Aeschylus Persians 647

Persians. Aeschylus. . 2026.

Current edition Experimental

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-457

Περσῶν:
vuoos
, ad
a
supra scripto
77
, Lips.
τὰ περσῶν σώματα
Rob. Scilicet
ouata
explicationis caussa habent scholia. Recte Schützius monet
noάuara
potius intelligi debere.
600

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-458

ἔμπειρος: In Ven. A. posterior pars versus evanida est.
ἔμπορος
Μ. et plerique codices atque Ald. Turn.
1005
G. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. L. Lambeth. Rob. Abutitur ingenio suo Valckenarius in Callimacheis p. 207.
uropos
defendens similiterque interpretans Callimachi
συνέμπορον
. Schutzius in minore editione scripsit
βίου μὲν ὅςτις ἔμπορος xvoεi
, quod significare voluit quicumque in hac vita tamquam in salo navigat. Aeschyli simplicitatem qui satis cognitam habet, non dubitabit quin et
έμπειρος
verum sit et
κακῶν
. Est autem
κακῶν
multo fortius quam
Biov
. Etenim si quaeras quid hoc sit,
ßíov
, nihil reperias aliud quam utramque fortunam. Atqui quum prius de adversa loquatur poeta,
zazov
ponit, quod et accommodatum ad hanc sententiam et per se ipsum etiam melius est. Secundam enim fortunam omnes plus minus notam habent, adversa vero non omnes affligit. Itaque qui hanc sunt experti, hi demum recte de vita iudicare possunt, quippe sine dubio etiam meliore aliquando fortuna usi: quod non praedicaveris de felicibus, fuisse eos aliquando etiam miseros. Quare non opus fuit ut utriusque fortunae gnaros commemoraret.
601

602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-459

ἐπίσταται: Scholiastes etiam
επίστασο
scribi dicit, alteramque scripturam,
ἐπίσταται
, frigidam appellat. Habent
ἐπίστασο
Cantabr. 1. 2. Par. K. Non verum est
ἐπίστασαι
habere marginem G. qui codex tantum in scholio
επίστασο
et
ἐπίσταται
commemorat.
602

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

598-606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-89

1
2
A Atossa kehrt aus dem Palaste zurück, zu Fuſs, ohne königlichen Schmuck. Dienerinnen tragen ihr Gegenstände zum Opfern nach. βροτείων, rerum huma- narum. – ἐμπερής, eine auch bei Sophokles (fr. 412 D.) vorkom- mende Form für ἔμπειρος. Äschylos wählte diese Form, weil er im 5. Fuſse dem Spondeus den Jambus vorzog. φιλεῖ, das Subjekt er- giebt sich aus τινά. Ebenso wie der Glückliche leicht allzu sicher wird. εὐροῇ vgl. die stoische εύροια τοῦ βίου. πεποιθέναι abhängig νοη φιλεί. Der Ausdruck δαί- μονα τύχης ist auffallend. Vgl. Anhang. - πάντα μὲν, als ob folgen sollte πάντα δὲ θορύβου πλέα. Da aber dieser Gedanke bei der Ausführung von πάντα in unter- geordneter Weise gebracht wird ( βοᾷ δ᾽ κτέ.), so fällt der Gegen- satz zu πάντα μὲν weg. Vgl. 482 ff. ἐν ὄμμασίν τε: dem würde ἐν ὠσί τε entsprechen. Weil der Satz eine andere Wendung erhält, tritt d ὲ für τὲ ein. Überall Ängstigen- des: in den Augen erscheinen widrige Zeichen der Götter, in den Ohren tönt ein Klang, der kein Heil verkündet.