Aeschylus Persians 700

Δαρεῖος

ἀλλ᾽ ἐπεὶ δέος παλαιὸν σοὶ φρενῶν ἀνθίσταται,

τῶν ἐμῶν λέκτρων γεραιὰ ξύννομ᾽ εὐγενὲς γύναι,

κλαυμάτων λήξασα τῶνδε καὶ γόων σαφές τί μοι

705

λέξον. ἀνθρώπεια δ᾽ ἄν τοι πήματ᾽ ἂν τύχοι βροτοῖς.

πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ θαλάσσης, πολλὰ δ᾽ ἐκ χέρσου κακὰ

γίγνεται θνητοῖς, ὁ μάσσων βίοτος ἢν ταθῇ πρόσω.

Ἄτοσσα

ὦ βροτῶν πάντων ὑπερσχὼν ὄλβον εὐτυχεῖ πότμῳ, ¹

ὡς ἕως τ᾽ ἔλευσσες αὐγὰς ἡλίου ζηλωτὸς ὢν

710

βίοτον εὐαίωνα Πέρσαις ὡς θεὸς διήγαγες,

νῦν τέ σε ζηλῶ θανόντα, πρὶν κακῶν ἰδεῖν βάθος.

πάντα γάρ, Δαρεῖ᾽, ἀκούσει μῦθον ἐν βραχεῖ χρόνῳ: ²

διαπεπόρθηται τὰ Περσῶν πράγμαθ᾽, ὡς εἰπεῖν ἔπος. ³

715

Δαρεῖος

τίνι τρόπῳ; λοιμοῦ τις ἦλθε σκηπτός, ἢ στάσις πόλει;

715

Ἄτοσσα

οὐδαμῶς: ἀλλ᾽ ἀμφ᾽ Ἀθήνας πᾶς κατέφθαρται στρατός.

Δαρεῖος

τίς δ᾽ ἐμῶν ἐκεῖσε παίδων ἐστρατηλάτει; φράσον.

Ἄτοσσα

θούριος Ξέρξης, κενώσας πᾶσαν ἠπείρου πλάκα.

Δαρεῖος

πεζὸς ἢ ναύτης δὲ πεῖραν τήνδ᾽ ἐμώρανεν τάλας;

Ἄτοσσα

ἀμφότερα: διπλοῦν μέτωπον ἦν δυοῖν ⁴ στρατευμάτοιν. ⁵

720

Δαρεῖος

πῶς δὲ καὶ στρατὸς τοσόσδε ⁶ πεζὸς ἤνυσεν περᾶν;

Ἄτοσσα

μηχαναῖς ἔζευξεν Ἕλλης πορθμόν, ὥστ᾽ ἔχειν πόρον.

Δαρεῖος

καὶ τόδ᾽ ἐξέπραξεν, ὥστε Βόσπορον κλῇσαι μέγαν;

Ἄτοσσα

ὧδ᾽ ⁷ ἔχει: γνώμης δέ πού τις δαιμόνων ξυνήψατο.

Δαρεῖος

φεῦ, μέγας τις ἦλθε δαίμων, ὥστε μὴ φρονεῖν καλῶς.

725

Ἄτοσσα

ὡς ἰδεῖν τέλος πάρεστιν οἷον ἤνυσεν κακόν.

Δαρεῖος

καὶ τί δὴ πράξασιν αὐτοῖς ὧδ᾽ ἐπιστενάζετε;

Ἄτοσσα

ναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς πεζὸν ὤλεσε στρατόν.

Δαρεῖος

ὧδε παμπήδην δὲ λαὸς πᾶς κατέφθαρται δορί;

Ἄτοσσα

πρὸς τάδ᾽ ὡς Σούσων ⁸ μὲν ⁹ ἄστυ πᾶν κενανδρίαν στένειν.

730

Δαρεῖος

ὦ πόποι κεδνῆς ἀρωγῆς κἀπικουρίας στρατοῦ.

Ἄτοσσα

Βακτρίων δ᾽ ἔρρει πανώλης δῆμος, οὐδέ ¹⁰ τις γέρων.

Δαρεῖος

ὦ μέλεος, οἵαν ἄρ᾽ ἥβην ξυμμάχων ἀπώλεσεν.

Ἄτοσσα

μονάδα δὲ Ξέρξην ἔρημόν φασιν οὐ πολλῶν μέτα—

Δαρεῖος

πῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν; ἔστι τις σωτηρία;

735

Ἄτοσσα

ἄσμενον μολεῖν γέφυραν γαῖν ¹¹ δυοῖν ¹² ζευκτηρίαν.

Δαρεῖος

καὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι τήνδε, τοῦτ᾽ ἐτήτυμον;

Ἄτοσσα

ναί: λόγος κρατεῖ σαφηνὴς τοῦτό γ᾽, οὐδ᾽ ¹³ ἔνι στάσις.

739

Δαρεῖος

φεῦ, ταχεῖά γ᾽ ἦλθε χρησμῶν πρᾶξις, ἐς δὲ παῖδ᾽ ἐμὸν

Ζεὺς ἐπέσκηψεν ¹⁴ τελευτὴν θεσφάτων: ἐγὼ δέ που

740

διὰ μακροῦ χρόνου τάδ᾽ ηὔχουν ἐκτελευτήσειν θεούς:

ἀλλ᾽ ὅταν σπεύδῃ τις αὐτός, χὠ θεὸς συνάπτεται.

νῦν κακῶν ἔοικε πηγὴ πᾶσιν ηὑρῆσθαι φίλοις.

παῖς δ᾽ ἐμὸς τάδ᾽ οὐ κατειδὼς ἤνυσεν νέῳ θράσει:

ὅστις Ἑλλήσποντον ἱρὸν δοῦλον ὣς δεσμώμασιν

745

ἤλπισε σχήσειν ῥέοντα, Βόσπορον ῥόον θεοῦ:

καὶ πόρον μετερρύθμιζε, καὶ πέδαις σφυρηλάτοις

περιβαλὼν πολλὴν κέλευθον ἤνυσεν πολλῷ στρατῷ,

θνητὸς ὢν δὲ θεῶν ¹⁵ ἁπάντων ¹⁶ ᾤετ᾽, οὐκ εὐβουλίᾳ,

καὶ Ποσειδῶνος κρατήσειν. πῶς τάδ᾽ οὐ νόσος ¹⁷ φρενῶν

750

εἶχε παῖδ᾽ ἐμόν; δέδοικα μὴ πολὺς πλούτου πόνος

οὑμὸς ἀνθρώποις γένηται τοῦ φθάσαντος ἁρπαγή.

Ἄτοσσα

ταῦτά τοι ¹⁸ κακοῖς ὁμιλῶν ἀνδράσιν διδάσκεται

θούριος Ξέρξης: λέγουσι δ᾽ ὡς σὺ μὲν μέγαν ¹⁹ τέκνοις

πλοῦτον ἐκτήσω ξὺν αἰχμῇ, τὸν δ᾽ ἀνανδρίας ὕπο

755

ἔνδον αἰχμάζειν, πατρῷον δ᾽ ὄλβον οὐδὲν αὐξάνειν.

τοιάδ᾽ ἐξ ἀνδρῶν ὀνείδη πολλάκις κλύων κακῶν

τήνδ᾽ ἐβούλευσεν κέλευθον καὶ στράτευμ᾽ ἐφ᾽ Ἑλλάδα.

759

Δαρεῖος

τοιγάρ σφιν ἔργον ἐστὶν ἐξειργασμένον

μέγιστον, ἀείμνηστον, οἷον οὐδέπω

760

τόδ᾽ ἄστυ Σούσων ἐξεκείνωσεν πεσόν,

ἐξ οὗτε τιμὴν Ζεὺς ἄναξ τήνδ᾽ ὤπασεν,

ἕν᾽ ἄνδρ᾽ ἁπάσης Ἀσίδος μηλοτρόφου

ταγεῖν, ἔχοντα σκῆπτρον εὐθυντήριον.

Μῆδος γὰρ ἦν ²⁰ ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῦ:

765

ἄλλος δ᾽ ἐκείνου παῖς τόδ᾽ ἔργον ἤνυσεν:

φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν ᾠακοστρόφουν. ²¹

τρίτος δ᾽ ἀπ᾽ αὐτοῦ Κῦρος, εὐδαίμων ἀνήρ,

ἄρξας ἔθηκε πᾶσιν εἰρήνην φίλοις:

Λυδῶν δὲ λαὸν καὶ Φρυγῶν ἐκτήσατο,

770

Ἰωνίαν τε πᾶσαν ἤλασεν βίᾳ.

θεὸς γὰρ οὐκ ἤχθηρεν, ὡς εὔφρων ἔφυ.

Κύρου δὲ παῖς τέταρτος ηὔθυνε ²² στρατόν.

πέμπτος δὲ Μάρδος ²³ ἦρξεν, αἰσχύνη πάτρᾳ

θρόνοισί τ᾽ ἀρχαίοισι: τὸν δὲ σὺν δόλῳ

775

Ἀρταφρένης ἔκτεινεν ἐσθλὸς ἐν δόμοις,

ξὺν ἀνδράσιν φίλοισιν, οἷς τόδ᾽ ἦν χρέος.

[ἕκτος δὲ Μάραφις, ἕβδομος δ᾽ ²⁴ Ἀρταφρένης.] ²⁵

κἀγὼ πάλου τ᾽ ²⁶ ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον,

κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ.

780

ἀλλ᾽ οὐ κακὸν τοσόνδε προσέβαλον πόλει.

Ξέρξης δ᾽ ἐμὸς παῖς ὢν νέος ²⁷ νέα φρονεῖ,

κοὐ μνημονεύει τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς:

εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴστ᾽, ἐμοὶ ξυνήλικες,

ἅπαντες ἡμεῖς, οἳ κράτη τάδ᾽ ἔσχομεν,

785

οὐκ ἂν φανεῖμεν πήματ᾽ ἔρξαντες τόσα.

787

Χορός

τί οὖν, ἄναξ Δαρεῖε, ποῖ καταστρέφεις

λόγων τελευτήν; πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτι

πράσσοιμεν ὡς ἄριστα Περσικὸς λεώς;

Δαρεῖος

εἰ μὴ στρατεύοισθ᾽ ἐς τὸν Ἑλλήνων τόπον,

790

μηδ᾽ εἰ στράτευμα πλεῖον ᾖ τὸ Μηδικόν.

αὐτὴ γὰρ ἡ γῆ ξύμμαχος κείνοις πέλει.

Χορός

πῶς τοῦτ᾽ ἔλεξας, τίνι τρόπῳ δὲ συμμαχεῖ;

Δαρεῖος

κτείνουσα λιμῷ τοὺς ὑπερπόλλους ²⁸ ἄγαν.

Χορός

ἀλλ᾽ εὐσταλῆ ²⁹ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον.

795

Δαρεῖος

ἀλλ᾽ οὐδ᾽ ὁ μείνας νῦν ἐν Ἑλλάδος τόποις ³⁰

στρατὸς κυρήσει νοστίμου σωτηρίας.

Χορός

πῶς εἶπας; οὐ γὰρ πᾶν στράτευμα βαρβάρων

περᾷ τὸν Ἕλλης πορθμὸν Εὐρώπης ἄπο;

800

Δαρεῖος

παῦροί γε πολλῶν, εἴ τι πιστεῦσαι θεῶν

800

χρὴ θεσφάτοισιν, ἐς τὰ νῦν πεπραγμένα

βλέψαντα: συμβαίνει γὰρ οὐ τὰ μέν, τὰ δ᾽ οὔ.

κεἴπερ τάδ᾽ ἐστί, πλῆθος ἔκκριτον στρατοῦ

λείπει κεναῖσιν ἐλπίσιν πεπεισμένος.

μίμνουσι δ᾽ ἔνθα πεδίον Ἀσωπὸς ῥοαῖς

805

ἄρδει, φίλον ³¹ πίασμα Βοιωτῶν χθονί:

οὗ σφιν κακῶν ὕψιστ᾽ ἐπαμμένει ³² παθεῖν,

ὕβρεως ἄποινα κἀθέων φρονημάτων:

οἳ γῆν μολόντες Ἑλλάδ᾽ οὐ θεῶν βρέτη

ᾐδοῦντο συλᾶν οὐδὲ πιμπράναι νεώς:

810

βωμοὶ δ᾽ ἄιστοι, δαιμόνων θ᾽ ³³ ἱδρύματα

πρόρριζα φύρδην ἐξανέστραπται βάθρων.

τοιγὰρ κακῶς δράσαντες οὐκ ἐλάσσονα

πάσχουσι, τὰ δὲ μέλλουσι, κοὐδέπω κακῶν

κρηνὶς ἀπέσβηκ᾽, ³⁴ ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἐκπιδύεται.

815

τόσος γὰρ ἔσται πέλανος αἱματοσταγὴς ³⁵

πρὸς γῇ Πλαταιῶν Δωρίδος ³⁶ λόγχης ὕπο:

θῖνες νεκρῶν δὲ καὶ τριτοσπόρῳ γονῇ

ἄφωνα σημανοῦσιν ³⁷ ὄμμασιν βροτῶν

ὡς οὐχ ὑπέρφευ θνητὸν ὄντα χρὴ φρονεῖν.

820

ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ᾽ ἐκάρπωσεν στάχυν

ἄτης, ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾷ θέρος.

  τοιαῦθ᾽ ὁρῶντες τῶνδε τἀπιτίμια

μέμνησθ᾽ Ἀθηνῶν Ἑλλάδος τε, μηδέ τις

ὑπερφρονήσας τὸν παρόντα δαίμονα

825

ἄλλων ἐρασθεὶς ὄλβον ἐκχέῃ μέγαν.

Ζεύς τοι κολαστὴς τῶν ὑπερκόμπων ἄγαν

φρονημάτων ἔπεστιν, εὔθυνος βαρύς.

πρὸς ταῦτ᾽ ἐκεῖνον, σωφρονεῖν κεχρημένον, ³⁸

πινύσκετ᾽ εὐλόγοισι νουθετήμασιν,

830

λῆξαι θεοβλαβοῦνθ᾽ ὑπερκόμπῳ θράσει.

σὺ δ᾽, ὦ γεραιὰ μῆτερ ἡ Ξέρξου φίλη,

ἐλθοῦσ᾽ ἐς οἴκους κόσμον ὅστις εὐπρεπὴς

λαβοῦσ᾽ ὑπαντίαζε παιδί. παντὶ ³⁹ γὰρ

κακῶν ὑπ᾽ ἄλγους λακίδες ἀμφὶ σώματι

835

στημορραγοῦσι ποικίλων ἐσθημάτων.

ἀλλ᾽ αὐτὸν εὐφρόνως σὺ πράυνον λόγοις:

μόνης γάρ, οἶδα, σοῦ κλύων ἀνέξεται.

ἐγὼ δ᾽ ἄπειμι γῆς ὑπὸ ζόφον κάτω.

ὑμεῖς δέ, πρέσβεις, χαίρετ᾽, ἐν κακοῖς ὅμως

840

ψυχὴν διδόντες ἡδονῇ ⁴⁰ καθ᾽ ἡμέραν,

ὡς τοῖς θανοῦσι πλοῦτος οὐδὲν ὠφελεῖ.

843

Χορός

ἦ πολλὰ καὶ παρόντα καὶ μέλλοντ᾽ ἔτι

ἤλγησ᾽ ἀκούσας βαρβάροισι πήματα.

Ἄτοσσα

ὦ δαῖμον, ὥς με πόλλ᾽ ἐσέρχεται ⁴¹ κακῶν ⁴²

845

ἄλγη, μάλιστα δ᾽ ἥδε συμφορὰ δάκνει,

ἀτιμίαν γε παιδὸς ἀμφὶ σώματι

ἐσθημάτων κλύουσαν, ἥ νιν ἀμπέχει.

ἀλλ᾽ εἶμι, καὶ λαβοῦσα κόσμον ἐκ δόμων

ὑπαντιάζειν παιδί μου ⁴³ πειράσομαι.

850

οὐ γὰρ τὰ φίλτατ᾽ ἐν κακοῖς προδώσομεν.

852

Χορός

δίεμαι μὲν χαρίσασθαι,

700

δίεμαι δʼ ἀντία φάσθαι,

λέξας δύσλεκτα φίλοισιν.