665-666.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-541
βάσκε, πάτερ ἄκακε Δαρειάν, οἶ:
βaske πέρ
G. omisso
ἄκακε
. Ex illa scriptura nominis
árεo
ortum
eo
, quod pro eo habent Vit. Lips. Mosc. Rob.
β. πατὴρ
Turn.
Sageiar of
edd. vett. et M. a sec. manu: a pr. manu
δαρια or
scriptum fuisse videtur.
δαρειὰν οἴ
G. Ven. A.
δαρειὰν οἳ
Lips.
Sagrar of
Vit. Post
of
Cantabr. 1.
al að að að
addit. Unus scholiastarum hanc explicationem addidit,
ßdoze zaì nogɛvIŋti, ☎ 1α-qɛɛ déoлora
. Hinc Siebelis in diatriba de Persis p. 123. coniecturam fecit quae aliorum commentis praestat: scripsisse enim putavit Aeschylum
Auger ura
. Sed scholiastes
d'éσлотα
dixisse videtur, quo honorificam patris appellationem aliquo modo exprimeret. Neque librorum lectionem mutare ausim, praesertim quum in scholio ad v. 653. dictum sit
ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι
. Et agnovit
Δαρειάν
Lobeckius Paralip. p. 190. Puto autem hanc formam ex iis esse nominibus, quae
vлozogioτizà
vocantur, et quidem ex genere amplificativo. V. quae de
nv
et
av
formis leguntur in Etym. M. p. 586, 39. 599, 14. 825, 11. et Apollonii excerpta post Maittarium de dial. ed. Sturz. p. 571. de quo loco egit Bastius ad Greg. Cor. p. 904. Blomfieldius Aeschylum scripsisse putat
aqɛî', lavoî
, permotus ludicris versibus Aristophanis Ran. 1027. (1039) seq. qui versus ita fere scribendi videntur, ἐχάρην γοῦν, ἡνία ἐπήισαν Δαρείου τοῦ τεθνεῶτος, ὁ χορὸς δ᾽ εὐθὺς τὰ χεῖρ᾽ ὧδὶ ξυγκρούσας εἶπεν αυοῖ, quum intelligebant prodire mortuum Darium. V. de his versibus Naekium Opusc. I. p. 193. seqq. Ceterum Aeschyli versus
Báoze náteg azazɛ, Jaguar
ex Cretico in paeonem primum soluto et dochmio constat.
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-542
τε:
Tε
omittunt Lips. Ven. B.
667
667.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-543
668.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-544
δεσπότου: Scholiastam eum, qui ad
δεσπότου
adscripsit
του Ξέρξου
, secutus Blomfieldius
ἄχη δεσπότου
coniunxit. At sic ineptissime poeta id nomen post
déoлora
posuisset. Nihil aliud haec ad orientis populorum ingenium conformata formula,
déorota deonótov
, quam auget rem, o qui maxime et verissime dominus es. Sic mox v. 682.
ở nơτà miOTV
. Similiter
zazd zazor
, a Suida e Diocle allatum, dixit Sophocles Oed. Col. v. 1238. G. Dindorfius in Stephani Thes. in v.
durdoτng
scribendum suspicatur
δέσποτα δεσποτῶν
.
668
669.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-545
Στυγία γάρ τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται: Verba
τις ἐπ᾽ ἀχλὺς πεπόταται· νεολαία γὰρ ἤδη
omittit Lips.
στύγια γὰρ
Μ.
στυρία γὰρ
Rob.
σὺ γὰρ
Ask. A.
τίς ἐπ' ἀχλὺς
Μ.
τίς ἐπαχλὺς
G. Vit. Cantabr. 1. 2. Ask. A.
τὶς ἔστ᾽ ἀχλὺς
Mosc.
ἐπαχλὺς τὶς
Ven. A. Ald.
ἐταχλὺς τὶς
Rob.
ἐπ' ἀχλύς τις
Turn.
ahús Tis
Par. C. et ut videtur Ven. B.
669
670.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-546
νεολαία:
νεολαία
ad
au
supra a sec. manu
e
adscripto M.
νεολέα
G. Vit. Cantabr. 1.
vɛohaïs
Mosc.
670
671.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-547
κατὰ γᾶς ὄλωλεν:
xaτà não'
M. Lips. et ceteri plerique libri atque edd. vett.
καταπᾶσ'
Vit. Deinde
όλωλεν
M. Par. L. Colb. 1.
λωλε
Lips.
λολε
Mosc.
ἀπόλωλε
Ven. A. Ald. Rob. Turn. et supra adscripto
όλωλε
Par. Β.
όλωλε
Vit. et ceteri plerique. Inusitato verbo
zaróλwλɛ
, quo recentissimi scriptores usi sunt (Aeschylus enim, credo,
dià não' b¿whɛ
dixisset), pulcre medetur cod. G. in quo scriptum est
κατὰ γῆς ὄλωλε
, supra autem
κατὰ лãσ
adscriptum. Idem
zarà ris
Blomfieldio teste Cantabr. 2. ex quo Butlerus
κατὰ γῆν
affert. Unde scripsi
κατὰ γῆς ὄλωλεν
. Ita etiam Blomfieldius. Sic Euripides Or. v. 674.
τὸν κατὰ χθονός θανόντα
. Ad hoc etiam aptius
ἤδη
.
671
672-673.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-548
βάσκε πάτερ ἄκακε, Δαρειάν. οἶ:
βάσκεπες
Vit.
βάσκε περῶν
Lips. Mosc. Rob.
βάσκε πατὴρ
Ald. Turn.
δαρειὰν οἶ
M. Ald. Turn.
δαρειὰν δὲ
G.
δα- ρείων οἳ
Vit.
δαρεῖς οἱ
Mosc.
δαρεῖε οι
Rob.
δαρειὰν
omisso
of
Lips.
pro of
Ven. B.