Phronesivm
Num tibi nam, amabo, ianua est mordax mea,
quo intro ire metuas, mea voluptas?
Diniarchvs
Ver vide,
ut tota floret, ut olet, ut nitide nitet.
Phronesivm
Quid tam
inficetu's
inficetus es, Lemno adveniens qui tuae
355
non des amicae, Diniarche, savium?
Diniarchvs
Vah, vapulo hercle ego nunc, atque adeo male.
Phronesivm
Quo te avortisti?
Diniarchvs
Salva sis, Phronesium.
Phronesivm
Salve. hicine hodie cenas, salvos cum advenis?
Diniarchvs
Promisi.
360
Phronesivm
Vbi cenabis?
Diniarchvs
Vbi tu iusseris.
Phronesivm
Hic me lubente facies.
Diniarchvs
Edepol me magis.
nempe tú eris hodie mecum, mea Phronesium?
Phronesivm
Velim, si fieri possit.
Diniarchvs
Cedo soleas mihi,
properate, auferte mensam.
Phronesivm
Amabo, sanun es?
Diniarchvs
Non edepol bibere possum iam, ita animo malest.
365
Phronesivm
Mane, aliquid fiet, né abi.
Diniarchvs
Ah, aspersisti aquam.
iam rediit animus. deme soleas, cedo bibam.
Phronesivm
Idem es mecastor qui soles. sed dic mihi,
benene ambulatumst?
Diniarchvs
Huc quidem hercle ad te bene,
quia tui videndi copia est.
370
Phronesivm
Complectere.
Diniarchvs
Lubens. heia, hoc est melle dulci dulcius.
hoc tuis fortunis, Iuppiter, praestant meae.
Phronesivm
Dan savium?
Diniarchvs
Immo vel decem.
Phronesivm
Em istoc pauper es:
semper plus pollicere quam ego abs te postulo.
Diniarchvs
Vtinam a principio reí item parsisses meae
375
ut nunc reparcis saviis.
Phronesivm
Si quid tibi
compendi facere possim, factum edepol velim.
Diniarchvs
Iam lauta es?
Phronesivm
Iam pol mihi quidem atque oculis meis.
num tibi sordere videor?
Diniarchvs
Non pol mihi quidem;
verum tempestas, memini, quondam
etiam fuit,
380
cum inter nos sordebamus alter de altero.
sed quid ego facinus audivi adveniens tuom,
quod tu hic me absente novi negoti gesseris?
Phronesivm
Quid id est?
Diniarchvs
Primumdum, cum tu es aucta liberis
cumque bene provenisti salva, gaudeo.
385
Phronesivm
Concedite hinc vos intro atque operite ostium.
tu nunc superstes solus sermoni meo es.
tibi mea consilia summa semper credidi.
equidem neque peperi puerum neque praegnas fui;
verum adsimulavi me esse praegnatem: haud nego.
390
Diniarchvs
Quem propter, o mea vita?
Phronesivm
Propter militem
Babyloniensem, qui quasi uxorem sibi
me habebat anno, dum hic fuit.
Diniarchvs
Ego senseram.
sed quid istuc? cui rei te adsimulare retulit?
Phronesivm
Vt esset aliquis laqueus et redimiculum,
395
reversionem ut ad me faceret denuo.
nunc huc remisit nuper ad me epistulam,
sese experturum quanti sese penderem:
si quod peperissem id
non necarem ac tollerem,
bona sua med habiturum omnia
esse.
400
Diniarchvs
Ausculto lubens.
quid denique agitis?
Phronesivm
Mater ancillas iubet,
quoniam iam decimus mensis adventat prope,
aliam aliorsum ire, praemandare et quaerere
puerum aut puellam, qui supponatur mihi.
quid multa verba faciam? tonstricem Suram
405
novisti nostram, quae mercedem sese habet?†
Diniarchvs
Novi.
Phronesivm
Haec ut opera circumit, per familias,
puerum vestigat; clanculum ad me detulit,
datum sibi esse dixit.
Diniarchvs
O mercis malae.
eum núnc non illa peperit, quae peperit prior,
410
sed tu posterior.
Phronesivm
Ordine omnem rem tenes.
nunc ut praemisit nuntium miles mihi,
non multo post hic aderit.
Diniarchvs
Nunc tu te interim
quasi pro puerpera hic procuras?
Phronesivm
Quippini,
ubi sine labore res geri pulcre potest?
415
ad suom quemque aequom est quaestum ésse callidum.
Diniarchvs
Quid me futurum est, quando miles venerit?
relictusne abs te vivam?
Phronesivm
Vbi illud quod volo
habebo ab illo, facile inveniam quo modo
divortium et discordiam inter nos parem:
420
post id ego
totum tecum, mea voluptas, usque ero
assiduo.
Diniarchvs
Immo hercle vero accubuo mavelim.
Phronesivm
quin Dis hodie sacruficare pro puero volo,
quinto die quod fieri oportet.
Diniarchvs
Censeo.
Phronesivm
Non audes aliquid mihi dare munusculum?
425
Diniarchvs
Lucrum hercle videor facere mi, voluptas mea,
ubi quippiam me poscis.
Phronesivm
At ego, ubi abstuli.
Diniarchvs
Iam faxo hic aderit. servolum huc mittam meum.
Phronesivm
Sic facito.
Diniarchvs
Quidquid attulerit, boni consulas.
Phronesivm
Ecastor munus te curaturum scio,
430
ut cuius me nón paeniteat mittatur mihi.
Diniarchvs
Num quippiam aliud me vis?
Phronesivm
Vt quando otium
tibi sit ad me revisas,
et valeas.—
Diniarchvs
Vale.
pro di immortales, non amantis mulieris,
sed sociae únanimantis, fidentis fuit
435
officium facere quod modo haec fecit mihi,
suppositionem pueri quae mihi credidit,
germanae quod sorori non credit soror.
ostendit sese iam mihi medullitus:
scio mi ínfidelem numquam, dum vivat, fore.
440
egone illam ut non amem? egone illi ut non bene velim?
me potius non amabo quam huic desit amor.
ego istí non munus mittam? iam † modo ex hoc loco
iubebo ad istam quinque deferri minas,
praeterea obsonari
una dumtaxat mina.
445
multo illi potius bene erit quae bene volt mihi,
quam mihi, qui mihimet omnia facio mala.—
Truculentus. T. Maccius Plautus. ed. Friedrich Leo. Berlin. 1896.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The National Endowment for the Humanities.