Aeschylus Persians 664

Persians. Aeschylus. . 2026.

Current edition Experimental

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-469

μειλικτήρια:
νεκροῖσιν
Vit.
μηλικτήρια
Μ. omittunt hanc vocem Vit. Mosc.
613

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-470

ἁγνῆς:
λευκῆς
, quod in scholiis codicum M. G. invenitur, errore scriptum est pro
ἁγνῆς
. Imitatus est hanc inferiarum descriptionem Euripides Iph. Taur. v. 162. in quam fabulam plura ex Aeschyli Persis transtulit, πηγάς τ' οὐρείων ἐκ μόσχων, Βάκχου τ' οἰνήρεις λοιβάς, ξουθᾶν τε πόνημα μελισσαν, ἃ νεκροῖς θελκτήρια κεῖται.
614

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-471

ἀνθεμουργοῦ:
αν
pro
ανθεμουργοῦ
Vit.
ἀνθεμοργού
Lips.
ἀνθερμους- γοῦ
Ven. A.
ἀνθεομουργοῦ
Ald. De epitheto quod sine substantivo positum est v. ad v. 579. Alludit ad hunc locum Tzetzes in exegesi ad II. p. 27, 21. et 127, 5.
615

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-472

λιβάσιν:
λιβᾶσιν
G. et a pr. manu M.
λιβάσι
Vit.
616

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-473

πηγῆς:
πηγής
Vit.
616

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-474

ἄπο:
&
pro
απο
Vit.
617

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

607-618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-90

1
2
ἄνευ τ᾿ ὀχημάτωνHyperbaton. κέλευθον ἔστειλα wie Eurip. Tro. 168: στέλλουσ᾽ ᾿Αρ- γεῖοι νόστον. Vgl. Pers. 177. Prom. 392. Agam. 1113. - Einfacher ist der Apparat bei der Nekromantie nach Hom. x 518 ff. ( χοὴν χεῖσθαι πᾶσιν νεκύεσσιν, πρῶτα μελικρήτῳ, μετέ- πειτα δὲ ἡδέι οἴνῳ, τὸ τρίτον αὐθ᾽ ὕδατι; vgl. 1 26 ff.). Nachahmung unserer Stelle bei Eur. Iph. Taur. 160 ff. vgl. ibid. 633 ff. Übrigens vgl. zu V. 203. – ἁγνῆς gesund, ohne Körperfehler. – ἡ ἀνθεμουρ- γός die Biene, wie φερέοικος die Schnecke Hes. Op. 571, πέντοζος die Hand ebd. 742. – λιβάσιν ... μέτα, Κr. ΙΙ 68, 27 a. παρθένου, Schol. καθαρᾶς. – άγ · ἀγρίας ex agris provenientis. παλαιᾶς ἀμπέ- λου, Übertragung der Eigenschaft des Weins auf den Weinstock; vgl. Eur. Alk. 757 : πίνει μελαίνης μητρὸς εὔζωρον μέθυ. - Eur. bei Ar, ran. 1321: οἰνάνθας γάνος ἀμπέλου. – Ovid. met. VIII 295: cum ramis semper frondentis olivae. Sid. Apoll. XV 5: aeternum virens oliva. βίον vgl. Theokr. XXV 15: μελιη- δέα ποίην λειμῶνες θαλέθουσιν. Ar. nub. 570: αἰθέρα . βιοθρέμ- μονα πάντων. Verg. Aen. V 304 flava oliva; aber Anakr. fr. 78 Bgk. χλωρὰ ἐλαία, und Soph. O. K. 701 γλαυκᾶς ἐλαίας. καρπ. hier vom Öl selbst. Kranz zur Aus- schmückung des Grabes, Soph. El. 895. — Chairem. fr. 5 Ν.: κισσός, ἐνιαυτοῦ παῖς; fr. 9 ἀνθηροῦ τέκνα ἔαρος πέριξ στρώσαντες; fr. 10: ( ἄνθη) τὰ λειμώνων τέκνα.