Χορός
ὁρμᾶται μόλις, ἀλλʼ ὅμως
πιστόν
τι τὸ θεῖον
σθένος· ἀπευθύνει δὲ βροτῶν
τούς τʼ ἀγνωμοσύναν τιμῶν-
885
τας καὶ μὴ τὰ θεῶν αὔξον-
τας σὺν μαινομένᾳ δόξᾳ.
κρυπτεύουσι δὲ ποικίλως
δαρὸν χρόνου πόδα καὶ
θηρῶσιν τὸν ἄσεπτον. οὐ
890
γὰρ κρεῖσσόν ποτε τῶν νόμων
γιγνώσκειν χρὴ καὶ μελετᾶν.
κούφα γὰρ δαπάνα νομί-
ζειν ἰσχὺν τόδʼ ἔχειν,
ὅ τι ποτʼ ἄρα τὸ δαιμόνιον,
τό τʼ ἐν χρόνῳ μακρῷ νόμιμον
895
ἀεὶ φύσει τε πεφυκός.
τί τὸ σοφόν; ἢ τί τὸ κάλλιον
παρὰ θεῶν γέρας ἐν βροτοῖς
ἢ χεῖρʼ ὑπὲρ κορυφᾶς
τῶν ἐχθρῶν κρείσσω κατέχειν;
900
ὅ τι καλὸν φίλον ἀεί.
Bacchae. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.