Aeschylus Persians 652

Persians. Aeschylus. . 2026.

Current edition Experimental

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-460

ὅταν δ᾽ ὁ δαίμων εὐροῇ:
ὅταν δ᾽ ὁμαίμων εὑροῦ
Vit.
604

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-461

ἀεὶ:
ἀεὶ
Cantabr. 2. Ceteri
αλεί
.
605

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-462

φόβου:
φόβων
Vit.
606

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-463

NA:
ὅτ' ἂν
Vit.
606

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-464

NA:
τύχη
Vit.
606

607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-465

τἀνταῖα:
ἐν ὄμμασι τ' ἀνταῖα
M. Ald.
ἐν ὄμμασι τ᾽ ἀνταία
Rob.
ἐν ὄμμασί τ᾽ ἀνταῖα
G. Lips.
ἐν ὄμματ᾽ ἀνταῖα
Vit.
ἐν ὄμμασι τἀνταῖα
Turn.
ἐν ὄμμασιν τἀνταῖα
Victorius. Scholiastes utramque lectionem, et
τἀνταῖα
et
τ' ἀνταῖα
, commemorat. Verum est
τἀνταῖα
: adversa deorum mihi videntur plena metus. Pessime Blomfieldius
τὰ θεῶν
.
607

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

598-606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-89

1
2
A Atossa kehrt aus dem Palaste zurück, zu Fuſs, ohne königlichen Schmuck. Dienerinnen tragen ihr Gegenstände zum Opfern nach. βροτείων, rerum huma- narum. – ἐμπερής, eine auch bei Sophokles (fr. 412 D.) vorkom- mende Form für ἔμπειρος. Äschylos wählte diese Form, weil er im 5. Fuſse dem Spondeus den Jambus vorzog. φιλεῖ, das Subjekt er- giebt sich aus τινά. Ebenso wie der Glückliche leicht allzu sicher wird. εὐροῇ vgl. die stoische εύροια τοῦ βίου. πεποιθέναι abhängig νοη φιλεί. Der Ausdruck δαί- μονα τύχης ist auffallend. Vgl. Anhang. - πάντα μὲν, als ob folgen sollte πάντα δὲ θορύβου πλέα. Da aber dieser Gedanke bei der Ausführung von πάντα in unter- geordneter Weise gebracht wird ( βοᾷ δ᾽ κτέ.), so fällt der Gegen- satz zu πάντα μὲν weg. Vgl. 482 ff. ἐν ὄμμασίν τε: dem würde ἐν ὠσί τε entsprechen. Weil der Satz eine andere Wendung erhält, tritt d ὲ für τὲ ein. Überall Ängstigen- des: in den Augen erscheinen widrige Zeichen der Götter, in den Ohren tönt ein Klang, der kein Heil verkündet.

607-618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-90

3
4
ἄνευ τ᾿ ὀχημάτωνHyperbaton. κέλευθον ἔστειλα wie Eurip. Tro. 168: στέλλουσ᾽ ᾿Αρ- γεῖοι νόστον. Vgl. Pers. 177. Prom. 392. Agam. 1113. - Einfacher ist der Apparat bei der Nekromantie nach Hom. x 518 ff. ( χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσιν, πρῶτα μελικρήτῳ, μετέ- πειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ, τὸ τρίτον αὐθ᾽ ὕδατι; vgl. 1 26 ff.). Nachahmung unserer Stelle bei Eur. Iph. Taur. 160 ff. vgl. ibid. 633 ff. Übrigens vgl. zu V. 203. – ἁγνῆς gesund, ohne Körperfehler. – ἡ ἀνθεμουρ- γός die Biene, wie φερέοικος die Schnecke Hes. Op. 571, πέντοζος die Hand ebd. 742. – λιβάσιν ... μέτα, Κr. ΙΙ 68, 27 a. παρθένου, Schol. καθαρᾶς. – άγ · ἀγρίας ex agris provenientis. παλαιᾶς ἀμπέ- λου, Übertragung der Eigenschaft des Weins auf den Weinstock; vgl. Eur. Alk. 757 : πίνει μελαίνης μητρὸς εὔζωρον μέθυ. - Eur. bei Ar, ran. 1321: οἰνάνθας γάνος ἀμπέλου. – Ovid. met. VIII 295: cum ramis semper frondentis olivae. Sid. Apoll. XV 5: aeternum virens oliva. βίον vgl. Theokr. XXV 15: μελιη- δέα ποίην λειμῶνες θαλέθουσιν. Ar. nub. 570: αἰθέρα . βιοθρέμ- μονα πάντων. Verg. Aen. V 304 flava oliva; aber Anakr. fr. 78 Bgk. χλωρὰ ἐλαία, und Soph. O. K. 701 γλαυκᾶς ἐλαίας. καρπ. hier vom Öl selbst. Kranz zur Aus- schmückung des Grabes, Soph. El. 895. — Chairem. fr. 5 Ν.: κισσός, ἐνιαυτοῦ παῖς; fr. 9 ἀνθηροῦ τέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες; fr. 10: ( ἄνθη) τὰ λειμώνων τέκνα.