Aeschylus, Supplices, Anna Swanwick (Translator), 146

Search the Perseus Catalog for:

View: By Card

← Previous Next →

Chorus

Therefore, in tuneful rivalry, let vows

Ascend from lips shaded by olive boughs.

May pestilence ne'er drain

Of manly strength this town;

Nor discord's lawless reign

With native corpses strow

This land's ensanguined plain!

Still may youth's gracious flower

Unsickled blow;

Nor Aphrodite's spouse, man-slaying power,

Relentless Ares, mow its blossom down! 650

Supplices. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

The Suppliants (OCR draft) (English) (The Suppliants. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (9)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 176-347 focus

Δαναος¹

παῖδες, φρονεῖν χρή: ξὺν φρονοῦντι δ᾽ ἥκετε²

πιστῷ γέροντι τῷδε ναυκλήρῳ πατρί.

καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼν³

αἰνῶ φυλάξαι τἄμ᾽ ἔπη δελτουμένας.

ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ:
180

σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι:

ὄχλον δ᾽ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόον

λεύσσω, ξὺν ἵπποις καμπύλοις τ᾽ ὀχήμασιν:

τάχ᾽ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέται

ὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι.
185

ἀλλ᾽ εἴτ᾽ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένος⁴

ὠμῇ ξὺν ὀργῇ τόνδ᾽ ἐπόρνυται στόλον,

ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκ᾽, ὦ κόραι,

πάγον προσίζειν τόνδ᾽⁵ ἀγωνίων θεῶν.

κρείσσων δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκος.
190

ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα βᾶτε, καὶ λευκοστεφεῖς

ἱκτηρίας,⁶ ἀγάλματ᾽ αἰδοίου Διός,

σεμνῶς⁷ ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων,⁸

αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ⁹ καὶ ζαχρεῖ᾽¹⁰ ἔπη

ξένους ἀμείβεσθ᾽, ὡς ἐπήλυδας πρέπει,
195

τορῶς λέγουσαι τάσδ᾽ ἀναιμάκτους φυγάς.

φθογγῇ¹¹ δ᾽ ἑπέσθω πρῶτα μὲν τὸ μὴ θρασύ,

τὸ μὴ μάταιον δ᾽ ἐκ σεσωφρονισμένων¹²

ἴτω προσώπων ὄμματος παρ᾽ ἡσύχου.

καὶ μὴ πρόλεσχος μηδ᾽ ἐφολκὸς ἐν λόγῳ
200

γένῃ: τὸ τῇδε κάρτ᾽ ἐπίφθονον γένος.

μέμνησο δ᾽ εἴκειν: χρεῖος εἶ ξένη¹³ φυγάς.

θρασυστομεῖν γὰρ οὐ πρέπει τοὺς ἥσσονας.

Χορος

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς: Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι.

207

Δαναος

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπ᾽ ὄμματος.¹⁴

Χορος

θέλοιμ᾽ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναος

μή νυν¹⁵ σχόλαζε, μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος.

Χορος

ὦ Ζεῦ,¹⁶ κόπων οἴκτειρε μἀπολωλότας.¹⁷¹⁸
210

Δαναος

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορος

Δαναος

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν¹⁹ τόνδε νῦν κικλήσκετε.²⁰

Χορος

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναος

ἁγνόν τ᾽ Ἀπόλλω, φυγάδ᾽ ἀπ᾽ οὐρανοῦ θεόν.

Χορος

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη²¹ βροτοῖς.
215

Δαναος

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορος

τίν᾽ οὖν κικλήσκω²² τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναος

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορος

ἀλλ᾽ εὖ τ᾽ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναος

Ἑρμῆς ὅδ᾽ ἄλλος τοῖσιν²³ Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορος

ἐλευθέροις νυν²⁴ ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Δαναος

πάντων δ᾽ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν

σέβεσθ᾽: ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς²⁵ ὡς πελειάδων

ἵζεσθε κίρκων²⁶ τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ,

ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος.
225

ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι²⁷ φαγών;

πῶς δ᾽ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πατρὸς

ἁγνὸς γένοιτ᾽ ἄν; οὐδὲ μὴ ʼν²⁸ Ἅιδου θανὼν

φύγῃ ματαίων²⁹ αἰτίας, πράξας τάδε.

κἀκεῖ δικάζει τἀμπλακήμαθ᾽, ὡς³⁰ λόγος,
230

Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας.

σκοπεῖτε, κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον,³¹

ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε.

234

Βασιλευς

ποδαπὸν ὅμιλον τόνδ᾽ ἀνελληνόστολον³²

πέπλοισι βαρβάροισι καὶ πυκνώμασι
235

χλίοντα προσφωνοῦμεν; οὐ³³ γὰρ Ἀργολὶς

ἐσθὴς γυναικῶν οὐδ᾽ ἀφ᾽ Ἑλλάδος τόπων.

ὅπως δὲ χώραν οὔτε³⁴ κηρύκων ὕπο,

ἀπρόξενοί τε, νόσφιν ἡγητῶν, μολεῖν

ἔτλητ᾽ ἀτρέστως,³⁵ τοῦτο θαυμαστὸν πέλει.
240

κλάδοι γε μὲν δὴ κατὰ νόμους ἀφικτόρων

κεῖνται παρ᾽ ὑμῖν πρὸς θεοῖς ἀγωνίοις:

μόνον τόδ᾽ Ἑλλὰς χθὼν συνοίσεται στόχῳ.

καὶ τἄλλα πόλλ᾽ ἔτ᾽ εἰκάσαι³⁶ δίκαιον ἦν,

εἰ μὴ παρόντι φθόγγος ἦν ὁ σημανῶν.
245

Χορος

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρός σε πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ τηρὸν³⁷ Ἑρμοῦ ῥάβδον,³⁸ ἢ πόλεως ἀγόν;

Βασιλευς

πρὸς ταῦτ᾽ ἀμείβου καὶ λέγ᾽ εὐθαρσὴς³⁹ ἐμοί.

τοῦ γηγενοῦς γάρ εἰμ᾽ ἐγὼ Παλαίχθονος
250

ἶνις Πελασγός,⁴⁰ τῆσδε γῆς ἀρχηγέτης.

ἐμοῦ δ᾽ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον

γένος Πελασγῶν τήνδε καρποῦται χθόνα.

καὶ πᾶσαν αἶαν, ἧς⁴¹ δι᾽ ἁγνὸς⁴² ἔρχεται

Στρυμών, τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου, κρατῶ.
255

ὁρίζομαι δὲ τήν τε⁴³ Περραιβῶν χθόνα,

Πίνδου τε τἀπέκεινα, Παιόνων πέλας,

ὄρη τε Δωδωναῖα: συντέμνει δ᾽ ὅρος

ὑγρᾶς θαλάσσης: τῶνδε τἀπὶ τάδε⁴⁴ κρατῶ.

αὐτῆς δὲ χώρας Ἀπίας πέδον τόδε
260

πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ χάριν.

Ἆπις⁴⁵ γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας

ἰατρόμαντις παῖς Ἀπόλλωνος χθόνα

τήνδ᾽ ἐκκαθαίρει κνωδάλων βροτοφθόρων,

τὰ δὴ⁴⁶ παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασι
265

χρανθεῖσ᾽⁴⁷⁴⁸ ἀνῆκε γαῖα †μηνεῖται ἄκη†

δρακονθόμιλον⁴⁹ δυσμενῆ ξυνοικίαν.

τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια

πράξας ἀμέμπτως Ἆπις⁵⁰ Ἀργείᾳ χθονὶ

μνήμην ποτ᾽ ἀντίμισθον⁵¹ ηὕρετ᾽ ἐν λιταῖς.
270

ἔχουσα δ᾽⁵² ἤδη τἀπ᾽ ἐμοῦ τεκμήρια

γένος τ᾽⁵³ ἂν ἐξεύχοιο καὶ λέγοις πρόσω.

μακράν γε μὲν⁵⁴ δὴ ῥῆσιν⁵⁵ οὐ στέργει πόλις.

274

Χορος

βραχὺς τορός θ᾽ ὁ μῦθος: Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματ᾽ εὐτέκνου βοός:
275

καὶ ταῦτ᾽ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Βασιλευς

ἄπιστα⁵⁶ μυθεῖσθ᾽, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί,

ὅπως τόδ᾽ ὑμῖν ἐστιν Ἀργεῖον γένος.

Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραι

γυναιξίν⁵⁷ ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις.
280

καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν,

Κύπριος χαρακτήρ τ᾽ ἐν γυναικείοις τύποις

εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων:

Ἰνδάς⁵⁸ τ᾽ ἀκούω⁵⁹ νομάδας ἱπποβάμοσιν⁶⁰

εἶναι⁶¹ καμήλοις ἀστραβιζούσας,⁶² χθόνα
285

παρ᾽ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας.

καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους⁶³ τ᾽⁶⁴ Ἀμαζόνας,

εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτ᾽ ἂν ᾔκασα

ὑμᾶς. διδαχθεὶς <δ᾽⁶⁵> ἂν τόδ᾽ εἰδείην πλέον,

ὅπως γένεθλον σπέρμα τ᾽ Ἀργεῖον τὸ σόν.
290
291

Χορος

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ⁶⁶

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν⁶⁷ Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλευς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.⁶⁸

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
295

Χορος

κοὐ⁶⁹ κρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα.⁷⁰

Βασιλευς

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορος

βοῦν τὴν⁷¹ γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλευς

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽⁷² εὐκραίρῳ βοΐ;
300

Χορος

φασίν, πρέποντα⁷³ βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλευς

τί δῆτα⁷⁴ πρὸς ταῦτ᾽⁷⁵ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;⁷⁶

Χορος

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλευς

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορος

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

Βασιλευς

τί οὖν ἔτευξεν⁷⁷ ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Χορος

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλευς

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου⁷⁸ πέλας.⁷⁹

Χορος

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς⁸⁰ ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.⁸¹

Βασιλευς

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

Χορος

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Βασιλευς

Χορος

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει⁸² γόνον.

Βασιλευς

τίς⁸³ οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;⁸⁴

Χορος

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
315

Βασιλευς

Χορος

Λιβύη, μέγιστον γῆς <πέδον⁸⁵> καρπουμένη.

Βασιλευς

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορος

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλευς

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τούτου⁸⁶ μοι φράσον.
320

Χορος

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽⁸⁷ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.⁸⁸

Βασιλευς

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε⁸⁹ τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

323

Χορος

Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽⁹⁰ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος

πράσσοις ἄν, ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσεις⁹¹ στόλον.

Βασιλευς

δοκεῖτε <δή⁹²> μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς
325

τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα

λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Χορος

ἄναξ Πελασγῶν, αἰόλ᾽ ἀνθρώπων κακά.

πόνου δ᾽ ἴδοις⁹³ ἂν οὐδαμοῦ ταὐτὸν πτερόν:⁹⁴

ἐπεὶ τίς ηὔχει τήνδ᾽ ἀνέλπιστον φυγὴν
330

κέλσειν⁹⁵ ἐς Ἄργος κῆδος ἐγγενὲς τὸ πρίν,

ἔχθει μεταπτοιοῦσαν⁹⁶ εὐναίων γάμων;

Βασιλευς

τί φῂς ἱκνεῖσθαι τῶνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν,

λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορος

ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει.
335

Βασιλευς

πότερα κατ᾽ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορος

τίς δ᾽ ἂν φίλους ὄνοιτο⁹⁷ τοὺς κεκτημένους;

Βασιλευς

σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς.⁹⁸

Χορος

καὶ δυστυχούντων γ᾽⁹⁹ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλευς

πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω;
340

Χορος

αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς¹⁰⁰ παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλευς

βαρέα σύ γ᾽ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι¹⁰¹ νέον.

Χορος

ἀλλ᾽ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς

εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς¹⁰² ἦν.

Χορος

αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην.¹⁰³
345

Βασιλευς

πέφρικα¹⁰⁴ λεύσσων τάσδ᾽ ἕδρας¹⁰⁵ κατασκίους.

Χορος

βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.

348

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 176-347 focus

176

Δαναός

παῖδες, φρονεῖν χρή· ξὺν φρονοῦντι δʼ ἥκετε

πιστῷ γέροντι τῷ δε ναυκλήρῳ πατρί.

καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼν

αἰνῶ φυλάξαι τἄμʼ ἔπη δελτουμένας.

ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ·
180

σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι·

ὄχλον δʼ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόον

λεύσσω, ξὺν ἵπποις καμπύλοις τʼ ὀχήμασιν·

τάχʼ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέται

ὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι.
185

ἀλλʼ εἴτʼ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένος

ὠμῇ ξὺν ὀργῇ τόνδʼ ἐπόρνυται στόλον,

ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκʼ, ὦ κόραι,

πάγον προσίζειν τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν.

κρεῖσσον δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκος
190

ἀλλʼ ὡς τάχιστα βᾶτε, καὶ λευκοστεφεῖς

ἱκετηρίας, ἁγάλματʼ αἰδοίου Διός,

σεμνῶς ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων,

αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖʼ ἔπη

ξένους ἀμείβεσθʼ, ὡς ἐπήλυδας πρέπει,
195

τορῶς λέγουσαι τάσδʼ ἀναιμάκτους φυγάς.

φθογγῇ δʼ ἑπέσθω πρῶτα μὲν τὸ μὴ θρασύ,

τὸ μὴ μάταιον δʼ ἐκ μετωποσωφρόνων

ἴτω προσώπων ὄμματος παρʼ ἡσύχου.

καὶ μὴ πρόλεσχος μηδʼ ἐφολκὸς ἐν λόγῳ
200

γένῃ. τὸ τῇδε κάρτʼ ἐπίφθονον γένος.

μέμνησο δʼ εἴκειν· χρεῖος εἶ ξένη φυγάς.

θρασυστομεῖν γὰρ οὐ πρέπει τοὺς ἥσσονας.

Χορός

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι·

207

Δαναός

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος·

Χορός

θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναός

μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος.

Χορός

ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας.
210

Δαναός

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορός

Δαναός

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε.

Χορός

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναός

ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν.

Χορός

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς.
215

Δαναός

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορός

τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναός

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορός

ἀλλʼ εὖ τʼ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναός

Ἑρμῆς ὅδʼ ἄλλος τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορός

ἐλευθέροις νυν ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Δαναός

πάντων δʼ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν

σέβεσθʼ· ἐν ἁγνῷ δʼ ἑσμὸς ὡς πελειάδων

ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ,

ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος.
225

ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι φαγών;

πῶς δʼ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πάρα

ἁγνὸς γένοιτʼ ἄν; οὐδὲ μὴ ʼν Ἅιδου θανὼν

φύγῃ ματαίων αἰτίας, πράξας τάδε.

κἀκεῖ δικάζει τἀπλακήμαθʼ, ὡς λόγος,
230

Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας.

σκοπεῖτε, κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον,

ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε.

234

Βασιλεύς

ποδαπὸν ὅμιλον τόνδʼ ἀνελληνόστολον

πέπλοισι βαρβάροισι καὶ πυκνώμασι
235

χλίοντα προσφωνοῦμεν; οὐ γὰρ Ἀργολὶς

ἐσθὴς γυναικῶν οὐδʼ ἀφʼ Ἑλλάδος τόπων.

ὅπως δὲ χώραν οὔτε κηρύκων ὕπο,

ἀπρόξενοί τε, νόσφιν ἡγητῶν, μολεῖν

ἔτλητʼ ἀτρέστως, τοῦτο θαυμαστὸν πέλει.
240

κλάδοι γε μὲν δὴ κατὰ νόμους ἀφικτόρων

κεῖνται παρʼ ὑμῖν πρὸς θεοῖς ἀγωνίοις·

μόνον τόδʼ Ἑλλὰς χθὼν συνοίσεται στόχῳ.

καὶ τἄλλα πόλλʼ ἔτʼ εἰκάσαι δίκαιον ἦν,

εἰ μὴ παρόντι φθόγγος ἦν ὁ σημανῶν.
245

Χορός

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρὸς σὲ πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ ῥήτορʼ ἱεροράβδον, ἢ πόλεως ἀγόν;

Βασιλεύς

πρὸς ταῦτʼ ἀμείβου καὶ λέγʼ εὐθαρσὴς ἐμοί.

τοῦ γηγενοῦς γάρ εἰμʼ ἐγὼ Παλαίχθονος
250

ἶνις Πελασγός, τῆσδε γῆς ἀρχηγέτης.

ἐμοῦ δʼ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον

γένος Πελασγῶν τήνδε καρποῦται χθόνα.

καὶ πᾶσαν αἶαν, ἧς διʼ ἁγνὸς ἔρχεται

Στρυμών, τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου, κρατῶ.
255

ὁρίζομαι δὲ τήν τε Περραίβων χθόνα,

Πίνδου τε τἀπέκεινα, Παιόνων πέλας,

ὄρη τε Δωδωναῖα. συντέμνει δʼ ὅρος

ὑγρᾶς θαλάσσης· τῶνδε τἀπὶ τάδε κρατῶ.

αὐτῆς δὲ χώρας Ἀπίας πέδον τόδε
260

πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ χάριν.

Ἆπις γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας

ἰατρόμαντις παῖς Ἀπόλλωνος χθόνα

τήνδʼ ἐκκαθαίρει κνωδάλων βροτοφθόρων,

τὰ δὴ παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασιν
265

χρανθεῖσʼ ἀνῆκε γαῖα μηνιταῖʼ ἄχη

δρακονθόμιλον δυσμενῆ ξυνοικίαν.

τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια

πράξας ἀμέμπτως Ἆπις Ἀργείᾳ χθονὶ

μνήμην ποτʼ ἀντίμισθον ηὕρετʼ ἐν λιταῖς.
270

ἔχουσα δʼ ἤδη τἀπʼ ἐμοῦ τεκμήρια

γένος τʼ ἂν ἐξεύχοιο καὶ λέγοις πρόσω.

μακράν γε μὲν δὴ ῥῆσιν οὐ στέργει πόλις.

274

Χορός

βραχὺς τορός θʼ ὁ μῦθος· Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματʼ εὐτέκνου βοός·
275

καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Βασιλεύς

ἄπιστα μυθεῖσθʼ, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί,

ὅπως τόδʼ ὑμῖν ἐστιν Ἀργεῖον γένος.

Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραι

γυναιξίν ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις.
280

καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν,

Κύπριος χαρακτήρ τʼ ἐν γυναικείοις τύποις

εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων·

τοίας τʼ ἀκούω νομάδας ἱπποβάμοσιν

εἶναι καμήλοις ἀστραβιζούσας, χθόνα
285

παρʼ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας.

καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους τʼ Ἀμαζόνας,

εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτʼ ἂν ᾔκασα

ὑμᾶς. διδαχθεὶς δʼ ἂν τόδʼ εἰδείην πλέον,

ὅπως γένεθλον σπέρμα τʼ Ἀργεῖον τὸ σόν.
290

291

Χορός

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇ δʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί;

Βασιλεύς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

Χορός

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθῆναι βροτῷ;
295

Βασιλεύς

κἄκρυπτά γʼ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα.

Χορός

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Βασιλεύς

βοῦν τὴν γυναῖκʼ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Χορός

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπʼ εὐκραίρῳ βοΐ;
300

Βασιλεύς

φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Χορός

τί δῆτα πρὸς ταῦτʼ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

Βασιλεύς

τὸν πάνθʼ ὁρῶντα φύλακʼ ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Βασιλεύς

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

Χορός

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Βασιλεύς

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Χορός

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

Βασιλεύς

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός

καὶ ταῦτʼ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

Βασιλεύς

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Χορός

καὶ Ζεύς γʼ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

Βασιλεύς

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

Χορός

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
315

Βασιλεύς

Χορός

Λιβύη, μέγιστον γῆς πέδον καρπουμένη.

Βασιλεύς

Χορός

Βασιλεύς

τίνʼ οὖν ἔτʼ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορός

Βῆλον δίπαιδα πατέρα τοῦδʼ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.
320

Χορός

Δαναός, ἀδελφὸς δʼ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

Βασιλεύς

καὶ τοῦδʼ ἄνοιγε τοὔνομʼ ἀφθόνῳ λόγῳ.

323

Χορός

Αἴγυπτος. εἰδὼς δʼ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος

πράσσοις ἂν ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσῃς στόλον.

Βασιλεύς

δοκεῖτε δή μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς
325

τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα

λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Χορός

ἄναξ Πελασγῶν, αἰόλʼ ἀνθρώπων κακά.

πόνου δʼ ἴδοις ἂν οὐδαμοῦ ταὐτὸν πτερόν·

ἐπεὶ τίς ηὔχει τήνδʼ ἀνέλπιστον φυγὴν
330

κέλσειν ἐς Ἄργος κῆδος ἐγγενὲς τὸ πρίν,

ἔχθει μεταπτοιοῦσαν εὐναίων γάμων;

Βασιλεύς

τί φὴς ἱκνεῖσθαι τῶνδʼ ἀγωνίων θεῶν,

λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορός

ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει.
335

Βασιλεύς

πότερα κατʼ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορός

τίς δʼ ἂν φίλους ὠνοῖτο τοὺς κεκτημένους;

Βασιλεύς

σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς.

Χορός

καὶ δυστυχούντων γʼ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλεύς

πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω;
340

Χορός

αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλεύς

βαρέα σύ γʼ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι νέον.

Χορός

ἀλλʼ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς

εἴπερ γʼ ἀπʼ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς ἦν.

Χορός

αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδʼ ἐστεμμένην.
345

Βασιλεύς

πέφρικα λεύσσων τάσδʼ ἕδρας κατασκίους.

Χορός

βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 144 focus

Χορός

θέλυσαν ἁγνὰ,

μ' ἐπισθέτω διὸς κόρα. ἔχουσα σεμν' ἔ πώπι
110

ἀσφαλές,

παντὶ δὲ σθένει διωγμοῖσι. δ' ἀσφαλέως

ἀδμήτας ἀδμητα ῥύσιος γενέσθω.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 144 focus

θέλεσα δ᾽ αὖ θέλωσαν ἁγιὰ, ¹

Μ᾿ ἐπιδέτω Διὸς κόρα,

150

Εχισα σέμν᾽ ἐνώπι᾿ ἀσφαλές·

Παντὶ δὲ σθένεσι, δια ²

αγμοῖσι δ᾽ ἀσφαλίας

Αδμήτας ἀδμήτα

Ρύσιος γενέσθω.

155

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 144 focus

θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁγνά μ᾽ ἐπιδέτω Διὸς κόρα,

ἔχουσα σέμν᾽ ἐνώπι᾿ ἀσφαλέστατα,

145

παντὶ δὲ σθένει

διωγμοὺς εἰσιδοῦσ᾽

ἄδμητος ἀδμήτας

ῥύσιος γενέσθω.

150

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 144 focus

Ἡμιχόριον Β
¹

θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁ-

γνά μ' ἐπιδέτω Διὸς κόρα,

ἔχουσα σέμν' ἐνώπι᾽ Ἄρτεμις.

παντὶ δὲ σθένει διω-

γμοῖς ἐμοῖσιν ἀσχαλῶσ᾽
130

ἀδμήτας ἀδμήτα

ῥύσιος γενέσθω

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 144 focus

θέλουσα δ' αὖ θέλουσαν ἁ-

γνά μ' ἐπιδέτω Διὸς κόρα

ἔχουσα σέμν' ἐνώπι' ἀσφαλές,

παντὶ δὲ σθένει σθένουσι

145

διωγμοῖς ἀσχαλῶσ' διωγμοῖσι δ' ἀσφαλέας (cf. 146)

ἀδμῆτος ἀδμήτα ἀδμήτας

ῥύσιος γενέσθω.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 144 focus

θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁγνά μ'

150

ἐπιδέτω Διὸς χώρα

ἔχουσα σέμν᾽ ἐνώπι᾽ ἀσφαλές·

παντὶ δὲ σθένει δι-

ωγμοῖσι δ᾽ ἀσφαλέας

ἀδμήτας ἀδμήτα

155

ῥύσιος γενέσθω,

Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 144 focus

θέλουσα δ᾽ αὖ θέλουσαν ἁ-

γνά μ᾽ ἐπιδέτω Διὸς κόρα,

ἔχουσα σέμν᾽ ἐνώπι᾿ ἀσφαλῶς· παντὶ δὲ σθένει

145

διωγμοῖς ἀσφαλέας

ἀδμῆτας Ἀδμήτα ῥύσιος γενέσθω,

Translations (8)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 176-347 focus

Danaus

My children, you must be prudent. A prudent captain of your voyage was your reliable old father here with whom you came. And now that I have considered with foresight what may befall us here on land, I charge you, record my injunctions on the tablets of your minds and guard them.

I see dust, the voiceless herald of an army; the axle-driven wheels are not silent in their sockets. I behold a throng, armed with shields and holding spears, with steeds and curved chariots. Perhaps they are the princes of the land
180

come to look on us, informed by messengers. But whether a harmless man or one driven by savage wrath rouses this expedition, it is better, damsels, in any case, to seat yourselves at that mound sacred to the assembled gods. ¹
185

Stronger than a castle is an altar—an impenetrable shield. As quick as you can, gather in your left hands your white-wreathed suppliant boughs, sacred emblems of Zeus the merciful.
190

Reply to the strangers, as is fitting for aliens, in piteous and plaintive language of necessity, telling them clearly of your flight, how it was unstained by deed of blood. Above all let no arrogance accompany your speech, and reveal nothing impious in your peaceful eyes, from your respectful face.
195

In your speech neither interrupt, nor hesitate—for this would offend these people. And remember to be submissive: you are an alien, a fugitive, and in need. Bold speech does not suit the weak.
200

Chorus

Father, your words are prudent, and they fall on prudent ears.

I will take heed of your wise words, and hold them in memory. May Zeus, the author of our race, behold us!
205

207

Danaus

May he indeed behold you, and with a gracious eye.²

Chorus

I would like even now to be seated by your side.

Danaus

Then do not delay, but put your purpose into action.³

Chorus

O Zeus, have pity upon our troubles lest we are ruined.⁴
210

Danaus

If he wishes it so, all will end well.

Chorus

Danaus

Invoke now also that bird of Zeus

Chorus

We invoke the saving beams of the sun.

Danaus

Pure Apollo, too, who, though a god, was exiled once from heaven.

Chorus

Knowing our lot, he may well have pity on mortals.
215

Danaus

May he have pity indeed, and stand by ready to defend.

Chorus

Whom, further, of these divinities must I invoke?

Danaus

I behold a trident here, the token of its god.

Chorus

Well did he send us here and well may he receive us in this land.

Danaus

Here, too, is Hermes, according to the Hellenic custom.
220

Chorus

May he then announce good tidings to the free!

Danaus

Honor to the mutual altar of all these protecting powers; and seat yourselves on holy ground like a flock of doves in dread of hawks of the same feathered tribe—

kindred, yet foes, who would defile their race. If bird prey on bird, how can it be pure? And how can man be pure who would seize from an unwilling father an unwilling bride? For such an act, not even in Hades, after death, shall he escape arraignment for outrage.
225

There also among the dead, so men tell, another Zeus holds a last judgment upon misdeeds. Take heed and reply in this manner, that victory may attend your cause.
230

234 Enter the King of Argos with men-at-arms

King

From where comes this band we address,

clothed in foreign attire and luxuriating in closely-woven and barbaric robes? For your apparel is not that of the women of Argos , nor yet of any part of Hellas . How you have gained courage thus fearlessly to come to this land, unheralded and friendless and without guides,
235

this makes me wonder. And yet, truly, I see that branches usually carried by suppliants are laid by your side before the gods assembled here—as to this alone can Hellas guess with confidence.⁵As for the rest, there is still much I should with reason leave to conjecture,
240

if your voice were not here to inform me.
245

Chorus

You have not spoken falsely about our clothing. But, for my part, how am I to address you? As commoner, as spokesman, bearer of the sacred wand,⁶or as ruler of the realm?

King

As for that, answer and speak to me with confidence.

For I am Pelasgus, offspring of Palaechthon, whom the earth brought forth, and lord of this land; and after me, their king, is rightly named the race of the Pelasgi, who harvest the land. Of all the region through which the pure
250

Strymon flows, on the side toward the setting sun, I am the lord. There lies within the limits of my rule the land of the Perrhaebi, the parts beyond Pindus close to the Paeonians, and the mountain ridge of Dodona ; the edge of the watery sea borders my kingdom. I rule up to these boundaries.
255

The ground where we stand is Apian land itself, and has borne that name since antiquity in honor of a healer. For Apis, seer and healer, the son of Apollo, came from Naupactus on the farther shore and purified this land of monsters deadly to man, which Earth,
260

defiled by the pollution of bloody deeds of old, caused to spring up—plagues charged with wrath, an ominous colony of swarming serpents. Of these plagues Apis worked the cure by sorcery and spells to the content of the Argive land,
265

and for reward thereafter earned for himself remembrance in prayers.
Now that you have my testimony, declare your lineage and speak further—yet our people do not take pleasure in long discourse.
270

274

Chorus

Our tale is brief and clear. Argives

we claim to be by birth, offspring of a cow blest in its children. And the truth of this I shall confirm in full.
275

King

Foreign maidens, your tale is beyond my belief—how your race can be from Argos . For you are more similar to the

women of Libya and in no way similar to those native to our land. The Nile , too, might foster such a stock, and like yours is the Cyprian impress stamped upon female images by male craftsmen. And of such aspect, I have heard, are nomad women, who
280

ride on camels for steeds, having padded saddles, and dwell in a land neighboring the Aethiopians. And had you been armed with the bow, certainly I would have guessed you to be the unwed, flesh-devouring Amazons. But inform me, and I will better comprehend
285

how it is that you trace your race and lineage from Argos .
290

291

Chorus

Is there a report that once in this land of Argos Io was ward of Hera’s house?

King

Certainly she was; the tradition prevails far and wide.

Chorus

And is there some story, too, that Zeus was joined in love with a mortal?
295

King

This entanglement was not secret from Hera.

Chorus

What then was the result of this royal strife?

King

The goddess of Argos transformed the woman into a cow.

Chorus

And while she was a horned cow, did not Zeus approach her?
300

King

So they say, making his form that of a bull lusting for a mate.

Chorus

What answer then did Zeus’ stubborn consort give?

King

She placed the all-seeing one to stand watch over the cow.

Chorus

What manner of all-seeing herdsman with a single duty do you mean?

King

Argus, a son of Earth, whom Hermes slew.
305

Chorus

What else did she contrive against the unfortunate cow?

King

A sting, torment of cattle, constantly driving her on.

Chorus

They call it a gadfly, those who dwell by the Nile .

King

Well then, it drove her by a long course out of the land.

Chorus

Your account agrees with mine in all respects.
310

King

So she came to Canobus and to Memphis .

Chorus

And Zeus begot a son by the touching of his hand.

King

Who is it then that claims to be the cow’s Zeus-begotten calf?

Chorus

Epaphus, and truly named from laying on of hands.
315

King

And who was begotten of Epaphus?

Chorus

Libya , who reaps the fruit of the largest portion of the earth.

King

What offspring, then, did Libya have?

Chorus

Agenor was her first child born.

King

And who was his offspring?

Chorus

Belus, who had two sons and was father of my father here.

King

Now tell me his wisely-given name.⁷
320

Chorus

Danaus: and he has a brother with fifty sons.

King

Reveal his name ungrudgingly.

323

Chorus

Aegyptus ; and now that you know my ancient lineage, I pray you to help⁸a band that is Argive by descent.

King

I think you indeed have some share in this land from old. But how did you bring yourselves to leave the home of your fathers? What stroke of fortune befell you?
325

Chorus

Lord of the Pelasgians, of varying color are the ills of mankind, and nowhere can you find trouble of the same plume.

For who dreamed that a kindred race, sprung of old, would thus in unexpected flight find haven at Argos , fleeing in terror through loathing of the marriage-bed?
330

King

Why have you come as suppliants of these gods congregated here, holding in your hands those white-wreathed, fresh-plucked boughs?

Chorus

So as not to be made slave to Aegyptus ’ race.
335

King

By reason of hatred? Or do you speak of unlawfulness ?

Chorus

Who would purchase their lords from among their kin?

King

In this way families have enhanced their power.

Chorus

And it is easy then, if things go ill, to separate from a wife.

King

How then am I to deal with you in accordance with my sacred duty?
340

Chorus

By not surrendering us at the demand of Aegyptus ’ sons.

King

A serious request—to take upon myself a dangerous war.

Chorus

But Justice protects her champions.

King

True, if she had a share in the matter from the beginning.

Chorus

Show reverence for the ship of state thus crowned.⁹
345

King

I shrink as I gaze upon these shaded shrines.

Chorus

Yet heavy is the wrath of Zeus, god of the suppliant.

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 144 focus

But again may the chaste daughter of Jove willingly regard me willing, keeping fixed upon me her dread countenance: and with all her might let her a virgin defending virgins from persecutions, be our deliverer .

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 144 focus

embrassements des mâles, libres d'hymen, libres de joug!

LE CORYPHÉE.

Et que la chaste ¹ fille de Zeus, clémente à qui implore sa clémence, laisse tomber sur moi de son visage austère un

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 144 focus

Thou, virgin daughter of high Jove,

A virgin's vows hear, and approve;

Holding thy ſober, aweful ſtate,

165

Protect us from the touch we hate;

From bold incontinence ſecure,

Pure thyſelf, preſerve us pure;

Save us, O ſave the ſeed divine

Of our great mother's ſacred line;

170

From man's rude touch O ſave us free,

And help inſnared chaſtity!

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 144 focus

Sopra me che a lei m'affido, volga il guardo ora la figlia

del Signor dei Numi, Artèmide, cui pudore è su le ciglia.

Sopra quelli che m'inseguono

con gran possa ella s'abbatta:

ella deve, intatta vergine,

155

me salvar, vergine intatta!

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 144 focus

Volentem igitur

Volentem caſtam

Me reſpiciat Iouis filia,

Habens me in conspectu tutò,

Omnino uerò fortificans perſecutionibus

135

Veræ tutelæ indomitæ indomita

Liberatrix esto,

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 144 focus

And thou, O maiden-goddess chaste and pure—

Queen of the inner fane,—

Look of thy grace on me, O Artemis,

Thy willing suppliant—thine, thine it is,

Who from the lustful onslaught fled secure,
165

To grant that I too without stain

The shelter of thy purity may gain!

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 144 focus

Zu mir, der Frohen, schaue froh

Zeus' heilige Tochter, wende stets

Ihr hehres Antliß unverrückt auf mich!

Wehre du, Jungfrau, mit aller
130

Macht die Verfolger ab von uns Jungfrau'n,

Retterin, erscheine,

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

437. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-356

ἦ κάρτ᾽ ἄνοικτος τοῦδ᾽ ἐγὼ παροίχομαι: Post hunc versum insertus erat hic,

ἦ κάρτα νείκους τοῦδ᾽ ἐγὼ παροίχομαι

. (

ἦ

M. a m. secunda et Turn.

ἢ

G. Rob. Scholiastes hunc versum ita interpretatur,

καὶ τοῦτο ποιῶν ἐκτὸς ἔσομαι τοῦ νείκους θεοῖς ὑπηρετῶν

. Non explicabilius hoc est quam quod alterum huius constructionis exemplum affertur ex Medea Euripidis v. 995.

δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχει

. Id sic est interpungendum,

δύστανε μοίρας, ὅσον παροίχει

. Omnino autem orationem regis turbat hic versus. Accedit quod chori verba,

πολλῶν ἄκουσον τέρματ' αιδοίων λόγων

, tam ex abrupto accidunt, ut aliquid requiramus, quo adducta sit virgo, ut sic abscise regi optionem det. Eo apparet versum istum non regis esse, sed chori, intelligentis pereundum sibi esse per tergiversationem regis. Putanda est autem dux chori ad sorores suas conversa haec dicere sic ut scripsi correcta, tum autem regi respondere

πολλῶν ἄκουσον τέρματ᾽ αἰδοίων λόγων

437

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-357

πολλῶν ἄκουσον:

πολλᾶν ἄκουσον

Rob.

πολλῶν τ᾽ ἄκουσον

Ald. quamquam G.

πολλῶν ἄκουσον

habet ut Μ.

πολλῶν δ᾽ ἄκουσον

Turn. Removit rursus particulam Victorius.

438

438. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-358

τέρματ':

τέρμα τ'

Rob.

438

440. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-359

ζώνας τε, συλλαβὰς πέπλων:

ζῶνας τε

M. Rob.

ζωνάς τε

Ald. Hesychius

ζώνας τε συλλαβὰς πέπλων, ἀντὶ τοῦ αἷς ζώννυμαι καὶ τοὺς πέπλους συλλαμβάνω

440

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-360

τάχ᾽ ἂν γυναικὶ ταῦτα συμπρεπῆ πέλοι:

τύχαν

Μ. G. Ε.

τύχα

P. Rob.

τύχειν

Ald.

τύχῃ

vulgo inde a Turnebo.

γυναικῶν

omnes. Veterum librorum

τύχαν

τάχ' ἂν

ortum esse intellexit Marckscheffelius p. 171. Verum non debebat

γυναικῶν

servare, sed scribere

γυναικί

πέλοι

M. Rob. et ex correctione G. in quo prius

πέλει

441

442. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-361

καλή:

καλεῖ

M. G. E. Rob.

καλή

Turnebus.

442

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-362

λέξον:

λέξον

Μ.

λέξον

443

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-363

γηρυθεῖσ᾽:

γηρυθείς

Μ.

γηρυθεὶς

γερυθείς

Ald. Correxit Turnebus.

443

443. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-364

ἔσει: Libri

ἔση

443

444. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-365

ὑποστήσεις:

ὑπὸ στήσει

Μ.

ὑποστήσει

ceteri. Correxit Wellauerus.

444

445. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-366

περαίνει:

περαίνειν

Rob.

445

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-367

πίναξι:

πίναξιν

M. G. Rob.

πίναξι

Turnebus.

446

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-368

ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον: Libri

ἀλλὰ πῶς φράσον

. Similiter quidem

πῶς τοῦτ' ἔλεξας

in Persis v. 794. et Sophoclis Aiace v. 270. Sed quod Abreschius coniecit,

ἀλλ᾽ ἁπλῶς φράσον

, melius convenit cum versu qui sequitur. Quare recepi. Comparat Abreschius Prom. 611.

οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ

. Addere poterat Choeph. 112.

ἁπλῶς τε φράζουσ', όςτις ἀνταποκτενεῖ

, ubi videtur

ἁπλωστί

scribendum addendaque forma isla adverbii similibus in Sturzii Opusc. p. 255.

447

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-369

ἀπάγξασθαι:

ἀπαλλάξασθαι

G. pro

ἀπάγξασθαι

448

449. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-370

δακνιστῆρα: Libri

μακιστήρα

. In ima pagina M. adscriptum habet

μακιστῆρα ἰόν

. Id in G. versui 469. supra adscriptum est. Hesychius

μακίστης, βέλος, τάσσεται δὲ καὶ ἐπὶ μεγάλου

. Longum sermonem Aeschylus dixit

μακιστῆρα μῦθον

in Persis v. 699. Quod Stanleius, cuius adnotatio omissa est in Butleri editione, scripsit, malle se

μαστικτῆρα

legere, sumptum est ab Aurato. Eadem opera coniici poterat

λακτιστήρα

, nisi scholiastae adnotatio,

ἤκουσα λόγον καρδίας δηκτικόν

, ostenderet scriptum fuisse

δακνιστήρα

. Quod in Persis est v. 569.

στένε καὶ δακνάζου

, non adhibeam ut

δακναστῆρα

praeferam. Tales formae finguntur a poetis prouti cuique loco accommodatae videntur. Similiter avicula quaedam et

δακνάς

δακνίς

dicta est.

449

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-371

καὶ πολλαχῇ γε:

καὶ μὴν

(

μὲν

Ρ.)

πολλαχῆ γε

M. G. E. P. Rob. Delevi

μὴν

Turnebus,

451

454. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-372

ἐςβέβηκα:

ἐσέβηκα

Μ. P. E. Rob.

ἐσέβηκε

G. nam

in M. obscurius.

ἐσβέβηκε

Turnebus. Emendavit Schutzius.

454

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-373

ὁμαίμοις:

ὁμαίμους

M. G. E. Rob. Correxit Turnebus.

457

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-374

NA: Choeph. 861.

μάχης γὰρ δὴ κεκύρωται τέλος

458

461. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-375

ὅμως δ᾽ ἀνάγκη:

ὅμως ἀνάγκη

Rob.

461

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-376

ἱκτῆρος:

Ζητῆρος

ante correctionem G.

462

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-377

NA: Exciderat hic versus ea sententia, quam supplevi. Neque enim sequente versu cum Aurato et Heathio scribi poterat

κλάδους γε τούτους

464

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-378

ἂψ:

ἀἰψ

Μ.

αψ'

ceteri. Non aptum hic

αἶψα

commutavi cum

ἄψ

, etsi id Valckenarius in Diatriba p. 139. in Attica scena prorsus inauditum esse dixit. Sed omnino huius fabulae dictio propius accedit ad Homericam.

465

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-379

ἄλλους:

ἄλλων

Ρ.

466

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-380

τῆς δ᾽ ἀφίξεως:

τοῖς δ᾽ ἀφίξεως

Rob.

467

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-381

κατ᾿ ἀρχῆς:

καταρχῆς

Μ. G.

469

470. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-382

οἰκτίσας, ἰδὼν τάδε:

οἶκτος εἰσιδὼν τάδε

libri.

εἰκὸς

Turn. Miseratio dicta pro miserante non videtur displicuisse Porsono ad Med. 139. de iterato

γάρ

disserenti. Scripsi

οἰκτίσας, ἰδὼν τάδε

. Patet autem hoc

γάρ

non ad proxime praegressam sententiam, sed ad illa referendum esse,

μηδ' ἀπορριφθῇ λόγος ἐμοῦ

470

471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-383

στόλου:

στόλον

Rob.

471

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-384

εὑρεθέντα πρόξενον:

εὖ ῥέόντα προσξένον

Μ.

εὖ ῥέοντα πρὸς ξένον

ευρέοντα πρὸς ξένον

Rob.

εὖ ρέοντα πρόςξενον

Turn. Emendavit Porsonus : et

πρόξενον

scribendum esse iam Canterus viderat.

475

478. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-385

πολυξέστους: Libri

πολισσούχων ἕδρας

, nisi quod

πολισσούχων

prius

fuisse videtur in M. Posui aliud epitheton. Nam scriba antiquissimi codicis ad praecedentem versum respiciens

πολισσούχους

scripserat. Bothius quum ex duobus versibus unum faciendum putaret hoc modo,

ξύμπεμψον, ὡς ἂν θεῶν πολισσούχων ἕδρας εὕρωμεν

, non videtur reputasse removeri ista ratione verba non temere posita

βωμοὺς προνάους

. Id enim curandum maxime erat, quod rex dixerat,

ὡς ἰδωσι τῆςδ᾽ ἀφίξεως τέκμαρ πάντες πολῖται

478

479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-386

ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεως:

ἀσφαλείας δὲ δὲ ἄστεως

Μ. G. Sic etiam E. sed

δι' ἄστεος

, ut Rob. qui

ἀσφαλεία δέ

. A Turnebo profectum

ἀσφάλεια δ᾽ ᾖ δι᾽ ἄστεος

479

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-387

φύλαξαι:

φυλάξαι

M. a m. prima. Scholiastes

μὴ θαρρήσας μόνος ἀπελθεῖν φοβηθῶ ὑπό τινος

. Qui si haec rectius explicasset, non venisset quibusdam in mentem

φόνον

scribere, quod acriter tuetur Marckscheffelius p. 213. Nam ista scriptura Argivi ut proni ad caedem notarentur. Hoc dicit Danaus: vide ne, si solus per urbem eam, hominis peregrini ipsoque cutis colore stuporem facientis audacia metum civibus incutial, concursusque fiat et pulsatio, in qua facile accidere potest, ut quis eum qui minime hostis est occidat.

482

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-388

ἀστικούς:

ἀστίκτους

M. G. P. E.

ἀθικτους

Rob.

ἀστικούς

Turn.

485

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-389

NA:

ξύμβολοι

sunt obvii, ut in Prom. v. 488.

ἐνοδίους συμβόλους

dixit. Dubitari tamen potest an

ξυμβολοῦσιν

scripserit, ut in Sept. ad Theb. 334.

ξυμβολεῖ φέρων φέροντα

, quod Hesychius

συντυγχάνει

est interpretatus.

486

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-390

κίοι: Recte libri

κίοι

. Non contendam tamen non potuisse

κίει

scribi, quod Schutzius posuit.

488

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-391

δρῶ; ποῦ:

δρῶ; τί

Ρ.

489

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-392

νέμεις:

νέμεις

Μ. Ρ. Ε. Rob.

νέμοις

G. Non opus ut cum Porsono

νεμεῖς

scribatur.

489

492. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-393

ἐπιστρέφου:

ἐπιστρέφω

M. G. E. quod chorus loqui putabatur.

ἐπιστρέφου

Rob.

492

493. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-394

ἄλσος ἂν ῥύοιτό με:

ἂν ἄλσος φύοιτό με

M. a m. prima.

493

494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-395

ἁρπαγαῖς σ᾽:

ἅρπαγες ἐκδώσομεν

M. G. E. Rob.

ἁρπαγαῖς

Turn. Pronomen addidit Porsonus.

494

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-396

ἀλλ᾽ ἢ: Libri

ἀλλ' εἰ

. Emendavit Porsonus.

495

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-397

NA: Fausta sit oratio fausta audienti.

496

497. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-398

φόβῳ:

φόβῳ

omittit Rob.

497

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-399

ἀνάρχων: Libri

ἀνάκτων

. Apertum est poetam

ἀνάρκτων

scripsisse. Sunt enim virgines

ἄναρκτοι

absente patre.

498

499. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-400

φρένα: Libri

φρενί

. Emendavit Heathius.

499

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-401

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ᾽ ἐξερημώσει πατήρ: Libri

ἀλλ᾽ οὔτι δαρὸν χρόνον ἐρημώσει πατήρ

. Deest pronomen, neque Aeschylus

χρόνον

utraque brevi in medio trimetro posuisset. Quare

ἀλλ᾽ οὔτι δαρόν σ' ἐξηρημώσει πατήρ

scripsi.

500

502-504. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-402

NA: omissi in Rob. In M. scripti sunt a m. secunda in margine, in G. in textu et iterum in margine.

502. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-403

πείσω:

πιετω

Μ.

πιέτω

G. in margine et P.

ἐπιέτω

G. in textu et Ε.

πείσω

Turnebus.

502

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-404

ποῖα:

τοῖα

Μ. Ρ. Ε. et in textu G.

τοῖαδε

G. in margine.

ποῖα

Auratus, quod superscriptum in P.

503

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-405

παραιτοῦ:

παραιτῶ

Rob.

505

506. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-406

πορσυνῶν: Libri

πορσύνων

. Correxit Heathius.

506

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-407

NA: Dubitari potest

Πειθώ

πειθοῖ

poeta scripserit.

507

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-408

πιθοῦ: Libri

πείθου

. Lobeckius ad Aiacem p. 283. prioris, p. 250. alterius editionis, ingeniose coniiciebat

πείθου τι καὶ γένει σῷ ἄλευσον ἀνδρῶν ὕβριν

511

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-409

τὰν μελανόζυγ᾽ ἄταν:

τὰν μελανόζυγοταν

Μ.

των μελαναζύγαταν

τὴν μελανοζυγάταν

Rob.

τὴν μελανόζυγ᾽ ἄταν

Ρ. Ε. Scholiastae interpretatio,

τὴν ναῦν ἐν ᾗ βλαβήσονται

, omitti postularet articulum. Rectius nigros homines, qui in navi sint, respici vidit Stanleius, de quibus est v. 689.

πρέπουσι δ᾽ ἄνδρες νήϊοι μελαγχίμοις γυίοισι λευκῶν ἐκ πεπλωμάτων ἰδεῖν

. Inest tamen in verbis simul etiam atri mali significatio.

514

515. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-410

τὸ πρὸς γυναικῶν: Libri

τὸ πρὸς γυναικῶν

. Patet hoc non solum propter

γένος γυναικός

ferri non posse, sed etiam propterea quod Iuppiter, qui pariter ut lo generis earum auctor est, excluderetur. Quare in

τò πρὸς γυναικῶν

mutavi.

515

519. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-411

πολυμνῆστορ, ἐφάπτορ: Libri

πολυκτίστωρ ἐφάπτωρ

. Emendavi in Elem. doctr. metr. p. 232. Et

ἐφάπτωρ

quidem etiam Porsonus.

519

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-412

δίας τοι: Quod libri habent,

δίας τοι

, non erat mutandum. Sensus est,

εὐχόμεθα γένος εἶναι ἀπὸ τῆςδε δίας γῆς, ἔνοικοι αὐτῆς

520

520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-413

εὐχόμεθ᾽:

εὐχώμεθ᾽

Ε.

520

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-414

ἐπωπάς: Scholiastes

ἐπωπάς

interpretatur

κατανομάς

. Alii hoc pro

ἐποπάς

videntur accepisse. Recte intellexit Paleius inspectionem Argi, observantis in pascuis vitulam, significari. Sic Stephano Byzantio teste Εποπα Acrocorinthus dicebatur, quod inde Aeginam prospexisset Sisyphus.

523

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-415

ἁμαρτίπνοος:

ἁμαρτίπνοος

ante correctionem G.

526

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-416

ἰάπτει δ᾽ Ἀσίδος:

λάπτει βασίδος

M. G. et codex Robortelli.

λάπτει ἀσίδος

Robortellus. Correxit Turnebus.

531

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-417

Μυσῶν:

μουσῶν

M. G. Rob. Correxit Turnebus.

533

534. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-418

Λύδιά τ᾽ ἂγ γύαλα: Libri

λύγιά τε γύαλα

. Scripsi

Λύδια τ' ἂγ γύαλα

. Εt

Λύδια

quidem iam Turnebus.

534

535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-419

ὅρων:

ὁρῶν

M. a m. prima et Rob.

ορον

M. a m. secunda.

ὁρῶν

G. E. Scripsi

ὁρῶν

ex margine codicis E. Nam in melicis tragici non

ὁρῶν

, sed

ὀρέων

dicunt.

535

535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-420

Κιλίκων:

κυλίκων

535

536. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-421

Παμφύλων τε διορνυμένα: Quod libri habent,

παμφύλων τε γένη διορνυμένα

, ortum videtur adscripto

γένη

ad corruptum

παμφύλ

, in quo quis

φύλα

sibi visus erat legere. Eiiciendum esse

γένη

Heathius vidit. Spondeum defendit nomen proprium.

536

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-422

γᾶς:

τὰν

M. G. Ρ.

ἂν

ex codice suo affert Robortellus ipse

πὰρ

voluit, sed in textu eius

excidit.

τοὺς

Turnebus. Scripsi

γᾶς

537

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-423

ποταμοὺς: Post

ποταμοὺς

M. Rob.

δ'

habent, non G.

537

537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-424

ἀενάους:

ἀεννάους

M. G. antequam corrigerentur. Nobiles fluvii sunt Pamphyliae Cestrus, Catarrhactes, Melas, Eurymedon.

537

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-425

τὰν Ἀφροδίτας:

τὰς ἀφροδίτης

Μ. G. Rob.

τῆς Αφροδίτας

Turn. Scribi debebat

τὰν Αφροδίτας

538

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-426

ἐγκεχριμένα:

ἰσικνουμένου

M. sed ut ultimae duae vocales in rasura scriptae sint a m. secunda, et P. E. Rob.

εἰσικνουμένη

G. Nimis inepte coniuncta sunt

ἱκνεῖται δ᾽ εἰςικνουμένου βουκόλου

, quod scholiastes explicat

ἱκνεῖται δὲ δῖον πάμβοτον ἄλσος, τοῦ οἴστρου τῷ κέντρῳ αὐτὴν διατρυπῶντος

. Defenderunt tamen Marckscheffelius p. 188. et Paleius scripturam aperte a dormitante librario profectam. Lusui in similitudine verborum ibi tantum locus est, ubi aliquid ad sententiam confert. Dictioni poeticae magis hic convenit participium quo Io, quam quo asilus significetur. Talia complura inveniri possunt. Rei aptissimum videtur

ἐγκεχριμένα

. Prom. 564.

χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οίστρος

540

543. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-427

ὅντ᾽:

τ'

pro

όντ'

Rob.

543

544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-428

Τυφῶ:

τυφώμενος

544

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-429

ὕδωρ τὸ Νείλου: Schutzius

ὕδωρ τε Νείλου

. Tenendam duxi librorum scripturam, de qua recte scholiastes,

ἐπεξηγήσατο δὲ τί ἐστι τὸ μένος τοῦ τυφῶ, εἰπὼν τὸ ὕδωρ τοῦ Νείλου

. Tueri videtur ipse Aeschylus in versibus de incremento Nili (fr. 305.) apud Athenaeum in fine libri II.

ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γάνος κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρία, ἐν δ᾽ ἥλιος πυρωπὸς ἐκλάμψας χθονὶ τήκει πετραίαν χιόνα, πᾶσα δ᾽ εὐθαλὴς Αἴγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δήμητρος ἀντέλλει στάχυν

545

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-430

κεντροδαλήτισι θυιὰς Ἥρας:

κεντροδαλήτοις θείας ἥρας

Rob. Sed in M.

θυΐας

scriptum est, ita ut post

aliquid erasum sit, et

θυίας

etiam G. habet. Aberratum est solo accentu. Scribendum enim erat

θυιάς

. Heathius

κεντροδαλήμοσι

. Erfurdtius

κεντροδαλήτισι

, quod recepi.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-431

χλωρῷ δείματι:

χλωρω δεικματι

Μ.

χλωρῷ δείμακτι

χλωρῷ δείματι

Rob.

550

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-432

βοτὸν κακόχαρι δυςχερὲς μιξόμβροτον: Vulgo ut est apud Rob.

βοτὸν ἐφορῶντες δυςχερὲς μιξόμβροτον

. Talem versum non scripsit Aeschylus. Genuinum vocabulum, quod nescio an assecutus sim quum non inventum alibi

κακόχαρι

posui, ab interpretatione expulsum esse, quoniam non intellectum erat accusativos pendere ex

θυμὸν πάλλοντο

, ostendit a scholiasta ad

ὄψιν ἀήθη

adscriptum

ὄψιν ἀήθη ὁρῶντες

, quod metri caussa in

ἐφορῶντες

esse mutatum prodit scriptura codicum M. et G.

ἐσ ὁρῶντες

552

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-433

τὰ δ᾽: Libri

τὰν δ'

, sed G. ex correctione, nam prius scriptum erat

τὰ δ'

. Ita vel sine libro corrigendum erat.

554

554. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-434

δ᾽ ἐθάμβουν:

δὲ θαμβοῦν

Μ. G. Rob. Correxit Turnebus.

554

555. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-435

τίς: Libri

τόδε

. Correxit Canterus.

555

558-559. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-436

δι' αἰῶνος κρέων ἀπαύστου πράκτωρ τῶνδ᾽ ἐφάνη Ζεύς:

ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

Μ.

ζεὺς αἰῶνος κρεῶν ἀπαύστου

G. Ε.

κραίνων

margo M. Ε.

ζεὺς αἰῶνος κραίνων ἀπαύστον

Ρ.

ζεῦς αἰῶνος κραίνων ἀπαύστου

Rob. Inter v. 557. et 558. rasurae in M. Pessimo numero legebatur

Ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου

. Nimirum quod sequens versus exciderat, nomen Iovis addendum esse vidit librarius. At id fuerat in altero versu: hunc, ut antistrophicum,

δι' αἰῶνος

habere oportebat. Supplevi quae deerant usitata formula. Sic in Eumen. v. 317.

πράκτορες αἵματος αὐτῷ τελέως ἐφάνημεν

. Sophocles Trach. 251.

Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ

. 862.

Κύπρις τῶνδ᾽ ἐφάνη πράκτωρ

560. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-437

δύναμις: Libri

βία

. Non vim, quae si esset vis ab Iunone illata, indicatum id oportebat, sed miseriam desisse dicendum erat. Quare

δύναμις

posui.

560

562-563. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-438

δακρύων δ᾽ ἀποσταλάζει πένθιμον αἰδῶ: Frustra laboratum est in explicanda scriptura librorum,

δακρύων δ᾽ ἀποστάζει πένθιμον αἰδῶ

. Nam

ἀποστάζειν

non ea dicuntur, quae aliquid abiiciunt et removent, sed potius quae id conspiciendum praebent. Scribendum erat

ἀποσχάζει

Πένθιμος αἰδὼς δακρύων

est pudor cum dolore et lacrimis coniunctus, quod forma humana privata erat io. Vnde in Prometheo v. 643. dicit

καίτοι καὶ λέγουσ᾿ αἰσχύνομαι θεόσσυτον χειμῶνα καὶ διαφθορὰν μορφῆς, ὅθεν μοι σχετλία προςέπτατο

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-439

φυσιζόον:

φυσίζωον

568

568. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-440

τόδε: Libri

τὸ δή

. Sensum perspexit Turnebus, qui hoc in

τοδι

mutavit. Nam v. 568 - 573. sunt verba, quae omnes homines dicere chorus ait. Recte Porsonus

τόδε

568

573. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-441

κυρήσαις:

κυρήσας

ante correctionem P.

573

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-442

ἐνδικωτέροισιν:

ἐνδικωτέροισιν

libri. ν abiecit Turnebus.

574

576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-443

NA: Non in fine huius versus duas syllabas debebant excidisse dicere critici, sed dactylum in principio versus,

εὖτέ γε

, ut ex antistropha apparet.

576

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-444

μῆχαρ οὔριος:

μήχα οὔριος

578

579. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-445

ὑπ᾽ ἀρχᾶς: Libri

ὑπ' ἀρχάς

. Correxit Schutzius. Perdidit operam Wunderus in censura Aiacis ab Lobeckio editi pag. 103. seqq. evicisse se ratus

θοάζειν

sedere significare. Redit ista opinio ad duo exempla, quorum unum hoc, alterum in principio Oedipi regis est, neutrum recte intellectum. Vt supra v. 86. seqq. chorus deos nullo labore solo nutu suo et voluntate omnia perficere dixit, in eandem sententiam hic dicit Iovem ad nullius imperium properantem,

ὑπ᾿ ἀρχῆς οὔτινος θοάζοντα

(properare enim debet qui imperia potentioris exsequitur), tamen celerrime efficere decreta sua:

πάρεστι δ᾽ ἔργον ὡς ἔπος σπεῦσαί τι τῶν βούλιος φέρει φρήν

. Referuntur ad se invicem

θοάζων

σπεῦσαι

. Quoniam autem ipse talis est Iuppiter, gaudet etiam facere ut debilior potentiorem vincat, neque alio superiorem locum tenente infra sit positus. Vt ipsa verba reddam, hoc dicit, sub nullius imperio properans, probat debiliorem fortioris compotiri infra, nullo superius sedente.

Σέβειν

probandi significatu dixit in Agam. v. 1580.

Αἴγισθ᾽, ὑβρίζειν ἐν κάκοισιν οὐ σέβω

, et in Eum. v. 741.

τὸ μὴ ἀδικεῖν σέβοντες ἐν διαιρέσει

579

580. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-446

κρεισσόνων:

κρεῖσσον ὢν

M. G. Rob.

κρεῖσον ὢν

E. Correxit Turnebus.

580

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-447

οὔτινος:

οἵτινος

Μ. G.

οὔτινος

Rob.

581

581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-448

ἡμένου σέβει:

ἠμέν οὐ

Μ.

ἦμεν οὐ

G. E.

ἡ μὲν οὐ

Rob.

ἡμένου εἰ σέβῃ

Turn. Emendate Vict.

581

583. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-449

βούλιος: Libri

δούλιος

. Emendavit Auratus.

583

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-450

NA: Non puto construendum esse

εὖ

cum

θαρσεῖτε

, ut sit

εὐθαρσεῖτε τὰ τῶν ἐγχωρίων

. Illud vero non contendam, non intercidisse versum inter hos duos.

584

586. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-451

ἀγγέλλων:

ἀγγέλλων

Μ. a m. secunda et E.

ἀγγέλων

M. a m. prima et G. Rob.

586

587. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-452

ἔνισπε δ᾽ ἡμῖν:

ἑνόσπερ ἡμῖν

Μ. Ρ. Ε.

ἔνεπε δ᾽ ἡμῖν

ἔνισπε δ᾽ ἡμῖν

Rob.

587

587. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-453

ποῖ κεκύρωται:

ποι

(sine acc.)

κεκύρτωται

Μ.

ποῦ κεκύρτωται

G. Ε.

κεκύρτωται

etiam P.

ποῖ κεκύρωται

Rob.

587

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-454

χεὶρ ὅπου πληθύνεται:

χειροπληθύεται

M. P. E. Rob.

χειροπλη· θύεται

G. Qui

χεὶρ ὅπως

coniecerunt ut Turnebus, vel

χεὶς ὅποι

ut Victorius, vel

χείρ ὅπῃ

ut Dobraeus, vel

χείρ θ' ὅπῃ

ut Dindorfius, bis idem dici fecerunt. Quare

χεὶρ ὅπερ πληθύνεται

scripsi.

588

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-455

ὡς τ᾿ ἀνηβῆσαί με:

ὥστ᾽ ἂν ἡβήσαιμι

Μ. G.

ὡς τ᾿ ἂν ἡυλήσαιμι

Rob.

ὥστ᾽ ἂν ἡγήσαιμι

Ε.

ἀνηβῆσαί με

Tyrwhittus.

590

590. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-456

γηραιᾷ:

γηραιῶ

Rob.

590

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-457

λόγον:

λόγων

Μ.

592

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-458

κἀρουσιάστους:

καρυσιάστους

Μ. G.

καὶ ῥυσιάστους

Rob.

βαρυσιάστους

Ε.

594

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-459

ξύν τ᾽:

ξύν τε

Rob.

ξὺν

Ε.

594

594. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-460

ἀσυλίᾳ:

ἀσυλία

Rob.

594

598. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-461

δημηλάτῳ:

δημηλάτον

editio Aldina Stephani Byz. in v.

δῆμος

598

599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-462

ἔπειθε:

ἔπειθεν

Μ. G. Rob.

έπειθε

Turn.

599

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-463

Διὸς:

ζηνός

Μ. E. Rob.

διός

600

601. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-464

προφωνῶν: Libri

πρόφρων ὤν

. Emendavit Canterus. Edicens, ne civitas magnam in futurum tempus Iovis iram augeat, quippe duplex a civitate piaculum aeque in hospites atque in ipsos cives commissum insanabile nutrimentum malorum fore. Nimirum et hospites supplicantes non revereri et genus cognatum repudiare impium est.

601

602. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-465

παχῦναι: γρ.

πλατῦναι

M. in margine et P.

602

603. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-466

πρὸς πόλεως:

προπόλεως

Μ.

πρὸ πόλεως

ceteri. Id hic nihili est. Quare correxi.

603

606. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-467

ἔκραν' ἄνευ κλητῆρος:

ἔκλαναν εὐκλήτορος

Μ. G.

ἔκλαν ἄνευ κλήτορος

Ε.

ἔκραναν εὐκλήτορος

Rob. Correxit Turnebus.

606

607-608. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-468

ἔπεισαν ... Ζεὺς δὲ κράναιεν τέλος: Libri

δημηγόρους δ᾽ ἤκουσεν εὐπειθεῖς στροφὰς δῆμος Πελασγῶν· Ζεὺς δ᾽ ἐπέκρανεν τέλος

. Mirum vero, auditis oratoribus factoque decreto, rursum audiri disceptationes deliberantium. Apertum est solvi contionem debuisse. Itaque

ἔπεισαν

scribendum erat. Deinde qui scire potuit Danaus comprobasse haec Iovem? Accedit quod id dictum est cum insolenti productione augmenti. Immo optare debebat, ut comprobaret Iuppiter. Ob eam caussam

κράνειεν

scripsi.

Εὐπιθεῖς

Blomfieldius ad Prom. 341.

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-469

λέξωμεν:

λέξομεν

Μ. G. Rob.

λέξωμεν

Turnebus.

609

609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-470

Ἀργείοις:

ἀργείους

M. ante correctionem et Rob.

609

611. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-471

ξένιος ξενίου:

ξενίοις ξενίου

611

613. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-472

ἄμεμπτον:

ἀμέμπτων

M. Rob.

ἀμέμπτος

G. Optimi libri scriptura non minus quam sententia

ἀμεμπτον

scribendum esse indicabat.

613

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-473

NA: Sept. ad Th. 686.

νῦν ὅτε σοι παρέστηκεν

. V. ad Soph. Ai. 802.

614

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-474

εὐκταῖα:

εὐκτέα

Rob.

614

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-475

γένει:

γένη

615

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-476

πυρίφατον:

πυρέφατον

Μ. G. Rob. Correxit Turnebus.

616

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-477

τάνδε Πελασγίαν: Libri

τὰν πελασγίαν πόλιν

. Metri indicio posui

τάνδε Πελασγίαν

, deleto

πόλιν

. Trimetrum iambicum fecerat aliquis grammaticus.

616

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-478

τὰν ἄχορον: Libri

τὸν ἄχορον

. At et metrum et sententia postulabat

τάν

. Optat ne urbs incensa deploret caedes proeliantium. Verborum ordo ostendit haec recta oratione enuntiata sic procedere,

μήποτε δὲ Πελασγία τὴν ἄχορον βοὴν κτίσειε, βοῶσα μάχλον Αρη

617

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-479

βοὰν:

βοᾶν

G. Rob.

617

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-480

κτίσαι:

κτίσαι

, non

κτίσαι

, Μ. G. Rob.

617

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-481

ἐν ἄλλοις:

ἐν ἄλλους

, ut supra v. 385.

εἴ πού τι μὴ τοῖον τύχοι

, pro adverso, malo. Non male tamen Pauwius

ενάλλοις

. Theocritus I. 132.

πάντα δ᾽ ἔναλλα γένοιτο

618

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-482

ᾤκτισαν:

ὤκτεισαν

Μ.

619

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-483

εὔφρον᾽:

εὔφρον

620

625. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-484

πράκτορα πάνσκοπον: Libri

πράκτορά τε σκοπόν

. Scholiastes

Διὸς σκοπόν, τὸν Διὸς ὀφθαλμὸν τὸν πάντα σκοποῦντα

, ut

πάνσκοπον

legisse videatur. Certe id probum est.

625

626-627. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-485

δυςπολέμητον, ὅςτις ἂν δόμος ἔχῃ σφ' ἐπ' ὀρόφων ἰαύοντα: Libri

δυςπολέμητον ὃν οὔτις ἂν δόμος ἔχοι ἐπ' ὀρόφων μιαίνοντα

, nisi quod

ὃν

in G. puncto subscripto delendum significatur et M. G.

ἐπορόφων

habent.

Μιαίνοντα

, quod sane ferri non potest, Schutzius in

κοταίνοντα

mutari volebat. Haud male: sed quoniam

βαρὺς δ᾽ ἐφίζει

sequitur, credibilius est simpliciter verbum quod commorationem indicaret positum fuisse. Ea caussa scripsi

δυςπολέμητον, ὅςτις ἂν δόμος ἔχῃ σφ᾽ ἐπ' ὀρόφων ἰαύοντα

. Pronomen

σφέ

addi etiam hiatus postulabat.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-486

τοιγάρτοι:

τοιγάρτι

M. a m. prima.

630

632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-487

ὑποσκίων:

ὑποσκίων

Μ.

632

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-488

τάνδε: Libri

τῶνδε

. Scribendum erat

τάνδε

, ut v. 653.

635

635. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-489

κενώσαι:

κενῶσαι

635

636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-490

NA:

στάσις

excidisse vidit Bambergerus, conferens Pers. 716.

τίνι τρόπῳ ; λοιμοῦ τις ἦλθε σκηπτὸς ἢ στάσις πόλει;

Magis etiam conveniunt haec in Eum. 961.

τὴν δ᾽ ἄπληστον κακῶν μήποτ' ἐν πόλει στάσιν τᾷδ᾽ ἐπεύχομαι βρέμειν, μηδὲ πιοῦσα κόνις μέλαν αἷμα πολιτῶν δι᾽ ὀργὴν ποινᾶς ἀντιφόνους ἄτας ἁρπαλίσαι πόλεως

636

637-638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-491

πέδον γᾶς. ἥβας δ᾽:

πέδον τᾶς ἥβας δ'

Μ. Ε.

πέδον τὰς ἥβας δ'

πέδον, ἥβας

Rob. Emendavit Porsonus.

639. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-492

μήδ' Ἀφροδίτας:

μηἀφροδίτας

M. sed postea

post

μη

additum.

μὴ ἀφροδίτας

ceteri.

μηδ' Αφρ.

Heathius.

639

642-644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-493

καὶ γεραροῖσι πρεσβυτοδόκοι προβούλοις θυμέλαι φλεόντων. τὼς πόλις εὖ νέμοιτο: Legebatur

καὶ γεραροῖσι πρεσβυτοδόκοι γεμόντων θυμέλαι, φλεγόντων θ', ὡς πόλις εὖ νέμοιτο

. Sed

θ' ὡς πόλις

mala est coniectura Turnebi: nam

τῶς πόλεις

M. ut e litteris aliquid supra adscriptum fuisse videatur, et G. E.

Τοις πόλις

, supra adscripto

πόλεις

, P.

τως πόλις

Rob. Apertum est

γεραροῖσι

carere substantivo, et aut

γεμόντων

aut

φλεγόντων

redundare. Nimirum

φλεγόντων

per errorem scriptum erat pro

φλεόντων

, quo verbo usus est Aeschylus in Agam. 361. 1377. Eius interpretatio

γεμόντων

fecit ut omitteretur substantivum. Id quum videretur

προβούλοις

fuisse, ad eum modum ista emendavi.

645. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-494

μέγαν:

μέγα

M. G. P. E. Rob.

μέγαν

Aldina.

645

646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-495

δ᾽ ὑπέρτατον: Libri

δ' ὑπέρτατον

. Canterus ex mala coniectura

Δί' ὑπέρτατον

. Colant, inquit, Iovem, praecipue autem Iovem hospitalem. Nulla offensio est in brevi syllaba finali, alio sequente numero. Scholiastes, stulte quidem

σεβόντων

participium esse ratus, adscripsit

τῶν γερόντων σεβόντων τὸν Δία τὸν ξένιον ὑπερτάτως

646

647. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-496

ὃς:

ὡς

M. Rob.

ως

ὃς

Turnebus.

647

648. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-497

δὲ φόρους γᾶς:

δ᾽ ἐφόρους γᾶς

Μ. G.

δ' ἐμφόρους γᾶς

Rob.

δ᾽ ἐφ᾽ ὁρ γως

Ald. Inde

δ᾽ εὐόρως

Turnebus. Veram scripturam

δὲ φόρους γᾶς

restituerunt Erfurdtius et H. L. Ahrens.

Τίκτεσθαι δὲ φόρους γᾶς ἄλλους εὔχομεθ᾽ ἀεί

, ne inutile sit

ἄλλους

, sic est intelligendum, ut neque agros steriles fieri neque arbores exarescere optet.

648

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

182-532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-85

erstes Epeisodion. 1. Szene (182—239): Danaos und der Koryphaios. Danaos kündigt das Nahen des Königs an und gibt seinen Töchtern Verhaltungsmaß- regeln. 2. Szene (240 - 349): Pelas- gos und die Vorigen. Die Danaiden erklären ihre Herkunft von Argos und erflehen als ungerecht Ver- folgte den Schutz des Argivischen Königs. Dieser ist bedenklich wegen der schweren Folgen, welche die Zusage des Schutzes für sein Land haben kann. 3. Kommos (350-422): Fortsetzung der Bitte. 4. Chorikon (423-446), welches das Nachsinnen des Königs zu Gunsten der Da- naiden zu wenden sucht. 5. Dialog des Königs, des Koryphaios und des Danaos (447-532): Der König offenbart seinen Entschluß die Entscheidung dem Volke anheim- zugeben.

423-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-256

⁴

Chorikon. Auf die Debatte folgt die Beratung. Wie Pers. 626 ff. u. Cho. 152 ff. die äußere Handlung, das Opfer am Grabe, so wird hier das stille Nachdenken des Königs von einem Chorgesang begleitet, welcher auf den Ent- schluß des Königs einzuwirken sucht und noch einmal die (drei) Gründe zusammenfaßt, welche den schwankenden König für die Dana- iden günstig stimmen sollen:,,Habe Mitleid mit den Verfolgten, laß uns nicht von heiliger Stätte weg- reißen, laß nicht deine Schützlinge grausam mißhandeln. Dein Tun wird deinen Kindern und deinem Hause Fluch oder Segen bringen".

433. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-263

⁵

⁶

ἀνέρων: diese epische Form findet sich bei Äschylos nur hier.

434. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-264

⁷

⁸

κότον: τὸν τοῦ Διός bemerkt der Schol. mit Recht (vgl. 390, 487), aber diese nähere Bestimmung kann nach ἀνέρων nicht entbehrt werden; deshalb wird die Emendation Heimsäths θεῶν τ' ἄλευαι κότον richtig sein. Vgl. Hesych. λευά- μενος· ἐκκλίνας, φυλαξάμενος, Hom. Χ285 ἐμὸν ἔγχος ἄλευαι.

435. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-265

⁹

¹⁰

Uber die Konjunktivform τλας (die Handschrift gibt τ' ἀαΐς, d.i. ΤΛΑΙΣ) vgl. H. L. Ahrens Dor. Dial. S. 313. Sie entspricht der Form τιμᾶς. 4361. βίᾳ δίκης, wider Recht, wie Soph. Ant. 59 νόμου βίᾳ. Ge- nauere Responsion würde erzielt, wenn man für δίκας ἀγομέναν schriebe διασοβουμέναν.

438-439. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-266

¹¹

¹²

ἱππηδόν, wie Pferde an der Mähne gezogen werden. Vgl. Sieb. 313 τὰς δὲ κεχειρωμένας ἄγεσθαι . . ἱππηδὸν πλοκάμων, περιρρηγνυμένων φαρέων. Die gleiche Vorstellung wie hier πλοκάμων gibt ἐπιλαβὰς ἀμπύκων an; denn ἄμπυξ war ein Stirnband, mit welchem die Haare aufgebunden wurden, vgl. Hom. X468 τῆλε δ᾽ ἀπὸ κρατὸς βάλε (Andromache) δέσματα σιγα- λόεντα, ἄμπυκα κεκρύφαλόν τε ἰδὲ πλεκτὴν ἀναδέσμην, Schol. zu ἄμπυκα: τὸ διάδημα τὸ πρὸς ἀνάδεσιν τῶν τριχῶν. πολυμίτων πέπλων von den bunten ägyptischen Gewändern, vgl. Plin. H. N. VIII 48 plurimis liciis texere quae polymita appellant Alexandria instituit. Die Pracht des Gewandes tritt in Kon- trast zum Zerreißen desselben: zu 128. Vgl. Eur. Iph. Τ. 310 πέπλων τε προεκάλυπτεν (zum Schutz gegen Steinwürfe) εὐπήνους ὑφάς. — ἐπι λαβάς steht als Akk. des inneren Objekts bei ἄγεσθαι wie etwa ὁλκὴν πλοκάμων ἕλκεσθαι, sodaß die Änderung von H. Vof ἐπιλαβαῖς unnötig ist.

441. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-267

¹³

¹⁴

ἴσθι steht für sich wie oft ἴσθι, σάφ᾽ ἴστε, εὖ γὰρ ἴστε Pers. 214. ὁπότερ᾽ ἂν κτίσης, τάδε ἐκτίνειν (entgelten) μένει παισὶ καὶ δόμοις: der Dativ statt des Akk. wie Eur. Fragm. 733 τοῖς πᾶσιν ἀνθρώποισι κατθανεῖν μένει. ἀντίρροπον hat Heimsöth für ὁμοίαν gesetzt um der Responsion willen, nach Hesych. ἀντίρροπον· ἴσον, ἰσόσταθμον, ισόζυγον: der Art deines Handelns wird Lohn oder Strafe, Segen oder Fluch für dein Haus entsprechen. Vgl. Hor. carm. I 28, 30 neclegis inmeritis nocituram postmodo te natis fraudem committere ? Forsit debita iura vicesque superbae te maneant ipsum.

445-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-268

¹⁵

¹⁶

φράσαι weist zurück auf das erste Wort φρόντισον: „be- herzige dieses gerechte Walten von- seiten des Zeus".

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-269

¹⁷

¹⁸

Ich bin fertig mit der Überlegung." Vgl. Prom. 1029 EPM. ὅρα νυν εἴ σοι ταῦτ᾽ ἀρωγὰ φαίνεται. ΠΡΟΜ. ὦπται πάλαι δὴ καὶ βεβούλευται τάδε. Aus dem Schwanken ( σάλος) bin ich heraus- gekommen, bin aber an die Klippe geworfen, daß ich mit den einen oder den anderen einen gefährlichen Krieg beginnen muß, d. i.,,ich bin aus dem Zweifel heraus und sehe das Unheil klar vor mir". Man könnte έξοκέλλομεν vermuten, aber der transitive Gebrauch findet sich auch sonst (vgl. Tro. 136 ἃ . . ἐμὲ ἐς τάνδ᾽ ἐξώκειλ᾽ ἄταν) und als Subjekt ist ein allgemeiner Begrift wie πρᾶγμα zu denken ähn- lich wie bei δηλοῖ, δείκνυσιν, σημαίνει, vgl. Εum. 485 ἐπεὶ δὲ πρᾶγμα δεῦρ᾽ ἐπέσκηψεν τόδε.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-270

¹⁹

²⁰

τοῖσιν: zu 362. Schol. ἢ τοῖς θεοῖς ἢ τοῖς Αἰγυπτιάδαις. Für ἄρασθαι ist αἴρεσθαι überliefert wie 344 αἴρασθαι. Dieser Fehler findet sich außerordentlich häufig, so daß es keinem Bedenken unter- liegen kann den dem Sinne mehr entsprechenden Aor. zu setzen.

449-450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-271

²¹

²²

An die Stelle des Ge- dankens das steht unwiderruflich fest" tritt nach äschyleischer Weise ohne weiteres (für ναυτικαῖσιν ὡς προσηγμένου ist deshalb und weil προσάγειν sich als ungeeignet er- weist, ναυτικαῖσι προσπεπηγμένον gesetzt) das Bild:,,Zusammengefügt ist der Bauch des Schiffes zwischen Krummhölzern festgedrückt". Vgl. 955 τῶνδ᾽ ἐφήλωται τορῶς γόμφος διαμπαξ, ὡς μένειν ἀραρότως und das lateinische aliquid clavo trabali fgere, Hor. carm. I 35, 17 saeva Necessitas clavos trabales et cuneos manu gestans aëna. Nach der dieser Stelle entnommenen Glosse des Hesych. στρέβλαι ναυτικαί· τὰ ξύλα τῶν νεῶν ἐν οἷς διασφηνοῦνται (wohl δόρατα σφηνοῦται) γομφού μενα sind unter στρέβλαι ναυτικαί die Schiffsrippen ( δρύοχοι) zu ver- stehen. Vgl. Apoll. Rh. I 367 vña δ᾽ ἐπικρατέως Αργου υποθημοσύνῃσιν ἔζωσαν πάμπρωτον ἐϋστρεφεῖ ἔνδοθεν ὅπλῳ τεινάμενοι ἑκάτερθεν, ἵν᾽ εὖ ἀραροίατο γόμφοις δούρατα καὶ ῥοθίοιο βίην ἔχοι ἀντιόωσαν.

451-452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-272

²³

²⁴

Ohne Weh geht es nicht ab; oder ich irre sehr ab von der Natur dieses Streites (ich täusche mich sehr in der Art dieses Streit- falles). Ich wollte, ich täuschte mich." Dieser Zusammenhang wird gestört durch die V. 452-460, welche nach V. 486 ebenso am Platze wie hier unpassend sind. Ζη παροίχομαι vgl. Eur. Med. 995 δύστανε, μοίρας ὅσον παροίχῃ (,,wie sehr täuschest du dich in dem, was das Schicksal dir bestimmt hat").

462. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-273

²⁵

²⁶

σοφὸς κακῶν ist nur mög- lich nach und unter Einwirkung von ἄιδρις. Schol. μάντις ἀποβαίην φαῦλος („,ich will gern ein falscher Prophet sein").

464. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-274

²⁷

²⁸

D. i. „, nach vielen Reden, in denen ich dein Erbarmen (zu 200) angefleht habe, ist dies mein letztes Wort".

465. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-275

²⁹

³⁰

ἤκουσα, nämlich αἰδοίους λόγους λέγοις ἄν, nämlich τέρ- ματα: „Ich habe schon gehört und will weiter hören". Passend ver- mutet Stadtmüller ἀκουστά, vgl. Anecd. Bekk. S. 373, 6 ἀκουστά. ὡς < Σοφοκλῆς> ἐν τῇ Κρεούσῃ ἄπελθ᾽ ἄπελθε, και· τάδ᾽ οὐκ ἀκουστά“ καὶ Εὐριπίδης δὲ πολλάκις· ὁ μέντοι Σοφοκλῆς < καὶ> ἀκούσιμα φησί. Hartung dachte an ἀκούσομαι, λέγοις ἄν, worin ἀκούσομαι kausal τι λέγοις a stehen würde ( ἀκούσο- μαι γάρ).

466. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-276

³¹

³²

στρόφος ist das Brustband der Frauen, strophium, fascia. Vgl. zu Sieb. 857 δυσαδελφόταται πασῶν ὁπόσαι στρόφον ἐσθῆσιν περι- βάλλονται. Hesych. ζώνας τε συλ λαβὰς πέπλων· ἀντὶ τοῦ αἷς ζώννυ- μαι καὶ τοὺς πέπλους συλλαμβάνω stammt aus einer Erklärung zu unserer Stelle, in welcher es ur- sprünglich τὰς στροφάς αἷς ζώννυ- μαι κτέ. hies. Aber unter ζῶναι sind eigene Gürtel zu verstehen.

467. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-277

³³

³⁴

τάχ᾽ ἂν für τύχαν Marck- scheffel. Wenn nicht γυναιξίν zu schreiben und γυναικῶν unter der Einwirkung von τύχαν entstanden ist, so muß man den Gen. aus der Analogie von ίδιος, οἰκεῖος, συγγενής ableiten.

468. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-278

³⁵

³⁶

Die ironische Rede: nun gut, diese bieten ein vortreffliches Hilfsmittel" entspricht ebenso wie 472 dem unweiblichen Wesen der Danaiden.

469. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-279

³⁷

³⁸

γηρυθεῖσα: diese Aoristform kommt sonst nicht vor, weshalb Meineke γηρύσασ' vermutet. Mit der Umschreibung des Fut. vgl. Soph. Ο. Κ. 816 λυπηθεὶς ἔσῃ, Ant. 1067 άvtidovs eon, O. T. 1146 ov σιωπήσας ἔσῃ.

470-471. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-280

³⁹

⁴⁰

πιστόν, vgl. fdem inter- ponere. Der Nachsatz wird durch die Frage τί . . περαίνει; in Ver- bindung mit der folgenden Antwort gegeben ( περαίνει κοσμῆσαι). Die gewöhnliche Fortsetzung des Ge- spräches würde κοσμήσω er- fordern. Sie drohen die Statuen der Götter mit Votivtafeln, wie sie noch nicht dagewesen, zu zieren. Schol. καινοῖς ἀναθήμασι τὰ ἀγάλ- ματα τῶν θεῶν κοσμήσω· λέγει δὲ ὅτι μετεωρήσω ἐμαυτὴν τῇ ἀγχόνη. W. Headlam vermutet παραινεῖ für περαίνει.

473. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-281

⁴¹

⁴²

Vgl. Prom. 637 οὐκ ἐμπλέκων αἰνίγματ', ἀλλ᾽ ἁπλῷ λόγῳ.

474. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-282

⁴³

⁴⁴

ἀπάγξασθαι schließt sich appositionell an κοσμῆσαι an. - Die Cäsur in der Mitte des Verses (zu 406) wird durch die Elision, infolge deren sich τάχιστ' ἀπάγξασθαι eng zusammenschließt, erleichtert.

475. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-283

⁴⁵

⁴⁶

Die Erklärung des Schol. καρδίας δηκτικόν ist zu schwach. Vgl. Εum. 159 πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίου βαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν. Wir etwa ,,mit dieser Rede stößt du mir einen Dolch ins Herz".

476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-284

⁴⁷

⁴⁸

Die Worte sind mit gewisser Bitterkeit gesprochen. Ζυ ὠμμά- τωσα vgl. ἐξωμμάτωσα, Schol. ἐξε λάμπρυνα.

477. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-285

⁴⁹

⁵⁰

δυσπάλαιστα: Schol. δυσμετα- χείριστα. - Die Erklärung des Schol. ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἤκουσα scheint rich- tiger als die andere: δυσπαλαιστά ἐστι, weil dann πράγματα in Gegen- satz zu λόγον tritt, vorausgesetzt, daß mit der einfachen Weglassung von un der ursprüngliche Text hergestellt ist. Man könnte an xov τῇ μέν, ᾗ δ᾿ οὐ δυσπάλαιστα πρά- γματα denken, vgl. Pers. 804 συμβαί- νει γὰρ οὐ τὰ μέν, τὰ δ᾽ οὔ, Phokyl. Fragm. 1 Λέριοι κακοί, οὐχ ὃ μέν, ὃς δ᾽ οὔ πάντες. W. Headlam ver- mutet οὐ μὴν ἁπλῇ γε δυσπάλαιστα.

478-479. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-286

⁵¹

⁵²

κακῶν πλῆθος ποταμὸς ὥς und ἄτης ἄβυσσον πέλαγος: vgl. Pers. 436 κακῶν πέλαγος, Prom. 772 δυσχείμερόν γε πέλαγος ἀτηρᾶς δύης. Bothe bezeichnet den ersten Vers wegen der Wiederholung des Bildes als unecht.

480. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-287

⁵³

⁵⁴

εἰσέφρηκα (1. Aor. von einem ungebräuchlichen πίφρημι), εἰσεπή- δησα (ich bin hineingeraten) nach αἱμάξαι πέδον; Hesych. εισέφρηκεν, εἰσεπήδησεν. Die Handschrift gibt ἐσέβηκα, wo- für man gewöhnlich ἐσβέβηκα schreibt. λιμὴν κακῶν wie ἀλκὴ κακῶν, hier durch das vorher- gehende Bild dargeboten. Vgl. ὕπνον τὸν καμάτων λιμένα Krit. Fragm. 2, 25 Β., λιμὴν ἀτυχίας ἐστὶν ἀνθρώποις τέχνη Menand. Mon. 303, auch Soph. Ο. Τ. 1119 πύργος θανάτων, κέντρον ἐμοῦ Phil. 1039.

481. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-288

⁵⁵

⁵⁶

χρέος, Schuldigkeit, welche er gegen die Schutzflehenden hat. Vgl. Soph. Ο. Κ. 234 μή τι πέρα χρέος ἐμᾷ πόλει προσάψῃς.

482. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-289

⁵⁷

⁵⁸

οὐχ ὑπερτοξεύσιμον, Schol. ἀνυπέρβλητον. Vgl. Cho. 1030 οὐκ ἐρῶ τὴν ζημίαν· τόξῳ γὰρ οὔτις πημάτων προσίξεται (Schol. τοσαύτη γάρ ἐστιν ὡς μηδὲ τοξότην ἐφι- κέσθαι τοῦ μήκους).

483. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-290

⁵⁹

⁶⁰

ὁμαίμοις σέθεν wie Eum. 608 ὅμαιμος φωτός.

484. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-291

⁶¹

⁶²

διὰ μάχης τέλους wie sonst διὰ μάχης ἐλθεῖν τινι, vgl. zu τὸν πᾶσι θεοῖς δι' ἀπεχθείας ἐλθόντα Prom. 121. τέλος von der Ent- scheidung des Kampfes wie Cho. 873, Sieb. 148.

485. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-292

⁶³

⁶⁴

ἀνάλωμα, das zu bringende Opfer.

486. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-293

⁶⁵

⁶⁶

Vgl. Eur. Heraklid. 165 κακὸν λόγον κτήσῃ πρὸς ἀστῶν, εἰ γέροντος εἵνεκα εἰς ἄντλον ἐμβήσῃ πόδα (vorausgeht τί δῆτα φήσεις . . τί φυσιασθεὶς πόλεμον Αργείοις ἔχειν;).

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-294

⁶⁷

⁶⁸

S. oben zu 451f.,,Und da Verlust von Geld und Gut wieder ausgeglichen, eine Kränkung wie- der gut gemacht, vergossenes Blut aber nicht ersetzt werden kann, ist um so mehr und um jeden Preis das Vergießen von Verwandtenblut zu verhüten." Der Gedanke,,jeder andere Schaden läßt sich wieder gutmachen, vergossenes Blut aber ist unersetzlich" kehrt bei Äschylos öfters wieder, Ag. 990 ff., Cho. 59 ff., 518f., Eum. 648ff. Vgl. Eur. Hik. 775f. — Mit ἐκ δόμων πορθουμένων vgl. Pers. 453 ἐκ νεῶν φθαρέντες, Eur. Fragm. 736, 6 ὅταν τις ἐκ δόμων ἀνὴρ θάνῃ.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-295

⁶⁹

⁷⁰

Der Vers (,,Verderben in das Schiff einladend und das Schiff hoch anfüllend mit der Ladung") fügt sich nicht in die Konstruktion des Satzes und ist deshalb von Dindorf ausgeschieden worden.

454. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-296

⁷¹

⁷²

Ζεὺς κτήσιος, dem der Haus- altar geweiht ist, ist der Hüter und Mehrer der Habe. Vgl. Ag. 1012 πολλῶν μετὰ δοῦλων σταθεῖσαν κτησίου Διὸς πέλας.

455. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-297

⁷³

⁷⁴

Die Zunge schießt kränkende Worte wie Pfeile auf den anderen ab. Vgl. γλώσσῃ ματαίους ἐξακον- τίζειν λόγους Fragm. Adesp. 529. μὴ τὰ καίρια, τὰ ἄκαιρα. Die Änderung von Blaydes τοξεύσασ᾽ ἃ μή' στι καίρια erscheint als un- nötig.

456. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-298

⁷⁵

⁷⁶

An die Stelle von θέλξειεν ἂν ( γλώσσα) μύθον μύθῳ tritt eine wie nachdrücklichere Wendung Cho.518 τὰ πάντα γάρ τις ἐκχέας ἀνθ' αἵματος ἑνός, μάτην ὁ μόχθος, Sieb. 668 ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θά- νατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος, οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος. Die Erklärung des Schol. ἀντὶ τοῦ γλώσσης τοξευσάσης verrät eine äußerliche Auffassung.

457. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-299

⁷⁷

⁷⁸

Der Vers führt den Sinn von μὴ τὰ καίρια (,, ungeeignete Worte, welche kränken und das Gemüt heftig erregen“) weiter aus, müßte also vor 456 stehen, wenn er als echt erschiene. Aber bei der Vorliebe des Äschylos für Symmetrie ist anzunehmen, daß die zwei den Gegensatz bildenden Gedanken in gleichviel Versen gegeben sind, mit 453 also auch dieser Vers fällt, wie Geel gesehen hat.

458. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-300

⁷⁹

⁸⁰

ὅμαιμον αἷμα, da wie Da- naos ebenso dessen Bruder Ägyp- tos den Argivern verwandt ist. Vgl. Sieb. 668 f. (oben zu 456).

459. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-301

⁸¹

⁸²

θύειν allgemein, πεσεῖν χρη- στήρια von Schlachtopfern. Vgl. Sieb. 216 σφάγια και χρηστήρια θεοῖσιν ἔρδειν.

460. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-302

⁸³

⁸⁴

Schol. τῆς προσδοκωμένης πημονῆς ἄκη, also zur Abwendung des Unheils.

488. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-303

⁸⁵

⁸⁶

Schol. ὁ τούτου φόβος μέγας ἐστὶν ἐκ βροτοῖς. Man könnte ὕψι- στον . . σέβας erwarten.

489. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-304

⁸⁷

⁸⁸

σοῦ (für σὺ Wellauer) νυν (für uèv M. Schmidt): vgl. Hesych. σοῦ· ἴθι, τρέχε, ὅρμα und zu Sieb. 31. Doch könnte où uèv richtig und, wie Butler vermutet hat, nach diesem Verse ein Vers ausgefallen sein.

490. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-305

⁸⁹

⁹⁰

Wie 515 zeigt, nicht alle Zweige, sondern nur die seinigen.

492. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-306

⁹¹

⁹²

ἀφίξεως, ἱκετείας wie ἀφι- κτόρων 247 s. v. a. ἱκετῶν.

493-494. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-307

⁹³

⁹⁴

ἀπορριφθῇ ἐμοῦ: eig. „,da- mit nicht eine (böse) Rede nach mir geschleudert wird", vgl. Eur. Kykl. 51 ῥίψω πέτρον τάχα σου (nach Analogie von τοξεύειν, στοχάζεσθαί τινος), Prom. 964 πῶς δ᾽ οὐχὶ ταρβεῖς τοιάδ᾽ ἐκρίπτων ἔπη; Was Conington durch die Änderung von λόγος in ψόγος zum Ausdruck bringen will, liegt schon in ἀπορ- ριφθῇ κατ' ἀρχῆς φιλαίτιος λεώς: vgl. Sieb. 4 ff.

495. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-308

⁹⁵

⁹⁶

,,Damit dürfte ja auch der Vorteil gewonnen werden u. s. w.“ — οἰκτίσας ἰδὼν für οἶκτος εἰσιδὼν Hermann.

496. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-309

⁹⁷

⁹⁸

ἄρσενος στόλου wie ἀρσένων 378 von den Ägyptiaden.

498. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-310

⁹⁹

¹⁰⁰

εὐνοίας wie Αρτέμιδος εὐ- νοίαισι Sieb. 437, ὀργάς unten 771. - Schol. ὡς καὶ πρὸς τὸν εὖ ἔχοντα ὁ φθόνος ἔρπει (Soph. Αi. 157.)

500. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-311

¹⁰¹

¹⁰²

αἰδοῖον, erbarmend, mit- leidig, vgl. 200, 464 und zu 198. εὐθενοῦντα (für εὖ ῥέοντα): vgl. εὐθενεῖν Eum. 896, Hesych. εὐθηνῶν καὶ < εὐθενῶν > εὐδαιμονῶν, πλου- τῶν. Tucker vermutet εὐσεβοῦντα. πρόξενον: zu 245.

501. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-312

¹⁰³

¹⁰⁴

φράστορας: diese Form findet sich nur noch in dem Eigennamen Φράστωρ. Die gewöhnliche Form ist φραστήρ. Schol. τοὺς φράσοντας, Hesych. φραστῆρες· μηνυται, Xen. Kyr. V 4, 40 ὁδῶν φραστῆρα, Plut. Mor. S. 243 Ε ἐπλανῶντο περὶ τὴν χώραν φραστήρων δεόμενοι. – ἐγ χωρίων ist partitiver Gen.

503. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-313

¹⁰⁵

¹⁰⁶

προνάους: auf solche Altäre muß er die Zweige legen, damit sie den Bürgern in die Augen fallen (492f.). Das aus dem vorhergehen- den Verse stammende πολισσούχων hat das ursprüngliche Textwort, ein Epitheton zu έδρας, verdringt. Man hat πολυλλίτους, πολυστεφείς, πολυξέστους, πολυχρύσους, περιστύ λους vermutet.

505. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-314

¹⁰⁷

¹⁰⁸

μορφῆς . . φύσις, d. i. wir fallen durch unser Äußeres gleich auf. — Mit ὁμόστολος, ὁμοία vgl. Eur. Alk. 406 νέος ἐγώ, πάτερ, λεί- πομαι φίλας μονόστολος ματρός. Hier weist der zweite Teil auf die Tracht und das Außere hin.

507. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-315

¹⁰⁹

¹¹⁰

θράσος wie 514 um des Vers- maßes willen in dem Sinne, in welchem gewöhnlich άooos steht. ,,Gib acht, daß nicht dem Sicher- heitsgefühl die Unsicherheit ent- springt." Der Gedanke hat sprich- wörtliche Form. Die Vertrauens- seligkeit hat Mangel an Vorsicht und damit Gefahr zur Folge.

509. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-316

¹¹¹

¹¹²

ἄνδρες: zu den δορυφόροι gesprochen.

510. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-317

¹¹³

¹¹⁴

ἡγεῖσθε βωμούς, zeigt ihm den Weg zu den Altären. Vgl. Hom. η 22 ὦ τέκος, οὐκ ἄν μοι δόμον ἀνέρος ἡγήσαιο Αλκινόου.

511. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-318

¹¹⁵

¹¹⁶

ξυμβολοῦσιν (so Valckenaer für ξυμβόλοισιν): Schol. τοῖς συν- τυγχάνουσιν. Vgl. Sieb. 339 ξυμβολεῖ φέρων ψέροντι, Hesych. συμβολεῖ· συντυγχάνει.

512. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-319

¹¹⁷

¹¹⁸

ναυστήρα (die Handschrift hat ναύτην, womit nichts gesagt ist): Hesych. ναυστήρες· οἱ ἱκέται. Vgl. oben 359 zu ναύοντα. ἐφέστιον: zu 370. Danaos ab unter militärischer Bedeckung

513. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-320

¹¹⁹

¹²⁰

„,Wie du diesem Verhaltungs- befehle gegeben hast, so möge er seinem Auftrage gemäß hingehen." Passender scheint das von Schütz gesetzte κίει. Voraus vermutet Naber εὖ μὲν τόδ᾽ εἶπας.

514. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-321

¹²¹

¹²²

δρῶ wie Sieb. 1049 statt des gewöhnlichen δράσω. - ποῦ θράσος νέμεις (Porson νεμεῖς, vielleicht richtig) ἐμοί, welchen Ort weisest du mir an, wo ich mich sicher fühlen kann? Uber θράσος zu man 515 σημεῖον πόνου: wenn die Zweige am Altar zurückließ, so gab man damit zu erkennen, daß die Bitte noch nicht erhört, die Not also noch vorhanden sei. Vgl. Soph. Ο. Τ. 143 ἵστασθε, τούσδ' ἄραντες ἱκτῆρας κλάδους.. ὡς πᾶν ἐμοῦ δράσοντος, ebd. 147, Eur. Hik. 258 ἀλλ᾽ ὦ γεραιαί, στείχετε γλαυκὴν χλόην αὐτοῦ λιποῦσαι φυλλάδος καταστεφῆ, θεούς τε καὶ γῆν τήν τε πυρφόρον θεὰν Δήμητρα θέμεναι μάρτυρ᾽ ἡλίου τε φῶς, ὡς οὐδὲν ἡμῖν ἤρκεσαν λιταὶ θεῶν.

516. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-322

¹²³

¹²⁴

καὶ δή wie ιδού, wenn man einem Auftrage nachkommt. Vgl. Prom. 54. σφέ, αὐτούς wie Sieb. 617, Eur. Hek. 260 u. a. Vgl. zu Prom. 9. — χειρία . . σέθεν, gehorsam deinem Worte. Vgl. Hesych. χείριον· ὑποχείριον.

517. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-323

¹²⁵

¹²⁶

λευρόν: λευρόν: Hesych. λευρῷ· ὁμαλῷ, πλατεῖ, Prom. 385 λευροὺς γύας, Schol. τοὺς πλατεῖς. Der ebene Boden der Orchestra steht in Gegensatz zu dem erhöhten Altar. Der Chor muß nieder- steigen, um in der Orchestra zu dem folgenden Stasimon den ent- sprechenden Tanz auszuführen, während es der Handlung mehr entsprechen würde, wenn er den sicheren Platz an dem Götteraltar innebehielte. Die szenische Not- wendigkeit wird durch das Zögern des Chors verdeckt. Übrigens läßt der Vers erkennen, daß der Schau- spieler in der Orchestra, nicht auf erhöhter Bühne sich befindet. ἄλσος, Au, Flur. Vgl. Pers. 113 πόντιον ἄλσος (Neptunia prata), Soph. Εl. 4 τὸ παλαιὸν Ἄργος . ἄλσος Ινάχου κόρης. Den geweihten Platz bedeutetes Soph. Ο. Κ. 10 ἢ πρὸς βεβήλοις ἢ πρὸς ἄλσεσιν θεῶν. Vgl. Strab. IX S. 142 οἱ ποιηταὶ ἄλση καλοῦσι τὰ ἱερά, κἂν ᾖ ψιλά (nicht mit Bäumen bewachsen). ἐπι- στρέφου für ἐπιστρέφω Robortelli. Vgl. Eur. Hel. 89 τί δῆτα Νείλου τούσδ' ἐπιστρέφη γύας; Dobree schreibt ἐπιστρωφώ. Vgl. Eur. Med. 666 πόθεν γῆς τῆσδ᾽ ἐπιστρωφᾷ πέδον ;

518. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-324

¹²⁷

¹²⁸

Wenn βέβηλον betont wird, erregt die Wiederholung von ἄλσος keinen Anstoß. Weil vermutet βέβηλον ἂν πέδον, aber vgl. Prom. 268f. πῦρ . . φλογωπὸν πῦρ.

519-520. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-325

¹²⁹

¹³⁰

πτερωτῶν: Schol. δρακόντων. Aber der Gedanke ist zunächst folgender: Sei nur nicht allzu bange; es wird dich doch niemand durch die Luft entführen, wo es uns unmöglich wäre dich den Räubern zu entreißen." Die Danaiden nehmen die Worte des Königs im eigentlichen Sinne und verstehen unter den beflügelten Wesen der Luft Drachen um die Ägyptiaden in Gegensatz zu diesen zu stellen. Vgl. 770f. Die beflügelten Drachen sind ursprünglich Gewitterdämonen. Schütz denkt an eine sprich- wörtliche Redensart, die her- genommen sei von der Aussetzung von Kindern nach Eur. Ion 902, 917. Aber diese Beziehung liegt fern. — άρπαγαῖς σ' für ἅρπαγες Porson. Vielleicht hat Paley recht mit ἁρπαγῇ σ'. ἀλλ᾽ εἰ . . ἐχθίοσιν ( ἐκδώσεις, τί τοῦτο;).

521. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-326

¹³¹

¹³²

fausta sit oratio fausta audienti (Hermann). Bona verba quaeso.

522. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-327

¹³³

¹³⁴

δυσθροεῖν (so Valckenaer für δυσφορεῖν): ,halte die Bitter- keit meiner Rede meiner Furcht zugute". Vgl. Sieb. 244f.

523. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-328

¹³⁵

¹³⁶

γυναικῶν (so für δ᾽ ἀνάκτων Linwood): zum Gedanken vgl. Sieb. 170 ff. W. Headlam vermutet ἀεὶ δ᾽ ἄναρκτον (oder ἀεὶ δύσαρκτον oder ἀεί γ᾽ ἄναρκτον). Hesych. ἐξαίσια· ὑπέρμετρα. ἐξαίσιον:

524. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-329

¹³⁷

¹³⁸

Der Ton liegt auf λέγων, da die Schmähung zurückgewiesen wird: „,Da du in dem, was schwerer ist, im Handeln uns erfreust, so behandle uns auch nicht in Worten unfreundlich." Umgekehrt Eur. Or. 287 τοῖς μὲν λόγοις ηὔφρανε, τοῖς δ᾽ ἔργοισιν οὔ. Die Erklärung von Schütz tu fac, ut non dicendo solum sive promittendo, sed agendo quoque animum nostrum exhilares" oder von Weil,,tu vero, ut verbis, sic etiam factis me iuva" verkennt den Charakter der Danaiden.

525. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-330

¹³⁹

¹⁴⁰

παῖδ' (gesetzt für χρόνον: deest pronomen neque Aeschylus χρόνον utraque brevi in medio trimetro posuisset, sagt Hermann. Stadtmüller zieht réxv vor) verhält sich kausal zum Gedanken.

526. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-331

¹⁴¹

¹⁴²

Bei besonderen Anlässen wurde in Athen eine außerordent- liche Volksversammlung berufen, welche σύγκλητος ἐκκλησία hieß.

527. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-332

¹⁴³

¹⁴⁴

πατῶ (so für πιετω), εἶμι, wie Ag. 1297 πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς.

529. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-333

¹⁴⁵

¹⁴⁶

πρὸς ταῦτα, darauf hin, in Anbetracht dessen. Vgl. 255.

530. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-334

¹⁴⁷

¹⁴⁸

παραιτοῦ τυχεῖν ὧν ἔρως ἔχει σε. τῶν: zu 177. Diese Aufforderung gibt das Thema des folgenden Chorgesangs an.

531. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-335

¹⁴⁹

¹⁵⁰

πορσύνειν ist ein poetisches Wort, wenn es auch vereinzelt bei Herodot und Xenophon sich findet. ἐλεύσομαι: diese Form auch Prom. 880, Soph. O. K. 1206, Trach. 595.

532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-336

¹⁵¹

¹⁵²

τύχη πρακτήριος: zu 213.

533-607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-337

¹⁵³

¹⁵⁴

erstes Stasimon: Gebet zu Gott (Zeus). Schütze uns gegen den Übermut der Männer; als Nachkommen der Io rufen wir zu dir als unserem Stammvater. Wir stehen jetzt wieder auf der Flur, von welcher Io fortgetrieben wurde hinauf zum Bosporus, über diesen nach Klein- asien, durch Phrygien, Mysien, Lydien, Pamphylien, Kilikien, Phönikien nach Ägypten, wo sie erschien zum Staunen der Be- wohner, welche sich über das niegesehene Wesen, halb Kuh, halb Frau, entsetzten. Dort in Ägypten aber legtest du deine heilende Hand auf sie und sie erhielt wieder ihre Gestalt und gebar von dir den Epaphos, den Ahnherrn unseres Geschlechts. Wir haben also ein Anrecht auf deine Hilfe, und du kannst helfen; denn wer ist mäch- tiger als Zeus, dessen Wort sofort zur Tat wird!" Auch hier benutzt der Dichter die Gelegenheit seine geographischen Kenntnisse zu ver- werten. Vgl. zu 261.

533. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-338

¹⁵⁵

¹⁵⁶

ἄναξ ἀνάκτων vom höchsten Herrn, wie der Perserkönig als König der Könige bezeichnet wurde. Vgl. die Strab. S. 730 zitierte Grabschrift ἐνθάδ' ἐγὼ κεῖμαι Κῦρος βασιλεὺς βασιλήων und Pers. 24.

534-535. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-339

¹⁵⁷

¹⁵⁸

τελέων τελειώτατον κράτος (der Gewaltigen höchste Macht) für τελέων τελεώτατε.

536-537. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-340

¹⁵⁹

¹⁶⁰

γυναικῶν (für γενέσθω Todt) ἄλευσον ὕβριν, wehre den Frevelmut ab von uns Frauen. Schütz vermutete γένει σῷ (für γενέσθω) mit bedenklichem Hiatus. εὖ στυγήσας, mit dem Hasse, der solchem Übermute gebührt. Vgl. 80.

538. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-341

¹⁶¹

¹⁶²

πορφυροειδεῖ wie Hom. Π391 ἅλα πορφυρέην, Eur. Tro. 124 ἅλα πορφυροειδέα. Das Epitheton weist hier auf Sturm hin, vgl. Hom. Ξ 16 ὡς δ᾽ ὅτε πορφύρῃ πέλαγος μέγα κύματι κωφῷ.

539. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-342

¹⁶³

¹⁶⁴

An die Stelle von τὴν μελανόζυγα (mit schwarzen Ruder- bänken, weil schwarze Ruderer darauf sitzen, 727 f.) vaõv tritt τ. μ. ἄταν, weil das Schiff das Ver- derben der Danaiden werden soll.

540. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-343

¹⁶⁵

¹⁶⁶

προστρόπαιον δ' (so für πρὸς γυναικῶν wie ποτιτρόπαιον (supplicem) 366.

541. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-344

¹⁶⁷

¹⁶⁸

παλαίφατον, altgefeiert, alt.

542. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-345

¹⁶⁹

¹⁷⁰

γένος φιλίας προγόνου (43) γυναικός, Stamm der geliebten Ahnfrau. Der

543-544. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-346

¹⁷¹

¹⁷²

Erneuere in deinem Ge- dächtnis die uns freundliche Kunde; der du einst Io in Liebe berührtest, sei des wohl eingedenk." Vokativ πολυμνᾶστορ steht prädi- kativ wie in ὄλβιε, κῶρε, γένοιο Theokr. XVII 66, ἰὼ δύστηνε σύ, δύστηνε δῆτα .. φανείς Soph. Phil. 761 u. a.

545. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-347

¹⁷³

¹⁷⁴

Δίον (so Butler für δίας) γένος: vgl. 41, 588, 1068.

546. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-348

¹⁷⁵

¹⁷⁶

ἄποικοι (so Schütz für ἔνοικοι) wie Prom. 840 χθόνα Νειλῶτιν, οὗ τὴν μακρὰν ἀποικίαν, Ἰοῖ, πέπρωται σοί τε καὶ τέκνοις κτίσαι. Tournier vermutet τάσδ' ἀπὸ γᾶς μέτοικοι.

547-548. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-349

¹⁷⁷

¹⁷⁸

,,Dahin, wo vorzeiten die Mutter wandelte, auf die Blumen- weide, wo sie (von Argos) be- obachtet wurde." Wie nach Steph. Byz. Akrokorinth Επώπη hieß, weil Sisyphos von dort nach Ägina ausschaute, 50 bedeutet έπωπαί hier die Ortlichkeit, wo Argos mit den zahllosen Augen nach Io blickte.

549. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-350

¹⁷⁹

¹⁸⁰

λειμῶνα βούχιλον, λειμῶνα βούβοτον, Rinderweide.

550. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-351

¹⁸¹

¹⁸²

ἐρεσσομένα, Schol. ἐλαυνομένη. Paley vermutet ἐρεθομένα s. V. a. ἐρεθιζομένη (und behält 559 Λύδια τε γύαλα bei).

551. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-352

¹⁸³

¹⁸⁴

ἁμαρτίνοος, Schol. μανεῖσα.

552. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-353

¹⁸⁵

¹⁸⁶

Um der genaueren Respon- sion willen vermutet Meineke πόλλ' ἀνδρῶν. Aber die mangelhafte Responsion entschuldigt der Eigen- name Παμφύλων 561.- διαμειβομένα, • durchwandernd. 5531. διχῇ ὁρίζει ἀντίπορον γαῖαν (Schol. Ασίαν καὶ Εὐρώπην), πόρον κυματίαν ἐν αἴσα (Schol. ἐν εἱμαρμένῃ) διατέμνουσα, sie grenzte gegeneinander die gegenüber- liegenden Länder ab, indem sie nach der Bestimmung des Schick- sals den wogenden Sund durch- schwamm", d. i.,,sie schwamm über den Bosporus, welcher die Grenze von Europa und Asien bildet". Nach Prom. 756ff. schwimmt Io über den kimmerischen Bosporus, welcher gleichfalls als Grenze von Europa und Asien bezeichnet wird. Hier dehnt Io ihre Wanderung nur bis zum thrakischen Bosporus aus, dessen Name mit unrichtiger Ab- leitung ( βοὸς πόρος) auf Io zurück- geführt wurde (Prom. 759). — ἀντί- πορον wie Pers. 67, Eur. Iph. Α. 149 Αρτεμιν (in Aulis) Χαλκίδος ἀντί- πορον. — διχῇ ὁρίζει: vgl. Eur. Med. 432 διδύμους ὁρίσασα πόντου πέτρας, Heraklid. 16 φεύγομεν δ᾽ ἀλώμενοι ἄλλην ἀπ᾽ ἄλλης ἐξορίζοντες πόλιν.

556. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-354

¹⁸⁷

¹⁸⁸

ἰάπτει (,,stürmt") intransitiv wie ἵησι Pers. 473. Ασίδος wie Pers. 273, 765.

557. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-355

¹⁸⁹

¹⁹⁰

Nach dem Ganzen werden die Teile Asiens aufgezählt. Es fehlt also kein καί, wie der Schol. meint. μηλοβότου wie Pers. 765 Ασίδος μηλοτρόφου nach Archil. Fragm. 26 ὃ δ' Ασίδος γῆς καρτερὸς μηλοτρόφου. Phrygien war durch seine Schafe und seine Wolle be- kannt, vgl. Aristoph. Vö. 493 χλαῖ- ναν .. Φρυγίων ἐρίων, Strab. S. 578 φέρει δ᾽ ὁ περὶ τὴν Λαοδίκειαν τόπος προβάτων ἀρετὰς εὐκ εἰς μαλακότητα μόνον τῶν ἐρίων, ᾗ καὶ τῶν Μιλησίων διαφέρει, ἀλλὰ καὶ εἰς τὴν κοραξὴν χρόαν. Φρυγίας διαμπάξ wie στέρνων διαμπάξ Prom. 65, λαιμῶν διαμπαξ Bakch. 994. Eur.

558. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-356

¹⁹¹

¹⁹²

Teuthras, König von Mysien, war Adoptivvater des Telephos, Apollod. III 9, 1. Vgl. Τεύθραντος πεδίον Pind. Οl. Χ 71. 5591. Λύδια τ᾽ ἂν ( τ᾽ ἂγ für τε Hermann; ἄγ wie ἄμ 354) κτέ. Und die lydischen Talschluchten hinauf und über die Marken der Kilikier und durch das Land der Pamphylier stürmend setzt sie ( περᾷ) über immerfließende Ströme und durch- wandert ( περᾷ) ein reichgesegnetes Land" u. s. w. Zu Λύδια ἀνὰ γύαλα καὶ δι᾽ ὅρων ist ὀρνυμένα aus dem folgenden διορνυμένα zu entnehmen. Daß Kilikien vor Pamphylien ge- nannt wird, hat seinen Grund wohl nur im Versmaße.

562. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-357

¹⁹³

¹⁹⁴

γᾶν: die Handschrift bietet τὰν. κενάους im Gegensatz zu den in der heißen Zeit versiegenden χειμάρροι. Es können die Flüsse Kleinasiens, Hermos, Paktolos, Kaystros, Mäander, Eurymedon, Kalykadnos, oder auch die Flüsse Syriens wie der Orontes gemeint sein.

564. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-358

¹⁹⁵

¹⁹⁶

τᾶς (Hermann τὰν) Αφροδίτας αἶαν: Schol. Φοινίκην· ἣν ἱερὰν Αφροδίτης διὰ βίβλον καὶ λίβανον (d. i. Βύβλον και Λίβανον). Vgl. Paus. I 14, 6 πρώτοις ἀνθρώπων Ασσυρίοις κατέστη σέβεσθαι τὴν Οὐρανίαν, μετὰ δὲ Ἀσσυρίους Κυπρίων Παφίοις καὶ Φοινίκων τοῖς Ασκά- λωνα ἔχουσιν ἐν τῇ Παλαιστίνη. παρὰ δὲ Φοινίκων Κυθήριοι μαθόντες σέβουσιν. Eur. Bakch. 401 heißt Zypern νάσος τᾶς Ἀφροδίτας und vielleicht ist unter βαθύπλουτον χθόνα Phönizien zu verstehen. Ge- nauere Angaben kann der Dichter beiseite lassen.

565. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-359

¹⁹⁷

¹⁹⁸

f.,,Sie gelangt, da mit seinem Stachel auf sie lossticht der geflügelte Hirte." Mit εἰσικνουμένου Kann man Ausdrücke wie μέσον κάρα διπλοῖς κέντροισί μου καθίκετο Soph. O. T. 809 vergleichen. βουκόλου, weil der οίστρος an die Stelle des Argos (308) getreten ist.

567. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-360

¹⁹⁹

²⁰⁰

Δῖον . . ἄλσος: Schol. τὴν Αἴγυπτον.

568-569. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-361

²⁰¹

²⁰²

Die Fruchtbarkeit Ägyptens wird von dem Schnee Äthiopiens, welcher durch die heißen Winde ( Τυφώ μένος) schmilzt und die Überschwemmungen des Nil her- beiführt, abgeleitet. Vgl. Fragm. 300 γύας μὲν αἰνεῖν ἐκμαθὼν ἐπί- σταμαι Αιθιοπίδος γῆς, ἔνθα Νεῖλος ἑπτάρους γάνος κυλίνδει πνευμάτων ἐπομβρίᾳ, ἐπεὶ πυρωπὸν φέγγος ἐκ- λάμψαν φλόγα τήκει πετραίαν χιόνα πᾶσα δ᾽ εὐθαλής Αίγυπτος ἁγνοῦ νάματος πληρουμένη φερέσβιον Δή μητρος ἀντέλλει στάχυν, Diod. Sic. I 38, 4 Αναξαγόρας ὁ φυσικὸς ἀπε- φήνατο τῆς ἀναβάσεως αἰτίαν εἶναι τὴν τηκομένην χιόνα κατὰ τὴν Αἰ θιοπίαν, ᾧ καὶ ὁ ποιητὴς Εὐριπίδης μαθητὴς ἂν ἠκολούθηκε (Fragm. 228). Τυφῶ: der gleiche Gen. von τυφώς Sieb. 504; vgl. Hesych. Τυφῶ· ἀντὶ τοῦ Τυφώνος Σοφοκλῆς. Inbetreff der Wirksamkeit des Typhos (Typhon, Typhoeus) vgl. Hes. Theog. 869 ἐκ δὲ Τυφωέος ἔστ' ἀνέμων μένος ὑγρὸν ἀέντων.

570. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-362

²⁰³

²⁰⁴

ὕδωρ τε (so Pauw für τὸ).. νόσοις (man erwartet νόσων) ἔθι- κτον (nämlich ἱκνεῖται): vgl. Prom. 838 ίησι σεπτὸν Νεῖλος εὔποτον ρέος, Eur. Fragm. 228, 2 Νείλου λιπὼν κάλλιστον ἐκ γαίας (vielleicht ἀρωγὸν εὐσοίας) ὕδωρ, Plut. d. Is. et Os. S. 353 Α πιαίνειν δοκεῖ καὶ μάλιστα πολυσαρκίαν ποιεῖν τὸ Νειλῶον ὕδωρ πινόμενον. Beim Schwellen des Ni erlischt die Pest, welche in alter Zeit ebenso in Ägypten wütete wie in neuer.

571. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-363

²⁰⁵

²⁰⁶

,,wahnsinnig ob des ent- ehrenden Leids (d. i. wegen der Verwandlung in eine Kuh) und rasend infolge der aufreibenden Schmerzen des Stachels, welchen Hera ihr angesetzt hatte (310f.)".

574. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-364

²⁰⁷

²⁰⁸

ἔννομοι, Schol. οικήτορες.

575-576. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-365

²⁰⁹

²¹⁰

χλωρὸν δεῖμα wie bei Homer χλωρὸν δέος. Für θυμὸν ἐπάλ- λοντο könnte es θυμὸς αὐτοῖς ἐπάλ- λετο heißen wie Cho. 409 πέπαλται δ' αυτέ μοι φίλον κέαρ. Vgl. Soph. Ο. Τ. 153 ἐκτέταμαι δνοφερὰν φρένα δείματι πάλλων. Das syllabische Augment fehlt häufig in lyrischen Partien und in Botenreden. Vgl. γείνατο 589.

577. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-366

²¹¹

²¹²

βοτόν ist Apposition zu ὄψιν. Im Trimeter fehlt hier die ge- nauere Responsion. Mit μιξόμ- βροτος (gebildet wie ἄμβροτος) vgl. μιξοπάρθενος Eur. Phoen. 1023 von der Sphinx, μιξοβάρβαρος ebd. 138, μιξόθηρας φῶτας von den Kentauren Eur. Ion 1161.

578. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-367

²¹³

²¹⁴

τὰν μὲν, nämlich ὄψιν. V. 303 ist bloß von der Verwand- lung in eine Kuh die Rede.

580-581. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-368

²¹⁵

²¹⁶

θέλξας, θεραπεύσας (durch Berührung mit der Hand). — οίστρο- δόνητον: zu 16.

583-584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-369

²¹⁷

²¹⁸

δι' αἰῶνος (wie 590) < πράκτωρ τῶνδ' ἐφάνη> Ζεύς (für Ζεὺς αἰῶνος κρέων ἀπαύστου Her- mann) gibt die Antwort auf die vorausgehende Frage. κρέων (Schol. κραίνων) wie Pind. Ρyth. ΙΧ 99 κρέοντι σὺν Αἰακῷ. Die Worte πράκτωρ τῶνδ᾽ ἐφάνη sind dem Sinne entsprechend ergänzt nach Soph. Τr. 251 Ζεὺς ὅτου πράκτωρ φανῇ, 862 Κύπρις τῶνδ᾽ ἐφάνη πράκτωρ.

584. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-370

²¹⁹

²²⁰

,,Durch die sanfte Gewalt seiner Hand und den göttlichen Anhauch wird ihrer Not (der Tier- gestalt und der Plage des οίστρος) ein Ende gemacht. Und vor Weh- mut und Scham bricht sie in Trä- nen aus." χειρός ist ergänzt für βία d. i. βίᾳ, die Erklärung zu σθένει. Vgl. Prom. 875 ἐπαφῶν ἀταρβεί χειρί. Mit πένθιμον αἰδῶ wird Rührung bei dem plötzlichen Wechsel ihres Schicksals und züch- tige Scham vor Zeus als Grund der Tränen bezeichnet.

588. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-371

²²¹

²²²

ἕρμα von dem Ballast des Schiffes auf die Leibesfrucht der Io übertragen. Schol. τὸ βάρος (vgl. Cho.990 ἐξ οὗ τέκνων ἤνεγχ᾽ ὑπὸ ζώνην βάρος). Eine genauere Responsion stellt Heimsöth her, in- dem er ἀτρεκεῖ für ἀψευδεῖ schreibt.

591. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-372

²²³

²²⁴

Vgl. Prom. 422 πρόπασα δ' ἤδη στονόεν λέλακε χώρα.

592. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-373

²²⁵

²²⁶

φυσίζουν: vgl. Hom. Γ 243 φυσίζους αἷα, aber hier nicht „, Ge- treide hervorbringend", sondern Leben erzeugend". Genauere Responsion mit 584 würde gewonnen, wenn τέρχνος für γένος stünde; vgl. Hesych. τέρχνεα· φυτὰ νέα. Der Gedanke ist:,, ein so lebenskräftiges Geschlecht kann nur aus dem Samen des Zeus stammen".

595. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-374

²²⁷

²²⁸

Die von der Arglist der Hera verhängte Krankheit ist die Kuh- gestalt mit dem οἶστρος, wie die Herstellung der ursprünglichen Ge- stalt 1077 als Heilung bezeichnet wird. Unnötig erscheint die Ände- rung μόγους (Oberdick) oder πόνους.

596-597. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-375

²²⁹

²³⁰

Unvermerkt tritt an die Stelle der Rede aller Welt ( βοᾷ χών) die Rede der Danaiden: ,Wer unser Geschlecht von Epaphos ableitet, trifft das Richtige." κυ ρήσαις, τύχοις wie Soph. Εl. 663 καὶ δάμαρτα τήνδ' ἐπεικάζων κυρῶ κείνου;

598-599. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-376

²³¹

²³²

Welcher Gott gibt uns durch das, was er getan hat, mehr einen Anspruch, daß wir ihn mit Gebühr anrufen?" Über die Form κεκλοίμαν zu 40.

600. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-377

²³³

²³⁴

τοῦδε δέ ist unsichere Er- gänzung zur Herstellung der Re- sponsion. Unseres Geschlechts Vater, mit eigener Hand pflanzen- der Herr, alter hehrer Schöpfer ist Zeus der Allhelfende, Segensreiche". τὸ πᾶν μῆχαρ (Schol. ἡ πάντων μηχανή) erinnert an Ζεὺς Μαχανεύς, welcher in Argos und auf der Insel Kos verehrt wurde, vgl. Paus. II 22, 2 und Journal of Hellenic Studies 1888 S. 328. - οὔριος heißt Zeus als Beherrscher der Elemente, der günstigen Fahrwind verleiht. So beginnt ein in Chalkedon gefunde- nes Epigramm (C. J. Gr. II S. 975): οὔριον ἐκ πρύμνης τις ὁδηγητῆρα καλείτω Ζῆνα, κατὰ προτόνων ἱστίον ἐκπετάσας. Vgl. Cic. in Verr. IV

603-604. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-378

²³⁵

²³⁶

Nicht nimmt er unter der Herrschaft eines Mächtigeren sitzend eine untergeordnete Stellung ein." θοάζειν in der Bedeutung sitzen" auch Soph. Ο. Τ. 2 τίνας ποθ᾽ ἕδρας τάσδε μοι θοάζετε; vgl. Plut. Mor. S. 22 E.

605. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-379

²³⁷

²³⁸

,Keiner thront über ihm, zu dem er aus der Tiefe mit Ehr- furcht aufblickt." Stanley vermutet οὔτινα δ᾽ ἄνωθεν ἥμενον σέβει κάτω, Heath οὔτινος ἄνωθεν ἡμένου σέβει κράτος.

606-607. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-380

²³⁹

²⁴⁰

πάρεστι δ' . . στεῦταί (die Handschrift bietet σπεῦσαι) τι τῶν ( ὧν, zu 177) . . φρήν: „Fertig ist die Tat, sobald ein Wort von ihm etwas als von ihm gewollt zu er- kennen gibt, was der beratende Sinn hervorbringt", d. h.,,wenn aus seinen Erwägungen ein Entschluß hervorgeht, so setzt sich dieser so- fort in Tat um". Vgl. Hom. T 242 αὐτίκ᾽ ἔπειθ᾽ ἅμα μῦθος ἔην, τετέ- λεστο δὲ ἔργον. στοῦται auch Pers. 50, ein Homerisches Wort, vgl. Hesych. στεῦτο· κατὰ διάνοιαν ἵστατο καὶ διωρίζετο ἢ διεβεβαιοῦτο. - βούλιος: vgl. βουλεώτερον Cho.

608-632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-381

²⁴¹

²⁴²

zweites Epeisodion: Danaos kommt zurück und be- richtet, daß sich das Volk der Pelasger einstimmig für die Auf- nahme und die Beschützung der Danaiden entschieden habe.

608-609. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-382

²⁴³

²⁴⁴

εὖ (günstig für uns) gehört zu δέδοκται. τῶν ἐγχωρίων λαῶν ( λαῶν für δήμου Heimsöth) wie 526, 987. — παντελῆ, vollgültig, souverän. Vgl. παντελῆ μοναρχίαν Soph. Ant.

611. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-383

²⁴⁵

²⁴⁶

ἔνισπε: von diesem epischen Verbum findet sich bei den Tragikern noch ἐνισπεῖν Eur. Hik. 435. ποῖ κεκύρωται τέλος (zu welchem endgültigen Beschlusse man gelangt ist?) wie ποῖ τελευτᾶν Pers. 737, ποῖ τελευτᾷ καὶ καρα- νοῦται λόγος; Cho. 526. • 612. δήμου . . χείρ θ' ὅση πληθύ- νεται (die Handschrift gibt χειρο- πληθύεται, verbessert von Dindorf, Paley und Blomfield), wie groß sich die Zahl der obsiegenden Hände gestaltete" d. i. ob die Majorität eine beträchtliche ist. Schol. πότερον πλείους οἱ συμμα χοῦντες ἡμῖν ἢ ὀλίγοι. Statt ὅση setzt Dobree ὅπῃ. Mit der Cheirotonie, der ältesten und ein- fachsten Art der Abstimmung, steht ψηφίσματα 609 nicht in Wider- spruch, da ψηφίζεσθαι allgemeiner Ausdruck für Abstimmung ge- worden ist.

614. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-384

²⁴⁷

²⁴⁸

Ähnlich drückt Danaos seine Freude aus in den Danaiden Fragm. 45 καθαίρομαι τὸ γῆρας. Wie die Freude verjüngt, so ist die Trübsal,,senium".

615. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-385

²⁴⁹

²⁵⁰

πανδημίας (für πανδημία H. Voß): vgl. Plat. Ges. S. 829 B πανδημίαν ἐξάγειν. δεξιωνύμοις gebildet nach εὐώνυμος, Schol. δεξιοῖς ( δεξιαῖς).

616. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-386

²⁵¹

²⁵²

ἔφριξεν: vgl. Hom. Ψ 599 φρίσσουσιν ἄρουραι von den empor starrenden Ähren. κραινόντων verbindet sich mit πανδημίας wie mit πάντων τῶν πολιτῶν.

617. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-387

²⁵³

²⁵⁴

Der Schol. macht μετοικεῖν von ἔδοξεν (613) abhängig. Obwohl μετοικεῖν bei ἔδοξεν vorschwebt, ist nach dem längeren Zwischensatz der Infnitiv von τόνδε κραινόντων λόγου abhängig. Der Gen. τῆσδε γῆς ist auffallend. Burges ver- mutet deshalb μετασχεῖν für μετοικεῖν.

618. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-388

²⁵⁵

²⁵⁶

ἀρρυσιάστους: sie dürfen nicht gewaltsam fortgeschleppt werden. Vgl. zu 430. · ξὺν ἀσυλία βροτῶν, d. i. ,soda uns die Menschen nicht berauben dürfen". Vgl. die Formel in delphischen Freilassungsurkunden ἐφ᾽ ὧτε ἐλεύ θερον εἶμεν τὸν δεῖνα καὶ ἀνέφαπτον ἀπὸ πάντων.

619. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-389

²⁵⁷

²⁵⁸

ἐνοίκων: Schol. πολιτῶν. ἐπηλύδων steht hier anders als 406 einfach für ξένων. aus

620. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-390

²⁵⁹

²⁶⁰

ἄγειν im Sinne von ῥυσιάζειν wie 736, Eur. Med. 736. — προστιθῇ: das Subjekt ergibt sich ἐνοίκων . . τινά (,, wenn der Be- treffende mit Gewalt vorgeht"). Ansprechend vermutet Hartung προστεθῇ.

621. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-391

²⁶¹

²⁶²

γαμόρων, ἐγχωρίων.

622. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-392

²⁶³

²⁶⁴

φυγὴ δημήλατος ist die Ver- bannung, bei welcher das Volk vertreibt, vgl. φόνος δημόλευστος Soph. Ant. 36 von dem Tod durch öffentliche Steinigung. Die Ver- bannung ist eine Verschärfung der ἄτιμία, des Verlustes der bürger- lichen Ehrenrechte.

623. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-393

²⁶⁵

²⁶⁶

τοιάνδε ῥῆσιν λέγων ἔπειθεν, d. i. eine so eindringliche Sprache führte zu unseren Gunsten der König, daß er das Volk zu dem für uns s0 günstigen Beschluß überredete. Doch erwartet man für λέγων etwa κτίσαι (einen solchen Beschluß zu fassen). 6241. προφωνῶν μήποτε πόλιν παχῦναι κότον Ζηνὸς μέγαν (pro- leptisches Prädikat wie in μέγαν αὐξῆσαι), feierlich davor warnend, daß die Gemeinde den Groll des Zeus, des Hortes der Schutzflehen- den, zu einem mächtigen sich aus- wachsen lasse. εἰσόπιν χρόνου, Schol. εἰς τὸν μετέπειτα χρόνον. Die Gottheit straft nicht gleich, die Strafe wird aber um so schärfer, je länger sie aufgeschoben wird. — Burges schreibt Ζηνὸς ἱκεσίου um des Rhythmus willen. · Mit προφωνῶν vgl. Soph. Ai 1089 καί σοι προφωνῶ τόνδε μὴ θάπτειν.

626. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-394

²⁶⁷

²⁶⁸

Er führte aus, daß die doppelte Befleckung, welche von der Gemeinde ausgebe ( πρὸς für πρό Paley), insofern die Preis- gegebenen zugleich Schutzbefohlene wie Angehörige des Landes seien, eine fortdauernde Quelle ratlosen Unheils werde. Schol. διπλοῦν καθὸ καὶ ξένους (d.i. ἱκέτας) ὄντας παρο- ρῶμεν καὶ συγγενεῖς δειχθέντας οὐκ ἐλεοῦμεν. — ἀμηχάνου für ἀμήχανον Stanley.

630. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-395

²⁶⁹

²⁷⁰

ἄνευ κλητῆρος: Schol. ταῖς χερσὶν ἐπέκρανεν (fabte durch Handaufheben endgültigen Be- schluß), πρὶν εἰπεῖν τὸν κήρυκα ἀράτω τὰς χεῖρας ὅτῳ ταῦτα δοκεῖ (ein Kennzeichen ihres Eifers). Ζη κλητῆρος vgl. κήρυκα καλήτορα Hom. 2 577. ὡς ( ώστε) εἶναι τόδε wie Eum. 202 ἔχρησας ὥστε τὸν ξένον μητροκτονεῖν, Soph. Phil. 901 ἔπεισεν ὥστε μή μ' ἄγειν ναύτην ἔτι.

637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-396

²⁷¹

²⁷²

²⁷³

τέρμονα νωμῶν πρὸς ἄμεμπτον ist für das überlieferte τέρμον᾽ ἀμέμπτων πρὸς ἅπαντα gesetzt nach Ag. 773 nav sinì τέρμα νωμᾷ. Zeus möge unsere Segenswünsche zu erfreulichem Ziele lenken.

631-632. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-397

²⁷⁴

²⁷⁵

²⁷⁶

,,Soweit ist die Sache gut ξενίου, ἱκέσιος ἱκεσίου. Vgl. ξενικόν abgelaufen: das Volk hat sich durch die geschickten Wendungen der Rede (des Königs) überreden lassen; möge nunmehr Zeus alles zu gutem Ende führen" ( ἐπικράναι für Enéngavev Dindorf, Hermann κράνειεν). εὐπιθεῖς aktivisch wie Ag. 286 ὀνείρων φάσματ᾽ εὐπιθῆ κ. a. Ohne Not Bothe sunions. Der Ge- danke δημηγόρους.. εὐπιθεῖς στροφάς kennzeichnet ebenso wie V. 783 das Interesse für eine wohlgesetzte Rede, das Interesse für Rhetorik vor dem Aufkommen der rhetorischen Theorie. ἐπικράναι wie ἀπο- τρолý ν Рers. 220; wegen der Optativ- form vgl. κενώσαι 668, αἱματίσαι 670. Danaos steigt während des folgen- den Chorgesangs auf den Altar, um nach der Seeseite zu spähen (vgl. 721).

633-637. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-398

²⁷⁷

²⁷⁸

²⁷⁹

Während der xoqv- qatos dieses anapästische System rezitiert, ordnet sich der Chor zu dem folgenden Stasimon in drei o τoiyoi (zu 638). Vgl. Eum. 307 ἄγε δὴ καὶ χορὸν ἅψωμεν κτέ.

633. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-399

²⁸⁰

²⁸¹

²⁸²

ἐπί: vgl. ἐπ' (zu Ehren) ἀνδρὶ θείῳ Ag. 1547, τοιόνδ᾽ ἐπ᾿ ἀνδρὶ κομπάζεις λόγον ebd. 1399.

634. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-400

²⁸³

²⁸⁴

²⁸⁵

ἀγαθὰς ἀγαθῶν wie im folgenden Vers ξένιος ξενίου, eine bei Dichtern beliebte Zusammen- stellung, vgl. zu Prom. 19. Toivás, Schol. &uoißás (als Lohn, zur Ver- geltung). Vgl. Pind. Pyth. 1, 59 ποινὰν τεθρίππων, Nem.1, 70 ἡσυχίαν καμάτων μεγάλων ποινάν.

635-636. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-401

²⁸⁶

²⁸⁷

²⁸⁸

ἐφορεύοι (vgl. 685).. ἐπ' ἀληθείᾳ, er möge auf unsere Segenswünsche achten und sorgen, daß sie sich erfüllen. ξένιος

638-717. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-402

²⁸⁹

²⁹⁰

²⁹¹

zweites Stasimon: ,,Möge Argos verschont bleiben von Krieg, Hungersnot und inneren Unruhen, damit nicht die Blüte der Jugend hingerafft werde; der kluge Rat der Alten zusammen mit dem Wirken treuer Leiter des Volkes soll die bürgerliche Ein- tracht wahren. Möge Kindersegen dem Lande zuteil werden und nicht Pest und Krankheit das Land ent- völkern, Mögen die Feldfrüchte gedeihen und die Herden sich reichen Nachwuchses erfreuen, da- mit mit dem Wohlstande die Pflege der Musen das Land beglücke. Eine weise Regierung wahre im Innern das Recht und sei nach außen gerecht und freundlich ge- sinnt. Möge Gottesfurcht im Lande herrschen und Vater und Mutter geehrt werden, damit die drei Hauptgebote (Ehre die Götter, die Gesetze, die Eltern) erfüllt werden." Der Inhalt (1. Friede und Eintracht. 2. Gesundheit und Wohlstand des Volkes. 3. Geistige und sittliche Güter), welcher an die Segens- wünsche für Athen Eum. 917 ff. (Wachstum und Gedeihen der Früchte und Herden; Gesundheit des Volkes und bürgerliche Ein- tracht; Wohlwollen und Segen der Götter) und auch an Hes. W. u. T. 225-237 erinnert, gilt mehr den Zuhörern im Theater als den Argivern. Die drei ersten Strophen- paare schließen mit einer Partie, welche das gleiche Versmaß auf- weist: Diese rhythmischen Ephymnien (zu 134) lassen schließen, daß die ersten Teile dieser drei Strophen- paare von den drei στοῖχοι des Chors, die Ephymnien und das vierte Strophenpaar von dem Ge- samtchor vorgetragen wurden. nunc cum

638. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-403

²⁹²

²⁹³

νῦν ὅτε wie Sieb. 692 d. i. νῦν ἔστιν ὅτε, jetzt ist der Augen- blick gekommen wo, maxime. Vgl. Plaut. Rud. 664 nunc id est, quom omnium copiarum viduitas tenet. nos Die Er- klärung des Schol. ὅτε ἀντὶ τοῦ εἴποτε gibt nur den Sinn richtig wieder: εἴ ποτε ( πρότερον), καὶ νῦν.

640. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-404

²⁹⁴

²⁹⁵

Schol. χεούσης ἐμοῦ εὐκταῖα γένει ἤτοι τῷ < δε > γένει. - γένει wie γένος 207. Ζυ χεούσης (aus- strömen, voll ertönen lassen) vgl. Sieb. 73 Ελλάδος φθόγγον χέουσαν, Hom. Τ 521 χέει πολυηχέα φωνήν.

641-642. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-405

²⁹⁶

²⁹⁷

πυρίφατον (Schol. πυρὶ ἀναλωθεῖσαν) steht prädikativ zu τάνδε Πελασγίαν. Vgl. Cho. 1058 ἐλεύθερόν σε τῶνδε πημάτων κτίσει, Eum. 716 χρησμούς . . ἀκαρπώτους κτίσαι. τάνδε Πελασγίαν für τὰν Πελασγίαν πόλιν Klausen. Πελασγία wie Prom. 886 von Argos, dessen Bewohner nach 259 Πελασγοί heißen.

643-644. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-406

²⁹⁸

²⁹⁹

τὸν ἀχόρων (für ἄχορον) βοᾶν μάχλον Αρη (Subjekt zu κτίσαι), der dem Geschrei, das nicht zu Reigen einlädt, wollüstig frönende Ares. Vgl. 689, Eur. Phoen. 784 ὦ πολύμοχθος Αρης.. οὐκ ἐπὶ καλλι- χόροις στεφάνοισι νεάνιδος ὥρας . . λωτοῦ κατὰ πνεύματα μέλπῃ μοῦσαν ἐν ᾧ χάριτες χοροποιοί. βοᾶν μάχλον wie φόνου μαργῶντα Eur. Herc. 1005. — κτίσαι braucht Aschy- los für das prosaische ποιῆσαι. nicht

645-646. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-407

³⁰⁰

³⁰¹

ἀρότοις ἐν ἄλλοις, auf dem Ackerfelde gewöhnlichen werden nicht Ähren, sondern Menschen gemäht. Ares ist ein Schnitter anderer Art.- θερίζοντα: vgl. βίον θερίζειν ὥστε κάρπιμον στάχυν, Hor. epist. II 2, 178 metit Orcus grandia cum parvis. Vielleicht hat es εναίμοις für ἐν ἄλλοις ge- heißen, da es Äschylos liebt dem bildlichen Ausdruck ein das Bild aufhebendes Epitheton beizugeben. Vgl. zu κῦμα χερσαῖον στρατοῦ Sieb. 65.

649. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-408

³⁰²

³⁰³

αἰδοῦνται wie 366: zu 198.

650. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-409

³⁰⁴

³⁰⁵

ποίμναν, Schol. τὴν ἡμῶν σύστασιν.— ἀμέγαρτον, Schol. ἀφθό- νητον (bejammernswert) διὰ τὸ ἀτελές, vielmehr wegen der Ver- folgung.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

Χορος πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις. φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν 205 κεδνὰς ἐφετμάς: Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι. 207

Δαναος ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπ᾽ ὄμματος. 14

Χορος θέλοιμ᾽ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναος μή νυν 15 σχόλαζε, μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος.

Χορος ὦ Ζεῦ, 16 κόπων οἴκτειρε μἀπολωλότας. 17 18 210

Δαναος κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορος

Δαναος καὶ Ζηνὸς ὄρνιν 19 τόνδε νῦν κικλήσκετε. 20

Χορος καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναος ἁγνόν τ᾽ Ἀπόλλω, φυγάδ᾽ ἀπ᾽ οὐρανοῦ θεόν.

Χορος εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη 21 βροτοῖς. 215

Δαναος συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορος τίν᾽ οὖν κικλήσκω 22 τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναος ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορος ἀλλ᾽ εὖ τ᾽ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναος Ἑρμῆς ὅδ᾽ ἄλλος τοῖσιν 23 Ἑλλήνων νόμοις. 220

Χορος ἐλευθέροις νυν 24 ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Χορος εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον. ἐγὼ δὲ πρός σε πότερον ὡς ἔτην λέγω, ἢ τηρὸν 37 Ἑρμοῦ ῥάβδον, 38 ἢ πόλεως ἀγόν;

Χορος βραχὺς τορός θ᾽ ὁ μῦθος: Ἀργεῖαι γένος ἐξευχόμεσθα, σπέρματ᾽ εὐτέκνου βοός: 275 καὶ ταῦτ᾽ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Χορος κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ 66 Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν 67 Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλευς ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ. 68 μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ; 295

Χορος κοὐ 69 κρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα. 70

Βασιλευς πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορος βοῦν τὴν 71 γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλευς οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽ 72 εὐκραίρῳ βοΐ; 300

Χορος φασίν, πρέποντα 73 βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλευς τί δῆτα 74 πρὸς ταῦτ᾽ 75 ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός; 76

Χορος τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλευς ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορος Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν. 305

Βασιλευς τί οὖν ἔτευξεν 77 ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Χορος βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλευς οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου 78 πέλας. 79

Χορος τοιγάρ νιν ἐκ γῆς 80 ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ. 81

Βασιλευς καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. 310

Χορος καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Βασιλευς

Χορος καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει 82 γόνον.

Βασιλευς τίς 83 οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός; 84

Χορος Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος. 315

Βασιλευς

Χορος Λιβύη, μέγιστον γῆς <πέδον 85 > καρπουμένη.

Βασιλευς τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορος Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλευς τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τούτου 86 μοι φράσον. 320

Χορος Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ 87 ἐστὶ πεντηκοντάπαις. 88

Βασιλευς καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε 89 τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ. 323

Χορος Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽ 90 ἁμὸν ἀρχαῖον γένος πράσσοις ἄν, ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσεις 91 στόλον.

Βασιλευς δοκεῖτε <δή 92 > μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς 325 τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Βασιλευς τί φῂς ἱκνεῖσθαι τῶνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν, λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορος ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει. 335

Βασιλευς πότερα κατ᾽ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορος τίς δ᾽ ἂν φίλους ὄνοιτο 97 τοὺς κεκτημένους;

Βασιλευς σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς. 98

Χορος καὶ δυστυχούντων γ᾽ 99 εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλευς πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω; 340

Χορος αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς 100 παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλευς βαρέα σύ γ᾽ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι 101 νέον.

Χορος ἀλλ᾽ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς 102 ἦν.

Χορος αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην. 103 345

Βασιλευς πέφρικα 104 λεύσσων τάσδ᾽ ἕδρας 105 κατασκίους.

Χορος βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος. 348

Χορός πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις. φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν 205 κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι·

Δαναός ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος·

Χορός θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναός μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος.

Χορός ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας. 210

Δαναός κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορός

Δαναός καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε.

Χορός καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναός ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν.

Χορός εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς. 215

Δαναός συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορός τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναός ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορος

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς: Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι.

207

Δαναος

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπ᾽ ὄμματος.¹⁴

Χορος

θέλοιμ᾽ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναος

μή νυν¹⁵ σχόλαζε, μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος.

Χορος

ὦ Ζεῦ,¹⁶ κόπων οἴκτειρε μἀπολωλότας.¹⁷¹⁸
210

Δαναος

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Δαναος

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν¹⁹ τόνδε νῦν κικλήσκετε.²⁰

Χορος

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναος

ἁγνόν τ᾽ Ἀπόλλω, φυγάδ᾽ ἀπ᾽ οὐρανοῦ θεόν.

Χορος

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη²¹ βροτοῖς.
215

Δαναος

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορος

τίν᾽ οὖν κικλήσκω²² τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναος

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορος

ἀλλ᾽ εὖ τ᾽ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναος

Ἑρμῆς ὅδ᾽ ἄλλος τοῖσιν²³ Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορος

ἐλευθέροις νυν²⁴ ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Χορος

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρός σε πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ τηρὸν³⁷ Ἑρμοῦ ῥάβδον,³⁸ ἢ πόλεως ἀγόν;

Χορος

βραχὺς τορός θ᾽ ὁ μῦθος: Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματ᾽ εὐτέκνου βοός:
275

καὶ ταῦτ᾽ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Χορος

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ⁶⁶

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν⁶⁷ Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλευς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.⁶⁸

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
295

Χορος

κοὐ⁶⁹ κρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα.⁷⁰

Βασιλευς

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορος

βοῦν τὴν⁷¹ γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλευς

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽⁷² εὐκραίρῳ βοΐ;
300

Χορος

φασίν, πρέποντα⁷³ βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλευς

τί δῆτα⁷⁴ πρὸς ταῦτ᾽⁷⁵ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;⁷⁶

Χορος

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλευς

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορος

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

Βασιλευς

τί οὖν ἔτευξεν⁷⁷ ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Χορος

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλευς

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου⁷⁸ πέλας.⁷⁹

Χορος

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς⁸⁰ ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.⁸¹

Βασιλευς

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

Χορος

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Χορος

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει⁸² γόνον.

Βασιλευς

τίς⁸³ οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;⁸⁴

Χορος

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
315

Χορος

Λιβύη, μέγιστον γῆς <πέδον⁸⁵> καρπουμένη.

Βασιλευς

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορος

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλευς

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τούτου⁸⁶ μοι φράσον.
320

Χορος

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽⁸⁷ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.⁸⁸

Βασιλευς

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε⁸⁹ τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

323

Χορος

Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽⁹⁰ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος

πράσσοις ἄν, ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσεις⁹¹ στόλον.

Βασιλευς

δοκεῖτε <δή⁹²> μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς
325

τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα

λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Βασιλευς

τί φῂς ἱκνεῖσθαι τῶνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν,

λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορος

ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει.
335

Βασιλευς

πότερα κατ᾽ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορος

τίς δ᾽ ἂν φίλους ὄνοιτο⁹⁷ τοὺς κεκτημένους;

Βασιλευς

σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς.⁹⁸

Χορος

καὶ δυστυχούντων γ᾽⁹⁹ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλευς

πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω;
340

Χορος

αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς¹⁰⁰ παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλευς

βαρέα σύ γ᾽ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι¹⁰¹ νέον.

Χορος

ἀλλ᾽ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς

εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς¹⁰² ἦν.

Χορος

αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην.¹⁰³
345

Βασιλευς

πέφρικα¹⁰⁴ λεύσσων τάσδ᾽ ἕδρας¹⁰⁵ κατασκίους.

Χορος

βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.

348

Χορός

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι·

Δαναός

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος·

Χορός

θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναός

μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος.

Χορός

ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας.
210

Δαναός

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Δαναός

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε.

Χορός

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναός

ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν.

Χορός

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς.
215

Δαναός

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορός

τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναός

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορός

ἀλλʼ εὖ τʼ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναός

Ἑρμῆς ὅδʼ ἄλλος τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορός

ἐλευθέροις νυν ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Χορός

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρὸς σὲ πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ ῥήτορʼ ἱεροράβδον, ἢ πόλεως ἀγόν;

Χορός

βραχὺς τορός θʼ ὁ μῦθος· Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματʼ εὐτέκνου βοός·
275

καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Χορός

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇ δʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί;

Βασιλεύς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.