View:
By Section
[1] Modum pomarii, priusquam semina seras,8 circummunire 9 maceriis vel saepe vel fossa praecipio,10 nec solum pecori, sed et homini transitum negare, quoniam si saepius cacumina manu detracta aut a pecoribus praerosa sunt, in perpetuum semina incrementum capere nequeunt.
[2] Generatim autem dis-
1
2
3
4
5
6
7
ponere arbores utile est, maxime ne
8
etiam imbecilla a valentiore prematur, quia nec viribus nec magnitudine par est, imparique spatio temporis adolescit. Terra, quae vitibus apta est, etiam arboribus est utilis. Ante annum, quam seminare voles, scrobem fodies.
9
Ita sole pluviisve
10
macerabitur, et quod
11
[5] Arbores raris intervallis serito, ut, cum creverint, spatium habeant, quo ramos extendant. Nam si spisse posueris, nec infra serere quid poteris, nec ipsae fructuosae erunt, nisi intervulseris: itaque inter ordines quadragenos pedes minimumque tricenos relinquere convenit.
[6] Semina lege crassa non minus quam manubrium bidentis, recta, levia,
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
procera, sine ulceribus, integro libro. Ea bene et celeriter comprehendent. Si ex arboribus
32
ramos
33
sumes,
34
de iis quae quotannis bonos et uberes fructus afferunt, digito ab humeris
35
qui sunt contra solem orientem. Si cum radice plantam posueris, incrementum maius futurum quam ceteris senties. Arbor insita fructuosior est quam quae insita non est, id est,
36
quam quae ramis
37
aut plantis ponetur.
38
[7] Sed antequam arbusculas
39
transferas,
40
nota ventos quibus
41
antea fuerant constitutae, postea
42
manus adhibeto
43
ut de clivo et sicco in
44
humidum agrum transferas. Trifurcam
45
maxime ponito. Ea extet
46
minime tribus pedibus. Si eodem scrobe duas aut tres arbusculas voles
47
constituere,
48
curato ne inter
49
[8] se contingant,
50
nam ita vermibus interibunt.
51
Cum semina depones,
52
dextra sinistraque usque
53
in imum scrobem fasciculos
54
sarmentorum bracchii crassitudinis demittito, ita ut supra terram paulum extent,
55
56
57
58
59
60
61
62
63
64
65
66
67
68
69
70
71
72
73
74
75
76
77
per quos aestate parvo labore aquam radicibus sub-ministres. Arbores ac semina cum radicibus autumno serito, hoc est circa idus Octob.;
[9] taleas et ramos
78
primo vere,
79
antequam
80
germinent
81
arbores,deponito: ac ne tinea molesta sit seminibus ficulneis, in imum scrobem lentisci taleam inverso cacumine demittito. Ficum frigoribus ne serito. Loca aprica, calculosa, glareosa, interdum et saxeta amat. Eiusmodi arbor cito convalescit, si scrobes amplos patentesque feceris.
[10] Ficorum genera,
82
etsi sapore atque habitu distant, uno modo, sed pro differentia agri seruntur. Locis frigidis et autumni temporibus
83
aquosis praecoques ponito ut ante pluviam fructum deligas: locis calidis hibernas serito. At
84
si voles ficum quamvis non natura seram facere, tunc grossulos, prioremve fructum decutito,
85
ita alterum edet,
86
quem in hiemem
87
differet. Non nunquam etiam, cum frondere
88
coeperint arbores, cacumina fici ferro summa prodest amputare: sic firmiores arbores et feraciores sunt; ac semper conveniet, simulatque folia agere coeperit ficus, rubricam amurca
89
diluere, et cum stercore humano ad radicem infundere.
[11] Ea res efficit uberiorem fructum, et farctum
90
fici pleniorem ac
91
92
93
94
95
96
97
98
99
100
101
102
103
meliorem. Serendae sunt autem praecipue Livianae,
104
Africanae, Chalcidicae, Fulcae, Lydiae, Calli-struthiae,
105
Astropiae,
106
Rhodiae
107
Libycae, Tiburnae,
108
omnes etiam biferae et triferae flosculi.
[12] Nucem Graecam serito circa cal. Febr., quia prima gemmascit: agrum durum, calidum, siccum desiderat. Nam in locis diversis nucem si deposueris, plerumque putrescit. Antequam nucem deponas, in aqua mulsa nec nimis dulci macerato. Ita iucundioris saporis fructum, cum adoleverit,
[13] praebebit, et interim melius atque celerius frondebit. Ternas nuces in trigonum statuito, et nux a nuce minime palmo absit, et apex
109
ad Favonium spectet. Omnis autem nux unam radicem mittit, et simplici stilo prorepit. Cum ad scrobis solum radix pervenit, duritia humi coercita recurvatur, et ex se in modum ramorum alias radices emittit.
[14] Nucem Graecam et Avellanam Tarentinam facere hoc modo poteris. In quo scrobe destinaveris nuces serere,
110
in eo terram minutam in modo
111
semipedis ponito, ibique semen ferulae repangito.
112
Cum ferula fuerit enata, eam findito, et in medulla eius sine
113
114
115
116
117
118
119
120
121
putamine nucem Graecam aut Avellanam abscondito, et ita adobruito. Hoc ante calend. Martias facito, vel etiam inter nonas et idus Mart. Eodem tempore iuglandem et pineam et castancam serere oportet.
[15] Malum Punicum vere
122
usque in cal. Aprilis recte seritur. Quod si acidum aut minus dulcem fructum feret, hoc modo emendabitur. Stercore suillo et humano urinaque vetere radices rigato. Ea res et fertilem arborem reddet, et primis annis fructum vinosum; post quinquennium dulcem, et apyrenum
123
facit. Nos exiguum admodum laseris vino diluimus, et ita cacumina arboris summa oblevimus. Ea res emendavit acorem malorum.
[16] Mala Punica ne in arbore hient,
124
remedio sunt
125
lapides tres, si, cum seres
126
arborem, ad radicem ipsam collocaveris.
127
At si iam arborem satam
128
habueris, scillam secundum radicem arboris serito. Alio modo, cum iam matura mala fuerint, antequam rumpantur, ramulos, quibus dependent, intorqueto. Eodem modo servabuntur incorrupta etiam toto anno.
[17] Pyrum autumno ante brumam serito, ita ut minime dies XXV ad brumam
129
supersint. Quae ut sit ferax, cum adoleverit, alte eam ablaqueato, et iuxta ipsam radicem truncum findito, et in
130
fissuram cuneum
131
tedae pineae adicito, et ibi relinquito: deinde adobruta ablaqueatione cinerem supra terram inicito.
[18] Curandum est autem, ut quam generosis-
132
133
134
135
136
137
138
139
140
141
simis pyris pomaria conseramus. Ea sunt Crustumina, regia, Signina, Tarentina, quae Syria dicuntur, purpurea, superba, hordeacea, Aniciana, Naeviana, Favoniana, Lateritana, Dolabelliana, Turraniana, volaema, mulsa,
142
praecocia, venerea, et quaedam alia,
[19] quorum enumeratio nunc longa est. Praeterea malorum genera exquirenda maxime Scaudiana,
143
Matiana, orbiculata, Cestina, Pelusiana,
144
Amerina, Syrica, melimela, Cydonia: quorum genera tria sunt, struthia,
145
chrysomelina, mustea. Quae omnia non solum voluptatem, sed etiam salubritatem afferunt. Sorbi quoque et Armeniaci atque Persici non minima est gratia. Mala, sorba, pruna, post mediam hiemem
146
usque in idus Feb.
[21] Omnium autem generum ramos
154
circa cal. Martias in hortis subacta
155
et stercorata terra super pulvinos arearum disponere convenit. Danda est opera, ut dum teneros ramulos habent, veluti pampinentur, et ad unum stilum primo anno semina redigantur. Et cum autumnus incesserit, ante quam frigus cacumina adurat, omnia folia decerpere expedit, et ita crassis arundinibus, quae ab una parte nodos integros habeant, velut pileis
156
induere, atque a frigore et gelicidiis teneras adhuc
157
virgas tueri.
Res Rustica. Columella. ed. Harrison Boyd Ash, ed. E. S. Forster, ed. Edward H. Heffner. London. 1941-1955.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Mellon Foundation.