Apollonius Dyscolus De pronominibus 69

1. Angvm. 9 Cuius rei haec est causa: Nomina demonstrandi vim non habent, habent pronomina; vocabula autem compositione coniuncta suam quodque notionem servant: ergo nomina cum pronominibus componi non possunt. — ln παντοδαπόϲ vocis notione nullum ἔδαφοϲ notionis vestigium apparet; itaque neque in hoc παντοδαπόϲ, neque in illis ἡμεδαπόϲ ὑμεδαπόϲ vox ἔδαφοϲ inesse potest. — Interrogativa composita esse non solent: qui potest ποδαπόϲ? — Ne multa: sunt pronominalis derinata. — 22 ‘Sad’, inquiunt, ‘ἡμεδαπόϲ ὑμεδαπόϲ si sunt pronominalis derivata, etiam ἀλλοδαπόϲ, quod eis in tertia respondet, a pronomine descendit, ut ἄλλοϲ pronomen sit’. At in tertia persona etiam nomina in pronominum locum substituatur. — Cum infinitus sit tertiarum pers. numerus, non potest omnium patria uno verbo designari, sed fieri potest ut primae aut secundae esse negetur; ad eam rem significandam ἀλλοδαπόϲ aptum est.

2. Disca. script. 1. ἡμεδαπεδόϲ b, ημεδαποϲ A, supra αποϲ aliquid erasum πεδ CWachsmuth, δ Ab | 4. δεικτικον A, δεκτικόν b | ἀντωνυμία b, ἀντωγνμιαι A 10. καὶ νῦν δὲ b, και νυν A | 11 post ειϲι ν eras. in A 12. προϲώπων ὡριϲμένων b. προϲωπων τε οριϲμενων A |13 ϲημαινόμενον b, ϲυντιθεμενον A | 14. margo A ϲυμβολικωϲ τουτεϲτι κυριωϲ | verba ὁρθῶϲ ἄρα — 15. παρῃτήϲατο post διαϲταλτικῶν l 12 collocanda esse censet RSkrzeczka 15—16. Sic locum constituit RSchneider παρῃτήϲατο, ἐπεὶ κάκ τῶν προκειμένων τὰ ὀνόματα παρελαμβάνετο. Τὸ Ab, παρῃτήϲατο. Ἐπεὶ κἀκ τῶν προκειμένων ἃ ὀνόματα παρελαμβάνετο, τὸ, vel παρῃτήϲατο Ἔπειτα κάκ τῶν προκειμένων ὀνόματα παρελαμβάνετο, τὸ JGuttentag | 16. παρελαμβανετο punctis supra παρε positis A | 17. ελλειπη A, ἐλλιπῆ b 18. τοῦ] fol. 156 v, | τοῦ ἐφ᾿ ὃ ποθεὶ Ab, τοῦ ἐφ᾿ οὐ πυνθάνεται RSkrzeczka| αι δε A, αἱ γὰρ b | 21. inscriptio περι του αλλοϲ και αλλοδαπηϲ maiusc. A