607-618.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-90
ἄνευ
τ᾿
ὀχημάτωνHyperbaton.
κέλευθον
ἔστειλα wie Eurip. Tro. 168:
στέλλουσ᾽
᾿Αρ-
γεῖοι
νόστον. Vgl. Pers. 177. Prom. 392. Agam. 1113. - Einfacher ist der Apparat bei der Nekromantie nach Hom. x 518 ff. (
χοὴν
χεῖσθαι
πᾶσιν
νεκύεσσιν,
πρῶτα
μελικρήτῳ,
μετέ-
πειτα
δὲ
ἡδέι
οἴνῳ,
τὸ
τρίτον
αὐθ᾽
ὕδατι; vgl. 1 26 ff.). Nachahmung unserer Stelle bei Eur. Iph. Taur. 160 ff. vgl. ibid. 633 ff. Übrigens vgl. zu V. 203. –
ἁγνῆς gesund, ohne Körperfehler. –
ἡ
ἀνθεμουρ-
γός die Biene, wie
φερέοικος die Schnecke Hes. Op. 571,
πέντοζος die Hand ebd. 742. –
λιβάσιν ...
μέτα,
Κr.
ΙΙ 68, 27 a.
παρθένου, Schol.
καθαρᾶς. –
άγ ·
ἀγρίας ex agris provenientis.
παλαιᾶς
ἀμπέ-
λου, Übertragung der Eigenschaft des Weins auf den Weinstock; vgl. Eur. Alk. 757 :
πίνει
μελαίνης
μητρὸς
εὔζωρον
μέθυ. - Eur. bei Ar, ran. 1321:
οἰνάνθας
γάνος
ἀμπέλου. – Ovid. met. VIII 295: cum ramis semper frondentis olivae. Sid. Apoll. XV 5: aeternum virens oliva.
βίον vgl. Theokr. XXV 15:
μελιη-
δέα
ποίην
λειμῶνες
θαλέθουσιν. Ar. nub. 570:
αἰθέρα .
βιοθρέμ-
μονα
πάντων. Verg. Aen. V 304 flava oliva; aber Anakr. fr. 78 Bgk.
χλωρὰ
ἐλαία, und Soph. O. K. 701
γλαυκᾶς
ἐλαίας.
καρπ. hier vom Öl selbst. Kranz zur Aus- schmückung des Grabes, Soph. El. 895. — Chairem. fr. 5
Ν.:
κισσός,
ἐνιαυτοῦ
παῖς; fr. 9
ἀνθηροῦ
τέκνα
ἔαρος
πέριξ
στρώσαντες; fr. 10: (
ἄνθη)
τὰ
λειμώνων
τέκνα.