1
Sed redeamus ad Claudium, nam, ut superius diximus,
1
illi Gothi, qui evaserant eo tempore quo illos Marcianus est persecutus, quosque Claudius emitti non siverat, ne id
2
fieret quod effectum est, omnes gentes suorum ad Romanas incitaverunt praedas.
2
denique Scytharum diversi populi, Peucini, Greuthungi, Austrogothi, Tervingi, Visi,
3
Gepedes, Celtae etiam et Eruli, praedae cupiditate in Romanum solum inruperunt
4
atque illic pleraque vastarunt, dum aliis occupatus est Claudius dumque se ad id bellum quod confecit imperatorie instruit, ut videantur fata Romana
3
boni principis occupatione lentata, sed credo, ut Claudii gloria adcresceret eiusque fieret gloriosior toto
4
penitus orbe victoria, armatarum denique gentium
5
trecenta viginti milia tunc fuere, dicat nunc qui nos adulationis accusat Claudium minus esse amabilem, armatorum trecenta viginti milia. quis tandem
5
6
7
8
Xerxes hoc habuit? quae fabella istum numerum ad- finxit? quis poeta composuit? trecenta viginti milia
6
armatorum fuerunt, adde servos, adde familias, adde carraginem et epotata flumina consumptasque silvas, laborasse denique terram ipsam, quae tantum barbarici tumoris excepit.
Divus Claudius. . ed. David Magie. London. 1934.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Mellon Foundation; Tufts University.