Μεγάρα
ὦ πρέσβυ, Ταφίων ὅς ποτʼ ἐξεῖλες πόλιν
60
στρατηλατήσας κλεινὰ Καδμείων δορός,
ὡς οὐδὲν ἀνθρώποισι τῶν θείων σαφές.
ἐγὼ γὰρ οὔτʼ ἐς πατέρʼ ἀπηλάθην τύχης,
ὃς οὕνεκʼ ὄλβου μέγας ἐκομπάσθη ποτέ,
ἔχων τυραννίδʼ, ἧς μακραὶ λόγχαι πέρι
65
πηδῶσʼ ἔρωτι σώματʼ εἰς εὐδαίμονα,
ἔχων δὲ τέκνα· κἄμʼ ἔδωκε παιδὶ σῷ
ἐπίσημον εὐνὴν Ἡρακλεῖ συνοικίσας.
καὶ νῦν ἐκεῖνα μὲν θανόντʼ ἀνέπτατο,
ἐγὼ δὲ καὶ σὺ μέλλομεν θνῄσκειν, γέρον,
70
οἵ θʼ Ἡράκλειοι παῖδες, οὓς ὑπὸ πτεροῖς
σῴζω νεοσσοὺς ὄρνις ὣς ὑφειμένη.
οἳ δʼ εἰς ἔλεγχον ἄλλος ἄλλοθεν πίτνων,
Ὦ μῆτερ, αὐδᾷ, ποῖ πατὴρ ἄπεστι γῆς;
τί δρᾷ, πόθʼ ἥξει; τῷ νέῳ δʼ ἐσφαλμένοι
75
ζητοῦσι τὸν τεκόντʼ· ἐγὼ δὲ διαφέρω
λόγοισι, μυθεύουσα. θαυμάζων δʼ ὅταν
πύλαι ψοφῶσι, πᾶς ἀνίστησιν πόδα,
ὡς πρὸς πατρῷον προσπεσούμενοι γόνυ.
νῦν οὖν τίνʼ ἐλπίδʼ ἢ πέδον σωτηρίας
80
ἐξευμαρίζῃ, πρέσβυ; πρὸς σὲ γὰρ βλέπω.
ὡς οὔτε γαίας ὅριʼ ἂν ἐκβαῖμεν λάθρᾳ·
φυλακαὶ γὰρ ἡμῶν κρείσσονες κατʼ ἐξόδους·
οὔτʼ ἐν φίλοισιν ἐλπίδες σωτηρίας
ἔτʼ εἰσὶν ἡμῖν. ἥντινʼ οὖν γνώμην ἔχεις
85
λέγʼ ἐς τὸ κοινόν, μὴ θανεῖν ἕτοιμον ᾖ.
Ἀμφιτρύων
ὦ θύγατερ, οὔτοι ῥᾴδιον τὰ τοιάδε
φαύλως παραινεῖν, σπουδάσαντʼ ἄνευ πόνου·
χρόνον δὲ μηκύνωμεν ὄντες ἀσθενεῖς.
Μεγάρα
λύπης τι προσδεῖς ἢ φιλεῖς οὕτω φάος;
90
Ἀμφιτρύων
καὶ τῷδε χαίρω καὶ φιλῶ τὰς ἐλπίδας.
Μεγάρα
κἀγώ· δοκεῖν δὲ τἀδόκητʼ οὐ χρή, γέρον.
Ἀμφιτρύων
ἐν ταῖς ἀναβολαῖς τῶν κακῶν ἔνεστʼ ἄκη.
Μεγάρα
ὁ δʼ ἐν μέσῳ με λυπρὸς ὢν δάκνει χρόνος.
Ἀμφιτρύων
ἔτʼ ἂν γένοιτʼ, ὦ θύγατερ, οὔριος δρόμος
95
ἐκ τῶν παρόντων τῶνδʼ ἐμοὶ καὶ σοὶ κακῶν,
ἔλθοι τʼ ἔτʼ ἂν παῖς οὑμός, εὐνήτωρ δὲ σός.
ἀλλʼ ἡσύχαζε καὶ δακρυρρόους τέκνων
πηγὰς ἀφαίρει καὶ παρευκήλει λόγοις,
κλέπτουσα μύθοις ἀθλίους κλοπὰς ὅμως.
100
κάμνουσι γάρ τοι καὶ βροτῶν αἱ συμφοραί,
καὶ πνεύματʼ ἀνέμων οὐκ ἀεὶ ῥώμην ἔχει·
οἵ τʼ εὐτυχοῦντες διὰ τέλους οὐκ εὐτυχεῖς.
ἐξίσταται γὰρ πάντʼ ἀπʼ ἀλλήλων δίχα.
οὗτος δʼ ἀνὴρ ἄριστος ὅστις ἐλπίσι
105
πέποιθεν αἰεί· τὸ δʼ ἀπορεῖν ἀνδρὸς κακοῦ.
Χορός
—ὑπώροφα μέλαθρα καὶ
γεραιὰ δέμνιʼ, ἀμφὶ βάκτροις
ἔρεισμα θέμενος, ἐστάλην
ἰηλέμων γόων ἀοι-
110
δὸς ὥστε πολιὸς ὄρνις,
ἔπεα μόνον καὶ δόκη-
μα νυκτερωπὸν ἐννύχων ὀνείρων,
τρομερὰ μέν, ἀλλʼ ὅμως πρόθυμʼ.
ὦ τέκεα, τέκεα πατρὸς ἀπάτορʼ,
ὦ γεραιὲ σύ τε τάλαινα μᾶ-
115
τερ, ἃ τὸν Ἀίδα δόμοις
πόσιν ἀναστενάζεις.
Heracles. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1913.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.