Antoninus Heliogobalus 16

1 Nec distulit caedem consobrini, sed timens ne senatus ad alium quem ¹ se inclinaret, si ille consobrinum occidisset, iussit subito senatum urbe ^{2 3 4 5} decedere, omnesque quibus aut vehicula aut servi deerant subito proficisci iussi sunt, cum alii per baiulos, alii per fortuita animalia et mercede conducta veherentur. 2 Sabinum consularem virum, ad quem libros Ulpianus scripsit, quod in urbe remansisset, vocato 3 centurione mollioribus verbis iussit occidi, sed centurio aure surdiori imperari sibi credidit ut urbe pelleretur, itaque fecit, sic vitium centurionis Sabino 4 saluti fuit. removit et Ulpianum iuris consultum ut bonum virum et Silvinum rhetorem, quem magistrum Caesaris fecerat, et Silvinus quidem occisus est, Ulpianus vero reservatus. 5 Sed milites et maxime praetorianus, vel scientes quae mala in Heliogabalum pararentur, ⁶ vel quod sibi viderent invidiam, facta ⁷ conspiratione ad liberandam rem publicam primum conscios genere mortis, ⁸ cum alios vitalibus exemptis necarent, alios ab ima parte perfoderent, ut mors esset vitae consentiens.