335.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-273
τῶνδε:
τῶνδε
Brunckius, contra libros, ut videtur, omnes.
336.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-274
δὲ, καὶ γὰρ:
δὲ γὰρ
, omissis particulis
δὲ
et
καί
, Lips. Hunc versum cum duobus sequentibus affert Plutarchus in vita Themistoclis c. 14.
337.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-275
ὧν ἦγε πλῆθος:
νεῶν τὸ πλῆθος
pro
ὧν ἦγε πλῆθος
Plutarchus scripsit.
αἱ δ᾽:
αἱ δ'
Vit. Lips. Ald. Rob.
ὑπέρκομποι:
ὑπέρκοποι
Wakefieldius in Del. trag. I. p. 107. et Blomfieldius, qui in adn. ad Sept. ad Th. v. 387.
ὑπέρκομπος
tragicis omnino abiudicavit. Dixit contra hanc opinionem Lobeckius ad Soph. Ai. v. 127.
339-342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-276
μή σοι δοκοῦμεν τῇδε λειφθῆναι μάχῃ; ἀλλ᾽ ὧδε δαίμων τις κατέφθειρε στρατόν, τάλαντα βρίσας οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς.: Quod Brunckius et Schützius ex Heathii coniectura dederunt,
δοκῶμεν
, id habet G. In ceteris omnibus, nominatim in M. Vit. Lips. Ven. A. B. et edd. ante Brunckium, est
δοκοῦμεν
. Deinde
λειφθῆναι
M. Vit. Mosc.
λειφθῆναι
, ad
ει
supra adscripto
η
, Lips. Scholiastes utrum
δοκοῦμεν
an
δοκῶμεν
legerit, ex eius interpretatione
μὴ δόκει
non potest perspici. Illud vero planum est, si duo sequentes versus nuntio continuantur, ut fit in libris omnibus, non posse
δοκοῦμεν
legi, quod sic mirum in modum abrupta et inconcinna fieret oratio, sed legendum esse
δοκῶμεν
, quo haec commode et cum praecedentibus et cum sequentibus cohaereant: ita se habet ratio, ne nos hac ex parte putes in pugna inferiores fuisse: sed deus aliquis exercitum perdidit, non aequa lance sortem ponderans. At vero uti tantus librorum in indicativo consensus suspicionem facit, coniunctivum in codice Guelferbytano emendationem esse vel critici vel librarii, sentientis quam male conveniret indicativus in illo quem indicavi orationis decursu, ita multo magis haec suspicio eo augetur et confirmatur, quod oratione nuntii usque ad verba
οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
producta, quae deinceps sequuntur prorsus perturbata et perversa sunt. Quae quum vulgo sic personis divisa sint,
ΑΤ. θεοὶ πόλιν σώζουσι Παλλάδος θεᾶς. ΑΓΓ. ἔστ' ἆρ᾽ Ἀθηνῶν, ἔστ᾽ ἀπόρθητος πόλις, · ἀνδρῶν γὰρ ὄντων ἕρκος ἐστὶν ἀσφαλές
, primus sensit Schützius versum, qui in his medius est, Atossae tribuendum esse: etsi illud non recte fecit, quod in commentario ad maiores editiones illam personarum distinctionem, quae est in editione Robortelli, adsciscendam iudicavit, qua duo priores versus Atossae, extremus nuntio tribuitur. Neque enim hoc modo multum tollitur de inconcinnitate orationis. Rectius in minore editione primum versum nuntio, secundum Atossae, tertium rursus nuntio adscripsit, quam rationem iure probavit Iacobsius in iis quae de Aeschyli Persis scripsit in Wielandii Museo Attico vol. IV. p. 1. sive in Opusculis suis vol. V. sed rursus ille rectius Schützio de hoc loco sentiens. Nam quum Schützius primum versum cum praecedente nuntii oratione coniunxisset, audaciore facta mutatione, nulloque prorsus stabilita fundamento,
θεὸς πόλιν δ᾽ ἔσωσε Παλλάδος θεᾶς
, vidit Iacobsius servandam esse vulgatam lectionem, sed praecedere huic versui debuisse dictum aliquod Atossae. Quod ille quum nullum reperiret, ut qui orationem nuntii putaret verbis
οὐκ ἰσορρόπῳ τύχῃ
finiri, excidisse versum Atossae post illam orationem nuntii credidit. At nihil excidit, sed illa ipsa lectio,
μὴ σοί δοκοῦμεν
, ita est comparata ut sequentes versus ab nuntii oratione seiungi postulet. Quos duo versus si Atossae tribueris, non solum haec, sed reliqua quoque ex illa Iacobsii personarum divisione rectissime procedent. Nuntius igitur sic finit orationem suam, numquid hac ex parte tibi videmur inferiores fuisse? Iam dicenti Atossae at ergo deus quispiam classem, iniqua lance fortunam dispensans, afflixit, ita ille respondet, dii Palladis urbem servant. Atque eodem modo deinceps amplius interroganti respondet.
340.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-277
ὧδε:
ὧδε
hic non significat tantopere, sed potius ergo, i. e. in hoc rerum statu, quum haec ita sint. Ut in Prometheo v. 514.
μυρίαις δὲ πημοναῖς δύαις τε καμφθεὶς ὧδε δεσμὰ φυγγάνω.
In prosa oratione plerumque
οὕτως
invenitur, cuius exempla vide apud Taylorem ad Demosthenis or. in Midiam p. 627. Adde quos nominat Schaeferus ad Dion. Hal. de struct. verb. p. 414. et quae ego dixi ad Vigerum p. 933. Herodotus saepe sic
δὲ
quoque usurpat. Sensit vim particulae scholiastes qui adscripsit, licet obscurius,
ἐνταῦθα, ἤγουν εἰς τὸ πλῆθος
. Debebat sic explicare, quum haec ita sint, ut Persae tanto navium numero Graecis superiores essent, deus aliquis exercitum prodiderit necesse est.
341.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-278
τάλαντα:
τάλαντ᾽ ὑβρίσας
Lips.
ἰσορρόπῳ:
ἰσορρόπῳ
, expuncto postea
ν
, Vit.
ἰσορρόπων
Ven. B.
εἰσορρόπῳ
a pr. manu M.
342.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-279
343.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-280
ἔτ᾽ ἄρ᾽:
ἔστ' ἆρ'
M.
ἔστ᾽ ἂρ
Ald.
ἔστ᾽ ἄρ᾽
Turn.
ἔτ᾽ ἂρ
Rob.
ἔτ᾽ ἄρ'
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ox. Par. L. N. quod Schützius
γ'
in
ἄρ'
mutato in editionem minorem merito recepit. Recte monuit Iacobsius fidem historicam Aeschyli, quam Siebelis p. 63. propter hunc versum graviter vituperavit, non meruisse hanc reprehensionem: nam neque negare voluisse poetam captas eo bello a Persis Athenas esse, nec sequente versu aliud contineri quam Athenienses ipsos in pugna non succubuisse. Poterat, opinor, longius progredi. Tantum abest enim ut reprehendi ob hos versus Aeschylus debeat, ut etiam laudandus esse videatur. Nam quum constaret inter omnes, captas esse vastatasque Athenas brevi ante pugnam Salaminiam, maluit poeta subindicare hanc rem, sed cum laude Atheniensium, quam non attingenda dissimulasse cladem videri. In qua re magnam artem et sagacissimum prodidit iudicium. Nam quum Atossam faceret interrogantem, ut consentaneum erat, de illa ipsa re, quam minime iucundam auditu esse Atheniensibus sciebat, fieri non potuit quin exspectatione quadam et metu commoverentur spectatores, ne referentem audirent nuntium quod factum esse graviter ferebant. Sed hunc metum tam callide et cogitate dispellit poeta, ut illa nuntii responsio etiam laudem et gloriam afferat Atheniensibus. Apte comparat cum hoc versu Iacobsius responsum a Themistocle, testibus Herodoto VIII. 61. et Plutarcho in Themistocle c. 11. Adimanto datum, urbem non esse in moenibus ac domibus, sed in CC triremibus positam. Quod dictum quis dubitabit pervulgatum apud Athenienses fuisse, ita ut iure credi possit allusisse eo hic Aeschylum.
344.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-281
ἀνδρῶν γὰρ ὄντων: corum qui viri sunt.
ἕρκος:
ἕρκος
a pr. manu M.
345.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-282
δὲ: omittunt Vit. Par. N. Pro eo
τε
habet Ven. A.
ναυσὶ:
ναυσὶν
M.
συμβολῆς τίς ἦν:
συμβολαῖς ἦν τις
Lips.
συμβολὴ
affertur ex Par. C.
ἦν
omittit Colb. 2.
347.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-283
πλήθει:
πλήθη
G.
καταυχήσας:
κατακαυχήσας
Ox. Par. C. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.
348.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-284
ἦρξεν μέν:
ἦρξέν
, omisso
μέν
.
ἦρξε μὲν
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Turn.
ἦρξεν
Rob.
350.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-285
NA: Sicinnum dicit, vernam Themistoclis et eius liberorum paedagogum, de quo Herodotus VIII. 75. Diodorus Siculus XI. 17.
352.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-286
353.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-287
μενοῖεν: Libri
μένοιεν
et mox v. 355.
ἐκσωσαίατο
. Correxit a Monkio monitus Blomfieldius. V. Elmsl. ad Oed. Col. v. 945.
σέλμασιν:
σέλμασιν
M. Ald. Rob. Ceteri litteram paragogicam negligunt.
σέλματι
Cantabr. 2.
354.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-288
ναῶν:
ναῶν
M. G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 2. Par. L.
νεῶν
Ald. Rob. Turn.
νηῶν
Mosc.
ἐπενθορόντες:
ἐπενθορόντες
G. Ven. A. B. Turn.
ἐπενθορύντες
Ald.
ἐπανθορόντες
M. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. C. L. N. Rob.
ἐπανθορόντες
Vit. Lambeth. et supra scripto ad secundam syllabam
εν
, ad quartam
ό
, Lips.
355.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-289
βίοτον:
βίου
Vit. et aliquot alii.
ἐκσωσοίατο:
ἐκσωσαίατο
libri. V. ad v. 353.
356.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-290
ὃ δ᾽:
ὃ
M.
ὃ δ'
Vit. Lips. Ald. Rob. Vulgo
ὃ δ'
.
357.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-291
τὸν:
τῶν
pro
τὸν
Lips. Par. L. et ante correctionem M.
τὸν θεοῦ
Par. N.
358.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-292
πᾶσιν:
πᾶσιν
Porsonus, et sic M. Ceteri
πᾶσι
.
προφωνεῖ:
προσφωνεῖ
Vit. Lips. Ven. A. aliique nonnulli et Ald. Rob.
τόνδε:
τοιόνδε
Ven. A.
ναυάρχοις:
ναυάρχαις
Ald. et
οις
minio supra scripto G.
359.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-293
χθόνα:
φλόγα
pro
χθόνα
Par. C. K. L. Rob. γρ.
φλόγα
adscriptum in Lips. Par. B.
θονὸς
adscriptum in Par. C.
360.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-294
361.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-295
στίφος μὲν:
στίφος μὲν
M. G. Turn.
στῖφος μὲν
Vit. Ald. Rob.
μὲν στῖφος
Brunckius, nullo, ut videtur, auctore.
στοίχοις:
στοίχοις
M. Cantabr. 2. Colb. 1. 2. Hoc fuerat etiam in Vit. sed in
στίχοις
mutatum est.
στίχοις
, ad
ι
supra scripto
οι
, Lips. Mosc. Ceteri
στίχοις
. Sed huic vocabulo, quod in re militari dubiae fidei est et omnino apud tragicos non invenitur, praeferendum est
στοίχοις
.
362.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-296
ἁλιρρόθους:
ἁλιρόθους
Ald. Rob.
363.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-297
κύκλῳ:
κύκλων
Ven. B.
νῆσον:
νῆσον
Ald. et ante sec. manus correctionem Vit:
νοῦσον
Rob.
πέριξ:
Πέριξ
, eraso
ξ
, Vit.
364.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-298
ὡς εἰ:
ὡςεἰ
e correctione Lips. Antea recte
ὡς εἰ
.
365.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-299
ναυσὶν:
ναυσὶν
Porsonus.
νηυσὶν
M.
ναυσὶ
vulgo.
εὑρόντες:
εὑρόντα
Ven. B.
366.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-300
πᾶσι:
πᾶσιν
M.
στέρεσθαι:
στερίσκεσθαι
Vit. Lips. Mosc. Par. N. Sed γρ.
στέρεσθαι
adscriptum in Vit. Lips.
κρατὸς:
κράτος
G. et ex sec. manus correctione M. quam lectionem imperite praefert scholiastes. Melius constaret temporum ratio, si scriptum esset
ἦν προκείμενον
. Nam si scripsit Aeschylus, accuratius ante dixisset
εἰ ἔφυγον
.
367.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-301
τοσαῦτ᾽:
τοιαῦτ'
edidit Brunckius, nullo, ut videtur, auctore.
ὑπ᾽ ἐκθύμου:
ὑπερθύμου
G. Lips. Ven. A. B. Mosc. Ox. Par. C. L. N. Rob.
ὑπὲρ θύμου
Colb. 2.
ὑπενθύμου
M. et hinc
ὑπ᾽ εὐθύμου
Victorius.
ὑπ᾽ ἐκθύμου
Ald. Turn. et videtur hoc prius fuisse in Vit. qui nunc
ὑπερθύμου
ex correctione habet.
Ἔκθυμος
est animi impotens.
φρενός:
φρενὶ
Mosc. et supra scripto
ὸς
Lips.
369.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-302
οἳ δ᾽:
οΐδ'
Vit. Lips. Ald. Rob. Ceteri
οἱ δ'
.
πειθάρχῳ:
πιθάρχῳ
Vit. Mosc.
370.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-303
δεῖπνόν τ᾽:
δεῖπνον
M. Vit. Lips. edd. ante Brunckium.
τ'
addidit Brunckius et ante eum Scaliger.
ναυβάτης τ':
ναυβάτης τ'
M. Par. B. L. Rob.
ναυβάτης
sine particula Par. N.
ναυάτης δ'
Ven. A.
ναύτης τ'
Ald.
ναυάτης τ'
ceteri.
371.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-304
τροποῦτο:
τροποῦτο
omnes libri. Non recte Brunckius
τροποῦτο
. V. praef. ad Eur. Bacchas p. XLVI. Hesychius
τροπώσασθαι, τὸ τὴν κώπην πρὸς τὸν σκαλμὸν δῆσαι τῷ τροπωτῆρι
.
σκαλμὸν:
σκαρμὸν
Cantabr. 1. γρ.
σκαρθμὸν
Par. B.
372.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-305
φέγγος:
φθέγγος
, expuncta
θ
littera, M.
φθόγγος
Lips.
374.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-306
ἐς ναῦν:
εἰς ναῦν
Lips.
ἐς ναῦς
G. Mosc.
ναῦ
affertur ex Par. C.
πᾶς θ':
πᾶς δ'
M. Vit. Lips. et supra scripto
θ
Par. B.
375.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-307
τάξις:
τάξεις
, ad
ει
supra scripto
ι
, M.
376.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-308
377.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-309
καὶ πάννυχοι:
πάννυχοι δὴ διάπλουν
, omisso
καὶ
, Rob.
378.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-310
ναῶν:
ναῶν
M. Vit. Lips. Ald. Rob. et ceteri, ut videtur, libri praeter Ven. A. Turn. qui
νηῶν
habent.
380.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-311
οὐδαμῇ:
οὐδαμῇ
, ad ultimam litteram supra scripto
οῦ
, Lips.
οὐδαμοῦ
Par. L.
381.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-312
λευκόπωλος:
κενκόπωλος
Lips.
382.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-313
κατέσχε:
κατάγε
pro
κατέσχε
Mosc.
κατὰ γαῖαν
pro
κατέσχε γαῖαν
Lips.
κατέσχε γῆν
Ald.
383.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-314
πρῶτον:
πρῶτα
Par. C.
ἠχῇ:
ἠχῇ
M. G. Ven. A. B. Ald. Turn. et supra scripto
ἠχοῖ
Cantabr. 2. Par. B.
ἠχοῖ
, ad
οι
supra scripto
η
, Lips. In
ἠχοῖ
coniectura incidisse Piersonum ad Moer. p. 176. merito mireris, quum ibi interesse aliquid inter
ἠχήν
et
ἠχώ
ostendere studeat,
ἠχεῖ
Vit. Mosc. Par. L. Rob. Totum hunc locum imitatione expressum esse ab Iuliano in prima oratione observarunt Spanhemius p. 235. et Wyttenbachius p. 188. ed. Schaef.
384.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-315
εὐφήμησεν:
ἐφήμισεν
Cantabr. 1.
ηὐφήμησεν
Brunckius.
ὄρθιον:
ὄρθιόν θ'
Cantabr. 2.
385.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-316
ἀντηλάλαξε:
ἀντιλάλαξε
G.
πέτρας:
πέτρης
Par. C.
πέρας
Ven. B, quod vocabulum nisi unus tantum liber haberet, placere posse dixeris. V. ad Suppl. v. 249.
386.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-317
παρῆν:
παροῦς
, supra scripto a sec. manu
ν
, Vit.
387.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-318
φυγῇ:
οὐδὲ γὰρ ὡς ἐν φυγῇ
Ven. A. Ox. Ald.
οὐ γὰρ ὡς φυγεῖν
Rob.
388.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-319
ἐφύμνουν:
ἐφήμουν
G. Vit. et aliquot alii.
ἐφ᾽ ὕπνουν
Lips.
389.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-320
ὁρμῶντες:
ὁρῶντες
G.
ὁρῶντας
Rob.
ὁρμῶντες
, ut reliqui, sed supra scripto γρ.
ὁρῶντες
, Lips.
390.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-321
δ᾽:
δ'
inter versus M.
ἀϋτῇ:
αὐτὴ
G. et ante sec. manus correctionem Vit.
αὑτῷ
Lips.
ἐπέφλεγεν:
ὑπέφλεγεν
Ven. A. et adscripto γρ.
ἐπέφλεγεν
Par. B. Schutzius coniiciebat
πάντα θῖν ἐπέφλεγεν
. Nihil est quare quis in verbis
πάντ᾽ ἐκεῖνα
haereat. Est enim haec usitatissima formula, quum multa quae ante commemorata sunt, praesertim si magna sunt et gravia, ut uno vocabulo comprehendi nequeant, indicantur. Sic supra v. 257.
ὡς πάντα γ᾽ ἔστ' ἐκεῖνα διαπεπραγμένα.
Herodotus VII. 34. de operibus quibus Xerxes pontes in Hellesponto fecerat,
καὶ δὴ ἐξευγμένου τοῦ πόρου ἐπιγενόμενος χειμὼν μέγας συνέκοψέ τε ἐκεῖνα πάντα καὶ διέλυσε
. Sic etiam
πάντα ταῦτα
, ut in Eum. v. 113.
καὶ πάντα ταῦτα λὰξ ὁρῶ πατούμενα.
391.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-322
εὐθὺς δὲ:
ἐπεὶ δὲ
Ald. Turn.
εὐθὺς δὲ
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Par. A. B. H. K. L. Rob. Hoc ad sensum et vim loci multo aptius esse nemo non videt. Inutilis coniectura Porsoni
ἔπειτα
.
ξυνεμβολῇ:
ξὺν ἐμβολῇ
Par. L.
392.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-323
NA:
ἔπαισαν ἅλμην
. Idem versus initium in oratione nuntii apud Euripidem Iph. Taur. v. 1391. in qua oratione plura ex Aeschyli Persis sumpta esse indicavit Seidlerus.
κελεύματος:
κελεύματος
M. Vit. Lips. Mosc. Ceteri
κελεύσματος
.
393.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-324
ἐκφανεῖς:
ἦσαν ἐμφανεῖς
Rob.
ἐμφανεῖς ἦσαν
Par. C. γρ.
ἐμφανεῖς
adscriptum in Par. B.
394.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-325
πρῶτον:
πρῶτον
a sec. manu supra lituram unius syllabae inter versus adscriptum in Vit.
εὐτάκτως:
εὐτάκτως
M. G. Cantabr. 1. Mosc. Par. K. L. et supra scriptum in Cantabr. 2.
εὐτάκτως
, supra scripto primae syllabae accentu, tertiae
ον
, Lips.
εὔτακτον
Vit. Cantabr. 2. Rob. Turn. et adscriptum in Par. B.
εὐτάκτων
Ald.
εὐστόχως
Par. B. I. Comparanda sunt cum his Diodori verba XI. 18.
τὸ μὲν εὐώνυμον μέρος ἐπεῖχον Ἀθηναῖοι καὶ Λακεδαιμόνιοι, πρὸς τὸ τῶν Φοινίκων ναυτικὸν ἀντιταχθησόμενοι· — Αἰγινῆται δὲ καὶ Μεγαρεῖς τὸ δεξιὸν κέρας ἀνεπλήρουν
. Herodotus VIII. 85. in sinistro cornu Athenienses, Lacedaemonios in dextro fuisse scribit, quod verius videtur Valckenario. Cum utro faciat Aeschylus, dubitari potest. Veri tamen similius esse videtur Aeginetas eum laudare voluisse quam Lacedaemonios, praesertim quum per hos ipsos effectum sit ut Aeginetis primae decernerentur, Atheniensium autem soli Amyniae, fratri Aeschyli, ut quidem placet Diodoro XI. 27. Non multum dissimilia habet Herodotus VIII. 93. ubi videndus Valckenarius.
396.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-326
ἐπεξεχώρει:
ἐξεχώρει
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. B. N. Ald. Rob. Turn.
ὑπεξεχώρει
editiones Vict. Cant. Stanl.
398.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-327
δὲ:
ἐλευθεροῦτε δὴ
Vit.
ἐλοῦτε δὴ
Mosc.
401.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-328
402.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-329
κοὐκέτ᾽:
κουκέτ'
M. Lips.
403.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-330
404.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-331
ἦρξε δ':
ἦρξεν δ'
M. Quod hic narratur, Lycomedis cuiusdam, Atheniensis, factum fuisse scholiastes cum Plutarcho in Themistocle c. 15. narrat. Sed Lycomedem hoc ad Artemisium fecisse Herodotus scribit VIII. 11. In Salaminia pugna Aminiam primum impetum in classem Persicam fecisse tradunt Herodotus VIII. 84. et Diodorus XI. 27. Aminias apud Aeschylum intelligendus est: sed quod hunc Aminiam, quem Pallenensem dicit Herodotus, fratrem Aeschyli fuisse perhibent Diodorus, Aelianus V. H. V. 19. scriptorque vitae Aeschyli, fabula videtur esse. Ceterum ne nominaret poeta Aminiam, tragoediae gravitas prohibebat, quoniam, qui in conspectu nostro et in hac communis vitae humilitate versantur, haud facile illo magnitudinis splendore, quem requirit poesis, ita exornari possunt ut omnis quotidianae tenuitatis recordatio evanescat. Idque bene perspectum habens poeta sapienter ne Themistoclis quidem nomen admittere ausus est.
405.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-332
Φοινίσσης: Herodotus VIII. 85.
κατὰ μὲν δὴ Ἀθηναίους ἐτετάχατο Φοίνικες· οὗτοι γὰρ εἶχον τὸ πρὸς Ἐλευσῖνός τε καὶ ἑσπέρης κέρας
.
406.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-333
ἴθυνεν:
ἴθυνεν
M. Ex Par. B. Faehsius
ἴθυνε. γρ. ἴθυνε
affert: Brunckius hunc codicem
εὐθύνων
et pro varia lectione
ἴθυνεν
habere significat.
ἴθυνε
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Ald. Turn.
ἴθυνεν
Rob. et reliquae inde a Vict. editiones.
407.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-334
καὶ πρῶτα: recepi ex G. Lips. Cantabr. 2. Par. L. Rob.
τὰ πρῶτα
M. Ald. Turn.
μέν νυν:
μὲν νῦν
Cantabr. 2. et supra scripto
ἀντὶ τοῦ δή
M.
μὲν νῦν
etiam Vit. habuerat, sed eraso a sec. manu
νῦν
factum est.
μὲν νυν
Ven. B.
μὲν οὖν
Lips. Ven. A. Par. N. Mosc. Ox. Ald. Rob.
μὲν δὴ
G. Turn. Ex his
μέν νυν
praeferendum erat, pro quo saepe
μὲν δή
εἰ
μὲν οὖν
ab librariis posita sunt. V. Valcken. ad Hipp. 20.
ῥεῦμα:
εὖ ῥεῦμα
Ven. B. Cantabr. 2.
408.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-335
στενῷ:
στενῶν
Par. G.
στενῷ
Ven. B.
νεῶν:
νεῶν τῶν περσικῶν
G.
410.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-336
ὑφ᾽ αὑτῶν:
ὑφ᾽ αὑτῶν
Lips. Rob.
ὑφ᾽ αὐτῶν
G.
ὑπ' αὐτῶν
, leni in altero vocabulo spiritu a correctore in asperum mutato, Vit.
ὑπ' αὐτῶν
Ven. A. Mosc. Ox. Ald. Turn.
411.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-337
παίοντ᾽:
παίοντ'
indiget nulla mutatione. Est enim praesentis participium
ἀΐσσω
, significatque eum qui illiditur, ut in Prom. v. 887.
θολεροὶ δὲ λόγοι παίουσ᾽ εἰκῇ στυγνῆς πρὸς κύμασιν ἄτης.
412.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-338
ἀφρασμόνως:
ἀφρασμόνως
dedi ex M. Ven. B. Par. N. Idem antequam corrector
σ
in
δ
mutavit erat in Vit. Ceteri
ἀφραδμόνως
.
413.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-339
ὑπτιοῦτο δὲ:
ἑστιοῦτο δὲ
Ven. B.
ὑπτιοῦτο δὴ
Heathius. Fugerat eum
δέ
in apodosi post
ὡς
positum, ut v. 410.
414.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-340
θάλασσα δ᾽:
θαλάσσῃ δ'
Lips. sed
ῃ
in
α
mutato.
θάλασσαν δ'
Ald.
θάλασσαν
, omissa particula, Turn. ex coniectura, ut videtur.
415.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-341
πλήθουσα:
πλήθουσαν
Ald. Turn.
φόνου:
φόνο
Lips.
416.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-342
ἐπλήθυον:
ἐπλήθυον
M. Ven. B. Cantabr. 1. Rob. et a pr. manu Cantabr. 2. Par. A.
ἐπλήθυνον
G. Vit. (sic Vit. Lips. Ven. A. Mosc. Par. B. C. N. Ald. et a sec. manu Cantabr. 2. Par. A.
ἐκπλήθυνον
Turn.
417.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-343
ἀκόσμως:
ἀκόσμῳ
e correctione, deleto
ς
, Vit. Ita scribendum putavit Casaubonus.
Ἀκόσμῳ ξὺν φυγῇ
legitur v. 465.
418.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-344
419.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-345
τοὶ δ᾽:
οἱ δ'
Blomfieldius. V. ad Soph. Ai. v. 1404.
θύννους:
θήνους
Lips.
θύνους
Rob.
420.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-346
θραύμασίν τ':
θραύμασίν τ'
M.
θραύμασί τ'
G. (sic G.) Vit. Lips. Mosc. Par. L. Rob. et
ρ
a sec. manu scripto Cantabr. 2.
θραύσμασί τ'
Cantabr. 1. Ald. Turn. Dixit de his formis Lobeckius ad Soph. Ai. p. 322.
ἐρειπίων:
ἐριπίων
M.
421.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-347
ἐρράχιζον:
ἐράχιζον
Vit. Lips. Mosc.
οἰμωγὴ:
οἰμωγή
ex correctione, quum antea
οἰμωγὴ
fuisset, Vit.
οἰμωγῆς
M.
οἰμογή
Ald.
ἡμογὴ
Lips.
422.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-348
κωκύμασιν:
κωκύμασιν
M.
κωκύμασι
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Ald. Rob. Turn. Solent coniungi
οἰμωγή
et
κώκυμα
,
οἰμώζειν
et
κωκύειν
. Sed hic laetum potius clamorem Graecorum commemorari exspectamus, ut in Homerico illo
ἔνθα δ᾽ ἅμ' οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων
. Quare putavi Aeschylum scripsisse
καυχἠμασιν
.
πελαγίαν:
πελασγίαν
G. Vit. Lips. aliique nonnulli et Rob. γρ.
πελαγίαν
margo Lips.
423.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-349
κελαινῆς: In
κελαινῆς
littera
ν
puncto notata in M.
νυκτὸς ὄμμ᾽: explicat Seidlerus ad Eur. Iph. Taur. v. 110.
424.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-350
ἤματα: In
ἤματα
primam litteram in litura habet M.
425.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-351
στοιχηγοροίην:
στοιχοιγαροίην
, ad
α
supra scripto '
o
', M.
στοιχηγορείην
Cantabr. 2.
χοικηγοροίην
Par. G.
στιχηγοροίην
Lips. Mosc. Par. F. K. L.
ἐφεξῆς λέγοιμι. στοιχομυθοίην
adscriptum in M. Hesychius
στοιχομυθεῖν, τὸ ἐφεξῆς λέγειν καὶ ἀδολεσχεῖν
.
426.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-352
μηδάμ᾽:
μὴδ' ἂν
M. et sic vel
μηδ' ἂν
G. Vit. Lips. Ven. A. B. Par. B. edd. ante Brunckium, qui
μηδάμ'
restituit ex Par. A. in quo glossa
μηδαμῶς
addita est. γρ.
μηδάμ᾽ ἡμέρᾳ
margo Par. B.
427.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-353
τοσουτάριθμον:
τοσουτάριθμον
Lips. Rob. γρ.
τοσουτάριθμον
supra scriptum in Vit.
τοσοῦτ' ἀριθμὸν
M. Ven. A. Cantabr. 2. Ox. Ald. Turn. et a sec. manu Vit.
τοσοῦτ᾽ ἀριθμῶν
a pr. manu Vit.
τοσοῦτ᾽ ἄριθμον
G. scilicet, ut interpreti videtur, pro
ἀριθμόν
. Et
τοσουτάριθμον
et
τοσοῦτ᾽ ἀριθμὸν
commemorant scholiastae. Alludere ad hunc locum videtur Tzetzes in exegesi ad Il. p. 92, 8.
ἐκ δὲ τῆς συνεχείας τῆς ἵππου καὶ τοῦ περιττώματος τοῦ τοσουταρίθμου στρατοῦ
.
428.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-354
αἰαῖ:
αἳ αἳ
M. G.
α
octies Cantabr. 1. Ceteri
αἰαῖ
ἔρρωγεν:
ἔρρωγεν
Rob. et a pr. manu Cantabr. 2. Idem supra scriptum in Vit.
ἔρρωγεν
a sec. manu Cantabr. 2.
ἔρρωγε
G. Lips. Ald. Turn.
ἔρρωγε
Vit.
ἔρρωγε
Mosc. et cum litura inter
o
et
γ
M.
429.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-355
βαρβάρων:
βαρβάρω
Par. K. L.
γένει:
γένῃ
, sed
η
supra scripto
ει
, Lips.
430.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-356
κακόν:
κακόν
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Mosc. Par. B. N.
κακῶν
Ald. Rob. Turn. Euripides Med. v. 59.
ἐν ἀρχῇ πῆμα κοὐδέπω μεσοῖ
, ubi v. Elmsleium.
431.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-357
ἐπ᾽ αὐτοῖς:
ἐπ' αὐτοῖς
M. G. Vit. Lips. Ven. A. B. Cantabr. 2. Ox. Par. B. K. L. N. Ald. Rob.
ἐπ' αὐτοὺς
Turn.
ἐπ' αὐτῆς
Mosc.
433.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-358
τῆσδ᾽ ἔτ᾽:
τῆσδέ τ'
M. G. Vit. Par. A. B.
τίς δὲ τ'
Ald. Rob. Emendate
τῆσδ᾽ ἔτ᾽
Lips. Turn. γρ.
καὶ τύχης
ex Par. B. Faehsius affert.
τῆσδ᾽:
τῆδε
, ut fere solet, M.
τῆσδε
Ald. Rob.
434.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-359
τίν᾽ αὖ:
τί δ' αὖ
G.
στρατῷ:
στρατῷ
, mutato a sec. manu
ῶ
in
οῦ
, Vit.
στρατοῦ
Ald.
435.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-360
μάσσονα:
μάσσονα
, supra scripto
ν
, Vit.
436.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-361
φύσιν:
φύσιν
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et
ι
supra scripto
ει
Lips.
φύσει
G. Ven. B. Par. A. B. K. L. et supra scripto
φύσιν
Cantabr. 2.
437.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-362
ψυχήν:
ψυχὴν
, supra scripto
o
, Lips.
κεὐγένειαν:
καὶ εὐγένειαν
M. Vit. Mosc. Ald. Rob.
ἐκπρεπεῖς:
ἐκπρεπεῖς
M. Ald. Turn. et adscriptum in Par. B.
εὐπρεπεῖς
G. Vit. Lips. Ven. B. Mosc. Par. A. B. L. N. Rob.
438.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-363
439.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-364
αἰσχρῶς:
αἰσχρῶς
M. G. Vit. Lips. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Lambeth. Mosc. Ox. Par. A. B. H. K. L. N. Rob.
οἰκτρῶς
Ald. Turn. et supra scriptum in Par. B.
δυςκλεεστάτῳ:
δυσκλεεστάτῳ
M. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn. Id fuit etiam in Vit. ubi terendo
λε
periit.
δυσκλεστάτῳ
Par. C.
δυστυχεστάτῳ
G. Ven. B. Cantabr. 1. Par. A. L. et adscriptum γρ.
δυστυχεστάτῳ
in Lips.
μόρῳ:
πότμῳ
Vit. Lips. Mosc. Par. N. sed in Lips. adscriptum γρ.
μόρῳ. θανάτῳ
.
440.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-365
οἴ 'γὼ:
οἱ ἐγὼ
M.
ὃ ἐγὼ
Par. C.
οἳ ἐγὼ
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Rob. Turn. Correxit Porsonus.
τάλαινα:
τάλαινα
Vit.
κακῆς:
κακοὶ
pro
κακῆς
Lips.
441.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-366
δὲ: omittunt Ven. A. Ox. Ald. Post
ποίῳ
habet Rob.
442.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-367
ἐστὶ:
ἐστιν
Vit.
πρόσθε:
πρόσθε
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Mosc. Ald.
πρόθεν
Par. N.
443.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-368
δύςορμος:
δύσορμος
, ad
ος
supra scripto
ον
, Lips.
ναυσίν:
νηυσὶν
M. G. Vit. Lips.
444.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-369
ἀκτῆς:
ἀκτῆς
G. In Vit. ad
ἀκτῆς
a sec. manu supra scriptum γρ.
ἁλός
, sic.
445.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-370
NA: Narrat rem etiam Herodotus VIII. 76.
ὅταν:
ὅτ' ἂν
M. Vit. Lips. Rob.
ὅτι
scribendum putavit Elmsleius (Edinburgh Review XVII. p. 236.). Sed v. diss. de particula
ἂν
III. 4. Opusc. IV. p. 148.
446.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-371
ἐкσωζοίατο:
ἐξσωζοίατο
, ad
ξ
supra scripto
κ
. M.
ἐκσωζοίατο
, ad
οι
supra scripto
αι
, Lips. Non satis recte Abreschius
νεῶν ἐκσωζοίατο
ita coniungit ut
φθαρέντες
seorsim positum sit. Vt ista sint coniungenda, certe
φθαρέντες
non minus cum illo genitivo construi debet: dissipati ex navibus.
φθείρεσθαι
errare, vagari significans et ab Abreschio hic et in Misc. Obs. IV. 3. p. 451. illustratum est. Conferendus Blomfieldius.
447.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-372
κτείνοιεν:
κτείνειαν
Ald.
κτείνειεν
G. Ven. A. B. Ox. Par. C. N. Rob. Inde
κτείνειαν
Porsonus. Recte
κτείνοιεν
M. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codices et Turn.
εὐχείρωτον:
ἀχείρωτον
G.
εὐχείρως τὸν
Mosc. Par. B. Id videtur etiam in Vit. fuisse, in quo erasa ea scriptura
εὐχείρωτον
restitutum.
εὐχείρω τὸν
, propter similem, ut videtur, codicis alicuius lituram, Ald.
448.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-373
ἐναλίων:
ἐναλίων
M. G. Vit. Par. A. B. N.
εἰναλίων
Ven. A. Rob. Turn.
εἰν ἀλίων
Ald.
ἀναλίων
Lips.