Χορός
ἆρʼ ἐν παννυχίοις χοροῖς
θήσω ποτὲ λευκὸν
πόδʼ ἀναβακχεύουσα, δέραν
εἰς αἰθέρα δροσερὸν ῥίπτουσʼ,
865
ὡς νεβρὸς χλοεραῖς ἐμπαί-
ζουσα λείμακος ἡδοναῖς,
ἡνίκʼ ἂν φοβερὰν φύγῃ
θήραν ἔξω φυλακᾶς
εὐπλέκτων ὑπὲρ ἀρκύων,
870
θωΰσσων δὲ κυναγέτας
συντείνῃ δράμημα κυνῶν·
μόχθοις τʼ ὠκυδρόμοις τʼ ἀέλ-
λαις θρῴσκει πεδίον
παραποτάμιον, ἡδομένα
βροτῶν ἐρημίαις σκιαρο-
875
κόμοιό τʼ ἔρνεσιν ὕλας.
τί τὸ σοφόν; ἢ τί τὸ κάλλιον
παρὰ θεῶν γέρας ἐν βροτοῖς
ἢ χεῖρʼ ὑπὲρ κορυφᾶς
τῶν ἐχθρῶν κρείσσω κατέχειν;
880
ὅ τι καλὸν φίλον ἀεί.
882
Χορός
ὁρμᾶται μόλις, ἀλλʼ ὅμως
πιστόν
τι τὸ θεῖον
σθένος· ἀπευθύνει δὲ βροτῶν
τούς τʼ ἀγνωμοσύναν τιμῶν-
885
τας καὶ μὴ τὰ θεῶν αὔξον-
τας σὺν μαινομένᾳ δόξᾳ.
κρυπτεύουσι δὲ ποικίλως
δαρὸν χρόνου πόδα καὶ
θηρῶσιν τὸν ἄσεπτον. οὐ
890
γὰρ κρεῖσσόν ποτε τῶν νόμων
γιγνώσκειν χρὴ καὶ μελετᾶν.
κούφα γὰρ δαπάνα νομί-
ζειν ἰσχὺν τόδʼ ἔχειν,
ὅ τι ποτʼ ἄρα τὸ δαιμόνιον,
τό τʼ ἐν χρόνῳ μακρῷ νόμιμον
895
ἀεὶ φύσει τε πεφυκός.
τί τὸ σοφόν; ἢ τί τὸ κάλλιον
παρὰ θεῶν γέρας ἐν βροτοῖς
ἢ χεῖρʼ ὑπὲρ κορυφᾶς
τῶν ἐχθρῶν κρείσσω κατέχειν;
900
ὅ τι καλὸν φίλον ἀεί.
902
Χορός
εὐδαίμων μὲν ὃς ἐκ θαλάσσας
ἔφυγε χεῖμα, λιμένα δʼ ἔκιχεν·
εὐδαίμων δʼ ὃς ὕπερθε μόχθων
ἐγένεθʼ· ἑτέρᾳ δʼ ἕτερος ἕτερον
905
ὄλβῳ καὶ δυνάμει παρῆλθεν.
μυρίαι δʼ ἔτι μυρίοις
εἰσὶν ἐλπίδες· αἳ μὲν
τελευτῶσιν ἐν ὄλβῳ
βροτοῖς, αἳ δʼ ἀπέβησαν·
τὸ δὲ κατʼ ἦμαρ ὅτῳ βίοτος
910
εὐδαίμων, μακαρίζω.
912
Bacchae. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.