτοι θανόντες οἱ ἐν Σαλαμῖνι ἀπο- θανόντες
. Heathius
δὴ
ante
φεῦ
inseruit. Brunckius in antistropha
φεῦ
delevit, quod nemo probabit qui exclamationum repetitionem negligi non posse intellexerit. Veram lectionem, ut opinor, ex Par. B. restitui.
λειφθέντες:
λειφθέντες
M. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Rob.
λειφθέντες
, supra scripto η, Lips.
ληφθέντες
, supra scripto ει, Vit. Ceteri
ληφθέν τες
. Utramque scripturam commemorant scholia.
ἀνάγκαν:
ἀνάγκαν
, ad ultimam vocalem supra scripto η, Lips.
ἀνάγκην
Ald. Rob. Turn.
Κυχρείας:
κυχρείας
Turn. et ad χ a sec. manu supra scripto π Μ.
κυπρίας
Ven. B. Rob.
κεχρείας
Vit.
ἀμφικεχρειὰς
iunctim Mosc.
κεγ- χρείας
Par. N. Ald.
κεγχρείας
G. Lips. Ven. A. Ox.
κιγχρείας
Cantabr. 2. V. Steph. Βyz. in Κυχρείος πάγος, Strabonem p. 393. (603.) Meinekium Anal. Alex. p. 52. seq.
ἔρρανται. στένε καὶ δακνά-: Post
ὀδὰ
libri statim subiungunt
στένε καὶ δακνάζου
. Pro ultimo vocabulo
δακρύζου
adscriptum in Par. B. Excidisse aliquid pri mus vidit Canterus. Equidem non dubitavi
ἔρρανται
hic ponere, quod verbum in libris v. 582. post
ἄπαιδες
temere insertum est. Dixi de hac emendatione in diss. de versibus spuriis apud Aesch. p. S. Opusc. II. p. 81. seq. Est autem
ἔρρανται
forma numeri pluralis, cuius generis exem pla sunt rarissima.
ἀμβόασον:
ἀμβόασον
, ad penultimam vocalem supra scripto η, Lips.
ἀμβόασον
G. Cantabr. 1. Ald. Turn.
βοᾶτιν:
βοᾶτιν
M. Lips. Turn.
βοάτιν
G. Ald. Rob.
βοᾷ τὴν
Vit.
βοᾶτιν τὴν
Cantabr. 1.
βοὰν τὴν
Cantabr. 2.
γναπτόμενοι δὲ δίνᾳ:
γναπτόμενοι
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. N.
γραπτό- μενοι
Par. L.
γραμπτόμενοι
G. Ven. B. edd. ante Brunckium.
δὲ δεινά
M. G. Vit. Turn.
δὲ δεινᾷ
Lips. Cantabr. 2. Par. L. quam lectionem etiam scholiastes agnoscit.
δ' ἁλὶ δεινᾷ
Cantabr. 1.
ἁλὶ δεινὰ
Ald. Rob. omisso
δ'
, quod etiam in Ven. A. deest.
δεινᾷ δ' ἁλὶ
Par. N. Non dubitavi scribere
γναπτόμενοι δὲ δίνα,
viam monstrante strophico versu.
σκύλλονται:
σκύλονται
M. et aliquot alii.
ἀναύδων:
αὐδὲν
pro
ἀναύδων
Lips.
ἠέ:
ἠὲ γὲ
G. Mosc. In Lips. ad secundam syllabam η supra scriptum. Par. N. Rob.
παίδων τᾶς:
τᾶς
M. a pr. manu et Vit.
τᾶς
supra adscripto η Lips. Puto poetam epitheto sine substantivo propterea esse usum, ut peregrinum oratio et orientis populo consentaneum colorem haberet, quemadmodum v. 615. apem
τὴν ἀνθεμουργόν
vocavit.
δόμος:
δόμοιστερηθεὶς
, post
δόμο
supra versum σ (non ις) a sec. manu addito, Μ.
δόμος
omittit Ven. Β.
δόμω
habet Lips.
δόμον
, sed ut v in o mutatum videatur, G.
τοκέες δ᾽ ἄπαιδες: Libri
τοκέες
. Emendavît Porsonus. Post
ἄπαιδες
addunt
ἔρρανται
M.
ἔρρανται
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. B. F. H. K. L. Ald. Rob.
ἔρανται
Par. A. Ν.
ἔρρανται ἐν δάκρυσι
Turn. H. Stephanus in quibusdam exemplaribus
ἐν δάκρυσι
sine
ἔρρανται
, in aliis
ἔρρανται
sine
ἐν δάκρυσι
legi, in aliis denique utrumque omitti adnotavit. Recte Porsonus utrumque omisit. Sed
ἔρρανται
in v. 569. transtuli.
δυρόμενοι:
δυρόμενοι
Μ. et sic Porsonus. Ceteri libri
ὀδυρόμενοι
.
κλύουσιν:
κλύσιν ἄλγος
Lips.
κλύουσ' ἄλγος
Rob.
κλύουσιν ἐς ἄλ- γος
Par. N. 29.
κλύοντες ἤγουν ἀκούοντες
ex Par. B. Faehsius affert. Est haec sine dubio coniectura, cui ansam praebuerat
ἔρρανται
. Interpungebatur enim colo vel puncto post
γέροντες
, quo fit ut postremus versus frigeat. Id sentiens nescio quis
κλύοντες
scripsit. Verum eiecto
ἔρρανται
omnia bene procedunt: parentes filiis orbati, ingentia mala lugentes senes, iam omne accipiunt infortunium, vel nihil non esse infortunium audiunt.
588.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-442
589.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-443
οὐκ ἔτι:
oudere
M. G. Vit. Lips. Par. N. adscriptumque in Par. A. B.
Ovxéri
Rob. Ceteri
ovx it
. Praestat oratio copulae defectu commotior.
589
589.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-444
δασμοφοροῦσιν:
δασμοφοροῦσιν
Μ. Par. L.
δασμοφοροῦσι
ceteri, nisi quod ex Par. B. yo. xai
daμosqopovrτai
(sic editum) Faehsius affert.
589
590.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-445
δεσποσύνοισιν:
δεσποσύνοισιν
Μ. G. Lips. et plerique reliqui.
δεσποσύνῃ
o Vit. Cantabr. 1. Par. C. Ald. Rob. Turn. et adscriptum in Par. B.
δεσποσύναισιν
Ven. B. Par. N.
590
591.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-446
οὔτ᾽ ἐς:
οὔτε ἐς
Ven. A.
οὐδ᾽ ἐς
Brunckius. V. Opusc. III. p. 155.
591
591.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-447
591.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-448
προπίτνοντες:
προπίτνοντες
Μ. Par. H. L.
προσπιτνῶντες
Vit.
προσπίπτοντες
G. Lips. aliique.
προσπίτνοντα
Rob.
προσπίτνοντες
Ald. Turn.
591
592.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-449
βασιλεία: Libri
Baotha
. Correxit Blomfieldius. Scholiastes
τὰ τοιαῦτα πάντα κτητικὰ μακρὸν ἔχει τὸ π
. Post
βασίλεια
addunt
βασιλική
M. Par. L. N.
592
593.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-450
διόλωλεν:
διόλωλας
Ven. B.
593
594.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-451
οὐδ᾽ ἔτι:
ovdéti
G. Rob.
ovde to
Lips. Ven. A. aliique nonnulli.
ovz ἔτι
Vit.
594
596.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-452
596.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-453
597.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-454
ἀλκᾶς:
úλxãç
, ad
ã
supra scripto
7
, Lips. In M.
&
in
≈
aut
≈
in
ũ
a sec. manu mutatum.
597
