701-702.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-579
δίεμαι μὲν χαρίσασθαι, δίεμαι δ᾽ ἀντία φάσθαι:
deíoua
in utroque versu M. Vit. Ven. A. Par. A. B. Ald. Rob. Turn. Pauwii commentum
déoμa
Brunckius, Schützius, Porsonus receperunt.
Sioua
G. Lips. Ven. B. Ne hoc quidem probari potest: nam hoc verbum ubique activam significationem habet. Non satis accurate disputatum est in Parisiensi editione Stephani in v.
Siw
. Duo verba sunt, unum
dío
, fugio, metuo, ex quo
díouai
, fugo, persequor. Ex hoc
δίον, δίε, δίηται, δίωνται, ἀποδίωμαι
apud Homerum et
διόμενοι, Sióμεvai
apud Aeschylum Suppl. 787. Eum. 352. 377. Alterum verbum est
diru, díɛua
, significatu cum forma consentiente. V. Etym. M. p. 273, 14. 280, 38. schol. ad II. XII. 276. XVIII. 584. XXIII. 475. Ex eo est
évdícoɑv
II. XVIII. 584. et
dintai
coniunctivus apud Apollonium Rhodium H. 330. Perperam coniunctivus in Etym. M. p. 280.
διῶμαι, διῶνται
, ut a
διόω
vel
διέω
, scriptus est. Hic coniunctivus verborum et
díɛuai
et
dioµai
eandem formam habet, aeque ut infinitivus
Siroda
, qui semel tantum apud Homerum ad
diɛua
referendus est, Ι. ΧΙΙ. 304.
οὐ ῥά τ' ἀπείρητος μέμονε σταθμοῖο δίεσθαι
, quod male Eustathius p. 906, 10.
Soy9va
, scholiastes
druzwoev
interpretantur. Apud Nicandrum Ther. 755.
dievrai
est fugiunt, apud Oppianum Cyn. 1. 425.
Síorra
(hoc enim verum) persequuntur. Stephanus quum Suidam
diɛucu
a
díru
memorare ait, confudit hunc cum Etymologico. Nihil Suidas nisi
δίεται, διέρχεται
. Apud Aeschylum aperte scribendum erat
δίεμαι
, et potest
δείομαι
ortum ex eo esse quod ad
δίομαι
supra scriptum erat
ɛ
, ut id pro
o
ponendum esse indicaretur.
qão da
M. G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn. Correxit accentum Porsonus.
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-580
προλέγων:
λsas
, quod libri habent, ferri nequit, quum aut praesens requiratur aut futurum, et simul anapaestus. Itaque
оλéуш
scripsi.
703
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-581
δύςλεκτα:
δυσλεκτρα
Ven. Β.
δύσκολα
Lips.
703
703.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-582
φίλοισιν:
qihoot
Cantabr. 1. Ald. Rob.
703
704.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-583
παλαιὸν:
паhair
Cantabr. 1. et circumflexo a sec. manu ex acuto facto Vit.
παλαιῶν σοι φρενῶν ἀνθίσταμαι
G. cum hoc scholio,
παλαιῶν φρενῶν, τῶν πάλαι προςόντων σοι ὑπὲρ τῆς ἐμῆς αἰδοῦς λο-your
. M. Lips. Ald. Rob. Turn.
nakaóv σo
. Correxit, ut metrum indicabat, accentum Porsonus.
704
705.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-584
γύναι:
road
Ven. A. Ox. Ald. Rob.
náλa
teste Blomfieldio Cantabr. 1.
705
705.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-585
ξύννομ᾽:
ξύνομ'
G. Cantabr. 1. Ald.
ξύννομε
Vit. Lips.
705
705.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-586
706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-587
κλαυμάτων:
κλαυσμάτων
Vit. Colb. 1.
706
706.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-588
σαφές:
aq és
a pr. manu M. quod sec. manus in
σαφές
mutavit. In Par. C. hic versus post sequentem positus est.
706
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-589
ἀνθρώπεια:
ἀνεῖσα
pro
ανθρώπεια
G.
707
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-590
ἄν τοι:
δ᾽ ἄν τι
Ask. A.
γὰρ δ᾽
Par. L.
707
707.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-591
ἂν τύχοι:
av tuzo
Ven. A. Mosc. Ox. Colb. 1. et a pr. manu M. a sec. accentus particulae deletus est.
ἀντύχοι
Ald.
ἂν τύχη
Vit.
ἐντύχοι
Rob. Turn.
vtúyn
Ask. A.
707
709.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-592
γίγνεται:
γίνεται
libri.
γίγνεται
Porsonus.
709
709.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-593
709.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-594
βίοτος ἢν ταθῇ:
βίο-Tos y tu (vel ta97)
M. Vit. Lips. Par. A. K. L. aliique.
Biotos (non βίοτον) ἐνταθῆ
G.
βίοτα ἢν ταθῇ
Colb. 1.
βίος ἢν παθῆ
Αld.
βίος Ta Par. B. C. Rob.
ex quo Turnebus
Bios Ta9
fecit.
709
709.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-595
πρόσω:
πρώσω
Vit.
πρόσθεν
Colb. 1.
709