Maximini Duo 5

1 Aiacem alii vocabant, a suo exercitu dimoveret. fuit igitur sub homine impurissimo tantum honore tribunatus, sed numquam ad manum eius accessit, numquam illum salutavit per totum triennium huc 2 atque illuc discurrens; modo agris, modo otio, modo fictis languoribus occupatus est. 3 Occiso Heliogabalo, ubi primum ¹ comperit Alexandrum principem nominatum, Romam contendit. 4 quem Alexander miro cum gaudio, mira cum gratulatione suscepit, ita ² ut in senatu verba faceret talia: Maximinus, patres conscripti, tribunus, cui ego latum clavum addidi, ad me confugit, qui sub impura illa belua militare non potuit, qui apud divum parentem meum Severum tantus fuit quantum illum fama 5 comperitis. statim denique illum tribunum legionis quartae ex tironibus, quam ipse composuerat, dedit et ^{3 4 5 6 7} 6 eum in haec verba provexit: Veteres milites tibi, Maximine mi carissime atque amantissime, idcirco non credidi quod veritus sum ne vitia eorum sub aliis 7 inolescentia emendare non posses, habes tirones; ad tuos mores, ad tuam virtutem, ad tuum laborem eos fac militiam condiscere, ut mihi multos Maximinos rei publicae optabiles solus efficias.