M. Tullius Cicero Pro M. Caelio 47

[47] an hic ¹ , si sese isti vitae dedidisset ² , consularem hominem admodum adulescens in iudicium vocavisset? hic, si laborem fugeret, si obstrictus voluptatibus teneretur, hac in ³ acie cotidie versaretur, appeteret inimicitias, in iudicium vocaret, subiret periculum capitis, ipse ⁴ inspectante populo Romano tot iam ⁵ mensis aut de salute aut de gloria dimicaret? 20 nihilne igitur illa vicinitas redolet, nihilne ⁶ hominum fama, nihil Baiae denique ipsae loquuntur? illae vero non loquuntur solum verum etiam personant, huc unius mulieris libidinem esse prolapsam ut ea non modo solitudinem ac tenebras atque haec flagitiorum integumenta non quaerat sed in turpissimis rebus ⁷ frequentissima celebritate et clarissima luce laetetur.