788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-712
788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-713
789.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-714
λόγων:
λέγων
Ven. A. Ald.
789
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-715
πράσσοιμεν ὡς:
πράσοι ὡς
Mosc.
790
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-716
στρατεύοισθ᾽:
στρατεύησθ'
Cantabr. 2.
791
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-717
τόπον:
τόπον
. γρ.
στρατόν
Par. B.
791
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-718
μήδ᾽ εἰ:
μηδ᾽ ἣν
Brunckius, ne ei cum coniunctivo construeretur. V. ad Soph. Ant. 706. Oed. R. 198.
792
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-719
ᾖ:
#
G. Vit. Lips.
τὸ μὴ δικόν
Vit.
792
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-720
πλεῖον:
πλεῖστον
Cantabr. 1.
792
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-721
793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-722
αὐτὴ:
αὕτη
Vit. Mosc. Turn.
793
794.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-723
συμμαχεῖ:
ξυμμαχεῖ
male Ven. A. Par. B.
794
795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-724
795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-725
ὑπερπόλλους:
υπερπόλλους
scribendum esse dixi Opusc. II. p. 232.
ὑπερπώλους
M. Ox. Par. B. C. H. quod unus scholiastarum
πολυίππους
interpretatur. γρ.
υπερκόμπους
adscriptum in Par. B.
ὑπερκόπους
Ven. A. Ceteri
υπερκόμπους
.
795
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-726
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον:
ἀλλ᾽ εὐσταλή τοι
Ven. Β. Οx. Ask. A. Par. Β.
ἀλλ᾽ εὐστελῆ τοι
M. et ad
εὐστελή
supra scripto
a
Par. L. In M.
εὔμετρον
in margine adscriptum.
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ τε
G. Cantabr. 1. 2. Par. C. Colb. 1. 2. Ald. Rob.
ἀλλ᾽ εὐστελῆ τε
Ven. A.
ἀλλ᾽ εὐδαλῆ τε
Lips.
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ καὶ
Mosc. Par. A. Turn. Deinde
λεκτρὸν
Par. G. Tum
ἀροῦμεν
Μ. G. Lips. Ven. A. B. Par. A. B. L. Ald. et ceteri, ut videtur, praeter Mosc. qui
ἀροῖμεν
habet, et Ven. B. Rob. qui habent
ἄρωμεν
. Brunckius, quum in Par. B. adscriptum videret
γρ. εύτε
, dedit
ἀλλ᾽ εἶτε λεκτὸν κεὐσταλῆ δροῦμεν στόλον
, quod non minus monstruosum est quam Dawesii inventum in Misc. crit. p. 327. (273.)
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ καὶ λεκτὸν ἠροῦμεν στόλον
, quod ex
εἰ ἀροῦμεν
contractum esse voluit. Illud
εὖτε
pertinet ad lectionem
εὐτελή
, quae est in Vit. qui habet a pr. manu
ἀλλ᾽ εὐτελῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον
. Correctione
ευσταλή
factum est, et supra scriptum
γρ. εὐστελῆ
. De futuro
ἀρῶ
egerunt Porsonus ad Med. S48. Elmsleius ad Heracl. 323.
796
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-727
νῦν ἐν Ἑλλάδος τόποις:
νῦν ἐν ἑλλάδος τρόποις
Μ.
νῦν ἑλλάδος τόποις
Lips. Par. C.
νῦν τόποις τῆς ἑλλάδος
Ven. Β.
ἐν τόποις τῆς ἑλλάδος
Ask. A.
797
798.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-728
κυρήσει:
κηρύσσει
Vit. et a pr. manu Cantabr. 2.
κύρσει
Rob.
798