M. Tullius Cicero Pro Cn. Plancio 25

[25] nec si vir amplissimus, cui nihil est quod roganti concedi non iure possit, de aliquo, ut dicis, non impetravit, ego sum adrogans quod me valuisse dico. nam ut ¹ omittam illud quod ego pro eo laborabam qui valebat ipse per sese, rogatio ipsa ² semper est gratiosissima quae est ³ officio necessitudinis coniuncta maxime. neque enim ⁴ ego sic rogabam ut petere viderer, quia familiaris esset meus, quia vicinus, quia huius parente semper plurimum essem usus, sed ut quasi parenti et custodi salutis meae ⁵ . non potentia mea sed causa rogationis fuit ⁶ gratiosa. nemo mea restitutione laetatus est, nemo iniuria doluit, cui non huius in me misericordia grata fuerit.