Aeschylus Persians 652

Ioannes Sanravius (Translator)

Bellicis nocumentis.
610

Persians. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 633-680 focus
Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 633-680 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 652 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 652 focus
οὔτε γὰρ ἄνδρας πότ᾽ ἀπώλλυ
655
πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ᾽ ἐκικλήσκετο Πέρσαις, θεομήστωρ δ᾽
ἔσκεν, ἐπεὶ στρατὸν εὖ τόν᾽ ὡδώκει.
ἠέ.
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 652 focus
Οὔτι Οὔτε γὰρ ἄνδρας πότ' ἀπώλ-
Ant. 2.
λυ πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ' ἐκικλή-
σκετο Πέρσαις, θεομήστωρ δ'
ἔσκεν, ἐπεὶ στρατὸν εὖ ποδούχει ὑπεδώκει εὖ ἐποδώκει· ἠέ.
655
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 652 focus
οὔτε γὰρ ἄνδρας ποτ᾽ ἀπώλλυ
655
πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ᾽ ἐκικλή-
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 652 focus
οὐδὲ γὰρ ἄνδρας ποτ᾿ ἀπώλλυ
πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ᾽ ἐκικλή-
σκετο Πέρσαις, θεομήστωρ / δ᾽ ἔσκεν, ἐπεὶ στρατὸν εὐ ποδούχει.
655
ἠέ. =
Translations (7)
Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 633-680 focus
The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 652 focus
For as at no time he was the destroyer of men by the wasting calamities of war, so he was called by his Persians, counsellor divine; and counsellor divine he was, for he conducted the host well.
LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 652 focus
sans pareil, Darios. Hé ! hé !
Ce n'est pas lui qui perdait ses soldats dans des débâcles meurtrières ! Les Perses l'appelaient l'inspiré des dieux 1 , et
c'est en inspiré des dieux qu'il
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 652 focus
He in realm-unpeopling war
Waſted not his ſubjects' blood,
Godlike in his will to ſpare,
In his councils wiſe and good.
Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 652 focus
Ch'ei non condusse mai dei Persi il popolo
al guerresco sterminio, alla sconfitta:
745
esso fu detto, e fu Divin consiglio:
ché per la via diritta
sempre guidar seppe sue genti. Ahimè!
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 652 focus
He never wasted us with reckless war—
God, counsellor, and king, beneath a happy star!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 652 focus
Nicht in den Tod gab er die Männer,
In des Kriegs zermalmend Unheil,
Und ein Gottweiser genannt von dem Volk, war er in Wahrheit
635
Göttlich, er lenkte die Heere zum Glück einst. 1

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

610. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-467

τοιγὰρ κέλευθον τήνδ᾽ ἄνευ τ᾽ ὀχημάτων:
τοὶ γὰρ
libri praeter Rob. et ut videtur Par. B.
τήν τ'
Rob.
ἄνευ τ' οχημάτων
Μ. G. Vit. Lips. Ven. Α. Β. Mosc. Ox. Par. Α. Β. G. F. Colb. 1.
ἄνευ οχημάτων
Ald. Rob. Turn. γρ.
καὶ τήνδ᾽ ἄνις εὐτυχημάτων
ex Par. B. Faehsius affert.
610

612. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-468

ἔστειλα, παιδὸς πατρὶ:
ἔστειλα παιδός
omittunt Vit. Mosc.
ἐστείλατο
pro
έστειλα
habet M.
ἔστειλα τῷ
Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Colb. 1. Οx. Ald. Turn.
ἐστειλάμην
Ven. B. Rob.
παιδὸς πατρὶ εὐμενεῖς
Cantabr. 2. a pr. manu.
πατρὶ παιδὸς εὐμενεῖς
G. Cantabr. 1. Par. A. Ex Ven. Β.
πατρὸς
alfertur.
πρευμενεῖς
Vit. ex correctione: antea fuit
πρευμενής
.
612

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-469

μειλικτήρια:
νεκροῖσιν
Vit.
μηλικτήρια
Μ. omittunt hanc vocem Vit. Mosc.
613

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-470

ἁγνῆς:
λευκῆς
, quod in scholiis codicum M. G. invenitur, errore scriptum est pro
ἁγνῆς
. Imitatus est hanc inferiarum descriptionem Euripides Iph. Taur. v. 162. in quam fabulam plura ex Aeschyli Persis transtulit, πηγάς τ' οὐρείων ἐκ μόσχων, Βάκχου τ' οἰνήρεις λοιβάς, ξουθᾶν τε πόνημα μελισσαν, ἃ νεκροῖς θελκτήρια κεῖται.
614

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-471

ἀνθεμουργοῦ:
αν
pro
ανθεμουργοῦ
Vit.
ἀνθεμοργού
Lips.
ἀνθερμους- γοῦ
Ven. A.
ἀνθεομουργοῦ
Ald. De epitheto quod sine substantivo positum est v. ad v. 579. Alludit ad hunc locum Tzetzes in exegesi ad II. p. 27, 21. et 127, 5.
615

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-472

λιβάσιν:
λιβᾶσιν
G. et a pr. manu M.
λιβάσι
Vit.
616

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-473

πηγῆς:
πηγής
Vit.
616

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-474

ἄπο:
&
pro
απο
Vit.
617

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-475

τῆς τ' αἰὲν ἐν φύλλοισι θαλλούσης:
τ' αἰὲν
omittit Vit.
θαλούσης
G.
ὑδρηλεῖν παρ φύλοισι
Rob.
φίλοισι
Ald.
619

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-476

ξανθῆς ἐλαίας καρπὸς:
ξανθῆς ἐλ
, omissis syllabis
αίας καρπός
, Vit.
ἑλαίας
G.
εὐώδης καρπὸς πάρος
Par. C.
620

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-477

πλεκτά, παμφόρου γαίας τέκνα:
πληκτά
, ad
ή
a sec. manu
e
adscripto, M.
γαίας τέκνα
omittit Vit. In Mosc. totus versus deest, si recte Schützius refert neque id de proximo versu intelligendum est.
621

622. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-478

ἀλλ᾽, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖςδε νερτέρων: Hunc versum omittit Vit.
622

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-479

ὕμνους:
uros
Lips. Par. L.
623

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-480

ἐπευφημεῖτε:
ταῖδε
Lips.
ἐπευφημεῖσθε
Ald.
623

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-481

τόν τε δαίμονα:
τόνδε δαί- pova
Lips. Mosc. Ox. Par. L. Ald. Rob.
torde duí
, omissis syllabis
pova
, Vit.
τὸν δὲ δαίμονα
Ven. A. Colb. 1.
τόν τ᾽ εὐδαίμονα
in litura a sec. manu Cantabr. 2.
tór te datuora
M. G. Turn. Recte. Idem hoc est ac
τόν τε δαίμονα ὄντα Δαρεῖον
.
623

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-482

ἀνακαλεῖσθε:
ἀνακαλεῖσθαι
M. Vit.
624

624. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-483

γαπότους:
γαπόνους
Mosc.
γατόπους
Par. C.
γ' ἀτόπους
Vit.
624

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-484

τιμὰς:
Tuas
omittit Vit. Idem habet
Tεoors
, relicto spatio.
625

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-485

νερτέροις:
νερτέρων
Par. L. Ven. Β.
νερτέροις
(supra scripto
ων
)
θεοῖς τόνδε δαίμονα
Lips.
625

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-486

βασίλεια:
Basíkɛia yra
affertur a Thoma M. p. 58, 8. tamquam si
βασίλεια
femininum esset a
βασίλειος
.
626

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-487

πρέσβος:
noloẞos
M. unde receptum a Victorio.
noέoßvs
Lips. Ven. A. aliique et Ald. Turn.
πρέσβις
Vit. Mosc.
πρέσβυσα
G.
πρέσβα
Cantabr. 1. 2. Par. L. aliique et Rob.
626

627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-488

πέμπε χοὰς:
nu
in fine versus, et
oùs
in initio versus sequentis, pro
πέμπε χοὰς
Vit.
627

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-489

ἡμεῖς δ᾽:
queis d'
Vit. Lips. edd. vett.
quɛïç 9'
M. G. Ask. A. et ut videtur Veneti.
628

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-490

ὕμνοις:
ύπνοις
Lips.
628

628. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-491

αἰτησόμεθα:
αίτη
, omissis syllabis
σόμεθα
, Vit.
628

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-492

κατὰ γαίας:
καταγαίας
Μ.
κατὰ γαίης
Vit.
κατὰ γαῖαν
G. Lips. Cantabr. 1.2. Ox. Par. A. B. C. Colb.1. Ald. Rob. Turn. Dici potuit et
zarà yaîar
et
zarà yalas
: sed numerosiorem reddere versum videtur genitivus.
630

631. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-493

ἀλλά, χθόνιοι: Non recte Blomfieldius
ά22' & 79óvior
, ex scholiis, ut ait. At scholiastae est, consulto non positum a poeta, quia modo praecessit
q9quérov nouzovs
. Nam
&
est compellantis eum qui non ante memoratus erat.
631

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-494

βασιλεῦ τ᾽ ἐνέρων:
Buoikeõ te vegtéowv
G. Lips. Mosc. aliique nonnulli et Rob.
βασι νερτέρων
Vit.
632

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-495

ἔνερθεν:
vegε
M. Par. B. Ask. A.
érɛg9ɛr
G. Vit. Lips. Ven. B. et cum ceteris libris edd. vett. Quod praeferendum putavi.
633

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-496

ψυχὴν:
y
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. A. B. C. L.
yuzar
edd. vett.
Tr dagɛíov yvyyr
Ask. A.
633

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-497

φῶς:
gos
M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. L. Ask. A.
qúoç
G. Lips. edd. vett.
633

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-498

εἰ γάρ τι κακῶν ἄκος:
εἰ γάρ τι κακῶν
omittit Mose. In Vit.
τι κακῶν
deest.
τε
pro
τι
Rob.
κακὸν
pro
κακῶν
G. Pauwii commentum
ἄχος
non debebat a Porsono aliisque probari. Verissimum est
❝zos
, quod omnes libri habent, nisi quod
zaxos
est in Cantabr. 2. Hoc dicit, si quod praeterea (praeter institutam supplicationem) remedium habet Darius, hic solus finem malorum poterit indicare.
634

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-499

πέρας:
пέoɑs
M. G. Lips. Par. B. Rob. Turn.
zégoɑs
Vit. Par. F. K.
πέρας
in
πέρσας
mulatum in Ven. A. γρ.
πέρσας
supra adscriptum in Lips.
népouis
Cantabr. 1. Ox. Par. A. Ask. A. Ald. Idem adscriptum in G. Cantabr. 2. Par. B.
635

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-500

εἴποι:
eno
M. G. Lips. aliique et Rob.
en
Ven. A. Par. C. Ald. Turn.
635

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-501

μου:
o
M. Vit. Par. L.
uov
, supra adscripto
o
, Ven. B.
636

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-502

βάρβαρα:
Tε
post
puoẞuga
adiiciunt Ven. B. Rob.
637

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-503

ἱέντος:
livros
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob.
638

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-504

αἰανῆ:
αἰανή
, Vit.
alarà
Ven. B.
638

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-505

βάγματα:
Báoμara
G. Vit. Mosc. Rob.
639

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-506

παναίολα:
παναίολα
, omisso
aaviálaw'
G. Lips. Ven. A. Cantabr. 1.2. Colb. 1. Ask. A. Ald.
639

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-507

παντάλαν᾽: ἔστι δὲ τὸ
παντάλαινον
. εὕρηται δὲ ἐν πολλοῖς καὶ καλοῖς βιβλίοις. οὕτω καὶ μὴ οἰηθείη τις
παντάλαιναν
ἄξιον εἶναι γράφεσθαι scholion in G.
παντάλαινά τ'
Ven. Β.
παντάλανατ᾽
Rob. et sic fortasse etiam Рar. C. ex quo
navτákavav'
affertur.
navtákav'
recte M. ceterique libri.
640

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-508

ἄχη:
uz⁹n
Vit.
640

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-509

διαβοᾶσαι:
diapoάow
, quod in M. et ceteris plerisque libris est, omittunt Ven. B. Rob.
διαβάσω
Lips.
διαβ
Vit.
διαβὰς
Mosc.
διαβοάσω
nec coniunctivus esse potest, ut a Wordsworthio in Museo philologico I. p. 233. praecipitur, nec sane futurum, quod
diaßoάooμai
esse deberet, sed scribendum
Siapoãovi
, continuata structura cum praecedentibus. Non chori est
diapour
, sed eorum qui audiunt.
641

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-510

νέρθεν:
νέρθεν
omittit Vit.
642

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-511

ἄρα:
úga
, circumflexo accentu a sec. manu addito, M.
ou
Lips. Ald. Rob.
642

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-512

σύ μοι:
o
omittunt Ven. B. et Rob.
643

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-513

Γᾶ:
ya
Lips.
643

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-514

ἁγεμόνες:
ἀγεμόνες
Μ.
úɣaµóves
G.
iyɛuóves
Vit. Lips. Mosc. Omittunt hanc vocem Ox. Ald.
643

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-515

δαίμονα:
Saíuores
Rob.
644

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-516

μεγαυχῆ:
uεyavy
Par. A. et, ut videtur, M.
μeyahavz
Vit. Lips. Ven. A. B. Par. B. L. et edd. ante Brunckium.
uɛyahaoz
G. Cantabr. 1. Par. C.
μɛyahάoyŋ
in Par. A. adscriptum esse dicit Brunckius.
644

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-517

ἰόντ᾽:
vt
Par. C. et adscriptum in Par. B.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-518

αἰνέσατ᾽:
αἰνέσατε
δόμων
9ε
Par. C. F.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-519

ἐκ δόμων:
Ven. B.
645

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-520

Περσᾶν:
περσῶν
Lips. Par. C.
περσανῶν
Mosc.
646

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-521

πέμπετε δ᾽:
лéunɛτ
a pr. manu M.
néμлer'
, omisso
d'
, Ven. B. Rob.
647

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-522

οἷον οὔπω:
οἷον ὅπου
Ven. A. Ald.
οἷον ούπερ
G.
648

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-523

αἷα:
ala
Vit. Mosc. Ask. A.
alar
Lips.
649

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-524

ἐκάλυψεν:
κάλυψεν
Ask. A.
649

650. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-525

ὦ φίλος ἀνήρ, φίλος ὄχθος:
ἦ φίλος ἀνὴρ. ή φίλος ὄχθος
M. G. Lips. aliique et Rob.
ἢ φίλος ἀνὴρ ἡ φίλος ὄχθ
Vit.
ή φίλος, ή φίλος ἀνὴρ, ὦ φίλος by Jos tagov
Ald. Turn. Et
oz9os túqov
habent etiam Ox. Par. F. Colb. 1.
ὄχθος τάφος
Ven. A. ut
τάφος
interpretationis caussa in M. adscriptum est. Plerorumque librorum scripturam deleto altero
correxit
Arnaldus. Tumulus in scena conspicitur, editus locus, fortasse aliqua columna ornatus, ante quam deinde apparet umbra Darii. Non est enim veri simile eam ex sacello prodire, sed per
ávaníɛoμa
ex tumulo summo emergere. Si quid discriminis fuit inter
αναπίεσμα
et
κλίμακα Χαρώνιον
, de quibus Pollux IV.132. dicit, fuerunt
zhuaxes Xagúvioi
aperti hiatus et voragines, per quas aditus ad inferos pateret.
650

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-526

φίλα:
φίλια
Vit. Mosc.
651

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-527

ἀναπομπὸς ἀνείης, Ἀϊδωνεύς:
ἀναπομπός πὸς
(sic, non
αποπομπός
) Μ.
ἀναπομπτὸς
Mosc. ex correctione.
ἂν εἴη
M. idque adscriptum in Par. A. C. Colb. 1.
ἀνίη
Vit. Ven. A. Mose. Ox. Par. B. (Brunckio et Bekkero testibus) I. Colb. 1. Ald. Rob. et
et
supra adscripto Par. Β.
ἀνίει
G. Cantabr. 1. 2. Par. A. F. Turn.
ἂν ἴη
, ad
η
supra adscripto
et
, Lips.
ἂν εἴην
Ven. Β.
ἀνείης
restituit Brunckius ex interpretatione
εἶνε ἀναπέμποις
, quae in Par. A. adscripta est. Alterum
ἀϊδωνεύς
habent M. G. (sic, non
di δωνεῦ
, eliam G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. F. L. Omittunt Par. B. (in quo adscriptum
λείπει ἐνταῦθα
) aliique et edd. ante Brunckium.
652

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-528

δαΐον οἷον ἄνακτα Δαρεῖον:
δαρεῖον οἷον ἄνακτα δαρειαν. ή
Μ. (in quo tamen
δαρεῖαν
scriptum est) G. Vit. (qui tamen
if
omittit) Lips. Par. Α. Β. ceterique, ut videtur, plerique codd, et edd. ante Brunckium. In Ven. B.
δαρειᾶν
scriptum est. Quod in seholiis codicis Par. B. aliisque pro varia lectione adnotatum est,
olor
, habet Par. C. In M. hoc scholion adscriptum est
τὸν μόνον γενόμενον βασιλέα διὰ τὸ κηδεμονικόν. ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι, ἢ τὴν Δαρείαν ψυχὴν ἀνάπέμψον
. De emendatione desperans Brunckius haec dedit,
Δαρεῖον [οἶον ἄνακτα Δαρειάν.] 7έ
. Schutzius in maioribus editionibus ex coniectura sua
ἄκακον θεῖον ἀνακτα Δαρεῖον, ήξ
, in minore cum Porsono, qui ante
ἄνακτα
obelum apposuit,
Δαρεῖον, οἷον ἄνακτα Δαρεῖον. ἠέ
. Ali alia protulerunt. Probo
olor
et quod
βαρειάν
a Porsono reiectum est. Nam haec forma, in qua non immerito haerent grammatici, etsi minime spernenda est, tamen non potest accusativi simul et vocativi esse. In re admodum dubia non incredibile mihi visum est scripsisse Aeschylum
δάϊον οἶον ἄνακτα Δαρεῖον. λέ
, hunc solum terribilem hostibus fuisse indicantem. Falluntur enim qui
daïov
etiam simpliciter bellicosum significare putant. Sed v. ad v. 658.
653

655. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-529

ἀπώλλυ:
ἀπόλλυ
M. Vit.
655

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-530

πολεμοφθόροισιν ἄταις:
πολεμοφόροισιν
, omisso
ἄταις
, Vit. Lips. Mosc.
656

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-531

ἐκικλήσκετο:
δὲ κικλύσκετο
G. et
η
supra scripto Lips.
δε
, omisso
κικλήσκετο
, Vit.
δ᾽ ἐκικλήσκετο
M. Ven. Α. Β. et cum ceteris ut videtur com dicibus edd. vett.
657

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-532

ἐπεὶ στρατὸν εὖ τόν᾽ ὡδώκει: In Par. B. praeterea
ὡδήγει
adscriptum. Ferens Ionicam formam Porsonus ad Aristophanis Av. v. 1290.
ἐπωδώκει
(i. e.
ἐφωδώκει
) scribi voluit. Suspectum
ἐποδώκει
Lobeckio ad Αi. p. 357. ed. sec. qui dicit eo spe clare videri Suidae glossam quae post
Εφ᾽ ᾧ
legatur,
ἐφωδόκει ἐποδήγει δέ
, ubi Kusterus tacite
εφωδήγει
ediderit. Sed ut Kusterus, ita Portus ex ed. Mediolanensi et Favorinus: solae Ald. et Bas.
ἐφωδόγει
: optimus cod. Par.
ἐφωδήγει. ἐποδήγει δέ
, quibus Bruxellensis
μικρόν
addit: omittit hanc glossam cod. Leidensis. In Aeschyli versu scripsi quod aptum esse videbatur,
ἐπεὶ στρατὸν εὐ τόθ᾽ ὡδώκει
, ut supra v. 549. dixit
τίπτε Δαρεῖος μὲν οὕτω τότ᾽ ἀβλαβὴς ἐπῆν τόξαρχος πολιήταις, Σουσίδαις φίλος ἄκτωρ
? Tan. Faber Epist. I. 67. p. 223. scribendum coniecit
εὖ ἐποδόχει
, conferens quae Pollux dicit 1. 98.
ὁ κυβερνήτης ὁ ἐπὶ τῶν οἰάκων καθήμενος, ὁ τῆς νεὼς ἡγεμών, ὁ τῶν ναυτῶν ἄρχων, ὁ ἐπὶ τοῖς οἴαξιν ἑστώς, καὶ κατ᾽ Ἀντιφῶντα ὁ ποδοχῶν, ἢ μᾶλλον κατ' ἐμὲ ὁ ποδηγῶν
. Accedit testimonium grammatici in Bekkeri Anecd. I. p. 297, 5.
ποδοκεῖν, τὸ τῷ ποδὶ κυβερνᾶν. ποὺς γάρ ἐστι τοῦ ἱστοῦ τὸ ἀντίον (ser. τοῦ ἱστίου τὸ σχοινίον) τὸ κάτω πρὸς τῇ νηΐ
. Itaque Fabri illud
εὖ ἐποδόχει
sane magnam verisimilitudinem habet. Quod si verum est, strophicus versus aliter atque ego feci emendandus est.
658

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-533

βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν:
βαλλὴν
utrobique M. G. Lips. Ven. B. Cantabr. 2. Par. L. Rob.
βαλὴν ἀρχαῖος βαλλὴν
Vit.
βαλὴν
utrobique Ald. Turn. Eustathius ad Il. p. 381, 16.
Αἰσχύλος ὀβρίκαλα φησι τοὺς λεοντιδεῖς, καὶ βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν” γλώσσης δὲ τοῦτο· ἐξ οὗ καὶ ὄρος βαληναῖον, ὅ ἐστι βασιλικόν, παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν (12, 3. p. 1157. C.)
Idem ad Od. p. 1954.
λέγει δὲ καὶ Αἰσχύλος εθνικώτερον καὶ οὐ κατὰ Ἀττικοὺς βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν.” ὅθεν καὶ βαληναῖον ὄρος παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν, ἀντὶ τοῦ βασιλικόν.
660

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἴθ᾽, ἴθ᾽, ἕκου:
ίθι ΐκου
Μ.
ἴθι ἴκου
Ald. Rob.
ἴθι ίκου
Turn.
ἴσθι ίκου
Vit.
19' xov
G. Ven. A. Par. B. C. F.
19' eixov
Par. I. Excusari potest hiatus: sed credibilius tamen scripsisse Aeschylum
19, 19', izov
. Ita Seidlerus de vers. dochm. p. 198.
izov
pro
"zov
scripsit Dindorfius.
660

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

607-618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-90

1
2
ἄνευ τ᾿ ὀχημάτωνHyperbaton. κέλευθον ἔστειλα wie Eurip. Tro. 168: στέλλουσ᾽ ᾿Αρ- γεῖοι νόστον. Vgl. Pers. 177. Prom. 392. Agam. 1113. - Einfacher ist der Apparat bei der Nekromantie nach Hom. x 518 ff. ( χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσιν, πρῶτα μελικρήτῳ, μετέ- πειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ, τὸ τρίτον αὐθ᾽ ὕδατι; vgl. 1 26 ff.). Nachahmung unserer Stelle bei Eur. Iph. Taur. 160 ff. vgl. ibid. 633 ff. Übrigens vgl. zu V. 203. – ἁγνῆς gesund, ohne Körperfehler. – ἡ ἀνθεμουρ- γός die Biene, wie φερέοικος die Schnecke Hes. Op. 571, πέντοζος die Hand ebd. 742. – λιβάσιν ... μέτα, Κr. ΙΙ 68, 27 a. παρθένου, Schol. καθαρᾶς. – άγ · ἀγρίας ex agris provenientis. παλαιᾶς ἀμπέ- λου, Übertragung der Eigenschaft des Weins auf den Weinstock; vgl. Eur. Alk. 757 : πίνει μελαίνης μητρὸς εὔζωρον μέθυ. - Eur. bei Ar, ran. 1321: οἰνάνθας γάνος ἀμπέλου. – Ovid. met. VIII 295: cum ramis semper frondentis olivae. Sid. Apoll. XV 5: aeternum virens oliva. βίον vgl. Theokr. XXV 15: μελιη- δέα ποίην λειμῶνες θαλέθουσιν. Ar. nub. 570: αἰθέρα . βιοθρέμ- μονα πάντων. Verg. Aen. V 304 flava oliva; aber Anakr. fr. 78 Bgk. χλωρὰ ἐλαία, und Soph. O. K. 701 γλαυκᾶς ἐλαίας. καρπ. hier vom Öl selbst. Kranz zur Aus- schmückung des Grabes, Soph. El. 895. — Chairem. fr. 5 Ν.: κισσός, ἐνιαυτοῦ παῖς; fr. 9 ἀνθηροῦ τέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες; fr. 10: ( ἄνθη) τὰ λειμώνων τέκνα.

619-622. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-91

3
4
χοαῖσι νερτέρων an die Gestorbenen (inferi), wie Cho. 15; anders 622. Inhalt des Lieds bestimmt durch ὕμνους und ἀγκα- λεῖσθε. – δαίμονα, vgl. Manes und Divus. γαπότους proleptisch, terra bibendos. Während Atossa mit dem Totenopfer beschäftigt ist, singt der Chor sein Lied. a

623-632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-92

5
6
Die Übergangsana- pästen (vgl. 532 ff.) zerfallen in zwei Systeme, deren erstes an Atossa, das zweite an die chthonischen Gottheiten gerichtet ist. – πρέσβος Ag. 855. 1393. ὑπὸ θαλάμους γῆς, zu Prom. 67. Dreizahl der an- gerufenen Götter, zu Ar. nub. 1234. βασιλεῦ, s. 650. ψυχήν, τὴν Δαρείου (Schol.). – ἐς φῶς, zu Ar, nub. 632. Wenn es ein weiteres Mittel der Abhilfe giebt, und er es kennt, wird er es ge- wiſs mitteilen (vermöge seines Wohlwollens für Persiens Land und Volk). - μόνος θνητῶν wie solus omnium ante se principum (zu 184): er allein dürfte können, was kein Sterblicher vermag. Vgl. Anhang. Das zweite Stasimon (633-680) besteht aus 7 Strophen und enthält eine Beschwörung des Schattens von Dareios.

633-639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-93

7
8
Anrufung des Da- reios. Zweifelnde Frage ob er sie auch höre. Der erste Vers chori- ambisch, der zweite trochäisch (mit Anakrusis); darauf nach zwei Gly- koneen ein trochäischer Vers (mit Anakrusis) und ein Pherekrateus. - Fünf Epitheta von βάγματα (lau- tes Klagelied). Oder soll (muſs) ich über die Maſsen laut rufen, damit er drunten mich hört?

640-646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-94

9
10
Bitte an die Götter der Unterwelt ihn heraufzulassen. ἰόντ᾽ αἰνέσατε nach Analogie von Kr. 56, 6. A. 1. u. 2. - Virum qualem (cuius similem) numquam Persis terra texit. τὸν οἷον.. ἐκάλυψεν wie οἱ οἷοίπερ ὑμεῖς ἄν- δρες, Kr. I 50, 8. A. 16.

647-651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-95

11
12
Begründung der Bitte und Erneuerung derselben. Der erste Vers choriambisch-logaö- disch, der zweite ionisch, der dritte logaödisch. – ὄχθος 658. vgl. Cho. 4: τύμβου δ᾽ ἐπ᾿ ὄχθῳ τῷδε. – ἀνάκτορα wie Cho. 357 σεμνότιμος ἀνάκτωρ. Δαριαῖον 554.

652-656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-96

13
14
Nähere Begründung des vorhergehenden Lobes des Da- reios; vgl. 555. - οὔτε – δέ, Kr. 69, 16. A. 6. Vielleicht aber hat es ursprünglich οὐδὲ geheiſsen. ἄταις, aber der Skythenfeldzug und θεο- Marathon? vgl. oben S. 33. μήστωρ vgl. Hom. Η 366: θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος. Die episch- ionische Form ἔσκε bei Asch, nur hier, bei Soph. u. Eur. nie. δούχει, ἐκυβέρνα. πο-

657-664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-97

15
16
Speziellere Auffor- derung zu erscheinen, jetzt an Da- reios selbst gerichtet. Rascher Wech- sel der Rhythmen, entsprechend der Erregung des Chors. βαλήν, hebräisch בַּעֲלֵנוּ unser Herr; vgl. אֲדוֹנִי ," Άδωνις, mein Herr. Im Munde der Semiten trat das Wort den Hellenen meist in der Suffixform entgegen, und diese wurde daher von ihnen für die eigentliche Na- mensform gehalten. Sext. Emp. p. 672, 26 Bk.: οἱ παρὰ τῷ Σοφοκλεί ποιμένες ῾ἰὼ βαλλήν᾽ λέγοντες ἰὼ βασιλεῦ λέγουσι φρυγιστί. Hesych. Ιρ. 685: βαλλήν· βασιλεύς, φρυγιστί. So das phrygische βαληναῖον ὄρος bei Pseud.-Plut. fluv. 12, 3 s. v. a. βασιλικόν und das phryg. Königs- fest βαληναῖος ἑορτή. – Ζυ ἀρχαῖος vergleicht Westphal Aelian. v. h. XIII 3 in.: Ξέρξης .. τοῦ Βήλου τοῦ ἀρχαίου διασκάψας τὸ μνῆμα (vgl. Strab. XVI p. 738), und be- zieht es auf den stehenden Beinamen ἴθι steht wie eine Interjektion (sla), daher ist - בֵּל אֵיתָן des Baal Ἐπῳδός. der Hiatus statthaft. Ebenso bei ἄνα Soph. Αi. 193. Vorausankün- digung des (königlichen) Kostüms, in welchem Dareios erscheint. Fuſs- bekleidung: εὔμαρις (Eur. Or. 1370), kothurnartig und safranfarbig (vgl. luteus soccus, Catull 59,8; puniceus cothurnus, Vergil. ecl. 7, 31); Kopf- bedeckung die tiara recta (Sen. benef. VI 31, 12: ut curru vectus intraret rectam capite tiaram ge- rens, id solis datum regibus etc.), kronenartig (steif und oben gezackt, nach Abbildungen, s. Caylus Re- cueil d'ant. II p. 124). – φάλαρον, apex. In der Ilias immer βάσκ ἴθι. – πιφαύσκων, Schol. φαίνων, leuchten lassend. Herod. III 89: διὰ ταύτην τὴν ἐπίταξιν τοῦ φόρου καὶ παραπλήσια ταύτῃ ἄλλα λέγουσι Πέρσαι ὡς Δαρείος μὲν ἦν κάπηλος, Καμβύσης δὲ δεσπότης, Κύρος δὲ πατήρ, letzterer ὅτι ἤπιόςτε ( ἦν) καὶ ἀγαθά σφι πάντα ἐμηχανήσατο.