Aeschylus Persians 633-680

ed. Herbert Weir Smyth

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

View: By Card
← Previous Next →

Persians. Aeschylus. ed. Herbert Weir Smyth. New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Πέρσαι (Greek) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.)

Editions (6)
Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 633-680 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 633 focus
ἡ ῥ᾽ ἀΐει μου μακαρίτας ἰσοδαίμων βασιλεὺς
βάρβαρα σαφηνῆ
ἱέντος τὰ παναίολ᾽ αἰανῆ δύσθροα βάγματ᾽, ἢ
635
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 633 focus
ἦ ῥ᾽ ἀΐει μου μακαρίτας ἰσοδαίμων βασιλεὺς
βάρβαρα σαφηνῆ
ἱέντος τὰ παναίολα αἰ-
ανῆ δύσθροα βάγματα,
παντάλαν᾽ ἄχη
640
διαβοᾶσαι;
νέρθεν ἄρα κλύει μου;
ἀλλὰ σύ μοι Γᾶ τε καὶ ἄλλοι χθονίων ἁγεμόνες
δαίμονα μεγαυχῆ
ἰόντ᾽ αἰνέσατ᾽ ἐκ δόμων,
645
Περσᾶν Σουσιγενῆ θεόν·
πέμπετε δ᾽ ἄνω
οἷον οὔπω
Περσὶς αἷα ἐκάλυψεν.
ὦ φίλος ἀνήρ, φίλος ὄχθος·
650
φίλα γὰρ κέκευθεν ἤθη.
Ἀϊδωνεὺς δ᾽ ἀναπομπὸς ἀνείης, Ἀϊδωνεύς,
δαΐον οἷον ἄνακτα Δαρεῖον.
ἠέ.
οὔτε γὰρ ἄνδρας πότ᾽ ἀπώλλυ
655
πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ᾽ ἐκικλήσκετο Πέρσαις, θεομήστωρ δ᾽
ἔσκεν, ἐπεὶ στρατὸν εὖ τόν᾽ ὡδώκει.
ἠέ.
βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν, ἴθ᾽, ἴθ᾽, ἕκου,
660
ἔλθ᾽ ἐπ᾽ ἄκρον κόρυμβον ὄχθου,
κροκόβαπτον ποδὸς εὔμαριν ἀείρων,
βασιλείου τιήρας
φάλαρον πιφαύσκων.
βάσκε, πάτερ ἄκακε Δαρειάν,
665
οἶ,
ὅπως καινά τε κλύῃς νέα τ᾽ ἄχη·
δέσποτα δεσπότου, φάνηθι.
Στυγία γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται·
νεολαία γὰρ ἤδη
670
κατὰ γᾶς ὄλωλεν.
βάσκε πάτερ ἄκακε, Δαρειάν.
οἶ.
αἰαῖ, αἰαῖ,
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών,
675
τί τῇδε, δυνάστα, δυνάστα,
περὶ τὰ σὰ διδύμα
δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία
πᾶσα γᾷ τᾷδ᾽
ἐξέφθινται τρίσκαλμοι
680
νᾶες, ἄναες νᾶες;
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 633 focus
Ἦ ῥ' ἀΐει μου μακαρί-
Str. 1.
τας ἰσοδαίμων βασιλεὺς
βάρβαρα σαφηνῆ
635
ἱέντος τὰ παναίολ' αἰ-
ανῆ δύσθροα βάγματα ;
παντάλαν' ἄχη διαβοάσω·
νέρθεν ἆρα κλύει μου ;
Ἀλλὰ σύ μοι Γᾶ τε καὶ ἄλ-
640
Ant. 1
λοι χθονίων ἁγεμόνες
δαίμονα μεγαυχῆ μεγαλαυχῆ
ἰόντ' αἰνέσατ' ἐκ δόμων,
Περσᾶν Σουσιγενῆ θεόν·
πέμπετε δ' ἄνω οἷον οὔπω
645
Ἦ φίλος ἁνήρ, φίλος ὄχθος ὄχθος· φίλα γὰρ κέκευθεν ἤθη.
Str. 2.
Ἀϊδωνεὺς δ' ἀναπομ-
πὸς ἀνείης ἂν εἴη (uel εἴην) seu ἀνίη (uel ἀνίει), Ἀϊδωνεύς,
οἷον ἀνάκτορα Δαριᾶνα Δαρεῖον οἷον (uel οἷον) ἄνακτα Δαρειάν· ἠέ.
650
Οὔτι Οὔτε γὰρ ἄνδρας πότ' ἀπώλ-
Ant. 2.
λυ πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ' ἐκικλή-
σκετο Πέρσαις, θεομήστωρ δ'
ἔσκεν, ἐπεὶ στρατὸν εὖ ποδούχει ὑπεδώκει εὖ ἐποδώκει· ἠέ.
655
Βαλὴν βαλλὴν ἀρχαῖος, βαλήν, ἴθ' ἴθ' ἱκοῦ ἴθι ἱκοῦ
Str. 3.
τόνδ' ἐπ' ἄκρον κόρυμβον ὄχθου,
κροκόβαπτον ποδὸς εὔμαριν ἀείρων,
βασιλείου τιήρας
φάλαρον πιφαύσκων·
660
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἴ.
Ὅπως καινά τε κλύῃς νέα τ' ἄχη·
Ant. 3.
δέσποτα δεσπότου φάνηθι.
Στυγία γάρ τις ἐπ' ἀχλὺς πεπόταται·
νεολαία γὰρ ἤδη
665
κατὰ πᾶσ' ὄλωλεν·
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἴ.
Αἰαὶ αἰαῖ·
Epod.
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών,
† τί τάδε δυνατα δυνάτα
670
περὶ τῷ σῷ δίδυμα διαγόεν διάγοιεν ἁμάρτια δ' ἁμάρτια
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 633 focus
ἦ ῥ' ἀίει μου μακαρίτας
ἰσοδαίμων βασιλεὺς
βάρβαρα σαφηνῆ
ἱέντος τὰ παναίολ' ἀ-
φανῆ δύσθροα βάγματα;
640
παντάλαν᾽ ἄχη διαβοάσω;
νέρθεν ἄρα κλύει μου;
ἀλλὰ σύ μοι, Γᾶ τε καὶ ἄλλοι
χθονίων ἀγεμόνες,
δαίμονα μεγαυχῆ
645
ἰόντ᾽ αἰνέσατ᾽ ἐκ δόμων,
Περσᾶν Σουσιγενῆ θεόν·
πέμπετε δ᾽ ἄνω οἷον οὔπω
Περσὶς αἷ᾽ ἐκάλυψεν.
ἦ φίλος ἀνήρ, φίλος ὄχθος·
650
φίλα γὰρ κέκευθεν ἤθη.
Ἀϊδωνεὺς δ᾽ ἀναπομ-
πὸς ἀνείης Ἀϊδωνεὺς
Δαρεῖον, οἷον ἄνακτα Δαρειάν, ἠέ.
οὔτε γὰρ ἄνδρας ποτ᾽ ἀπώλλυ
655
πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ᾽ ἐκικλή-
βαλλὴν ἀρχαῖος βαλλὴν
660
ἔθι, ἱκοῦ,
ἔλθ᾽ ἐπ᾽ ἄκρον κόρυμ-
βον ὄχθου, κροκόβαπτον
ποδὸς εὔμαριν ἀείρων,
βασιλείου τιάρας
665
φάλαρον πιφαύσκων.
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἴ.
ὅπως καινά τε κλύῃς
νέα τ᾽ ἄχη
δέσποτα δεσπότου,
670
φάνηθι. Στυγία γάρ
τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται·
νεολαία γὰρ ἤδη
κατὰ πᾶσ᾽ ὄλωλεν.
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἴ.
675
αἰαῖ αἰαῖ.
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών,
τί τάδε δυνατὰ δυνατὰ
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 633 focus
ἢ ῥ᾽ ἀίει μου μακαρίτας ἰσοδαίμων βασιλεύς
βάρβαρα σαφηνή
ἱέντος τὰ παναίολ᾽ αἰανῆ δύσθροα βάγματα;
635
παντάλαν᾽ ἄχη
διαβοάσω.
νέρθεν ἆρα κλύει μου; –
ἀλλὰ σύ μοι Γᾶ τε καὶ ἄλλοι χθονίων ἁγεμόνες
δαίμονα μεγαυχή
ἰόντ᾽ αἰνέσατ᾽ ἐκ δόμων,
Περσᾶν Σουσιγενή θεόν·
πέμπετε δ᾽ ἄνω
οἷον οὔπω
645
Περσὶς αἷ᾽ ἐκάλυψεν. –
ἢ φίλος ἁνήρ, φίλος ὄχθος·
φίλα γὰρ κέκευθεν ἤθη.
᾿Αιδωνεὺς δ᾽ ἀναπομ-
πὸς ἀνείης ᾿Αιδωνεὺς
650
οὐδὲ γὰρ ἄνδρας ποτ᾿ ἀπώλλυ
πολεμοφθόροισιν ἄταις,
θεομήστωρ δ᾽ ἐκικλή-
σκετο Πέρσαις, θεομήστωρ / δ᾽ ἔσκεν, ἐπεὶ στρατὸν εὐ ποδούχει.
655
ἠέ. =
βαλλὴν ἀρχαῖος βαλλὴν †ἴθι ἱκοῦ,
ἔλθ᾽ ἐπ᾿ ἄκρον κόρυμβον ὄχθου, κροκόβα-
πτον ποδὸς εὔμαριν ἀείρων, βασιλεί-
ου τιήρας φάλαρον πιφαύσκων.
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν.
660
οἰ. –
†ὅπως καινά τε κλύηις νέα τ᾽ ἄχη,
δέσποτα δεσπότου φάνηθι. Στυγία
γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται· νεολαί-
α γὰρ ἤδη κατὰ πᾶσ᾽ ὄλωλεν.
665
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν,
οἰ. =
Translations (8)
Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 633-680 focus
The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 633 focus
Does then the godlike monarch, of blessed memory, hear me as I utter the all-varied barbaric clear plaintive dismal cries? A loud outcry will I make over our utterly wretched sorrows. Does he then hear me from beneath the earth?
But do thou, O Earth, and ye other rulers of the infernal regions, suffer the illustrious divinity, the god of the Persians, born in Susa, to pass from your dwellings, and send him into upper air, such an one as never heretofore Persian mould covered.
Aye, dear was the man, and dear is his sepulchre, for dear was the character that it entombs. And thou, Aldoneus, that dost send the shades to this upper world, set at liberty, Aidoneus, Darius, all kingly as he was. Alas 1
!
For as at no time he was the destroyer of men by the wasting calamities of war, so he was called by his Persians, counsellor divine; and counsellor divine he was, for he conducted the host well.
Lord 2
, ancient lord, come, draw nigh, appear on the topmost peak 3
of the mound, raising the saffrou dyed sandal of thy foot, displaying the crest of thy royal tiara. Come forth, O Darius, author of no ill: Hoa 4
!
Show thyself, sovereign lord 5
, that thou mayest hear the sorrows of our sovereign, strange in their nature, and new. For some Stygian gloom is hovering over us; for all 6
our youth have already sunk in ruin. Come forth, O Darius, author of no ill: Hoa!
alas! alas! O thou that didst die deeply deplored by thy friends! 7
O king, O king! why should these redoubled mishaps pass throughout all this thy land? All the three-banked galleys of this our land have utterly perished, so as to be no longer galleys.
LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 633 focus
M'entend-il, le roi défunt, égal aux dieux ? M'entend-il lancer en langue barbare, claire à son oreille 1 , ces
appels gémissants, lugubres, où se mêlent tous les accents de la plainte ? Je clamerai
haut mes souffrances infinies : du fond de l'ombre m'entend-il ?

Allons, Terre, et vous, princes du monde infernal, laissez sortir de vos demeures l'être divin et superbe, le dieu, fils de
Cher nous est le héros, chère nous est cette tombe, car chère nous est l'âme qu'elle enferme. Aïdôneus 2 , fais remonter
au jour, ô Aïdôneus, le roi
sans pareil, Darios. Hé ! hé !
Ce n'est pas lui qui perdait ses soldats dans des débâcles meurtrières ! Les Perses l'appelaient l'inspiré des dieux 3 , et
c'est en inspiré des dieux qu'il
dirigeait la barque de son peuple. Hé ! hé !
Antique monarque, antique monarque, ah ! viens, parais
au-dessus du faîte qui couronne ta tombe ; élève jusque-là
la sandale teinte de safran qui enferme ton pied ; fais luire à nos yeux le bouton de la tiare royale 4 ; viens, père bienfaisant, Darios ! — Ah ! ah !

Viens apprendre de nouvelles, d'inouïes douleurs. Maître de mon maître 5 , apparais. Sur nous
flotte une brume de mort :
toute notre jeunesse a péri. Viens,
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 633 focus
Hears the honour'd, godlike king?
775
Theſe barbaric notes of woe,
Taught in deſcant ſad to ring,
Hears he in the ſhades below?
Thou, O Earth, and you, that lead
Thro' your ſable realms the dead,
780
Guide him as he takes his way,
And give him to th' ætherial light of day !
Let th' illuſtrious ſhade ariſe
Glorious in his radiant ſtate,
More than blaz'd before our eyes,
785
E'er ſad Suſa mourn'd his fate.
THE PERSIANS.
Dear he liv'd, his tomb is dear,
Shrining virtues we revere :
Send then, monarch of the dead,
Such as Darius was, Darius' ſhade.
790
He in realm-unpeopling war
Waſted not his ſubjects' blood,
Godlike in his will to ſpare,
In his councils wiſe and good.
Riſe then, ſovereign lord, to light;
795
On this mound's ſepulchral height
Lift thy ſock in ſaffron died,
And rear thy rich Tiara's regal pride!
Great and good, Darius, riſe:
Lord of Perſia's lord, appear:
800
Thus invok'd with thrilling cries
Come, our tale of ſorrow hear!
Woe her Stygian pennons ſpreads,
Brooding darkneſs o'er our heads;
For ſtre tcb'd along the dreary ſhore
805
The flow'r of Aſia lies diſtain'd with gore.
THE PERSIANS.
Riſe, Darius, aweful pow'r;
Long for thee our tears ſhall flow.
Why thy ruin'd empire o'er
Swells this double flood of woe?
810
Sweeping o'er the azure tide
Rode thy navy's gallant pride;
Navy now no more, for all
Beneath the whelming wave-
Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 633 focus
Ascolti, o beatissimo
725
Sire, o pari ai Celesti,
me, che con persi limpidi
accenti, alzo dei mesti
lagni i lugubri modi?
lo griderò la mia doglia miserrima:
730
tu di sotterra m'odi?
O terra, o degli spiriti
Dei condottieri, il duce
che in Susa nacque, il nobile
Re, mandate alla luce
735
dal sotterraneo regno:
mandate il prence onde mai non coprirono
le zolle altro piú degno!
Diletto l'uomo, e pur diletto il tumulo
dov'è la cara sua virtú racchiusa.
740
Aidonèo, Aidonèo, fa' tu che libero
l'unico re di Susa,
salga alla luce, Dario, Dario. Ahimè!
Ch'ei non condusse mai dei Persi il popolo
al guerresco sterminio, alla sconfitta:
745
esso fu detto, e fu Divin consiglio:
ché per la via diritta
sempre guidar seppe sue genti. Ahimè!
O nostro antico principe,
principe nostro, appari,
750
giungi, soccorri a me.
Sovra l'orlo del tumulo
poggino i tuoi calzari
di croco: fulga chiara
la tua regal tïara
755
o innocuo padre, o Dario, accorri! Ahimè!
Odi i novelli spasimi,
odi il recente duolo:
móstrat, o Re dei Re!
D'una stigia caligine
760
su noi si addensa il volo:
tutti caddero spenti
i giovani fiorenti:
o innocuo padre, o Dario, accorri! Ahimè!
Ahimè, ahimè,
765
tu pel cui fine tanto
versâr gli amici pianto,
nostro Re, nostro Re,
perché mai questo duplice
error sovra il tuo regno ora s'abbatte!
770
Ahi, le nostre triremi! Ahimè, ridotta
a nulla è omai la flotta!
1
Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 633 focus
Audi fanè me beate dijs æqualis rex,
Sed tu Terra, & alij
Terrestrium duces dij gloriofum
Annuite uenire ex ædibus Perfarum Sufigenam
Deum, ſurſum mittite quem nondum
Perſica terra occultauit.certe amicus,
605
Reuera amicus erat uir, reuera bufium
Aidoneus mortuorum deductor
Mittet Darium uidelicet regem, aut eius animum.
Neq; enim uiros unquam perdidit
Bellicis nocumentis.
610
Rex antique, rex accede, appropinqua,
Veni ad fummum cacumen tumuli crocotin Aum.
Tollens calceum pedis,
615
Vt noua audias, recentia mala.
Domine domini appare.
Odiofe enim tenebre uolant,
620
Quid hæc dynastæ dynastas
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 633 focus
Doth he hear me, the king we adored, who is god among gods of the dead?
660
Doth he hear me send out in my sorrow the pitiful, manifold cry,
The sobbing lament and appeal? is the voice of my suffering sped
To the realm of the shades? doth he hear me and pity my sorrowful sigh?
O Earth, and ye Lords of the dead! release ye that spirit of might,
Who in Susa the palace was born! let him rise up once more to the light!
665
There is none like him, none of all
That e'er were laid in Persian sepulchres!
Borne forth he was to honoured burial,
A royal heart! and followed by our tears.
God of the dead, O give him back to us,
670
Darius, ruler glorious!
He never wasted us with reckless war—
God, counsellor, and king, beneath a happy star!
Ancient of days and king, awake and come—
Rise o'er the mounded tomb!
675
Rise, plant thy foot, with saffron sandal shod
Father to us, and god!
Rise with thy diadem, O sire benign,
Upon thy brow!
List to the strange new sorrows of thy line,
680
Sire of a woeful son!
A mist of fate and hell is round us now,
And all the city's flower to death is done!
Alas, we wept thee once, and weep again!
O Lord of lords, by recklessness twofold
685
The land is wasted of its men,
And down to death are rolled
Wreckage of sail and oar,
Ships that are ships no more,
And bodies of the slain!
690
[ The Ghost of Darius rises.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 633 focus
Hörst du mich, Herr, seliger Geist, hörst du mich, gottähnlicher Fürst,
615
Wie ich in der Heimat
Lauten sende zu dir hinab
Den helljammernden Klageruf?
Bittern Schmerzes Schrei
Heb' ich ohn' Ende:
620
Du dort unten, vernimmst du's?
Höre mich, Ge! Höret, ihr Gottheiten der Nacht, waltend im Grab!
Lasset den erhabnen
Geist empor aus den Gräbern zieh'n,
Susa's Sprößling, den Persergott!
625
Sendet ihn an's Licht!
Keinen ihm Gleichen
Barg ein persisches Grab noch.
Theuerstes Haupt! Theuerstes Grabmal!
Denn ein theures Herz verbirgst du.
630
Aïdoneus, o geleit' ihn empor, mächtiger Nachtgott,
Ihn, den alleinigen Schrecken der Feinde! 1
Nicht in den Tod gab er die Männer,
In des Kriegs zermalmend Unheil,
Und ein Gottweiser genannt von dem Volk, war er in Wahrheit
635
Göttlich, er lenkte die Heere zum Glück einst. 2
O Bel, alter Gott, o Bel, komm, o komm!
Steige herauf zum Kranz des Grabes,
Mit der safranenen Goldsohle dich hebend,
In des Haupt's stolzem Schmuck strahlend, der Königsbinde!
640
Vater Dareios, o komm, gütiger Fürst! 3
Vernimm neues Leid, des Volk's herbes Loos!
König des Königs, auf, erscheine!
Ein Gewölk, stygischer Nacht Grauen, umschwebt uns:
In den Staub sank, im Grab modert des Landes Blüte. 4
645
Vater Dareios, o komm, gütiger Fürst!
Weh, weh! Du schiedst,
Ewigbeweint von den Deinen, hinab!
Wer, wenn, o Herr, dein Herrscherstab noch
Waltete, klagte dann
650
Um solchen Weh's zwiefachen Schlag,
Der Persis' Land schlug?
Hin sind die gewaltigen Schiffe,
Treiben entmastet, entmastet!
(Aus der stygischen Pforte schwebt der Geist des Dareios herauf, und schreitet auf die Höhe seines Grabes; die Greise sinken auf die Kniee.)

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-495

ἔνερθεν:
vegε
M. Par. B. Ask. A.
érɛg9ɛr
G. Vit. Lips. Ven. B. et cum ceteris libris edd. vett. Quod praeferendum putavi.
633

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-496

ψυχὴν:
y
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. Par. A. B. C. L.
yuzar
edd. vett.
Tr dagɛíov yvyyr
Ask. A.
633

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-497

φῶς:
gos
M. Vit. Ven. B. Mosc. Par. L. Ask. A.
qúoç
G. Lips. edd. vett.
633

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-498

εἰ γάρ τι κακῶν ἄκος:
εἰ γάρ τι κακῶν
omittit Mose. In Vit.
τι κακῶν
deest.
τε
pro
τι
Rob.
κακὸν
pro
κακῶν
G. Pauwii commentum
ἄχος
non debebat a Porsono aliisque probari. Verissimum est
❝zos
, quod omnes libri habent, nisi quod
zaxos
est in Cantabr. 2. Hoc dicit, si quod praeterea (praeter institutam supplicationem) remedium habet Darius, hic solus finem malorum poterit indicare.
634

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-499

πέρας:
пέoɑs
M. G. Lips. Par. B. Rob. Turn.
zégoɑs
Vit. Par. F. K.
πέρας
in
πέρσας
mulatum in Ven. A. γρ.
πέρσας
supra adscriptum in Lips.
népouis
Cantabr. 1. Ox. Par. A. Ask. A. Ald. Idem adscriptum in G. Cantabr. 2. Par. B.
635

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-500

εἴποι:
eno
M. G. Lips. aliique et Rob.
en
Ven. A. Par. C. Ald. Turn.
635

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-501

μου:
o
M. Vit. Par. L.
uov
, supra adscripto
o
, Ven. B.
636

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-502

βάρβαρα:
Tε
post
puoẞuga
adiiciunt Ven. B. Rob.
637

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-503

ἱέντος:
livros
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob.
638

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-504

αἰανῆ:
αἰανή
, Vit.
alarà
Ven. B.
638

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-505

βάγματα:
Báoμara
G. Vit. Mosc. Rob.
639

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-506

παναίολα:
παναίολα
, omisso
aaviálaw'
G. Lips. Ven. A. Cantabr. 1.2. Colb. 1. Ask. A. Ald.
639

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-507

παντάλαν᾽: ἔστι δὲ τὸ
παντάλαινον
. εὕρηται δὲ ἐν πολλοῖς καὶ καλοῖς βιβλίοις. οὕτω καὶ μὴ οἰηθείη τις
παντάλαιναν
ἄξιον εἶναι γράφεσθαι scholion in G.
παντάλαινά τ'
Ven. Β.
παντάλανατ᾽
Rob. et sic fortasse etiam Рar. C. ex quo
navτákavav'
affertur.
navtákav'
recte M. ceterique libri.
640

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-508

ἄχη:
uz⁹n
Vit.
640

641. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-509

διαβοᾶσαι:
diapoάow
, quod in M. et ceteris plerisque libris est, omittunt Ven. B. Rob.
διαβάσω
Lips.
διαβ
Vit.
διαβὰς
Mosc.
διαβοάσω
nec coniunctivus esse potest, ut a Wordsworthio in Museo philologico I. p. 233. praecipitur, nec sane futurum, quod
diaßoάooμai
esse deberet, sed scribendum
Siapoãovi
, continuata structura cum praecedentibus. Non chori est
diapour
, sed eorum qui audiunt.
641

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-510

νέρθεν:
νέρθεν
omittit Vit.
642

642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-511

ἄρα:
úga
, circumflexo accentu a sec. manu addito, M.
ou
Lips. Ald. Rob.
642

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-512

σύ μοι:
o
omittunt Ven. B. et Rob.
643

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-513

Γᾶ:
ya
Lips.
643

643. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-514

ἁγεμόνες:
ἀγεμόνες
Μ.
úɣaµóves
G.
iyɛuóves
Vit. Lips. Mosc. Omittunt hanc vocem Ox. Ald.
643

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-515

δαίμονα:
Saíuores
Rob.
644

644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-516

μεγαυχῆ:
uεyavy
Par. A. et, ut videtur, M.
μeyahavz
Vit. Lips. Ven. A. B. Par. B. L. et edd. ante Brunckium.
uɛyahaoz
G. Cantabr. 1. Par. C.
μɛyahάoyŋ
in Par. A. adscriptum esse dicit Brunckius.
644

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-517

ἰόντ᾽:
vt
Par. C. et adscriptum in Par. B.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-518

αἰνέσατ᾽:
αἰνέσατε
δόμων
9ε
Par. C. F.
645

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-519

ἐκ δόμων:
Ven. B.
645

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-520

Περσᾶν:
περσῶν
Lips. Par. C.
περσανῶν
Mosc.
646

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-521

πέμπετε δ᾽:
лéunɛτ
a pr. manu M.
néμлer'
, omisso
d'
, Ven. B. Rob.
647

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-522

οἷον οὔπω:
οἷον ὅπου
Ven. A. Ald.
οἷον ούπερ
G.
648

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-523

αἷα:
ala
Vit. Mosc. Ask. A.
alar
Lips.
649

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-524

ἐκάλυψεν:
κάλυψεν
Ask. A.
649

650. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-525

ὦ φίλος ἀνήρ, φίλος ὄχθος:
ἦ φίλος ἀνὴρ. ή φίλος ὄχθος
M. G. Lips. aliique et Rob.
ἢ φίλος ἀνὴρ ἡ φίλος ὄχθ
Vit.
ή φίλος, ή φίλος ἀνὴρ, ὦ φίλος by Jos tagov
Ald. Turn. Et
oz9os túqov
habent etiam Ox. Par. F. Colb. 1.
ὄχθος τάφος
Ven. A. ut
τάφος
interpretationis caussa in M. adscriptum est. Plerorumque librorum scripturam deleto altero
correxit
Arnaldus. Tumulus in scena conspicitur, editus locus, fortasse aliqua columna ornatus, ante quam deinde apparet umbra Darii. Non est enim veri simile eam ex sacello prodire, sed per
ávaníɛoμa
ex tumulo summo emergere. Si quid discriminis fuit inter
αναπίεσμα
et
κλίμακα Χαρώνιον
, de quibus Pollux IV.132. dicit, fuerunt
zhuaxes Xagúvioi
aperti hiatus et voragines, per quas aditus ad inferos pateret.
650

651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-526

φίλα:
φίλια
Vit. Mosc.
651

652. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-527

ἀναπομπὸς ἀνείης, Ἀϊδωνεύς:
ἀναπομπός πὸς
(sic, non
αποπομπός
) Μ.
ἀναπομπτὸς
Mosc. ex correctione.
ἂν εἴη
M. idque adscriptum in Par. A. C. Colb. 1.
ἀνίη
Vit. Ven. A. Mose. Ox. Par. B. (Brunckio et Bekkero testibus) I. Colb. 1. Ald. Rob. et
et
supra adscripto Par. Β.
ἀνίει
G. Cantabr. 1. 2. Par. A. F. Turn.
ἂν ἴη
, ad
η
supra adscripto
et
, Lips.
ἂν εἴην
Ven. Β.
ἀνείης
restituit Brunckius ex interpretatione
εἶνε ἀναπέμποις
, quae in Par. A. adscripta est. Alterum
ἀϊδωνεύς
habent M. G. (sic, non
di δωνεῦ
, eliam G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. F. L. Omittunt Par. B. (in quo adscriptum
λείπει ἐνταῦθα
) aliique et edd. ante Brunckium.
652

653. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-528

δαΐον οἷον ἄνακτα Δαρεῖον:
δαρεῖον οἷον ἄνακτα δαρειαν. ή
Μ. (in quo tamen
δαρεῖαν
scriptum est) G. Vit. (qui tamen
if
omittit) Lips. Par. Α. Β. ceterique, ut videtur, plerique codd, et edd. ante Brunckium. In Ven. B.
δαρειᾶν
scriptum est. Quod in seholiis codicis Par. B. aliisque pro varia lectione adnotatum est,
olor
, habet Par. C. In M. hoc scholion adscriptum est
τὸν μόνον γενόμενον βασιλέα διὰ τὸ κηδεμονικόν. ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι, ἢ τὴν Δαρείαν ψυχὴν ἀνάπέμψον
. De emendatione desperans Brunckius haec dedit,
Δαρεῖον [οἶον ἄνακτα Δαρειάν.] 7έ
. Schutzius in maioribus editionibus ex coniectura sua
ἄκακον θεῖον ἀνακτα Δαρεῖον, ήξ
, in minore cum Porsono, qui ante
ἄνακτα
obelum apposuit,
Δαρεῖον, οἷον ἄνακτα Δαρεῖον. ἠέ
. Ali alia protulerunt. Probo
olor
et quod
βαρειάν
a Porsono reiectum est. Nam haec forma, in qua non immerito haerent grammatici, etsi minime spernenda est, tamen non potest accusativi simul et vocativi esse. In re admodum dubia non incredibile mihi visum est scripsisse Aeschylum
δάϊον οἶον ἄνακτα Δαρεῖον. λέ
, hunc solum terribilem hostibus fuisse indicantem. Falluntur enim qui
daïov
etiam simpliciter bellicosum significare putant. Sed v. ad v. 658.
653

655. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-529

ἀπώλλυ:
ἀπόλλυ
M. Vit.
655

656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-530

πολεμοφθόροισιν ἄταις:
πολεμοφόροισιν
, omisso
ἄταις
, Vit. Lips. Mosc.
656

657. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-531

ἐκικλήσκετο:
δὲ κικλύσκετο
G. et
η
supra scripto Lips.
δε
, omisso
κικλήσκετο
, Vit.
δ᾽ ἐκικλήσκετο
M. Ven. Α. Β. et cum ceteris ut videtur com dicibus edd. vett.
657

658. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-532

ἐπεὶ στρατὸν εὖ τόν᾽ ὡδώκει: In Par. B. praeterea
ὡδήγει
adscriptum. Ferens Ionicam formam Porsonus ad Aristophanis Av. v. 1290.
ἐπωδώκει
(i. e.
ἐφωδώκει
) scribi voluit. Suspectum
ἐποδώκει
Lobeckio ad Αi. p. 357. ed. sec. qui dicit eo spe clare videri Suidae glossam quae post
Εφ᾽ ᾧ
legatur,
ἐφωδόκει ἐποδήγει δέ
, ubi Kusterus tacite
εφωδήγει
ediderit. Sed ut Kusterus, ita Portus ex ed. Mediolanensi et Favorinus: solae Ald. et Bas.
ἐφωδόγει
: optimus cod. Par.
ἐφωδήγει. ἐποδήγει δέ
, quibus Bruxellensis
μικρόν
addit: omittit hanc glossam cod. Leidensis. In Aeschyli versu scripsi quod aptum esse videbatur,
ἐπεὶ στρατὸν εὐ τόθ᾽ ὡδώκει
, ut supra v. 549. dixit
τίπτε Δαρεῖος μὲν οὕτω τότ᾽ ἀβλαβὴς ἐπῆν τόξαρχος πολιήταις, Σουσίδαις φίλος ἄκτωρ
? Tan. Faber Epist. I. 67. p. 223. scribendum coniecit
εὖ ἐποδόχει
, conferens quae Pollux dicit 1. 98.
ὁ κυβερνήτης ὁ ἐπὶ τῶν οἰάκων καθήμενος, ὁ τῆς νεὼς ἡγεμών, ὁ τῶν ναυτῶν ἄρχων, ὁ ἐπὶ τοῖς οἴαξιν ἑστώς, καὶ κατ᾽ Ἀντιφῶντα ὁ ποδοχῶν, ἢ μᾶλλον κατ' ἐμὲ ὁ ποδηγῶν
. Accedit testimonium grammatici in Bekkeri Anecd. I. p. 297, 5.
ποδοκεῖν, τὸ τῷ ποδὶ κυβερνᾶν. ποὺς γάρ ἐστι τοῦ ἱστοῦ τὸ ἀντίον (ser. τοῦ ἱστίου τὸ σχοινίον) τὸ κάτω πρὸς τῇ νηΐ
. Itaque Fabri illud
εὖ ἐποδόχει
sane magnam verisimilitudinem habet. Quod si verum est, strophicus versus aliter atque ego feci emendandus est.
658

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-533

βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν:
βαλλὴν
utrobique M. G. Lips. Ven. B. Cantabr. 2. Par. L. Rob.
βαλὴν ἀρχαῖος βαλλὴν
Vit.
βαλὴν
utrobique Ald. Turn. Eustathius ad Il. p. 381, 16.
Αἰσχύλος ὀβρίκαλα φησι τοὺς λεοντιδεῖς, καὶ βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν” γλώσσης δὲ τοῦτο· ἐξ οὗ καὶ ὄρος βαληναῖον, ὅ ἐστι βασιλικόν, παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν (12, 3. p. 1157. C.)
Idem ad Od. p. 1954.
λέγει δὲ καὶ Αἰσχύλος εθνικώτερον καὶ οὐ κατὰ Ἀττικοὺς βαλῆνα τὸν βασιλέα ἐν τῷ “βαλήν, ἀρχαῖος βαλήν.” ὅθεν καὶ βαληναῖον ὄρος παρὰ Πλουτάρχῳ ἐν τῷ περὶ ποταμῶν, ἀντὶ τοῦ βασιλικόν.
660

660. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-534

ἴθ᾽, ἴθ᾽, ἕκου:
ίθι ΐκου
Μ.
ἴθι ἴκου
Ald. Rob.
ἴθι ίκου
Turn.
ἴσθι ίκου
Vit.
19' xov
G. Ven. A. Par. B. C. F.
19' eixov
Par. I. Excusari potest hiatus: sed credibilius tamen scripsisse Aeschylum
19, 19', izov
. Ita Seidlerus de vers. dochm. p. 198.
izov
pro
"zov
scripsit Dindorfius.
660

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-535

ἄκρον:
ἄκρων
ante correctionem Lips.
661

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-536

κόρυμβον:
κόρυβον
Vit. Mosc.
661

661. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-537

ὄχθου:
ὄχθον
G.
661

662. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-538

κροκόβαπτον:
κροκόβατον
Lips.
κοκόβαπτον
Vit.
662

663. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-539

τιήρας: Vulgato
τιάρας
, quod habet etiam Lips. sed supra adscripto ad mediam syllabam
7
, non dubitavi praeferre, ut magis poeticum, quia minus usitatum Atticis,
τήρας
, quod habent M. G. Vit. Cantabr. 2. Οx. Ask. A.
663

664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-540

πιφαύσκων:
πιφαύσκων
M. Rob.
πιφύσκων
, supra scripto
a
, Par. C.
πιφάσκων
G. Lips. Ven. A. Mosc. aliique et Ald. Turn.
πισφάκων
Vit.
664

665-666. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-541

βάσκε, πάτερ ἄκακε Δαρειάν, οἶ:
βaske πέρ
G. omisso
ἄκακε
. Ex illa scriptura nominis
árεo
ortum
eo
, quod pro eo habent Vit. Lips. Mosc. Rob.
β. πατὴρ
Turn.
Sageiar of
edd. vett. et M. a sec. manu: a pr. manu
δαρια or
scriptum fuisse videtur.
δαρειὰν οἴ
G. Ven. A.
δαρειὰν οἳ
Lips.
Sagrar of
Vit. Post
of
Cantabr. 1.
al að að að
addit. Unus scholiastarum hanc explicationem addidit,
ßdoze zaì nogɛvIŋti, ☎ 1α-qɛɛ déoлora
. Hinc Siebelis in diatriba de Persis p. 123. coniecturam fecit quae aliorum commentis praestat: scripsisse enim putavit Aeschylum
Auger ura
. Sed scholiastes
d'éσлотα
dixisse videtur, quo honorificam patris appellationem aliquo modo exprimeret. Neque librorum lectionem mutare ausim, praesertim quum in scholio ad v. 653. dictum sit
ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι
. Et agnovit
Δαρειάν
Lobeckius Paralip. p. 190. Puto autem hanc formam ex iis esse nominibus, quae
vлozogioτizà
vocantur, et quidem ex genere amplificativo. V. quae de
nv
et
av
formis leguntur in Etym. M. p. 586, 39. 599, 14. 825, 11. et Apollonii excerpta post Maittarium de dial. ed. Sturz. p. 571. de quo loco egit Bastius ad Greg. Cor. p. 904. Blomfieldius Aeschylum scripsisse putat
aqɛî', lavoî
, permotus ludicris versibus Aristophanis Ran. 1027. (1039) seq. qui versus ita fere scribendi videntur, ἐχάρην γοῦν, ἡνία ἐπήισαν Δαρείου τοῦ τεθνεῶτος, ὁ χορὸς δ᾽ εὐθὺς τὰ χεῖρ᾽ ὧδὶ ξυγκρούσας εἶπεν αυοῖ, quum intelligebant prodire mortuum Darium. V. de his versibus Naekium Opusc. I. p. 193. seqq. Ceterum Aeschyli versus
Báoze náteg azazɛ, Jaguar
ex Cretico in paeonem primum soluto et dochmio constat.

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-542

τε:
Tε
omittunt Lips. Ven. B.
667

667. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-543

τ᾽:
9
G. Cantabr. 1. 2.
667

668. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-544

δεσπότου: Scholiastam eum, qui ad
δεσπότου
adscripsit
του Ξέρξου
, secutus Blomfieldius
ἄχη δεσπότου
coniunxit. At sic ineptissime poeta id nomen post
déoлora
posuisset. Nihil aliud haec ad orientis populorum ingenium conformata formula,
déorota deonótov
, quam auget rem, o qui maxime et verissime dominus es. Sic mox v. 682.
ở nơτà miOTV
. Similiter
zazd zazor
, a Suida e Diocle allatum, dixit Sophocles Oed. Col. v. 1238. G. Dindorfius in Stephani Thes. in v.
durdoτng
scribendum suspicatur
δέσποτα δεσποτῶν
.
668

669. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-545

Στυγία γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται: Verba
τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται· νεολαία γὰρ ἤδη
omittit Lips.
στύγια γὰρ
Μ.
στυρία γὰρ
Rob.
σὺ γὰρ
Ask. A.
τίς ἐπ' ἀχλὺς
Μ.
τίς ἐπαχλὺς
G. Vit. Cantabr. 1. 2. Ask. A.
τὶς ἔστ᾽ ἀχλὺς
Mosc.
ἐπαχλὺς τὶς
Ven. A. Ald.
ἐταχλὺς τὶς
Rob.
ἐπ' ἀχλύς τις
Turn.
ahús Tis
Par. C. et ut videtur Ven. B.
669

670. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-546

νεολαία:
νεολαία
ad
au
supra a sec. manu
e
adscripto M.
νεολέα
G. Vit. Cantabr. 1.
vɛohaïs
Mosc.
670

671. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-547

κατὰ γᾶς ὄλωλεν:
xaτà não'
M. Lips. et ceteri plerique libri atque edd. vett.
καταπᾶσ'
Vit. Deinde
όλωλεν
M. Par. L. Colb. 1.
λωλε
Lips.
λολε
Mosc.
ἀπόλωλε
Ven. A. Ald. Rob. Turn. et supra adscripto
όλωλε
Par. Β.
όλωλε
Vit. et ceteri plerique. Inusitato verbo
zaróλwλɛ
, quo recentissimi scriptores usi sunt (Aeschylus enim, credo,
dià não' b¿whɛ
dixisset), pulcre medetur cod. G. in quo scriptum est
κατὰ γῆς ὄλωλε
, supra autem
κατὰ лãσ
adscriptum. Idem
zarà ris
Blomfieldio teste Cantabr. 2. ex quo Butlerus
κατὰ γῆν
affert. Unde scripsi
κατὰ γῆς ὄλωλεν
. Ita etiam Blomfieldius. Sic Euripides Or. v. 674.
τὸν κατὰ χθονός θανόντα
. Ad hoc etiam aptius
ἤδη
.
671

672-673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-548

βάσκε πάτερ ἄκακε, Δαρειάν. οἶ:
βάσκεπες
Vit.
βάσκε περῶν
Lips. Mosc. Rob.
βάσκε πατὴρ
Ald. Turn.
δαρειὰν οἶ
M. Ald. Turn.
δαρειὰν δὲ
G.
δα- ρείων οἳ
Vit.
δαρεῖς οἱ
Mosc.
δαρεῖε οι
Rob.
δαρειὰν
omisso
of
Lips.
pro of
Ven. B.

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-549

αἰαῖ, αἰαῖ,:
ai
quater M. G.
a
quater Vit. Turn.
a
ter Ox. Ald. Rob.
a
quinquies Lips.
674

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-550

τί τῇδε, δυνάστα, δυνάστα:
τί τάδε
libri omnes. Deinde
δυνατα δυνατα
M. cui
ἀντὶ τοῦ δυνάστα
adscriptum est.
δυνατα δυνάστα
Vit.
δυνάστα
semel tantum Par. A.
Svrάota dvrúota
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. A. B. Par. B. C. F. Colb. 1. Ask. A. Ald. Rob. Turn. Dindorfius in Stephani Thes. in ν.
δυνάστης
scribendum putat
δυνάστα δυναστῶν
.
676

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-551

περὶ τὰ σὰ διδύμα:
περὶ τὰ σὰ
Lips.
περὶ τὰ σὰ
Ald.
περὶ ταῖ σαῖ
, a sec. manu ad utrumque
a
supra adscripto, M.
пεоì τ σ
G. Vit. (sic Vit.) et cum ceteris ut videtur codicibus Turn.
Ta ou
omittit Rob. Deinde
di-Svua
libri: sed in Par. B. adscriptum
yo. didóμa
.
677

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-552

δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία:
diaróer
sic M.
Stúyos
Vit. Ven. B. Mosc. Colb.1.
diáryov
Rob.
διάγοι ἐν
Par. I.
διάνοιεν
Ald. Turn.
διάγοιεν
G. Lips. et ceteri. Post hanc vocem
άuάoria
habent M. Rob. Turn. sed accentus in M. a sec. manu additus est, quae eadem
d'
ante
auάoria
inseruit.
d'aµáo-Tia
Par. B. F. Colb. 1.
d'úquáqtia
Vit.
d'auaoría
Par. I. Ald.
d'ἁμάρτα
Par. C.
δαμάρτα
Bekkero teste Par. L.
δαμαρτία
G. Ven. B. quod scholiastes per synaeresin ex
diauaoría
fieri dicit. Aliud scholion etiam
άuaotμata
scribi tradit.
678

679. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-553

πᾶσα γᾷ τᾷδ᾽: Non deest
лúog
in M. ut ait Butlerus, sed habet
nάomi yãi Tuide
, ita tamen ut in
nάou
accentus acutus a sec. manu ex circumflexo factus sit eademque manus
rãide
hoc accentu notaverit, quum a pr. manu
tuídɛ
scriptum fuisset: est autem in tribus
a
inter
a
et aliquid liturae.
πάσα γῇ σῇ τῇδε
Turn.
πᾶσα γᾶ
G. Lips. Ald. Rob. lidem libri cum Vit et reliquis ut videtur codicibus cunctis additum a Turnebo
ou
omittunt. Porro
Túde
Vit. Par. C. I. L. Colb. 1.
тwdɛ
Lips.
Tad
Par. B. et fortasse Ven. A. B.
tadɛ
reliqui et edd. ante Brunckium.
679

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-554

ἐξέφθινται:
¿¿éqvví' ui
, ad
v
a sec. manu
o
(nisi potius
9
est) supra adscripto M.
qur' ai
Vit. Lips.
¿éai
ceteri.
680

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

633-639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-93

1
2
Anrufung des Da- reios. Zweifelnde Frage ob er sie auch höre. Der erste Vers chori- ambisch, der zweite trochäisch (mit Anakrusis); darauf nach zwei Gly- koneen ein trochäischer Vers (mit Anakrusis) und ein Pherekrateus. - Fünf Epitheta von βάγματα (lau- tes Klagelied). Oder soll (muſs) ich über die Maſsen laut rufen, damit er drunten mich hört?

640-646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-94

3
4
Bitte an die Götter der Unterwelt ihn heraufzulassen. ἰόντ᾽ αἰνέσατε nach Analogie von Kr. 56, 6. A. 1. u. 2. - Virum qualem (cuius similem) numquam Persis terra texit. τὸν οἷον.. ἐκάλυψεν wie οἱ οἷοίπερ ὑμεῖς ἄν- δρες, Kr. I 50, 8. A. 16.

647-651. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-95

5
6
Begründung der Bitte und Erneuerung derselben. Der erste Vers choriambisch-logaö- disch, der zweite ionisch, der dritte logaödisch. – ὄχθος 658. vgl. Cho. 4: τύμβου δ᾽ ἐπ᾿ ὄχθῳ τῷδε. – ἀνάκτορα wie Cho. 357 σεμνότιμος ἀνάκτωρ. Δαριαῖον 554.

652-656. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-96

7
8
Nähere Begründung des vorhergehenden Lobes des Da- reios; vgl. 555. - οὔτε – δέ, Kr. 69, 16. A. 6. Vielleicht aber hat es ursprünglich οὐδὲ geheiſsen. ἄταις, aber der Skythenfeldzug und θεο- Marathon? vgl. oben S. 33. μήστωρ vgl. Hom. Η 366: θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος. Die episch- ionische Form ἔσκε bei Asch, nur hier, bei Soph. u. Eur. nie. δούχει, ἐκυβέρνα. πο-

657-664. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-97

9
10
Speziellere Auffor- derung zu erscheinen, jetzt an Da- reios selbst gerichtet. Rascher Wech- sel der Rhythmen, entsprechend der Erregung des Chors. βαλήν, hebräisch בַּעֲלֵנוּ unser Herr; vgl. אֲדוֹנִי ," Άδωνις, mein Herr. Im Munde der Semiten trat das Wort den Hellenen meist in der Suffixform entgegen, und diese wurde daher von ihnen für die eigentliche Na- mensform gehalten. Sext. Emp. p. 672, 26 Bk.: οἱ παρὰ τῷ Σοφοκλεί ποιμένες ῾ἰὼ βαλλήν᾽ λέγοντες ἰὼ βασιλεῦ λέγουσι φρυγιστί. Hesych. Ιρ. 685: βαλλήν· βασιλεύς, φρυγιστί. So das phrygische βαληναῖον ὄρος bei Pseud.-Plut. fluv. 12, 3 s. v. a. βασιλικόν und das phryg. Königs- fest βαληναῖος ἑορτή. – Ζυ ἀρχαῖος vergleicht Westphal Aelian. v. h. XIII 3 in.: Ξέρξης .. τοῦ Βήλου τοῦ ἀρχαίου διασκάψας τὸ μνῆμα (vgl. Strab. XVI p. 738), und be- zieht es auf den stehenden Beinamen ἴθι steht wie eine Interjektion (sla), daher ist - בֵּל אֵיתָן des Baal Ἐπῳδός. der Hiatus statthaft. Ebenso bei ἄνα Soph. Αi. 193. Vorausankün- digung des (königlichen) Kostüms, in welchem Dareios erscheint. Fuſs- bekleidung: εὔμαρις (Eur. Or. 1370), kothurnartig und safranfarbig (vgl. luteus soccus, Catull 59,8; puniceus cothurnus, Vergil. ecl. 7, 31); Kopf- bedeckung die tiara recta (Sen. benef. VI 31, 12: ut curru vectus intraret rectam capite tiaram ge- rens, id solis datum regibus etc.), kronenartig (steif und oben gezackt, nach Abbildungen, s. Caylus Re- cueil d'ant. II p. 124). – φάλαρον, apex. In der Ilias immer βάσκ ἴθι. – πιφαύσκων, Schol. φαίνων, leuchten lassend. Herod. III 89: διὰ ταύτην τὴν ἐπίταξιν τοῦ φόρου καὶ παραπλήσια ταύτῃ ἄλλα λέγουσι Πέρσαι ὡς Δαρείος μὲν ἦν κάπηλος, Καμβύσης δὲ δεσπότης, Κύρος δὲ πατήρ, letzterer ὅτι ἤπιόςτε ( ἦν) καὶ ἀγαθά σφι πάντα ἐμηχανήσατο.

665-672. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-98

11
12
Zweck, für welchen Dareios erscheinen solle. - Schwere u. unerhörte ἄχη vernehmen, vgl. 693. Dindorf δέσποτα δεσποτᾶν; s. Anhang. ἐπ᾿ ἀχλὺς πεπόταται (Eum. 378 f.) und κατὰ πᾶσ᾽ ὄλωλε 102. 917. – νεολαία, Suppl. 686. κατόλωλε, absichtlich starker Aus- druck (vgl. 251. 345. 716. 729). Das Kompositum wurde von spå- teren Schriftstellern aufgefrischt.

673-680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-99

13
14
πολύκλαυτε, vgl. Soph. Αi. 695 ὦ Πὰν Πὰν ἁλί- πλαγκτε φάνηθι, Theokr. 17, 660 ὄλβιε κῶρε γένοιο, Aen. II 283: quibus, Hector, ab oris exspectate venis? Kr. II 45, 2. A. 4. Über das Nachfolgende s. Anhang. Un- zweifelhaft ist nur, daſs an die Vernichtung des Landheers ( Αν- τιστρ. γ΄) hier nun auch die der Flotte angereiht wird; daſs der volltönende A-Laut am Schlusse mit Absichtlichkeit gehäuft ist (vgl. 539 f.); dafs τρίσκαλμοι (376) νᾶες = τριήρεις, und νᾶες ἄναες ein Ausdruck ist wie ἄχαρις χάρις (Prom. 545 u. a.), νόμος ἄνομος (Ag. 1142), ἄπολις πόλις (Eum. 547), παῖδες ἄπαιδες (Eum. 1033). Infolge des Opfers der Atossa und der Anrufung des Chores er- scheint das εἴδωλον Δαρείου aus der Unterwelt herauf an seinem Grabe. Vgl. S. 36. Erst jetzt wird Dareios sichtbar, wie das Schweigen des Chors im Vorhergehenden und dessen nunmehriges Verhalten be- weist. Er wendet sich zuerst an den vor ihm stehenden Chor (Atossa steht auf der Seite).