974.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-954
νώνυμοι: Hunc versum, qui in libris cum praecedentibus Xerxis est, choro tribuendum esse antistropha monstrat.
οι νώνυμνοι
Μ.
Ο νώνυμοι
G. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Par. G. Turn.
οἳ νώνυμοι
Vit. Ven. A.
οινώνυμοι
Lips. Ald.
ἀνώνυμοι
Rob.
οι οι νώνυμοι
Ven. B. ed. Vict.
974
975-978.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-955
ἰὴ ἰή, ἰω ἰώ. ἰω ἰώ, δαίμονες δ᾽ ἔθεντ᾽ ἄελπτον κακόν, πάγκακον οἷον δέδρακεν ἄτα.: Xerxi dedi hunc versum, quem libri cum sequentibus choro tribuunt.
δὴ τὴ ἰὼ ἐω ] ἰὼ ἐὼ δαίμονες
Μ.
δὴ τὴ ἰὼ τὰ ἰὼ δαίμονες
Vit. Lips.
ἰὴ τὴς τὴ τὴ. ἰὼ ἰ. ἰω ἰω. ὦ δαίμονες
G.
ἰὴ τὴ ἰὼ ἰὼ ὦ δαίμονες
Rob.
i
quinquies,
Ζω
octies Colb. 1. Ox. et omisso
δαίμονες
Ald.
ή
sexies et deinde
ω ἰὼ δυσδαίμονες
sic Ven. A.
ὴ τὴ ἰὼ ἰὼ ἰὼ ἰὼ δυςδαίμονες
Turn.
δαίμονες
enotatum ex Ask. A. Mosc.
ὦ δαίμονες
ex Cantabr. 1. Par. K. L. Colb. 2. Ven. B. Tum omnes libri,
δ'
non addito,
ἔθετ᾽ ἄελπτον κακὸν διαπρέπον οἷον δέδορκεν ἄτα
, nisi quod
έλθετ'
habent Vit. Mosc. Colb. 1.
κακὸν
bis et
διαπρεπή
Vit.
οἵαν
Colb. 1.
ἄτα
ad alterum
a
supra scripto
η
Lips.
ἄταν
Colb. 1. Οx. Ven. A. Ald. Rob. Corrupta haec esse facile ex antistropha, quae optimos habet et certissimos numeros, intelligitur. Ac primum quidem
eť
mutandum esse in
ἔθεσθ'
olim putavi, nunc
δ'
inserto scripsi
ἔθεντο
. Deinde
διαπρέπον
neque synizesi fieri posse videtur trisyllabum, neque probabile est Dindorfii
ζαπρέπον
, sed
διαπρέπον
, vocabulum satis tenne, interpretatio videtur alius vocabuli, quod
πρόκακον
vel
πάγκακον
fuisse puto. Denique
oἷον δέδορκεν ἄτα
scholiastae ita explicant,
οἷον κακόν ἡ Ἄτη ἐφορᾷ
et
εθεάσατο ἡ βλαβή
. Hoc vero Graeca verba ne posse quidem significare mihi videntur. Puto restituisse quod Aeschylus scripsit,
ἰὼ ἐώ, δαίμονες δ' ἔθεντ᾽ ἄελπτον κακόν, πάγκακον οἷον δέδρακεν ἄτα
.
979.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-956
δι' αἰῶνος τύχαι: Hic versus in M. Vit. scriptus est in margine et in M. quidem in litura praeter ultimas quattuor syllabas, sed, ut videtur, a prima manu: adscriptum autem supra est
γρ. δαίμονος τύχαι
. In illo
δαίμονος
latere videtur
διαίμονες
, cruentae, quam vocem Marklandus Euripidi Iph. Aul. v.1514. restituit. Eadem sententia est Dindorfii. Sed puto tamen
δι' αἰῶνος
verum esse, neque in stropha v. 973.
ἀγρέται
scribendum esse, sed
ἀκρῶται
.
οἶαι δὴ δι' αἰῶνος τύχαι
Ven. B. Rob. quod grammatici inventum est senarium exhibere volentis.
τύχα
G.
979
980.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-957
εὔδηλα γάρ: Personae notam omittunt Ald. Turn. In Vit. Xerxi haec usque ad
εὐτυχῶς
tribuuntur, versus autem 984. choro.
εύδηλον
, omnisso
γάρ
, Rob.
980
981.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-958
νέαι νέαι δύαι δύαι: Hunc versum Xerxi dedi.
νέα νέα δύαι δύαι
Ald.
981
982.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-959
Ἰαόνων ναυβατᾶν:
Ιαόνων
Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. Turn.
ἰαώνων
Ven. A. Colb. 2.
ἰώνων
Rob. Ald.
λάνων
Μ. G. Vit. Ven. B. Par. L.
ναυ-βάτων
sic M. Turn.
ναυατῶν
Ven. A. Cantabr. 1. Colb. 1.
ναβατῶν
Ald.
ναυάτων
Vit.
ναυάτοις
, supra scripto
wr
, Lips.
ναυατᾶν
G. (sic G.) Par. A. Inde Brunckius
ναυβατᾶν
restituit, atque ita iam Rob. In Par. C. totus versus ita scriptus est,
ἰάνωναν βάτων
, supra scripto ad ultimam syllabam
or
.
982
984.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-960
γένος τὸ Περσῶν:
γένος τὸ περσῶν
Μ. Ven. A.
γένος τὸ περσῶν
G. Vit. Lips. Ald. Turn.
γένος περσῶν
Rob.
τὸ γένος περσῶν
Ven. Β.
τὸ γένος τὸ περσῶν
Colb. 2.
τὸ γένος τῶν περσῶν
Cantabr. 1.
984
985.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-961
πῶς δ᾽ οὐ:
πῶς δ᾽ οὐ
sine interpunctione M. Vit. Ald.
πῶς δ᾽ οὔ
. G. Lips. et commate addito Turn.
πῶς θ᾽ οὐ;
Rob.
985
985.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-962
στρατὸν γὰρ: Libri
στρατὸν μὲν
, nisi quod Rob. cum scholiasta metrico
uèv
omittit. Mutavi
μὲν
in
γάρ
.
985
985.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-963
τοσοῦτον:
τί δ᾽ οὐ
Ven. Β. In
τοσοῦτον
littera
σ
a sec. manu reficta in M.
985