760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-680
τοιγάρ:
τοὶ γάρ
Μ.
τὴν γάρ
Par. G.
σφίν
singulari, ut videtur, numero dictum est. V. ad Soph. Oed. Col. v. 1490.
760
761.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-681
ἀείμνηστον:
ἀείμνηστον
M. G. Vit. Lips. Colb. 1. Rob.
ἀεὶ, μνηστὸν
Ald.
αλείμνηστον
Ven. B. Turn.
761
762.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-682
ἐξερήμωσεν πέσος: Iosephus Scaliger in libro de emend. temp. p. 590. ante versum 760. nonnulla excidisse putavit, hunc autem v. 762. post v. 766. collocandum existimavit, quo diceretur Medus rex Susa expugnasse. Repugnaverunt merito Stanleius, Abreschius, Vitringa et Waltherus, qui prolixe de his versibus disseruit in Animadversionibus historicis et criticis p. 10-65.
εξεκείνωσεν
M. Par. A. B.
ἐξεκείνωσε
Lips. Cantabr. 1. 2. Turn.
ἐξεκένωσε
G. Vit. Mosc. Ald. Rob.
ἐξεκείνωσ᾽
Ven. Β. Tum
πεσόν
Μ. G. Par. B. Rob. Τurn.
πεσσὸν
Vit. Mosc. et altero
&
alteri supra imposito, Lips. γρ.
καὶ κατὰ πεσσὸν ἤγουν δίκην ταυλίου πέσσῃ
ex Par. B. Faehsius affert.
πεσῶν
Par. G.
πεσὼν
Ald.
εἰσπεσὸν
Ven. Β. Falluntur qui
πεσὸν
ad
ἔργον
referri posse putant, quae et constructio obscura et insolens locutio foret. Praeterea
έκκεινάω
non videtur ferri posse in tragoedia. Itaque
εξεκένωσεν
metri caussa in
ἐξεκείνωσεν
mutatum, illud autem interpretationem alius esse verbi, Aeschylumque scripsisse existimavi
οἷον οὐδέπω τόδ᾽ ἄστυ Σούσων ἐξερήμωσεν πέσος
, quanta nunquam hanc Susorum civitatem vacuefecit calamitas. Ει
πέ-σος
quidem ab Aeschylo positum esse illud ipsum vitiosum
πεσσόν
verisimile facit. Videtur enim ad
πεσόν
&
adscriptum supra fuisse ut indicaretur scribendum esse
πέσος
.
762
763.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-683
ἐξ οὗ γε τιμὴν:
ἐξ οὗ γε τιμὴν
Ζεὺς Porsonus, et sic Ven. Β.
ἐξ οὗτε τιμὴν ζεις
M. G. Ald. Rob. Turn.
ἐξ οὗ τιμήν τε ζεὺς
Vit. Lips. Ven. A. Mosc.
ἐξ οὗ τιμὴν ζεὺς
Colb. 1.
763
764.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-684
ἓν᾽ ἄνδρ᾽ ἁπάσης:
ἓν ἄνδρ᾽ ἁπάσης
M. G. Par. Α. et ut videtur Ven. A.
ἕν ἄνδρα πάσης
Vit. Lips. Ven. B. Mosc. edd. ante Brunckium.
764
764.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-685
Ἀσίδος:
ἀσίδος
M. Ven. A. Οx. Par. C. Ald. Turn.
ἀσίας
Vit.
ἀσιάδος
ceteri.
764
764.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-686
μηλοτρόφου: γρ.
μητρολόγου
adscriptum in Lips.
764
765.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-687
ταγεῖν:
παγεῖν
Lips. Mosc.
765
765.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-688
εὐθυντήριον:
ἐθυντήριον
Lips. Mosc. Rob. et e correctione Vit. quum antea fuisset
εὐθυντήριον
, ut in reliquis libris.
765
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-689
Μῆδος γὰρ ἦν ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῦ: Darium Medum si dicit Astyagen, quem sic vocatum esse ex Cedreno Stanleius, ex Theodoreto Havercampus ad Iosephi Ant. Iud. X. 11, 4. ostenderunt, cum Xenophonte consentiat necesse est, cuius fidem labefactavit Zeibichius in Misc. Lips. novis vol. VIII. p. 58. seqq. et vol. IX. p. 269. seqq. Nisi forte, quam Cyaxarem, Astyagis filium, Darium Medum Josephus dicat, ille potius Cyaxares, qui pater fuit Astyagis, hoc nomen habuit. Ita Aeschylus cum Herodoto conspirabit.
766
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-690
ἤνυσεν:
ἔργον ήνυσεν
, sie sine spiritu M.
ἔργον ήνυσε
G. Vit. Lips. et inde a Turnebo edd.
ήνυσεν ἔργον
Ven. A. Ox. Par. C. Colb. 1. Ald. Rob. Post hunc versum in libris subiicitur hic,
φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν οἰακοστρόφουν
. Quem cur post v. 776. collocaverim, ibi dicetur.
767
769.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-691
πᾶσιν:
πᾶσαν
Ven. A. Par. B.
πάσην
Par. H. Ceteri
πᾶσιν
, idemque adscriptum in Par. B.
769
770.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-692
ἐκτήσατο:
ἤλασε πιο ἐκτήσατο
, sed hoc supra scripto, Lips.
770
771.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-693
ἤλασεν:
ἤλασεν
Victorius.
ήλασε
Μ. et ceteri.
771
772.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-694
εὔφρων: Si explicatius sensum declarare velis, ita haec explicanda sunt, non enim oderat deus, quemadmodum non odisse prudentes pur est. Germanice similiter wie denn dicitur: gott hasste ihn nicht, wie er denn verständig war. Xenophon Cyrop. IV. 2, 29.
Κροῖσος δὲ ὁ Λυδῶν βασιλεύς, ὡς θέρος ἦν, τάς τε γυναῖκας ἐν ταῖς ἁρμαμάξαις προανεπέμψατο τῆς νυκτός, ὡς ἂν ῥᾷον πορεύοιντο κατὰ τὸ ψύχος, καὶ αὐτὸς ἔχων τοὺς ἱππέας ἐπηκολούθει·
Croesus hatte, wie es denn sommer war, die frauen bei nacht vorausgeschickt.
ἔμφρων
Cantabr. 1. Colb. 1.
772
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-695
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-696
ἴθυνε:
ἴθυνεν
Μ. ex correctione et cum litura post
l
hitteram.
ἴθινε
Mosc.
ήθυνε
Par. Α. unde Brunckius
ηύθυνε
fecit. Et videtur
ηὔθυνεν
a pr. manu in M. scriptum fuisse.
773
774.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-697
Μάρδος: Libri omnes
πέμπτος δὲ μάρδος ἦρξεν
, nisi quod M.
δ' ἐμάρδος
habet,
as
ad ultimas duas litteras supra adscripto. Scholiastes
ἡ γραφὴ ἡμάρτηται. τὸν γὰρ ἐπιθέμενον τῇ Καμβύσου ἀρχῇ μάγον ὄντα οὐδεὶς Μάρδον εἶπεν, οὔτε γένος, οὔτε ὄνομα. μήποτε οὖν γραπτέον, Μάρδις αἰσχύνη πάτρα
. Brunckius, Schutzius, Porsonus aliique scripserunt
πεμπτὸς δὲ Μέρδις ἦρξεν
, ut l. Rutgersius Var. lect. III. 10. p. 231. voluerat. Blomfieldius
Zuéodis de néuntos o§ev
. Nulla videtur esse caussa, quin quem alii Smerdin vel Merdin vocarunt, Mardus ab Aeschylo dici potuerit.
774
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-698
πάτρᾳ:
núton
, ad
ni
supra adscripto
.a
. sic M. Adscriptum
úroŋ
in Par. B.
núrous
Vit. Lips. Mose. Ald. Rob. Turn.
nargas
G.
náτons
Ven. A. Par. B.
Tárog
edd. inde a Victorio.
775
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-699
Ἀρταφρένης:
ἀρταφέρνης
G.
ἀρταφέρης
Cantabr. 2. γρ.
ἀρταξέρξης
Colb. 2.
776
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-700
778.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-701
ξὺν ἀνδράσιν:
ξὺν ἀνδράσιν
Μ.
ξὺν ἀνδράσι
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. edd. ante Vict.
778
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-702
ἕκτος δὲ Μάραφις, ἑβδομός τ' Ἀρταφρένης:
ágagis
M. Vit. Ven. B. Turn. et adscriptum in Par. B. -
oagris
G. Lips. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. B. F. H.
uάoqis
Ven. A. Ald. Rob.
donos
G. Ven. B. Par. C. F. I. L. quod recipiendum erat.
B-douós
'Lips. Ald. Rob. Turn.
ßdouos
omissa particula M. Vit. Ven. A. Colb. 1. Par. B. Inter
μαραφες
et
έβδομος
in M. supra versum
IB
scriptum est.
doraqtorns
G. Lips. Cantabr. 2. Par. F. H. Vncis inclusit hunc versum Porsonus, ex Schützii sententia, qui putavit, quum septem principes Persarum ad Smerdin tollendum coniurasse notum esset, scholiastam quendam ad explicanda Aeschyli verba,
olę róð zoos
, adiecisse septem coniuratorum nomina, tribus senariis inclusa, e quibus tertius eo facilius in textum irrepere potuerit, quod numerus
Extos
ordini regum ab Aeschylo enumeratorum responderet. Aut hoc statuendum est, aut excidisse post v. 778. aliquot versus, quibus quinque reliquorum coniuratorum nomina continebantur. Atque hoc quidem Bentleium suspicatum esse Butlerus refert, eandemque sententiam Siebelis p. 131. seq. protulit, in eo tantum falsus, quod singulos coniuratorum per aliquod temporis spațium deinceps regnum tenuisse opinatus est, qua re splendidiorem fieri regum Persicorum seriem. Ut quinque coniuratorum nomina excidisse putarem et proinde ante v. 779. lacunae signa ponerem, maxime ea me moverunt quae sequuntur. Nam si deleto hoc versu,
ἕκτος δὲ Μάραφις, ἕβδομος δ' Αρταφρένης
, proximos versus cum commemoratione quinti regis coniungi volumus, non modo per aliam particulam quam per
zaí
adnecti debebant, sed etiam illa,
úhov ť ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ
, aliter dicenda erant. Nam quis ex eo, quod Darius, quinto rege commemorato, ea se quam volebat sorte potitum dicit, intelligat eam sortem in regia dignitate potius quam in alia re positam fuisse? Itaque si apte et perspicue loqui vellet, certe eam se sortem, quam nunc teneret, se obtinuisse diceret. Quod si cum Artaphernis eiusque sociorum mentione haec coniungamus, non minus laborabit orationis concinnitas. Nam ne sic quidem intelligi potest sortem illam, qua se ex voto potitum dicit, occiso a coniuratis rege, imperium esse. Quae quum ita sint, non videtur dubitandum esse, quin pluribus de ista coniuratione exposuerit, ita ut indicaret uni ex coniuratis regnum obtingere debuisse. Ex iis quae interciderunt unum fortasse vocabulum superest, servatum a scholiasta Hermogenis apud Bastium ad Gregorium Cor. p. 241. et in Walzii Rhet. Graecis vol. V. p. 486. Verba, quibus explicatur quid sit
vлóğvλor
, haec sunt,
κεῖται δὲ ἐπὶ τῶν λαμπρῶν μὲν ἔξωθεν καὶ ἐπιεικών, πουνηρῶν δὲ τὰ ἔνδον. Αισχύλος ἐν Πέρσαις· μέμνηται καὶ Διογενιανὸς ἐν τῇ λέξει τούτου καὶ Διονύσιος ἐν τῇ ἐκλογῇ τῶν ὀνομάτων, ὅτι Μένανδρος ἐν τῇ Περινθίᾳ φησί οὐδ᾽ αὐτός εἶμι σὺν θεοῖς ὑπόξυλος,
οἷον
κίβδηλος καὶ οὐ γνήσιος, οὐδὲ ἀληθής. ἀπὸ τῶν ξυλίνων καὶ περιηργυρωμένων σκευῶν
. Nam Smerdin, quem coniurati illi obtruncarunt,
υπόξυλον
dici potuisse significavi in dissertatione, qua ostendi non videri Aeschylum
Ιλίου πέρσιν
scripsisse, p. 17.
779
780.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-703
κἀγὼ πάλου τ᾽ ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον:
κἀγὼ πάλου τ' ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον
G. Par. A. B. Colb. 1. et Lips. nisi quod
πώλου τ'
habet.
δ'
pro
τ'
M. Vit. Ven. B. Cantabr. 1. 2. Ask. A. Par. H.
ὁ δέ ἀντὶ τοῦ δὴ νῦν
margo M.
κἀγὼ δ᾽ ἔκυρσα πάλου (πάλλου Ald.) τοῦπερ ἤθελον
Ven. A. Ald.
κἀγὼ ἔκυρσα πά-λους τοῦπερ ἤθελον
Rob.
κἀγὼ δ᾽ ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον πάλου
margo Par. B. et sic Turn.
780
781.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-704
κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ:
πολλὰς συνπολῶ στρατῶ
, addito a sec. manu accentu in
συν
et altero
i
in
πολῶ
, Μ.
πολλὰ σὺν
omittit Lips.
781
782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-705
προσέβαλον:
προσέβαλλον
Lips. et supra addito altero
2
M.
782
783.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-706
νέος ὢν νέα φρονεῖ:
νέος ἐὼν νέα φρονεῖ
sic Μ.
νέος ὢν νέα φρονεῖ (φρωνεῖ Ald.)
G. Vit. Lips. Ven. A. Cantabr. 1. Mosc. Par. C. Colb. 1. Ald. Rob.
ὢν νέος νέα φρονεῖ
Turn. Recepi ingeniosam emendationem, quam Meinekius in hist. er. com. Graec. p. 202. proposuit,
ἐντὸς ὢν ἐνεὰ φρονεῖ
.
783
784.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-707
ἐπιστολάς:
τὰς ἐμὰς ἐπιτολὰς
Vit.
τᾶς ἐμᾶς ἐπιστολᾶς
G.
τὰς ἐμᾶς ἐπιστολὰς
Αld.
τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς
, ut reliqui, Lips. sed ad singula haec verba supra scripto.
784
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-708
ἴστ᾽:
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἴσθ᾽
Ald. Rob. Turn.
εὖ γὰρ σαφῶς τόδ᾽ ἔστε
Lips.
εὖ γὰρ τόδ᾽ ἴστε σαφῶς
G. Cantabr. 1. 2. Colb. 2.
785