PHORMIO
Argentum accepi; tradidi lenoni; abduxi mulierem;
Curavi propria ea Phaedria ut poteretur; nam emissa est manu.
830
Nunc una mihi res etiam restat quae est conficienda, otium
Ab senibus ad potandum ut habeam; nam aliquot hos sumam dies.
ANTIPHO
Sed Phormio est. Quid ais?
PHORMIO
Quid?
ANTIPHO
Quidnam nunc facturus Phaedria?
Quo pacto satietatem amoris ait se velle sumere?
PHORMIO
Vicissim partes tuas acturus est.
835
ANTIPHO
Quas?
PHORMIO
Ut fugitet patrem.
Te suam rogavit rursum ut ageres, causam ut pro se diceres;
Nam potaturus est apud me. Ego me ire senibus Sunium
Dicam ad mercatum, ancillulam emtum quam dudum dixit Geta;
Ne quum hic non videant me conficere credant argentum suum.
Sed ostium concrepuit abs te.
840
ANTIPHO
Vide quis egrediatur.
PHORMIO
Geta est.
Phormio. Publius Terentius Afer (Terence). ed. Edward St. John Parry. London. 1857.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by NSF, NEH: Digital Libraries Initiative, Phase 2.