Aeschylus Persians 664

Ettore Romagnoli (Translator)

Odi i novelli spasimi,
odi il recente duolo:
móstrat, o Re dei Re!
D'una stigia caligine
760
su noi si addensa il volo:
tutti caddero spenti
i giovani fiorenti:
o innocuo padre, o Dario, accorri! Ahimè!

Persians. Aeschylus. Ettore Romagnoli (Translator). Bologna. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) (Italian) (Eschilo, I Persiani: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (7)
Πέρσαι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 681-693 focus
Πέρσαι Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 681-693 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 664 focus
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. Gottfried Hermann, 1852.) — 664 focus
οἶ,
ὅπως καινά τε κλύῃς νέα τ᾽ ἄχη·
δέσποτα δεσπότου, φάνηθι.
Στυγία γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται·
νεολαία γὰρ ἤδη
670
κατὰ γᾶς ὄλωλεν.
βάσκε πάτερ ἄκακε, Δαρειάν.
οἶ.
ΠΕΡΣΑΙ (OCR draft) Experimental (ΠΕΡΣΑΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 664 focus
Ὅπως καινά τε κλύῃς νέα τ' ἄχη·
Ant. 3.
δέσποτα δεσπότου φάνηθι.
Στυγία γάρ τις ἐπ' ἀχλὺς πεπόταται·
νεολαία γὰρ ἤδη
665
κατὰ πᾶσ' ὄλωλεν·
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἴ.
Πέρσαι (OCR draft) Experimental (Πέρσαι. N. Wecklein, 1885.) — 664 focus
ὅπως καινά τε κλύῃς
νέα τ᾽ ἄχη
δέσποτα δεσπότου,
670
φάνηθι. Στυγία γάρ
τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται·
νεολαία γὰρ ἤδη
κατὰ πᾶσ᾽ ὄλωλεν.
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν, οἴ.
675
Aeschyli Persae (OCR draft) Experimental (Aeschyli Persae. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 664 focus
οἰ. –
†ὅπως καινά τε κλύηις νέα τ᾽ ἄχη,
δέσποτα δεσπότου φάνηθι. Στυγία
γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται· νεολαί-
α γὰρ ἤδη κατὰ πᾶσ᾽ ὄλωλεν.
665
βάσκε πάτερ ἄκακε Δαριάν,
οἰ. =
Translations (7)
Persians Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 681-690 focus
The Persians. (OCR draft) Experimental (The Persians.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 664 focus
Show thyself, sovereign lord 5 , that thou mayest hear the sorrows of our sovereign, strange in their nature, and new. For some Stygian gloom is hovering over us; for all 6 our youth have already sunk in ruin. Come forth, O Darius, author of no ill: Hoa!
LES PERSES (OCR draft) Experimental (LES PERSES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 664 focus
la sandale teinte de safran qui enferme ton pied ; fais luire à nos yeux le bouton de la tiare royale 1 ; viens, père bienfaisant, Darios ! — Ah ! ah !

Viens apprendre de nouvelles, d'inouïes douleurs. Maître de mon maître 2 , apparais. Sur nous
The Persians (OCR draft) Experimental (The Persians. Robert Potter, 1779.) — 664 focus
Great and good, Darius, riſe:
Lord of Perſia's lord, appear:
800
Thus invok'd with thrilling cries
Come, our tale of ſorrow hear!
Woe her Stygian pennons ſpreads,
Brooding darkneſs o'er our heads;
For ſtre tcb'd along the dreary ſhore
805
The flow'r of Aſia lies diſtain'd with gore.
THE PERSIANS.
Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persae: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 664 focus
Vt noua audias, recentia mala.
Domine domini appare.
Odiofe enim tenebre uolant,
620
English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Persians — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 664 focus
List to the strange new sorrows of thy line,
680
Sire of a woeful son!
A mist of fate and hell is round us now,
And all the city's flower to death is done!
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 664 focus
Vernimm neues Leid, des Volk's herbes Loos!
König des Königs, auf, erscheine!
Ein Gewölk, stygischer Nacht Grauen, umschwebt uns:
In den Staub sank, im Grab modert des Landes Blüte. 1
645
Vater Dareios, o komm, gütiger Fürst!

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

672-673. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-548

βάσκε πάτερ ἄκακε, Δαρειάν. οἶ:
βάσκεπες
Vit.
βάσκε περῶν
Lips. Mosc. Rob.
βάσκε πατὴρ
Ald. Turn.
δαρειὰν οἶ
M. Ald. Turn.
δαρειὰν δὲ
G.
δα- ρείων οἳ
Vit.
δαρεῖς οἱ
Mosc.
δαρεῖε οι
Rob.
δαρειὰν
omisso
of
Lips.
pro of
Ven. B.

674. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-549

αἰαῖ, αἰαῖ,:
ai
quater M. G.
a
quater Vit. Turn.
a
ter Ox. Ald. Rob.
a
quinquies Lips.
674

676. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-550

τί τῇδε, δυνάστα, δυνάστα:
τί τάδε
libri omnes. Deinde
δυνατα δυνατα
M. cui
ἀντὶ τοῦ δυνάστα
adscriptum est.
δυνατα δυνάστα
Vit.
δυνάστα
semel tantum Par. A.
Svrάota dvrúota
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Ven. A. B. Par. B. C. F. Colb. 1. Ask. A. Ald. Rob. Turn. Dindorfius in Stephani Thes. in ν.
δυνάστης
scribendum putat
δυνάστα δυναστῶν
.
676

677. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-551

περὶ τὰ σὰ διδύμα:
περὶ τὰ σὰ
Lips.
περὶ τὰ σὰ
Ald.
περὶ ταῖ σαῖ
, a sec. manu ad utrumque
a
supra adscripto, M.
пεоì τ σ
G. Vit. (sic Vit.) et cum ceteris ut videtur codicibus Turn.
Ta ou
omittit Rob. Deinde
di-Svua
libri: sed in Par. B. adscriptum
yo. didóμa
.
677

678. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-552

δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία:
diaróer
sic M.
Stúyos
Vit. Ven. B. Mosc. Colb.1.
diáryov
Rob.
διάγοι ἐν
Par. I.
διάνοιεν
Ald. Turn.
διάγοιεν
G. Lips. et ceteri. Post hanc vocem
άuάoria
habent M. Rob. Turn. sed accentus in M. a sec. manu additus est, quae eadem
d'
ante
auάoria
inseruit.
d'aµáo-Tia
Par. B. F. Colb. 1.
d'úquáqtia
Vit.
d'auaoría
Par. I. Ald.
d'ἁμάρτα
Par. C.
δαμάρτα
Bekkero teste Par. L.
δαμαρτία
G. Ven. B. quod scholiastes per synaeresin ex
diauaoría
fieri dicit. Aliud scholion etiam
άuaotμata
scribi tradit.
678

679. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-553

πᾶσα γᾷ τᾷδ᾽: Non deest
лúog
in M. ut ait Butlerus, sed habet
nάomi yãi Tuide
, ita tamen ut in
nάou
accentus acutus a sec. manu ex circumflexo factus sit eademque manus
rãide
hoc accentu notaverit, quum a pr. manu
tuídɛ
scriptum fuisset: est autem in tribus
a
inter
a
et aliquid liturae.
πάσα γῇ σῇ τῇδε
Turn.
πᾶσα γᾶ
G. Lips. Ald. Rob. lidem libri cum Vit et reliquis ut videtur codicibus cunctis additum a Turnebo
ou
omittunt. Porro
Túde
Vit. Par. C. I. L. Colb. 1.
тwdɛ
Lips.
Tad
Par. B. et fortasse Ven. A. B.
tadɛ
reliqui et edd. ante Brunckium.
679

680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-554

ἐξέφθινται:
¿¿éqvví' ui
, ad
v
a sec. manu
o
(nisi potius
9
est) supra adscripto M.
qur' ai
Vit. Lips.
¿éai
ceteri.
680

681. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-555

νᾶες, ἄναες νᾶες:
rães araç araes
M. G.Vit. Ven. A. Ald. Turn. Sic etiam Bekkero teste Par. B. I. nisi quod I.
vñes
pro
vãɛç
, uterque autem post haec verba additum habet
ποι τριήρεις
. Sed
vᾶες ἄναες νᾶες
Lips. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. Colb. 1. Rob. quae scriptura pro varia lectione adscripta est in G. et Par. B. In Lips. ad primum
vues
supra adscriptum est.
rães, vaes rães
recte recepit Brunckius. Finitur carmen dochmio. Male Porsonus in fine huius carminis lacunae signa addidit. Schützii aliorumque coniecturas praeterire licebit. Equidem, si quicquam, illud puto certissimum esse, totam hanc epodum una verborum complexione contineri. Nam si ultima,
πάσα γα ταδ᾽ ἐξέφθιθ' αἱ τρίσκαλμοι νάες, ἄναες νες
, π reliquis separantur, sententia illa nimis frigida est, quam quae apte carmen finiat. Itaque lenissima mutatione haec restitui,
ὦ πολύκλαυτε φίλοισι θανών, τί τάδε, δυνάστα, δυνάστα, περὶ τὰ σὰ διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτία πάσα γῇ τῇδ ἐξέφθινται τρίσκαλμοι νᾶες, ἄναες νέες;
o qui multum deflendus amicis obisti, cur hoc, rex, rex, circa tuas opes duplici per insaniam irrito successu universae huic terrae perierunt triremes naves, nenaves naves? Et
διδύμα δι᾽ ἄνοιαν ἁμαρτίᾳ
atque
égivra
etiam Blomfieldius invenit, in reliquis falsus.
681

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-556

πιστῶν:
ὦ πολλὰ
Rob.
682

682. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-557

ἥβης:
ixeo
Lips.
682

683. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-558

γεραιοί:
reparoi
, ad primam syllabam supra scripto, Lips.
nowol
Ven. A. Cantabr. 2. Ald.
yngɑhéor
adscriptum in Par. B.
683

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-559

στένει:
στένειν
Vit.
684

684. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-560

χαράσσεται:
ταράσσεται
Par. L.
χαράσσει
Ven. Β. Interpretationes in scholiis duae prostant, una, qua rupta tellus, ut Darius ab inferis exire posset, intelligitur, quae et ab usu verbi abhorret et ad sensum absurda est, altera, qua lamentis lacerari regio significatur. Schützii interpretationem, gemit, pulsatur, ac tantum non scinditur solum, ex eo ductam quod, qui manes evocarent, solum manibus pulsare solebant, nemo elegantem esse sibi persuadebit. Nihil hic aliud quam civium gemitus, pectora manibus pulsantium, intelligi videtur. Sed non satis tamen aple
πέδον
cum
χαράσσεται
coniungitur, verbo quod de solo dictum non metaphoricum, sed proprium est, nisi tota oratio ostendit, metaphorice accipiendum esse illud verbum. Itaque quod comparavi Opusc. VII. p. 360. seq.
στένουσι πύργοι, στένει πέδον φίλανδρον
(Sept. ad Th. 876.), tamen aliter dictum est. Quare vereor, ne aut alius versus hic exciderit, aut hic versus alio loco ab Aeschylo scriptus fuerit. V. ad v. 694.
684

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-561

λεύσσων:
Levour
G. Ven. A. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob.
685

685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-562

τάφου πέλας:
τάφου πέ-λas
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. Colb. 1.
πέλας τάφου
Lips. Ven. A. edd. ante Brunckium.
685

686. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-563

πρευμενὴς:
лgevμεris
M. G. Lips. Cantabr. 2. Rob. Idem pro varia lectione in Par. A. B.
пgevµereis
Vit. aliique et Ald. Turn.
686

688. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-564

ὀρθιάζοντες:
ὀρθιάζοντες
Rob.
ὀρθρίζοντες
Ven. Β.
ροθιάζοντες
Μ. (sed M. omisso spiritu) G. Vit. Lips. (sed in Lips. primae tres litterae in litura) Ven. A. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. C. Ald. Turn.
688

689. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-565

καλεῖσθέ:
καλεῖσθαι
Μ.
καλεῖτε
Turn. Sed
καλεῖσθε
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Mosc. Ox. Ald. Rob. et scholiastes Hesiodi, qui ad Theog. v. 772. hunc versum et duos sequentes affert.
689

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-566

χοὶ:
9' of
Par. L.
690

690. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-567

κατὰ χθονὸς:
καταχθόνιοι
Ven. A. Ald.
690

692. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-568

ἐνδυναστεύσας:
ἐνδυναστεύσας
, politus loco primario.
ὡς δυναστεύσας
. γρ.
ἐνδυναστεύσας
Faehsius ex Par. B.
692

693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-569

τάχυνε δ':
9ov
ad
zo
pro varia lectione adscriptum in Par. B.
Túzuve d'
Kuhnius ad Poll. VII. 24. et hinc Blomfieldius. Habet hoc a pr. manu M. sed
&
litterae a sec. manu
a
supra adscriptum.
távv
, omisso
d'
, Cantabr. 1.
rázuva &
ceteri. Ex Par. B. Faehsius haec affert,
“τάχυνε ἤγουν ταχέως λέγε, ὡς μὴ μεμφθῶ ἕνεκα τοῦ χρόνου. ac si imperativum legisset, sed in contextu est 'Tazýva."
Elisi augmenti signum Brunckius posuerat.
693

694. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-570

τί δ᾽ ἐστὶ:
τί čoti
M. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. Rob. et
d'
a sec. manu supra addito Vit.
Tí d'orì
G. Lips. Turn.
694

694. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-571

Πέρσαις:
πέρσαι
Ven. Β. Bene hic collocabitur v. 684. si sic scribimus, τί δή, τί Πέρσαις νεοχμὸν ἐμβριθὲς κακὸν στένει, κέκοπται, καὶ χαράσσεται πέδον;
694

695. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-572

σέβομαι:
σεßoμε
, sed a pr. manu
au
supra scripto, M.
695

696. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-573

ἀντία:
avtíov
Mosc. et pauci alii.
696

697. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-574

περὶ:
neqiaoßeł
Ald.
Tɛgì
omittunt Par. C. Turn.
697

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-575

ἦλθον:
ἥκω
pro
ἦλθον
G. et pauci alii. γρ.
ἥκω
supra adscriptum in Lips.
698

698. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-576

πεπεισμένος:
πεπεισμένος
a sec. manu additum in M.
πεπεισμάνος
Rob.
πεπεισμένοι
Mosc.
698

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-577

μακιστῆρα:
μаxioτoа
M. Vit. (sic Vit.) Ask. A. Par. L. Sed in M.
µ
a sec. manu ex
x
factum. '
úzeτñoa
(sic) G. Ceteri
pazɛστñoα
. In ambiguo relinquit scripturam Lobeckius Paral. p. 451. Analogiae convenientius videri potest
e
, quum habeamus
μακεδνός
,
μακεσίκρανος
. Sed
i
tuetur litterarum ordo apud Hesychium, qui haec habet
μακιστής, βέλος. τάσ-oetai dè zaì ènì tov μɛyákov
. Quod in Suppl. v. 449. legebatur
ua-Zoτñoa
, mutandum erat.
699

699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-578

λέγων:
Léyor
omittit G. et pauci alii.
699

701-702. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-579

δίεμαι μὲν χαρίσασθαι, δίεμαι δ᾽ ἀντία φάσθαι:
deíoua
in utroque versu M. Vit. Ven. A. Par. A. B. Ald. Rob. Turn. Pauwii commentum
déoμa
Brunckius, Schützius, Porsonus receperunt.
Sioua
G. Lips. Ven. B. Ne hoc quidem probari potest: nam hoc verbum ubique activam significationem habet. Non satis accurate disputatum est in Parisiensi editione Stephani in v.
Siw
. Duo verba sunt, unum
dío
, fugio, metuo, ex quo
díouai
, fugo, persequor. Ex hoc
δίον, δίε, δίηται, δίωνται, ἀποδίωμαι
apud Homerum et
διόμενοι, Sióμεvai
apud Aeschylum Suppl. 787. Eum. 352. 377. Alterum verbum est
diru, díɛua
, significatu cum forma consentiente. V. Etym. M. p. 273, 14. 280, 38. schol. ad II. XII. 276. XVIII. 584. XXIII. 475. Ex eo est
évdícoɑv
II. XVIII. 584. et
dintai
coniunctivus apud Apollonium Rhodium H. 330. Perperam coniunctivus in Etym. M. p. 280.
διῶμαι, διῶνται
, ut a
διόω
vel
διέω
, scriptus est. Hic coniunctivus verborum et
díɛuai
et
dioµai
eandem formam habet, aeque ut infinitivus
Siroda
, qui semel tantum apud Homerum ad
diɛua
referendus est, Ι. ΧΙΙ. 304.
οὐ ῥά τ' ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι
, quod male Eustathius p. 906, 10.
Soy9va
, scholiastes
druzwoev
interpretantur. Apud Nicandrum Ther. 755.
dievrai
est fugiunt, apud Oppianum Cyn. 1. 425.
Síorra
(hoc enim verum) persequuntur. Stephanus quum Suidam
diɛucu
a
díru
memorare ait, confudit hunc cum Etymologico. Nihil Suidas nisi
δίεται, διέρχεται
. Apud Aeschylum aperte scribendum erat
δίεμαι
, et potest
δείομαι
ortum ex eo esse quod ad
δίομαι
supra scriptum erat
ɛ
, ut id pro
o
ponendum esse indicaretur.
qão da
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Correxit accentum Porsonus.

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-580

προλέγων:
λsas
, quod libri habent, ferri nequit, quum aut praesens requiratur aut futurum, et simul anapaestus. Itaque
оλéуш
scripsi.
703

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-581

δύςλεκτα:
δυσλεκτρα
Ven. Β.
δύσκολα
Lips.
703

703. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-582

φίλοισιν:
qihoot
Cantabr. 1. Ald. Rob.
703

704. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-583

παλαιὸν:
паhair
Cantabr. 1. et circumflexo a sec. manu ex acuto facto Vit.
παλαιῶν σοι φρενῶν ἀνθίσταμαι
G. cum hoc scholio,
παλαιῶν φρενῶν, τῶν πάλαι προςόντων σοι ὑπὲρ τῆς ἐμῆς αἰδοῦς λο-your
. M. Lips. Ald. Rob. Turn.
nakaóv σo
. Correxit, ut metrum indicabat, accentum Porsonus.
704

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-584

γύναι:
road
Ven. A. Ox. Ald. Rob.
náλa
teste Blomfieldio Cantabr. 1.
705

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-585

ξύννομ᾽:
ξύνομ'
G. Cantabr. 1. Ald.
ξύννομε
Vit. Lips.
705

705. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-586

εὐγενὲς:
εὐγενὴς
G.
705

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-587

κλαυμάτων:
κλαυσμάτων
Vit. Colb. 1.
706

706. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-588

σαφές:
aq és
a pr. manu M. quod sec. manus in
σαφές
mutavit. In Par. C. hic versus post sequentem positus est.
706

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-589

ἀνθρώπεια:
ἀνεῖσα
pro
ανθρώπεια
G.
707

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-590

ἄν τοι:
δ᾽ ἄν τι
Ask. A.
γὰρ δ᾽
Par. L.
707

707. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-591

ἂν τύχοι:
av tuzo
Ven. A. Mosc. Ox. Colb. 1. et a pr. manu M. a sec. accentus particulae deletus est.
ἀντύχοι
Ald.
ἂν τύχη
Vit.
ἐντύχοι
Rob. Turn.
vtúyn
Ask. A.
707

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-592

γίγνεται:
γίνεται
libri.
γίγνεται
Porsonus.
709

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-593

θνητοῖς:
γνητοῖς
Ald.
709

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-594

βίοτος ἢν ταθῇ:
βίο-Tos y tu (vel ta97)
M. Vit. Lips. Par. A. K. L. aliique.
Biotos (non βίοτον) ἐνταθῆ
G.
βίοτα ἢν ταθῇ
Colb. 1.
βίος ἢν παθῆ
Αld.
βίος Ta Par. B. C. Rob.
ex quo Turnebus
Bios Ta9
fecit.
709

709. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-595

πρόσω:
πρώσω
Vit.
πρόσθεν
Colb. 1.
709

710. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-596

εὐτυχεῖ πότμῳ:
εvτv пóτuor
M. Vit. Ven. A. Mosc. Ox. Ald. sed in M. in litura.
εὐτυχῆ πότμω
Lips.
710

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-597

ὅς τ᾽:
wowor'
M.
os os
Ven. A. Par. K. Colb. 1. Turn. idemque supra scriptum in Par. B.
os ws
G. Vit. Lips. Par. B. Ald.
o wç
Rob. Recte Brunckius ex Par. A. recepit
oss
. Idem in Cantabr. 2. inveniri Blomfieldius ait.
711

711. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-598

ἔλευσσες:
εvooɛs
, quod Stanleius Scaligero debebat, praebent M. G. (sic G.) Lips. Ven. B.
hɛvois
Par. C. K. et
&
ad supra scripto Colb. 1.
evσes
Vit. Cantabr. 1. 2.
evous
Ald. Rob. Turn.
711

713. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-599

βάθος:
βάρος
G. sed addita glossa,
βάθος, ἀντὶ τοῦ πέλαγος
.
713

714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-600

ἀκούσει:
ἀκούσῃ
libri.
714

714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-601

λόγῳ:
λóy
Ven. A. Ox. Par. C. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.
zoóro
M. G. Vit. Lips. Par. B. Rob. V. ad Prom. v. 878.
714

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-602

τὰ Περσῶν πράγμαθ':
τὰ τῶν περσῶν
Ven. A. Ald. Rob.
715

715. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-603

ὡς εἰπεῖν ἔπος:
ὡς ἔπος εἰπεῖν
Μ. Vit. Lips. Ven. A. Par. C. Ald. Rob. Verum ordinem habent G. aliique et Turn.
715

716. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-604

πόλει:
πόλεως
Μosc. et
et
supra adscripto Lips.
716

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-605

οὐδαμῶς:
οὐκ
pro
οὐδαμῶς
Rob.
717

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-606

Ἀθήνας:
ἀθήνας
M. G. Vit. Lips. Ven. Β. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. Par. A. B. K. Ask. A. Turn.
ἀθήναις
Ald. Rob.
717

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-607

κατέφθαρται:
κατέφθαρται
Μ. G. Vit. Lips. Ven. Α. Β. Mosc. aliique et Rob.
κατέφθαρτο
Cantabr. 1.
κατέφθιτο
Par. K. et, ut videtur, Colb. 1.
διέφθαρται
Αld. Rob.
717

717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-608

στρατός:
στρατός
omittunt Lips. Mosc.
717

719. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-609

ἠπείρου:
πᾶσαν γῆς ἠπείρου
, prioribus quidem verbis supra versum scriptis, Vit.
719

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-610

ἢ ναύτης δὲ:
ἢ ναύτης γε
G.
δ᾽ ἢ ναύτης
Cantabr. 2. Veram lectionem
ἢ ναύτης δὲ
etiam Vit. habet.
720

720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-611

ἐμώρανεν:
ἐμώρανεν
M. Vict. Omittunt
>
finale G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.
τήν δ᾽ ἐμώρανεν πεῖραν
Cantabr. 1.
720

721. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-612

μέτωπον:
πρόσωπον
Ven. B. Par. K. et supra adscripto
μέτωπον
G.
μέτωπον
, cum adnotatione
γρ. πρόσωπον
, Lips.
721

721. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-613

δυοῖν στρατευμάτοιν:
δυοῖν στρατευ-μάτοιν
G. Par. A. B.
δοιοῖν στρατευμάτοιν
Cantabr. 2. Par. H. L,
δυοῖν στρατευμάτων
Rob.
δυοῖν στρατημάτων
Par. Κ.
δδιοῖν στρατηλά-τοιν
Μ.
δυοῖν στρατηλάτοιν
Vit. (sed Vit.
δυοῖν
supra adscripto Ven. B. Cantabr. 1. Colb. 1. Οx.
δυοῖν στρατηλάταιν
Ven. A.
στρατηλάτοιν δυοῖν
Mosc. et supra adscripto γρ.
στρατευμάτοιν
Lips.
δυοῖν στρα-τηλάτων
Ald. Turn.
721

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-614

τοσόςδε:
τόσσοσ δε
, eraso accentu quem
δε
habebat, M.
τοσόσδε
Lips.
τέσος δε
Rob.
722

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-615

ἤνυσεν:
ήνυσεν
M. Ven. B.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
722

722. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-616

περᾶν:
πέραν
sic M.
722

723. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-617

ἔζευξεν:
έζευξαν
Lips.
723

724. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-618

κλῇσαι:
κλῆισαι
, a sec. manu
et
supra adscripto, Μ.
κλεῖσαι
ceteri.
724

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-619

ὧδ᾽:
ώδ'
, addita supra inter utramque litteram
σ
et deleto circumflexo, ut nunc
od
sit, M.
725

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-620

γνώμης:
ενδέχει
Par. K. γρ.
καὶ γνώμῃ
ex Par. B. Faehsius affert.
725

725. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-621

ξυνήψατο:
ξυνήψατο
M. G. Vit. Lips. Par. Α.
συνήψατο
edd. ante Brunckium. Turn.
725

727. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-622

ἤνυσεν:
ήνυσεν
M. Ven. Β.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob.
727

728. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-623

ἐπιστενάζετε:
ἐπιστενάζετο
Οx. Ald. Rob.
728

729. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-624

στρατόν:
στρατόν
omittunt Lips. Mosc. Simillimis verbis utitur Herodotus VIII. 68, 3. ubi Artemisia haec dicit,
ἢν δὲ αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δειμαίνω μὴ ὁ ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς τὸν πεζὸν προςδηλήσηται
.
729

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-625

δὲ:
δὲ
omittit G.
τε
pro eo habent Ven. B. Par. K. Ask.A.
730

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-626

λαὸς πᾶς:
λαὸς πᾶς
G. Vit. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. Par. A. B. K. L.
πᾶς λαὸς
Rob.
λαός
, omisso
πᾶς
et supra scripto
γρ.στρατὸς
, Lips.
πᾶς στρατὸς
Ald. Turn.
730

730. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-627

δορί: Pro
δορί
Lips.
δωρίων
.
730

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-628

πρὸς τάδ᾽ ὡς:
προσταδ' ώσουσων
sic a pr. manu M. sec.
ώσσουσων
fecit.
731

731. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-629

κενανδρίαν:
κενανδρία
Lips. Ven. B. Ald. Rob. Sic etiam M. sed ut post hanc vocem litura appareat.
Πρὸς τάδ᾽ ὡς
si verum est, significat ita ut propterea. Dubitari tamen potest an Aeschylus non sic scripserit, sed potius
ὥςτε Σουσίδων μὲν ἄστυ πᾶν κενανδρίαν στένει
. Ita
Σουσίδαις
dixit v. 552.
731

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-630

ὦ πόποι:
ὢ πόποι
G. Vit. Lips.
732

732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-631

κεδνῆς:
κεδνῆς
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Mosc. Par. H. Ceteri
κενῆς
. Serio dici
κεδνῆς
, nisi res ipsa monstraret, evinceret versus qui sequitur.
732

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-632

Βακτρίων:
βακτηρίων
Colb. 1. In Lips. vero vocabulo
Βακτρίων
supra adscriptum
γρ. βακτηρίων
.
733

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-633

δῆμος:
δῆμον
Lips.
733

733. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-634

οὐδέ τις γέρων: Non intellexerunt interpretes verba
οὐδέ τις γέρων
. Hoc dicit, Bactriorum quoque universus periit exercitus, neque ille imbellis. Apertum est firmari his verbis
κεδνῆς
in praecedente versu. Nam ut Darius amissas dolet praeclaras Susiorum copias, sic Atossa de bellicoso queritur exercitu Bactriorum.
733

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-635

ὢ:
ὦ
libri.
734

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-636

ἄρ᾽:
ἄρ'
M. G. Vit. Lips.
ἂρ
edd. ante Brunckium.
734

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-637

ξυμμάχων:
ξυμμάχων
M. Vit. Lips. edd. vett.
συμμάχων
G. Cantabr. 2.
734

734. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-638

ἀπώλεσεν:
ἀπώλεσεν
Μ.
ἀπώλεσε
ceteri.
734

735. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-639

ἔρημόν φασιν: Recte
ἔρημον φασὶν
M. Vit. Lips. Ald. Rob. Pravum accentum
ἔρημόν φασιν
intulit Turnebus.
ἔρημον φησὶν
G.
735

736. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-640

πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν; ἔστι τις σωτηρία;:
πῶς τε δὴ καὶ ποῖ (ποῖ omittit Lips.) τελευτῶν· ἔστι τίς (sic in M. prima manus, ἐστί τις secunda. ἔστι τις Lips.) σωτηρία;
Μ. Vit. Lips. In M.
ἐν ἐρωτήσει οι διαπράττεσθαι
adscripta.
πῶς - τε-λευτῶν ἐστι; τίς σωτηρία;
Vict. Cant. Stanl.
πῶς — τελευτῶν; ἔστι τις σωτηρία;
recte Schutzius.
πῶς τελευτᾷ; ἔστι τις σωτηρία
Par. A. B. Turn. addita in B. hac interpretatione
πώς τε δὴ ἔρχεται, καὶ ποῖ κατήντησε τὸ πρᾶγμα;
in A. glossa
καταντᾷ
.
ποῖ τελευτῷ ἐστὶ δὲ
Colb. 1. Cantabr. 1.
ποῖ τελευτᾶ· ἐστὶ
, adscripto
πῆ καταντᾶ
, quod in textu habet Cantabr. 2.
πῆ τελευτᾶ
Par. G.
ποῖ τελευτῶ
G. Mosc.
736

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-641

ἄσμενον:
ἄσμεναν
Ald.
ἄσμιον
, supra scripto
γρ. ἄσμενον
, Lips.
737

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-642

μολεῖν: Ad
μολεῖν
in M.
γρ. φυγείν
adscriptum.
737

737. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-643

γαῖν δυοῖν ζευκτηρίαν: Omnes
γέφυραν ἐν δυοῖν ζευκτηρίαν
, nisi quod
δοἱοῖν
habet M.
δυσὶν
Ven. B.
ζευκτηρίην
Mosc. et ante pr. manus emendationem Vit. Sed illud
ἐν δυοῖν
sic nude dictum non potest cuiquam probari. Itaque leni mutatione reposui
γαῖν δυοῖν ζευκτηρίαν
. Idem ex margine Askewiana protulit Butlerus.
737

738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-644

καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι τήνδε, τοῦτ᾽ ἐτήτυμον;: V. 738. 739. omittit Mosc.
σέσωσθαι τοῦτ᾽ ἐπιτήτυμον
Lips. Suspiceris haec esse vestigia huius lectionis,
καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι, τοῦτό γ᾽ ἔστ' ἐτήτυμον ;
Sed ceteri omnes in vulgata consentiunt.
738

739. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-645

ναί· λόγος κρατεῖ σαφηνὴς τοῦτο· κοὐκ ἔνι στάσις.:
καὶ
Lips, et
vai
supra adscripto Colb. 1.
σαφηνὸς
Cantabr. 1.
τοῦτό γ' οὐκ
Μ. (sic M.) Lips. Par. A. Colb. 1.
τοῦτ' όγ' οὐκ
Vit.
τούτω γ' οὐκ
Ven. A.
τούτῳ γ' οὐκ
Οx. et adscripto
τούτου γ'
Par. Β.
τοῦτό τ' οὐκ
Cantabr. 1. 2.
τούτω τ᾽ οὐκ
G.
τούτῳ δ᾽ οὐκ
Ald. Rob.
τοῦτο δ᾽ οὐκ
Turn. Male Blomfieldius
σαφηνής· τῷ δέ γ' οὐκ
. Recte vero G. Dindorfius
τοῦτο κουκ
.
739

740. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-646

χρησμῶν:
χρησμῶν
etiam M. non, ut Butlerus ait,
χρησμόν
, quod habet Mosc.
740

740. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-647

ἐς δὲ παῖδ᾽ ἐμὸν:
ἐς δὲ παῖδ᾽ ἐμὸν
Μ. (sic M.) G. Vit. (sic Vit.) Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Mosc. Par. K. L. Ask. A. Rob. et ad alteram
ἐμόν
vocabuli syllabam supra adscripto
ην
Lips.
δὲ παῖδ᾽ ἐμὸν
, omisso
es
, Par. G.
ἐς παῖδ᾽ ἐμὸν
Ven. A. Ox. Ald.
ἐς τὸν παῖδ᾽ ἐμὸν
Turnebus. Oracula ista non Darii dictio, ut scholiastes putat, sed a Phineo nuntiata fuerunt.
740

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-648

ἐπέσκηψεν:
ἐπέσκηψε
G. (sic G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn.
ἐπέσκηψεν
Victorius.
ἀπέσκηψεν
M.
741

741. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-649

ἐγὼ δέ που:
ἐγὼ δ᾽ ἔμπας
Colb. 1. Rob. In Vit. ante correctionem, qua
ἐγὼ δέ που
factum est, fuisse videtur
ἐγὼ δ᾽ εἴποις
.
741

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-650

διὰ μακροῦ χρόνου:
διὰ μικροῦ χρόνου
G.
διὰ μακροὺς χρόνους
Colb. 1. et utroque
s
expuncto Vit.
διὰ μακροῦ τοῦ χρόνου
Ven. A. Ald.
742

742. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-651

ἐκτελευτήσειν:
έχε τελευτήσειν
Μ. et Victorius.
ἐκτελευτῆσαι
G. Vit. Lips. Par. A. B. Ald. Rob. Turn.
ἐκτετήσας
Par. C.
ἐκτελέσαι
Ask. A. Potest aoristus in futurum mutatus esse propter Atticistarum praeceptum de quo dixi Opusc. I. p. 281. seq.
742

743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-652

ὅταν:
ὅτ' ἂν
Μ. Vit.
743

743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-653

σπεύδῃ τις αὐτός, χὠ θεὸς:
σπεύση
G. Post
αὐτός
interpunctum in G. Par. A. Nulla interpunctio in M. Vit. Lips. Ald. Rob. Post
τις
interpunxerunt Turn. et reliqui ante Brunckium.
τις, αὐτῷ
Par. L. Ask. Α. quod etiam nonnulli scholiastarum legisse videntur.
χἡ θεὸς, ἤγουν ἡ Ἐριννύς
adnotatum in Par. B.
χώς θεὸς
Lips.
743

744. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-654

κακῶν:
κακὸν
Lips.
744

744. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-655

πηγὴ:
πηγὴν
Colb. 1.
744

745. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-656

ἤνυσεν:
ήνυσεν
Victorius, et sic vel
ήνυσεν
Μ.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
745

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-657

ἱερὸν:
ἱερὸν
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 2. Colb. 1. Ald. Rob. Turn. et ut videtur M.
ἱρὸν
Victorius.
746

746. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-658

δεσμώμασιν:
Αὰ δεσμώμασιν
supra adscriptum
ἐν
in Vit.
746

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-659

ἤλπισε:
ἤλπισεν
Μ.
ἤλπιζε
Ven. A. Ald.
ἠλπιζεσχήσειν
typographi errore Rob.
747

747. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-660

ῥέοντα, Βόσπορον, ῥόον θεοῦ·: Iungebantur haec,
δέοντα Βόσπορον φόον θεοῦ
. Interpungendum erat
ἤλπισε σχήσειν ῥέοντα, Βόσπορον, τον θεοῦ
, Hellespontum speraverat se cohibiturum ne flueret. Bosporum, fluentem dei. Vidit hoc etiam Wellauerus. Ceterum operae pretium est audire sagaciter admonentem de his versibus Valckenarium ad Herod. VII. 35.
747

748. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-661

μετερρύθμιζε:
μετερύθμιζε
Vit. Lips.
748

748. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-662

πέδαις:
καὶ παῖδες
Lips.
748

749. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-663

ἤνυσεν:
ήνυσεν
Victorius, et sic vel
ήνυσεν
Μ.
ήνυσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn.
749

750. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-664

ὤν:
ἐὼν
Vit. Mosc.
750

750. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-665

θεῶν δὲ:
θεῶν τε
Par. A. Recte se habet
δέ
, sed aut commate post
av
interpungendum est, ut Vict., aut colo, ut Blomfieldius fecit.
750

751. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-666

πῶς τάδ᾽ οὐ νόσος φρενῶν εἶχε παῖδ᾽ ἐμόν: Pro
νόσος
M. anté recentioris manus correctionem
νoος
. Duae locutiones in unum confusae sunt,
πῶς τάδ᾽ οὐκ ἦν νόσος φρενῶν; εἰ πῶς οὐκ εἶχε νόσος φρενῶν παῖδ᾽ ἐμών;
Itaque non erat cur Abreschii coniectura,
πρὸς τάδ'
, probaretur.
751

752. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-667

πόνος:
πόνος
M. G. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Par. G. F. K. Rob.
πόρος
Ald. Turn. In Vit.
v
in
p
aut contra mulatum.
ὃν πολλὰ πονήσας πλοῦτον συνέλεξα
similesque aliae scholiastarum sunt explicationes.
752

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-668

ἀνθρώποις:
ἀνθρώποισι
Lips.
753

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-669

τοῦ φθάσαντος:
γρ. τοῖς φθάσασιν
Cantabr. 1.
753

753. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-670

ἁρπαγή:
ἁρπαγῆ
Vit.
753

754. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-671

ἀνδράσιν:
ἀνδράσιν
Vict. ex M.
ἀνδράσι
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. Turn. Ante
ὁμιλῶν
collocatum
ἀνδράσιν
in Cantabr. 1. Mardonium intelligit, Aleuadas, Pisistratidas, Onomacritum. V. Herod. VII. 5. 6.
754

755. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-672

μὲν:
μὲν
omittit. Lips.
755

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-673

ξὺν:
ξὺν
Μ.
σὺν
ceteri.
756

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-674

μέγαν:
μέγα
pro
μέγαν
Μ.
756

756. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-675

ἀνανδρίας:
ἀνανδρία
Lips. Ald.
756

757. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-676

ὄλβον: Proverbii originem aperiunt haec Pindari Ol. XII. 19.
υἱὲ Φιλάνορος, ἦτοι καὶ τεά κεν, ἐνδομάχας ὑπ' ἀλέκτωρ, συγγόνῳ παρ' ἑστία ἀκλεὴς τιμὰ κατεφυλλορόησε ποδῶν
. Eodem alludit Aeschylus Agam. v. 1642. Eum. v. 848. $53. Pro
δ' όλβον
Lips.
δρῶον
.
757

758. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-677

κλύων:
κλύων πολλάκις κακῶν
G.
758

759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-678

ἐβούλευσεν:
ἐβούλευσεν
M. Rob.
ἐβούλευσε
G. Vit. Lips. aliique et Ald. Turn.
759

759. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-679

ἐφ᾽ Ἑλλάδα:
ἐφ' ἑλλάδος
Lips.
759

760. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-680

τοιγάρ:
τοὶ γάρ
Μ.
τὴν γάρ
Par. G.
σφίν
singulari, ut videtur, numero dictum est. V. ad Soph. Oed. Col. v. 1490.
760

761. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-681

ἀείμνηστον:
ἀείμνηστον
M. G. Vit. Lips. Colb. 1. Rob.
ἀεὶ, μνηστὸν
Ald.
αλείμνηστον
Ven. B. Turn.
761

762. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-682

ἐξερήμωσεν πέσος: Iosephus Scaliger in libro de emend. temp. p. 590. ante versum 760. nonnulla excidisse putavit, hunc autem v. 762. post v. 766. collocandum existimavit, quo diceretur Medus rex Susa expugnasse. Repugnaverunt merito Stanleius, Abreschius, Vitringa et Waltherus, qui prolixe de his versibus disseruit in Animadversionibus historicis et criticis p. 10-65.
εξεκείνωσεν
M. Par. A. B.
ἐξεκείνωσε
Lips. Cantabr. 1. 2. Turn.
ἐξεκένωσε
G. Vit. Mosc. Ald. Rob.
ἐξεκείνωσ᾽
Ven. Β. Tum
πεσόν
Μ. G. Par. B. Rob. Τurn.
πεσσὸν
Vit. Mosc. et altero
&
alteri supra imposito, Lips. γρ.
καὶ κατὰ πεσσὸν ἤγουν δίκην ταυλίου πέσσῃ
ex Par. B. Faehsius affert.
πεσῶν
Par. G.
πεσὼν
Ald.
εἰσπεσὸν
Ven. Β. Falluntur qui
πεσὸν
ad
ἔργον
referri posse putant, quae et constructio obscura et insolens locutio foret. Praeterea
έκκεινάω
non videtur ferri posse in tragoedia. Itaque
εξεκένωσεν
metri caussa in
ἐξεκείνωσεν
mutatum, illud autem interpretationem alius esse verbi, Aeschylumque scripsisse existimavi
οἷον οὐδέπω τόδ᾽ ἄστυ Σούσων ἐξερήμωσεν πέσος
, quanta nunquam hanc Susorum civitatem vacuefecit calamitas. Ει
πέ-σος
quidem ab Aeschylo positum esse illud ipsum vitiosum
πεσσόν
verisimile facit. Videtur enim ad
πεσόν
&
adscriptum supra fuisse ut indicaretur scribendum esse
πέσος
.
762

763. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-683

ἐξ οὗ γε τιμὴν:
ἐξ οὗ γε τιμὴν
Ζεὺς Porsonus, et sic Ven. Β.
ἐξ οὗτε τιμὴν ζεις
M. G. Ald. Rob. Turn.
ἐξ οὗ τιμήν τε ζεὺς
Vit. Lips. Ven. A. Mosc.
ἐξ οὗ τιμὴν ζεὺς
Colb. 1.
763

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-684

ἓν᾽ ἄνδρ᾽ ἁπάσης:
ἓν ἄνδρ᾽ ἁπάσης
M. G. Par. Α. et ut videtur Ven. A.
ἕν ἄνδρα πάσης
Vit. Lips. Ven. B. Mosc. edd. ante Brunckium.
764

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-685

Ἀσίδος:
ἀσίδος
M. Ven. A. Οx. Par. C. Ald. Turn.
ἀσίας
Vit.
ἀσιάδος
ceteri.
764

764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-686

μηλοτρόφου: γρ.
μητρολόγου
adscriptum in Lips.
764

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

673-680. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-99

1
2
πολύκλαυτε, vgl. Soph. Αi. 695 ὦ Πὰν Πὰν ἁλί- πλαγκτε φάνηθι, Theokr. 17, 660 ὄλβιε κῶρε γένοιο, Aen. II 283: quibus, Hector, ab oris exspectate venis? Kr. II 45, 2. A. 4. Über das Nachfolgende s. Anhang. Un- zweifelhaft ist nur, daſs an die Vernichtung des Landheers ( Αν- τιστρ. γ΄) hier nun auch die der Flotte angereiht wird; daſs der volltönende A-Laut am Schlusse mit Absichtlichkeit gehäuft ist (vgl. 539 f.); dafs τρίσκαλμοι (376) νᾶες = τριήρεις, und νᾶες ἄναες ein Ausdruck ist wie ἄχαρις χάρις (Prom. 545 u. a.), νόμος ἄνομος (Ag. 1142), ἄπολις πόλις (Eum. 547), παῖδες ἄπαιδες (Eum. 1033). Infolge des Opfers der Atossa und der Anrufung des Chores er- scheint das εἴδωλον Δαρείου aus der Unterwelt herauf an seinem Grabe. Vgl. S. 36. Erst jetzt wird Dareios sichtbar, wie das Schweigen des Chors im Vorhergehenden und dessen nunmehriges Verhalten be- weist. Er wendet sich zuerst an den vor ihm stehenden Chor (Atossa steht auf der Seite).

681-685. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-100

3
4
πιστά, 1. 623. πιστῶν, wohl nicht Gen. der An- gehörigkeit, sondern partitivus; Soph. Ο. R. 465: ἄρρητ᾽ ἀρρήτων. Ο. Κ. 1237: κακὰ κακῶν. Phil. 65: ἔσχατ᾽ ἐσχάτων κακά. Er setzt voraus, daſs ein Reichsunglück der Anlaſs zu seiner Berufung sei; vgl. 693. Allitteration wie 751. Sept. 1004. Ag. 233 f. 1167 u. sonst. στένει, κέκοπται scil. πόλις. Sitte bei einem Gebet an die θεοὶ χθόνιοι mit Schlag oder Fufsstofs (hier beim tripudium des Chors) gleichsam an den Eingang zu ihrer Wohnung, die Erde, zu pochen s. Hom. I 568 u. Nägelsbach, nach- homer. Theol. S. 214, vgl. S. 102. Zur ταρβῶ, Schlimmes ahnend.

686-693. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-101

5
6
ὀρθιάζ. (389), Ag. 29. 1120. Cho. 271. Zu den all- gemeinen Schwierigkeiten kommt noch die besondere, in der Natur der Beherrscher liegende, hinzu. ἄλλως τε πάντως Prom. 636. Eum. 726. Plat. Apol. p. 35 D: ἄλλως τε μέντοι νὴ Δία πάντως καὶ ἀσεβείας φεύγοντα. Die selbständige Wen- dung nach ἄλλως τε καί ist selten. Auctoritate mea perfeci ut veni- rem, vgl. Xen. Hell. VIII 1,42: ἐνδυναστεύει ὁ Ἐπαμεινώνδας ώστε μὴ φυγαδεῦσαι τοὺς κρατίστους. — τάχυνε, vgl. 697 ff. Propert. V 7, 91 luce iubent leges Lethaea ad stagna reverti.

694-699. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-102

7
8
Ionici (bezeichnend für die verlegene Unsicherheit des Chors), geschlossen durch einen Parömiakus. Anders Westphal2 II S. 428 f. Das Schweigen des in stummer Ehrfurcht zu Boden ge- worfenen Chors bringt den Dialog wieder in seine normale Bahn. ἀντία λέξαι, dir gegenüber reden, 701 ἀντία φάσθαι, dir gegenüber es sagen. Vgl. Hom. ο 377 ἀντία δε- σποίνης φάσθαι und zum Gedanken ψ 106 οὐδέ τι προσφάσθαι δύναμαι ἔπος οὐδ᾽ ἐρέεσθαι οὐδ᾽ εἰς ὦπα ἰδέσθαι ἐναντίον. Cho. 35: περὶ φόβῳ. Pind. Pyth. V 77: λέοντες περὶ δείματι φύγον. - πέραινε vgl. Sept. 1051. - τὴν ἐμὴν αἰδῶ, vgl. Prom. 388 θρῆνος οὑμός, Kr. 47, 7. A. 8. V. 700-702-694-696. δίημι δ. ν. α. διώκω, δίεμαι fugio. Hom. M 304: οὗ ῥά τ᾿ ἀπείρητος· μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι; id. Σ 584 ἐν- δίεσαν. χαρίσασθαι, τὰ κατὰ χάριν εἰπεῖν Schol. A. Vielmehr : willfahren. – φάσθαι, Medialform, 8. 62. 64. 179. ἀντία φάσθαι ver- hält sich zu χαρίσασθαι wie 694 f. ἀντία λέξαι zu προσιδέσθαι ( σέ- βομαι προσιδέσθαι καὶ ἀντία λέξαι, δίεμαι χαρίσασθαι καὶ ἀντία φά- σθαι). Über den Aor. des Partic. λέξας Kr. 53, 6. Α. 8.

703-708. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-103

9
10
Die angestammte Furcht stellt sich beim Chor der Besinnung gegenüber, sie verdun- kelnd. Über das Maſs des Mensch- lichen wird es nicht hinausgehen. αν... ἂν ἂν 429 f. Prom. 537 τὸν μακρὸν τείνειν βίον ἐλπίσι. Anrede des D. und Antwort der Atossa je 6 Verse.

709-714. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-104

11
12
ὡς begründend. ἕως τε... νῦν τε, felix non vitae tan- tum claritate sed etiam opportuni- tate mortis (Tac. Agr. 45). – ζηλω- τὸς ὢν Πέρσαις, Eur. Med. 1035 ζηλωτὸν ἀνθρώποισι. μύθον, rem dicendam, Kunde. δια- πεπόρθ. vgl. 260. 517. Soph. Αi. 885. ᾤχωκ᾽, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι. ὡς εἰπ. ἔπος, um es mit einem Wort zu sagen.

715-738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-105

13
14
Stichomythie von 24 Versen.

715-720. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-106

15
16
Aus einer ersten Ehe hatte Dareios τρεῖς παῖδες, aus der mit Atossa τέσσερες, Herod. VII 2. ἐμώρανε δὲ πεῖραν (Acc. des inneren Objekts wie μωρίαν) τήνδε πεζὸς ἢ ναύτης; – ἀμφότερα, Kr. 57, 10. A. 11.

721-726. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-107

17
18
Soph. O. R. 720 f.: ᾿Απόλλων οὐκ ἐκεῖνον ἤνυσεν φονέα γενέσθαι πατρός. - μηχ. 113. Herod. VII 8: μέλλω ζεύξας τὸν Ἑλλήσπον- τον ἐλᾶν ᾶν στρατὸν ἐπὶ τὴν Ἑλλάδα. – Unter dem Βόσπορος (Rinderfurt vgl. zu Prom. 733) ist hier (wie 746) der Ἑλλήσποντος verstanden. Am Bosp. thracicus hatte auch Dareios eine Schiffbrücke geschlagen; Herod. IV 85: Δαρείος... ἀπίκετο τῆς Καλ- χηδονίης ἐπὶ τὸν Βόσπορον, ἵνα ἔζευκτο ἡ γέφυρα. VII 10, 3: πατήρ σὸς ζεύξας Βόσπορον τὸν θρηΐκιον, γεφυρώσας δὲ ποταμὸν Ἴστρον δι- έβη ἐπὶ Σκύθας. Er kam mit der Wirkung, dafs des X. Sinn ver- blendet wurde. (Du hast recht,) quantum (quidem) intellegi potest ex eventu. Verb. ὡς πάρεστιν ἰδεῖν οἷον κακὸν τέλος ἤνυσεν.

727-732. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-108

19
20
πράξασιν, Ag. 1287 f. zu Ar. nub. 234. Artemisia zu Xerxes bei Herod. VIII 68, 3: ἦν αὐτίκα ἐπειχθῇς ναυμαχῆσαι, δει- μαίνω μὴ ὁ ναυτικός στρατός κα- κωθεὶς τὸν πεζὸν προσδηλήσηται. Äsch. fragm. 151: ὅταν κακῶσαι δῶμα παμπήδην θέλῃ. – δορί, 84. πρὸς τ. ὡς, ita ut propterea (170. 829). ὦ πόποι sonst nicht im Dialog; vgl. 550. 560. 852. Ag. 1072. 1076. 1100. Eum. 146. ἀρωγή (Ag. 47. 73) κάπικ. (Suppl. 721) στρ. die treue Hilfe und Stütze, welche das Heer gewährte (und die in ihm bestand). – οὐδέ τις γέρων, und gar keine greisenhafte Mann- schaft. Daher nachher οἴαν ἥβην.

733-738. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-109

21
22
Vgl. Eur. Hek. 1130 : μόνον δὲ σὺν τέκνοισί μ᾽ εἰσάγειν. Herod. VI 15: μετ᾿ ὀλίγων συμμά- χων μεμουνωμένοι. Thuk. VI 10: μονωθεὶς μετ᾿ ὀλίγων ξυνδιαβάν- των. Was ist schliesslich aus ihm geworden? Demosth. I 14: σκοπεῖ- σθε εἰς τί ποτ᾽ ἐλπὶς ταῦτα τελευ- τῆσαι. – ἄσμ. μολεῖν (vgl. Hom. ↑ 350: φύγεν ἄσμενος ἐκ θανάτοιο. Kr. 57, 5. A. 2), der Dichter vergiſst, daſs er den Boten dies nicht hat erzählen lassen. Auch berichtet (wohl genauer) Herod. VIII 117, dafs Xerxes und der Rest des Heeres τῇσι νηυσὶ διέβησαν ἐς ῎Αβυδον· τὰς γὰρ σχεδίας οὐκ εὐρον ἔτι ἐντεταμένας, ἀλλ᾽ ὑπὸ χειμῶνος διαλελυμένας. - κρατεί, Suppl. 294, τοῦτο, obtinet hoc.

739-743. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-110

23
24
Von χρησμοί, welche den Persern Unglück in ihrem Kampfe gegen Hellas geweissagt hätten, spricht auch Herod IX 42 f. vgl. VII 6. – διὰ Κr. 68, 22. A. 3. 742 doppelseitige Sentenz; vgl. Eur. fragm. 435 Ν.: τῷ γὰρ πο- νοῦντι καὶ θεὸς συλλαμβάνει. - ÄSCHYLOS, Perser. Und so scheint es, daſs schon jetzt aus dieser Quelle (den Unglück kündenden Weissagungen) über alle Freunde sich Leid ergossen hat.

744-752. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-111

25
26
ἱρὸν, 49. 497. Auch Dareios (vgl. 736) weifs hier mehr als er eigentlich soll. - δεσμώμασιν vgl. 69-72. Die Geschichtchen bei Herod. VII 35 kannte wohl Äschylos noch gar nicht. Bei ihm sind die δεσμώματα und πέδαι Mittel des Übergangs über den Hellespont. Dafs aus seinen Worten jene Mär- chen entstanden seien ist, bei deren Beschaffenheit, nicht glaublich; aber auf athenischem Boden sind sie sicher erwachsen und von Herodot vorgefunden worden. μετερρύθ- μιζε, zu einer anderen Ordnung zu bringen suchte. πολλῷ στρατῷ für ein zahlreiches Heer. νόσος steht prädikativ zu τάδε („wie sollte nicht darin eine Krankheit" u. s. w.). Vgl. Soph. Phil. 1116 f.: πότμος σὲ τάδ᾽ ἔσχε. – πολὺς πλού- του (um Reichtum) πόνος, mein mühsam erworbener Reichtum; vgl. Cho. 137: ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα in dem mühsam von dir Erworbenen. ἀνθρώποις τοῦ φθάσαντος ohne in Beziehung zu einander gesetzt zu sein. Vgl. 818 f. φθάσ. primi occupantis (als res nul- lius), des ersten besten Angreifers.

753-758. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-112

27
28
κακοῖς ἀνδράσιν, Mardonios, Onomakritos, die Aleua- den und Peisistratiden, s. Herod. VII 5 f. 16 ( σὲ ... ἀνθρώπων κακῶν ὁμιλίαι σφάλλουσι). VIII 99. – ὡς σὺ... τὸν δ᾽, über diesen Wechsel der Konstruktion Kr. 59, 2. A. 10. ἔνδον, in der γυναικωνίτις; vgl. Plat. symp. p. 176 Ε: ταῖς γυναιξὶ ταῖς ἔνδον. Pind. O1. XII 14: ἐν- δομάχας ἅτ᾿ ἀλέκτωρ. Soph. El. 301 f.: ὁ πάντ᾽ ἄναλκις οὗτος,.۰۰ ὁ σὲν γυναιξὶ τὰς μάχας ποιούμε- νος. Eurip. Οr. 754. Mit ähnlichen Gründen fordert nach Herod. III 134 Atossa den Dareios zu einem Feldzug gegen Hellas auf: ὦ βασι- λεῦ, ἔχων δύναμιν τοσαύτην κά- τησαι, οὔτε τι ἔθνος προσκτεόμενος οὔτε δύναμιν Πέρσησι. οἰκὸς δὲ ἐστι ἄνδρα καὶ νέον καὶ χρημάτων μεγάλων δεσπότην φαίνεσθαί τι ἀποδεικνύμενον ἵνα καὶ Πέρσαι ἐκμάθωσι ὅτι ὑπ᾿ ἀνδρὸς ἄρχονται. κέλευθον καὶ στράτευμα Hen- diadys.

759-764. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-113

29
30
τοιγάρ, wie häufig, zur Strafe (zum Lohn) dafür, 813. σφιν, die intellektuellen Urheber werden für das Geschehene mit- verantwortlich gemacht. - ἐξεκεί- νωσεν πεσόν vgl. Anhang. Seit dem Bestehen des persischen Reichs. ἐξ οὗτε (vgl. 297) wie Eum. 26. - Archiloch. fr. 22: οὐδ᾽ ᾿Ασίης γε καρτερὸς μηλοτρόφου. ταγεῖν, vgl. Sept. 58 ταγεύειν.