Ὀρέστης
λέγοιμʼ ἄν· ἀρχαὶ δʼ αἵδε μοι πολλῶν πόνων.
ἐπεὶ τὰ μητρὸς ταῦθʼ ἃ σιγῶμεν κακὰ
940
ἐς χεῖρας ἦλθε, μεταδρομαῖς Ἐρινύων
ἠλαυνόμεσθα φυγάδες, ἔνθεν μοι πόδα
ἐς τὰς Ἀθήνας δῆτʼ ἔπεμψε Λοξίας,
δίκην παρασχεῖν ταῖς ἀνωνύμοις θεαῖς.
ἔστιν γὰρ ὁσία ψῆφος, ἣν Ἄρει ποτὲ
945
Ζεὺς εἵσατʼ ἔκ του δὴ χερῶν μιάσματος.
ἐλθὼν δʼ ἐκεῖσε — πρῶτα μέν μʼ οὐδεὶς ξένων
ἑκὼν ἐδέξαθʼ, ὡς θεοῖς στυγούμενον·
οἳ δʼ ἔσχον αἰδῶ, ξένια μονοτράπεζά μοι
παρέσχον, οἴκων ὄντες ἐν ταὐτῷ στέγει,
950
σιγῇ δʼ ἐτεκτήναντʼ ἀπόφθεγκτόν μʼ, ὅπως
δαιτὸς γενοίμην πώματός τʼ αὐτοῖς δίχα,
ἐς δʼ ἄγγος ἴδιον ἴσον ἅπασι βακχίου
μέτρημα πληρώσαντες εἶχον ἡδονήν.
κἀγὼ ʼξελέγξαι μὲν ξένους οὐκ ἠξίουν,
955
ἤλγουν δὲ σιγῇ κἀδόκουν οὐκ εἰδέναι,
μέγα στενάζων οὕνεκʼ ἦ μητρὸς φονεύς.
κλύω δʼ Ἀθηναίοισι τἀμὰ δυστυχῆ
τελετὴν γενέσθαι, κἄτι τὸν νόμον μένειν,
χοῆρες ἄγγος Παλλάδος τιμᾶν λεών.
960
ὡς δʼ εἰς Ἄρειον ὄχθον ἧκον, ἐς δίκην
ἔστην, ἐγὼ μὲν θάτερον λαβὼν βάθρον,
τὸ δʼ ἄλλο πρέσβειρʼ ἥπερ ἦν Ἐρινύων.
εἰπὼν
δʼ ἀκούσας θʼ αἵματος μητρὸς πέρι,
Φοῖβός μʼ ἔσῳσε μαρτυρῶν, ἴσας δέ μοι
965
ψήφους διηρίθμησε Παλλὰς ὠλένῃ·
νικῶν δʼ ἀπῆρα φόνια πειρατήρια.
ὅσαι μὲν οὖν ἕζοντο πεισθεῖσαι δίκῃ,
ψῆφον παρʼ αὐτὴν ἱερὸν ὡρίσαντʼ ἔχειν·
ὅσαι δʼ Ἐρινύων οὐκ ἐπείσθησαν νόμῳ,
970
δρόμοις ἀνιδρύτοισιν ἠλάστρουν μʼ ἀεί,
ἕως ἐς ἁγνὸν ἦλθον αὖ Φοίβου πέδον,
καὶ πρόσθεν ἀδύτων ἐκταθείς, νῆστις βορᾶς,
ἐπώμοσʼ αὐτοῦ βίον ἀπορρήξειν θανών,
εἰ μή με σώσει Φοῖβος, ὅς μʼ ἀπώλεσεν.
975
ἐντεῦθεν αὐδὴν τρίποδος ἐκ χρυσοῦ λακὼν
Φοῖβός μʼ ἔπεμψε δεῦρο, διοπετὲς λαβεῖν
ἄγαλμʼ Ἀθηνῶν τʼ ἐγκαθιδρῦσαι χθονί.
ἀλλʼ ἥνπερ ἡμῖν ὥρισεν σωτηρίαν,
σύμπραξον· ἢν γὰρ θεᾶς κατάσχωμεν βρέτας,
980
μανιῶν τε λήξω καὶ σὲ πολυκώπῳ σκάφει
στείλας Μυκήναις ἐγκαταστήσω πάλιν.
ἀλλʼ, ὦ φιληθεῖσʼ, ὦ κασίγνητον κάρα,
σῷσον πατρῷον οἶκον, ἔκσῳσον δʼ ἐμέ·
ὡς τἄμʼ ὄλωλε πάντα καὶ τὰ Πελοπιδῶν,
985
οὐράνιον εἰ μὴ ληψόμεσθα θεᾶς βρέτας.
Ἰφιγένεια
τὸ μὲν πρόθυμον, πρίν σε δεῦρʼ ἐλθεῖν, ἔχω
Ἄργει γενέσθαι καὶ σέ, σύγγονʼ, εἰσιδεῖν.
990
θέλω δʼ ἅπερ σύ, σέ τε μεταστῆσαι πόνων
νοσοῦντά τʼ οἶκον, οὐχὶ τῷ κτανόντι με
θυμουμένη, πατρῷον ὀρθῶσαι· θέλω·
σφαγῆς τε γὰρ σῆς χεῖρʼ ἀπαλλάξαιμεν ἂν
σῴσαιμί τʼ οἴκους. τὴν θεὸν δʼ ὅπως λάθω
995
δέδοικα καὶ τύραννον, ἡνίκʼ ἂν κενὰς
κρηπῖδας εὕρῃ λαΐνας ἀγάλματος.
πῶς δʼ οὐ θανοῦμαι; τίς δʼ ἔνεστί μοι λόγος;
ἀλλʼ, εἰ μὲν — ἕν τι — τοῦθʼ ὁμοῦ γενήσεται,
ἄγαλμά τʼ οἴσεις κἄμʼ ἐπʼ εὐπρύμνου νεὼς
1000
ἄξεις, τὸ κινδύνευμα γίγνεται καλόν·
τούτου δὲ χωρισθεῖσʼ — ἐγὼ μὲν ὄλλυμαι,
σὺ δʼ ἂν τὸ σαυτοῦ θέμενος εὖ νόστου τύχοις.
οὐ μήν τι φεύγω γʼ, οὐδέ σʼ εἰ θανεῖν χρεὼν
σῴσασαν· οὐ γὰρ ἀλλʼ ἀνὴρ μὲν ἐκ δόμων
1005
θανὼν ποθεινός, τὰ δὲ γυναικὸς ἀσθενῆ.
Ἰφιγένεια
ὦ φίλταται γυναῖκες, εἰς ὑμᾶς βλέπω,
καὶ τἄμʼ ἐν ὑμῖν ἐστιν ἢ καλῶς ἔχειν
ἢ μηδὲν εἶναι καὶ στερηθῆναι πάτρας
φίλου τʼ ἀδελφοῦ φιλτάτης τε συγγόνου.
καὶ πρῶτα μέν μοι τοῦ λόγου τάδʼ ἀρχέτω·
1060
γυναῖκές ἐσμεν, φιλόφρον ἀλλήλαις γένος
σῴζειν τε κοινὰ πράγματʼ ἀσφαλέσταται.
σιγήσαθʼ ἡμῖν καὶ συνεκπονήσατε
φυγάς. καλόν τοι γλῶσσʼ ὅτῳ πιστὴ παρῇ.
ὁρᾶτε δʼ ὡς τρεῖς μία τύχη τοὺς φιλτάτους,
1065
ἢ γῆς πατρῴας νόστον ἢ θανεῖν ἔχει.
σωθεῖσα δʼ, ὡς ἂν καὶ σὺ κοινωνῇς τύχης,
σώσω σʼ ἐς Ἑλλάδʼ. ἀλλὰ πρός σε δεξιᾶς
σὲ καὶ σὲ ἱκνοῦμαι, σὲ δὲ φίλης παρηίδος,
γονάτων τε καὶ τῶν ἐν δόμοισι φιλτάτων
1070
μητρὸς πατρός τε καὶ τέκνων ὅτῳ κυρεῖ.
τί φατέ; τίς ὑμῶν φησιν ἢ τίς οὐ θέλειν —
φθέγξασθε — ταῦτα; μὴ γὰρ αἰνουσῶν λόγους
ὄλωλα κἀγὼ καὶ κασίγνητος τάλας.