Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Line 795

εἶχε τὸ δρᾶμα γαλῆν τῆς ἑσπέρας ἀπάγξαι.

The phrase τῆς ἑσπέρας (genitive of time) functions adverbially with the infinitive ἀπάγξαι, indicating the specific time of the action ('at evening'). While the genitive of time is common, its use here with an infinitive in a comic context, where the subject 'the drama' is personified as the agent of strangling the polecat, creates a syntactic ambiguity: is the drama the agent performing the action at evening, or is the drama the object being acted upon? The context of Aristophanes' play suggests the former, with the drama itself as the absurd agent, a rare instance of personification in this syntactic construction.

Peace. Aristophanes. . 2026-09-08.

Current edition Experimental

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (English) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (1)

Εἰρήνη Perseus (Aristophanes. Aristophanis Comoediae, Vol. 1. Hall, F. W. and Geldart, William M., editors. Oxford: Clarendon Press, 1906.) — 819-921a focus

Τρυγαῖος

ὡς χαλεπὸν ἐλθεῖν ἦν ἄρʼ εὐθὺ τῶν θεῶν.

ἔγωγέ τοι πεπόνηκα κομιδῇ τὼ σκέλει.
820

μικροὶ δʼ ὁρᾶν ἄνωθεν ἦστʼ. ἔμοιγέ τοι

ἀπὸ τοὐρανοῦ ʼφαίνεσθε κακοήθεις πάνυ,

ἐντευθενὶ δὲ πολύ τι κακοηθέστεροι.

Οἰκέτης

ὦ δέσποθʼ ἥκεις;

Τρυγαῖος

ὡς ἐγὼ ʼπυθόμην τινός.

Οἰκέτης

τί δʼ ἔπαθες;
825

Τρυγαῖος

ἤλγουν τὼ σκέλει μακρὰν ὁδὸν

διεληλυθώς.

Οἰκέτης

ἴθι νυν κάτειπέ μοι—

Τρυγαῖος

τὸ τί;

Οἰκέτης

ἄλλον τινʼ εἶδες ἄνδρα κατὰ τὸν ἀέρα

πλανώμενον πλὴν σαυτόν;

Τρυγαῖος

οὔκ, εἰ μή γέ που

ψυχὰς δύʼ ἢ τρεῖς διθυραμβοδιδασκάλων.

Οἰκέτης

τί δʼ ἔδρων;
830

Τρυγαῖος

ξυνελέγοντʼ ἀναβολὰς ποτώμεναι

τὰς ἐνδιαεριαυερινηχέτους τινάς.

Οἰκέτης

οὐκ ἦν ἄρʼ οὐδʼ ἃ λέγουσι, κατὰ τὸν ἀέρα

ὡς ἀστέρες γιγνόμεθʼ, ὅταν τις ἀποθάνῃ;

Τρυγαῖος

μάλιστα.

Οἰκέτης

καὶ τίς ἐστιν ἀστὴρ νῦν ἐκεῖ;

Τρυγαῖος

Ἴων ὁ Χῖος, ὅσπερ ἐποίησεν πάλαι
835

ἐνθάδε τὸν ἀοῖόν ποθʼ· ὡς δʼ ἦλθʼ, εὐθέως

ἀοῖον αὐτὸν πάντες ἐκάλουν ἀστέρα.

Οἰκέτης

τίνες γάρ εἰσʼ οἱ διατρέχοντες ἀστέρες,

οἳ καόμενοι θέουσιν;

Τρυγαῖος

ἀπὸ δείπνου τινὲς

τῶν πλουσίων οὗτοι βαδίζουσʼ ἀστέρων,
840

ἰπνοὺς ἔχοντες, ἐν δὲ τοῖς ἰπνοῖσι πῦρ.

ἀλλʼ εἴσαγʼ ὡς τάχιστα ταυτηνὶ λαβών,

καὶ τὴν πύελον κατάκλυζε καὶ θέρμαινʼ ὕδωρ,

στόρνυ τʼ ἐμοὶ καὶ τῇδε κουρίδιον λέχος.

καὶ ταῦτα δράσας ἧκε δεῦρʼ αὖθις πάλιν·
845

ἐγὼ δʼ ἀποδώσω τήνδε τῇ βουλῇ τέως.

Οἰκέτης

πόθεν δʼ ἔλαβες ταύτας;

Τρυγαῖος

ὁπόθεν; ἐκ τοὐρανοῦ.

Οἰκέτης

οὐκ ἂν ἔτι δοίην τῶν θεῶν τριώβολον,

εἰ πορνοβοσκοῦσʼ ὥσπερ ἡμεῖς οἱ βροτοί.

Τρυγαῖος

οὔκ, ἀλλὰ κἀκεῖ ζῶσιν ἀπὸ τούτων τινές.
850

ἄγε νυν ἴωμεν.

Οἰκέτης

εἰπέ μοι, δῶ καταφαγεῖν

ταύτῃ τι;

Τρυγαῖος

μηδέν· οὐ γὰρ ἐθελήσει θαγεῖν

οὔτʼ ἄρτον οὔτε μᾶζαν, εἰωθυῖʼ ἀεὶ

παρὰ τοῖς θεοῖσιν ἀμβροσίαν λείχειν ἄνω.

Οἰκέτης

λείχειν ἄρʼ αὐτῇ κἀνθάδε σκευαστέον.
855

856

Χορός

εὐδαιμονικῶς γʼ ὁ πρεσβύτης,

ὅσα γʼ ὧδʼ ἰδεῖν,

τὰ νῦν τάδε πράττει.

Τρυγαῖος

τί δῆτʼ ἐπειδὰν νυμφίον μʼ ὁρᾶτε λαμπρὸν ὄντα;

Χορός

ζηλωτὸς ἔσει, γέρον,
860

αὖθις νέος ὢν πάλιν,

μύρῳ κατάλειπτος.

Τρυγαῖος

οἶμαι. τί δῆθʼ ὅταν ξυνὼν τῶν τιτθίων ἔχωμαι;

Χορός

εὐδαιμονέστερος φανεῖ τῶν Καρκίνου στροβίλων.

Τρυγαῖος

οὔκουν δικαίως; ὅστις εἰς
865

ὄχημα κανθάρου ʼπιβὰς

ἔσωσα τοὺς Ἕλληνας, ὥστʼ

ἐν τοῖς ἀγροῖσιν αὐτοὺς

ἅπαντας ὄντας ἀσφαλῶς

βινεῖν τε καὶ καθεύδειν.

868

Οἰκέτης

ἡ παῖς λέλουται καὶ τὰ τῆς πυγῆς καλά·

ὁ πλακοῦς πέπεπται, σησαμῆ ξυμπλάττεται.

καὶ τἄλλʼ ἁπαξάπαντα· τοῦ πέους δὲ δεῖ.
870

Τρυγαῖος

ἴθι νυν ἀποδῶμεν τήνδε τὴν Θεωρίαν

ἀνύσαντε τῇ βουλῇ.

Οἰκέτης

τίς αὑτηί;

Τρυγαῖος

τί φῄς;

αὕτη Θεωρία ʼστίν.

Οἰκέτης

ἣν ἡμεῖς ποτε

ἐπαίομεν Βραυρωνάδʼ ὑποπεπωκότες;

Τρυγαῖος

σάφʼ ἴσθι, κἀλήφθη γε μόλις.
875

Οἰκέτης

ὦ δέσποτα

ὅσην ἔχει τὴν πρωκτοπεντετηρίδα.

Τρυγαῖος

εἶεν, τίς ἐσθʼ ὑμῶν δίκαιος, τίς ποτε;

τίς διαφυλάξει τήνδε τῇ βουλῇ λαβών;

οὗτος τί περιγράφεις;

Οἰκέτης

τὸ δεῖνʼ εἰς Ἴσθμια

σκηνὴν ἐμαυτοῦ τῷ πέει καταλαμβάνω.
880

Τρυγαῖος

οὔπω λέγεθʼ ὑμεῖς τίς ὁ φυλάξων. δεῦρο σύ·

καταθήσομαι γὰρ αὐτὸς ἐς μέσους ἄγων.

Οἰκέτης

ἐκεινοσὶ νεύει.

Τρυγαῖος

τίς;

Οἰκέτης

ὅστις; Ἀριφράδης,

ἄγειν παρʼ αὑτὸν ἀντιβολῶν.

Τρυγαῖος

ἀλλʼ ὦ μέλε

τὸν ζωμὸν αὐτῆς προσπεσὼν ἐκλάψεται.
885

ἄγε δὴ σὺ κατάθου πρῶτα τὰ σκεύη χαμαί.

βουλή, πρυτάνεις, ὁρᾶτε τὴν Θεωρίαν.

σκέψασθʼ ὅσʼ ὑμῖν ἀγαθὰ παραδώσω φέρων,

ὥστʼ εὐθέως ἄραντας ὑμᾶς τὼ σκέλει

ταύτης μετέωρα καταγαγεῖν ἀνάρρυσιν.
890

τουτὶ δʼ ὁρᾶτʼ ὀπτάνιον ἡμῖν ὡς καλόν.

Οἰκέτης

διὰ ταῦτα καὶ κεκάπνικʼ ἄρʼ· ἐνταυθοῖ γὰρ οὖν

πρὸ τοῦ πολέμου τὰ λάσανα τῇ βουλῇ ποτʼ ἦν.

Τρυγαῖος

ἔπειτʼ ἀγῶνά γʼ εὐθὺς ἐξέσται ποιεῖν

ταύτην ἔχουσιν αὔριον καλὸν πάνυ,
895

ἐπὶ γῆς παλαίειν, τετραποδηδὸν ἑστάναι,

πλαγίαν καταβάλλειν, ἐς γόνατα κύβδʼ ἑστάναι,

καὶ παγκράτιόν γʼ ὑπαλειψαμένοις νεανικῶς

παίειν ὀρύττειν πὺξ ὁμοῦ καὶ τῷ πέει·

τρίτῃ δὲ μετὰ ταῦθʼ ἱπποδρομίαν ἄξετε,
900

ἵνα δὴ κέλης κέλητα παρακελητιεῖ,

ἅρματα δʼ ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἀνατετραμμένα

φυσῶντα καὶ πνέοντα προσκινήσεται·

ἕτεροι δὲ κείσονταί γʼ ἀπεψωλημένοι

περὶ ταῖσι καμπαῖς ἡνίοχοι πεπτωκότες.
905

ἀλλʼ ὦ πρυτάνεις δέχεσθε τὴν Θεωρίαν.

θέασʼ ὡς προθύμως ὁ πρύτανις παρεδέξατο.

ἀλλʼ οὐκ ἂν εἴ τι προῖκα προσαγαγεῖν σʼ ἔδει,

ἀλλʼ ηὗρον ἄν σʼ ὑπέχοντα τὴν ἐκεχειρίαν.

910

Χορός

ἦ χρηστὸς ἀνὴρ πολίτης
910

ἐστὶν ἅπασιν ὅστις

γʼ ἐστὶ τοιοῦτος.

Τρυγαῖος

ὅταν τρυγᾶτʼ, εἴσεσθε πολλῷ μᾶλλον οἷός εἰμι.

Χορός

καὶ νῦν σύ γε δῆλος εἶ·

σωτὴρ γὰρ ἅπασιν ἀνθρώποις

γεγένησαι.
915

Τρυγαῖος

φήσεις ἐπειδὰν ἐκπίῃς οἴνου νέου λεπαστήν.

Χορός

καὶ πλήν γε τῶν θεῶν ἀεί σʼ ἡγησόμεσθα πρῶτον.

Τρυγαῖος

πολλῶν γὰρ ὑμῖν ἄξιος

Τρυγαῖος ἁθμονεὺς ἐγώ,

δεινῶν ἀπαλλάξας πόνων
920

τὸν δημότην ὅμιλον,

καὶ τὸν γεωργικὸν λεὼν

Ὑπέρβολόν τε παύσας.

Translations (2)

Peace (OCR draft) Experimental (English (Anonymous; 1938 compilation). Migrated from Perseus legacy XML; source wording and notes retained. See TEI header and migration inventory.) — 797 focus

Second Semi-Chorus
Singing.

Such are the songs with which the Muse with the glorious hair 800 inspires the able poet and which enchant the assembled populace, when the spring swallow twitters beneath the foliage; but the god spare us from the chorus of Morsimus and that of Melanthius! 805 Oh! what a bitter discordancy grated upon my ears that day when the tragic chorus was directed by this same Melanthius and his brother, these two 810 Gorgons, these two Harpies, the plague of the seas, whose gluttonous bellies devour the entire race of fishes, these followers of old women, these goats with their stinking arm-pits. 815 Oh! Muse, spit upon them abundantly and keep the feast gaily with me.

English (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) Experimental (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) — 797 focus

Chorus: Such are the charms of the Fair-Haired Graces.

Chorus: the wise poet.

Chorus: to sing, when the swallow calls in the spring

800

Chorus: May she sit and sing, but may Morsimus not have the chorus.

Chorus: and not even Melanthius, he indeed

Chorus: I heard the bitterest cry of the one who cried out.

805

Chorus: when the tragedies

Chorus: the brother had the chorus.

Chorus: and he himself, both of them

Chorus: Gorgons, fish-eaters, cod-watchers, Harpies,

810

Chorus: dirty old women, goat-bearded, fish-eaters;

Chorus: having fallen headlong, greatly and broadly

815

Chorus: Muse, goddess, play with me throughout the festival.

Commentary

Commentary (Sanjaya, generated; selected passages) (OCR draft) (Source: pnadelofficial/aristophanes-sanjaya, commit c319590c139e5603e71f0699caa0663d823af8ad. Machine-generated source annotations retained; see Sanjaya import audit for coverage and limitations.) focus

795. mvp-tlg0019-tlg005-sanjaya-com-eng1-22

Line 795

εἶχε τὸ δρᾶμα γαλῆν τῆς ἑσπέρας ἀπάγξαι.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Line 795

Current edition Experimental

Οἰκέτης ὦ δέσποθʼ ἥκεις;

Τρυγαῖος ὡς ἐγὼ ʼπυθόμην τινός.

Οἰκέτης τί δʼ ἔπαθες; 825

Τρυγαῖος ἤλγουν τὼ σκέλει μακρὰν ὁδὸν διεληλυθώς.

Οἰκέτης ἴθι νυν κάτειπέ μοι—

Τρυγαῖος τὸ τί;

Οἰκέτης ἄλλον τινʼ εἶδες ἄνδρα κατὰ τὸν ἀέρα πλανώμενον πλὴν σαυτόν;

Τρυγαῖος οὔκ, εἰ μή γέ που ψυχὰς δύʼ ἢ τρεῖς διθυραμβοδιδασκάλων.

Οἰκέτης τί δʼ ἔδρων; 830

Τρυγαῖος ξυνελέγοντʼ ἀναβολὰς ποτώμεναι τὰς ἐνδιαεριαυερινηχέτους τινάς.

Οἰκέτης οὐκ ἦν ἄρʼ οὐδʼ ἃ λέγουσι, κατὰ τὸν ἀέρα ὡς ἀστέρες γιγνόμεθʼ, ὅταν τις ἀποθάνῃ;

Τρυγαῖος μάλιστα.

Οἰκέτης καὶ τίς ἐστιν ἀστὴρ νῦν ἐκεῖ;

Τρυγαῖος Ἴων ὁ Χῖος, ὅσπερ ἐποίησεν πάλαι 835 ἐνθάδε τὸν ἀοῖόν ποθʼ· ὡς δʼ ἦλθʼ, εὐθέως ἀοῖον αὐτὸν πάντες ἐκάλουν ἀστέρα.

Οἰκέτης τίνες γάρ εἰσʼ οἱ διατρέχοντες ἀστέρες, οἳ καόμενοι θέουσιν;

Οἰκέτης πόθεν δʼ ἔλαβες ταύτας;

Τρυγαῖος ὁπόθεν; ἐκ τοὐρανοῦ.

Οἰκέτης οὐκ ἂν ἔτι δοίην τῶν θεῶν τριώβολον, εἰ πορνοβοσκοῦσʼ ὥσπερ ἡμεῖς οἱ βροτοί.

Τρυγαῖος οὔκ, ἀλλὰ κἀκεῖ ζῶσιν ἀπὸ τούτων τινές. 850 ἄγε νυν ἴωμεν.

Οἰκέτης εἰπέ μοι, δῶ καταφαγεῖν ταύτῃ τι;

Τρυγαῖος μηδέν· οὐ γὰρ ἐθελήσει θαγεῖν οὔτʼ ἄρτον οὔτε μᾶζαν, εἰωθυῖʼ ἀεὶ παρὰ τοῖς θεοῖσιν ἀμβροσίαν λείχειν ἄνω.

Οἰκέτης λείχειν ἄρʼ αὐτῇ κἀνθάδε σκευαστέον. 855

Χορός εὐδαιμονικῶς γʼ ὁ πρεσβύτης, ὅσα γʼ ὧδʼ ἰδεῖν, τὰ νῦν τάδε πράττει.

Τρυγαῖος τί δῆτʼ ἐπειδὰν νυμφίον μʼ ὁρᾶτε λαμπρὸν ὄντα;

Χορός ζηλωτὸς ἔσει, γέρον, 860 αὖθις νέος ὢν πάλιν, μύρῳ κατάλειπτος.

Τρυγαῖος οἶμαι. τί δῆθʼ ὅταν ξυνὼν τῶν τιτθίων ἔχωμαι;

Χορός εὐδαιμονέστερος φανεῖ τῶν Καρκίνου στροβίλων.

Οἰκέτης ἡ παῖς λέλουται καὶ τὰ τῆς πυγῆς καλά· ὁ πλακοῦς πέπεπται, σησαμῆ ξυμπλάττεται. καὶ τἄλλʼ ἁπαξάπαντα· τοῦ πέους δὲ δεῖ. 870

Τρυγαῖος ἴθι νυν ἀποδῶμεν τήνδε τὴν Θεωρίαν ἀνύσαντε τῇ βουλῇ.

Οἰκέτης τίς αὑτηί;

Τρυγαῖος τί φῄς; αὕτη Θεωρία ʼστίν.

Οἰκέτης ἣν ἡμεῖς ποτε ἐπαίομεν Βραυρωνάδʼ ὑποπεπωκότες;

Τρυγαῖος σάφʼ ἴσθι, κἀλήφθη γε μόλις. 875

Οἰκέτης ὦ δέσποτα ὅσην ἔχει τὴν πρωκτοπεντετηρίδα.

Τρυγαῖος εἶεν, τίς ἐσθʼ ὑμῶν δίκαιος, τίς ποτε; τίς διαφυλάξει τήνδε τῇ βουλῇ λαβών; οὗτος τί περιγράφεις;

Οἰκέτης τὸ δεῖνʼ εἰς Ἴσθμια σκηνὴν ἐμαυτοῦ τῷ πέει καταλαμβάνω. 880

Τρυγαῖος οὔπω λέγεθʼ ὑμεῖς τίς ὁ φυλάξων. δεῦρο σύ· καταθήσομαι γὰρ αὐτὸς ἐς μέσους ἄγων.

Οἰκέτης ἐκεινοσὶ νεύει.

Τρυγαῖος τίς;

Οἰκέτης ὅστις; Ἀριφράδης, ἄγειν παρʼ αὑτὸν ἀντιβολῶν.

Οἰκέτης διὰ ταῦτα καὶ κεκάπνικʼ ἄρʼ· ἐνταυθοῖ γὰρ οὖν πρὸ τοῦ πολέμου τὰ λάσανα τῇ βουλῇ ποτʼ ἦν.

Χορός ἦ χρηστὸς ἀνὴρ πολίτης 910 ἐστὶν ἅπασιν ὅστις γʼ ἐστὶ τοιοῦτος.

Τρυγαῖος ὅταν τρυγᾶτʼ, εἴσεσθε πολλῷ μᾶλλον οἷός εἰμι.

Χορός καὶ νῦν σύ γε δῆλος εἶ· σωτὴρ γὰρ ἅπασιν ἀνθρώποις γεγένησαι. 915

Τρυγαῖος φήσεις ἐπειδὰν ἐκπίῃς οἴνου νέου λεπαστήν.

Χορός καὶ πλήν γε τῶν θεῶν ἀεί σʼ ἡγησόμεσθα πρῶτον.

Τρυγαῖος πολλῶν γὰρ ὑμῖν ἄξιος Τρυγαῖος ἁθμονεὺς ἐγώ, δεινῶν ἀπαλλάξας πόνων 920 τὸν δημότην ὅμιλον, καὶ τὸν γεωργικὸν λεὼν Ὑπέρβολόν τε παύσας.

Commentary

Line 795

Stable identifiers

Οἰκέτης

ὦ δέσποθʼ ἥκεις;

Τρυγαῖος

ὡς ἐγὼ ʼπυθόμην τινός.

Οἰκέτης

τί δʼ ἔπαθες;
825

Τρυγαῖος

ἤλγουν τὼ σκέλει μακρὰν ὁδὸν

διεληλυθώς.

Οἰκέτης

ἴθι νυν κάτειπέ μοι—

Τρυγαῖος

τὸ τί;

Οἰκέτης

ἄλλον τινʼ εἶδες ἄνδρα κατὰ τὸν ἀέρα

πλανώμενον πλὴν σαυτόν;

Τρυγαῖος

οὔκ, εἰ μή γέ που

ψυχὰς δύʼ ἢ τρεῖς διθυραμβοδιδασκάλων.

Οἰκέτης

τί δʼ ἔδρων;
830

Τρυγαῖος

ξυνελέγοντʼ ἀναβολὰς ποτώμεναι

τὰς ἐνδιαεριαυερινηχέτους τινάς.

Οἰκέτης

οὐκ ἦν ἄρʼ οὐδʼ ἃ λέγουσι, κατὰ τὸν ἀέρα

ὡς ἀστέρες γιγνόμεθʼ, ὅταν τις ἀποθάνῃ;

Τρυγαῖος

μάλιστα.

Οἰκέτης

καὶ τίς ἐστιν ἀστὴρ νῦν ἐκεῖ;

Τρυγαῖος

Ἴων ὁ Χῖος, ὅσπερ ἐποίησεν πάλαι
835

ἐνθάδε τὸν ἀοῖόν ποθʼ· ὡς δʼ ἦλθʼ, εὐθέως

ἀοῖον αὐτὸν πάντες ἐκάλουν ἀστέρα.

Οἰκέτης

τίνες γάρ εἰσʼ οἱ διατρέχοντες ἀστέρες,

οἳ καόμενοι θέουσιν;

Οἰκέτης

πόθεν δʼ ἔλαβες ταύτας;

Τρυγαῖος

ὁπόθεν; ἐκ τοὐρανοῦ.

Οἰκέτης

οὐκ ἂν ἔτι δοίην τῶν θεῶν τριώβολον,

εἰ πορνοβοσκοῦσʼ ὥσπερ ἡμεῖς οἱ βροτοί.

Τρυγαῖος

οὔκ, ἀλλὰ κἀκεῖ ζῶσιν ἀπὸ τούτων τινές.
850

ἄγε νυν ἴωμεν.

Οἰκέτης

εἰπέ μοι, δῶ καταφαγεῖν

ταύτῃ τι;

Τρυγαῖος

μηδέν· οὐ γὰρ ἐθελήσει θαγεῖν

οὔτʼ ἄρτον οὔτε μᾶζαν, εἰωθυῖʼ ἀεὶ

παρὰ τοῖς θεοῖσιν ἀμβροσίαν λείχειν ἄνω.

Οἰκέτης

λείχειν ἄρʼ αὐτῇ κἀνθάδε σκευαστέον.
855

Χορός

εὐδαιμονικῶς γʼ ὁ πρεσβύτης,

ὅσα γʼ ὧδʼ ἰδεῖν,

τὰ νῦν τάδε πράττει.

Τρυγαῖος

τί δῆτʼ ἐπειδὰν νυμφίον μʼ ὁρᾶτε λαμπρὸν ὄντα;

Χορός

ζηλωτὸς ἔσει, γέρον,
860

αὖθις νέος ὢν πάλιν,

μύρῳ κατάλειπτος.

Τρυγαῖος

οἶμαι. τί δῆθʼ ὅταν ξυνὼν τῶν τιτθίων ἔχωμαι;

Χορός

εὐδαιμονέστερος φανεῖ τῶν Καρκίνου στροβίλων.

Οἰκέτης

ἡ παῖς λέλουται καὶ τὰ τῆς πυγῆς καλά·

ὁ πλακοῦς πέπεπται, σησαμῆ ξυμπλάττεται.

καὶ τἄλλʼ ἁπαξάπαντα· τοῦ πέους δὲ δεῖ.
870

Τρυγαῖος

ἴθι νυν ἀποδῶμεν τήνδε τὴν Θεωρίαν

ἀνύσαντε τῇ βουλῇ.

Οἰκέτης

τίς αὑτηί;

Τρυγαῖος

τί φῄς;

αὕτη Θεωρία ʼστίν.

Οἰκέτης

ἣν ἡμεῖς ποτε

ἐπαίομεν Βραυρωνάδʼ ὑποπεπωκότες;

Τρυγαῖος

σάφʼ ἴσθι, κἀλήφθη γε μόλις.
875

Οἰκέτης

ὦ δέσποτα

ὅσην ἔχει τὴν πρωκτοπεντετηρίδα.

Τρυγαῖος

εἶεν, τίς ἐσθʼ ὑμῶν δίκαιος, τίς ποτε;

τίς διαφυλάξει τήνδε τῇ βουλῇ λαβών;

οὗτος τί περιγράφεις;

Οἰκέτης

τὸ δεῖνʼ εἰς Ἴσθμια

σκηνὴν ἐμαυτοῦ τῷ πέει καταλαμβάνω.
880

Τρυγαῖος

οὔπω λέγεθʼ ὑμεῖς τίς ὁ φυλάξων. δεῦρο σύ·

καταθήσομαι γὰρ αὐτὸς ἐς μέσους ἄγων.

Οἰκέτης

ἐκεινοσὶ νεύει.

Τρυγαῖος

τίς;

Οἰκέτης

ὅστις; Ἀριφράδης,

ἄγειν παρʼ αὑτὸν ἀντιβολῶν.

Οἰκέτης

διὰ ταῦτα καὶ κεκάπνικʼ ἄρʼ· ἐνταυθοῖ γὰρ οὖν

πρὸ τοῦ πολέμου τὰ λάσανα τῇ βουλῇ ποτʼ ἦν.

Χορός

ἦ χρηστὸς ἀνὴρ πολίτης
910

ἐστὶν ἅπασιν ὅστις

γʼ ἐστὶ τοιοῦτος.

Τρυγαῖος

ὅταν τρυγᾶτʼ, εἴσεσθε πολλῷ μᾶλλον οἷός εἰμι.

Χορός

καὶ νῦν σύ γε δῆλος εἶ·

σωτὴρ γὰρ ἅπασιν ἀνθρώποις

γεγένησαι.
915

Τρυγαῖος

φήσεις ἐπειδὰν ἐκπίῃς οἴνου νέου λεπαστήν.

Χορός

καὶ πλήν γε τῶν θεῶν ἀεί σʼ ἡγησόμεσθα πρῶτον.

Τρυγαῖος

πολλῶν γὰρ ὑμῖν ἄξιος

Τρυγαῖος ἁθμονεὺς ἐγώ,

δεινῶν ἀπαλλάξας πόνων
920

τὸν δημότην ὅμιλον,

καὶ τὸν γεωργικὸν λεὼν

Ὑπέρβολόν τε παύσας.