[78]
an vero putas idcirco minus libenter iudices
1
mea
2
causa esse
3
facturos quod me esse gratum crimineris
4
?
an, cum patres conscripti illo senatus consulto quod in monumento
5
Mari factum est, quo mea salus omnibus est gentibus commendata, uni Cn. Plancio
6
gratias egerint
7
— unus enim fuit de magistratibus
8
defensor salutis meae—cui senatus pro me gratias agendas putavit, ei ego a me referendam gratiam non putem?
atque
9
haec cum vides, quo me tandem in te animo
10
putas esse, Laterensis? ullum esse tantum periculum, tantum laborem, tantam contentionem quam ego non modo pro salute tua sed etiam pro dignitate defugerim
11
?
quo quidem etiam magis sum non dicam miser—nam hoc
12
quidem abhorret a virtute verbum
13
—sed certe exercitus, non quia multis debeo—leve enim est
14
onus benefici gratia—, sed quia
nomina
15
saepe concurrunt
16
, propter
17
aliquorum bene
18
de me meritorum inter ipsos contentiones, ut eodem tempore in omnis verear ne vix possim gratus videri.
Pro Cn. Plancio. M. Tullius Cicero. ed. Albert Curtis Clark. Oxford. 1911.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by National Endowment For The Humanities (NEH).