Sophocles, Ajax, Richard Jebb (Translator), 879

Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Chorus

Who, then, can guide me? What toiling

fisherman, busy about his sleepless hunt, what nymph of the Olympian heights or of the streams that flow toward
880

Bosporus , can say whether she has anywhere seen the wanderings of fierce-hearted Ajax? It is cruel that I, who have roamed with such great toil, cannot come near him with a fair course,
885

but fail to see where the enfeebled man is.
890
Enter Tecmessa near the corpse of Ajax.

Tecmessa

Ah, me, ah, me!

Chorus

Whose cry broke from that nearby grove?

Tecmessa

Ah, misery!

Chorus

There, I see his unfortunate young bride, who was the prize of his spear,

Tecmessa, dissolved in that pitiful wailing.
895

Tecmessa

I am lost, destroyed, razed to the ground, my friends!

Chorus

What is it?

Tecmessa

Here is our Ajax—his blood newly shed, he lies folded around the sword, burying it.

Chorus

Ah, no! Our homecoming is lost! Ah, my king, you have killed me, the comrade of your voyage! Unhappy man—broken-hearted woman!
900

Tecmessa

His condition demands that we cry aiai.

Chorus

But by whose hand can the ill-fated man have contrived this end?
905

Tecmessa

He did it with his own hand; it is obvious. This sword which he planted in the ground and on which he fell convicts him.

Chorus

Ah, what blind folly I have displayed! All alone, then, you bled, unguarded by your friends! And I took no care, so entirely dull was I, so totally stupid. Where, where lies inflexible Ajax, whose name means anguish?

Ajax. Sophocles. Richard Jebb (Translator). Cambridge. 1893.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Experimental

Ajax (English) (Sophocles the plays and fragments, Part 7: The Ajax. Jebb, Richard Claverhouse, Sir, translator. Cambridge: Cambridge University Press, 1891. (Modernized by Perseus.))

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (4)

Αἴας μαστιγοφόρος First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Aiax. Lobeck Christian, editor. Berlin: Weidmann, 1866.) — 865-936 focus

str. 1

ΧΟΡΟΣ

Τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων
865

880 ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας

ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεῶν ἢ ῥυτῶν

Βοςπορίων ποταμῶν

885 ἴδρις, τὸν ὠμόθυμον εἰ ποθι

πλαζόμενον λεύσσων ἀπύοι; σχέτλια γὰρ
870

ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων

οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,

890 ἀλλ’ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ἰώ μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ

Τινος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
875

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Ἰὼ τλήμων.

ΧΟΡΟΣ

Τὴν δουρίληπτον δύςμορον νύμφην ὁρῶ

895 Τέκμησσαν οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Οἴχωκ’, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

ΧΟΡΟΣ

Τί δ’ ἔστιν;
880

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Αἴας ὅδ’ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

ΧΟΡΟΣ

2

900 ὤ μοι ἐμῶν νόστων,

ὤ μοι, κατέπεφνες, ἄναξ,

τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας,
885

ὦ ταλαίφρων γύναι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Ὡς ὧδε τοῦδ’ ἔχοντος, αἰάζειν πάρα.

ΧΟΡΟΣ

905 Τίνος ποτ’ ἆρ’ ἔπραξε χειρὶ δύςμορος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ὲν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδ’ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ
890

ΧΟΡΟΣ

Ὤ μοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρ’ αἱμάχθης,

910 ἄφρακτος φίλων!

ἐγὼ δ’ ὁ πάντα κωφὸς, ὁ πάντ’ ἄϊδρις,

κατημέλησα· πᾷ, πᾴ

κεῖται ὁ ὅυςτράπελος, δυςώνυμος Αἴας;
895

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

915 Οὔ τοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ

φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ

οὐδεὶς ἂν ὅστις καὶ φίλος τλαίη βλέπειν

φυσῶντ’ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας

πληγῆς μελανθὲν αἷμ’ ἀπ’ οἰκείας σφαγῆς.
900

920 οἴ μοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;

ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖος, εἰ βαίη, μόλοι,

πεπτῶτ’ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.

ὦ ὅύςμορ’ Αἴας, οἶος ὢν οἴως ἔχεις,

ὡς καὶ παρ’ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.
905

ant. 1

ΧΟΡΟΣ

925 ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ

στερεόφρων ἄρ’ ἐξανύσειν κακὰν

μοῖραν ἀπειρεσίων πόνων· τοῖά μοι

930 πάννυχα καὶ φαέθοντ’

ἀνεστέναζες, ὠμόφρων,
910

ἐχθοδόπ’ Ἀτρείδαις οὐλίῳ σὺν πάθει,

μέγας ἄρ’ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος

935 πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ

(Ἀχιλλέως) ὅπλων ἔκειτ’ ἀγὼν πέρι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Ἰώ μοί μοι.
915

ΧΟΡΟΣ

Χωρεῖ πρὸς ἦπαρ, οἶδα, γενναία δύη.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ἰώ μοι μοι.

ΧΟΡΟΣ

940 οὐδέν σ’ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,

τοιοῦδ’ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτ’ ἔστ’, ἐμοὶ δ’ ἄγαν φρονεῖν.
920

ΧΟΡΟΣ

Ξυναυδῶ.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

οἴ μοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ

945 χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.

2

ΧΟΡΟΣ

Ὤ μοι ἀναλγήτων

δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
925

ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷὸ ’ ἄχει,

ἀλλ’ ἀπείργοι θεός.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

950 Οὐκ ἂν τάδ’ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα,

ΧΟΡΟΣ

Ἄγαν γ’ ὑπερβριθὲς ἄχθος ἤνυσαν.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Τοιόνδε μέντοι Ζῆνός ἡ δεινὴ θεὸς
930

Πάλλας φυτεύει πῆμ’ Ὀδυσσέως χάριν.

ΧΟΡΟΣ

955 ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει

πολύτλας ἀνὴρ,

γελᾷ δὲ τοῖςδε μαινομένοις ἄχεσιν

πολὺν γέλωτα, φεῦ, φεῦ,
935

960 ξύν τε διπλοί βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεϊδαί.

Αἴας First1KGreek (Sophocles. Sophoclis Fabulae. Pearson, Alfred Chilton, editor. Oxford: Clarendon Press, 1924.) — 879-960 focus

str. 1

Χορός

τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων

ἁλιαδᾶν ἔχων ἀύπνους ἄγρας
880

ἢ τίς Ὀλυμπιάδων

θεᾶν, ἢ ῥυτῶν

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵

Βοσπορίων ποταμῶν,

ἴδρις τὸν ὠμόθυμον εἴ
885

ποθι πλαζόμενον λεύσσων

ἀπύοι; σχέτλια γὰρ

ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων

οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,

ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

Τέκμησσα

ἰὼ τλάμων.

Χορός

τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ

Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην
895

Τέκμησσα

ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

Χορός

τί δʼ ἔστιν;

Τέκμησσα

Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

Χορός

ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900

ὤμοι, κατέπεφνες ἄμʼ, ὦναξ,

τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας·

ὦ ταλαῖφρον γύναι.

Τέκμησσα

ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.

Χορός

τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905

Τέκμησσα

αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

Χορός

ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης.

¹⁶¹⁷¹⁸¹⁹²⁰²¹²²²³²⁴²⁵²⁶²⁷²⁸²⁹³⁰³¹³²³³³⁴³⁵

ἄφαρκτος φίλων·
910

ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄιδρις,

κατημέλησα. πᾷ πᾷ

κεῖται ὁ δυστράπελος δυσώνυμος Αἴας;

Τέκμησσα

οὔτοι θεατός· ἀλλά νιν περιπτυχεῖ
915

φάρει καλύψω τῷδε παμπήδην, ἐπεὶ

οὐδεὶς ἄν, ὅστις καὶ φίλος, τλαίη βλέπειν

φυσῶντʼ ἄνω πρὸς ῥῖνας ἔκ τε φοινίας

πληγῆς μελανθὲν αἷμʼ ἀπʼ οἰκείας σφαγῆς.

οἴμοι, τί δράσω; τίς σε βαστάσει φίλων;
920

ποῦ Τεῦκρος; ὡς ἀκμαῖʼ ἄν, εἰ βαίη, μόλοι

πεπτῶτʼ ἀδελφὸν τόνδε συγκαθαρμόσαι.

δύσμορʼ Αἴας, οἷος ὢν οἵως ἔχεις,

ὡς καὶ παρʼ ἐχθροῖς ἄξιος θρήνων τυχεῖν.

ant. 1

Χορός

ἔμελλες, τάλας, ἔμελλες χρόνῳ
925

στερεόφρων ἄρʼ ἐξανύσσειν κακὰν

μοῖραν ἀπειρεσίων

πόνων. τοῖά μοι

πάννυχα καὶ φαέθοντʼ

ἀνεστέναζες ὠμόφρων
930

ἐχθοδόπʼ Ἀτρείδαις

οὐλίῳ σὺν πάθει.

μέγας ἄρʼ ἦν ἐκεῖνος ἄρχων χρόνος

πημάτων, ἦμος ἀριστόχειρ

ὅπλων ἔκειτʼ ἀγὼν πέρι.
935

³⁶³⁷³⁸³⁹⁴⁰⁴¹⁴²⁴³⁴⁴⁴⁵⁴⁶

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940

τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.

Τέκμησσα

σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.

Χορός

ξυναυδῶ.

Τέκμησσα

οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ

χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
945

Χορός

ὤμοι, ἀναλγήτων

δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον

ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.

ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.

Τέκμησσα

οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα.
950

Χορός

ἄγαν δʼ ὑπερβριθές γε τἄχθος ἤνυσαν.

Τέκμησσα

τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς

Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.

Χορός

ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει
955

πολύτλας ἀνήρ,

γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν

πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ,

ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι.
960

Greek (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) Experimental (Greek (Lewis Campbell, 1879)) — 879 focus

τίς ἂν δῆτά μοι δή μοι, τίς ἂν φιλοπόνων

ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας ἕδρας,
880

ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν, ἢ ῥυτῶν

βοσπορίων ποταμῶν ποταμῶν ἴδρις, τὸν ὠμόθυμον

εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσων λεύσων λεύσσων
885

ΧΟΡΟΣ.

ἀπύοι ἀπύ..: ἀπύοι; σχέτλια γὰρ

ἐμέ γε τὸν μακρῶν μακρὸν μακρῶν ἀλάταν ἀλάταν ἀλήταν πόνων

οὐρίῳ οὐρίων οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ δρόμων δρόμῳ,

ἀλλ᾽ ἀμενηνὸν ἀμεμηνὸν ἀμενηνὸν μεμηνότα ἄνδρα μὴ λεύσσειν λεύσειν λεύσσειν ὅπου.
890

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ἰώ μοί μοι ἰὰ ἰώ.

ΧΟΡΟΣ.

τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ἰὼ τλήμων.

ΧΟΡΟΣ.

τὴν δουρίληπτον δορίληπτον δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ

Τέκμησσαν τέκμησαν τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην.
895

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

οἴχωκ᾽, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

ΧΟΡΟΣ.

τί δ᾽ ἔστιν;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

Αἴας ὅδ᾽ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

ΧΟΡΟΣ.

ὤμοι ἰώ μοι ἐμῶν νόστων·
900

ὤμοι ἰώ μοι, κατέπεφνες, ὧναξ,

ὦ ἰὼ τόνδε συνναύταν,

ὦ τάλας·

ὦ ταλαίφρων γύναι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ὡς ὧδε τοῦδ᾽ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
905

ΧΟΡΟΣ.

τίνος ποτ᾿ ἄρ᾽ ἔρξε ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδ᾽ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

ΧΟΡΟΣ.

ὤμοι ἰώ μοι ἐμᾶς ἄτας, οἷος ἄρ᾽ αἱμάχθης, ἄφρακτος φίλων·

ἐγὼ δ᾽ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντ᾽ ἄϊδρις,

κατημέλησα, πᾶ πᾶ παὶ παὶ

κεῖται ὁ δυστράπελος,

δυσώνυμος ὁ δυσώνυμος Αἴας; ¹

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

Greek (F. Storr, 1912) (OCR draft) Experimental (Greek (F. Storr, 1912)) — 879 focus

Χορός

τίς ἂν δῆτά μοι, τίς ἂν φιλοπόνων

ἁλιαδᾶν ἔχων ἀΰπνους ἄγρας,
880

ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν ἢ ῥυτῶν

Βοσπορίων ποταμῶν, τὸν ὠμόθυμον

εἴ ποθι πλαζόμενον λεύσσων
885

ἀπύοι; σχέτλια γὰρ

ἐμέ γε τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων

οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ,

ἀλλʼ ἀμενηνὸν ἄνδρα μὴ λεύσσειν ὅπου.
890

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

Τέκμησσα

ἰὼ τλήμων.

Χορός

τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ

Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην.
895

Τέκμησσα

ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

Χορός

τί δʼ ἔστιν;

Τέκμησσα

Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

Χορός

ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900

ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ,

τόνδε συνναύταν, τάλας

ὦ ταλαίφρων γύναι·

Τέκμησσα

ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.

Χορός

τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905

Τέκμησσα

αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

Χορός

ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·

ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,

κατημέλησα. πᾷ πᾷ

κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;

Translations (4)

English (Lewis Campbell, 1906) (OCR draft) Experimental (English (Lewis Campbell, 1906)) — 879 focus

But where is Teucer? and what means his word?

MESS

Even now at hand, and eager to make known

That Aias, if he thus go forth, must fall.

TEC

Alas! my misery! Whence learned he this?

MESS

From Thestor’s prophet-offspring, who to-day

Holds forth to Aias choice of life or death.

TEC

Woe’s me! O friends, this desolating blow

Is falling! Oh, stand forward to prevent!

And some bring Teucer with more haste, while some

Explore the western bays and others search

Eastward to find your hero’s fatal path!

For well I see I am cheated and cast forth

From the old favour. Child, what shall I do?

We must not stay. I too will fare along,

go far as I have power. Come, let us go.

Bestir ye! ’Tis no moment to sit still,

If we would save him who now speeds to die.

CH

I am ready. Come! Fidelity of foot,

And swift performance, shall approve me true.
895

AIAS
The scene changes to a lonely wooded spot. AIAS (discovered alone).

The sacrificer stands prepared,—and when

More keen? Let me take time for thinking, too!

This gift of Hector, whom of stranger men

I hated most with heart and eyes, is set

In hostile Trojan soil, with grinding hone

Fresh-pointed, and here planted by my care

Thus firm, to give me swift and friendly death.

Fine instrument, so much for thee! Then, first,

Thou, for ’tis meet, great Father, lend thine aid.

For no great gift I sue thee. Let some voice

Bear Teucer the ill news, that none but he

May lift my body, newly fallen in death

About my bleeding sword, ere I be spied

By some of those who hate me, and be flung

To dogs and vultures for an outcast prey.

So far I entreat thee, Lord of Heaven. And thou,

Hermes, conductor of the shadowy dead,

Speed me to rest, and when with this sharp steel

I have cleft a sudden passage to my heart,

At one swift bound waft me to painless slumber!

But most be ye my helpers, awful Powers,

Who know no blandishments, but still perceive

All wicked deeds i’ the world—strong, swift, and sure,

Avenging Furies, understand my wrong,

See how my life is ruined, and by whom.

Come, ravin on Achaean flesh—spare none;

Rage through the camp!—Last, thou that driv’st thy course

Up yon steep Heaven, thou Sun, when thou behold’st

My fatherland, checking thy golden rein,

Report my fall, and this my fatal end,

To my old sire, and the poor soul who tends him.

Ah, hapless one! when she shall hear this word,

How she will make the city ring with woe!

’Twere from the business idly to condole.

To work, then, and dispatch. O Death! O Death!

Now come, and welcome! Yet with thee, hereafter,

I shall find close communion where I go.

But unto thee, fresh beam of shining Day,

And thee, thou travelling Sun-god, I may speak

Now, and no more for ever. O fair light!

O sacred fields of Salamis my home!

Thou, firm set natal hearth: Athens renowned,

And ye her people whom I love; O rivers,

Brooks, fountains here—yea, even the Trojan plain

I now invoke!—kind fosterers, farewell!

This one last word from Aias peals to you:

Henceforth my speech will be with souls unseen

CHORUS
CHORUS (re-entering severally).

Toil upon toil brings toil,

And what save trouble have I?

Which path have I not tried?

And never a place arrests me with its tale.

Hark! lo, again a sound!

’Tis we, the comrades of your good ship’s crew.

Well, sirs?

We have trodden all the westward arm o’ the bay.

Well, have ye found?

Troubles enow, but nought to inform our sight.

Nor yet along the road that fronts the dawn

Is any sign of Aias to be seen.

Who then will tell me, who? What hard sea-liver,

What toiling fisher in his sleepless quest,

What Mysian nymph, what oozy Thracian river,

Hath seen our wanderer of the tameless breast?

Where? tell me where!

’Tis hard that I, far-toiling voyager,

Crossed by some evil wind,

Cannot the haven find,

Nor catch his form that flies me, where? ah! where?

TEC

(). Oh, woe is me! woe, woe!

CH. A

Who cries there from the covert of the grove?

TEC

O boundless misery!
905

CH. B

Steeped in this audible sorrow I behold

Tecmessa, poor fate-burdened bride of war.

TEC

Friends, I am spoiled, lost, ruined, overthrown!

CH. A

What ails thee now?

TEC

German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review) (OCR draft) Experimental (German (J. J. C. Donner, 1875; OCR review)) — 879 focus

Ist es ein Fischer, der

Sich, mühselig härmt bei schlaflosem Fang,
845

Ist es der Göttinnen Eine von Olympos' Höhn,¹

Oder ein flutender Bosporosstrom,

Die wo den unmuthschweren Mann

Irren geseh'n? Ach, wer sagt es uns? Traurig wohl,

Daß ich, in langen Müh'n umherschweifend, ihn
850

Nirgend fand, glücklichen Lauses froh,

Und nirgend sah des sinnberaubten Mannes Spur!

(hinter der Scene)

Tekmessa.

weh, weh mir!

Der Chor.

Ha, wessen Nuf, so nahe, schallt vom Haine her?

Tekmessa.

Ich Unselige!
855

Der Chor.

Es ist die arme, mit dem Speer errungne Braut,

Tekmessa, die versunken klagt in solchem Leid.

(hervortretend)

Tekmessa.

Ich bin dahin, verloren, bin des Todes Naub!

Was ist es?

Hier liegt er, eben erst entfeelt, in seinem Blut,
860

Ajas, in's tiefverborgne Schwert hineingestürzt.

Der Chor.

Weh mir der Heimfahrt, weh!

Weh, weh mir, du mordetest, Herrscher,

Deinen Schiffsfreund, Unseliger!

Weh dir, unglücklich Weib!
865

Tekmessa.

Wohl ziemt es, Ach zu rufen bei so bitt'rem Leid.

Mit wessen Hand that's der Unglückselige?

Mit eignen Händen: offenbar! Ihn zeiht der That

Das Schwert, in das er stürzte, das im Boden starrt.

Der Chor.

Wehe mein Irrwahn, weh! Allein saukst du hin,²
870

Vom Freund unbewacht!³

Und ich, so ganz verblendet, so ganz wie betäubt,

Versäumte dich! Wo liegst du, wo,

Du mit dem eisernen Sinne, der Mann unseliges Namens?

Tekmessa.

English (Thomas Francklin, 1758–1759) (OCR draft) Experimental (English (Thomas Francklin, 1758–1759)) — 879 focus

i. We from the east return with like suc-

cess ;

For none have seen or heard of him that way.

Chorus

2. Wlio will inform us ? who will say-

Will not the watchful hind, who, void of sleep,

Hangs laborious o'er the deep 1

From high Olympus will no pitying god,

Will no kind Naiad of the flood.

Tell us where he bent his way 1

For oh ! 'tis dreadful, wearied thus, to rove,

Whilst all our pains successless prove
890

To reach the destined goal, or And the man we love.
890

Tecmessa

[from ivithin]. Alas ! alas !

Chorus

i . Hark ! from the neighbouring grove

1 heard a voice.

Chorus

2. It is the wretched captive,

Tecmessa
Scene III.

Chorus.

Tecmessa

Oh ! I am lost, my friends, undone, destroyed !

Chorus

Ha ! what hath happened 1

Slain by the sword which he had buried here.

Chorus

Fatal sure was our return.

Thy untimely death to mourn.

Me, and all thy faithful train.

Sad event, alas ! to me !

Sadder, woman, still to thee.

Tecmessa

Oh ! I have reason now to weep indeed.

Chorus

What hand performed the horrid deed ?

Tecmessa

English (Robert Potter, 1788) (OCR draft) Experimental (English (Robert Potter, 1788)) — 879 focus

Nor to the east as I pursued my way

To me did any trace of him appear.

Chorus

What pow'r, ah me! what pow'r of those that rule,

Delighted with the task, the ocean-waves,

Holding his sleepless seat; what god enthroned

On high Olympus; or what conscious stream

That rolls his flood into the Bosphorus,

If he hath seen the stern unyielding Chief,

Will tell me where he wanders? Hard for me

After long toils to sink in blank despair,
890

Nor find where from my sight conceal'd he lies.
890

Tecmessa

Ah me! Ah me!

Chorus
[in the grove.

What voice of mourning from the grove resounds?

Tecmessa

O thou unhappy!

Chorus

I see th' ill-fated captive of his spear

Tecmessa

bending as oppress'd with woe.

Tecmessa

Woe, ruin, desolation close me round.

Chorus

What hath befallen

Tecmessa

Behold, behold, my friends, yet warm in death
905

Where Ajax lies, roll'd on his deep-plunged sword.
905

Chorus

Alas for my return! Ah, thou hast slain

With thee, O king, thy comrade in the bark.

O wretched me! O thou afflicted dame!

Tecmessa

I at this sight have cause indeed for grief.

Chorus

Whose hand employ'd he in this deed of death?

Tecmessa

Commentary

Commentary (R. C. Jebb) (OCR draft) (Commentary (R. C. Jebb))

mvp-comment-512-1 τίς ἂν ¹ ἁλιαδᾶν ²

mvp-comment-512-2 ἔχων … ἄγρας ³

mvp-comment-512-3 ἀΰπνους ⁴ ἀμφ’ ⁵

mvp-comment-513-1 ἢ τίς Ὀλυμπιάδων θεᾶν ⁶ θεᾶν ⁷ ποταμῶν ⁸

mvp-comment-513-2 ῥυτῶν ⁹

mvp-comment-513-3 Βοσπορίων ¹⁰ ἴδρις ¹¹ ποταμῶν ¹²

mvp-comment-514-1 εἴ ποθι … λεύσσων ¹³

mvp-comment-514-2 σχέτλια ¹⁴

mvp-comment-514-3 τὸν μακρῶν ἀλάταν πόνων ¹⁵ οὐρίῳ μὴ πελάσαι δρόμῳ ¹⁶

mvp-comment-515-1 ἀμενηνὸν ¹⁷ ὅπου ¹⁸

mvp-comment-516-1 ἰώ μοί μοι ¹⁹

mvp-comment-517-1 τίνος βοὴ ²⁰ πάραυλος ²¹

mvp-comment-518-1 ἰὼ τλήμων ²²

mvp-comment-519-1 δουρίληπτον ²³

mvp-comment-519-2 οἴκτῳ … συγκεκραμένην ²⁴

mvp-comment-520-1 ᾤχωκα ²⁵

mvp-comment-520-2 διαπεπόρθημαι ²⁶

mvp-comment-521-1 τί δ’ ἔστιν ²⁷

mvp-comment-522-1 ἡμῖν ²⁸

mvp-comment-522-2 ἀρτίως νεοσφαγὴς ²⁹

mvp-comment-523-1 κρυφαίῳ ³⁰

mvp-comment-523-2 φας‐ ³¹ γάνῳ περιπτυχής ³²

mvp-comment-524-1 ὤμοι ³³

mvp-comment-525-1 ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ … τάλας ³⁴ τάλας ³⁵

mvp-comment-526-1 ὦ ταλαίφρων γύναι ³⁶

mvp-comment-527-1 ὡς ὧδε τοῦδ’ ἔχοντος ³⁷

mvp-comment-527-2 αἰάζειν ³⁸

mvp-comment-528-1 τίνος ποτ’ ἆρ’ ἔπραξε ³⁹ ἔπραξε ⁴⁰ ἔρξε ⁴¹

mvp-comment-529-1 αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ ⁴²

mvp-comment-529-2 ἐν γάρ οἱ χθονί ⁴³ οἱ … πηκτὸν ⁴⁴

mvp-comment-529-3 κατηγορεῖ ⁴⁵

mvp-comment-529-4 περιπετὲς ⁴⁶

Commentary (Lewis Campbell, 1879) (OCR draft) (Commentary (Lewis Campbell, 1879)) focus

879. mvp-comment-571-1 The correction of δή to δῆτα is necessary for the (dochmiac) metre. τις ἂν = πῶς ἄν τις; Cp. O. C. 1100, τίς ἂν θεῶν . . δοίη;

880. mvp-comment-572-1 ἔχων] 'Employed in.' Cp. supr. 564, δυσμενῶν θήραν ἔχων.

881. mvp-comment-573-1 Ὀλυμπιάδων θεᾶν], 'Nymphs of' (the Mysian) 'Olympus.'

885. mvp-comment-574-1 Βοσπορίων ποταμών] ‘What flowing current of the Hellespont?' Cp. supr. 412, and note. The Hellespont with its various currents might be imagined as tenanted by many river-gods. ἴδρις, which follows these words in most MSS., but not in Mosq. ab., has nothing to correspond to it in the antistrophe, and is unnecessary to the sense.

885. mvp-comment-574-2 τὸν ὠμόθυμον] Cp. supr. 205, and note.

886. mvp-comment-575-1 εἴ ποθι.. λεύσσων] i. e. λεύσσων, εἴ ποθι λεύσσοι. See Essay on L. § 28. p. 47,3; and cp. Thuc. 1. 14. § 4.

887. mvp-comment-576-1 σχέτλια] For the plural use, cp. Ε1. 230, τάδε γὰρ ἄλυτα κεκλήσεται.

888. mvp-comment-577-1 τὸν .. πόνων] 'In this my long-continued wandering toil.'

889. mvp-comment-578-1 'Should not arrive with favourable speed.' πελάσαι, sc. τῷ ζητουμένῳ.

890. mvp-comment-579-1 "But mine eye should fail to find where he is, the vanished one." Although the ordinary sense of ἀμενηνός, ‘without force' ( ἀ-μένος), is sufficient here (cp. especially, Hom. H. Ven. 189-91, μή με ζῶντ᾽ ἀμενηνὸν ἐν ἀνθρώποισιν ἐάσῃς ναίειν, ἀλλ᾽ ἐλέαιρ᾽· ἐπεὶ οὐ βιοθάλμιος ἀνὴρ | γίγνεται, ὅστε, κ.τ.λ.), the context suggests the further association of 'a vanished life,' as if from α, μένω. See Essay on L. § 54. p. 100 c.

891. mvp-comment-580-1 During the strophe, Tecmessa has entered unperceived at the back of the stage, and, still in shadow, raises a sudden cry. The Chorus do not at once see her.

894. mvp-comment-581-1 The word νύμφη is chosen, as less definite than δάμαρ or ἄκοιτις, to denote the position of Tecmessa.

895. mvp-comment-582-1 οἴκτῳ .. συγκεκραμένην] 'Steeped in the sorrow of that cry.' The look of Tecmessa convinces the Chorus that her whole being is fused in the sorrow which the cry conveyed. For the physical image, see Essay on L. § 56. p. 102: and cp. especially Ant. 1311, δειλαίᾳ . . συγκέκραμαι δύᾳ. τῷδε refers to ἰώ μοί μοι.

896. mvp-comment-583-1 οἴχωκ᾽, ὄλωλα] The perfect gives a more absolute sense of completeness than οἴχομαι would give. διαπεπόρθημαι] For this image, which sums up Tecmessa's experience of calamity, cp. Aesch. Cho. 691, κατ' ἄκρας εἶπας ὡς πορθούμεθα.

899. mvp-comment-584-1 'Lies heaped about his hidden sword.' The sword-point ( infr. 1025) lifts the garment of Ajax to an apex from which the folds descend. At 906 she has raised the edge of the garment, and is gazing at the mangled form beneath it. At 915, by a revulsion of feeling, she draws it (or perhaps her own veil) over him so as to cover him more completely than before. The point of the sword is hidden by the garment, the blade in the body, the hilt in the ground. For the language, cp. Pind. Nem. 8. 40, κεῖνος καὶ Τελαμῶνος δάψεν υἱὸν φασγάνῳ ἀμφικυλίσαις.

900. mvp-comment-585-1 The first thought of the Chorus is for themselves.

905. mvp-comment-586-1 As the passage is antistrophic, and the corresponding l. 951 is free from suspicion, ἔπραξε in the MS. text of this line has probably taken the place of an equivalent word. See v. rr. Nothing better than ἔρξε has been suggested.

907-908. mvp-comment-587-1 ἐν γὰρ. κατηγορεῖ] ‘For this sword which he has fixed in the ground, and over which he is fallen, witnesses against him.' Another would not so have slain him. οἱ is to be taken with πηκτόν and περιπετές, and suggests the object ( αὐτοῦ) of κατηγορεῖ. περιπετές is used passively. Essay on L. § 53. p. 99.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Tecmessa Ah, me, ah, me!

Chorus Whose cry broke from that nearby grove?

Tecmessa Ah, misery!

Chorus There, I see his unfortunate young bride, who was the prize of his spear, Tecmessa, dissolved in that pitiful wailing. 895

Tecmessa I am lost, destroyed, razed to the ground, my friends!

Chorus What is it?

Tecmessa Here is our Ajax—his blood newly shed, he lies folded around the sword, burying it.

Chorus Ah, no! Our homecoming is lost! Ah, my king, you have killed me, the comrade of your voyage! Unhappy man—broken-hearted woman! 900

Tecmessa His condition demands that we cry aiai.

Chorus But by whose hand can the ill-fated man have contrived this end? 905

Tecmessa He did it with his own hand; it is obvious. This sword which he planted in the ground and on which he fell convicts him.

Chorus Ah, what blind folly I have displayed! All alone, then, you bled, unguarded by your friends! And I took no care, so entirely dull was I, so totally stupid. Where, where lies inflexible Ajax, whose name means anguish?

Current edition Experimental

ΤΕΚΜΗΣΣΑ ἰώ μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ Τινος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους; 875

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Ἰὼ τλήμων.

ΧΟΡΟΣ Τὴν δουρίληπτον δύςμορον νύμφην ὁρῶ 895 Τέκμησσαν οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Οἴχωκ’, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

ΧΟΡΟΣ Τί δ’ ἔστιν; 880

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Αἴας ὅδ’ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

ΧΟΡΟΣ 2 900 ὤ μοι ἐμῶν νόστων, ὤ μοι, κατέπεφνες, ἄναξ, τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας, 885 ὦ ταλαίφρων γύναι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Ὡς ὧδε τοῦδ’ ἔχοντος, αἰάζειν πάρα.

ΧΟΡΟΣ 905 Τίνος ποτ’ ἆρ’ ἔπραξε χειρὶ δύςμορος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ὲν γάρ οἱ χθονὶ πηκτὸν τόδ’ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ 890

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Ἰώ μοί μοι. 915

ΧΟΡΟΣ Χωρεῖ πρὸς ἦπαρ, οἶδα, γενναία δύη.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ ἰώ μοι μοι.

ΧΟΡΟΣ 940 οὐδέν σ’ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι, τοιοῦδ’ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτ’ ἔστ’, ἐμοὶ δ’ ἄγαν φρονεῖν. 920

ΧΟΡΟΣ Ξυναυδῶ.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ οἴ μοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ 945 χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί. 2

ΧΟΡΟΣ Ὤ μοι ἀναλγήτων δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον 925 ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷὸ ’ ἄχει, ἀλλ’ ἀπείργοι θεός.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ 950 Οὐκ ἂν τάδ’ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα,

ΧΟΡΟΣ Ἄγαν γ’ ὑπερβριθὲς ἄχθος ἤνυσαν.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ Τοιόνδε μέντοι Ζῆνός ἡ δεινὴ θεὸς 930 Πάλλας φυτεύει πῆμ’ Ὀδυσσέως χάριν.

Τέκμησσα ἰώ μοί μοι.

Χορός τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

Τέκμησσα ἰὼ τλάμων.

Χορός τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην 895

Τέκμησσα ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

Χορός τί δʼ ἔστιν;

Τέκμησσα Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

Χορός ὤμοι ἐμῶν νόστων· 900 ὤμοι, κατέπεφνες ἄμʼ, ὦναξ, τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας· ὦ ταλαῖφρον γύναι.

Τέκμησσα ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.

Χορός τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος; 905

Τέκμησσα αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

Τέκμησσα ἰώ μοί μοι.

Χορός χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.

Τέκμησσα ἰώ μοί μοι.

Χορός οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι, 940 τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.

Τέκμησσα σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.

Χορός ξυναυδῶ.

Τέκμησσα οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί. 945

Χορός ὤμοι, ἀναλγήτων δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει. ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.

Τέκμησσα οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα. 950

Χορός ἄγαν δʼ ὑπερβριθές γε τἄχθος ἤνυσαν.

Τέκμησσα τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.

Χορός ἦ ῥα κελαινώπαν θυμὸν ἐφυβρίζει 955 πολύτλας ἀνήρ, γελᾷ δὲ τοῖσδε μαινομένοις ἄχεσιν πολὺν γέλωτα, φεῦ φεῦ, ξύν τε διπλοῖ βασιλῆς κλύοντες Ἀτρεῖδαι. 960

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰώ μοί μοι ἰὰ ἰώ.

ΧΟΡΟΣ. τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ἰὼ τλήμων.

ΧΟΡΟΣ. τὴν δουρίληπτον δορίληπτον δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ Τέκμησσαν τέκμησαν τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην. 895

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. οἴχωκ᾽, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

ΧΟΡΟΣ. τί δ᾽ ἔστιν;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. Αἴας ὅδ᾽ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

ΧΟΡΟΣ. ὤμοι ἰώ μοι ἐμῶν νόστων· 900 ὤμοι ἰώ μοι, κατέπεφνες, ὧναξ, ὦ ἰὼ τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας· ὦ ταλαίφρων γύναι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. ὡς ὧδε τοῦδ᾽ ἔχοντος αἰάζειν πάρα. 905

ΧΟΡΟΣ. τίνος ποτ᾿ ἄρ᾽ ἔρξε ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ. αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ πηκτὸν τόδ᾽ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

Τέκμησσα ἰώ μοί μοι.

Χορός τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

Τέκμησσα ἰὼ τλήμων.

Χορός τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην. 895

Τέκμησσα ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

Χορός τί δʼ ἔστιν;

Τέκμησσα Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

Χορός ὤμοι ἐμῶν νόστων· 900 ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ, τόνδε συνναύταν, τάλας ὦ ταλαίφρων γύναι·

Tecmessa

Ah, me, ah, me!

Chorus

Whose cry broke from that nearby grove?

Tecmessa

Ah, misery!

Chorus

There, I see his unfortunate young bride, who was the prize of his spear,

Tecmessa, dissolved in that pitiful wailing.
895

Tecmessa

I am lost, destroyed, razed to the ground, my friends!

Chorus

What is it?

Tecmessa

Here is our Ajax—his blood newly shed, he lies folded around the sword, burying it.

Chorus

Ah, no! Our homecoming is lost! Ah, my king, you have killed me, the comrade of your voyage! Unhappy man—broken-hearted woman!
900

Tecmessa

His condition demands that we cry aiai.

Chorus

But by whose hand can the ill-fated man have contrived this end?
905

Tecmessa

He did it with his own hand; it is obvious. This sword which he planted in the ground and on which he fell convicts him.

Chorus

Ah, what blind folly I have displayed! All alone, then, you bled, unguarded by your friends! And I took no care, so entirely dull was I, so totally stupid. Where, where lies inflexible Ajax, whose name means anguish?

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ἰώ μοί μοι.

ΧΟΡΟΣ

Τινος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;
875

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Ἰὼ τλήμων.

ΧΟΡΟΣ

Τὴν δουρίληπτον δύςμορον νύμφην ὁρῶ

895 Τέκμησσαν οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Οἴχωκ’, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

ΧΟΡΟΣ

Τί δ’ ἔστιν;
880

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Αἴας ὅδ’ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

ΧΟΡΟΣ

2

900 ὤ μοι ἐμῶν νόστων,

ὤ μοι, κατέπεφνες, ἄναξ,

τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας,
885

ὦ ταλαίφρων γύναι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Ὡς ὧδε τοῦδ’ ἔχοντος, αἰάζειν πάρα.

ΧΟΡΟΣ

905 Τίνος ποτ’ ἆρ’ ἔπραξε χειρὶ δύςμορος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ὲν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδ’ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ
890

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Ἰώ μοί μοι.
915

ΧΟΡΟΣ

Χωρεῖ πρὸς ἦπαρ, οἶδα, γενναία δύη.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

ἰώ μοι μοι.

ΧΟΡΟΣ

940 οὐδέν σ’ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,

τοιοῦδ’ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτ’ ἔστ’, ἐμοὶ δ’ ἄγαν φρονεῖν.
920

ΧΟΡΟΣ

Ξυναυδῶ.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

οἴ μοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ

945 χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.

2

ΧΟΡΟΣ

Ὤ μοι ἀναλγήτων

δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον
925

ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷὸ ’ ἄχει,

ἀλλ’ ἀπείργοι θεός.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

950 Οὐκ ἂν τάδ’ ἔστη τῇδε μὴ θεῶν μέτα,

ΧΟΡΟΣ

Ἄγαν γ’ ὑπερβριθὲς ἄχθος ἤνυσαν.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ

Τοιόνδε μέντοι Ζῆνός ἡ δεινὴ θεὸς
930

Πάλλας φυτεύει πῆμ’ Ὀδυσσέως χάριν.

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

Τέκμησσα

ἰὼ τλάμων.

Χορός

τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ

Τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην
895

Τέκμησσα

ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

Χορός

τί δʼ ἔστιν;

Τέκμησσα

Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

Χορός

ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900

ὤμοι, κατέπεφνες ἄμʼ, ὦναξ,

τόνδε συνναύταν, ὦ τάλας·

ὦ ταλαῖφρον γύναι.

Τέκμησσα

ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.

Χορός

τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905

Τέκμησσα

αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

χωρεῖ πρὸς ἧπαρ, οἶδα, γενναία δύη.

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

οὐδέν σʼ ἀπιστῶ καὶ δὶς οἰμῶξαι, γύναι,
940

τοιοῦδʼ ἀποβλαφθεῖσαν ἀρτίως φίλου.

Τέκμησσα

σοὶ μὲν δοκεῖν ταῦτʼ ἔστʼ, ἐμοὶ δʼ ἄγαν φρονεῖν.

Χορός

ξυναυδῶ.

Τέκμησσα

οἴμοι, τέκνον, πρὸς οἷα δουλείας ζυγὰ

χωροῦμεν, οἷοι νῷν ἐφεστᾶσι σκοποί.
945

Χορός

ὤμοι, ἀναλγήτων

δισσῶν ἐθρόησας ἄναυδον

ἔργον Ἀτρειδᾶν τῷδʼ ἄχει.

ἀλλʼ ἀπείργοι θεός.

Τέκμησσα

οὐκ ἂν τάδʼ ἔστη τῇδε, μὴ θεῶν μέτα.
950

Χορός

ἄγαν δʼ ὑπερβριθές γε τἄχθος ἤνυσαν.

Τέκμησσα

τοιόνδε μέντοι Ζηνὸς ἡ δεινὴ θεὸς

Παλλὰς φυτεύει πῆμʼ Ὀδυσσέως χάριν.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ἰώ μοί μοι ἰὰ ἰώ.

ΧΟΡΟΣ.

τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ἰὼ τλήμων.

ΧΟΡΟΣ.

τὴν δουρίληπτον δορίληπτον δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ

Τέκμησσαν τέκμησαν τέκμησσαν, οἴκτῳ τῷδε συγκεκραμένην.
895

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

οἴχωκ᾽, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

ΧΟΡΟΣ.

τί δ᾽ ἔστιν;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

Αἴας ὅδ᾽ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

ΧΟΡΟΣ.

ὤμοι ἰώ μοι ἐμῶν νόστων·
900

ὤμοι ἰώ μοι, κατέπεφνες, ὧναξ,

ὦ ἰὼ τόνδε συνναύταν,

ὦ τάλας·

ὦ ταλαίφρων γύναι.

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

ὡς ὧδε τοῦδ᾽ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.
905

ΧΟΡΟΣ.

τίνος ποτ᾿ ἄρ᾽ ἔρξε ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;

ΤΕΚΜΗΣΣΑ.

αὐτὸς πρὸς αὐτοῦ· δῆλον. ἐν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδ᾽ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

Τέκμησσα

ἰώ μοί μοι.

Χορός

τίνος βοὴ πάραυλος ἐξέβη νάπους;

Τέκμησσα

ἰὼ τλήμων.

Χορός

τὴν δουρίληπτον δύσμορον νύμφην ὁρῶ

Τέκμησσαν, οἴκτῳ, τῷδε συγκεκραμένην.
895

Τέκμησσα

ᾤχωκʼ, ὄλωλα, διαπεπόρθημαι, φίλοι.

Χορός

τί δʼ ἔστιν;

Τέκμησσα

Αἴας ὅδʼ ἡμῖν ἀρτίως νεοσφαγὴς

κεῖται, κρυφαίῳ φασγάνῳ περιπτυχής.

Χορός

ὤμοι ἐμῶν νόστων·
900

ὤμοι, κατέπεφνες, ἄναξ,

τόνδε συνναύταν, τάλας

ὦ ταλαίφρων γύναι·

Τέκμησσα

ὡς ὧδε τοῦδʼ ἔχοντος αἰάζειν πάρα.

Χορός

τίνος ποτʼ ἆρʼ ἔπραξε χειρὶ δύσμορος;
905

Τέκμησσα

αὐτὸς πρὸς αὑτοῦ, δῆλον· ἐν γάρ οἱ χθονὶ

πηκτὸν τόδʼ ἔγχος περιπετὲς κατηγορεῖ.

Χορός

ὤμοι ἐμᾶς ἄτας, οἶος ἄρʼ αἱμάχθης, ἄφαρκτος φίλων·

ἐγὼ δʼ ὁ πάντα κωφός, ὁ πάντʼ ἄϊδρις,

κατημέλησα. πᾷ πᾷ

κεῖται ὁ δυστράπελος, δυσώνυμος Αἴας;

MESS

Even now at hand, and eager to make known

That Aias, if he thus go forth, must fall.