Ἄγγελος
τὰ μὲν πρὸ πύργων εὐτυχήματα χθονὸς
οἶσθʼ· οὐ μακρὰν γὰρ τειχέων περιπτυχαί.
ὥστʼ οὐχ ἅπαντά σʼ εἰδέναι τὰ δρώμενα.
ἐπεὶ δὲ χαλκέοις σῶμʼ ἐκοσμήσανθʼ ὅπλοις
οἱ τοῦ γέροντος Οἰδίπου νεανίαι,
1360
ἔστησαν ἐλθόντʼ ἐς μέσον μεταίχμιον
δισσὼ στρατηγὼ καὶ διπλὼ στρατηλάτα
ὡς εἰς ἀγῶνα μονομάχου τʼ ἀλκὴν δορός.
βλέψας δʼ ἐπʼ Ἄργος ἧκε Πολυνείκης ἀράς·
ὦ πότνιʼ Ἥρα — σὸς γάρ εἰμʼ, ἐπεὶ γάμοις
1365
ἔζευξʼ Ἀδράστου παῖδα καὶ ναίω χθόνα —
δός μοι κτανεῖν ἀδελφόν, ἀντήρη δʼ ἐμὴν
καθαιματῶσαι δεξιὰν νικηφόρον· —
αἴσχιστον αἰτῶν στέφανον, ὁμογενῆ κτανεῖν.
πολλοῖς δʼ ἐπῄει δάκρυα τῆς τύχης ὅση,
1370
κἄβλεψαν ἀλλήλοισι διαδόντες κόρας.
Ἐτεοκλέης δὲ Παλλάδος χρυσάσπιδος
βλέψας πρὸς οἶκον ηὔξατʼ· ὦ Διὸς κόρη,
δὸς ἔγχος ἡμῖν καλλίνικον ἐκ χερὸς
ἐς στέρνʼ ἀδελφοῦ τῆσδʼ ἀπʼ ὠλένης βαλεῖν
1375
κτανεῖν θʼ ὃς ἦλθε πατρίδα πορθήσων ἐμήν.
ἐπεὶ δʼ ἀφείθη πυρσὸς ὣς Τυρσηνικῆς
σάλπιγγος ἠχὴ σῆμα φοινίου μάχης,
ᾖξαν δράμημα δεινὸν ἀλλήλοις ἔπι·
κάπροι δʼ ὅπως θήγοντες ἀγρίαν γένυν
1380
ξυνῆψαν, ἀφρῷ διάβροχοι γενειάδας·
ᾖσσον δὲ λόγχαις· ἀλλʼ ὑφίζανον κύκλοις,
ὅπως σίδηρος ἐξολισθάνοι μάτην.
εἰ δʼ ὄμμʼ ὑπερσχὸν ἴτυος ἅτερος μάθοι,
λόγχην ἐνώμα, στόματι προφθῆναι θέλων.
1385
ἀλλʼ εὖ προσῆγον ἀσπίδων κεγχρώμασιν
ὀφθαλμόν, ἀργὸν ὥστε γίγνεσθαι δόρυ.
πλείων δὲ τοῖς ὁρῶσιν ἐστάλασσʼ ἱδρὼς
ἢ τοῖσι δρῶσι, διὰ φίλων ὀρρωδίαν.
1390
Ἐτεοκλέης δὲ ποδὶ μεταψαίρων πέτρον
1390
ἴχνους ὑπόδρομον, κῶλον ἐκτὸς ἀσπίδος
τίθησι· Πολυνείκης δʼ ἀπήντησεν δορί,
πληγὴν σιδήρῳ παραδοθεῖσαν εἰσιδών,
κνήμην τε διεπέρασεν Ἀργεῖον δόρυ·
στρατὸς δʼ ἀνηλάλαξε Δαναϊδῶν ἅπας.
1395
κἀν τῷδε μόχθῳ γυμνὸν ὦμον εἰσιδὼν
ὁ πρόσθε τρωθεὶς στέρνα Πολυνείκους βίᾳ
διῆκε λόγχην, κἀπέδωκεν ἡδονὰς
Κάδμου πολίταις, ἀπὸ δʼ ἔθραυσʼ ἄκρον δόρυ.
ἐς δʼ ἄπορον ἥκων δορὸς ἐπὶ σκέλος πάλιν
1400
χωρεῖ, λαβὼν δʼ ἀφῆκε μάρμαρον πέτρον
μέσον δʼ ἄκοντʼ ἔθραυσεν· ἐξ ἴσου δʼ Ἄρης
ἦν, κάμακος ἀμφοῖν χεῖρʼ ἀπεστερημένοιν.
ἔνθεν δὲ κώπας ἁρπάσαντε φασγάνων
ἐς ταὐτὸν ἧκον, συμβαλόντε δʼ ἀσπίδας
1405
πολὺν ταραγμὸν ἀμφιβάντʼ εἶχον μάχης.
καί πως νοήσας Ἐτεοκλῆς τὸ Θεσσαλὸν
ἐσήγαγεν σόφισμʼ ὁμιλίᾳ χθονός.
ἐξαλλαγεὶς γὰρ τοῦ παρεστῶτος πόνου,
λαιὸν μὲν ἐς τοὔπισθεν ἀμφέρει πόδα,
1410
πρόσω τὰ κοῖλα γαστρὸς εὐλαβούμενος,
προβὰς δὲ κῶλον δεξιὸν διʼ ὀμφαλοῦ
καθῆκεν ἔγχος σφονδύλοις τʼ ἐνήρμοσεν.
ὁμοῦ δὲ κάμψας πλευρὰ καὶ νηδὺν τάλας
σὺν αἱματηραῖς σταγόσι Πολυνείκης πίτνει.
1415
ὃ δʼ, ὡς κρατῶν δὴ καὶ νενικηκὼς μάχῃ,
ξίφος δικὼν ἐς γαῖαν ἐσκύλευέ νιν
τὸν νοῦν πρὸς αὑτὸν οὐκ ἔχων, ἐκεῖσε δέ.
ὃ καί νιν ἔσφηλʼ· ἔτι γὰρ ἐμπνέων βραχύ,
σῴζων σίδηρον ἐν λυγρῷ πεσήματι,
1420
μόλις μέν, ἐξέτεινε δʼ εἰς ἧπαρ ξίφος.
Ἐτεοκλέους ὁ πρόσθε Πολυνείκης πεσών.
γαῖαν δʼ ὀδὰξ ἑλόντες ἀλλήλων πέλας
πίπτουσιν ἄμφω κοὐ διώρισαν κράτος.
Ἄγγελος
ἄκουε δή νυν καὶ τὰ πρὸς τούτοις κακά.
ἐπεὶ τέκνω πεσόντʼ ἐλειπέτην βίον,
ἐν τῷδε μήτηρ ἡ τάλαινα προσπίτνει
σὺν παρθένῳ τε καὶ προθυμίᾳ ποδός.
1430
τετρωμένους δʼ ἰδοῦσα καιρίους σφαγὰς
ᾤμωξεν· ὦ τέκνʼ, ὑστέρα βοηδρόμος
πάρειμι. προσπίτνουσα δʼ ἐν μέρει τέκνα
ἔκλαιʼ, ἐθρήνει, τὸν πολὺν μαστῶν πόνον
στένουσʼ, ἀδελφή θʼ ἡ παρασπίζουσʼ ὁμοῦ·
1435
ὦ γηροβοσκὼ μητρός, ὦ γάμους ἐμοὺς
προδόντʼ ἀδελφὼ φιλτάτω. στέρνων δʼ ἄπο
φύσημʼ ἀνεὶς δύσθνητον Ἐτεοκλῆς ἄναξ
ἤκουσε μητρός, κἀπιθεὶς ὑγρὰν χέρα
φωνὴν μὲν οὐκ ἀφῆκεν, ὀμμάτων δʼ ἄπο
1440
προσεῖπε δακρύοις, ὥστε σημῆναι φίλα.
ὃ δʼ ἦν ἔτʼ ἔμπνους, πρὸς κασιγνήτην δʼ ἰδὼν
γραῖάν τε μητέρʼ εἶπε Πολυνείκης τάδε·
Ἀπωλόμεσθα, μῆτερ· οἰκτίρω δὲ σὲ
καὶ τήνδʼ ἀδελφὴν καὶ κασίγνητον νεκρόν.
1445
φίλος γὰρ ἐχθρὸς ἐγένετʼ, ἀλλʼ ὅμως φίλος.
θάψον δέ μʼ, ὦ τεκοῦσα, καὶ σύ, σύγγονε,
ἐν γῇ πατρῴᾳ, καὶ πόλιν θυμουμένην
παρηγορεῖτον, ὡς τοσόνδε γοῦν τύχω
χθονὸς πατρῴας, κεἰ δόμους ἀπώλεσα.
1450
ξυνάρμοσον δὲ βλέφαρά μου τῇ σῇ χερί,
μῆτερ — τίθησι δʼ αὐτὸς ὀμμάτων ἔπι —
καὶ χαίρετʼ· ἤδη γάρ με περιβάλλει σκότος.
1454
ἄμφω δʼ ἅμʼ ἐξέπνευσαν ἄθλιον βίον.
μήτηρ δʼ, ὅπως ἐσεῖδε τήνδε συμφοράν,
1455
ὑπερπαθήσασʼ, ἥρπασʼ ἐκ νεκρῶν ξίφος
κἄπραξε δεινά· διὰ μέσου γὰρ αὐχένος
ὠθεῖ σίδηρον, ἐν δὲ τοῖσι φιλτάτοις
θανοῦσα κεῖται περιβαλοῦσʼ ἀμφοῖν χέρας.
ἀνῇξε δʼ ὀρθὸς λαὸς εἰς ἔριν λόγων,
1460
ἡμεῖς μὲν ὡς νικῶντα δεσπότην ἐμόν,
οἳ δʼ ὡς ἐκεῖνον. ἦν δʼ ἔρις στρατηλάταις,
οἳ μὲν πατάξαι πρόσθε Πολυνείκη δορί,
οἳ δʼ ὡς θανόντων οὐδαμοῦ νίκη πέλοι.
κἀν τῷδʼ ὑπεξῆλθʼ Ἀντιγόνη στρατοῦ δίχα.
1465
οἳ δʼ εἰς ὅπλʼ ᾖσσον· εὖ δέ πως προμηθίᾳ
καθῆστο Κάδμου λαὸς ἀσπίδων ἔπι·
κἄφθημεν οὔπω τεύχεσιν πεφραγμένον
Ἀργεῖον ἐσπεσόντες ἐξαίφνης στρατόν.
κοὐδεὶς ὑπέστη, πεδία δʼ ἐξεπίμπλασαν
1470
φεύγοντες, ἔρρει δʼ αἷμα μυρίων νεκρῶν
λόγχαις πιτνόντων. ὡς δʼ ἐνικῶμεν μάχῃ,
οἳ μὲν Διὸς τροπαῖον ἵστασαν βρέτας,
οἳ δʼ ἀσπίδας συλῶντες Ἀργείων νεκρῶν
σκυλεύματʼ εἴσω τειχέων ἐπέμπομεν.
1475
ἄλλοι δὲ τοὺς θανόντας Ἀντιγόνης μέτα
νεκροὺς φέρουσιν ἐνθάδʼ οἰκτίσαι φίλοις.
πόλει δʼ ἀγῶνες οἳ μὲν εὐτυχέστατοι
τῇδʼ ἐξέβησαν, οἳ δὲ δυστυχέστατοι.
