Euripides, Alcestis, ed. Gilbert Murray, 1072

Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Ἡρακλῆς

εἰ γὰρ τοσαύτην δύναμιν εἶχον ὥστε σὴν

ἐς φῶς πορεῦσαι νερτέρων ἐκ δωμάτων

γυναῖκα καί σοι τήνδε πορσῦναι χάριν.

Ἄδμητος

σάφ’ οἶδα βούλεσθαί σ’ ἄν. ἀλλὰ ποῦ τόδε;
1075

οὐκ ἔστι τοὺς θανόντας ἐς φάος μολεῖν.

Ἡρακλῆς

μή νυν ὑπέρβαλλʼ, ἀλλ’ ἐναισίμως φέρε.

Ἄδμητος

ῥᾷον παραινεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν.

Ἡρακλῆς

τί δ’ ἂν προκόπτοις, εἰ θέλοις ἀεὶ στένειν;

Ἄδμητος

ἔγνωκα καὐτός, ἀλλ’ ἔρως τις ἐξάγει.
1080

Ἡρακλῆς

τὸ γὰρ φιλῆσαι τὸν θανόντ’ ἄγει δάκρυ.

Ἄδμητος

ἀπώλεσέν με, κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω.

Ἡρακλῆς

γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· τίς ἀντερεῖ;

Ἄδμητος

ὥστ’ ἄνδρα τόνδε μηκέθ’ ἥδεσθαι βίῳ.

Ἡρακλῆς

χρόνος μαλάξει, νῦν δ’ ἔθ’ ἡβάσκει κακόν.
1085

Ἄδμητος

χρόνον λέγοις ἄν, εἰ χρόνος τὸ κατθανεῖν.

Ἡρακλῆς

γυνή σε παύσει καὶ νέου γάμου πόθοι.

Ἄδμητος

σίγησον· οἷον εἶπας. οὐκ ἂν ᾠόμην.

Ἡρακλῆς

τί δʼ; οὐ γαμεῖς γάρ, ἀλλὰ χηρεύσῃ λέχος;

Ἄδμητος

οὐκ ἔστιν ἥτις τῷδε συγκλιθήσεται.
1090

Ἡρακλῆς

μῶν τὴν θανοῦσαν ὠφελεῖν τι προσδοκᾷς;

Ἄδμητος

κείνην ὅπουπερ ἔστι τιμᾶσθαι χρεών.

Ἡρακλῆς

αἰνῶ μὲν αἰνῶ· μωρίαν δ’ ὀφλισκάνεις.

Ἄδμητος

ὡς μήποτ’ ἄνδρα τόνδε νυμφίον καλῶν.

Ἡρακλῆς

ἐπῄνεσ’ ἀλόχῳ πιστὸς οὕνεκ’ εἶ φίλος.
1095

Ἄδμητος

θάνοιμ’ ἐκείνην καίπερ οὐκ οὖσαν προδούς.

Ἡρακλῆς

δέχου νυν εἴσω τήνδε γενναίων δόμων.

Ἄδμητος

μή, πρός σε τοῦ σπείραντος ἄντομαι Διός.

Ἡρακλῆς

καὶ μὴν ἁμαρτήσῃ γε μὴ δράσας τάδε.

Ἄδμητος

καὶ δρῶν γε λύπῃ καρδίαν δηχθήσομαι.
1100

Ἡρακλῆς

πιθοῦ· τάχ’ ἂν γὰρ ἐς δέον πέσοι χάρις.

Ἄδμητος

φεῦ.

εἴθ’ ἐξ ἀγῶνος τήνδε μὴ ῎λαβές ποτε.

Ἡρακλῆς

νικῶντι μέντοι καὶ σὺ συννικᾷς ἐμοί.

Ἄδμητος

καλῶς ἔλεξας· ἡ γυνὴ δ’ ἀπελθέτω.

Ἡρακλῆς

ἄπεισιν, εἰ χρή· πρῶτα δ’ εἰ χρεὼν ἄθρει.
1105

Ἄδμητος

χρή, σοῦ γε μὴ μέλλοντος ὀργαίνειν ἐμοί.

Ἡρακλῆς

εἰδώς τι κἀγὼ τήνδ’ ἔχω προθυμίαν.

Ἄδμητος

νίκα νυν. οὐ μὴν ἁνδάνοντά μοι ποιεῖς.

Ἡρακλῆς

ἀλλ’ ἔσθ’ ὅθ’ ἡμᾶς αἰνέσεις· πιθοῦ μόνον.

Ἄδμητος

κομίζετʼ, εἰ χρὴ τήνδε δέξασθαι δόμοις.
1110

Ἡρακλῆς

οὐκ ἂν μεθείην τὴν γυναῖκα προσπόλοις.

Ἄδμητος

σὺ δ’ αὐτὸς αὐτὴν εἴσαγʼ, εἰ βούλῃ, δόμους.

Ἡρακλῆς

ἐς σὰς μὲν οὖν ἔγωγε θήσομαι χέρας.

Ἄδμητος

οὐκ ἂν θίγοιμι· δῶμα δ’ εἰσελθεῖν πάρα.

Ἡρακλῆς

τῇ σῇ πέποιθα χειρὶ δεξιᾷ μόνῃ.
1115

Ἄδμητος

ἄναξ, βιάζῃ μ’ οὐ θέλοντα δρᾶν τάδε.

Ἡρακλῆς

τόλμα προτεῖναι χεῖρα καὶ θιγεῖν ξένης.

Alcestis. Euripides. ed. Gilbert Murray. Oxford. 1902.

Funding provided by Tufts University.

Current edition Perseus

Ἄλκηστις (Greek) (Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.)

Translations (3)

Alcestis Perseus (Euripides. The Plays of Euripides, Vol. I. Coleridge, Edward P., translator. London: George Bell and Sons, 1906.) — 1072 focus

Heracles

Would I had the power to bring thy wife up to the light from the halls of death, and confer this kindness on thee!

Admetus

Right well I know thou wouldst. But what of that? The dead can never come to life again.
1075

Heracles

Do not exceed the mark, but bear thy grief with moderation.

Admetus

’Tis easier to advise than to suffer and endure.

Heracles

Yet what thy gain, if thou for aye wilt mourn?

Admetus

I too know that myself, but some strange yearning leads me on.
1080

Heracles

Love for the dead compels a tear.

Admetus

Her death was mine, more than any words of mine can tell.

Heracles

Thou hast lost a noble wife; who shall gainsay it?

Admetus

Life henceforth hath lost all charm for me.

Heracles

Time will soothe the smart; as yet thy grief is young.
1085

Admetus

Time! use that word, if death and time are one.

Heracles

A new wife and a longing for a fresh marriage will stay thy sorrow.

Admetus

Peace! What words are thine? I ne’er of thee had thought it.

Heracles

What! wilt never wed, but preserve thy widowed state?

Admetus

There is no woman living that shall share my couch.
1090

Heracles

Dost think that this will help the dead at all?

Admetus

My reverence she deserves, where’er she is.

Heracles

I praise thee, yes; but still thou bringest on thyself the charge of folly.

Admetus

So that thou never call’st me bridegroom, praise me if thou wilt.

Heracles

I praise thee for thy loyalty to thy wife.
1095

Admetus

Come death! if ever I betray her, dead though she be.

Heracles

Well, take this maiden to the shelter of thy noble house.

Admetus

Spare me, I entreat thee by Zeus, thy sire.

Heracles

Be sure, if thou refuse, ’twill be a sad mistake.

Admetus

If I comply, remorse will gnaw my heart.
1100

Heracles

Yield; for in god’s good time maybe thou wilt give me thanks.

Admetus

Ah! would thou hadst never won her in the games!

Heracles

Yet thou too sharest in my victory.

Admetus

True; still let this maiden go away.

Heracles

Go she shall, if go she must; but first see if this is needful.
1105

Admetus

I needs must, else wilt thou be wroth with me.

Heracles

I have a reason good to press the matter thus.

Admetus

Have thy way then. Yet know well thy deed I disapprove.

Heracles

A day will come that thou wilt praise me; only yield.

Admetus

(to his servants). Take her in, if I needs must give her welcome in my house.
1110

Heracles

To thy servants will I not hand her over.

Admetus

Conduct her then thyself within, if so thou thinkest good.

Heracles

Nay, but into thy hands shall mine consign her.

Admetus

I will not touch her, though she is free to go within my halls.

Heracles

To thy hand, and thine alone I her entrust.
1115

Admetus

Prince, against my will thou dost constrain me to this deed.

Heracles

Boldly stretch out thy hand and touch the stranger maid.

Alcestis (OCR draft) Experimental (Alcestis. Robert Potter's English verse translation, first published in 1781–1783; text from the 1808 Oxford printing.)

No corresponding passage available

German (J. J. C. Donner, 1841; OCR review) (OCR draft) Experimental (Euripides. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Volume 1, Heidelberg: C. F. Winter, 1841. Harvard OCR compared with an independent BSB copy. Native Donner verse citations, Murray reference cards, explicitly located notes and page facsimiles. Unresolved OCR, verse divisions, unlocated notes and printed errata are documented in the source review.) — 1072 focus

Dhatt' ich solche Macht von Zeus, um dein Gemahl

Aus Hades' Hause wieder an das Sonnenlicht

zu führen, diesen Liebesdienst an dir zu thun!
1045

Admetos.

Wohl weiß ich, daß du wolltest; doch wie konntest du's?

Die Todten können nimmermehr an's Licht herauf.

Herakles.

Nicht übertreibe, trage, wie's geziemt, den Schmerz.

Admetos.

Leicht ist, ermahnen, doch im Leid ausharren, schwer.

Herakles.

Doch was gewinnst du, wenn du immer seufzen willst ?
1050

Admetos.

Ich selbst erkenn' cs; doch ein Sehnen reißt mich hin.

Herakles.

Die Liebe zur Verstorbnen weckt die Thräne dir.

Admetos.

Sie machte mich elender, als ich sagen kann.

Herakles.

Ein edles Weib verlorst du: wer bestritte das ?

Admetos.

Daß ich des Lebens nimmermehr mich freuen mag.
1055

Herakles.

Die Zeit besanftigt deinen Schmerz; noch ist er neu.

Admetos.

Du nennst die Zeit wohl, ist der Todestag die Zeit.

Herakles.

So heilt ein Weib und neuer Ehe Lust den Gram.

Admetos.

Still! Welche Rede! Nimmer hått' ich das gedacht.

Herakles.

Wie? Willst du nie mehr freien, ewig Wittwer sein?
1060

Admetos.

Nie soll ein Weib an meiner Seite ruhn hinfort.

Herakles.

Und hoffst du, dieses nüze wohl der todten Frau?

Admetos.

Sie, wo sie sei, zu ehren, mahnt mich fromme Pflicht.

Herakles.

Das lob' ich, lob' ich; aber thricht handelst du.

Admetos.

Nie sollst du wahrlich Bräutigam mich nennen mehr.
1065

Herakles.

Ich lobe, daß du treugesinnt der Gattinn bist.

Admetos.

Verrath' ich sie, die Todte, treffe mich der Tod!

Herakles.

So nimm das edle Mädchen hier an deinen Heerd.

Admetos.

Niemals! Bei deinem Vater Zeus beschwor' ich dich.

Herakles.

Schwer wirst du dich verfehlen, thust du dieses nicht.
1070

Admetos.

Und wenn ich's thue, nagt der Gram am Herzen mir.

Herakles.

Gewähre mir die Liebe; wohl noch frommt es dir.

Admetos.

daß du niemals diese dir im Kampf gewannst!

Herakles.

Doch, nun ich einmal siegte, siegtest du mit mir.

Admetos.

Ganz wohl geredet! Doch das Weib entferne sich!
1075

Herakles.

Muß sie, so geht sie; doch erwåg' es noch zuvor.

Admetos.

Sie muß, wofern du mir darob nicht zürnen willst.

Herakles.

Ich weiß um Etwas; dies erweckt mir solchen Wunsch.

Admetos.

So siege; doch gefallen will dein Thun mir nicht.

Herakles.

Du wirst dereinst uns loben; darum folge nur.
1080
(zu den Dienern.)

Admetos.

Ihr führt hinein sie, weil ich doch sie nehmen muß.

Herakles.

Nicht deinen Dienern überlass ich dieses Weib.

Admetos.

So führe sie denn selbst hinein, wenn dir's beliebt.

Herakles.

In deine Hånde, König, übergeb' ich sie.

Admetos.

Ich mag sie nicht berühren; doch sie geh' hinein!
1085

Herakles.

Ich werde sie nur deiner Rechten anvertraun.

Admetos.

Du zwingst, o Herr, mich wider Willen das zu thun.

Herakles.

Streck aus die Hände kühn nach ihr, berühre sie.

Admetos.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Ἡρακλῆς εἰ γὰρ τοσαύτην δύναμιν εἶχον ὥστε σὴν ἐς φῶς πορεῦσαι νερτέρων ἐκ δωμάτων γυναῖκα καί σοι τήνδε πορσῦναι χάριν.

Ἄδμητος σάφ’ οἶδα βούλεσθαί σ’ ἄν. ἀλλὰ ποῦ τόδε; 1075 οὐκ ἔστι τοὺς θανόντας ἐς φάος μολεῖν.

Ἡρακλῆς μή νυν ὑπέρβαλλʼ, ἀλλ’ ἐναισίμως φέρε.

Ἄδμητος ῥᾷον παραινεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν.

Ἡρακλῆς τί δ’ ἂν προκόπτοις, εἰ θέλοις ἀεὶ στένειν;

Ἄδμητος ἔγνωκα καὐτός, ἀλλ’ ἔρως τις ἐξάγει. 1080

Ἡρακλῆς τὸ γὰρ φιλῆσαι τὸν θανόντ’ ἄγει δάκρυ.

Ἄδμητος ἀπώλεσέν με, κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω.

Ἡρακλῆς γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· τίς ἀντερεῖ;

Ἄδμητος ὥστ’ ἄνδρα τόνδε μηκέθ’ ἥδεσθαι βίῳ.

Ἡρακλῆς χρόνος μαλάξει, νῦν δ’ ἔθ’ ἡβάσκει κακόν. 1085

Ἄδμητος χρόνον λέγοις ἄν, εἰ χρόνος τὸ κατθανεῖν.

Ἡρακλῆς γυνή σε παύσει καὶ νέου γάμου πόθοι.

Ἄδμητος σίγησον· οἷον εἶπας. οὐκ ἂν ᾠόμην.

Ἡρακλῆς τί δʼ; οὐ γαμεῖς γάρ, ἀλλὰ χηρεύσῃ λέχος;

Ἄδμητος οὐκ ἔστιν ἥτις τῷδε συγκλιθήσεται. 1090

Ἡρακλῆς μῶν τὴν θανοῦσαν ὠφελεῖν τι προσδοκᾷς;

Ἄδμητος κείνην ὅπουπερ ἔστι τιμᾶσθαι χρεών.

Ἡρακλῆς αἰνῶ μὲν αἰνῶ· μωρίαν δ’ ὀφλισκάνεις.

Ἄδμητος ὡς μήποτ’ ἄνδρα τόνδε νυμφίον καλῶν.

Ἡρακλῆς ἐπῄνεσ’ ἀλόχῳ πιστὸς οὕνεκ’ εἶ φίλος. 1095

Ἄδμητος θάνοιμ’ ἐκείνην καίπερ οὐκ οὖσαν προδούς.

Ἡρακλῆς δέχου νυν εἴσω τήνδε γενναίων δόμων.

Ἄδμητος μή, πρός σε τοῦ σπείραντος ἄντομαι Διός.

Ἡρακλῆς καὶ μὴν ἁμαρτήσῃ γε μὴ δράσας τάδε.

Ἄδμητος καὶ δρῶν γε λύπῃ καρδίαν δηχθήσομαι. 1100

Ἡρακλῆς πιθοῦ· τάχ’ ἂν γὰρ ἐς δέον πέσοι χάρις.

Ἄδμητος φεῦ. εἴθ’ ἐξ ἀγῶνος τήνδε μὴ ῎λαβές ποτε.

Ἡρακλῆς νικῶντι μέντοι καὶ σὺ συννικᾷς ἐμοί.

Ἄδμητος καλῶς ἔλεξας· ἡ γυνὴ δ’ ἀπελθέτω.

Ἡρακλῆς ἄπεισιν, εἰ χρή· πρῶτα δ’ εἰ χρεὼν ἄθρει. 1105

Ἄδμητος χρή, σοῦ γε μὴ μέλλοντος ὀργαίνειν ἐμοί.

Ἡρακλῆς εἰδώς τι κἀγὼ τήνδ’ ἔχω προθυμίαν.

Ἄδμητος νίκα νυν. οὐ μὴν ἁνδάνοντά μοι ποιεῖς.

Ἡρακλῆς ἀλλ’ ἔσθ’ ὅθ’ ἡμᾶς αἰνέσεις· πιθοῦ μόνον.

Ἄδμητος κομίζετʼ, εἰ χρὴ τήνδε δέξασθαι δόμοις. 1110

Ἡρακλῆς οὐκ ἂν μεθείην τὴν γυναῖκα προσπόλοις.

Ἄδμητος σὺ δ’ αὐτὸς αὐτὴν εἴσαγʼ, εἰ βούλῃ, δόμους.

Ἡρακλῆς ἐς σὰς μὲν οὖν ἔγωγε θήσομαι χέρας.

Ἄδμητος οὐκ ἂν θίγοιμι· δῶμα δ’ εἰσελθεῖν πάρα.

Ἡρακλῆς τῇ σῇ πέποιθα χειρὶ δεξιᾷ μόνῃ. 1115

Ἄδμητος ἄναξ, βιάζῃ μ’ οὐ θέλοντα δρᾶν τάδε.

Ἡρακλῆς τόλμα προτεῖναι χεῖρα καὶ θιγεῖν ξένης.

Current edition Perseus

Heracles Would I had the power to bring thy wife up to the light from the halls of death, and confer this kindness on thee!

Admetus Right well I know thou wouldst. But what of that? The dead can never come to life again. 1075

Heracles Do not exceed the mark, but bear thy grief with moderation.

Admetus ’Tis easier to advise than to suffer and endure.

Heracles Yet what thy gain, if thou for aye wilt mourn?

Admetus I too know that myself, but some strange yearning leads me on. 1080

Heracles Love for the dead compels a tear.

Admetus Her death was mine, more than any words of mine can tell.

Heracles Thou hast lost a noble wife; who shall gainsay it?

Admetus Life henceforth hath lost all charm for me.

Heracles Time will soothe the smart; as yet thy grief is young. 1085

Admetus Time! use that word, if death and time are one.

Heracles A new wife and a longing for a fresh marriage will stay thy sorrow.

Admetus Peace! What words are thine? I ne’er of thee had thought it.

Heracles What! wilt never wed, but preserve thy widowed state?

Admetus There is no woman living that shall share my couch. 1090

Heracles Dost think that this will help the dead at all?

Admetus My reverence she deserves, where’er she is.

Heracles I praise thee, yes; but still thou bringest on thyself the charge of folly.

Admetus So that thou never call’st me bridegroom, praise me if thou wilt.

Heracles I praise thee for thy loyalty to thy wife. 1095

Admetus Come death! if ever I betray her, dead though she be.

Heracles Well, take this maiden to the shelter of thy noble house.

Admetus Spare me, I entreat thee by Zeus, thy sire.

Heracles Be sure, if thou refuse, ’twill be a sad mistake.

Admetus If I comply, remorse will gnaw my heart. 1100

Heracles Yield; for in god’s good time maybe thou wilt give me thanks.

Admetus Ah! would thou hadst never won her in the games!

Heracles Yet thou too sharest in my victory.

Admetus True; still let this maiden go away.

Heracles Go she shall, if go she must; but first see if this is needful. 1105

Admetus I needs must, else wilt thou be wroth with me.

Heracles I have a reason good to press the matter thus.

Admetus Have thy way then. Yet know well thy deed I disapprove.

Ἡρακλῆς

εἰ γὰρ τοσαύτην δύναμιν εἶχον ὥστε σὴν

ἐς φῶς πορεῦσαι νερτέρων ἐκ δωμάτων

γυναῖκα καί σοι τήνδε πορσῦναι χάριν.

Ἄδμητος

σάφ’ οἶδα βούλεσθαί σ’ ἄν. ἀλλὰ ποῦ τόδε;
1075

οὐκ ἔστι τοὺς θανόντας ἐς φάος μολεῖν.

Ἡρακλῆς

μή νυν ὑπέρβαλλʼ, ἀλλ’ ἐναισίμως φέρε.

Ἄδμητος

ῥᾷον παραινεῖν ἢ παθόντα καρτερεῖν.

Ἡρακλῆς

τί δ’ ἂν προκόπτοις, εἰ θέλοις ἀεὶ στένειν;

Ἄδμητος

ἔγνωκα καὐτός, ἀλλ’ ἔρως τις ἐξάγει.
1080

Ἡρακλῆς

τὸ γὰρ φιλῆσαι τὸν θανόντ’ ἄγει δάκρυ.

Ἄδμητος

ἀπώλεσέν με, κἄτι μᾶλλον ἢ λέγω.

Ἡρακλῆς

γυναικὸς ἐσθλῆς ἤμπλακες· τίς ἀντερεῖ;

Ἄδμητος

ὥστ’ ἄνδρα τόνδε μηκέθ’ ἥδεσθαι βίῳ.

Ἡρακλῆς

χρόνος μαλάξει, νῦν δ’ ἔθ’ ἡβάσκει κακόν.
1085

Ἄδμητος

χρόνον λέγοις ἄν, εἰ χρόνος τὸ κατθανεῖν.

Ἡρακλῆς

γυνή σε παύσει καὶ νέου γάμου πόθοι.

Ἄδμητος

σίγησον· οἷον εἶπας. οὐκ ἂν ᾠόμην.

Ἡρακλῆς

τί δʼ; οὐ γαμεῖς γάρ, ἀλλὰ χηρεύσῃ λέχος;

Ἄδμητος

οὐκ ἔστιν ἥτις τῷδε συγκλιθήσεται.
1090

Ἡρακλῆς

μῶν τὴν θανοῦσαν ὠφελεῖν τι προσδοκᾷς;

Ἄδμητος

κείνην ὅπουπερ ἔστι τιμᾶσθαι χρεών.

Ἡρακλῆς

αἰνῶ μὲν αἰνῶ· μωρίαν δ’ ὀφλισκάνεις.

Ἄδμητος

ὡς μήποτ’ ἄνδρα τόνδε νυμφίον καλῶν.

Ἡρακλῆς

ἐπῄνεσ’ ἀλόχῳ πιστὸς οὕνεκ’ εἶ φίλος.
1095

Ἄδμητος

θάνοιμ’ ἐκείνην καίπερ οὐκ οὖσαν προδούς.

Ἡρακλῆς

δέχου νυν εἴσω τήνδε γενναίων δόμων.

Ἄδμητος

μή, πρός σε τοῦ σπείραντος ἄντομαι Διός.

Ἡρακλῆς

καὶ μὴν ἁμαρτήσῃ γε μὴ δράσας τάδε.

Ἄδμητος

καὶ δρῶν γε λύπῃ καρδίαν δηχθήσομαι.
1100

Ἡρακλῆς

πιθοῦ· τάχ’ ἂν γὰρ ἐς δέον πέσοι χάρις.

Ἄδμητος

φεῦ.

εἴθ’ ἐξ ἀγῶνος τήνδε μὴ ῎λαβές ποτε.

Ἡρακλῆς

νικῶντι μέντοι καὶ σὺ συννικᾷς ἐμοί.

Ἄδμητος

καλῶς ἔλεξας· ἡ γυνὴ δ’ ἀπελθέτω.

Ἡρακλῆς

ἄπεισιν, εἰ χρή· πρῶτα δ’ εἰ χρεὼν ἄθρει.
1105

Ἄδμητος

χρή, σοῦ γε μὴ μέλλοντος ὀργαίνειν ἐμοί.

Ἡρακλῆς

εἰδώς τι κἀγὼ τήνδ’ ἔχω προθυμίαν.

Ἄδμητος

νίκα νυν. οὐ μὴν ἁνδάνοντά μοι ποιεῖς.

Ἡρακλῆς

ἀλλ’ ἔσθ’ ὅθ’ ἡμᾶς αἰνέσεις· πιθοῦ μόνον.

Ἄδμητος

κομίζετʼ, εἰ χρὴ τήνδε δέξασθαι δόμοις.
1110

Ἡρακλῆς

οὐκ ἂν μεθείην τὴν γυναῖκα προσπόλοις.

Ἄδμητος

σὺ δ’ αὐτὸς αὐτὴν εἴσαγʼ, εἰ βούλῃ, δόμους.

Ἡρακλῆς

ἐς σὰς μὲν οὖν ἔγωγε θήσομαι χέρας.

Ἄδμητος

οὐκ ἂν θίγοιμι· δῶμα δ’ εἰσελθεῖν πάρα.

Ἡρακλῆς

τῇ σῇ πέποιθα χειρὶ δεξιᾷ μόνῃ.
1115

Ἄδμητος

ἄναξ, βιάζῃ μ’ οὐ θέλοντα δρᾶν τάδε.

Ἡρακλῆς

τόλμα προτεῖναι χεῖρα καὶ θιγεῖν ξένης.

Heracles

Would I had the power to bring thy wife up to the light from the halls of death, and confer this kindness on thee!

Admetus

Right well I know thou wouldst. But what of that? The dead can never come to life again.
1075

Heracles

Do not exceed the mark, but bear thy grief with moderation.

Admetus

’Tis easier to advise than to suffer and endure.

Heracles

Yet what thy gain, if thou for aye wilt mourn?

Admetus

I too know that myself, but some strange yearning leads me on.
1080

Heracles

Love for the dead compels a tear.

Admetus

Her death was mine, more than any words of mine can tell.

Heracles

Thou hast lost a noble wife; who shall gainsay it?

Admetus

Life henceforth hath lost all charm for me.

Heracles

Time will soothe the smart; as yet thy grief is young.
1085

Admetus

Time! use that word, if death and time are one.

Heracles

A new wife and a longing for a fresh marriage will stay thy sorrow.

Admetus

Peace! What words are thine? I ne’er of thee had thought it.

Heracles

What! wilt never wed, but preserve thy widowed state?

Admetus

There is no woman living that shall share my couch.
1090

Heracles

Dost think that this will help the dead at all?

Admetus

My reverence she deserves, where’er she is.

Heracles

I praise thee, yes; but still thou bringest on thyself the charge of folly.

Admetus

So that thou never call’st me bridegroom, praise me if thou wilt.

Heracles

I praise thee for thy loyalty to thy wife.
1095

Admetus

Come death! if ever I betray her, dead though she be.

Heracles

Well, take this maiden to the shelter of thy noble house.

Admetus

Spare me, I entreat thee by Zeus, thy sire.

Heracles

Be sure, if thou refuse, ’twill be a sad mistake.

Admetus

If I comply, remorse will gnaw my heart.
1100

Heracles

Yield; for in god’s good time maybe thou wilt give me thanks.

Admetus

Ah! would thou hadst never won her in the games!

Heracles

Yet thou too sharest in my victory.

Admetus

True; still let this maiden go away.

Heracles

Go she shall, if go she must; but first see if this is needful.
1105

Admetus

I needs must, else wilt thou be wroth with me.

Heracles

I have a reason good to press the matter thus.

Admetus

Have thy way then. Yet know well thy deed I disapprove.

Heracles

A day will come that thou wilt praise me; only yield.

Admetus

(to his servants). Take her in, if I needs must give her welcome in my house.
1110

Heracles

To thy servants will I not hand her over.